장음표시 사용
341쪽
to limiti tum esentiam Dei ab utri σπ/ respectum ad tres personas, & Felatori in ordine ad tres divinitatis per nas, tum auriluta varias explicat. De Deo Ad eskntia ejus agit Mr. Iohannes Smit, D. Henricus Morus in Antidoto Atheis , Sydentiamus, in mysterio divinitatis. I illo ison sapientia Religiosi, Edvvard Stillingfleet, orig. Lacrarum B. c. r. M. S. Parher, in tentaminibus. Epist. Androsius introduci. Decal. cap. 9 6. De Deo ejusque natura, Perhinsius, in Armilla aurea, cap, 2. pag. 2. iςqq. Operum. Ieremiae Burrough, de natura Daei tractatus. Eduvardus Leigh tract. de Deitate. S n uel Hieronus io pollerioribus Jellovae . t hora as Mortonus de natura div na, Johan. P riston de Attritutis Dei. Forbesius instract. lib. . cap. Thomas Jacksenus de essentia divina & ejus ali ibui s. Ios Mede , Essexiensis, mortuus anno Io 38. aetatis suae r. m De Sanctificatione nominis divini. Preston de plenitudine Dei. Ricliardus Stookius de attributis Dei, Iohan. Οvve
rius, de justiti divina. M. Samuel Pacter, de justitia ejus
omnipotentia & dominio. ilhelmus Geering in potentia Dei explicat . Hallus de sanctitate Dei, Christophor. Lovius, dς omnipraesentia Dei. Franciscus Cheynelius, de Vindicatione sacroci. Trinitatis, Johann. Prideaux lect. II de Sancta Trinitate ad Prior. Ioli, F. cap. vers. r. pag. 232. operum in quarto, Tigri. Jerem. Broughtoni disceptatio Hebraeo-Anglica de Trinitate, inserta translationi Anglicae , Ecclesiastis. Hillius, in collectione ex Zanclii , , de I ribus Elohim. D Pearson, in Symbolum Aoustolicum. Forbe'sius instruct. lib. r. cap. s. de Trinitate in unitate essentiae. omne nomen dictum dς Pςψ rςspectu creatum indicat es
342쪽
sentiam. adeoque praedicatur de tr bus personis sin DI: exceptis quae pertinent ad unionem sol dispen sation. em, id est, ad incat nationem sive iniimptam cariem, idem ex vel bis Ausus ini &Bonavemurae, lib. I. c 'I2. sar. I. unitas cssentiae divinae in Trinitate Per narum, per doctrii am Bapti sinu &unitati in nominis, cx multis Patribus est ostensia, ibidem c. i . De Deo Patre totius Deitatis principio, id. lib. I. c. 6. f. s. Quod sit Filii & Spiritus Sancti auctor, cause, fors, origo, lib. I. c. Is f. II. cap. 2o. g. I, 2.3 Quid I ater peculiare lia beta Filio,lib. I. c. a.par. II. cap. I3,9. q. cap. Ic. g. 3. Quomo do filio loquatur in illor faciamus la ominem, S caetera. lib. I. cap. II. g. 6. an operetur ne diate per filium, fit iis in ediate per Spiritum Sanctum λ lib. I, C. IO. g.f. an filio sit potentior, quia creatorem penuit,filius non genuit Z lib. I. c. F. S. 6. Pater& Filius, quomodo ad nos veniant & in nobis maneant λ lib. I. cap. 27. f. I. lib. I. cap. 33. g. 2S. Pater quo sensiti dicatur soliis scire diem Utilinum quem Filius dicitur m sciret lib. 3. c. ao. f. 26. Pater in adoratione Dominica sumitur cssentialiter. I b. I. cap. I . . f. H. I b. I. cap. 32. g. I. de persena Patris lib. I. cap. 1 F. f. s. Patris nomen in se & Filii i omen habet, & vicissimi. r. c. 3I. f. II. l. i. c. 32. f. I. Patris & incarnati filii & Spiritus stincti re a ad Oratio, l. 7. c. . 9.F. Pa tris & Filii & Spiritus sancti dignit . sim partibilis,l.I. c. I. 6.
lina praesentia, una pratia i l. I. c. 27. g. ID. Patri cur appropria tum, quod toti convenit Trinitati in negotio iecoi ciliat onis per mediatorem, l. I. Cap, 2Ο. g. 4. Dei na Uram quin modo nobis d claret Scriptura, lib. I. cap. 34. g. 2. cm c. cisDsin ae vir est. 8.c, II. f. Io. On nipotentissin asotestas, ibid.
g. ri. De personis divinis, Perhii sus in Mia: lla aurea e . 6. De Divinitate Spiritus sancti, Juellus in Antapologia opposita consutationi Hardigi, contra Apologam F cclisae Angli calia , tona. II. Oper. in solio, Gene vae, anno I 1. Latii e pera hoi
343쪽
Thomam Pradohum, Theologiae Baccat. Colleg. Christi Canotabrigiae olim socium, pag. 83. D. Mathaeus PoOlus,de eadem peculiari Tractatu. iohannes Prideaux, lect. ZO. ad post. cor. I 3. vers V. pag, 2II. Oper. quarto, Tigur. Inter opera Dci ad extra, externa essentialia omnibus tribus Deitatis personis, earum tamen ordine servato, simitam Opera potentiai creatio, providentia de mundi annihi- latio: quam Opera misericordia, Rede raptio,vocatio, conversio, &c: nec non Psitia, mortuorum resuscitatio, &extrema dijudicatio. De operibus misericordiae & jussi itiar& fine mundi, in posterioribus agendum erit, hic potissimum
Creatio. Providentia sedem habent. De Creatione hominis, tractat perhinsius, cap. Io. Armillae aureae. Georgius Wal-kerus in externis Dei operibus, Stillingstret, de origi n. fac. B. 3. C. Σ. Thom. Jah sonus aliique siti perius allegati symboli
Apostolici explicatores. Iohan. Forbesius, lib. I. cap. I .f. I. seqq. confer pag. I98. De Anima immortalitate, Κ nelmus, Eques Digbaeus, Carolo I. magna: Britanniae Regi, a secretiori conclavi & in rebus maritimis administrator p cipuus, in lib. cujus titulus: Demonstratio immortalitatis animae rationalis, sive tractatus duo Philosophici, in quorum priori natura & operation es corporum, in posteriori vero natura animae rationalis ad evincendam illius immortali ratem, explican
tur. primo Anglice, Parisiis in sol, anno 1644. typis AEgidii Blairod, deinde Datine per Iohann. L. Francostarii, in octavo I 664. Qi D, descripto nervosium judicium Iacobi Odulaei in
sacra facultate Paris. D. Theol. apponor erudita, inquit, is haec istucubratio, eruditis edita cogitationibus, nihil habet ortho- doxis quod repugnat maximis, mage maximum magnae Bri si anniae decus loquitur autorem; Vere Virum & primisHChristiani orbis componendum heroibus, ea doctri ae & for
Mitudinis laude, eo castrensis & literarij pulveris usu, iis pro
344쪽
. DE FINE EIUS OBIECI IVO ET FORMALI. yo
. . ripatria & religione Gegotiationibus, ea potcnti suada, tam in Asilper eminenti Politia, tot terit marique rebus gessis incly-
tum, ut ejus commentario praelatum nomen, non modo Iu-
scis ipsi usiuram, sed & quovis terrarum inoffensio pede com-
,,meandi, dc jura civium vendicandi promereatur. Iohann. Jaksonus, in desensione immortalitatis animae, Ieremias Eur-rougli, tractatus de excellentia immortalitatis animae humanae , Oalesius de origine animae, Epistopus Rust, in serm. ex pota Tim. I. v. IO. De Angelis Ioleph. Mede, B. I. Disc. U. IO. B. 3. 4. S. 6. Perkinsius, cap. 9. Armil. ur. Richardus Greentiamus in operibus ibi. Vi hel. Hoyood, Lauren- . tiu Descriptio Angeli. Forbesius,lib. I 3. c. I o. g. Io. Angelorum invocatio est idololatria l. r. c. 4. f. II. I 4. c Ps. c. . s. g. q. instruct. De Diabolis, Medea .n odo citato. De H misne, Iohann. Neemseus, in pictura hominis, Anthon. Nix- onus, de dignitate homini , homo siublimis creatus, ut coelum in meatur, Forbesius insiri.ct. I. r. c. 8. f. 2I. est simulacrum Dei,& ad imaginem Trinitatis faeius, id. libI.c. I 3. g. I S. ex Rugust. l. Ir. de Trinit. c. 7. De Providentia desvina quae rerum omnium creatarum solicit8 curam gerit, diversorum Ructorum tractatus extant, in mirum Thom. Jaysoni, Nilhelm.
Pembenti, divini dialogi cujusdam. Walheri de actuali providentia , Georgij Hahoeli, Apologia, pro potentia & pro- videntia Dei, Wilhol. Gougei, de latitudine divinae provi-
dentiae. Sam. Rhetorfortis de Providentia, Edimburgi in quarto, I 649. Iohann. Veron ij, de eadem. Iohan. Nil-' k soni. Decus providentiae: Hactenus de fine Theologiaecbjectivo, nempeDeo, scriptores adductissint , nunc de fine γ . formali sive de Fruitione Dei dicendum erit.
Fruitio Dei vel est inchoata, & in hac vita per fidem in . . Christum,& praegustulit aliquem essentialitan vitae aetemae do- . norum praebet i vel consummata, secundum quid animae sep ratae
345쪽
ratae competens , aut absolute talis, totum compositum post animam cum corpore redunitum spectans, alio nomine Vita a terna & Regnum c celorum appellatur. In hoc visio Dei beatifica principem Iocum Obtinet, de qua Forbesius inia Bruct. l. XIII. c. 8. g. I S. ex Nazianzeno. Ita aeterna gratuitum Dei donum & misericordia dicitur, quatuor potis lini uni ex
causis quia gratia Filiis Dei per Christit in Iesiim misti icorditer promissa est. CD quia bona fidelium opera ,
sunt revera dona Dei gratuita. quia passiones hujus tein-poris non sint condignae ad suturam glori. m. cὸ quia in exequendis bonis operibus nobis adsunt vitiosi defectus, id. l. viis. c. . g. 9. seqq. ad I 3. Quo sensiu debita, & Deus debitor sit, id. I. vIII. cap. 8. g. I. de statu electorum quando sunt mortui , sive glor ficatione, Pethliasius in Armilla aurea, c. 4s. de EἀIcctorum beatitudine in coelis, idem c. so. Richard. Green-hanius de beatitudine. IChan. Ooenus de statu animae piae post separationem a corpore. Ejusdem Tractatus de Coma munione cum Deo Patre, Filio & Spiritu sancto, Personis distincte consideratis. M. Roberti Steedman ,ride unione mystica sanctorum cum Christo. Quemadmodum autem vitae aetemae certum atque a damnatorum receptaculo distiniscium ποῦ, mortalibus tamen incognitum assignatur. Ita etiam ex opposito priciatis ritae aeternae, damnatio scilicet sive morsa terna in πῖ inserni, aeque nobis incognito toleranda erit.
De his consule Robertum EOItonum, di Nilhelm. Goligeum, Sana. Smith, ilhelm. Fennerum, Wilhel. Alter Ium, quatuor iovissima explicantes, ci) Baxterum de morte. D., Peat sonum in Symbolo Apostolico. Witti, perhins, de statu reproborum post mort in Arm. c. sy. de illorum damnatione in ultimo judicio. c. I 6. & statu in inferno cap. 17. cons Forbes I, XIII. c. s. g. 6. instruct.
346쪽
-, Homine, ni Theologiasubbinops lapsum ad
Deum reducendum. LApsum hominis antecedit status innocentiae, tanquam
terminus a quo, quando homo imaginem Dei, hoc est. excellentissimam cum Deo Archetypo conformitatem, quae persectionem intellectus, voIuntatis & appetitus sensitivi involvit, possidebat. statum annocentiae tractat Perkuas. Armil. aurea c. 1 o. Imago Dei in homine in quo praecipue consistar, disquirit Forbesius instruet. I. I. e. I 3. g. II. Terminus ad quem lapsus Adamitiei est peccatum, hujusque effectus, miseria. Lapsium Adami expendit Ioseph Mede, B. I. discursu 37. s. 39. peccato infecti simi tum Angeli mali, tum homines. De Lapsia AngeIorum, Pectins Armis. c. II. De . . Lapsu Hominis c. 12. Senaultus, in tract. homo lapsus &reus. Laps hominis primi unde Peccatum reginas orginans descendit, Aeceara originis originato contra distinguitur, quod . in origine cujuslibet hominis humanam naturam inficit, Ο-mniumque peccatorum actualium scaturigo est. vid. Perkinsi, Armili. e. I 3. Ieremiae Taylori, Cantabrigiensis, Collegii Gonuit.& Caji praesecti, S. Theol. D. & Episcopi Dunensis, . tractatum de peccato. milhium. Whitaeri libros tres de peccato Originis contra Stapletonum, Robertum Harri- siuni Diuitiaco by Cooste
347쪽
sum, de triplici hominis statu. Sam. Wardi, pura Iectiones
de pecc. orig. Io h. Pride x, lect. 1l. ad Rom. F. V. u. pag. as 3. Oper. in quarto, Tiguri Mortonum de eodem. Ion. Sror g Acad. GIa uensis Theol. Proses de voluntate & inbonibus Dei circa peccatum , in quarto, Amstesod. II. Sorbes, instrin. I. Vm. c. a. f. 4. an peccatum simni poena &causa peccati sit, ibidem f. a . peccati vacuos esse non posse liomini es, adversus Pelagianos I. 3. de peccato Adai nitico n
his imputato, Epist. Edvvardus Reynoldus, in Tractatu thesinfulaesi os sin. Anglice, sive de peceati peccaminositate, p. m. ro. Oper. in folio. Item Edvvardus Reyner, in librossib eodem titulo edito. Peccata actualia, sive opera carnis, & infructuosa tenohrarum juxta Scripturae phrasin Gal. F. I9. Eph. F. v. I. αθRatione suppositi peccantis sunt vel Veniat,a, vel e ortalia. Forbes instruct, I. xm. a I. g 3. I. U. c. p. 3, 2F. β γ Ratie ne causae in agendo deficientis internae, alia voiantaria, sive, alia inruoluntaria, ignorantiae & infirmitatis. Reynoldus loco ante citato. Prestonus de infirmitat hus sanctorum cγὰ Ratione materiat iniquae , peccata alia interna, i cogitatione, sive vitioso cordis motu perpetrata, alia externa, ipso opere commissa, Reynoldus L d. δὶ Ratione materiae Circa quam, quaedam contra strimam rasula , immediate &directe; quaedam contra ficumdam rasulam, alia immediategonfra Deum, alia contra stroxιmum, alia adversus peccantis
prFriam per am. Titi 2, V. II. de posterioribus Reynoldux, l. d. Sibbsius de homine mortuo natura, Eph. 1. v. I. Danis
Dyke, in mysterio propriae deceptionis: Rursius alia in Fi-
Avim hominis, alia in Spiritum Sanctum, Mat. h. la. c. 12. Vosi. Guillelm, Bradshao, de precato in Spiritum Sarictum. Conser D. Donnum, super allegatum Matthati ocum,
348쪽
nim, Iohann. M redithum, in criminali reccato contra spiritum S. Gougij tres sagittas,quatuor i ovissima,&η hom. Baerti tonitru judiciorum Dei. Obad. Ecdgeoicium depec-L catis in Spiritum S. Huic ordini inseri possunt peccata extra corpus & intra corpuπρroprium, it scortatio I. Co r. d. t 8. Quam peculiari tractatu OGAINST fornicatio i and adulteri eJ Anglico Georgius Doumamus explodit. ιθ Respectu adjunctorum, ad in gravia, alia lota, alia occulta, alia manifesta. o-- badias Se coiia avi in Anatomia peccatorum secretorum, iperkinsius, de damnis miti m n pecCarorum, alia mortuis, alia Reynoldus Le. pag. 344. seqq. Sedgei vicius i. e. De peccatis dominanibus. Alia' manent a , at a rem P. Forbes, instruct. l. xN. c. . f. p. 8. I. x. c. 3. g. aq. & 19. Alia cum Induratione Ac execratione conjurusta, at a tion, San uesHoardus de prae iactis peccatis. Jeremias Dyle, de extinctione Spiritus. Add. D. Hammondus & Richardus Green- hamus, de obduratione cordis. De aliis peccati speciebus, earumque vitiositatibus, praeter Edvvatd. ReynoId, agit Nie. Byfieldus, in regulis nostra peccata concernentibus ue Tho. Goodvvin , De aggravatione Pectati, precaro eontra gratiam creontra conficientiam, quos tres conceptus ex Anglico Germantes reddidi. Samuel Bolion, de peccato de dominio fidei. missi. Bridge de peccati vitiositate & perfectione Christi sermones i. Obad. Se inicius, depeccaropraesumptionis, Ioli. Tombus, de peccatuloriarisaeis in homine, Thom. Ηooker, de deceptione.peccati & cordis humani ad Iacob. I. v. 26. 3c& Ierem. in in conciona silper psu 9. 19.&post. Timoth.2. v. s. Post tristissinum hominis lapsum, ex eoque emanan tem divinae imaginis jacturam exigua vires, quasi scintillat missi bini, in meliori hominis parte permanseiunt, quae in genere circa verum naturale restae mi intelleis iis, Ad circa bonum naturale ratione voluntatis Veriantur. In specie autem o,
349쪽
jectum intellectus sunt κοιναι μοι , & omnia per naturam cognoscibilia, praesertim se γνωςοὐ Θεῶ Rom. I.v. 18. Act, II, v. 27. Oblectum voluntatis sunt omnia per naturam agibilia &factibilia, amor hon statis externae, pudor de turpidinibus, &inprimis ταπι νομου Rom. Σ. v. I 4. N. Hae Vires naturales, quatenus adaequatE spirituali, quod ex gratia est, opponuntur, alias vulgato nomine audiunt liberum a serium,
Quod quantillum valeat, exponit Periansius, tractatu de libera Dei gratia & libero hominis arbitrio, inter opera latina. Edoardus Reynoldus de animali homine, arbitrium nostrum captivum & sub potestate tenebrarum, servum peccati, mo tuum, mortifera servitute Captivum, liberum sine Deo, serviliter liberum, & per Christum a potestate Diaboli liberari declarat Forbesius, instuct. L v m. c. 26. D. Henricus Wilhin-sbia, in tractatu Latino de impotentia liberi arbitrii ad bo, inim Spirituale, in octavo, Oxonii anno. I6jS.CAPUT U.
Considerato hactenus integritatis & corruptionis statu, status reparationis subjungendus est, ubi primo de principiis a quibus salus aeterna dependet, postmodnm de mediis per quae homo lapsus illam consequitur, agi debet. Prin cipia salutis nostrae secundum Tres Personas Divinitatis tria potissimum occurrunt. α Bemgna Dei Patris erga ia str
350쪽
Iunias, universatiter omnes homines complectens, juxta Scr3lturam I. Tim. 2. v. q. Deus Vult omnes talvos fieri, & ad ag-hitionem veritatis pervenire. Cujus dicti mplicationem epP. Cathol. collegIt Forbesius, ir struct. I. vIII. c. I S. Cons.
pectinsij cap. I 6. Armil. auri Thomχ Aylesburij Diatriiabam de aeterno dii ini beneplaciti circa creaturas intellectuales decreto,ubi Patrum consulta, Scholasticorum scita, & modertiorum Placidi, ad sanctae scripturae amussim & Orthodoxae Ecelesiae Tribunal deseruntur. Cantabrigiae in quarto, I 6 F9 Ricitardus Greentiamus de Vocatione nostra GHrieresi 8 speciali. item delibera Dei gratia, justitia&misericordia. Quatenus distinctio Voluntatis divinae in absolutam & condulo-
natam,antecedentem & consequentem, in arcti: an i S revelatam; admittenda λ Forbes, L c. v. l. iι c. 34. g. et9ή & 3 i. Ex universali benevolentia Dei in mediorum Salutis ordinatione se exerente, naira oritur Perialis, sive ordii alio fidelium
ad salutem cum π& - γνα em conjuncta, quae alias Theologis praedestinatio ι scripturae vero Thesis ἐκ πιρι ποι- ηmν σωτηρiere. i. Thess. V. v. 9. dicitur. De praedesinatione,
rideatur Iohanales Cottonus&D. Nilh.Τvvissiis, Perhinsius, de ordine fle modo praedestinationis, Iohan. Assvvardus, A Johan. Veronius, in Apologia praedestinationis, Matth. Episcopus Eboracensis in dilucida explicatione verae doctrinae de Electiche, Praedestinatione ἡ &c. Harderviet, I623. 6ctavo. De seriecto Praedestinationis; hominibus nempe lapsis; virilite Spiritus Sancti, per minasterium Verbi effiaci, perseveranter ad finem vitae in Christum credituris, Robertus Abbcit, Epist. Sarisb. libro de malia& perseveran tia sanctorum, Francos. ad inn. anno I6IL octavo, Adde ejusdem notas in Diatribam Richardi Thompsoni, de amis sione & intercessione justificationis & gratiae, Lugduni Bata nimi octavo 3 anno IOI6ι Londini, in quartos Ibis. Ga-