장음표시 사용
361쪽
raripsae conscribuntur vel in concilio cancellaria.&tunc subscriptae sunt a Secretario cancellariaevi obsi.
gnatae sigillo hujus concilii, vel in locyprincipis. iniqui filichen Cabinet, ubi sit bscriptio sequitur a
principe pis. Hi duo modi variant, prout conditio seri illius, cui legatus mittitur, vel prout ibidem receptum est i. Quanquam alias Creditivum sit accidens saltem legationis, ita ut salva ea abesse possit, nihilominus jam transiit istud hodie quasi in essentiale ejus, quia nullus princeps cum legatb, qui eo non inIuu-ctus est, negotia inchoare si let. Inde vulgaris consuetudo de eάhibrione Creditivi. , 72. Nunquam tamen aliquid certum circa eam exhibitionem constitutum est, quia adsent exempla, quod fecerint istud vel ante visitationem, vel post eam, vel ante colloquium vel post illud. Succedit Mandatum, quod in eo ab instructone differt, quod instructio sit quasi mandatum tacitum, quod non edere debet legatus, sed in coni. modum suum conservat, mandatum verost istud instrumentum, per quod legato in negotiis suscipia endiso concludendis fides habeatur, quod propte rea, si postulatur, edere debet. Ipsam mandatum vel generale vel Jeciali est, sed de ultimo jam observarunt alii, quod multis limitationibus sic exceptionibus non debeat esse a cumulatum, quia vix pars altera hoc modo ad negotia progredi soleatin quod protrahantur ea, imo letatus quotidie novis mandatis egeat.
362쪽
Gentium ei caetegaras. 377s. Quando haec omnia gesta unxi, progrediem duim est ad Tractatus, ubi eo laborare debet legatus, ut, quantum fieri possit, immediate cum ipso principe,vel saltam in praestentia ejus cum aliis negotia habeat, sed quia principes non raro per certas rationes ipsis sese subducunt, contenti eis debent, quando vel cum illis, qui propterea a principe missi sunt , vel cum eo, qui directorium aula habet, coeant. Utin illlaadhuc&praecipue temporibus horum Carduenalium de Richelieu laetarini Vel apud Tux-cas in Divino coram supremo vicierid. 6. Modus autem tractandi duplex est, vel enim ornem omnia peraguntur,vel in 'iptu. Si is sir ptis, tunc iterum tuo modi secundum conditionem negotii observantur, vel enim in ipsis Tracturibuae occupati sunt , vel agitur aliquid extra eosim. Moretenus, tunc res peragitur vel per aliquam Conferentiam cum ministris, vel in Audientiam coram principe. De quibus omii us procedendi modis nunc specialiter agendum erit. 77. Quod Tractatin concernit , numerantur lio. rum tria membra, sic enim seorsim spectanda sunt Praeli minaria tractatuini, Tractaru proprie sic diacti ,ο deniqueRatificatio, postqvm tractatus PIO-prie sic dicti sunt finiti. 8. Praeli iam consistant in alis, insime iis, ceremoniis, competentiis c de quibus propterea nihil aliud dicendum est , quam quod minus
sit, si ista, quantum fieri possit, abbrevientur. Alias enim te ius nobile labitur, atque ic non raro maximum alicui Reipublicae accedere poterit detri
363쪽
79. His rite compositis, legati progrediimtur ad Iractatas ipsos, ubi modus procedendi ferme comvenit cum nostra litigandi consuetudine circa causas serenses Primo enim praecedit Proposito, hanc sequitur Exceptio. istam Replicatis, denique Dupli eatis , illam Tripocatio ric porro. Quanquam nonsemper ista scrupulositas attendatur. 8o tacuenit notanda admonitio illa, quae dicitur communiter legatis, quod sese ita in tradiatinus habere debeant, quasi bonio astuti advocati, qui sese ad tempus accommodare student. Sic legatus his cin occasionibus vigilans esse debet, ut conjuri cturas tam temporis in genere, quam in specie , quibus status principis sui assicitur, callide S sapienter ponderet. 8c Tractatibus absolutis, sequitur tandem, si necessitas negotii requirit. Rarificatio, ubi ea, quae gesta & placita sunt, selenni modo subscribi quandoque juramento confirmari solent. Ubi in silescribendo observatur ordo praecedentiaevi dignitatis principalium, non legatorum, an primi vel secundi ordinis sint. ' a. Alter modus procedendi inscriptis extra tra
ctatus se per site a memoriabitur Oubergebuit'
der Memorialienis quae negotiandi ratio usitatissima est, neque etiam pronatitudinem magnam requirit, quia omnia iacile domi praemeditateconcipi possunt. Resioonsio ad tales literas dicitur Resolutio.
83 m c reo si nihil novi dicendum est,
quia omnia cum dictis intuitu Tractatuum conVe'nixuit, quo pacto non in termini styonymice
364쪽
usurpantur, sola differentia est, quod hic ore, ibi calamo tractauo fieri solem ' 8 . Succesunt Audientia seu colloquia legatorum cum principe. Distinguimus autem easdem in funnes seu putara de is minio solennes seu pris tas publicae audientiae secundum peculiares aularum consuetudines varie solent institui, secundum selennia, quae a gentibus observantur. Sic peculiaris est modus introducendi ad colloquium, peculi risis 83. In introducendo solent adesse secundum diagnitatem principis cujus legatus est, principes, vel primi ministri status,qui eum solenniter introducant. In actaea colloquii partim ambo. tan princeps quam legatus caput pileo tegunt, vel princeps tantum, vesnemo horum. Differentia cognoscitur ex existimatione ipse'im principum, an nimi ruri ualis 86 Cave tamen intelligas, ae si omnes indistin legati huc applicari possint, obtinet enim jam distinctio inter legatos primi secundi ordinis. Priores duntaxat dignatust princeps colloquio publico, posteriores vero nunqua m vel raro isto honore affecti' sunt , pro illis enim remanserunt usque adhuc copo quia privata. 87. Restat ut proponamus simul illustrem eam quaestionem qua Fngua uti Iole an legari in negoriis suis ' Ubi, praecipue hodie inter gentes Europaeas extra Germaniam, legati principum Germaniae, imo aliorum principum, lingua utuntur par
tim gallica, partim latria, adjectoramen, mplari
365쪽
linguae vernaculae. Non tamen video, cur peririe deberet negotium, si legatus sua duntaxat lingva utens istud inchoaret. Nam apud multos populos receptum est, quod non soleant tractat e cum legatis, nisi in lingua propria, quales praecipue Turcae sunt. 88. Sequitur, ut tandem ad controversiam intuitu legatorum utilissimam, quaeque e solo jure Nat rete pendet, accedamus, scilicet disiputariint usque ad- fiuc Viri eruditi maxime de Aviolabiliate te torum, quam ut breviter perspicue decidamus, praemittenda sunt antea duae necessaliae quaestiones de
89 Equidem ori ei m non longo derivare debe- mus , quia dixisse fossiciat, quod functio legatorum ortum suum traxerit cum origine societatis Genti- . um , Quia enim Socii isti ad obtinendum suum fi- item non raro, ut in capite praecedestre audivimus,
convenire soleant, quibus conventionibus cum non
semper praesentes esse possint, ideo per tales mi*stros personas suas. Aseni int, ut illis fides habea- 9o. Neque i sistem longe equia tu ipse sitas, quale incommodum oriretur, si principes ex quibus quandoque amus ab alteio, cum quo pacisci cupit, longe distat, md ex quibus
unus eodem tempore cum pluribus rem habet, quibus omnibus praesens esse nequit ipsi semper convenise deberent, sic ad sustinen dam amicitiam: ad . hem Sucietatis gentium obtinenduin maxime Gquiruntur ejusni Odi personae, quae haec omnia pro principibus ageresistent.
366쪽
Gentium circa Legatos styi. Si itaque de legatorum inviolabilitate es, quid dicendum est, non possum non inter ipsi mi gatos antea distingvere, vel enim sermo est duntaxat de legatu repraesentantilio, vel non repraesentan tibis, de quibus priorissius hic non quidem requirere volitustis, ut ex dispositione, Irarum gentium
selennibus literis credentialibus sint ii structi, modo simul aliunde constet, quod princeps in persona ablegati suam sancta in personam praebere voluerit. Neque interest, an stat primi vel secundi ordinis. 92. Loquemur inde prius de istis legatis, qui per finionem principem rὸpraesentant, qui huris virtuteonatu ilia jura consequuntur, quae spectarem ad principem ipsum, alias enin nullus sic usus istius
fictionis, quae ipsis a principe est imposita. At lim: sic lex juris naturae 4ritur: snt imiai Mabiles cuius legis ratio dep endet patrim Gg,
hoc partim ex F. 8 9. 9p. 93 His praemissis, nova oritur distinctio Umo
mus, qui tempore legationis coma littunt aliquid, per quod vel ex quo detrimentuma incommodum adfertur alteri sunt, qui per te mi us' stae istactionis, non committunt aliquid, qaud cari
sa sit, ut iura inviolabilitatis rumpantur.
sin spectat e divisio legatorum inter Ist .gatos er gatos, ubi liciores illi suiu, qui mittuntur tempore pacis, posteri0res autem, qu adventuire tempore belli, atque sciorum sui amentum est duplex ille status gerulino, in quo vivere plenissae.
367쪽
s. Iam incipiemus de legato innocente Togato cujusinviolabilitas a nemine negabitur. Si enim exossiciis quorumlibet erga quoslibelloquimur, dependet assertionis veritas ex lege, neminem essedendum, quia omnes homines ad eam sexvandam indistinete obligati sunt; si ex ossiciis gentium loquimur, eadem valebit, quia, prout diximus, in uix
gentissim intuitu pacis, illi Socii ossicia ea generalia sequutitur 96. Hic incidit quaestiq: iud facisndum sit s
talis legatus innocens a liba fu,ris signiter ην- riis ofectus Hic nihil aliud dicendum erit, quam in isti viseratur debita satisfactio,quae secundum cir
cumstantias vario modo accidere poterit, prout iniuria famest Sicillitum est illustre exemplum hodierni Regis Galliae, qui, postquam in persona legati sui ducis requi in aula Romana a Corsis graviter fuisset laesus, obligat, it Papam, ut ad injuriam eam refundend ni ipsi Romae Columna cum insigni inscriptionein sempiternam gloriam huius Regis, eru geretur. spectat huc quaestio quod princeps unin conmisi erum bHgum inreboare ndia posse Wὸ-re ivunt m contra legatum suum commissam. N. Circa legatos innocentes Sagatos statim prae . mittendum est, quod semiant alii, qui distinguunt inter tempus ante do se admissisnem est ante admissionem concedunt plane us vitae&necis, exea r tione,quod hostis hostem laedere possit, inde si interficiatur talis legatus , violarentur esum ossici hi
manitatis, non vero praeceptum de non laedendis ali os Post admissionem tantem docent securitateni
368쪽
Gentium circa Legatos. 3 39 Verum nos ex alio fundamento hegamis illis hunc procedendi modum in tollimus plane esse 'ctium liuius distini' inius isto in casu. Certe enim valeto hic distinetio nostra, supra posita e persenis
in bello nocentibus&innocentibus, cur enim&am te admissionem ille legatus innocens, de quo qua stio erat, interficiendus est, cum tamen ut legatus neque physice neque moraliter nocuerit. 99. Restant legati nocentes, quorum noxa dupliaci modo considerari poterit, partim quatenus nocent principio Reipublicae, in qua degunt, partim pro' committunt aliquid in privatos Prior nocendi mi
modus triplici modo sese terit. i. quaiulo legatus delinquit aliquid injussu principis sui, a quandis quid committit ex maiidato principis sui. 3. Quam do princeps aliquid suscipit contraphinc ientalium,
apud quem suus legatus residet. ioo circa primum modum, seu quando citra sum principalis aliquid committit,probe considerano dierit qualitas delicti, an, ut alii optime loquuntur, videlicet sit man festum vel atrox an non manis sum vel Doe. Ubi circa non mam sesum pronunciant, quod propterea legatus hedi non debeat, quia, ut dicunt, contra ipsum nulla inquisitio possit insti tui,& circa oetae statuunt, quod hoc condona'- dum potius st& dissimulandunt, addimus tamen,
modo tale delictuinst quod princeps dissimulaverit, si ab ips6 principali fuisset admissum idem est dicendum de crimine manimo quod tamentuerit
369쪽
ior Vides inde, quod omnis controversia reside' at nunc in genuina explicatione rudistinisti Maelim nam duorum terminorum. Inde necessario termi- norum vis evinenda prius est. Sed a crimine are 'ei incipiemus, illud appello, quod tendit partim ad interitum Vel mutationem Reipublicae , vel ad persenam principis ipsius, ves ad corriimpendos subdiatos. Reliqua crimina, quae huius farinae non sunt, spectare poterunt ad delicii ista. 1ό1. Si itaque crimen fuerit atrox , statuimus, ejusmodi legatum transcendere sphae ni suae fun-
ά iisnisi iiique ossicii, quia propterea a istincipali suo
non missus est, ut noceat. suo pacto amittit ch racterem siti principis, Ac certe meretur,ait habeatur, tanquam rebellis, qui sola internecione dignus est
. Neque male dictum est . t posse eum si evasisset,
ut dedatur, velut ab altero puniatur. y cir Circa legatum, qui atroci eriticia es
principalusui, sermo cum estis, qui secur esulunt, ut tamdiu legatus vinculis vel custodia,frout delita Gm atrox filii, constringatur d-- νιι principalisiatisfaciat Tersius modus, sipri reus ab Uc---fris,of φυγιό, non poterit imputari ipsi, quia praeit id, propter quod missus erat legatus, nullum jus in persenam suam poterit praetendere,&ssiciat, ut honeste dimittatur. Remanet tamen parti saeius ad postulandam satisfictionem; principe ipso qui laeserat. 1m. d si legatus M 'ris privi. eriminime it Tui dissimu-
370쪽
Gentium circaLegaras solandum erit, si istud verseo seti grave est, non judicandus est ut hostis, sed potius lentis mediis ab ipso petatur satisfactio, quae, si non sequitur, res Gniat adpriticipalem , qui illum vel puniat , vel dedat, vel pro illo satisfaciati Dependet inde quaestio: An legatini, e usis talibin primatis Iurisdictioni terri roriali sit subjectus. Quam facile ex praecedentibus negabis. Dantur tamen exempla assumantia , ubi legati seipse eidem subjecerunt.1o6. Restant legati non repraesentotes , qui, si Amocentes sunt, eodem gaudent jure ani cedentes, si vero nocent, Mod fieri poterit juxta modos Lo citatos in arbitrio laesi est, quid cum illis faces re velit, quia, licet occidantur, non violabiturius gentium. In Catterum rimis es familia cum persena legati etiam adhuc inviolabiles sunt, uti dicitur, a
ς i , quanquam ius istud magis inclinet ad jus
voluntarium, quam naturale Gentes tamen isti consuetudini ita firmiter inhaerent , ut quandoque inaximae controversae proptere, ortaefuerint spectant huc quaestiones duae. me libertate exercitii
Reii onis, qua gaudent legati in domὀμά. item: AEn Ται astis in domum legati. Io8 ci' autem legatus almis sit inmisiabilis inauitu tertii dissicilis quaestio est. Nos ad eam respondemus distinguendo inter tempus admissionis, sic si iam admissus est in aula, vel in regione aliquo, pr legato agnitus , pro inviolabili habet lyn
IO9. Duae restarent materiae, puta de admissione I e Piorum, octam condin. sed quae Muntpraecu