장음표시 사용
151쪽
gium vectum, iniquo tulisse animo, C. Caesaris, in M- ero consulatu petendo, senatum populumque Bo. rati nem habere. Adeo familiare est hominibus, omnia sibi ignoscere, nihil aliis remittere; et invidiam rerum non ad causam, sed ad voluntatem personasque dirigere. Hoc consulatu Pompeius tribuniliam potestatem restituit, cuius Sulla imaginem sine re reliquerat. Dum Ser-
lorianum bellum in Hispania geritur, in IIII fugitivi e ludo gladiatorio Capua profugientes, duce Spartaco,
raptis ex ea urbe gladiis, primo Vesuvium montem petiere, mox crescente in dies multitudine, gravibus variisque casibus adfecere Italiam. Quorum numerus in tan-
Vecerim. Heinsius hene legit e-rium. Sic semper Velleius et optimus quisque veterum in Prosa oratione lo
Omnia sibi ignoscere. Sallust. Cn- il. Set: qui mihi atque animo me nullius unquam delicii gratiam fecissem , hatid facile alterius lubidini ma-I Iacta condonabam; ubi vide Cortium. Ex Sallustio similem sententiam effinxit Seneca Herc. Fur. I 267:
iam diabit sibi ipse, qui ntilli dedit p
DDidiam rerum non ad causam Et .
Hoc est, res gestas aut gerendas odisse, non quod odio dignae sunt, sed qvod geruntur a personis invisis. Acidalius commode comparavit II, 3i : Interdum Persona. ut exem O nocet, ita inoidiam arager aut Ieseat: II, 8: factaque ad consilium dirigebant; ubi vide. Tribunitiam Potestatem. Εd. Pr. tribunit am P. per usitatam librariis
Imaginem in iure reliqtieri. Hae est editionis primae scriptura, eX qua sauhonus ad Sueton. Caes. 5, Ω-cisse videtur: imaginem in Re . relia erat. Sed Velleius potius suum v lit , quod Miloe Basil. reposuit: imaginem sine re relic'erat. Idque sequi tur Mennesus ad Cic. Vere. I, 45: mago. Vecies, umbra, Nomen, GP pellatio , quoties rei opPonantur, viri
docti et hic et alibi prope ad fasti
quem sequitur Maaocli. de Campuv. Amphith. P. I 7 L.
Grai ibus Mariisque casibus assecere Italiam. Aincere casu etiam alii dixerunt. Seneca Cons. ad Marc. 2: quae Pari assecta casu, maiore damno, non tamen dedit Iongum in se mutis suis dominium. Solinus cap. II : Ammam classem Mel Mine ae ira, VeI, quoacertior Immiit memoria, statis Arcturi asemus assecit easibus. Sulpic. Severis de V ita Martiu. 2I: sollicitos esse παρο- ωμι per cellulas singulorum, quisnam
hoc casussisset alectus. Quem WoP-kensius Misc. Ohserv. VIII, P. 4 , Velleii imitatione sic locutum esse Putat. At vero ne his quidem et aliis. quae in Promptu sunt, exemplis impedior. quominus iii Velleio vere cor rexi,se arbitrer elegantissimum DuL-
152쪽
lum adolevit, ut qua ultimo dimicavere acie, XL a ccc hominum se rornano exercitui opposuerint. Huius p trati gloria penes M. Crassum fuit, mox Beip. omnium principem. 3 i. Converterat Cn. Pompeii persona lolum in se terrarum orbem, et Per omnia maiore vi habebatur. Qui cum Cos. perquam laudabiliter iurasset, se in nullam
tiliter, ne ae Solino et Stilpieio Severo diram, Senecae. Quid y si ne Senem quidem hae loquendi forma
ctoribus scripsit: Mae mm .iceta Cristi, maiore damno. Cicero pro Sidi. ui : In Me tumen eissu, qtici a clusinaeet; ad Div. IX, De eo crista, quo stim Ariarissime assicitis. Hie si quia nobis ita Metinat, ut Giclia e venire casti, non Ramno dieat, ei legendam commendamus longam de sacforma digressionem Domitii ad Ch riton. p. 3M , seqq. M a CCC hominum. Sie edit pr. ex quo Editor Basil. Deit, XLII. homiritim. DroLetib. ad Liv. Ep.s : LX II. homini m. alii aliter.
Mox Reip. omnitim princi em. Mi or Basil. Aerip iti mox Ro. omnium prineipem. Diximus acl Rutil. I p. I. p. 53, nobis legendum videri: mox Pomani nominis mine Pem: tit Il, iu8: C. ΜΛritim sine Mhitaliena rom inominia hab re ρrincipem. Reip. pro M. uetus eodex etiam habet II, 28. Et per omnia maιore in hiabelatur. Ille locus quantopere interpretum ingenia torserit, ex illorum annotati Dibus eognoseere licet. Equidem, ve teris scripturae duetus secutus, sie le-
gendum censeo: et per omnia hominoma r existimabatur ; a qua ieetioneratioris Basileensis coniectura, quam Aldus Nepos pro sua venditat, non multum aberravit: et mno hom/ne maior habebo P. Sie Velleium aeripsi se . aliis eius Ioeis planissime intelligitur; II. o. de hoe ip o Pompeior
ν Omnia fortunam hominia egressua; p. 35, de Catone : per Omnia ingenio nis, quum hominibus. Wopior; p. 33o, de Livia: Per omnia ingenio pia, qtiam hominibus, similior femina ; eop. 4 . de Caesare: animo
bus locis V lleius expressit Salli stium, ab Aldo Nepota laudatum, Iug. sa: I timιii. Mariam messis,
ram mortalem, timere. Seneca Palae Suas. IV. p. as: magnus iste etati a tamaniae sortis MLirim: Lucan. II, 59έr Aris et iamiani edimen, ouocisaelia Premtinttir Egressus. Claudian.
. e Latid. Stilichon. III, 4 : Soltis hie inoidiae fines Mimiae reli it. m. maritim e modum. Sed nihil ad , .lleii virba propitis accedit, quam in- eerti Poetae loeus Anthol. I L lom. I, p. Σοέ: Litore dii erso LM iae era
ior caro. nomine, quod velleio reddidimus, quam suelle laost omnia ex eidere potuerit, sciunt, qui libros vin
153쪽
provinciam ex eo magistratu iturum, icique servasset, post biennium A. Gabinius tribunus legem tulit, ut, cum belli more, non latrociniorum, Orbem Classibus, iam non furtivis expeditionibus, piratae terrerent, quasdam- quo etiam Italiae urbeis diripuissent; n. Pompeius ad eos opprimendos mitteretur; essetque ei imperium a quum in Omnibus provinciis cum Proconsulibus, usque nil quinquagesimum miliarium a mari. Quo Aenatus Consulto pone lolius terrarum Orbis imperium uni viro deserebatur. Sed inmon idem hoc ante biennium in M. Antonii praetura decretum erat. Sed interdum persona, ut
asAdmqtio etiam. Fili tor. Ba it que tanquam supervacaneum reeidit. Nale. Quo sonattis onstitio. Sie Editor Ba ii. Editio pr. senatris cos. I. Cuineius Oh erv. VII. s. malebat, quo plebiscito. prudenter tamen addens r nisi ilia eris uti ni pa int re δε- ao. Seia iret eum se tusconsultum plerumque legem praecederet, seripi res in ea lcm re nacido SC. modo le-sem, modo utrumque ponunt. Exemplum aliud, ne longe abeam, ipse velleius prael et II, 3s: Cyprus sena itisconsulto secta re inriti est. Atqui alii seriptores plebisesto, quod ibi etiam Ctitaeitis reponi volehat, provineiam sciritim dieunt. Recte atque ordine omnes. Sed ipse vir summri obsere. XV, 33. plura exempla senati seonsultorum, quihus idem quod Ie ih i eonfiitiatum sit, collegit, rat, priorOς eoniecturus ab eo repudiatas esse, saei te appareat. vide Vine. Con- nroniam Var. Leel. I, et I. A. Etian est tim ad Tacit. Ann. II, 25. In M. Antonii maritim Rosterum rem. Davisius ad Cieer. Tusc. Disp. V, 2 eoni ieit: M. Antonio pro tom Meremm errat. At Io. Boherius ad eundem Cie. locum, ut minore inritatione, ita milito verius, Aerihit: in M. Antonio praetore Aecretum erat. Liviu4 XXVI. Ei Me idem in Cn. Lini I gioni a nure deservitim. Cuius confiuuetionis plura exempla dabimus
ad II, 43. De hoe Antonio vide P.
Manut. se Cie. Divin. in Caeeil. x Idem, aut C. Antonitis, intelligendus in Iuvenale Scit. VIII. tofi r Indo Doliabolia, est. Λη- hime Antonitis .inuo Moriamus Vermes, ubi sie Sch liastes: Antonitis trium Antonio m reis lor. ille Stillustius, Mi nrtionanrit ne, qua re num esset imm-ritim, contriarius piratis. Hi omnes a iam , et maxime Graecos, Asiaticos, ae Metilos formnis omnibus via D mnt. C. Anιonitis a Caesare a Martia.
Quod Aeliolion, minus bene Lentuluma I. Bulgerito Var. Leel. III, r7.
xie corrigendum videtur: Ammitis, T. tim ri Antonii Pater, curator, Maii Siallustius, orae maritimae , quor antim esset imperium. contra Piaraias. De M. Antonio Sallustiam is
154쪽
exemplo nocet, ita invidiam auget, aut levat. In Anio nio homines aequo animo passi erant. Raro enim invidetur porum honoribus, quorum vis non timetur. Con
tra in iis homines extraordinaria reformidant, qui ea suo arbitrio aut deposituri, aut retenturi videntur, et in dum in voluntate habent. Dissuadebant optimates: sed consilia impetu victa Sunt. 32. Digna est memoria Q. Catuli cum auctoritas, tum verecundia: qui cum dissuadens legem, in conci ne dixisset, osse quidem praeclarum virum Cn. Pompeium, sed nimium iam liberae reip., neque Omnia in
Historia egisse, elarum est ex sing mentis apud Me n. ad Cie. Vor. I, M, et Noti. MMMil. p. 366. De C.
Antoni u Caesare nee malo, quem holitistes euua M. Antonio confundit, vide quos laudat Uesseling. Ob
In Antonio. Seribendum 1 Id in Moronis, quod Helusius quoque vidit. M tim in Mes tiare hialent. II, 45 mi neque dicenui, ne o Deianua titisim , nisi quem Metiri. mufri modum.
Nimium tum liber aere resp. Alias . nimium iam liberine re p. ni ΕΝΛN. Exempl. vetus sie haliel: nimium iam laber aere . Nitum est, si me liter rura eciniectura hoe loeo sallit. Nam ex cieres Aie e illicio legi debere i nimiam iam libere imperiaret rej. ele. Quod si eui haec nostra eoniectatio non placuerit, haheat is oe si Demquaeretidae melioris. Bvngm Buterium Meuius vascosanus edidit: Sia ni- mitim iam lihere imperiaris reψ. Nihileeritus Rhenaui emendatione. Livius. exemplo simillimo, III, 9: maxime
ino heia P. Tacit. Hist. III. 5ar quis o nimi- ιam Antonius. Quaru elegautissimam loquendi rationem eoplo illimitarunt Interpretes ad Liv. VI, Ir , et quos laudat Burin. ad h. l. Aia mitis.eum dativo etiam itingit Sil iis XV, 3o8i gelido nune fumine soles Frangebvit nimios meori. Ceterum velleius totum hune loeum duxit e Cieerone pro L. Manil. Eoi Ctim Curiatis
ex MObis miserere . si in tino Cn. Pompeio Omnia Poneretis, si quid eo festim
esset, in ro spem essetis habitari: eerit magnum stirae inretitis fructum, clad vitiatis, etim omnes Prom una MDCe . in ipso ima spem habituros esse, A is D. Q ammiam etiam sumere potuit a Sal iustio suo, quem eatidem rem Historiarum quinto narraAM, I. Dou-Ea sollerter eon ieeit ex his eius verbis
htimoni me isset. Non iniucundiim Rerit. Hiorum etiam narrationes com par M. Valer. Max. vIII. r5. 9: Cum ιmptius Ro. a Caltilo pro P tria interrogaretiar, si in uno Pompeio Magno omnia r oriere Perse, erasset, ab stimmo illo stititi emtis in rati, in Mo
155쪽
I OOC. VELLEII PATER CvLIuno reponenda: adiecissesque, si quid huic acciderit, quem in eius locum substituitis y suhclamavit universae concio, Te, Q. Catule . Τum ille victus consensu omnium , et tam honorifico civitatis testimonio, e concione discessit. Hic hominis verecundiam, populi iustitiam mirari libet: huius, quod non ultra contendit; plebis, quod dissuadentem, et adversarium voluntatis suae, vero testimonio fraudare noluit. Per idem tempus Colla iudicandi munus, quod C. Gracchus ereptum senatui, ad equites; Sulla ab illis ad senatum transtulerant, a qualiter inter utrumque ordinem partitus est. Otho B
laudavimus, simplicitatet Plutareh. Pompei. p. 632, B. Κωrλου δε κατα
altor locus Sallustii Fragm. P. 976
moim, Quirites , antea singuli ciMea in Pluribus , non in uno cuncti praesidia habebatis r neque mortalium quisquam dare, aut ermere talia unus Poterat. . Stiritimilis. Pro substituetis, Prae sens pro sutrim, ut saepe. Vide Drahenti. ad Liv. lII, 56. Quod non
animadvertentes Vascosnnus et alii. ubstituetis edideruDL. Per idom te tis. Tales formulae
in Historicis P nguius, sive populari quadam ratious capiendae sunt. N . que enim Velleius nescire potuit, L gem Aureliam biennio aute, Pompeio
et Crasso Coss. latam esse. Id anno rure visum est propter P. Manutium. qui de Legib. cap. IS, minus Cousiderate scribit: Videtur Disterculus, nisi mendosi libri sunt, neque tem- P . neque sententiam huius legis persecte novisse. De sententia tamen, mox se revocat ipse Manutius. Inter ulmumque ordinem. Cotta quidem lege sua iudicia inter tres ordiues. Scnatum, equites, et tribunos aerarios Communicarat. Sed script
res Ather tribunorum aerariorum men
tionem omittunt, ut Velleius h. L. Cicero pro Cluent. 43, 47, et Scholiastes ad Cic. Act. I in Verri I , Don quod tribuni aerarii equitum no mine comprehendusetur, ut Perperam seribit Aut. Augustinuase Legib. V. Aurelia; aut quod tribunorum ordo
non numeratur, ut sexta Classis cen
sus Tulliani, quae Cl. Emesti est opinio Ind. Legum v. Aurelia; sed quod
ex re, quae Potiores Partes continet. tota res appellutur. Vide de hae iudiciorum translatione praeclare disyn
156쪽
HISTORIAE ROMAN E LIB. IIIo Iscius lege sua equitibus in theatro loca restituit. At Cn. Pompeius, multis et praeclaris viris in id bellum adsumtis, descriptoque in Omneis recessus maris pra Ridio navium , brevi, inexuperabili manu terrarum Orbem liberavit, praedonesque per multa, a multis locis victos. circa Ciliciam classe adgressus sudit ac fugavit. Et . imo maturius bellum tam late diffusum conficeret, reliquias eorum contractas, in urbibus, rem loque mari loco, incerta sede constituit. Sunt qui hoc carpant. Sed quamquam in auctore Satis rationis est, tamen ratio quemlia
Bua a. Turpi vitio prima egit tot iam Mitis. Non longe a vero absilit Editor Basil. legens. ia Maritis. Sed Claud. Putemus, una lautum litera mutata, verissime seripsit: O ho Rm seius. Verbo restitiae, Do Velleius usus est. etiam in hae lege commemoranda his utitur Cieero pro Muren. s. ut credibile sit, quod Puteanus suspicatur, equites aliqtiando ante hane legem separatia a plebe locis se disse. Λ qtia ratione se non alienum Prositetur doetissimus Emesius Ind. Legg. v. Maria. Sed quod idem addit, sorte restitiae intelligi posse Pra
alitii. exemplia ostendendum erat, Ciceronem Ol aequales Aie locutos esse. In omnes recrastis maris. Vide Flor.
tores imitati sunt inde ab Aldo di
pote usque ad Burmanniam. Milii sa- titiA visum est, corruptam lectionem in textu reli aquere, qNam utinas erit-ditorum ti mitium eoniecturas clare. Rei. ina eorum eontractas. Lipsi iis I tine locum minus bene eomparavit
quidem Pompeio externo bellis avit Miamestica , Missus aut ratin xtinuehar: sea insanus amor m nisi inas fiatiae, modo in Hiipantiam et Sertoriana arma. modo ad eril ιgendos pirat et . ac maria paranda raptobal. Aliud est eri tigere piratas, sive in imum locum e sere, ut omnes simul rapias; aliud rent Aere piratarum reliquias, ut ineeria sede, proeul a mari e Atiliansis Reetius Lip ius verbum retii Mos vindiea set ex Plutarcho in Porui ei. p. 632. E. et Floro Ili, si , tr. Remmo*ιe mari Deo. Editor Basil.
intrusit praeimsitionem: remoto e in mari Deo. Quam saepe omitti, notissimum inta Cieero Orat. α : nε opifices idem se artius suis rem retini. Sueton. Tib. 42: emasi eisitratis o Laremvitis. tibi plura intirpretra. Πn vim in auctore satis rario ita
pro ratione sti seis. T- risito quemlis t. Sic edit. pr. Sed se ii, imite Mitorem Busil. prultim seribentem trimon. Quae particul e quoties iii compendiaria seribendi
ratione Permutent T, nemra nescit. ἐ
157쪽
IO 2 C. VELLEII PATER C LIbet magnum auctorem faceret. Data enim facultate sine rapto vivendi, rapinis arcuit. 33. Cum esset in sine bellum piraticum, cum et L. Lucullus. qui ante septem annos ex COs. sortitus Λsiam, Mithridati Oppositus erat, magnasque ac memorabiles
res ibi gesserat, Miluiridaten saepe multis locis suderat, egregia Cygicum liberarat victoria, Tigranen regum
maximum in Armenia vicerat, ultimamque bello manum Pene magis noluerat imponere, quam non potuerat, qui
alioqui per omnia laudabilis, et bello pene invictus, pecuniae expellebatur cupidine ) idem bellum adhuc admia Distraret, Manilius, trib. pleb. semper venalis, et alienae minister potentiae, legem tulit, ut bellum Mithridaticum
per Cn. Pompeium administraretur. ACcepta ea, magnisque certatum inter imperatores iurgiis: cum Pompeius Luculla insana iam pecuniae, Lucullus Pompeio
Loei xensiis, ni fallor, hie exti Fuianilla saeti ratio Appareret, Pompeius tamen . qui id fecit, existimandus estiuotiens rationes, quam Aie suteret, habuis,e. Atqui rutici latu hona dit. tit, quicunque idem fecisset, magnus pulcherrimae rei auctor futurus es etim finis aretiis. Omisit pronomen eos . exemΡlo Optimorum Aeriptorum.
Cum esset in suo bestim Piniati m. Litii retilius Nati tentus, vir ingenio et Oruditione praesti,tili. emeraestibal rctim esset in stio solitim aviarii iuria m. noete et hi toriae congruenter. dum pitviIeum hellum iam sinitum erat . cum Manilius te in suam sere-hat: in fine erat Mithridaticum.
pro vexari. vgitari, quam Velleitis. ut alias mulina, duxit e Sallustio Ca-lil. xi: Seu stimo navigia amluis. Miam
Diamtia, animos homintim exerce I ι quod Ausonius Crat. aet. p. 'ola imi tatvr r Atini quos exercet vinabistis. Pset,a
158쪽
NISTORIAE ROMANAE LIB. II IO3 Interminatam cupiditatem obiiceret imperii, neuterque ab eo quod arguebatur, mentitus argui posset. Nam neque Pompeius, ut primum ad rempublicam adgressus est, queinquam animo parem tulit: et in quibus rebus
primus esse debebat, solus esse cupiebat. Neque oo viro quisquam aut alia omnia minus, aut gloriam magis coi
cupiit 8 in adpetendis honoribus immodicus, in gerendis Verecundissimus: ut qui eos, ut libentissime iniret, ita
', uterque ab eo quod arguebatur. Nullus, si leg. nec uterque. RHEMAX. Exempl. vet. habet: seuterque ab eoqucul arguebatur etc. Vt aut 'na facile ex ne terque neuter que sit, si diviseriA; sic rursum ex ne titerque diviso facile neuterque fit, si commiseris, BuRER. Editor Basil. scripsit: vermemque ab eo quo arguebutiar. Claritis erit, si legeris: neuter pse ab eo, qu m αδ Sucbat, etc. Sed acces erim Grutero, verba, ab eo quod umuebuttir, taliquam glossemn, delcnti. I 2 Primum rem f. adgressus est. Exempl. vetus habet: tit primum ad rem P. adgressus est. BuRER. Vt hie
Rhenanus, sic alibi librarii praepositionem ad in verbi adgredi constructione omiserunt. Vide Iuterpretes ud Liv. I, 42. Quenquam animo Parem tulit. Diximus nil II, 27, legendum videri:
Hanc Pompeii ambitionem Velleius
alio atque alio inodo expressit. II, 29: nisi ubi Mereretur, ne quem haberet parem. Ibid. indignari,' quemquam aequalem dignitate convicere; quod simillimum est verbis Caesaris de eodem Pompeio, de B. C. I, 4: nemi
nem secum dignitiale exae*ιari PDIAM. Seneca Coti . ud Marc. l. : ti oculis aeDial riam Cn. Pommitis, non aequo
iaturus animo quemquam alium esse in ReP. magnum. Qui Senecae locus similitudine sua iacit, ut nunc Pronior Aim in sententiam Lipsit, elapsum vo m
loca tametsi magnam Partein ab Acidalio ad li. l. H. Grotici ad Lucan. I. c. et Cortio nd Sallust. dc Rep. Ord-I, 2, laudata scio, tamen quod et Velleirim illustrant, et, quot modis
dunt, iterum apponenda existimavi. Primus esse debebat. Forte: Primum
esse decebat. Aut alia omnia minus etc. Colorem
duxit e Sallustio npud Donat. ad Terent. Pliorin. I, 3, I 8: Modestus ad Omnia alia, nisi ad dominationem. kι libentissime iniret etc. Hinc sumsit Lucanus IX, etoo: Iustit sumta --cem, iuMit dimissa Potestas. Vide quas annotavimus ad II, as.
159쪽
siniret aequo animo; et, quod cupisset, arbitrio suo sumeret, alieno deponeret. Et Lucullus, summus ali qui vir, profusae liuius in aedificiis convictibusque et apparatibus luxuriae primus auctor fuit. Quem obii uectus moles mari, et receptum suffossis montibus in terras mare, haud infacete Magnus Pompeius Xerxen
34. Per id tempus a Q. Metello Creta insula in P. R. potestatem redacia est. Quae ducibus Panare et Lasth
Quod rupisset, arbitrio stio sumeret. In textum ad mi imus elegantem Acidalii eorreetinuem, distinctionemque: quod eu Usset. GHi mo suo stimere . it. pr. quia eruisset arbitrio stio sti-
qtiibus haee Lvenili et aliortim luxu rici notatur. dedit Cronovitis Diuir. Stal. cap. 39. p. 252. Corruptus est in huiti rei narratione Plinius Η. N. II, 63: In maria istatur terra t. ti fera admittamus, erod tir a D. Ferro. ligno. igne. Ivide, frege, omnibus er iamr horis. Lege et inter Punge : - atil, ut freta admis amtis . . 'aimr. Aquis. ferro. ligno, igne, ete. XVII, 8: quia nutio terra ira mares Pedos offossa. Eodem modii in te pungebat. erui tir scribens, I. Baeritis ad Petron. Curru. de B. C. p. 322.m id infectu . Puto leg. inserie, vel insessiori Ri Evas. Optime Bh nati. in cele facit ex ιnsectae, transp sit Is scintiam literis, nulla mi lata. Misque Editor Basil. reeepit. II, 83. hiaticl
A raon togatum. Mil. pr. Xersen. frequenti errore literae a pro x liositae. Pompeium quoque huius dictiauetorem edit Plinius II. N. IX, Sέ:
ialist. At Plutaretis in Lucullo p. bis, D. , idem dieium Tuberoni Sinteo, qui per aetatem ne videre quidem p tuli Luetillum, trihuit: et, δ' A laic
Sie ille loeus eastigandus. Vulgo, ne G aυ. Eυ , stetit in toga apud Latinos, est togartis. De qua vi praepositionis is videndiis T. Hem-xterhusius ad Aristophan. Sehol. iti Plutum p. 9. Sed nullus Plutarchi, aecurati imi seriptoris, in temime. error est. Quippe Pro . Er--e T. βυ-s nulla sere literarum mntaliciti seribendum . ἐσρορυπιι Tao; .v. In
telligitur L. Aelius Tubero, historiae seriptor. Luculli aequalis . de quo vide Nossium de Hist. Lal. I, a.
160쪽
nh, XXIIII milibus iuvenum coactis, velocittile pernicibus, ni morum tuborumque patientissimis, sagittarum usu elehPrrimis, Per tri Punium romanos Xercitus sati verat. die ab huius quid om usura gloriae temperavit animum Cn. Pompeius, quin victoria Θ Partem Connr
tur vindicare. Sed et Luculli sit Metelli triumphum, cum ipsorum singularis virius, tum etiam invidia Pompeii apud optimum quemque secit favorabilem. Per haec tempora M. Cicero, qui omnia incrementa sua sibi debuit, vir novitatis nobilissimae, et, ut vita clarus, ita
ingenio maximus, qui est ecit, ne quorum arma viCera mus, eorum ingenio vinceremur, C as. Sergii Catilinae, Lentulique, et Cethegi, et aliorum utriusque ordinis vi-
Editoris Basil. Edit. pr. qui Dictoriae. Heu FnDoriabilem. II. 4o: cuius
racii tim DMoriabilem opinio Meerat. Qtii omnia incrementia stiri siti de Atiit. Sive 'ex se rarius, tit eleganter Cicero se ipsum es similes non uno Ioco vocat; pro Plane. 2 : ego finc a
me oritia et Per me nixus auscondi.
Hi,il. I, 6 r Mem Mos a se raritim, hominibus nolitissimis, omni a honori- a , maritidistis. Taei L Anti. XI, et a i
Curtiua misia indetur mihi ex se na-
em moximum est, ex se remisse.
Eumen. Paneg. Constant. 3 r magnum est viue se pro eclum ad mi simia Iaer Oeriise. Similiter a Cicerone dieitue homo Per se eo istis. Cntil. I, xi: qui te, hominem per te omni tim . nulla