장음표시 사용
401쪽
conjI suissset, ut suerat pater Silius, hoc tamen deerat ad altissimum Paternumque fastigium, ut esset triumphalis, et triumphalem haberet in ge
lis suae atriis imaginem. Illum certe iunxit Seiano Velleius, quem observaverat, in hoc eodem bello, maseris adcρiscendi triumphauri similiter fuisse δε-fectum. Secunda exercitus pars, quae cum Tiberio
erat et Germanico, in Delmatia hiberna habuit ubi belli reliquiae profligandae erant , Tiberio et Gemmanico ex Italia reversuris opportunissima. Tertia ergo exercitus pars, quae cum L ido erat, hibemna habuit in ipsa superioris belli sede Pannonia. Illam proinde solam memorat Velleius, quod sola fuerit relicta ibi, ubi paulo antea totus fuerat exe citus. Proinde etiam, ni fallor, quod ibi egerit ipso
Velleius. Μansisse certe in illius anni cum Liae idohibernis, exinde suspicamur, quod, cum ad ali ram belli Delmatici molem Tiberius mimum Gque
ama conferret. in ea regione adiutorem legatum
que ei suisse fratrem Velleia Magium Celemem GDIeius ipse nos doceat. Innuit interea, se cum Tiberio non fuisse, cum hoc proprium fratris sui invidendumque decus agnoscit. Atqui in Delmatium Concesserat Tiberius sine anni 76i, hiberna Magio cum sua legione ibidem assignaturus. Rediit deinde Romam, post Coss. quidem sequentis anni 7 6a O dinarios, ut iam ostendimus. Sic tamen, ut malum nihilominus aestioa in Delmatia habuerit; et mmiserum etiam aestiuorum sinem. Illius enim aestialia initio L idus educto hibernis exercitu, ad Tiberium
402쪽
inquit Velleius si eratorem tendebat. Itaque
iam antea aderat in Delmatia I Herius. Addit V Iesus illum magna cum clade hostiam obsistentium , excisis agris, exustis aediscita, caesis piris, laetum pictoria Praedaque onustum, ad Caesarem ρρον nisse. Nec di item Lepidi pictoritim fuisse test tur etiam Dio. Inde nullae eius res gestae mem rantur coniunctim cum Tiberio. Illa, ut videtur, Causa, quod hellum Deisnalicum iam antea absolverat Tiaeritis, quam L ido coniungeretur. A stare autem illa maximi belli consummalos essectus docet Velleius. Nec ultra aestiuorum sines receptissimos protractam aestatem intiuit. Sic vere su
rit Velleius, qui cum L ido venerat, belli huius Patrati iam vectator, potius quam aditiIor. Convenit porro quod nit Velleius, Delmalus, non iam ductu, sed marisius alue armis φsius Caesaris fuisse pacatos. Manus caesaris et arma opponit eiusdem ductui. Quo i nempe ductui Tiberii illae quoque tribuendae essent uictoriae, quas L idus non suis, sed Caesaris suisset consecutus araviciis. Vt ergo Tiberii nullae erant in rebus a Lepido gestis, Praeterquam ductus, operae; sic viceversa significat Velleius, duci suo iapido, et sibi adeo ipsi. nullum suisse ministerium in bello Delmatico, quod suis manibus atque armis Consecerat iam a lea ipse Tiberius. S. XXVI. Proximus a quaestura in senatu honor uo Velleio vel Aedilitas fuerit oportet, vel Tribunatus :
403쪽
plebis. Nec enim antea Praeturam ambire licuit, quam horum magistratuum adierum gessissent, ut alibi ostendimus e mecenatis Oratione Dioniana. Itaque, cum Praetorem se postea designatum d ceat ipse Velleius, nec legis aliquam indulgentiam
ConCeSSam legamus, quae rara admodum erat in
priscitis: facile inde intelligimus , vel aedilem illum
fuisse antea, vel certe tribunum. Vnius enim eiusdemque anni erat uterque ille magistratus. Sic tamen, ut nemo unus utrumque gesserit, sed satis esset eorum vel unus ad ambiendam deinde, tempore legitimo, Praeturam. Itaque alterum a Velleio nostro gestum fuisse verisimillimum est. Vtrum gesserit, id fateor incertum esse. M tamen magis Propendeo, ut tribu rus potius fuerit quam aedilis. Decem enim erant tribuni, cum duo fuerint duri taXat aediles. Nec enim alia quam curulis Aedil tas locum habere potuit in honoribus senatorias.
Ita paucitas aedilium id fecerit oportet, ut, quia rarior , proinde dissoluor fuerit aedilitas. Et quidem
trigunum se potius quam aedilem fuisse innuit, nisallor, ipse Velleius. Iam supra observavimus illum, Cum Pinetern exercitus ad Titerium ab urbe Perduceret, in eo se non quNestorius modo senioriis, sed superioribus in senatu quaestura tribunis, aequatum agnovisse. Quod tribunos potius Plebis, quam aediles, hac occasione memorarit, id alio referre non possum, quam quod tribunatum ipse Potius gesserit postea quarn aedilitatem. Iura enim
404쪽
adloqui utriusque cum in unum annum Conserren- tur, eadem omnia fuisse verisimillimum est. Vt proinde eosdem tam domi quam militiae honores, tam in castris, quam etiam in comitiis, petere illi licuerit, qui aedilitate functus fuerat, quam etiam illi, qui tribunatu. Sed nemo unus utrumque illum magistratum obiit, ut diximus. Nec opus erat ut alterius, quam quem ipse tempore legitimo obierit, mentionem saceret Velleius. Nec denique obstabat tri natus ille, etiam in urbe gctius, quo minus continuum nouennium in militia Tiberii exegerit. Magis certe erat amniis tribunatus ille plebis tribu- tui, unde ortum habuit, militari, quam aedilitas,
Cuius cicile erat munus, nec ullo modo militare.
- S. XXVIL Qui tamen ne id quidem verbis ape
tis significavit, fueritne tribunus plebis, non est ψ ' ' proinde quod ab eo annum exspectemus, quo tri-- natum gesserit. Is ergo erit aliunde per ratiocinia explorandus. Itaque in primis certum est, qui qua
sturam obiit anno Varroniano 76o, proinde tribun rum ante annum eiusdem epochae 762 ne quidem Potuisse capessere. Annus enim ad minimum unus qua turae, quam remisit, Prouinciali necessarius
erat, ut proinde ne tempus quidem suppeteret ante annum illum, quem dixi, per leos arinales maturum atque legitimum. Illud praeterea certum, qui Praetor eodem, quo Obiit Augustus, anno designatus est, illum Post annum Augusti penultimum, aerae nimirum Varronianae 766, tribunalu tangi nequidem Potuisse. Ita medio illo spatio inter atinum
405쪽
ANNALER 6a et 766 annus quaerendus erit, quo νιhunus noster fuerit Velleius. Ego annum nullum apti rem illo reperio, qui suit huius intervalli Postremus. Iam enim alibi ostendimus, et niaura suisse illum tribunatum, et quidem Romae annuum. Ita nimi riun, ut nec alibi obiri potuerit, praeterquam n mae οῦ nec pernoctine illi extra urbem licuorit, quicunque in illo fuisset magistratu. Nec tamen integro anno a Tiberio abesse poluit, qui Tiberi Per annos contis uos re adfuit, vel vectator eius nimirum, vel adiutor, ab anno nimirum, ut Pr bavimus, 757. Faciunt illa, ut nec in annum aliquem anteriorem conferri tribunatus ille potuerit, nec tamon sit ultra illum differendus. S. XXVIII. Cum clades illa legionum Variuna rum contingeret, tum bellum, de quo modo egimus, ι ita is x . Delmaticum a Ttiberio consectum docuit Velleius L
et post Velleium alii 4, anno nimirum Varroniano 76 a. Proximo k anno 763 denuo in Germaniam irrupisse docet Suetonius. Inde post biennium , in urbem rediit, eodem teste Suetonio. Tum demum εω ridem debitum, sed continuatione bellarum dialium , ex Pannoniis Debnatisque triti hum egissenosior itidem docuit Velleius. IIis ergo annis annum integrum Romae noster adesse non potuit, si quidem continuum cum Tiberio egerit noomnium L
x Prael. XII ad Dari. Adrian. S. s. a I II. l. n. e. 37. 3 Mel. Tib. e. as; Dio l. Lxl.
406쪽
Triumphantem Tuberium Velleius ipse cum ir
De suo Magio comitatus est, inter Praecipuos Pra cimisque donis adorninos piros. Dona intelligit milisaria. coronas, hastas, vexilla, armillas, etc. Dare enim haec solebant miliassius bene meritis Imperatores. Utque dona illa militibus ornamento erant; sie vice versa tris hum ipsius Imρ ratoris ornabant donis istiusmodi ornati milites, eo nimirum illustriorem suturum, quo plura nyParerent in pompa dona, et donis insigniti milites. Et san ratrem suum Magium Celerem a talorem Ttiberii in bello Delmatico celebrat, uti vidimus, ipse Velleius, et I Aerii ipsius patrisque Augusti magni a de illo testimonia. Imo honores etiam, quibus tris hans eum Tiberius donaverit, si lissimos. Nec sua quoque tacuit, qua licuit per modestiam, merita, dum et se quoque miluem profitetur Tiberii, lagalumque pariter atque adiurorem. Imo militis nomine adiutorisque hoc ipsum, ni fallor, intellexit . quod uictoriam eius raditipera. milit umque in triumphi apparatu insignium unus fuerit. Reserebantur enim ad invicem, pro illius aevi sermone, militis nomen atque Imperioris. Ergo Romae aderat in triumpho Tiberii, non TA rius duntaxat ipse, verum etiam Velleius, anno nimirum Varroniano 765. Cum enim decerner tur triumphus Imperatori, id quoque decerni solebat , ut de ortaretian bene meritus in patriam exemcitus. Tam scilicet ut testes adessent rerum gesta-
407쪽
ANNALES Wὲm, quam etiam ut triti hum ornarent imperatoris tot militum etiam ρrioatorum decora. Atqui nulli adhuc Velleia, in hoc triti ho, memorantur honores alii quam miluares. Et tamen senaIoriis otiam honoribus egregia in militia facinora mun rari solitos principes multis Ostendere possem, si opus esset, exemplis. Sed nihil attinebant ad triumphi pompam honores militum seniorii, ut proinde essent a Velleio, hoc in loco, memorandi. Nec
aderat fortasse comissorum tempus, quo designandi erant ad suturi anni magistratus a ρορulo, etiam Principis qui appellabantur) ciuididati, cum triumpharet Iraberius. Sic potuit Velleius inire tribuis Itim die triZunalus ineundi legitim Decembr. X, anni, quo triumphavit Tiberius, Varronisni 76o, depositurus sequentis Decembris die itidem X, anni Varroniani 766. Idem si Decembri anni 766 tribunalum iniisset, eundem Decembri anni 767 deposit
rus, nec Potuit, nondum elapso rei nasu, ab Augusto ad Praeturam designari, nec praeturam ipsarn Anno 768 gerere, Proximo nimirum anno ab elapso trGunam. Convenit praeterea militia Velleia sub TAerio norennis. Coepit enim annus 9 hoc ipso anno 765 post Iun. XXVII natalem adoptionis
Tiberii ab Augusto, et tamen ante comitia mense Augusto, aut paulo sorte serius, habenda. Nec ab rat etiam antio 766 Roma Tiberius. Potuitque adeo Velleius magistratum illum tum quoque tenere, idque Romae, et per annum illum sere universum,
et Vid. Prael. XII ad Sp. Adr. S. I.
408쪽
nec interim a Ttaeria satellitio discedere. Nulla enim
erant hoc anno molesta bella, quae obstarent, quominus Romae Versaretur etiam ipse Tiberius.. S. XXIX. Α praetura, quam tenuit anno, Pro iarationibus nostris, 68, alium Velleii honorem nul- tio 18s .eri.
tum legimus, ne quidem Proseinciam Praetoriam, iqi nedum consularum. Sed ne quidem aliud ullum vibiae negotium. Studiis illo, an deliciis Tiberii vitiisque Currensibus annos secutos impenderit, hodie non conflat. Fieri potest, ut utrisque. Erat Neroni socius in deliciis Petronius, scriptor etiam ipse et gantissimus. Non certe Velleio displicuit simile Sentia Saturnini ingenium, quem ait, Mi negotia
iecissent locum otio, literaliter lauteque eo a sum ς sea tamen ut eum viandidum ac hilarem Potius, quam luxuriosum avit desidem diceres. Nec ullum memorat scriptum suum antea editum, in Olio elucubratum. Ingenii sui has primitias in gra-liam Vinicii consulis omisit ipso eius consulatu, annoque adeo Varroniano 783. ΜOs enim erat illis temporibus, praecipua quaeque amicorum Patro norumque gaudia muneribus offerendis gratulari. Quae autem alii donis, ea scriptis celebrabant Poetae atque Gaiores. Hinc illa de genethliacis epith Iamusque Dionysii Halicarnasses aliorumque Sophistarum praecepta. Hinc et scr*ta utroque Semmonis genere, tam metrici quam etiam soluti. Praecipue vero mos ille receptus est in celebrandis consulatibus. Consularum suum Cicero tam graece
409쪽
ANNALE, quam Latine, tam camine quam oratione etiam Prasaica, Curavit posteris commendandum. Idque enixissimis precibus urget contendiique epistolis ad Lucceium celeberrimum sui temporis Historicum. Sic consulatus Domi iani celebrant Mutius atque Martialis. Sic etiam Honisii Gestadian . Sic etiam
Stilichonis, privati hominis, idem Clutidianus. Illud
etiam artificium receptum, quo insigniores lac rent amicorum patronorumve consulatus, Si pro oebis illos historicis haberent, seu nimirum δει- florias suas ab illa arcesserent, seu ad illum usque deducerent. Divorum statrum, Marei nimirum An-ronini , alque Lucii consulαυ- multis historicis exordium historiarum suisse, observavit auctor ubtae, quam vulgo capisolino tribuunt, nos vaniano asseruimus. Frequentiora tamen exempla sunt e rum, qui bistoriarum fines in illis ponerent consis Ialibus, quorum memoriam apud posteros celebrem esse vellent. Sic historiam suam ad XVII Theodosii consularum deducit Maomenus. Sic Stilichonis consumetu suam claudit historiam Su*icitis ειν rus. Sic constantia et Iuliani consulam suam Aurelius Geror editus a Schollo. Sic Dio suam consulatu suo, quem cum Alexandro gessit Imper
tore. Sic alii multi plane pro exemplo Veli inostri, Vinicii sui consulatu historiam suam laseminantis. Hinc et modus ille scripturae a Velleio sibi praescriptus, brevis nimirum et summarius. Dic notitia illa in metum contracta in utraque
410쪽
lmius operis parte observata. Hinc y formam illam Ueris P ρOsuι agnoscit in praec*sti sitam festinatione, quae se rotae Pronioe gurritis ac uerticis modo nusqu- Palere r Consistere, Pene magisne essuriti PraeIereundo , qu I xve acuta a loetendo. Alibi opus illud suum non iustum , sed recisum fuisse testatur. Alibi se memoria professionis ., ne in infinitum evagaretur, roprimit. Alibi , promissae semitaris em agnoscit, et transcursiam hunc, qui nem e iusto Ueri opponebatur, appellat. Iustam nimirum ille rerum earundelia historiam saepe pollicetur: sua nimirum iusta lumina: iustum F opus. Ilaec tamen ille per otium. Iam Pr
Periandum erat, ne antea consultus exiret, quo
historia erat ipsa terminanda. Et qui lem servant breuiariorum plerumque sormam historiae dec randis consulinibus conscriptae. Tale illud erat 'Dii Seueri, tale Q. Iulii Hilarionis, tale Arelli Victoris Sehostiani. Ita cooperit hanc hist riam Velirius tmst medium armi 78a, quo designarus est ad sequentis anni consulatum Vinicitis. Et em imposuerit antequam uesces deponerent anni 783 consudes ordinarii. AIiter fora suisset consulmius, iam ad exitum perducti, gratulatio. Id ne Contingeret, placuit Velleio ratio illa scribendi properata atque compenditiria. S. XXX. i Sie annum Velleia natulem dedimus. M. . πιι Nescio an emorturiem etiam designare possimus.