장음표시 사용
311쪽
LIBER II. IazSed ne ne Eothraei factus, ditissima gemmis
AEquora, non Ch se , aut felices Persidos unda Laudibus Euboici certent Crateris: Actae π se Campanae αquiparent Mavortia Αθοῖ
Litora , nec Siculis Tellus regnata Tyrannis, Non molles Arabum tractus, nec in Orbe reposto Tota coloratis Peruvia dives arenis. Haec vada non Phocae spirantes naribus imbrem Sulcavere, aut formidandae piscibus Orcae , Nec Balaenarum rigidis mare dentibus Mrret.
Sed rosei Mulli, ct Murgii a Dereas humor Percurrere ; secant Soleαque , rubrique Erythini
Hic niveus fese vitreis e sudiibus effert Delphinas, pAcro ad inter festivus oberrat e Hie nitidi semper Soles, ct aprica serena , Et petrae Conchis , Piscibus utilis unda dAt Glabri tristes absunt, dira Luporam
Semina, nec miser os discerpit Solla natantes Non tantum radita Torpedo nocet, neque tantum Scorpius irato distundit ab ore venenum . Adde maris prospectum omnem, Telluris amoenum, Et montes sacros, ct utroque ub litore colles, Nunquam non gratos umbris, O mollibus Berbis ;Depistasque inter currentia flumina ripas: Totque altis imposa jugis capella , domosque , Atque theatrali fabricata palatia circo 'Pausidipi propter litas, clivosquo seqπentes. Regum opus, atque opero tarcgio , luxuque superbo Adde Urbem latam populis, opib sque potentcm , Et claro augusam sceptro, ivonuisque vigentem Artibus, ct studio florentem nobilis oti , Cui Regina suo fecit de nomine nomen Parthenope, mitesque dedit blandissima ritus. An virides memorem scopalos , piscina Ge saxa,
Et tot muscosis excisa in ruptoas antra PAnne sinus tantos P te Polli, teque beato Cum portu, Misene , tuo, S te , molle Dicarchum dAn qua felicem momorem Cratera coronant PHine ditem Naccho Inarimen, mortesque Tiphoei, Et Prochyten pomis vernavi m, oe' pinguibus uvis a Piscosas illinc Capreas, Fanumquo Minerva. Et Vici colles. ω pampineum Sarrentum PHaec eadem Musas, docyrs excudit artes ,
Campanoque sonum dedit are, b Dxida Nautis Protulit, ct tenui telas intexuit auro . Tom. II. Hac
312쪽
Inno. XII. P. Mi Neapolita 1 .
Haec vates lauro insignes, rubroque galero Romulbos Patres, clarosque Heroas in armis . Et tot Pontifices tulit; te maxime Patrum ,
ANTONI, Solio qui mox sublimis ab altos Regnatorem Orbis nam te, Coliisque Luirini Concordi plausu Diuique , hominesque i ropincunt Omnia sub pedibus volvi , vertique videbis .
magna Parens rurum Campa via Tellus , Laeta mari ,1 oecunda sis, mitis a Caelo, Alma viris, medio quom Dii posuere benigni: Gemma velut, o co es, lucida fulvo . Egregias tibi nunc laudes percurrere, Incipio , Actiacor aufus tractare cρtBurnos . Coryciumque cuπo TFrrhoua por αquora carmeπ . Ut finem imposui , divina vi , inquit Eulalius , huiusmodi carmen est , ut limam frustra expectet, quippe cui nihil est, quod addas , vel demas : ut est , nostra fide, in lucem
edito: placebunt etiam hominibus naris emuncta, dii delicatissimi 'Lucilius vero: in tuam, Eulalie , sententiam descendo, sapiunt quippe , ut ait Perseus , dem orios ungues . Cui itim ego : Minime verὼ ς sua enim sponte exciderunt . Et ille : Si ita , calebas tu certe quidem. Verum eamus donatam , neqUe amplius moram dictiS injiciamus enunc ipsum coquus clamavit corrumpi prandium , & hi inanitate murmurant viscera . Cui ego: Per me licet, nihil igitur cunctati, nos domum recepimus. Hic lotis de more manibus , Deum ine precati , ut mensam in honum verteret , consedimus. Deinde initium factum est ab ovo re etenti elixo , ac 1bibili s nondum enim aesta S grOrsulos concoXerat ) suavissimum mox jusculum sorbi lando exhausimus Jam secundae lances inferebantur , cum Villici puer prope a nobis astitit, qui etsi rusticus, scitissime tamen lyram pulsabat: & modo varios avium cantus , modo palloritiae sonum filiolae artificiosissime conabatur, ac mirifica nos oblectatione assiciebat . Hic Eulalius et Belle , atque opportun2 factum , Parthenie ; utiae musicus quidem tinus in hoc convivio desideraretur a quod nobis tam lautum, tam opi- Partim , tam varium instruXisti , haud equidem vel ele-Κantius, vel magnificentius adornasses , si tibi diem dixisse lam Sibariticum . Cui tum ego: Joculare illud, Eulalie ς nam me ne opinantem quidem adortus cs, ct hic loci nihil est, quod statim comparare postis; quare, ut lepidum, ita verum illud amoenissimἴ poetae de Surrento Epigramma: 'Deli-
313쪽
LIBER II. I 23 Deli 7as Phoebi , Musarumque otia sentis ,
Dum Surrentina Gargara in urbe tenes :Nempe modo veniat quod adas aliunde) recusas Non habet huic Helicon, mollis Ascra pares.
Vera m si colles tantum opponantur aprici, Sit tibi Surrentum delitiosa fames . Aere Gamaleon nutritur, rore cicada Haec eadem Surreπtum dat tibi , pane caret. At Lucilius, penes quem domesticta rei curam deposueram,s ct sane aded gnavum , ac solertem eX pertus sum , ut sit de praesectura ageretur . meo illum suffragio libentissime
ornarem) ita est , ut ait Eulalius. Qu n & illud mihi pulchrum videtur, & admirabile , quod musice , ut soles omnia, convivium adornasti, aded eleganter, cultros, lances, fercula , & quod maius sane est , sapores ipsos concinnasti;
neque ipsa defuit musca perquam iucunda. Quare eam ti Pauli AE miliἐhi laudem dandam esse arbitror , quam sibi Paulus AEna: lius adscivit, cum Perse acie victo, subadiaque Macedonia, naium'. regni principibus convivium eXhibuit lautum aeque, ac mirandum . Quippe tam artificiose, ingenioseque instructum,
apparatumque erata ut sacra Libero, Cererique mensa Mar- is campus videretur, ibi enim contra convivas, quasi milites instructa legione, ordinataque acie lances, ct fercula
prodibant dimicatura, primae , ceu primipili convivas lan-Ces aggrediebantur , primosque in sultus intentabant , illis vero jam vacuis, ac cedentibus retro , secundae in suppetias properabant , plurimae in prima fronte stationem hahebant , aliae ad cornua sinuatae : hae quasi velites, initio vi K certamine, sese subducebant , illae clanculum insidias tendere ; hae nudato pectore prodire in aciem , signa consor re , manus serere , bellumque comm ttere videbantur, quN cum convivae principes summo animi sensit, summaque admiratione spectarent, Paulique nomen summis laudibus celebrarent; ille, ut refert Pausanias, Eiusdem viri esse ait, ct armatam aciem quam maXime terribilem , ct convivium
quam jucundissimum instruere. Hic ego, cum gratias egissem Lucilio, quod perhonorisce de me sentiret . ut prandium erudito sermone condirem, qui Philosophorum mos est nullus erat enim tum anagnostes , qui illud peregrina lectione suaviorem redderet)arrepta ex musica occasione , hanc in medium quaestionem intuli : Esset ne inter sapores mutua quaedam convenientia, An in Iet sapo- quam harmoniam eruditi , proportionem Geometrae appel- rq sit quaedam
lant, & primum Eulalium rogo , quam ferret de contro
versia sententiam 2 Et ille : Lucilio , inquit, trado thancia a lamin
314쪽
Compa marsapores singulis Con narratis.
iampada, quem Geometriae dedisse graviter operam , te prae ceptore, jam comperi. At Lucilius: Hanc quaestionem ad
te , Ρarthen e , censeo referendam , quippe hunc nodum praeter te felicius solvet nemo, quare age , quaeso, edissere: id ipsum ma X imo te orat opere Eulalius , audiemus am,ho summa animi voluptate , A sane res est voluptuosa Tum ego: Faciam l: benter, ut intelligatis quantum apud me gratia valcatis e Et illi . Lucent sane tua in nos officia. Tum ego: Quia vero palatum habetis perquam eruditum, & fastidii delicatissimi, mihi veniam detis etiam, atque etiam rogo , si non quanta deberem elegantia duriuscula creteroqui verba, exornabo. Τ um Eulalius: Istud maxime expedio: erit ille cibus nostro stomacho aptissimus, iam igitur viam ingreditor , qua illud efficias: vacuas tibi aures accomodabimus . Tum ego: remota nimia disputandi subtilitate , ut usicam inter sapores esse convenientiam hac ratione efficere aggressus sum .
Summa , quae a saporibus suavitas est, illi consonantiae respondet, quam Graeci διαπασων , Octavam nostri dicunt, quae ut absolutissima numeris est , ita auribus jucundissima , id vero ex se perspicuum omnino. Etenim consensio quaedam saporum est, & conniventia ad suavitatem, cujuSDulcis prae se sapor speciem gerit et quippe quo nihil est admodum , quod, vel suaviuS , vel gratius palatum assiciat, jam vero , qui sequitur, Pinguis sapor , quem earnes sapiunt , atque ova scite praeparata , cum λαπἐνρMs Quintam Latine vertunt ) componi non abs re potest , si iiij dem post dulcem primas obtinet, inque suo genere absolutus . Διατετσάρων Quarta nobis est in Salso congruit Omnin5. Ut enim hujuscemodi consonantia suapte natura insuavis est , ita Salsus sapor ex se haud mulitim a eptus salato , quemadmodum vero istaec consonantia, si Quintae
copuletur , inque Unum conniveat, Octavam efficit, auribu S perquam gratissimam , ita Salsus sapor , si Pingui ad-m isceatur , iucundam palato suavitatem affert . At verbs quo res magis in manifesto sit ) quemadmodum OctavaasDcietur Quintae, discordat quippe, & futilis omnino , ita
pariter Salsus, immiXtus Dulci, tam male afficitur, ut melius Amaro sese accomodet : non secus ac in olivis benδfalsis usu venit. His autem ita constitutis, meo arbitratu ,
apcrtissime, contendam id efficere ; quod institui . Tum Eulatius ; Perge porro: hactenus ostensa dilucida quippe . Tum statim ego : Praeter principes illas consonantias , de quibus sermo jam factus, aliae quaedam sunt, qua S a Verbo
, s intendere Latine sisnat) tum Gr i, tum Latini
315쪽
nos vocant. EX his autem, quem Sem Id Itonum Musici appellant cum Insipido sapore , quem vero Ditonum ,
cum Astringente ad Unguem congruere hac ratione in Promptu ponam . Tam Semidi tonus , quam Ditonus eVie non prorsus insonori, & si Octavae accomodentur, auribus assonant quam gratissime, nonne eodem modo Insi-pidus , SAstringens, S suapte natura non illepidi , & si permisceantur dulci perquam sapidi i quippe , verum, addam
ampliuS: quemadmodum tam Semidi tonus, quam Dit onus soli si sint, aures vix assiciunt, eodem modo, hi sapores si puri putique praegustentur, sensus ViX movent . Praeterea ut illi cum Quinta non consonant'; imo etiam discrepant, ita hujusmodi sapores cum Pingui ad suavitatem non conspirant : imb illum faciunt deteriorem . At si Quartae illi
ipsi adjungantur ex arte, sonant bellissime : ita pariter Α- stringens , atque Insipidus , si scite Salso condiantur, sapiunt venustissime. Hoc loco sic Lucilius interpellat; utpote qui hanc sibi provinciam depoposcerat: Da quaeso , inquit, Veniam si sermonem abrumpo , mira sane praedicas , R qu mihi cadunt ex animi sententia , haud equidem putabam
tantam inter sapores rationem intercedere , essiciam prose dio, ut illa coquum non lateat coenabo sic majori volUptate . Cui tiam ego: Gaudeo quam maXime, quod eX mea ratiocinatione id ad te voluptatis affluat , quae quo plenior tibi sit, & sine radio, ad reliquos sapores contendam . Et ille: Insiste , ut coepisti: mihi rem perquam gratam facieS . At Eulalius: Si quid apud te authoritate valeo , iterum, a que iterum rogo, ut pergas quo iter instituisti; nam non auribus modo, sed etiam palato , ut recte Luzilius, iucundissima oratio est . Tum ego : Gratias ago , quod humaniter fermonem excipiatis, Sc haud gravate, qui caeteroqui duriusculus, etsi de mollissima re , & quam maxime suavi institutus sit. Sunt inter Musicos tonos hi insuper duo: SeXta
Maior unus , alter vero Minor appellatur , horum autem vicem in harmonica saporum confectione Acer , atque Aci dus gerunt; utpote qui cum Insipido , atque Astringente ad voluptatem conspirent: nam sicuti SeXta major cum So-midi tono, minor vero cum Ditono su avem auribus sonum
reddunt , ita etiam Acer cum Insipido, eumque Astringente Acidus perjucundum palato saporem propinant . Quinetiam , ut utraque Sexta cum illiusmoui tonis Octavam ess ciunt, minus tamen suavem : deest quippe Quinta ad absolutam suavitatem : eodem prorsus modo Acer , atque
Acidus cum Inspido , & Astringente , etsi perfeciam admitationem satarum faciunt , non tamen perfectissimam,
316쪽
quae certe haberetur , ni Pinguis abesset , cujus est Quin
tae prae se Vicena gerere in saporum consonantia, quam voluptariam non abs re musicam dicerem . Austeruas hoc amplius , cadit quippe in rem cum Aeri moderato perquam helle sapit: atque idcirco uterque Insipido admiscetur et atque hinc illud Martialis. Ut sapia,t fatuae fabrorum praπdia betae, O quam saepe petit vino , piperqπe coquus .
acre quippe piper est, vinum verb austerum , nec imme-tilb Tullius in familiaribus quaeritur se victum a maluis , inque lienter iam incidisse . Hoc loco Lucilius: Recte ego , qui a malvis me contineo. Cui itim Eulalius : Nimirum palatus tibi sapit. At ego: Miror oppidb , quod hic cibus nonnullis suavissime sapiat, usq; aded verum illud: Nulla fatuitas sine patrono, nulla foeditas sine amatore, verum, Deferamur eNtra oleas, attendite, quaeso . R quam bene sibi mutuli sapores Cespondeant , accipite . Utraque Sexta, Major scilicet, & Minor, ut ex Musicis regulis planum est, cum Octava , & Quinta red te copulantur ; atque illas sonoras magis, magisque blandas auditui faciunt, nonne eodem mo do Acer sapor , atque Austerus cum dulci , & pingui scitissime admiscentur P Ttim Eulalius: Ita verb . At ego: Est etiam quod hujusmodi consonantiam manifestitis confirmatet Nempe utraque Sexta , si Quartae sese adiungat, dissona ob strepit, obtunditque aures : ita prorsus illiusmodi sapores ,
si Salso accedant , insuavis oppido . qui mixtione progi
Sed iam ex voculationibus Musicis ea subsequitur, quae suapte natura distana semper est, & tam auribus ingrata , quam quae ingratissima , istaec veto Totius est. Hic Lucilius : Vera praedicas : niti l enim est, quod tam fastidiose audiam,
quam eadem Voculatione repetitam is pius cantilenam. Cui tum ego: Numnam idcirco saepiuscule interpellas, ne eodem
semper tono sim fastidiosus tibi , quippe delicatissimo P ut confragosa istaec mea oratio , Ddia ilicendi intercapedine, displiceat minus P Divinavi 2 Et ille: Nihil minus, imb fateor id tibi contigisse, quod haud scio an nemini, ut cum appetentia te allatam : cum alioqui aures habeam fastidio sistimas, quaeso igitur, ut pergas ire porro , Sc quis ille, qui vice Toni inter sapores sit, exprimas nam sit recte conjecto, hic Amarus sane est. Cui lii in ego : Rem ipsam putasti , odiosus enir' ille , infestusque palato . Atque in hoc etiam consentiunt ; quod sicuti Tonus origo est OmniS .consonantita, ita Amarias saporum omnium, etenim
317쪽
sructus omnes , cujuscemodi sint generis, prImulum amari sunt , mOX cum maturescunt, varios sapores , pro sua
quisque indole , sapiunt , quemadmodum vero Tonus Quartae copulatus Quintam , dc quidem blande sonantem gignit, sic Amaius Salso admixtus saporem creat sapidissi. im , at lite hinc est , ut complusculi olivas hene salsas Ficedulis praeserant, dc Phasianis. Risit hic Lucilius, qui hu- I l' '' ν
juscemodi uuanta magnopere delectatur , nec ego a ritu
temperavi: solitus quippe hoc illi iocandi gratia objicere.
Miratus primo Eulalius et moX, ut erat vir ingenii promtptissimi, quid sibi risus vellet, interpetratus : Optime, inquit, tu quidem, Lucili , qui salsas olivas in deliciis habes, mihi, ut fatear aperte, etiam helle, ac lepide sapiunt. Quibus ego : Istam vobis voluptatem remitto ; deque olivis facio gratiam et mihi enim hae aves minime fastidiosae . Heus puer, infunde frigidum illud collinum Stabiense purpureum , quod bene fert aetatem : nam , licet abstemius ,
iuvat tamen amicorUm grat a exhilarare convivium ut Verb infudit, ego: Eulalie; hoc te poculo invito . Ille nihil cunctatus , i niunde , inquit, helvolum illud Vesuvianum ;mox mihi humanissime propinavit, praebibeus Lucilio, qui
Propinationem minime recusavit : implerique calicem iussit Nolano hyberno albo, quo, quippe delicatissimo , Sc stommacho minime noxio mirifice gaudebat , Mussique nostris eX animo propinavit . Deinceps , ubi sermonem hilariori hus poculis aliquantulum variavimus , illic b ad seria nos recipimuS, ne prandium , quod ferculis nequaquam lascivie-hat , immodicis poculis praeter morem obrueretur Graeco more. Orationcm igitur continuavi hoc modo : Si coeat cum Qtiinta Tonus, confit SeXta major, quae licet autem non ea suavitate demulceat, qua ipsa Quinta, non tamen ingrate ominii; habet enim nescio quid lenocinii: ita prorsus Amarias non abhorret a Pingui: illum tamen aliquantulum doteriorem reddit: facit nihilominus se ipsum non illepidum , lic in pulte usu venit, quae absynthio , ovisque , Et casto praeparatur, item in vitibus cum quibus ab synthii coma leviter concocta , Tandem , ut dictis compendium faciam , ne vestras aures oppleam vaniloquentia , Si Tonus Semiditono copuletur, Quarta eXoritur , quae quiadem dissonat: verum si Ditono , statim Tritontis exsurgis, qui omnium quotquot sunt asperrimus , auribusq; fastidiosissimus , idem omni tib accidit in re nostra: etenim, si Amarum Insipido , vel Astringentem illi gradu proXimum admisceas Pingui, mixtio quaedam fit ingratissima: qualia est in acerbiS glandibus , . quibus nihil odiosum magis homi
318쪽
num palato est. Ex his autem omnibus nonne lIquidi, demon strat um est inter sapores musicam quandam inesse conuenientiam P Tum Eulalius: Ita enim verb , imo confirmatum exemplo in hoc eleganti convivio , ct testis lingua est , qua nihil in hoc genere eruditius . Lucilius vero: Ne quaeso in deteriorem partem rapias, si te crebrb interpellem rimo hinc intelligas, tuum mihi sermonem recipi in cibum equippe, absit verbo adulatio, mulsa mea; vellem igitur, ut quemadmodum literalium artium harmoniam cum coelesti illa Pythagorae contulisti, ita Rhanc sanorum quam suavisesimam. Credo equidem , ni meus me fallit animus, inesse Astris vim quandam , qua singula singulos sibi sapores vindicent . Etenim si concedimus , Se concedere necesse est, continere illa , sive virtute, sive arua , ut scholae flosculis
Astra sintula sa. utar, s ἐνεργια ait AristoteleS ) principes qualitates; conti-poris sibi singu-nere etiam sapores utpote secundarias , atque ab illis pro 'i' hq ς'* ' creatas , perspicue consequitur. Tum ego: Acute tu qui' dem ratiocinaris , Sc ego libenter morem gererem , ni timerem ne nimia garrulitate dicaculus vos opprimam . Scio
quippe quam salebrosus si meus hic sermo. Tum Eulalius: Imh levabis et delector enim & ipse pulegio orationis tuae,
Perge porrb, ut coeperas , atque tuam sententiam eXprome : nam hunc totum tibi dicamus diem: cujus profecto memoria mihi semper, erit jucundissima . Tum ego : Hoc lubentius faciam , quod video vobis acceptum esse, verum ut potero quam brevissime ne in crastinum, qui Germano- h. . , he Trum mos , protelemus convivium . Et ille : Cur non stinum produ- more Dipnosophistarum laudatissimo , quibus nullus sua-GQR vior erudito sermone cibus P Cui ego : Erudite tu quidem , Eulalie telam moX, quam orditus eram , in hunc
Qui h m Dpψ- inoniam primoribus septem Stellarum s πλανεῆσοις Grae Tu, eonME., erroneS Romani dicunt) cerib sapores pendent , ut tumniant, acute , tum breviter nuper Lucilius ostendit ; idcirco harmoniam coelesti omnino respondentem constare necessum
est. Datis mihi istuc 2 Et illi: Nae istuc damus, liquidum
quippe. Trim ego: Descendo nunc ad singula ,& ut initium, ut fermo fit, faciam a Supremo, Astringens sapora Saturno derivat, ut qui frigidus, ct siccus , a Jove Pinguis fluit contraria ratione : ult enim calidus, & humidus, id vero utrumque ex eo etiam facile efficitur: quia videlicet hic suavis est, parensque laetitiae, ille veto tristis moerorem , ac solitudinem mortalibus asseri , ut sapores illi, quorum primus palatum contristat , alter verb laetificat.
Acer , atque Austerus, qui amnes inter se sunt, Soli conveniunt ,
319쪽
veniunt ad unguem, quemadmodum en Im In Solc summa vis ad animantia procreanda , conservandaque , quapropter generationis author a Physicis iure optimo diduis est : ita prorsus in duobus hisce saporibus maxima vis inest ad vitalem spiritum consarmandum , Viresque viventium adaugendas . Venus, qua nihil in Orbe dulcius, Dulcem merito saporem , quo nihil gratius, sibi vindicat. Mars Salsum , & cum scaevo lumine terras aspicit , Amraum , id verb ex illius natura plane consequitur. Lunae vero, humida cum sit, ac frigida, Insii pidus respondet. Mercurio Acidus , quippe tenuis , moderatique temperamenti . Et iam habetis, me quidem judice, manifestissime sanorum connia ventiam coelesti persimilem , in qua Luna ad Semidi tonum, Mercurius ad SeX tam minorem descendit . Sol Sextae majoris prae se vicem gerit, Mars Quartae , Saturnus est vice Di totai, Juppiter Quintae. Venus tandem principem occupat locum , Octavam referens . Atque ob id a duohus hisce ultimis hominum fortunas , ac Delicitatem pendere non sine puerilibus naeniis AEgyptii, Caldaeique, mortalium quotquot vivunt superstitiosissimi, somniati sunt . Hic Lucilius e Summopere gaudeo , quod te interpellavi : quando tam praeclaram nos harmoniam docuisti. Cui ego : Gratias ago , & tibi etiam habere vellem , qub tua mirabili ad Cermennam profectione, tuisque interpellationibus mi ansam praebuisti non illepidae narratiunculae . Ille vero: Divi navi certe , Eulalie: nonne tibi asseveraveram , sore , ut non omitteret occasionem Parthenius P Ita verb Ttim ille: Proh quanto in theatro recitabitur haec tragedia i Quibus tum ego: At perhonorifice , ct multa quidem laude vestra , qu nimb vestrum gratia , Musicam hoc praesenti anno auditoribus meis explanabo , qui laetissimus, idemque faustissimus erit tot palmarum triumphis , ut sibi testudines , ac Iyras, concentusque Omnesi iure, meritoque postulet; R eo praecipue, qudd , ut conieEto , idem nobis , reique literaria: secundus affulget, nam neque Veioves timendi erunt, nechtuta fulmina. Hoc loco Lucilius: Eamus cubitum , satis,
superque disputatum est , assurreximus igitur, lotisque manibus, ad somniam prosiciscimur.
320쪽
i3α AEsTATUM SURRENTINARUM , C A P U T VIII.
Post fec odor messos, q*is fuerit primor Musicae inventor, quavis illius' esseς utilitar, pcrquisitum
Edcbamus ad epulas perquam frugales, & vere Plato si uitia, o Dic.S QS , LuciliuSS EulaliuS , cum prim s fercu.
lis jam remotis, puer lancem deXtra, surpiculum laeva manu ferens, bellaria in mensam intulit: erant in una Appia, Cydoniaque mala calamino melle decocta , conspersaque cinnamomo; in altero verb pyra Graecula, Falerna & Ani,ciana mitissima, uvae Aminece , pergo sanae corniculatae , RCreticae cum hypomelide alba, & rubra , quam cum vidit Lucilius: Gratias ago tibi puer , quod vernos tuberes attuli sti, mihi quam gratissimos. Eulalius Creticam uvam laudavit, ego Cydonium decoctum saccharoque imbutum g quippe quod stomachum fovet , cibique coctionem iuvat Dum vero quisque pro suo genio fructus comederemus , itim ego:. Quoniam hesterno die de saporum consonantia sermo habitus est quidem hene longus nunc de Musi1 cae inventore, atque utilitate pauca disieramus . Illi vero: Cur non Θ id nobis erit iucundissimum Tum ego : Dic primus , tu Eulalie, qui Lucilium aetate praecurris : sequetur post ille , quippe natu minor. Tum Eulalius : Ineptiam, inquit, si iubes . Cui ego: Jubeo , atque impero . Et ille :MOrem geram, statimque telam eleganti, teretique filo orditus est hoc modo : Sunt complusculi , qui Musices pa- OrpheusMusi ις. rentem Orpheum statuunt, qui lyra adinventa , Sc quatuor, a uisiuia 'co instructa chordiss quocirca tetrachordiam appellata) primus
mea ad solatiis. Omnium cantui sonum astaciavit , tam concinne, tam nu
merose , ut feras tenuisse ,& flumina poetae comment .sint,
quod belle quidem Propertius pinXit Orphea te tenuisse feras, concita dicunt Flumina Treicia sustinuisse luero:
Illum vero ad relevandos animorum labores , qui plurimi inter naVigandum Occurrunt , & ad longe, ignotaeque viae taedium, otiaque fallenda , sibi comitem Argonautae adjun- Nerunt, ut cecinit Flaccus in Argonauticis :& tu in Nauticis tuis non ineleganter versiculis hisce, quos etsi teneas , quippe tuos, mihi tamen recitare volupe , imb & Lucilio . Cui ilim Lucilius : Ita vero : recita, quaeso. Tti mille ita tim memoriter decantavit et