장음표시 사용
301쪽
apera. & bonae artes florent , ct RespublIcae quam maxime iuvantur : at hi , qui crassae Minervae ita pingues nunc funt; quemadmodum boves, & equi verno gramine saginati, S qudd quidem peius est , ex tarda illa , , qua Iatiores sunt sagina, hebetiores redduntur , tanto malo publico, ut nihil supra esse possit Sub haec Eulalius et: Acceperam, si
Tecte memini, te electrum tenuissimum in rorem resolutum
per certos dies hausisse contra illiusmodi pestem , itane P Cui Eleatum eoatra ego : Ita factum est , quemadmodum dicis , atque ad hoc faciendum eo adductus sum, quod egregium quendam ado. 'U'' - - sescentem succineo rore con Valuisse in audiveram , cujus gratia, quae paul, ante recitaVi . alia quaedam adneXui, quae quidem cantitarem , nisi vererer, ut vobis aure& raderem. Tum Eulalius : Imb rogo , atque obsecro, ut lubeat recitare : cadere enim nihil gratius nobis potest . Tum ego et Si tantum vobis est tolerantiae, ut etiam hos versus beni- pnis auribus excipiatis , recitabo et quod vel ex eo libenter clo ; quia audire habeo, quid de illi&sentiatis: quare , quaeso vos, per nostram amicitiam , ut syncero sententiam seratis , verilsin moneo ne nostra haec eadem amicitia iudicium Praecurrat, nam si sic, aequum certe non erit, habetis quippe illud : Si amicus est , nullum vitium vitio vertitur et si inimicus , & virtus, vitio datur , carmenque recito hoc. modo
Nuper ego patria vidi Sirenis alumnum Maiorum in signem titulis, opibusque potentem, aeui quanquam forma egregius , vultuque decorus ..AIqΠd oculis formosus et erat sed major in illo
Don animici nivei mores, mensu candida sicro Ingenium , don quo animoI vincire mcrendo,,
Pronus in incia, re leni blandi mus ore.
Hic puen egrogiae correptus' laudis amore ,
Se totum dulci Phoebo , , Musisque sacrarsit. , Et iam Parnass per culmina, perque beatos
Permes fontes , ct apricae flumina Corrθα
Veloci luet hctus biga , iustraverat omner Musarum fedes diumque exΘauserat oestrum Ruiu etiam arguti superaverat alia Locaei
invasit, totumque ludit pectore. virus . Continuae ver purpureum , lumenqβο iuventσDisperiit, roseusque color defluxit ab ore: Et ferrugineus languet puer , aureus olim
302쪽
Ceu rosa, nativo quae n per caudice secta, Pallentes sensim demittit languida crineI. Et tandem, hacchante lue, duro puer silet
Extinesus Fato, misero ni dona dedi: et Electri miron calidis rorantia guttis. Succina ter quinis vix hauserat ille diebus . Cum nitidus , mirum i confestim effulgere visus oris honos, rosaque iterium florescere malae, Et fata temperies animo , ct vis reddita membris Langusunt veluti sicco cum flamine fores
A iιο sub Sole, polo si plenas ab sillo
Decidat imber, aquis sitientia gromina potis,
Nativam accipiunt redivivo flore colorem. Ut carmen recitatum est , tum Eulalius : Elegantiores hi prae caeteris , meque mirum in modum affecerunt ; neque id, quaesis, pro mea in te benevolentia dictum puta: quippe in amicum , & nominibus non pauculis obstridium nul- Io modo cadit adulatio . Et si, Lucii pum tuum, cu)us animum in sinu gestas , sententiam roga Veris , eandem certe feret. Hic Lucilius : Ita enim verb; imb beatum duco iuvenem illum, quem tu elegantissimis hisce versibus ad immortalitatem transmisisti . Ego ver b : Sed omittamus tandem res istas leviculas: At Eulalius et Imo certe quas numeres summo loco. Vertim age, quando de salute tua sum solicitus , contui i to e tibi ad valetudinem recuperandam pretiosa Sila medicina P Cui ego : Parum admodum , fateor plane, & aperte , quod mihi , ut te non praeterit , vitio vertunt nonnulli huius aetatis homines, apud quos firma latio prudentiae locum obtinuit : Sc sapiens ille ducitur, qui versutior em quam rota figularis. Et ille : Rem mihi quam acerbam narras . At Lucilius : Pioli Deum immortalem Usque aded caecutiunt nostri medici, ut contra hanc pestem , tam noXiam , tam com Unem nullum Omni-nli alexi pharmacum excogitaverint i Tlim ipse : Nullum imb sexcenta : sed quae illam eXasperent , non cicurent . nam quae illius iugulum petant, non spero . hic, qud ab hypocondriis tacem illam, quae sensiim in huiusmodi satus
attenuatur, per aluum eNigat , medicinam per nescio quae catapotia perscribit : eamque sanitarem , lenimenque unicum malo esse asseverat , quemadmodum ct morbis omnibus panaceam praesentissimam . ille vero dulcis aquae balneolum , quo nimirum adusta nimis viscera refrigerentur , alius quidam calybem tenuissimum in pollinem elimatum , admisiumque Aronis iacula , cynnamomo , atque ambare sumendum primo mane ad certos dies , iubet , asserit enim
303쪽
re , ut sic viscosa materieS mucique resolvantur , indeque obstructi viscerum meatus relaXentur; quo futuro facilior nutrimento via sit. Ille novus, & ab arte igni alia, ac resolutoria bene instructus pulverem quendam praeter se notum nemini, nec nisi plurimi distrahendum, quo in seκ-s limat one plus habeatur , ad salutem unice profuturum
magn sice praedicat et nonnulli absit nihil salem & quidem vel Pontici, vel Seriphii, ut scilicet longe comparata pretiosior sit medicina, aliique id genu S plurima, quae omnia, me iudice , ad fovendam , augendamque plus, plusque in dies immedicabilem hanc pestem , quammaXime opportuna, quod vero intolerandum oppido est, calida hic perscribit, ille autem frigida : humida hic, ille sicca , quo quid magis absonum , ne dicam perridiculum, dici potest Θ Ego ve- 'ae omnibus me. th diutina experientia doctus , quae quidem inm rerum, et ' . 'h - φtum artium magistra est, nullam duco salu lubriorem medicinam , quam mensam admodum parcam , tenues cibos, eosdemque selectos e longam interdum peregrinationem ,
qudd quidem Tullius scribit ad Atticum, Nacuum otium, S genialia cum amicis , ct his ingenuis , ac liberalibus ex
intervallo repetita colloquia r demum nihil consultius esse arbitror, quam procul esse a medicis. Hic Lucilius: Dositiorem te medictam eX pertuS sum neminem , Videris artem
istam callere bellissime. Cui tum ego e Calleo equidem plus quam aprugnum callum callet et sed malo meo e ac proprio Marte , ut dicitur et quemadmodum & reliqua omnia me didicisse profiteor. At , quoniam iam advesperascit, concedamus tandem domum, ne subhumidus illic hortuli aer nobis noceat Otiosis Dum pergimus , interea locἰ , adest navicularius e me. que rogat, si eadem perstaret sententia , Amal phim in diem crastinum adeundi. Cui ego : Admodum , moX ad Eula-lium : Numnam vis nobiscum cum rei gionis, tum animi caussa Amal phim concedere P nam facto ibi ad Aram D.
Andreae sacro, veneratique sacra Lipsana, quae principe in Iter Amalphira templo asservantur, in amoenissimum locum veniemus , ubi sus p xum . Riis in ipSa COlli S crepidine, qua vergit ad mare, nitidus fons
scaturit , qui lapideam subter mensam ibidem instructam
praeterfluens perquam blandus admurmurat : Opacum juxta antrum , myrtoque late investitum ad geniale prandium , animique laXamentum stationem percommodam dabunt, jam phaselum conduxi , & en navicularius monet , haec vero innubis coeli facies, pacatique mollities maris nos invitanthi audissime. Tum Lutatius : Quidnam non P id enim iam-diti desideravi : nec unquam illuc copia eundi fuit : quo-
304쪽
circa nunc mihi res cadit ex sententia , praeterquam quounihil antiquius habui, quam vestra societate frui. At unus, dicam plane, me scrupulus mordet . Cui tum ego': Qui uerb P Et ille : Timeo ne mutato repente mari, quo nihil inconstantius si est enim quasi Proteus l, inque varias sese formas momento mutat 3 nauseam mihi eXcitent commoti fluctus . Cui tum ego : Ut video in eadem navi est, qua Lucilius, qui mare, quasi basiliscum perhorrescit. Hoc loco Lucilius : Quid faceres P sic sum, ut mihi mare fastidium creet, quippe haud quaquam est mei stomachi. Ego vero : Εja agite et hono voS animo esse jubeo , aequam viam inibimus. Accepi rectam , quae hinc ad alteram maris oram per aequiores illos colles , quos prope videtis , inducit, quam incolae Cermennam Vocitant, minime dissicilem per quam brevem esse 4 quocirca vos pedestri itinere illam compendio conficientes , ad adversam oram venietis, a qua non longule Amalph, abest. Ego interenad eundem locum phasel' vectus per Caprearum fretum me conferam , susceptis deinceps in lembum vobis , quod reliquum viρο est , equo ligneo percurremus , & quidem propter oram . Tum Lucilius : Optimum con filium , &cujus haud equidem nos capiat pa nitudo , tutior quippG via terra est , quam mari et S ut perquam helle tute in Nauticis. Semper 2 in dubio res es, dum curramus aquor Postquam ad hunc modum ire constitutum est, iubeo Navicularium omnia in crastinum adornare , nosque in senistentia constare . Deinde domum recepti, post frugalem cenam quae brevi acetariolo miscello, libulo ex frixis ovis, paucisque nucibuq iuglandibus , quod cum recenteS , uti Mim erant , sapidis imae, peracta est ) cubitum paulo ante
quam solebamus , concessimus : nempe antequam albesceret sime tordio, ac somnolentia Lucilitas eXpergisceretur, ,
qui paulo plus solito indulgere, scin no i lim propter auris
Duria post mediae noctis Inclinationem gal sicinium appeteret, e lecto corpus statim corripio , accensaque igniario luce, famulum accersio , quem ad domestica ministetia hac conditione Propreetor concesserat, ut Grationem , quae in studiortini anniversariis quotannis recitari solatillo anno haberem, usque adeo nihil nobis sine pret: o venit. Ut prae
so sui: erat quippe impiger, atque ambide ster, multiplicique ab arte instrudius) huc , inquam , nautas evocato , ut viaticum in naviculam deportent, curatoque ut istum etiam
idulum in tuto locent, illum ego serula obseravi, Vidd,
305쪽
ne quis adulterina clave recludat. Et ille ; Fa Etum, curatumque dabo, nec quidquam te anxium habeat, meos enim oculos in illorum oculis habebo. Sub haec assumpto baculo , in hortum cycladatus descendo. Ut tandem ad litus veni, in lembum insilui : factoque ibi ex velo veluti
li viderant , acquiescere ad visus sum . sam ultra Massam ad delubrum, non longe ab Athenaeo per Ventum erat, cum famulus , ita me interpellat : Heus, herc, quodnam illud ostentum est, quod circa Lunam aspicio P exporrectus halonem video, quo viso, animo statim concidi: atque incasse
sum , inquam , laboramus, hic profladio pluviam portendit, ct ventum item ex Oriente hiberno: illac nempe circu- Ablus scindere sese incipit. Vix haec, dum in proram Sc vehemens, Sc subitus descendit Euro notus. Et quantumvis
obniti vento nautae conarentur , omnem tamen ludebant
operam . Flectere igitur illos cursum iubeo, inque vicinum quendam sinum divertere , atque inibi parumper subsistere; sperabam enim fore', ut sub auroram caderet ventus, Ut facit saepenumero , cum per horam in anchoris substitissum, experiri navita jubeo ; verum nulla vi , nulla opera Athenaeum superare potuerunt . Quinimo obtegi iam coelum, altiusque undas assurgere incipiebant, capto igitur, Ut aiunt, in arena consilio , Surrentinum rem eo . Vix dum
redii, cum in viam se iam dedisse Lucilium , & Eulalium intelligo , quare rustico advocato, iubeo quantocytis se in
Cermen nam capessere, atque amicos de adversa navigatione commonefacere; monere item meo nomine , ut domum
reverterentur . Vertim hic opoidb rusticus , ac pistrino dignisimus, in ipso viae exordio ingenti sub ficu consedit, ventremque Lydiis sicubus ad satietatem usque conserXit,
Postea vero quam inter spem, dc metum, ne illis quid
incommodi accidisset, ad meridiem usque cXpediavi, Sc compluries de fenestra circumspeXi, S modo Unum, modo alterum nomine compellavi , tandem etapectando exesu S, atque cXenteratus , deque proximb regressu desperans , invitus , ac tristis ad niensam consedi , iam enim prae inedia coeperat mi hilis excandescere. ViX alteram in os hucceam ingesseram, cum tandem aliquando , ecce tibi pro foribus Lucilius ,& Eulalius, qui non modo defatigati prae . itinere , langu di prae fame , sed perterriti, ac semimortui, ut quieX magno periculo Omni ope, atque opera , Sc ut dicitur, manibus , pedibusque evasissent, mihi visi sunt: quare etsi laetus, quod sospites tandem, ac salvi rediissent, verunγP a tamen
306쪽
tamen illorum timore perterritus , enarrare iubeo quidquid illis acciderat. Tum Lucilius et Mane , sine respirem . quaeso. Ego vero : Imo quiesce, mox, ut sedit, recepitque pnimam , ita eX abrupto Gratia vobiS, Superi, plurima , quo vivus huc redierim : dispeream , si tanti beneficii immemor arguar in posterum . Prohi quantum, mi Parthe. nie , periculum evasimus, in tam lacrimabili, ac manifest , vitae discrimine constitutum , ut hodie , me vidi nunquam, nec deinceps futurum spero. Tum ego stupore attonitus,
metuque perterritus ;Quill tandem , mi Lucili 2 inquam , ostend. stisne in piratas, aut grassatores 2 an forte noxias in hestias Tum ille: Minime verb , sed in praecipitium , ex
quo certe miraculo evasimus. Cui ego: Quodnam praecia Pitium narras in via tam trita, tam facili P Et ille. Avibus certe , 'nota verb hominibus et, ausculta mOdb rem omnem, quo potero compedio, alte ordiar, atque a capite.
sile, ac pςrica. saepe saepius offendimus in labore plurimo tandem superato , iq; - supremum in verticem, cui Cermen nar nomen , evasimuS , laetati tantisper sumus , quod confecta utcumque via' aspera , atque impedita , aequiorem planitiem teneremus , eX qua descensum in alteram maris oram haud dissicilem putabamus , igitur post ubi ad vicinas arbores brevi divertimus,
vires aliquantulum restauraturi eunte prae. puero , qui no-
his viae dux erat , laeti , atque alacres , quod reliquum erat itineris , statim corripimus . At viκ viae plusculum progressi, clim ecce tibi ex horrenda , & praerupta rupe altisse simum , ct perquam maXime horrificum visu praecipitium et tum ego et hii , ali , puer, qua tu nos ducis P hac ne capreis quidem eundi copia . Ille vero non bene memor, & vix si hi constans; Nescio , inquit, an hac sit alia via expeditior moX ut oculos circumtulit; Haec, haec profecto est, in quo, iam mihi in mentem venit , quin imo haec vestigia sunt hominum: pergite porr5 mea fide . Cui tum ego : Adeone ego fungus, qui, tua: fidei me credam P Nurn nam insanis i an forte adhuc obdormiscis i in hoc duro, nudoque lapide ne pecudum: quidem Vettigia; hunc vero , quem praemonstras, angustum , tortuosumque callem , perque rupis latera recurrentem , defluens e vertice pluvialis torrens instravit sibi, atque aperuit , qui non adeo praeruptus , atque avius sit,
initium videbatur , igitur poli ubi tantisper dubii animis substitimus, subiecto E litore vocem audire visi sumus cuiusdam nos. compellantis, Sc ut descenderemus adhortantis:
quare arbitrati te jam advenisse ; atque ad hoρ inducebamur s
307쪽
mur, ut libenter crederemus, quod cymbam In litore videre videbamur serat autem infamis scopulus , qui e longin quo cymis speciem prae se ferebat iter aggredi tum denique constituimus . vocem illam a malo genio emissam certo existimo, ut nimirum in praeceps nos traheret . t Tum ego . Quae mihi, Lucili, narras P Et ille: Atque audi; jo- Cum dices, prae quam quae senties et viX angustam illam, declivemque viam , viam autem Z imb praecipitium ingressi sumus, ctim ecce in nudum, angustumque tramitem, qui vix pedem capiebat, incurrimUS , dextra patebat omnino . illique horrenda vallis subjecta , sinistra nuda praecinctus erad rupe , cui ne unus quidem frutex ad natus , quem prensare pollemus, S sic tutius procedere ; fateor hic meeXanimatum horrore periculi. Cui ego : Credo equidem. Ille vero : Vel ipse prospectus quam maXi me periculosus ἴquando nec a mari oculos avertere , nec retrocedere potera
muS . Quodque peius erat , iam vertigine laborare caput, iam caligare oculi incipiebant : totusque itim prae timore, tUm labore sudabam. In summam, ne tam lugubri memO ria, dolorem scindam adhuc , totum illud iter, quod tam infaustis avibus susceperamus, hujusmodi erat , ut mag Sexpedire duxerimus, ii humi more pecudum proni, manibuS , pedibusque incederemus. Verum ali l quoties prensa re sp i nas , str ingere vepres, inque acutas saXorum acies ODfendere. coacti sumus ; quoties Divorum , & Virginis inprimis pietatem per iterata identidem vota ob se crati sumus. Hic ego : Exanimas ii me tanti enarratione periculi, inia, Fabellam S illos inter lapides, ac vepres, vitam certe reliquissem . ς''Pφης dum Lucilius: Ita prorsus , honam, Dii mentem tibi dederunt, ut committeres tete mari , proh l quanta te coe Pi siet poenitudo: vertim: attende, quaeso , nondum enim si nis est tragediae . Cui ego : Ρerge poύro : expedio fabulae catas tophen . Et ille: Ubi tandem periculum perrupimuS, inque oram defatigati , ac perterriti descendimus , neque te, neque lembum reperimus in litoro , quanto medrore , ac solicitudine verbis assequi vi κ. queo: eκ te coniicito . Cui
ego; Plano intelligo . Quid tum postea P Et ille Arden'tissimus Sol erat , nec quo divertere ad umbram habebamus , nam quae una, R illa quidem semiruta, in litore erat taberna , derelicta , atque obserata omnino per totas diras horas illic expectavimus, cum tandem caupo advenit, apertaque taberna nos in tempore introduxit; iam enim nigerrimus Africi nimbus pluviam attulerat . Quia vero inedia ex. tam longa defatigatione laborabamus, cauponem rogo ,
308쪽
Deo ; inquit, nonnihil pollucti, quo prandere possitis quam lautissime . Cui tum ego: Videlicet 2 Et ille: Sardas salitas, quartam solo odore reficiamini . Ego verb: . Estne amoplius P Et ille; olivae Africanae . Ttim ego; Quid praeterea P Ille vero : Nuces aliquot cum castaneis . Cui thmego: Illas pueris asservato, cedo tandem, quod polluctum dicebas. Hoc loco ille , vultu in admirationem composito , Adebne, inquit , insane esuritis P timeo ne uti lupi fame .lici in me impetum faciatis . Hic ego , atque Eulalius , quamquam tristes memor a praeteritorum , deque futuro etiam soliciti , ii h lominus vix quivimus tenere risum. MOX Eulalius: Hahes , inquit, vinum in taberna Cui caupor Eui, vir hone i vinum in taberna Θ habeo. & quidem optimae notae, statimque totum deportavit doliolum , cui, educto epistom Io , os Eulalius admovit : ut vero summis labris degustavit, Vappa, inquit , id me, imb merum acetum , ad cauponem vero : Phy Haujusmodi vinum apud vos optimae notae P accipe , tibi totum habeas. Ego vero afferre fardas jubeo : ubi vero allatas vidi, aufer, inquam cibus iste non est mei stomachi, erant enim adeb foetidae , ut ne illi quidem devorassent, qui ex igne cibum sibi quaerere consueverunt , conversusque ad Eulalium, o ubi Dente x ille tam eXquisito panificio incrustatus . tantaque salsamentorum conditus varietate i d ubi collinum , & Graecum al-hum l sapuit oppido Parthenius, qui illa apud se esse iussessit , faxint Superi , ut nobis holum relinquat P Cui tum ego: Ηuit nonne vobis pulchre notus P an forte me brevi helluonem , aut parasitum faruim putatis e cia totus hic DenteX, atque integer. Tum Lucilius: Si ita est , quid plura Z simulque admota sedecula accubuit, quem illicd secutus Eulalius. Dum comederemus . Quid deinceps factum est sin quam ego , Et ille : Tandem cum ad Ventum tuum desperavimus , Senatu inter nos habito, de reditu cogita vimus; sed quam iniquo animo, tu confice, hic verb qualis fuerit non multi est cognoscere , id aetiam incommodi accessit, quod ex pluvia aded lubricum solum factum est, ut retro non sine ingenti timore , & periculo, fallente ad singulos quosque passus vestigio , is ope numero relapsi sumus, aVertant Superi, ut similem viam alias ingrediar. Ego ut tam infausti, molestique itineris moerorem omnem , memoriamque delerem laeto , elegantique convivios sum enim pro tenuitate liberalis j coquum accersi : quaeque optima , & prae reliquis delecta scite essent adornanda, Ec quam concinne, ac veluti musice instruenda esset mensa , edico , volebam enim convivarum oculos delectaremunt
309쪽
munditiis , deInde, quoniam defaticati nimium eramus , adquietem captandam concedimus .
Ad vitam beato traducendam leges procripta .: deinde de Campaniis Felice illatus formo : carmenque de illius lauditas recitatum : mox qua situm inter epullas , an in saporibus musca inesset elegan
tis , si carie si illi Pythagora asp-
confectum es. Ρ Ostero die, postquam ζa, quae pietatis erant in Supe
ros, religiose absolvimus, in pomarium motandi corpo is causa descendimus , ubi Vero totum crebra cursatio-1ae lustravimus, in toroba demum Vite consedimus, ibique Iongam de his, quae ad Vitam beate, tranquilleque ducendam conducerent, disputationem hab imus . Et cum hinc inde, ut fit, multa Lucili US , atque Eulalius disputassent, me tandem ambo sententiam interrogant . Tum ego: Quoniam mihi hanc provinciam demandatis , quid de hac re sentiam paucis plane aperiam . Aio igitur illum fore heatum , vitamque feliciter , ac tranquille traducturiam , qui hanc vivendi rationem, quam MOX recitabo, & quam ex
divinissimo Epietati Enchiridio decerpsi , accurate inibit. Η1e
illi: Istuc inpediamus animis lubentissimis . Ego verb . At - dulci's b, hi: que audite: Omnibus in rebuS mediocritatem potius eli- stantissim ues, Iege, quam abundantiam , haec enim in Vidiam parit , neuti Q Riibu p. quam vero illa , perpetuum tibi studium sit, ne quid eo m. ς' φ
modi ex aliorum incommodiS aucuperiS οῦ. imb solerter ca veto ne obliquo oculo alterius commodum limes, si quidem nihil tam animum lacerat, quam Videntia . A προ ξ ν , vacationem a negotiis Latine Verterem , quantum licet amplemre: nam uti est in proverbis , ἀνά - ira κακῶν απρο ια . Nullis .
te negotiis immisceas, S ma Aime iis, quae sine aliorum in. jutia suscipi, tractarique minime possunt, quare si juvandus amicus, ita illi benefacito, ut hac de re nullius tibi praesti imodium confles , si qaid forte aliunde simultatis obortum ' hy' fuerit , quod in toto vitae curriculo ne cordatus quidem '' vitare qui bit, aut purgatione lenies, aut Oificiis extingues, aut dissimulatione intermori patiaris . A contentione semper abstincto: in quam si forte fortuna incideris , rei potius, quam amicitiae iacturam velis, nihil quippe est inhumanis, quod . amiciti e praestare possit 3 quOzirca nec quid is quam
310쪽
quam tibi charius, nec sandrius esto : curatoque ut am co-ium rationem semper habeas. Da insuper strenue operam,
est nihil flagitii committas, quod tibi probro futurum sit,
quodque animum laceret , nihil enim irrequietius est ani. mo sibi male conscio, ut contra nihil quietum magi S, magisque beatum, quam conscientia recte factorum. Tandem sic animum inducas , ut ' nihil vehementer vel oderis , vel expetas : ita enim fiet, ut si quid boni obtingat, non efferaris , atque insolescas : si quid decedat , non admodum crucieris, nulla re ringi permittas : maXime quae nihilo melius sit habitura, sed utcumque res est, ita animum habeto , nullusque sit tantus animi dolor, quem tecum ire cu-hi tum patiaris , idcircb aequum semper animum gerito et
aequus enim animus Optimum est aerumnae condimentum. Atque hanc puto normam quiete , beateque .ivendi. Tum
Eulalius. Nae ille Tale te sapientior, atque Ulysse prudentior, qui vitam instituere, ac moderari poterit isto modo . Cui ego et Ita enimvero: sed sit necesse est. At Lucilius:
Verum ad vitam beate transgendam multum conferre arbitror loci in quo degas , delectum e nimirum ut sit in coelo salubri, amoeno solo , & quantum seri potest, a tur. his , Undisque populorum quam remotissimus , qualis hic
prosed id est, tibi merito oculisimus, nonne mecum Censes 2 Cui tum ego: Censeo , ajoque. Et sane blandissimus hic coeli nitor , vernantis hic agri risus , laeta haec pacati facies maris, ii Ic secretus sylvarum recesitis , hic prospectus amoenissimus Crateris universi, nonne ad quietem animum invitant Z nonne omnem sensibus beatitatem instillant PAtque hinc , ut sit , ex uno in aliud sermonem transdu-Ximus, plurimaque de Felicis Campabiae, & Crateris tum amoenitate , tum pulchritudine disseruimus. Merito , inquit Eulalius, hanc summis laudibus Sc Romani, & Graeci celebrarunt , imb hic Graeciae suae, ac caeteris Orbis partibuS Praetulere; genus caeteroquin in laudem sui, ut ait De empanie Fe Plinius, effusissimum. Hic ego: Recitarem, Eulalie, quae-tiςi c/x λς' . dam carmina , quae ad Virgilianam amussim, de Cratere, nostraque Campania contexui, nisi adhuc impolita , ut primulum eXciderunt, asservarent tir in arcula, scio enim vos
aduncis plus Justo naribus esse. Tum Eulalius: Imo vel sic placehunt, quin imo tibi ingenium sic est , ut interdum , absolutam omnibus numeris sobolem edat, recita , quaesis , id ipsum Lucilius expetit, dabimus ambo tibi Operam perpurgatis auribus. Tum ego: Quoniam de illis cupio vestram audire sententiam, morem vobis geram , mox libellum ab arca trusatili educo , deque scripto ad hunc mo