Disputatio medica inauguralis, de apoplexia ...

11쪽

A POPLEXI A.

APOPLEXIAΜ dicimus morbum qui persectam vitae animalis suppressionem complectitur, Superstite tamen vita organica. Dum enim functiones omnes a vita organica pendenteS, Sanguinis scilicet circuitus, respiratio, SecretioneS, iisque motus intestini scontractilitas organica)vel ad normam perficiuntur, vel indirecto quasi modo laeduntur; functiones contra animaleS, Sen-Sus Omnes motusque voluntarii, penitus silent perinde ac si aeger alto somno sopitus fuerit. Apoplexia plerumque sine prodromis hominem subito corripit; praesertim si vi aliqua eX

12쪽

2DE APOPLEXIA. trinsecus insertur. Ubi vero a valetudine adversa nascitur praegredi solent symptomata Sequentia, quibus opportune occurrendo ipsum morbi insultum nonnunquam arceam US :-Capitis dolor, temulentia, Vertigo, incubus, SomnUS tumultu0sus somniis terrificis interpellatus, Vultus inflatus atque sanguine suffusus, scintillae ob oculos versantes, tinnitus aurium, loquela impedita et blaesa; memoria labitur, sentiendi facultas imminuitur; ad haec nonnunquam Sanguinis cursus e naribus, qui subinde levamen

aliquid assert.

Ipsius accessionis, Abercrombius tres Varietates seu formas notavit. In Varietate prima, aeger quasi fulminis ictu perculsus, derepente corruit, atque, SenSu motuque orbatus, alto somno dormientem resert. Vultus ei inflatus et rubicundus, spiritus StertOribus impeditur, arteriarum pulsus pleni nonnunquam solito tardiores ; in exemplis nonnullis, nervi distenduntur. Is status Vel in mortem,

13쪽

Vel in paralysin unius lateris, vel demum in pristinam sanitatem, desinit. In Varietate secunda, morbi impetus a capitis dolore vehementi inopinato incipit; aegrotans pallescit, languore, nausen, plerumque Vomitu, assicitur: interdum quasi animo delictus concidit, dum facies pallida, pulsus exiles fiunt, atque nervi aliquando leviter distenduntur. Interdum non collabitur, atque dolorem capitis oblivium leve et fugax comitatur. In utroque casu, aeger brevi resipiscit, ita ut pedibus ire pο- test ; capitis tamen dolorem peracutum adhuc queritur. Post nonnullas horas, morbo denuo opprimitur, memoria labitur, cogitationes ejus

atque sermones neXu rationali carent; sopor demum paulatim obrepit eX quo nunquam eXPergiscitur.

In varietate tertia, homo hemiplegia ex improviso amigitur, atque loquendi facultate orbatur ; stupor autem deest, vel, si adsit, brevi transit; aeger sui conscius esse videtur, et quid Sentit, signis patefacere studet. Exitus hujus Statiis Varius est. Modo in apoplexiam abiit,

14쪽

4DE A POPLEXI A. modo in sanitatem, praesertim si idoneis remediis tractatus fuerit. Aliquando ita convalescit, ut neque distincte loqui, neque pedibus ire sine molestia, queat. Fieri potest ut in hoc statu per annos nonnullos Vitam protrahat, donec eodem vel alio morbo tollitur. Praeter haec insultus apoplectici indicia, alia sunt signa, quae durante parοXysmo medici attentionem sibi vindicant. Pulsus ab initio rari Sunt, regulares, pleni, aliquando duri; progrediente Vero morbo, concitantur, inordinati fiunt, et intermittuntur: respiratio dissicilis, ineunte par0XySmo, tarda, regularis, sere cum steriore et singultu: plerumque os apertum spuma cingitur: oculi prominent, sanguine suffunduntur-Obtutu defixo et truci, nonnunquam fracti et quasi

vitrei apparent: pupilla plerumque dilatata,

nonnunquam Vero valde coarctata, sicut Aretaeus

inter antiquos, inter recentiores, Cooke, Cheyne, Mason Go0d, notaverunt : facies et summa cutis sudoribus viscosis et frigidis madet. Aquibusdam auctoribus, Boerhaavio, Van SWieten, atque aliis, Febris inter symptomata recensetur,

15쪽

HISTORIA ΜORBI. rarissime autem paroXysmum comitatur: D glutitio saepe eousque impeditur, ut fluida in os injecta per nares rejiciuntur. Paroxysmus Vel per brevissimum tempus vel per aliquot nycthemera moratur ; plerumque in alterutrius lateris resolutionem desinit.

PROXIMUΜ est ut de hujus morbi varietatibus aliquid dicam.

Celeberrimus Cullen novem species discernit, quarum vero duas tantummodo adducam, quae ab aliis auctoribus, iisque haud parvi nominis, a Bur-Serio, eX. gr. BOerhaaVio,HO ann , agnoscuntur. Apoplexia serosa, in corpore plerUmque Senum leucophlegmatico.' Apoplexia sanguinea, cum signis plethorae universalis atque praecipue capitis.'Qui vero hoc apopleXise discrimen secerunt, arbitrati sunt, serosam oriri a sero in cerebrum effuso, eam que aliam medendi rationem poscere;

16쪽

ibus clinicis haud inepte dicit, In sectionibus

hominum apoplexia mortuorum, saepe dubites an Serum effusum causa vel effectus apoplexiae fuerit;V-idem que Sauva gestus.' EX eo, quod in cadavere sinus cerebri aqua turgidi reperiuntur, non Sequitur, a popleXiam ab illo sero fuisse inductum.' Praeterea, si Portalio fides habenda sit, in hominibus hoc morbo interemptis nulla seri effusio in cerebro reperta est; membranae vero atque plexus choroidei sanguine turgentes Visi sunt, quamVis Signa Species SerOSae mortem praecesserant. Idem Portalius apoplexin serosa laborantes venam secando feliciter curavit. Si quis ergo haec omnia rite perpenderit Aber-oronabit sententises facile assentietur, ap0plexiae nempe discrimen in sanguineam atque SerOSam, neque eXperientia neque Observatione niti. The distincti0n bet ixi the symptoms os

17쪽

ΜORBI VARIETATES. Isanguineous and serous apoplexy has no seundation in experience Or observation.' Reeentiores igitur auctores, Vel saltem quorum scripta mihi videre contigit, hanc divisionem haud comprobant. Haasius, auctor Germanicus, divisionem aliam atque fortasse magis congruam, propOSuit; nempe,

in sanguineam et nervosam : Satis enim constat, nonnullas hujus morbi causaS, Venena eX. gr., affectus animi contristantes, genus nerVOSum ΡΟ-tissimum assicere. ApopleXia nerVOSa Symptomata Sequentia complectitur: Deest imprimis impetus sanguinis ad caput, vultus enim pallidus et collapsus; totum corpus friget; turgor vitalis evanescit; arteriarum pulsus exiles, inordinati; sterior deeSt.

CADAVERIS SECTΙΟ.

ΙNCISO cadavere, nulla subinde morbi vestigia

18쪽

DE APOPLEXIA. deprehenduntur; plerumque vero vel cerebri vel aliorum Viscerum Vitia. Ossa cranii nonnunquam a se invicem discessisse, sertur. Aliquando, statim ac ossa Serra scinduntur; sanguis copiose profluit. Vasacerebri plerumque sanguine turgescunt, effuso sere cruore vel sero, aut inter membranas, aut in ventriculos, vel in alias partes. In ipsius cerebri massa, ab- SeeSSUS, Steatomata, schirrhi, atque varii generis

tumoreS, nonnunquam conspiciuntur; neque desunt exempla eX0stosis calvariae, nec membranae vel vasis alicujus in os conVerSae.

Interdum, cerebro integro, aliarum partium vitia deteguntur ; qualia sunt cordis Vitia, Val- vulse cordis in os conversae, dilatatio cordis, arcusaortae aneurysma; in abdomine, viscerum intumescentiae ; eX. gr. hepar tumidum. Μ0rgagnio videre contigit renes tumidos, auriam abdominalem comprimenteS.

19쪽

CAUSAE PREDISPONEΝTES.

CAUSAE PRAEDISPONENTES.

HUIC morbo obnoxiores sunt, qui corporis constitutione sanguinea vigent; quorum caput magnum, collum breve, facies rubicunda, et, ut nonnulli credunt, qui proclivitatem ad hanc aegritudinem a parentibus acceperunt. Proclivitatem praebent omnia quae corpus nimis implent; qualia sunt Victus plenus eX carnibus praecipue, epulae nimis lautae, potiones meraciores, Vita desidiosa, inertia diuturna, exinanitiones quibus corpus diu assuevit subito suppressae. Feminae quam mares morbo minus patent, ob hanc causam sortasse, quod cujuslibet generis intemperantiae minus indulgent. Huc pertinent alia, quae cerebrum assiciunt, atque adeo infirmant, ut morbo opportunius fit; cujus rei eXempla sint, animi intentiones graviores, nimium litterarum studium, lucubrationes ad multam noctem protractae, animi perturbationes, aliaque multa. His annumerare licet, varia vitia in cerebro detegenda.

20쪽

10DE ΑΡΟΡLEXIA. EXOStOSiS, eX. gr. tumoreS, etc. quae paulatim atque lentius formantur, et, sicuti Doctor Cooke jure opinatur, ad has remotiores causas potius reserendae Sunt, quam ad eas quae morbum excitant.

CAUSAE EXCITANTES.

HUNC morbum movent Omnia quae cerebrum comprimunt, vel quovis alio modo actionem ejus impediunt. Causae Vero compressionis praetermissis quae ex caSU eXterno apoplexiam traumaticum inducunt)Sunt eae omnes, quae Sanguinis ad cerebrum amuentis impetum augent, vel ei refluenti obstant, quarum aliae alterutro, aliae utroque modo agunt. Tales Sunt: Graves animi perturbationes, et prae omnibus,

ira, id quod Dr C00ke,' plurimis exemplis e

variis auctoribus depromptis, satis confirmavit.

Cooke on Nervolis Disorders, vol. I. p. 207. ' Idem liber, p. 212.