장음표시 사용
141쪽
C Cuius eges semper rem nulli tradere debest i Blanditiae plusquam dira venena nocent. Fine fruor versu geminoiquid cogitat omnis E abula declaratidati quod intus habet.
CIE sopi fabulae per Salonem Parmensem finiunt
Aviani poetae ad Theodosium Imperatorem Prologus in fabulas Asopi incipit. l. D ubitanti mihi Theodosi optime quo na literarum titulo
nostri nois memoria madarem' et fabulapi textus occurriti Q in his urbane concepta falsitas deceat,& veritatis necessitas no incubat.Na quis tem de Oratione,quis de poemate loquereturicum in utro 3 litera genere,& Atthicos graeca eruditioe superes:& latinitate Romanos Huius quo materiae ducem nobis esse Asopum noueris, qui responso Delphici Apollinis monitus ridicula orsus hvt legeda fir maret. Uep has pro exemplo fabulas,& Socrates diuinis operibus ididit,& poemati suo Flaccus aptavitist 1 se sub iocop comunium specie vitae argumenta contineantequas graecis iambis Babrius repetes i duo volumina coartauit. Phaedrus et parte aliquam quit i libellos resoluit.De his ergo usq; ad. X L.& duas in unum redactas fabulas edidit quas rudi latinitate copositas,Elegis sum explicare conaratus.Habes igit opus quo alum oblectes:ingentu exerceas: sollicitudine leniasilotiiq; vivendi ordinem cautus agno stas. Loq vero arborest seras cu hominibus gemere iverbis certare volucres:animalia ridere fecimus i ut pro sngulo tum necessitatibus vel ab ipsis animis sententia Pieratur.
142쪽
Ustica deflenti puero iurauerat olim, Ni taceat rapido φ foret esca lupo. Credul' hac voce lup' auditi manet ipas Pervigil ante fores irrita vota gerens: Nam lassata puer nimiae dat membra quieti, Spem quoq; raptori substulit inde fames. Hunc ubi siluarum repetentem lustra suarum Ieiunum coniux sensi adesse lupa. Cur inquit nullam refers de more rapinam, Languida consumptis sed trahis ora genis. Ne mireris ait deceptum fraude maligna Vix miserum vacua delituisse fugaiuae praeda rogas. quae spes contigere Iurgia nutricis cum mihi verba darent.
Haec sibi dicta putet,seq; hac sciat arte notari Remineam quisquis credit adesse fidem. De Testudine,& Aquila. II. Pennatis auibus quondam testudo locuta est, Siquis eam volucrum destituisset humi,
Protinus e rubris conchas proferret harenis Quis pretium nitido cortice baca daret.
Indignans sibimet tardo Q sedula gressu
Nil ageret tota perficeretq; die.
At ubi promissis aquilam fallacibus implet, Experta est similem perfida lingua fidem.
Et male mercatis dum quaerit sidera pennis Occidit infelix alitis ungue fero.
143쪽
Tunc quoq; sublimes cum iam moreretur in auras Ingemuit notis haec licuisse suis: Nam dedit exosae post haec documenta quieti, Non sine suppremo magna labore peti. Sic quicunq noua sublatus laude tumescit Dat merito poenas dum meliora cupit. De Cancro,& Matrec III. Curva retrocedens dum fert vestigia cancer Hispida sax osis terga relixit aquis. Ont, Hunc genitrix facili cupiens praecedere gressu Talibus adloquiis praemonuisse datur. i: Nec tibi transuetis placeant haec deuia nate a Rursus in obliquos,nec velis ire pedest Sed iussu contempta ferens vestigia recto in Innocuos prono tramite siste gradus. Cui n tus. faciam si me praecesseris inquit, Rectas monstrantem tutior ipse sequar. Nam minus est stultum,cum tu prauissima teptes
Alterius censor ut vitiosa notes.
I mmitis Boreas, placiduso ad sidera Phoebus
Iurgia cum magno conseruere Ioue.. Quis prior inceptum peragat.mediusp p orbem Carpebat solitum forte viator iters Conuenit hanc potius liti perfigere causam Pallia nudato discutienda viro.
Protinus impulsus ventis circum tonat aether,
E t gelidus nimias depulit imber aquas. Ille magis duplicem lateri circundat amictum
144쪽
Turbida submotos qua trahit aura sinus. Sed tenues radios pa ulatim crescere Phoebus iusserati ut nimio surgeret igne iubar, Donec laxa volens requiescere membra viator Deposita fessiis veste sederet humi. Tunc victor docuit praesentia numinaTitan Nullam praemissis vincere posse minis De Asino,qui inuenit pellem Leonis
Metiri se quem ν decet, propriisl iuuari
Laudibus,alterius nec bona ferre sibi. Ne detracta grauem faciant miracula risum Coeperit in solis cum remanere malis. Exuuias asinus geluti forte leonis Ceperat.& spoliis induit ora nouis, Aptauitq; su is icongrua tegmina membris, Et miserum tanto pressit honore caput. Ast ubi terribilis animo circunstetit horror, Pigra praesumptis venit in ossa vigor. Mitibus ille seris communia pabula calcans Turbabat pauidas per sua rura boues. Rusticus hunc magna postsi deprehendit ab aure Correptum vinclis,verberibuli domat. Et simul abstracto denudans corpora tergo Increpat his miserum vocibus ille pecusι Forsitan ignotos mutato murmure fallis
At mihi qui quondam semper asellus eris. De Rana,& Vulpe. VI. Edita gurgitibus olliri immersa profundo,
Et luteis tantum semper amica vadis
145쪽
Ad superos colles ,herbosa prata recurrens, M ulcebat miseras turgida rana seras.
Callida st posset grauibus succurrere morbis,
Et vitam ingenio continuare suo.
Nec se Paeonio iactat cessisse magistro, Quamuis perpetuos curet in orbe deos. Tunc vulpes pecudum ridens astuta quietem Verborum vacuam prodidit esse fidem. Haec dabit aegrotis inquit medicamina membris Pallida caeruleus cui notat ora color. De Cane nota habente,ut nosceret'. VII. facile est prauis innatum mentibus, ut se Muneribus dignas,supplicio ve putent. Forte canis quondam nullis latratibus horrens, Nec patulis primum rictibus ora trahensi Mollia sed pauidae submitens verbera caudae . Concitus audaci vulnera dente dabat.
Huc dominus ne quem probitas simulata laterer,
Iusserat in rabido gutture ferre notam. Faucibus innexis erepitantia subligat aera, uae facili motu signa ea uenda darent.
Haec tamen ille sibi credebat praemia ferri, Et similem turbam despiciebat ouans. Tunc insultantem senior de plebe superbum Aggreditur tali singula voce movens. Infelix quae tanta rapit dementia sensum Munera promeritis si cupis ista dari.
Non hoc virtutis decus ostentatur in aere
Nequitiae testem sed geris inde sonum.
146쪽
De Camelocoquerente Ioui. VIII.
Contemptum propriis sapientem vivere rebus, Nec cupere alterius nostra fabella monet. Indignata cito ne stet fortuna recursu, Atq; eadem minuat quae dedit ante rota.
Corporis immensisertur pecus isse per auras, Et magnum precibus sollicitasse Iovem. Turpe nimis eunctis irridendumq; videri Insignes geminis cornibus ire boueset Et solum nulla munitum parte eamelum Abiectum cunctis expostumi feris, Iuppiter arridens postq sperata negauit, Insuper&magnae lubstulit auris onus. Viue minor merito cui sors non lassicit inquit, Et tua perpetuum Iiuide damna geme. De duobus sociis,& Ursa. VIIII. Montibus ignotis,curui'; in vallibus arctum Cum socio quidam suscipiebat iter. Securus quodcunt malum fortuna tulisset ι et Robore collato posset uter pati. ICumq; per inceptum vario sermone seruntur il IIn mediam praeceps conuenitvrsa viam. I . Horum alter facili comprehendens robora cursu
In viridi trepidum fronde pependit onus. Ille trahens nullo iacuit vestigia gressu Exanimem fingens sponte rellius humi. AContinuo praedam cupiens sera saeua cucurrit, Et miserum curuis unguibus ante leuat. Verum ubi concreto riguerunt membra timore, K HI
147쪽
Nam solitus mentis liquerat ossa calor. Tunc olidum credens,quamuis ieiuna,cadauer Deserit i& lustris conditur ursa suis. Sed cum securi paulatim in verba redissent Liberior iusto qui fuit ante fugax. Dic sodes quid nam trepido tibi rettulit ursa, Nam secreta diu,multa verba dedit. Magna quide monuit.tuc haec quo maxia iuinae misero semper sunt facienda mihi. Ne facile alterius repetas consortia dixit Rursus ab insana ne capiare sera. De Caluo equite. X. Caluus e ues capiti selitus religare capillos, Ais alias nudo vertice ferre comast Ad campum nitidis venit conspectus in armis, Et facilem frenis siectere coepit equum. Huius ab aduerso Boreae spiramina perstant Ridiculum populo conspiciente caput. Nam mox deiecto nituit frons nuda galero Discolor apposita qua suit ante coma. Ille sagax tantis strisus millibus esset, Distulit admota calliditate iocum. Quid mirum reserens positos sugisse capillose Quem prius aequaeuae deseruere comae.
De duobus ollis Atrea,& Lutea. XEripiens geminas ripis cedentibus ollas
J nsanis pariter flumen agebat aquis: Sed diuersa duas arsi& natura creauit,
Ere prior suli est,altera ficta luto.
148쪽
Dispir erat fragili & solidae concordia motus,
Incertum vagus amnis habebat iter. Ne tamen elixam confingeret aerea testam
Iurabat solitam longius ire viam. Illa timens ne quid leuibus grauiora nocerent, Et quia nulla breui est cum meliore fides. Quamuis securam verbis me fecerit inquit, . Nam timor exanimo discutiendus erit. Nam me siue tibiiseu te mihi conferat unda Semper ero ambobus subdita sola malis. De R ustico,qui inuenit Thesaurum. XII. Rusticus impresso molitus vomere terram Thesaurum sulcis prosiluisse videt. Mox indigna animo Pperante relinquit aratra, Semina compellens ad meliora boues. Continuo supplex telluri construit aras, . Quae sibi depositas sponte dedisset opes. Hunc Fortuna nouis gaudentem prouida rebus Admouet,indignam se quoq; thure dolens. Nunc inuenta meis non prodis munera templis, Atq; alios mauis participare deos. Sed cum subrepto fueris tristissimus auro . Me primam lachrymis sollicitabis inops. De Tauro,& Leone. XIII. Ι mmensum taurus fugeret cum forte leonem, Tutaq; desertis quaereret antra viisl Speluncam reperit,quam tunc hirsutus habebat Cinyphei ductor qui gregis esse solet. Post ubi summissa meditantem irrumpere fronte
149쪽
Obvius obliquo terruit ore caper. i Tristis abit,longa sugax de valle locutus, i Nam timor expulsum iurgia ferre vetat. a 2 Non te demissis se tosum putride barbis, Illum qui superest consequiturq; tremo. INam si d scedat nosces stultissime quantum Discrepat a tauri viribus hircus olens. De Ioue,Simia,&nato.' XIIII. Iuppiter in toto quodam qua viuerat orbe
Munera natorum quis meliora daret. Certatim ad regem currit genus omne ferarum,
Permixtum qi homini cositur ire pecus. Sed nec squamigeri desunt ad iurgia pisces, Vel quicquid volucrum purior aura vehici Inter quos trepidae ducebant pignora matres Iudicio tanti discutienda dei. Τunc breuis informem traheret eum simia natum, Ipsum etiam in risum compulit ire Iovem. Hanc tamen ante alios rupit turpissima vocem, Cum generis crimen sic abolere cu piti Iuppiter hoc norit maneat victoria si quem Iudicio superest omnibus iste meo. De Crue,& Pavone. XV. Threicia volucrem fertur Iunonius ales Communi sociam continuisse cibo. Namq; inter varias fuerat discordia formas, M agnat de fatili iurgia lite trahunt. Quod tibi multimodo fulgerent membra decor Caeruleam facerent liuida terga gruem
150쪽
Et simul erectae circundans tegmina cauda , , Sparserat arcanum rursus in astra iubar. Illa licet nullo pennarum certet honore,
His tamen insultans vocibus via datur. Quamuis innumerus plumas variaverit ordo
Mersus humi semper florida terga gerisi Ast ego deformi sublimis in aere penna
Proxima sideribus, numinabuli feror/De Quercu,& Arundine. XVI. Montibus e summis radicitus eruta quercus Decidit insani turbine victa Notii Quam timidis subter decurrens alveus undis bici Suscipit,& fluuio praecipitante rapit. Verum unde diuersis impellitur ardua ripis In fragiles calamos grande resedit onus. Tunc sic exiguo connectens cespite ramos, i, N iratur liquidis quod stet arundo vadis. .
Se quoq; tam vasto nedum consistere trunco, Ast illam tenui eortice sei re minas.
Stridula mox blando respondit canna susurror Se magis tutam debilitate docet. Tunc rapidos inquit ventos,seuasi procellas
Despicis,& rotis viribus acta ruis.
Ast ego surgentes paulatim demoror Austros, Et quamuis leuibus prouida cedo Notis. .
Et tua praeruptis offendit robora nimbus, Motibus aura meis ludificata perit. Haec nos dicta mouent magnis obsistere frustra, Paulatim Q truces exsuperare minas.