장음표시 사용
161쪽
Quae contra querulo ruperat aruaso . Se quoq; maturas contenderet area messes t antibus aestiuos explicuisse dies. Paruula tunc ridens sic est affata cicadam, Nam vitam pariter continuare solent M i quoniam summo substantia parta labore est . Frigoribus mediis otia longa traho. At tibi saltandi nunc vltima tempora restant. p. Cantibus est quoniam vita peracta prior.
De Simia pariente. XXXV. Fama est φ geminum profundens simia partum
Diu id it in varias pignora nata vices. Namq; unum charo genitrix aduxit amore, iAlteriusq; odiis exaturata tumet. ἰICoeperat ut foetam grauior terrere tumultus Dissimili natos conditione rapit.
Dilectum manibus vel pectore gestat amico, Contemptum dorso suscipiente leuat. Sed cum laxatis nequeat conlistere plantis, Oppositum fugiens sponte remisit onus. Alter ab hirsuto circundans brachia collo Haereti& inuieta cum genitrice fugit. Vox quoq; d i lecti succedit in oscula fratris i , lod
Seruatur vetulis unicus haeres aula. . Sic multos neglecta iuuant,ati ordine verso Spes humiles rursus in meliora refert.
Pulcher ab intacta vitulus ceruice resultans Scindentem assidue viderat arua bouem.
Non pudet heus inquit longaevo vincula collo
162쪽
Ferre,nec expositis otia nosce iugisi Cum mihi subiectas p teat dilaurius in heibas,
Et nemorum liceat rursus opaca sequi. At senior nullam verbis compulsus in iram Vertebat solitam vomere fessus humum. . . Donec deposito per prata liceret aratro Molliter herboso procubuisse toro. Mox vitulum sacris innexum respicit aris Admotum cultro cominus ire prope. Hanc tibi tristis ait dedit indulgentia mortem, Expertem nostri quae facit esse iugi. Proderit ergo graues quamuis perferre labores Otia q tenerum mox peritura pati. Est hominum sors ista magis felicibus tui mors Sit cita,cum miseros vita diurna regata
pinguior exhausto canis occurrisse leoni Fertur,& insertis verba dedisse iocis. Non ne vides duplici tendantur ut ilia tergo, . Luxurietq; thoris nobile pectus ait. Proximus humanis ducor post otia mensis Communem capiens largius ore cibum.
Sed quid grassa malum circundat guttura ferrum. Ne custodita fas sit abire domo. At tu magna diu moribundus lustra pererrast Donec se siluis obuia pmda ferat. Perge igitur nostris tua subdere colla catenis, TUum liceat faciles promeruisse dapes. Protinus ille grauem gemitu collectus in iram, At I ferox animi nobile murmur agit. L ni
163쪽
Vade ait,& meritis nodum ceruicibus inser, lCompensenti tuam vincula dura famem. 'l'DAt mea cum vacuis libertas redditur antris, Quamuis ieiunus quaelibet arua peto. la Has illis epulas potius laudare memento,
Qui libertatem postposuere gulae. De Pisciculo,&Phoca. XXXVIII.
D ulcibus e stagnis fluuio torrente coactus AEquoreas praeceps piscis obibat aquas. Illic squamigerum despectans improbus agmen Eximium sese nobilitate refert. Non tulit expulsum patrio sub gurgite phocas, Verbal cum salibus asperiora dedit. Vana laboratis aufer mendacia dictis, atq; refutari te quoq; teste queant. Nam quis erit potior populo spectante probabo, Si pariter captos humida lina trahant. Tunc me nobilior magno mercabitur emptor, Te simul aere breui debile vulgus emet. De Milite,&Tuba. XXXIX. Vouerat atritus quondam per praelia miles Omnia suppositis ignibus arma daret
Vel quia victori moriens sibi turba dedisset, Vel quicquid profugo posset ab hoste capi.
Interea votis sors assuit.& memor arma Coeperat accenso singula ferre rogo. Tunc lituus rauco defendens murmure culpam Immeritum fiammis se docet esse prius. Nulla tuos inquit petierunt tela lacertos Viribus atames quae tamen acta meis.
164쪽
Sed tantum ventis,& eantibus armi coegi, HHoc quot summisso testor ad astra lono. Ille resultantem flammis crepi tantibus addens, i Nunc te maior ait poena,dolori rapit. Nam licet ipse nihil possis tentare nee ausus Saeuior hoc alios φ facit esse malos.
De Pardo,& Vulpe. XL. D istinctus maculis,& pulchro pectore pardust Inter dissimiles eoeperat ire feras. Sed quia nulla graues variarent terga leones, Protinus his miserum credidit esse genus. Caetera sordenti damnans animalia vultu, ISolus in exemplum nobilitatis erat. Hunc arguta nouo gaudentem vulpes amictura tiICorripit,& vanas approbat esse notas. I Vade ait,& pictae nimium confide iuuenta. Dum mihi consilium pulchrius esse queat. Miremurq; magis quos munera mentis adornantι uam qui corporeis enituere bonis.
mutua De Imbre,&Olla. XLI. I mpulsus ventis,& pressa nube coactus
Ruperat hibernis se grauis imber aquis. s . ICul per effusas stagnaret turbine terras Expositum campis fictile pressit opus. Mobile namq; lutum tepidus prius instruit aer, Discat ut admoto rectius igne coqui Tunc nimbus fragilis perquirit nomina test e Immemor illa sui amphora dicor ait. Nune me docta manus rapiente volumina gyro
Molitor obliqud iussit habere latus. L i i ii
165쪽
Hactenus hac inquit liceat conrire figura, a Nam te subiectam diluet imber aquis. ii Et simul accepto violentius amne fatiscens i allIPronior in tenues victa cucurrit aquas. I iri
Infelix quae magna sbi cognomina sumens ι in lA usa pharetratis nubibus ista loqui. ii ZHaec poterunt miseros post haec exempla monere. Subdita nobilibus ut sua facta gemant. De Lupo,&Haedo. XLII.
Forte lupum melior curia deluserat haedus . 3 ia2 Proxima vicinis dum petitarua casis. l l l .Wl 'iInde fugam recto tendens in moenia cursu NT DInter lanigeros astitit ille greges. Impiger hunc raptor,mediami secutus in urbe ita Temptat compostis soli icitare dolis. . O. a Nonne vides inquit cunctis ut victima templis, Immitem l gemens morte cruentat humum. Quod nisi securo valeas te reddere campo, Hei mihi vittata tu quo fronte cades. Ille refert modo quam metuis precor exue curam, Et tecum viles improbe tolle minast Nam sat erit sacrum vivis fudisse cruorem, Quam rapido fauces maturare lupo. Sic quoties duplici subeuntur tristia casu, Expedit insignem promeruisse necem.
166쪽
Domicus Palladius soranus Pollioni UDdio Sacerdoti venerando. S. P. D. Iam pridem tuo sermoni de Abstemio frequenti literatorucosissu Pollio venerande no inuitus 1terfui.Quum mini me plextatis ut ita dica laudibus holem celebrares,adeo in arcem euasisti,ut nemo sane mea sententia eu cumu latius laudare potuerit. Mox inde secedes,diu haec ora mecum animo volutabam, unde tanta conflueret laudationis abudatia, vii tanta no vulgaris obseruatia emanaret,unde deniq; amicitia adeo perfecta exoriret . proculdubio non aliude mecu tande collegi, q ex praeclarae eius virtutis nolepficisci,cuiusqdem vis magna,& p potes est. Quaobremno possum Psecto no suspicere ingentu tuu sublime,luum qi Mum virtutibus fultu,diligetius non admirari,qui ne ambitioe,neq; inuidia,nel aliquo alio liuore deuincit. Si qde oes quas meret Abstemius noster laudes no trasis sit tio,imo ad illas ipas cumuladas,ob eius incredibile eloqn tia,singularet doctrina ultro accedis,idq; haud ab re,quu . pater olum elegatiayr,atq; idem lepoyt oium merito sit,&heat . Et ut haec clariora luce,non ossicii gratia, aut temere dicant,quotidie quoda mo aliqua eius labo' monumeta existere videmur,q undiq; summa verboyt cocinnitate,PIspicacissimis 3 sentetiis scatet.na qd mo dica de hoc Apo logost libello nup imptatin quo pspicua,ac insignis eius
ingenii amoenitas no absq; laude maxima redudare videt. Quare no vereor, ut is remisso cuiuscunq; aio pessum ear,
Abstemioq; absit inuidia verbo olumq iucugissimo de trahat .Cui & te,dc me ob tanti eius nominis celebritatem, . nulla unil in re defuturos esse liquido constabit. Vale.
167쪽
ilmero fabularum Hecatomythium nucupaui,mul --tum diui dubitaui Octauiane Princeps Iclyte,tuo ne eum nomini potissimum dedicarem l Nam quu tuam in me non sine plurimis beneficiis perspicerem beneuolentiam,non aliquid mearum vigiliarum tibi deuouere, in gratissimi hominis esse videbatur. Rursus quum tuoruin me officiorum numerum, diu ina'; virtutes tuas meria ipse reuoluerem, indignum tantis meritis, tantaq; sapien tia munusculum hoc esse cernebam. Hane tandem dubitatione mea amouit humanitas ct prudentia tua,qua non tares tibi dono datas,ci offerentium voluntatem soles in lacere. Addidit quoq; mihi animum Cuidus V baldus clararissimus Dux, & Princeps meus, omni laude maior, qui opusculum meum de nonnullis locis obscuris superiori anno ei dedicatum,vultu ita placido,& serena fronte suscepit,ut sperare merito possem, hoc tibi qualecunt fore noingratum. Non mediocriter etiam me incitarunt, Ceorgius Emus pro Venetis hic agens legatus,non solum patri itia nobilitate, verum etiam bonarum artiu studiis clarusr& Carolus Verardus Caesenas Archidiachonus Caesenaeia Alexandri Pontis. M aximi Cubicularius. Vir omni literarum genere pnestans, nec non Renatus Melioratus, S Robertui visus Ariminenses,iuris consulti clarissimi.
168쪽
nee minus, quae humanitatis vocant studiis eruditi.Ηi.n. aliiq; complures optimi harum rerum censores,quu hunc
libellum legissent, multis me verbis sunt ad editionem co hortati.Non putaui igit ,tam humano Principi, hoc mu/nus ingratum futurum, quod tot eruditis viris ante plas cuisse cognoueram. Accipe igitur hoc quicquid est libelliab. Abstemio tuo,cuius mentem,animumq; si penitus posses inspicere,in hac tenui re, magnum munus tibi iudicaures oblatum.Ne quis autem inutilem,& inanem hunc me um scribendi laborem existimaret,praefaciunculam quan dam praeponendam censui, qua intelligeretur doctos etia,& claros viros, in magnis rebus huiusmodi fabulis, non voluptatis tantum,verum etiam utilitatis gratia delecta, tos. Sedulo dedimus operam,ut seria potius, q iocos sape renti unde ridiculas multas,quae inter componendum sese mihi offerebant consulto praeterii,quia nimis lasciuae,& tati Principis grauitate mihi videbantur indignae. Non taumen ita agrestis esse volui,quin eas aliqua urbanitate aspergerem: maxime ad Principem scribens,quum Pricipes curarum mole pressi,soleant interdum recreandi animi grantia iocos appetere. Vale.
Eiusdem Abstemii Prooemium. Cogitanti mihi varia scriptorum genera,qui ut humanae vitae prodessent, cogitationes suas literaru madauere memo
riae,qui Apologos scripsere,non postremo loco digni esse
identur. Non .n . modo mortaliu animos incredibili quadamassiciut voluptate,veru etiam ad res honestas,utiles
peragendas suis fabellis magis qphilosophi suis pceptis
alliciut.Nam ita in legetiu animos quada lucultate pene
169쪽
ttant,&quibusdam similitudinibus, quae maxime ad commouendos animos valent, quid vitandum, facienduin sit,ostendunt,ut omnes etiam inuiti,illis assentire cogant tur. Sensus enim audiendi fastidiosissimus, res etiam uti les, honestas , haud facile admittit, ni fuerint aliqua ur banitate conditae . Testis quidam Orator Atheniensis, qui ad Athenienses verba faciens, quom eos minus at tentos videret, rogauit ut saltem fabulam audire digna/rentur . Quo impetrato . Ceres inquit,& Hirundo, MAnguilla simul iter facientes, ad quendam fluuium peruenerunt. Hirundo quidem superuolauit, Anguilla autem amnem tranavit . Quod quom dixisset, obticuit. Interro gantibus autem illis, quid Ceres egisset. Vobis inquit Uea vestra succensuit,qui eos,qui vobis utilia suadent au
dire nolentes, tam attentis auribus confabulantes audi tis.Quantam vim Apologi habeant ad animos commorauendos,quom multis possem, tribus ero contentus exem
plis ostendere. Samiis Rectorem Populi morti addicere volentibus, Asopus hac fabella dissuasit,dicens. Vulpem quendam fluuium transeuntem in lacunam fuisse propulsam . Vnde quom exire non posset, tenaci limo retem ta, muscarum affligebatur aculeis . Quod Herinaceus conspicatus, misericordia motus est, interrogauitque, an vellet,ut ab ea muscas abigeret. At illa abnuit dicens line
meo sanguine iam plenae , paruam mihi possunt inserure molestiam. Si autem has abegeris, aliae famelicae super uenient,quae quicquid mihi superest sanguinis exhauriet. Ita o viri Samii vobis eueniet, si enim hunc Rectorem vestrum iam locupletem occideritis, alios eligatis necesse
170쪽
est,qui dum se opibus volet implere, quicquid hic vobis
reliquisieripient. His verbis moniti Samii,ab incepto de stitere. Hac ratione adductus Tiberius Cassar diurnos magistratus dabat,unde ut resert Iosephus sub eo, per viginti annorum spatia,per duos tantum praesides,Gratum sci licet,& Pilatum est gubernata Iudaea. Non parcit popu/ lis regnum breue,ut inquit Statius. Himerenses, Phalari dem Agrigentinorum Tyrannum Ducem exerςitus sui ligere volentes, Stesichorus Poeta hoc Apologo deter ruiti Equus dicens solus pascebat in prato. Adueniente autem Ceruo,& pascua corrumpente, consuluit homira nem, qua posset illum arte punire. Cui homo, si frenum
inquit acceperis,&me armatum dorsum tuum ascendere
permiseris.Quum huic consilio esset obsecutus, Ceruunt quidem hominis auxilio victor abegit. Sed non amplius hominem dorso, non frenum depulit ore. Ita inquit Ste sichorus viri Himerentes vobis eueniet, si Phalaride Dia/cem essicietis.Hostes quide vestros punietis, sed huic Ty ranno perpetuo seruietis.Quibus verbis territi Himerenses huiusmodi Ducis eligendi consilium deposuere.QuuPopulus R omanus ab senatu secessisset, φ tribu tu,& militiam toleraret,nec ullo pacto reduci posset,non ne Agrip/pa Menenius eum hoc Apologo reuocauit olim inquisens Quirites, humani artus,ventrem ociosum,&desidem ntu entes,ab eo discordarunt,nec amplius illi cibum ministrare decreuerunt Sed quum ipsi quoq; , alimenta illi de
negando,quae per omnia membra deferuntur, descerent, cum eo in gratiam redierunt. Eodem inquit modo Sena tus,& Populus quasi venter,&mebra, altes alterius auri