장음표시 사용
381쪽
a I. Bene, inquam, sed aliti tamen est, ut supra Cap. . monuimus, vivere secundum voluntatem DEI, aliud, docere voluntatem DEI. De ultima differentia egimus supra dicto Capite β. 9 seq.
restat itaque prior. Illa autem docet, ut quilibet homo in actionibus suis sese temperet secundum voluntatem D EI revelatam. Sic quando de Polygamia disputamus, non concedimus eandem gentilibus, nam ita expressam profiteremur repugnantiam, sed dicimus solum, quod juri naturali, quatenus istud abstractive ex suo domestico principio cognostendi consideravimus, non repugnet. 22. Tertius fons dicitur jus humanum, clii Odparticulare est,in tot ferme modis variat , quot Ro-spublicae sunt. Autor hujus est Princeps, qui leges naturales in scripturamin certitudinem aliquam redegit, ut ex eo fortius cives sui obligentur. Spectat huc differetitia inter oscium Civis ad quod obligatur ex jure humano, is cium hominis, quod ex obligatione juris divini pro venit. 23. Postquam itaque homo cognitionem sui ossicii sibi impressit, tenetur ex s. 6 ad implendum illud. Sunt tamen duo praecipue casus, quibus ab obligatione legum Maturalium blvimur prior est Necessitas, alter vero concursu aeuarum diversarum
a . . Triplici autem modo con eratur necessivo partim quatenus tendit ad honestatem, ad incolumi ι.it in ad commoditatem. Necessitas ad hone.
palem est, quando me obligat lex ad faciendum quid vel intermittendum necessitas ad commoditatem
382쪽
legum nat uralium. est,qtiando ego quidem sum ii vitae pericula redadhuc non praesente, vel res mea est in tali periculo :Necessitas in in ollinitatemes, cpuando quid com tra voluntatem legis ad me conservandum, vel res
meas conservandas, si nulla alia via, quam ultimi superest, suscipio. 2 . Sed examinemus vulgarem regulam , quae in omnium ore habetur: restas non habet legem, quid de ea sentiendum sit. Hic sine quilibet nobis concedet, quod hecessitas ad hoηestatem , --pplicari haut possit, quia lex ipsa vult, ut illa ducatur in actum. Neque etiam huc referenda est necessitas adcommoditatem, quia periculum adhuc non prae sens, ct ita incertum est. Restat ergo necessitas ad incolumitatem, de qua certe regulam intelligimus. 26. Sic itaque quaestio oritur an aliqui possis quidcontra exprufum voluntatem Mum natu a minam de solis his fiobis sermo est in casu nε-ositatis facere. Vel prout alii quaerunt An ne cessa in ibus receptionem tacitam faciat ut is
cum periculo ejusdem vitae sit conjuncta Rinitae qui stio certe est. dificilis ter certas demorati attonVS
deduci nequit, sussiciat itaque, si solis pugnabimus
probationibus ri. Istas veri, cum aliis sumemus a communi legum distinctione in aqfirmativaso negarivas. De. 'mativis ita loquuntur alii ut heicu Munc ad exercitium act- quis obligetur , praesupponio. o casiovem , materiam s. c facustatin agendi,
383쪽
qui re iter de de intedigitor, ubι quidsieri non potest nisi ipsi peream.
28. Verum in negat vis iterum alii varias distinctiones adhibent, quaerunt quippe, an necessitas originem habeat DEO, an a sitici hominum, lanmedium evadendi suppeditetur ab insemctu naturali,
an iterum a malitiaio Ainum. 29. Si necessitas originem habet a D EO,&medium evadendi datur mihi a latura , tunc certe absque peccato hoc facere possum. Eanquam enma periculii mihi advenerita DEO, habeo tamen medium, quod mihi suppeditavit natura, quod idem est, ac dixeris,quod stippeditavit Eus. Quando vero
medium mihi licia iuram urria hominum, tunc injuste eo utor, quia ad violationem legis divinae tendit. ι o. Si autem neccssitas orituri malista hominum sed medium evadendi a natisri licebit medio uti, quanquam ab DEO fierit interdictum. Non enim praesumit fir mus in favorem alicujus nebulonis tam rigorose mecum agere velle. Si vero medium oritur etiam a matitia hominum, tunc illud usurpare non licet, quia, ut alii dicunt, ego tacite abnegavi numen divinum. Hae dii inctiones facile omnes quaestiones, quas alii proponere solent, tollere poterunt, quales
praecipuae sunt De nutrimento ex carne humano isrunn cadaverum. It plures serpentur unius aut
quor undam interitu. Ili quis se ipsum conservet alterius interitu De eo fiuia Franno, spropriam vitam velit perdere jubet: interficere hominem innocentem. me jure ad auferendas res alis
384쪽
cedit is res alien, nonpretioriores rastrisperdendi. An nece arcirca res nostrat perdendaου Persans, ' mitibus in res ahena perdendas concedat. De fructione adium tempore incendis,4 quae su italiae. 32. Sevlim concursu duarum diversarum obli- ratio qum, illae enim quandoque faciunt, ut leges ex una parte impleamus, ex alte a vero earum obligationem plane intermittamus. ilia enim multae leges naturales reperiuntur, quae quidem invicem
non pugnant, imo diverso tempore non tantum
commode servari sed in impleri possunt, quibus
tamen satisfieri nequit, si earundem impictio in idemtςmporis momentum incidit. Itaque per certas regulas docendum est, quaenam lex cedat alteri, si duarum implamentum fieri nequit. Istas autem regulas non ipsi ingemus, sed quas mutuabimur a tim a rotio, partim ab aliis hoc addi satias, quodi uae nonnunquam cum grano salis ac ipiendae sint, quia secundum circumstantias nonnullae aliquas pati poterii: limitationes
horaunem, praefertur isti ut, quae eidem inculum laxius immit , quae lex generalis esse poterit, quia sequentes reliquae ferme omnes ex ea rationes suas accipiunt. II. Illud, quod amisin permiMῖιur, cedis ei, quodjubetur l. Lex offrmativa cedit negativ , ratio hujus regulae fluit ex natura harum
legum, exemplum cape de eo, qui fidem fallitur dare possit beneficia. IN. Otigatio in rer 'Ma cedit
385쪽
odit obligarium perfecta. v. Obligamis ara . di obligationi intiquiori. VI. Obligatio simplex visui uinao obligatione duplici, licet si se sit an tiquior. II God faciendum est certo tempore , praefertur ei quo quoi tempore fieri MULII X. permittitur, cessit ei, quo jubetur Muietatur. IX. aeuo subetur, cedit ei, quod vetatur. . ex radiungens bene fetitiam cedit legi sungen . ii gratitudinem. I. kluntas inferioris orie-- statis cedit voluntati supcrioris. XII. assis ri vinculo nos alicui jungimur. M armori obi gatione ipsi sumtu adincti. XIII. Lex generalis ce in dii particulari cateris paribus. XIV. Pr
ut cujus legis materia aliam legem nobilitate, utι-sitateaut nece tale siverat itaHgularitere una a iseri aeponderat. δα. 34. Accidit quain loque, ut homines mali ex cavillatoria explicati me legis praetendant, iamia pecca se in casii contra eam, ita lam, ubi de applicati
ne lesum pro operatione voluntatis uimur, reprimendae sunt istae cavillationes tanquam media, quibus in fra dem legis aliquid excogitatur.3s. Alis tamen est facere aliquid in fraudem flegis, aliud committere aliquid contra legem, quam di entiam optime explicat jus Romanum hisce Verbis. Contra Legem facit, qui idfacit, quodlex prohibet in fraudem sero qtri salvis reuis legis sententiam ejus circumvenit. Fraus enis legi fit, Hi, quod fieri noluit fleri autem non vetuit idμ. Interim hujus fiati sisI Ostia es quatuor species re
censent quod fiat commutatione rerum. .pemmarum 3 contra um. . modi om ahendi.
386쪽
Ultimo non praeterire des emus aliquod mo-hitum, qiiod apprime sese accommodat non tantum ad adquisendas leges naturales, sed ad applicationem earum honesto modo suscipiendam. Scilicet ut quis ipse,antequam vocetur, exempla sibi fingat, vel ex historiis nonnulla sibi colligat, quibus ad applicandum uti possit. Hac luippe via non dulitaxat evadit exercitatus, sed Janua aperitur ad limitationes inveniendas, quae in demonstrandis Ggibus adhuc incognitae sunt. Sic nos censurae tu e propediem committemus, quid in tali exercitio praestitetimus in Commeni uio ad
387쪽
definitione hominis nitionis, item depotentiis anima ratianalisbuntellectus oluntate. .s. F. 1. 7. Actio moralis es . vel ustaret Hosa a. vel honestantishonesta sis. q. Q. Expenditur Graii distinetio inter sal pro leges attributo persona. F. II. Ia. Iuris Monymum
lex MN. 1. Parna quot modis fumatur. s. I. I. idqbligario 's. s. o. id significent dare. facere. g. ar Primum principium Iurisprudentiae s. aa.
CAP. II. De Jurisprudentia Divina. .
Ouidsi Druprudentia Divina. I. I. a. Theo- cogi quomplex. g. inminum dicitur universale g. imum principium hujus juris. .F. Geges divinae sunt vel natur ales, i ossi c.
388쪽
C A P. III. De Jure Naturae in genere.
Q . . Leges n.rturales dicuntur Humae, unia perfiles, immumbiles. s. mum a jure natu rae excluduntur. s. 7. Homo sim jure natura vir
re nequit ubi, quid libertas8s x ioaraa. ρο- mori inteli ritia homini concurrat ad jus natura, ubi quid Conscientia Z g. b. Gotupri coinciemria. . t . F. ιε. 7. Quom o concurruit κώ-
Actio in jure naturae est mel justa vel injusta. g. 0 Actio j si est vel necessaria vel licita, ubi quiduectio indisserens 'Lao.
Leges naturales sunt vel praeceptiva vel permissiuae. at militas hujus divisionis. aa. Obligatio legum naturasium. F. R. Mala chnscientia estpoena legum naturabum a . Form-tur regula aliquot ex praecedotibus I. a ausa' u.
CAP. IV. De Fundanaentali lege Iuris Nanir
ἰbd per eam legem intelligamus 'S. I. μηνι- α ta ejus. q. a.s. 3.1. Undesexfundament, lis quaerenda s. r. Nimirum in actionitas homino. g. r. Sin rare objecti, an actis honuini possu Amul esse norma es normatum ρ. o. II.
acho consideranda est secundum qualitatem
389쪽
363 SUMMARIA. subjecti seu miniscit i. --inis flatu inferre
De Modo deducendi leges naturales ex lege sun mentali.
390쪽
A pel recita e corrupta. . a. Convenientias disconvenientia Socialitatis cum Societate. I.3. . imo requisita ad apte diuidendam Societatem LC7. S.' Socmamcou gan . scio. ἐλ Societa sparentum 4 liberorum. Di Sol istis domino in .s Servorum S. I. me fa ba De Communitate. s. m. De Vi es civitate. I. IK in in13. D. De Republica g. i. a. y De Societate
Communitate sanni essectu scis tum naturabum S aes r. aI distinctione intι Societates naturales eae arbitrarias. S. y Examinatu risinctio inter Societates aequales cinaequales, ubi de Conversatione. s. io Itis a. Socre a mntium. Sta
3 . 3s.31. Nessi una an detur Societas hominis
CAP. VII. De modo deducendi obligationes seu ossicia hominum.
Ouid obligati erga Socium 'g. r. a. Obligatio ista es vilperfecta velimperfecta. 6m tristisκ