C. Velleii Paterculi Quae exstant opera ex recensione Davidis Ruhnkenii tomus primus alter

391쪽

ANNALES 3 Suetonio. Et plerumque quidem ex praetoriis, nonnunquam tamen ex iis etiam qui quaesturam adiurare intermedium magistratum gessissent, d leClos provinciarum legios testatur Dio. Potuit ergo Velleitis hoc tempore legatus suisse quaest rius. Et quidem non exercitus solius, qui ρlures

erant nonnunquam in eadem Prouincia, verum etiam Proseinciae, si praesertim unicae legionis sui set exercitus, quales saepe erant in minoribus Pro- Minciis. Erant quidem Prouinciae caesaris nonnu

quam duplices, ut scilicet alias sub se complexae fuerint propincias. In illis legatus Caesaris alios sub se habuit legatos singularum prouinciarum. Sic habuit Plinius iunior Pontam et Bithyniam, qua rum provinciarum alteram, in qua ipse non aderat, per legaltim administravit. Erant itaque cuius Imque generis legati, vel propter fasces, iusque gladii, et imperium in exercitus, excepto Ae Ati Praesecto, aliisque, ad illius exemplum, Praefectis Aeg Ptiacis, ordinis omnes Senatorii. tamen d scrimine , ut provinciis illis maioribus et muti l cibus non alii praesici Solerent quam consulares,

nut Praetorii. Erant enim hi principis ipsius legam

eiusque vicem in Propincia sustinebant. Μinores illi simplicium propinciarum legionumve Singularum legati maiorium potius Praefectorum, quam Princi

pis te ali habebantur. Vt proinde sumcerent illis

Iogationibus obeundis minorum gentium Senatores,

etiam tribunitia, aedilitia, alque quaestorii. Praecia

392쪽

VELLEIANI

pue vero Uuaestoria; cum etiam in libera republica.

Praeter rem Pecuniariam, alia quoque consulum Praetorumque munia pro tempore assentium obirent eorundem quaestores. Imo variae erant in una eademque provincia Praetoria, illis quoque temporibus, provinciae ν estorine. Duas certe fuisse in praetina Siriliensi docet Asconius. Inde tactum ut iuro gladii ornarentur etiam saepe quaestores. Inde etiam ut praetorum consulumque vicarii essent, etiam in in erio. Inde ut minores hi legatorum ordinariorum legati, vel quaestores dei de essent, vel quaestorii. In his minorum gentium legalia locum habuit Velleius, secundo hoc militiae suae gradu, non iam amplius equestris, sed senatoriae. g. XXI. Addit porro Velleius legarum se eius- .. um dem ad eundem hoc anno fuisse missum. Meminerat autem supra duorum. Dixerat enim se re

disi ab Auguno exercitus Partem ad filiam eius perduxisse. Inde duobus verba illa modis intelligi possunt; vel nimirum ita, ut Augusti lega amissus fuerit ad Tiberium; vel ut Ttiberii legarus ad eundem imperatorem suum venerit Tiberium. Cur Tiberii legulus intelligatur ea ratio est, quod Tiberii sese militem agnoscat. Imo continuo illo nouennio Tiberii se vel praefectum suisse vel lex sum innuit; inde se vectiorem Ttiberii vel adiut rem suisse gloriatur. Ita praefecturam illam lega

VEL. PATERC. Hist.

393쪽

ANNALEStionemque rigerii suisse convenit, quibum nimirum in verba Tiberii sacramentum militare susceperit, illius numini maiestatique δενotus. Contra tamera facit, quod missum se fatetur ab Atigusto. SiQenim Augusti fuisse legatus intelligitur. Ita πεμιπ μάν- nomine legalos designant, non sacrae modo Iaerae, verum etiam illi coami illorum temporum scriptores. Id quoque facit, quod Germanico illum, non Tiberio, assignarit, uti vidimus, Augustus. Sed conciliari ambo illa fortasse possunt, si non ita alterius legatus intelligatur, ut alter penitus excludendus sit. Principum enim omnium non modo erant in numis inhias, veruin etiam imagines in uexiliis. Iisdem Mem exercistium obstrictam ex iisdem discimus tam numis, quam inscriptionibus. Ιmo principibus etiam designatis. Pra Cipue vero in e editione agentibus. Maxime vero exercituum in provinciis bello praecipuo itimis. Plurium certe prorincturum ius dedit, Pro antiquo reipublicae exemplo, potestas minorum etiam pri cipum proconsularis. Imo omnium, tam inma=rum quam inermium , Potestas illa tribunitia, qua iam certum est ornatum fuisse Tiberium. Illum ergo Pro maiore Potestase agnOScere oportuit ipsum Germanicum, ut agnoverat Caius heres Augusti designatus, propiorque quam merit ipse Tiberius. Nullo magis Velleius ipsi Germanico obnoxius. Praesertim nulla in contrarium Augutati interce Sione, quam sane nullam memorat Velleius. Parem

394쪽

undiquaque cum Augusto Titiria potestatem anto annum Augusti Penultimum ne quidem agnoscit ipse Velleis. Ita iFotuit Velleius simul Augusti segestis, et tamen miles esse Tiherii. S. XXII. Distinguit rursus Velleius duplicsem in sua hac sub Tiberio militia senatoria personam, 'ar α

mali aliam, aliam praefecti. Atque haec ossicia ita invicem socernere videtur, ut in alio specta Orfuerit, in alio aditi or TAerii. Sic etiam fortasse, ut praefecturae vectandi, legationi adicandi, munus assignet. Ita Praefectus suerit absentis Tiberii; Iegasus autem Praedaentis, cum non spectare illum tantummodo, verum etiam aditi are posset. Pra sci autem solebant ab Imperatore Prouinciis; Pra si castris, quacunque demum in regione, quacunque occasione, staliis; praefici hibernis. Nec hibernis diualaxnt integris, verum etiam Partibus,

praesci solebant legati. Id sane in bello hoc Germanico a Maroboduo instaurato tactum indicat Velleius: legios inquit inter quos ψsi fuimus, Partitis praefecit hihernis. Itaque, qui in maiori

exercitu, cum legioni singulari praeesset, ad nutum Imperatoris moturae, legarus suisset: is idem prae fectus erat, cum seorsim propriam si xamque haheret stationem. Νec tamen, Cum Praefectus fieret, legali nomen exinde exuebat. Satisque erat ad n men Praefecti, Pro sententia Velleii, ut vel hibernis praesceretur. Longe tamen frequentior illa vocis . signi sicatio est, qua propinclarum CuiuScunque m

395쪽

di praestris, seu PVuli suissent, seu princ*ia, seu

consulares, Seu Praetorii, seu armatae fuissent provinciae, Seu Germes, Communi tamen Praefeci rum nomine censentur. Hos etiam Praepositos ainpellat Velleius. Ita praepositum Librico initio huius, in quo versamur, belli memorat Valerium Messalinum, et Praepositum Delmasiae in bello Delmalico Vibium Postumum. Vtrobique non D pius, sed militares Praepost os intelligit, qui etiam iidem, propriissimo vocis usu, praefecti appellandi

erant, quod custodias stationissiusque, non foris S Iummodo os ictus, Amocerentur. Etiam praes clos castrorum memorat Velleius ), qui erant singularum legionum singulta Sic Poenium Postumum Praefectum castrorum secundae legionis legumus apud Tacitum A. Et e tribus rari legioni s Os Strortam Praefectos nominat Velleius β, insigni alterum fortitudine, alterum timiditate. Μai res erant tri nis, ut e si Suetonii discimus Vespasiano. Aquilis I legionum signis proximi, ante rese nos Primosque renturion m. Tribuni illi, ni fallor, et ipsi castrenses erant, equestris duntaxat ordinis, cum suerint praefecti senasorii. Ιidem hibernorum Praefecti, quod scilicet castris praesic rentur hibernis. Erant enim hiberna castra stalisa.

Legimus etiam in Velleio ' plurium legionum Ara sectum M. iapidum. Imo prouinciarum. Is idem

396쪽

VELLEIANI

yraeerat, qui praeficiebatur a pr&cim. Atqui S riae praefuisse Varum renoscit Velleius. Idem eundem Germaniae etiam exercitui praefuisse testatur. Plane propinciae Syriae, Germaniaeque exercitui a principe Praesectum. Ita prouinciam aliquam minorem habuerit sorte Velleius, vel, ut videtur, in Librico, vel in Germania, bello certe uimam. Et quidem, si quis ordo suerit in his muneribus, maturiorem ego legationem fuisse cred rem , Seriorem Praefecturam. Plura fidei peritia que experimenta ediderit oportet, cui fuerit absenti Credendum, quam cui res esset sub oculis Impera- loris agen Ia. Sed quia satis est ad mentem Velleia praefentura illa etiam hibernorum; proinde nescio, sueritne praeterea Praefectus prouinciae. Sed ν cIMoris nomen melius illi fortasse conveniet, qui etiam, dum res bellicae gererentur, af erit, quam illi, qui in hibernis esset, dum ne quidem ipse Imperior esset in hostico. Redeo iam ad sequentes huius, de quo agimus, belli annos.

g. XXIII. Sequitur ergo annus urbis 76I, Cuius auisis, ria

. . . Ta . . . , , a,ua effat

a trois Omnis Parinonia pacem petiverit, quod si

ius anni Coss. Μ. Furio Camillo , Sext. Nonio quin-irm g ζ ctiarino factum docet Dio. Vel ius hodiernus ita habet, quasi proximis a decem legionum appulisu, quem anno 75o assignavimus, hoc contigerit. Mox enim illis eo, unde Menerant, dimissis, Tiberium ipsum hiemis initio Sisciam rediisse testatur. Hae noster i. H, c. II 3. Sequitur deinde digressio in

397쪽

laudem TAersi, cuius in sine illa legἰmus: mem,

emolumenta pirati belli contulit. Sed insequenti Gratare omnis Pannonia, reliquiis totius Miti in Delmesia manentibus, Pacem petiit. Haec ill C. Oέ, quasi nimirum eadem fuisset utrobiquo hiems, et unico proinde anno Tiberium tenuerit bellum Parinonicum. Sed ρlurium suisse amnorum testem habemus disertissimum Dionem. Nec certo pugnat, qua sanum eum etiamnum habemus, ipso

Velleius. In hoc trienni bello duplex ipse bellum

agnoscit, Pannonicum Prius, quod Proxime Gemmanicum exceperit, de quo C. ii 4, tum deinde Delmaticum, de quo c. ii 5. Et quidsem ita invicem distinxit, ut prioris belli non una agnoscat aestiva. Hoc satis clare innuunt verba eius illa: solus diem-Per equo pectus est: solus cum iis, quos inuisa erat, maiore Parte aestiarum e Milionum coenaseis se

dens. Loquitur enim ibi certe de bello Pannonico,

qua Gersum erat tam a Germanico, quam etiam a Delmatico. Non ergo eadem est, quae Midetur

eadem, in utroque illo Velleii loco, hiems. Sed deerant in unico illo, unde prodiit Velleius, codice, anni 76o, qui belli Pannonici Primis erat, aC

omnia, quaecunque ille in com endiaria hac historia prodiderat. Deerant praeterea quaecunque scripserat noster de miliendo ab urbe se amico, sub quo lamen ipsum meruisse pro vimus, cuiusque dissertissimam facit in sequentibus mentionem. Vix sane est, ut suum, ut ducis sui ab urbe adventum, praetermiserit Velleius. Ego lacunae D-

398쪽

VELLEIANI

cum fuisse suspicor ante verba modo prolata: hiems emolumen a pareali belli contulit. Ita nimirum, ut anni 76o hiems illa suerit, qui quidem annus belli Pannonici primus erat, idemque quo ad Tiberium ab Augusto missus est Genninicus. Tantum ahest ut adventum Germanici sui credam tacuisse Veli tum, ut mentionem Agrimae in Augusti indignationem incidentis, Germanici potius, quam Tiberii gratia iniectam existimem. Agrimam enim eidem expeditioni destinaverat Augustus, nec alia de causa missum Germanicum testatur Dio, quam quod Agrippa iam antea Augusti gratia exi iderat. Sic viam straverit casus Ag rimae, antea narratus, ad consilium millendi postea Germanici. . XXIV. De huius anni 761 hibernis ita Vel -m

ius: Autumno pictor in hiberna reducisur exercituS, cuius omnibus copiis a Caesare M. Lepidus praefe- ' Ctus est, Mir nominis ac fortunae Aemiliorum Proximus. Sic enim legit, icique, ut puto, recte Cl. Hemsius. Sed quomodo cum Omnitas copiis υρλdus , si Caesar ad aheram belli Delmites molem

animum interea atque arma contulerit, etiam anteaquam illi idus coniungeretur Z Haec tamen ipse asserit Velleius. Imo ubinam interea Tiberius ipse atque Germaniaeus, si coρiis omnibus praefueritia idus p Num et illi sine copiis p Romam fateor interea venit, Dione teste, Tiberitis: Venit estiam quanquam id silente Dione ) Germanicus. Aderat certe Tiberitis, cum lex Papia Pomam rogaretur de maritandis ordinibus, iis CO . rogata, quorum

399쪽

ANNALEsnomen . tulit, quos anni sequentis 76a xσαων fuisse idem agnoscit Dio. Sa e reuocasiam, non a Per, continuo hoc triennio riberium dicit perseuerasse Suetonius. Et praemissum Roma scilicet , ubi erat Triberius noster etiam testatur Germanicum. Non solum utique, sed cum exercia tu , eodem scilicet, cui postea aderat Tiherius. Αὐdit 4 Velirius innio aestatis, anni nimirum 76a, educto hibernis exorcisu Ian idum ad Tiberitim m-Pertionem terendisse. Hinc etiam intelligimus alium fuisse Tiberii et Germanici, alium Lepidi exercitum ; nec adeo exercitui unioerso praefectum

dum. Dio illa omnia, quam Velleius ipse, diastinctius. Ait ille tres in partos Tiberii copias universas legiones nimirum XV, quibus bellum ho ab eo gestum prodit Suetonius suisse divisas. Η

rum unam Silano assignatam, aliam L ido, cum reliqua TGerium ipsum cum Germavico sese a versus Balonem contulisse, nempe ita Delmatiam. Sic tertiae duntaxat exercitus universi ραrti praefuerit Le idus, quae tamen ipsa seorsim iustum

consecerit, et consularem exercitum, Plurium nem-Ps legionum. Ita conciliari poterit cum Dione GA eius , ut coρias Omnes exercitus Le idiani legi nes omnes intellexerit; idque sibi voluerit Velleius, non iam singulis exercitus illius legioniatis, ut anno superiori, hiBerna partita suisse assignata, sub suis singularum legatis, sed ut una fuerint et com-

400쪽

munia omnibus hiberna sub legatorum omnium duce Lepido. Cum enim Paristis hilernis praefic rentur legati, id sane innuit, suisse legatos parti-rorum hibernorum duces summos, quod fieri non

potuit, si plures suissent in iisdem hibernis legiones, et Plures adeo legati, sub uno hibernorum Prum No , qui potuerit legatis ipsis imperare.

R. XXV. Porro tripartitam illam exercitus distri- Ea hi ma

butionem ita suisse existimo. Aliam Silano credi- - α' iam testatur Dio. Atqui Silanus ille idem fuisse videtur cum consule anni 76o, quem Aia Licinium Neroam etiam ibi appellant codices hodierni Dion ni. Reclius illum A. Licinium Nemam Silianum P. Sili ilium noster vocat Vellei . Quod scilicet e gente Silia in Liciniam suisset adoptatus, a Silio illo, sub quo tirocinium egerat Velleius, oriundus. Illum certe ducem agnoscit ipse Velleius, qui addit praeterea, praer*tum immature, et fructu ar lissimae Princ*is amicitiae et consummatione euectae in altissimum ρalernumque fatigium

imaginis defectum. Hinc colligimus sub friem anni 76i hibernis a Tiberio in Moesia sortasse fui

se praesectum; anno autem 76a, cum adversarios suos domuisset, satis conceSSisse. Certe ante trium- .phum Tiberii. ornamenta enim tris halia cum Tiberii triumpho decernenda pro Consummatione erectae in altissimum paternumquefastigium ima

ginis habuit, ut puta, Velleius. Cum enim iam