Ad Epei Securim Encyclopaedia Fortunii Liceti Genuensis philosophi, ac medici ... eminentissimo, & reuerendissimo D.D. Iulio card. Sacchetto dicata

121쪽

ρI Art. Utiti me lipaedia a cliculam j riuata incipiendo a summitate carminis exterioris pinnae sinistrae, progrediendo in gyrum ad infimam partem ex tremi,' metripinnae dextrae, indeque rursus ascende do ad apicem secundi versus alae sinistrae, ac ita deinceps veluti cochleam cessormando Manubrii caput apexue incipit ab eadem s perficie , unde suum habent terminum duo pinnarum versiculi interiores omnium breuissimi; sed finiseiusdem manubrii, quod est ca

men o

Ossimum, desinit multo inrianarum, hoc modo, Ili

. . . a

123쪽

Quam quidem,Securim Auberius siue aleipso sive . quouisalici latine redditamita proponite

124쪽

Lectionis modus eii, ut exordientes a longiori sinistrae pinnae versu ad longiorem dexterae pergamus ,& ita deinceps unicuique metrosinistret pinnet subtex amus suum compar dexterae, gradatim procedendo semper a longiorimetrorum ordine ad breuiorem,α circularem ι Iectionem efformantes, a periferia aciei Securis sensim tendamus ad centrum pinnarum Iubi manubrium inseritur, quod ultimo versa continetur. Insinuauit autem hac dispositione versuum Securis poeta tres Antiquorum seribendi modos, qui soli nunc etiam sunt in usu, de quibus apud Gyrat dum in 'historia poe i di rearum, & apud Pogium agentem de fortunae k iλ.ε. varietate. Lilius etenim sic ait: Auviij liurasa Axtra in sinistram ducebant Hebraeorum more, qWm mi plerique alij seruant, quum nos Latinι in

Graeci amictra in dextra cribere conbueuerimus. Scruit Sextus Pompeius, rapocon avestarunt Graisci, genus scribendi sinimorsum mers,s, 'tu nunc demtrorsum resuscribimus. De Indis agens Pogius, his verbis alium ab his scribendi modum deisseribit. Cineri omnes, inquit, Indi in arborum fisbjs scribum, ex quibur codices conficiunt admodum

m enustis, scribant autem, non vinos, aut ebraim latus, sed in longum a summo ad imum ducentes P a calari

125쪽

et 1 s m. Liceti nociva iacalamum .ild non omniuta Indorum in Hore positum est, ac neIndorum quidem, sed Sinaaruna, quoS in sua pereleganti historia i Map pheius atq ad scribendum arctas & oblongas adhibete e laevi admodum ac tenui papyro pa

gellas , neque versus ab laeua ad dexteram ut Graeci, neque tab dextera ad laruam ut Heabrari: sed ad imum ab summo perducunt, cuinius generis impressum volumen , atque inde transmissum, Romae in Vaticano, itemque in

Laurentiana Philip Regis bibliotheca vidis

se se tellatur. Hos omnes modos innuit in hac; sua Securi Simmias; quia primae pinnae metras asinistris versus dexteras descendunt,seruantque' uodammodo nostrum & Gr2corum scribendi ritumi Ibeundae pinnae vicissim carmina a dextris ad sinistra ascendunt in Hebraeorum Alegyptiorumque scribendi morem quadanis tenus aemulantur. Metrum denique manubrii

solum recta descendens Humino ad imum, belle proponit ob oculos Indolum , seu Sinen

126쪽

figura , finisque longe alia in pinnuest , alia ti

manubrio i, quod in explicatione singulorum poematii verborum apparebit. Age rem hanc inligenter pertractemus o

VIRILI DEAE i nConueniunt omnes , & e textu compertus inum est hie vocabulo Androtheae Miner in cognominari sed cur Mineruo dicitur Andres,sthea nos hanc vocem non putamur vertemdam cum Auberio , M vulgata lectioni. in m; quia particula α- fostitudinem

p prie non significat, licet ad hunc sens ni remote pertrahi posse videatur ;sed putauerimino, ut latinj mutuantur a Graecis nomen Amtiodu i, Nisandri, Galatheae, Pasitheae, Dor. eae, Leucotheae 3 sic Absque mutatione monoptegere Androthem vel si Latine loquedum sit, vertendum esse, fastui Deae: vel λυ-Dein eli Virili-Dea: hoc autem censemus esse nomo aptissimum describendae Mineruae inter cael ras Qeas;quia Mineru a dicta est ab Orpheo ma mina in hymno proprio, cribit enim:

127쪽

hoc est: Mastulus quidem in faemina emita erbestorumsusceptrix prudenua. scilicet in Pallade veteres utrumque sexum agnoscunt, longe aliter ac in Luna, Venere, ac Hermaphroditiset, quoniam Hermaphroditus dicitur composi tus ex masculo &foemina ratione sexuum, spectata natura corporum 3 se etiam Luna. & Venus dicitur habere naturam androgynam respectu generationis, ut ex

Platone constat; apud quem Aristophanes in Symposio statuit Lunae sobolem esse Androgynos, & Hermaphroditos ; quorum nomen ob notam libidinis infame censetur: At Mianerua masculeam habet fortitudinem , virilemque prudentiam; ac Demineam seu virgineam casti talem, donansuetudinem; quum autem foemineum nomen adiectu m masculeo Graecis essiciat Androgynum, ut euitaret autor hic nominis huiusinfamiam a Platone notatam , loco Androgynae dicere maluit Androtheae, quod latine vertitur Mastui Deae rvet, viri-Deae: vel, virili Deae. Quum enim Mars est bellorum numen totum masculum,

α furore potius quam prudentia bella suscipiat, & gerat; imo vero quum sit numen procax , di adulterio Veneris infame e Minerua

128쪽

.. eis ei neurtar aubellicam sortitudinem virilem prudentia tem,

perans , in ea temperantia castitatem virgineam, qua Vulcani procacitatem elusit, pra feferre videtur: undeAndrothea nempe Vindivina , seu viridea , seu Mascula-Dea diciatur, non Androgyna, seu masculo foemina rmascul Dea bellorum susceptrix , casta prudentia, non la bid in o furore, ut Mars; qui Proinde ab ea superatus, ac prostratus efiingvtur ab Homero talia scribente.

Haec vero retrocedens lapidem accepit manu

Iacentem in campo nigrum, perumq

Quem viri antiquiorespositura 3 utent ter

minus agris . . . D. P - . . .

129쪽

rao Fort. Liceti Enc avaasia, , Hoc percussit fortem Martem iuxta collitar

- soluit autem genua -. P .., , Septemque occupauit iugera lapsus, &pulue-

,, Armaque circumsonuerunt: risit autemPallas

., Et ei gloriando insultans verbis velocibus al-

i: locuta est: i . ' da ,. Stulte, neque adhuc saltem considerasti quania.. to praestantior di I. ,s :

aedeorum templis, vel ad honorem numinis, vel ad accepti beneficit aliam suspende banctu, Donaria veteri sappellabantur; de quibus passim Athenarus, atque Pausanias ; deia 4. Eihi. Aristoteles ire' Ethicis,ubi constituitDisDoia 'e ' naria, Aedifieationes, SesacrificiaMetae Iu impensis honorabilibus. Sed inter alia dio ulria speciaum locum ii uisse Semres, nos do . . cuit aperte Plutarchus, ubi monet cur aeuo suo Py thia non reddas oracula carmine , scribit

130쪽

Quum autem in Corinthiorum domo spectaremus aeream palmam, quae sola donariorum es reliqua , torno insculpta ad radicem ranae es hydri Diogeniano admirationem iniecerunt, atque adeo nobis quo

que . Non enim palma, τι alιa arbores, palustris es, aut aqua amans planta, neque Corinthijs cumrams quicquam rei est, πιι pro nota auis no eius m

bis haberi iubeant. βuomodo Selinunt, quondam aureum aptum selinum) deiae se dicuntur,mi Teaneae, Securim a cancris qui apudeos nasiuntur ad loneum :ui Asterium nomen ,soli in testasormam Securis expresiamgestantes. Qua de re testimonium& elucidationem habemus ab Aristotele, qui apud Suidam, ut obseruat etiam Paroemiograephus in Tenedius Patronus, illud addit. In Asim rana, is est locus quispiam in Tenedo, fluuioluus este,

in quo cancrorum resis naui ιorum via Mur stes,

eas ita diste ηι, ut Sexuris speciem pr se staη Sed