장음표시 사용
381쪽
ANNA IEStam aetate reliquis, quam etiam denuare celsi
rem. Itaque cum aliis cohortatas trouni sumcerent, aetate Pariter atque ordine duntaxat equestres; in hoc Primae cohortis rei no congrcstim esse potuit, ut, praeter ordinem a lissimum, a fas praeterea esset senatoria. Sic eritin reliquis disiunis cum auctoritate praeesse poluit, lam --
guaticlausis quam Ial mosis, si et ordine angustia claviis, et laticlaviis aemu suisset superior. Si etiam locum assentis legali supplere, si quid haberet in se eximium, quo necessaria posset in reliquos tribunos auctoritas conciliari. Quod si sen torium illum fuisse oporteret; inde praeterea intelligeremus, cur trigunasus ille plebis, qui hoc tempore senasorius erat, fuerit in Irihuno illo, de quo Rgimus, cohortis primae, necessarius. Exigebat hoc in primis nomen commune disiunt. Ea polim ' mum de causa, quod tri ni illi plebis suerint tiam ipsi a prima sua origine mili tires. Exigebat
Praeterea, quod mili uris non esset primus in senatu gradus quaestura, nec aedilitas cuinutis, quae parem in senatu locum sibi vendicabat cum senatorio illo tribunatu plebis, pro ordine saltem legis nariae. Vt tamen non fuerit qua rura ossicium ex professo militare, et alios sael e a quaestoribus
legatos haberent, qui pluribus lexsonilvis imperahant; urgente tamen necessitate satis erat vel quaestor, qui exercitui, absente Imperatore, pra
osset. Sic legimus Tremellitim Scro*m Licinii Neruae Praetoris quaestorem in Macedonia in
382쪽
quit Varro provincia relictum, qui praeesset
exercitui, dum praetor rediret. Fueritne ille tribunus, vel designatus, de eo nihil Varro. Imo non fuisse verisimilius est. Nec enim ante quaesturam
prouincialem, qua iam insignitus erat Tremetrius, Proximum quaesturae honorem vel petere licuit in comitiis. Sed opus non est ut eo confugiamus. Non opus est ut verba Velleii ita interpretemur, ut quia postea legatus missus fuerit, proinde antea legatus non fueriti Nec ratio ulla verisimilis est, cur vel legatus abesset legionis iam noviter conscriptae. Nec enim nominandus erat ad legationem illa Praesertim urgente necessitate qui munere desungi non posset. Imo Iegmum se suisse ipse nos postea docet Velleius *, cum legalos ait, inter quos ipse suerit, partitis suisse Praefectos hibernis. Erant enim, ut mox ' ostendemus, hiberna illa anni 7os, cum nondum quaesturam ipsam obiisset Ηino ergo intelligimus, non aliis credi solitas, cum scriberet Velleius, legionum legationes, quam tribunis plebis
ad minimum designasse, vel tertii saltem anni se nioribus. Quae certe observasso in re chronologica horum temporum utilissima est.
S. XVII. Et quidem hoc anno 7 5 ebus pleri Lque a Tiberio gestis interfuit Velleius. Ab eo iam,rum tempore quo Germaniam attigerat, cum 'ne illa exercitus, quaecunque demum fuerit, missi ab Augusto. Nunc enim annum novi belli Marcomanis
383쪽
anno acies hostium uidimus' etc. eo et illa spe viatit: Felix euentu, frie conam, Prima aestate belli Messalini opus mandandum est memoriae, etc.
IIaec Messalini gesta, subim adhuc rebellione, suisse tradit Velleius, huic etiam ipsi, in quo vem Samur, anno 759 assignat Dio a. Sed vero ρrimus ille annus non helli Delmatici primus, pro Velleii certe rationibus, intelligendus esL Non scilicet triennii primus, ut olim suspicabamur, quo debel- Ialum in Illyrico scribit . Suetonitis. Fateor hoc ipso anno fuisse belli illius Delmafici initium. Sed Iriennii initium inde arcessendum est, ex quo venit in Pannoniam ipse Tiberius, cum hoc anno bellum illud per legatos tantummodo gereretur. Idque satis manifeste innuunt verba Suetonia. Loquitur hic Velleius de duplici suo in Germaniam adventu, alioqui quaesturam praecesserit, alio qui eandem fuerit secutus. Sic ille nimirum, ut premum annum primamque aestatem de priori suo aduentu intello xerit. Primus ergo hic, de quo loquitur, annus quaesturae erat suae tantummodo designarae, quo missus ab Augusto post comissa quibus quaestores etiam cariridati erant in sequentem annum designandi rebus deinde a Tiberio, post appulsum
suum, gostis aderat. Medium annum tenebant pro more comitia. Erant praeterea dies aliquot nece sarii itineri in Germaniam. Sic anno exeunte res
384쪽
gestae fuerint oportet, quas ridere, quibus ipse Posset interesse, Velleius. S. XVIII. Sequebatur annus quaestume Velles nae, urbis nimirum 76o. Huius minimam partem egit Romae, vacans nimirum muneribus osscii. sic lamen, ut tempore, quam posset per leges, minimo esset a Tiberio. Certe superioris anni 759 fine, se legalis illis accenset Velleius y, quos hiemis ini-rio Tiberius parti is praefeceris Libernis. Itaque hi mis partem saltem aliquam in castris egit Velleius, dum alius suffici in locum eius posset ' qui vicem eius absentis suppleret. Sed hiZerna Velleius aestiaris militaribus opponit, quae certe ipse non ultra mensem Decem em η, cum essent diutissima, producit. Hoc autem anno solito maturiora fuisse νωxisimile est. Inde enim suspicionem captavit, ut videtur, Augustus Protracti a Tigerio ultra necessitatem belli, quod in hiberna citius, quam necesse esset, sese receperit. Meminit certe Velleius hibernorum , quae etiam in β autumnum inciderint. Sic apud illum certum est, cum de re praesertim militari loquitur, non quart- anni partem, quam proprie. hiemem appellamus, hibernorum nomine denotari. Et averrimae hiemis inisse ipsa illa, de quibus agimus, hiberna tribuit ipse Velleius. Sic potuit hcternis in Germania praefici Velleius, et tamen Romae anni sequentis initio adfuisse ad qua Muram in urbe, Pro more, ineundam. Etiam anni,
385쪽
quo quiaestor erat, partem saltem aliquam cum T herio fuisse, nec domi modo, verumetiam militiae, exinde colligimus, quod per annos continuos uTiberii se seu spectatorem, seu eliam adiutorem, suisse testetur. Anni illi continui esse non poterant, nisi singulorum partem saltem cum Tiberio Pgerit. Nec spectator ille, aut adiutor, erat, praeterquam rerum in militia gestarum. Hanc senim certe TDberii militiam illo in loco celebrat Velleius. Et pr Pterea sortem quaesturae prooincialis quae anni erat 761 remisit noster hoc ipso, ut videtur, fine, ut Tiherio adularetur, intis ut ex hoc ipso libro constat) adulatoriae peritissimus. Ne quam scilicet periculi, in quo versabatur ille, partem defugisse videretur. Sic redierit ad Tiberium sub sinem anni
76o, quo ipsam quaesturam gesserat, Post tempus tamen sortiendis prouinciis constitutum. Inde enim liberior erat muneris administratio, partem nimirum muneris suscipientibus magistratibus, in annum sequentem designaris. Ita. Caesarem, nondum finito praeturae anno, in prouinciam tamen Conce sisse alibi probavimus. Tum demum legatum se noster ab Augusto rursus ad Tiberitim missum fuisse docet. Vel inde constat, quanquam anni
759 hibernis praesectus fuerit, non tanton ita illum hibernis detentum esse, quin Romam redierit ad
quaesturam gerendam, quae Primo Rnno urbana
fuit, non proosncialis; imo ut in senatum adlegi Posset, quem nemo alibi quam Romae haberi sol,
386쪽
lum exbstimat. Nec enim Iocum hic habebant senatores e principis consi se, quorum decreta senatusconsutiorum vim habebant. Non constat ullos e consilii huius sententia in senatum adlectos, utCumque itis in senatum adlegendi pro iure potestatis censoriae ipse princeps habuerit. Et certe nondum consilium illud seniorium aderat Tiberio, sed Augusto soli, Cum nondum Conderetur senatusconsululum , quo TAerium Velleius aequatum dicit Au-
S. XIX. Et quidem ab hoc ipso quaesturae 'L Atiri is inco
Dianae anno urbis 76o triennium illud inchoandum MidnHi est, quod bello Myriciano impenderit Tiberius, z: .' teste Suetonio. Nec erit a nostro consilio alienum, ut hoc verum fuisse probemus, cum et ab aliis nondum sit quod quidem sciam occupatum, et nonnulla inde pendeant utilissima in nostra hae. de qua agimus, chronologia Velle Na. Iam quidem antea concessimus miliam tumultuum Detin ticorum in annum Sucriorem 759 esse conserendum. Imo et proelia illius anni in rebelles habet Dio. Non tamen veniunt illa in censum triennii de bello a Tiberio ipso gesto Suetoniani. XV enim Tiberii legiones illo triennio memorat Suetonius. X tantummodo superioris anni sine Velleius. VIII nimirum e praesidiis utriusque Germaniae, superioris inseri Orisque, pro dispositione Augusti, numermi Tacitus atque , Dio. ΙIis novae aliae duae
387쪽
ΑΝΝΑLΕs accesserant ex IIalia nuper conscriptae, in quarum altera meruit Velleius. Reliquae V erant provinciarum , in quibus bellum gerebatur, singularum
singulae, duarum nempe Moesiarum, duarumque similiter Pannoniarum, cum legione illa sem*l na, cuius meminit Velleius in ipsa etiam Delmatia. Imo illum transmarinarum prouinciarum eXercitume V legio ictus suisse conflatum testis ipse ' Iesus est. Transmarinas Prouincias Italiae respectu intellexit, trans mine nimirum Adriaticum. Erat enim A: ille Caecina alterius Mysiae praesectus, nec longe Siloanus Plautius, ut e Dione discimus. V Cunque tamen, exercitum Tiferii universum X fuisse
duntaxat legionum . docet Velleius, qui etiam illud
addit, paucis tantummodo diebus ad refouendas ex Din re eius pires, Cum Tiberio suisse morassum, mox eo unde peneres fuisse dimissum, in partim scilicet
hilerna. Haec nempe Me anni 759: unde satis constat nondum coepisse bellum illud trienne, quod eum legionitus XV gesserit Tiberius. Primus ergo belli annus is ipse est, quo quαesturam gessit ipse
Velleius, Varronianus nimirum 76o. Τunc ad T herium Sisciae biemantem Conveniunt ex hibernis quaeque suis XV illae, quarum opera usus est in illo bello, Iegiones. Sed serius movit ex hoernis Tiberius, eo fortasse praetextu, quod legiones exspectaret. Inde cunctari visus Augusto bellumque, quam necesse esset, diutius protrahere. Haec scilicet
388쪽
Milia I Aeria consilia, quae illum specAsia praetulisse dicit noster adulator. Inde suspectuq Augusto, missusque adeo Germanicus, qui bellum una cum I Aerio administraret. Additi Germanico milites , non ingenui modo, sed uberti etiam, cum alii, tum quotquot a Miris et mulsersius remos, Sex
mensium mnona, Praeter Arelium, indicta, red merat Augustus, ac manumiserat. Ita Dio. Ε
dem illa reserenda quo et nostra illa Velleii: Viri feminaeque ex censu sierimum coactae dare mil tem. Iidem nimirum illi milites, quibus usum A gustum testatur Suetonius 4, ad praesidium colonim rum Illyricum contingentium. Iidem, inquam, Cum cohortibus Libertinorum, quas in Germania et Ill rico Augustum legisse testatur 4 Macrobius. Atqui in his missis ab Augusto, et ab urbe, copiis noster meruit Velleius. Hinc facile colligimus, non tarn Gherii suisse, sed Germanici, militem legatumque. Inde lactum, ut Tibretum deinde vectaris potiusquam adiuuerit. Nec enim longe invicem divve ab rant Tiberius atque Germanicus. Inde frurem suum Magium , celerem Tiberii adiutorem legarumque depraedicat in bello Delmatico. De se nihil laternon proculdubio taciturus, si qua sua in Tiberium, in illo bello, merita suissent. Et tamen bellum De
malicum non antea aggressus est Tiberius, quam Pannonicum absolvisset. Quo certe tempore M
389쪽
Dio ne quidem quaestura obstare potuit, quo minias Inherium comitaretur, ni iam mereret in exercitu Germanici. Hinc etiam Germanici in bello Del- malico e erimenta uirtutis celebrat Velleius. Non certe quaesito, ut in aliis, adulandi loco, cum et
mortuus iam esset Gemmicus, nec memoriae esset
Tiberio admodum gratae. Ne iam et illud addam, quod alibi videatur in Germanicum, ni Suspecta loci lectio esset, iniquior. Sed vero testimonium
illud Tiberii filio adoptitio dedit Velleius, quod
testis esset rerum a Germari ico gestarum. Docet praeterea Dio ipso quaesturae suae anno misSum
esse Germanicum. Nempe pro lege principum, quihus concedi solebat ea legis anniniae indulgentia, ut quinquennio citius quaesturas, quam alii, pet rent, gererentque. Ita quaesturam anno aetatis XX gesserit Germanicus, quam Velleius aetatis anno XXV priuatus nimirum, nec ulla legis indu gentia solutas: Sed vero, ut quaesturae anno eXρο- ditionem Illyricianam suscepit Germanicus; Sic nihil obstabat, quo minus illum suae quoque qua sturae anno comitatus suerit similiter Velleius. Ambo satis commode hoc idem fecerint, si post Comitia, designatosque sequentis anni qu-nores , prosecti suerint. Potuitque causa serae prosectionis esse mora illa Tiberii, quae suspectum illum A gusto secerat. Sero nimirum ex hibernis moverat Tiberius. Et tamen postea aliquot dierum iter ne Cessarium erat, ut de aestiseis I Aerii moneretur
390쪽
Augustus. Inde morae aliae neceSSarIae erant, qui
hus et consilium de Germanico mittendo ceperit Augualus, et Germanicus ipse sese itineri accinx rit. Sic aestate iam assecta, et peractis sequentis anni comitiis, moverit in Pannonicim Germanicias, Comitemque satis commode habere potuit nostrum e quaestura Velleium. Nec sane exigunt res huius anni narratae a Dione maturiorem Germanici pro sectionem. Postea quam Germinicus in Pannoniam appulisset, tum demum consulisse dicit exercitus. Tum Smerum e Moesia venientem adorti sunt v helles victique. Postquam in unum convenissent,
aliud praeterea nihil a Germanico actum legimus, quam quod Mazaeos, gentem Delmaticam pugna
victam, damnis affecerit. ι--XX. Hoc eruo anno Dorus Principis videtur
fuisse Velleius. Et quidem Senatorum propriae illae tris.
videntur fuisse legationes. Legatos Certe propinci rum vix alios legimus quam consulares aut Praetorios, excepto Aegrati praefecto, qui Equestris esse solebat, propter oracula Sibyllina, nefasces haberet infausto reipublicae omine in Aegyptum, ut credebant, inserendos. Exceptis etiam, si quae aliae essent, ad exemplum Aegrati, in aliis quoque Provinciis, Ae Ptiacae Praefecturae, quas tamen nullas, per haec Augusti tempora, ut puto, legimus. Tribunicios legatos aut aedilitios raro adna dum, Si sorte unquam, memorant historici. Et tamen Procinctam administravit Otho per decem annos, adlluc tantummodo quaestorius, teste