Ad Concordata Nationis Germanicae Integra Documenta

61쪽

dicabat in papam judicandi potestatem , docere habet . personas Ecclesiam representantes interfuisse , & consensisse, si secundum suum etiam principum processus debet esse

alicujus momenti; sed ut ex casu habetur, prelati majores, Imperator nomine regnorum

suorum & subditorum , Rex Francie, Rex Castelle, Rex Arragonum, Domini Electores, Nacio Italica, Dux Mediolanensis, &pene omnes Teclesiam Catholicam representantes contradixerunt, igitur aliorum nomine Episcoporum procesius non potest dici synodicus sed est irritus, arg. 63. d. obeuntibus in textu Fgloga 66. d. Archi Episcopus: nec possunt Amediste dicere connivenciam Ecclesie Catholice quovis modo intefvenisse, licet

connivencia in requirentibus expressum Comsensum, ut in actibus conciliaribus non sufficeret, eum ibi subscriptio requiratur, nam Connivencia Pape secundum Laur. est, quando scitur & non contradicitur. 63. d. Adrianus. ad . d. episcopi. hic autem constabat de contradictione& protestacionejam dictorum. pretensa otiam sententia eorum ostendit, R

ges Cardinales Episcopos& universitates non consensisse, quia eis sub horribilibus penis ibi mandatur , ut sentencie acquiescant, ad hoc dico; quod in hoc judicio, ubi supremus pontifex debet judicari tanto plus Consensus est necessarius, quando scisma in Ecclesia si consensus doest, & periculosius. nam cum

62쪽

S. Augustinus contra Parmenianum nos instruat insolabilibus racionibus , nihil posse malum pontificem Ecclesie obesse, &ob hoc

nullum omnino dabilem necessariam scismatis causam , concludit, nunquam ob correctionem juste scisma fieri posse, ita est textus

suppa attactus 23. O. 4. eum quisque fratrum.

quapropter quando illi pauci videbant, ob contradictionem se procedere non posse, nisi scisma fieret, diabolica presumptione dicti sunt, ut dicit glossa. ad Cor. IO. templacio Vos non apprehendax nisi humana, & est dictum so Augustini de unieo baptismo. dicit enim , diabolicam presumptionem esse , sue Opinioni inherere, usque ad Ecclesie scissuram. & bene possumus hoc dicere de istis Αmedistis qui nulla Imperatoris Regum Principum hi imiliacione & pace, nulla presidentis persuasions sanctissima, nulla Catholici populi supplicatione, ne in matrem Ecclesiam& Xti Corpus sevirent , flecti potuerunt, quasi ab omnibus prelatis & nacionibus ac ab ipsa S. Rom. Ecclesia Spiritus Sani Concilii esset sublatus & ipsis miseris datus. o presumptio Luciferiana, demens & insana, qualis in Ecclesia in paucis nunquam legitur fuisse, sub concilii spe, & quia omnis scriptura & sanctorum doctrina eis adversabatur,. ad solum Constanciense Concilium refugium habuerunt , & tamen non intellexerunt id quod allegarunt, nam illa synodus ait, quomodo universale Concilium universalem mi-

63쪽

litantem Ecclesiam representans a Mo habet potestatem , hoc enim Concilium non facit scisma , quoniam intra se habet militanti Ecclesie Consensum quale noli fuit illud malignantium scismaticorum conventiculum, Ecelasia per orbem dispersa contradicente, a - qua se separantes Corpus Sti nisi sunt lania-rli & scismatici facti sunt. 23. Q a. Non vos cum similibus. dicunt se universalem synodum, sicut & illi, qui ante septimam ycum enicam synodum in Constantinopoli congregati e rorem suum , quem circa imagines babuerunt, sub nomine magni Concilii autorigare pretendebant, quibus in ipsa Catholica sep tima synodo in ota astione sic formaliter respondetur. quomodo magna di universali fuit illa synodus, . quam neque receperunt - reliquarum presules Ecclesiarum sed anathemati hanc trapsmiserunt, non enim habuit adjutorem illius temporis Papam, vel eos qui circa ipsum sunt sacerdotes , nec etiam pepvicarios ejus neque per hemici clicam episto-Jam quemadmodum lex dictat conciliorum, sed nec consentientes patriarchas orientis Alexandri e scilicet ac Antiochie & sancte civitatis vel conministros & summos sacerdotes, qui cum ipsis texistunt, Vere fumus C ligine plenus obtenebrans oculos stolidorum est sermo eorum. haec ibi. & in libro de ejquitate potestatis , ubi in vostigat auctor. quid ad universale Concilium requirytur .

64쪽

pentesimo primo Capitulo, ad suum propositum hane Concilii univerinis per Ecclesiam reeepti adducit dissinicionem, per quam convincitur apertissime figmenta Amedistarum ,

quibus nomine universalis Concilii aures hominum obtundunt, non esse nisi fumum c ligine plenum, stolidorum oculos obtenebrantem , nam loquitur de Ecclesia mathematice & abstracte non respiciendo ad Corpus aut ejus membra, & de Concilio geometrice tantum ad locum respicientes non ad personas consencientes , propter hoc eorum processus est Artimeticus pluralitatem indes . ferenter concludentes , credentes quod armonica verbali modulacione fideles ita posio allicere, ut ipsi eis ducuntur, sed fumus eorum detectus est, in ad hoc processum non fuisse synodicum ex eo eciam constat, quod

synodus illa ad certos fines suit per Onum Martinum atque post per Dnum Eugenium in. stituta, ut in prima sellione fundacionis olim Concilii Basilisnsis conxinetur , nequaquam

autem ad talem processum instaurandum, quare non synadice processerunt, oportet enim. dicit synodus actu congregata ad accusandum pontificem specialiter synodum

Convocare. I7. d. f. bic eciam. 2. S. mandassiain quibus locis hoc probatur in Rom. pontifice & quod non lassiceret generalis Concilii

convocaci O . nisi de hoc in convocacione

specialiter esset cautum, quoad judicium Episcopi eujuscunque probari Videtur. S. Q. MD s nullus

65쪽

nultus Episcopus, conjuncta goissa. N C. duodecim. patet igitur, quost cum illi pauci synodice non processerint , sed contra apostolieam sedem rebellaverint, quod nemo de eorum judicio timere debet, 'dicit textus S. Gregorii 1 . d. milli fas. dico nec illum processum contra Episcopum fuisse legitimum. de essencia enim ibi necessario XII sunt Episeopi per reum electi cum eorum mperiore. 3. Ο 8. cujus in agendo. S. Q. q. duodecim. & non potest synodice non ab illa electa synodo judicari. I.- . nullum. debent enim illi electi duodecim omnibus & singulis negociis interesse. &cum grinitate & subscriptione propria procedere & concordare. hic autem non fuerunt12. nec illi qui erant, fuerunt electi, sed suspectissimi, ut ex conditione & presumptione

eorum, hoc est plusquam notorium manifestum est autem, si liniversalis synodus propter presidentem suspecta esset, nihil valere quod agit contra Episcopum etiam ςeu contumacem ut de Calcedonensi exemplum habetur 3. O. s. quia suspeati. videte an testes fuerunt ut jus Vult, 2. Q. 7. testes. quando iidem actores judices & testes esse presumpserunt, ut injustior processus esse non posset. quapropter irritum & temerarium, secerunt contra suum Dominum Xti vicarium scismaticum prOCessum. Est consuetudo Amedistarum omni e cogitabili modo absque erubescendia per fig-

66쪽

, ' is

menta maleacta colorare, hinc dicunt, non potest negari, in heres anathema esse. & hereticum se ipsum ab Ecclesia abscindere; I. O. I. fi quis. inquit de Ecclesia heretica presumptione exierit , a se ipso dampnatur. 4. Q. S. C. I. 24. . C. I. 2. N 3. sed sic est,

quod Eugenitis est hereticus. quare omne id, quod contra processum obicitur, non prodest; nituntur autem minorem probare ex suis confictis tribus veritatibus & translacio.

ne Concilii ex Decreto, quod incipit, Moses,& bulla, ut dicunt, studio Tolosano missa, . ad hoc faeilis est responsio, quia dum miseri illi Amediste in pontificem diabolice sevientes & propter conservare conciliorum authoritatem se omnia agere dixissent, tunc pessimam intencionem suam propalarunt, nam dum se deficere conspexissent in t processu quem super certis excogitatis criminibus sua sponte instaurarunt, dicente Olim Panormi. tano Relacione audita, ex illo locis se probaturum , ex illo iniquo processu nihil fieri posse in jure contra Dnum nostrum, statim ad heresim refugium quesiverunt, ne in proposito maligno deficerent, & quia non repererunt D num nostrum citatum super heresineque causam ipsam hereticandi, noUOS quosdam articulos, quos Veritates Vocant, more

suo tantastico veritas fidei, tunc primo de-ereUerunt pro medio hereticandi principem Dei, romanum pontificem, quasi dicerent,

67쪽

si necessarium est ad hoc ut pape objiciatur quod sit hereticus, eum faciemus hereticum, sive velit sive nolit,& dum in his factionibus vigilarent, contradietum est ducibus malignis per eos qui Esclesiam representarunt, ac per prelatos tune Basilee existentes pene omnes, per olim Panormitanum & longe majorem partem, qui palam de injusticia porum . quisne eorum prelatorum Consensu in materia fidei attemptabantur, & solempniter protes

stabantur ; ut pridie Domini deputati dum subscripta protestacio manu notarii Concilii legeretur . clare intellexerunt; nihil est ititur id quod dicitur de illis veritatibus in sub, sdium Complectonis perverse intencionis fabricatis, & inimici nostri id ipsum tune & judices & prelati iudicarunt hoc injustum, Verecundentur igitur & sileant, nam quare ad heresin coniugerunt miseri , qui ostendere attemptarunt, in alio quam heresi casu, pa- , pam per Concilium deponi posscte, nonne per hoc, quod sue factioni heressin necessariam

estimarunt, ad quam confugerunt, authoritatem conciliorum , quam ut novam edificare se dixerunt, dereliquerunt, & ad indubiistatum casum heresiis reversi sunt, se in personam pontificis sevire pocius, quam de Conjciliorum authoritate curam agere. Opere in-essicaci ostendentes; dicunt D num nostrum ex eo hereticum esse , quod transtulit Con

68쪽

homines non fecissent; ponatur, papani actum prohibitum fecisse , quomodo eX peccato in facto conciues potest heresis in fide, &in racionis judicio , si omnis prohibicionem transgrediens argui debet tanquam male de prohibicionis potestate senciens hereticus ἡnon erit peccatum mortala sine heresi, ad

hoc autem ut calumpnia eorum apertius an

piciaturι considerandum, quoniam ipsi Amedisti Dnum nostrum diffamarunt , quasi ipse pro libito concilia transferre & dissolvere posse crederet, hoc inconveniens arguentes , quid subesse tenetur in tribus, ut constauciae determinatom reperitur, igitur nori debet esse in potestate illius A qui subest ι concilium ad libitum mutare. sed Dnus noster nunquam pro libito sibi licere dissolvere Concilia aut transferre dixit sed non dubitat decretis concilii Constanciensis non obstantibus, quod hoc etiam nullibi prohibetur , hoc sibi licere

carisis raetonabilibus inistentibus, causas autem in translacione allexat racionabiles, non

dicens , pro libito, ut fingunt Amediste, itaeciam Martinus Papa credidit, qui suis presidentibus dedit facultatem sua auctoritate Concilium dissolvendi & transferendi , ut in bulla ejus inserva prime sessioni Basiliensis

Concilii coistinetur, unde cum multa leguntur Concilia etiam racione congregata propter malum processum aberrasse, ut exemptum de ada ephesina synodo legimus , quam Leo Papa ammovit & Calcedonensem insti- tuit ,

69쪽

tuit, tunc si apud principem Ecclesie non esset potestas malis conciliis resistendi ex justis& optimis causis, non esset in Ecclesia principatus cum plenitudine potestatis in edificacionem . nec esset Ecclesie bene provisum& susscienter. i est igitur illud propter quod nisi sunt illi Dominum nostrum hereticare, in ipsis dampnatissima heresis, non credentesimo dampnantes papam resistere posse de struthionibus unitatis pacis et fidei Ecclesie . negantes in ipso omnem potestatis plenitudinem ad conservacionem & edificacionem Ecclesie. An autem cause translacionis racionabiles fuerint exitus docuit , a fructu enim juxta Xti doctrinam Cognicionem acci

pientes negare non possumus translacionem eciam per auctoritatis Conciliorum conser. vacionem necessariam , nam si translacio

seisma Basileae factum non precessisset. ita quod dici posset, Concilium fecisse scisma , quo malo nihil in Ecclesia prius, ut probat

Peronimus 24. Q. l. mn, osseramus ; quis amplius Veneraretur Concilia quasi sancta , pomquam talem fructum pessimum Concilium Baissiliense visum fuisset peperisse, aut quis magnam authoritatem conciliis inesse crederet , postquam compertum est, omnes reges prin cipes & prelatos in faciem contradixisse Concilio Basiliensi , nonne translacio au thoritatem saluat, ut nunc dicatur , non erat Concilium, quod scisma fecit, aut cui

sontradictum est, sed ante fuit translatum' lo

70쪽

sequuntur eciam de Conciliorum dissolucione tanta stice , non adrectentes , diolucio nem quoad Caput conciljii, , cujus mandato collectio tacta est , aliud non esse quam mandati subtacionem & absolucionem, ut quisque ad propria redire possit. quomodo potest papa notari, quasi horrendum crimen incidisse , ,quia prelatis libertatem redeundi ad pastoralem, curam prestitit, si quis gesta, conciliorum veterum Canonice celebratorum legerit, ita reperiet, & eos, qui in hoc fundamentum vanum locarunt, juste deris debit; nec obstat, quod patres Constantienses sibi ipsis legem statuerunt, quam dissolvi

Mollent unione non peracta. ita enim poterant facere, & necessitas procurande unio

nis ita fieri exposcebat; nullo uno indubitato pontifice in universa Ecclesia presidente hoc secus. dicunt de bullis prenominatis, post eorum dampnatam sententiam editis, an quibus Munt Papam male de concilii autoritate sentire, tuam sentenciam ex noviter productis justificando. Sed hec eorum dicta, ut alia omnia sunt sumus caligine plenus, non enim in bulla Moyses aut alia Coneiliorum auctoritatem aut decreta Constanciensis Concilii dampnat, sed hereticum intellectum a med istarum ; nam A mediiste per totum Orbem suas ineptias ad Constanciense Concl-lium pro colore suo reducere nituntur, qua

si ipsis scisma faciendi Constanciense conci-