장음표시 사용
171쪽
te in suspicionem adducat praeparentem se, quaeritur .ans euomodo in incarceratοδ ad figam fe naparaverit, conatus:ὴ Ad quod cum distinctione respondeo , a ut liad simplicem fugam reus se praeparavit v. g. Vestes exue do ut commodius sorte per foramen aliquod perrepere Queat, vel lanes senestris alligando, puniri specialiter non possit, nisi quod arctioribus vinculis carcerive includatur; si vero ad effractionem instrumenta paravit,vel eandem amiam tentavit, maxime si conspiratio sive cum sociis carcerum sive cum aliis accessit, tunc etiam propositum cum effractione sugiendi propter malum exemplum pCena dignum iudicatur,Dominic. Cardin. Tuscii
natin, num. Io. ab tamen casu non nisi poena arbitraria obtinet, ex eo, quia nec alia poena locum habet quando rei, tam jam est acto carcere, vel impediti vel poenitentes non
in D. m. ΔΗ. illa autem poena arbitraria in utroque casu nota pro qualitate deli cujus nomine reus detinebatur,sed fra-hurae e eonspirationis aestimanda est argu. lysi defustorio Exhibit. reor quem textum desiis saltem loqui , qui conspirarunt, ut ruptis vinculis evaderent, nondum vero aufugerunt,d in his arbitrariam poenam obtiner se rationibus perqu3m eleganter probat P. Theodoric. e. l. num . . f. s. Commodum fugientium ex carcere in eo praeis
primis conspicitur , quod quibusdam casibus fuga ipsorum licita esse videatur. Hinc i quini solet: Num 10le quidem
fec dum juris ordi em incarceratμ nnocentibus ramen, ex carcerν
fiere liceat Et verius est,istis fugere non licere,idque tam de jure naturae quam de jure civili Et jure naturae ubdem non distinguitur utrum sine effractione sugiant,aim diante eadem, nil quod posteriori casu gravius peccetur. Rationes hujus prohibitionis de jure naturae quaedam ipsum incarceratum respiciunt aliae Magistratum se judicem.
172쪽
9 essu inearceraliaugu non licere ipsi met, evincitur i quia per fugam majori periculo se facillime exponit dum sulpicionem de se movetin innocentiam suam quasi maculat, 2 quia maiores, si iterum capiatur , sibi creat carceris molestias, nonnunquamin ipsam torturam, si cum et fractione fugiat . Respectu 1udicis illicita redditur haec fuga i)quia judex, nisi notorie injustus sit semper praesumitur esse vir bonus & justus qui veritatem magis inquirere
innocentem absolvere liborat qu meundem condemnare, quia non licet resistere Magistratui, tanquam ordinationi divinae,etiam quando patimur, Daut in ea conficient. cap. H.fect 4 μ . lagrio 7a add. COV arru U. variar. refotalib.
I. cap. a. num l .d Farinae de Carcer starcerat quaest. 3o n. s8.
De jure vero civili si quis fugiat sine effractione, tunc a liquo casu poena videtur esse remissa , praeprimis si obseravantiam hodiernam resipiciamus, cum nimis durum videatur, eum punire, qui sanguinem suum aliqualiter redime re voluit, arg. l. .st de bοη eor.qui ante sint quamvis secundum tua civile Iustinian. aliud dicendum sit per expressam l. 13. s. δε αροά s exbibit reor sin vero cum effractione fugiat, graviter non tamen nisi arbitrarie, punitur , d. l. 3. st de Culo .s exhibit reor latrinc f.de Oractorib s Expilator Petr Thesdor Collig. Crim. cap. q. apb. Ia η. a. Add. quae supra g. o. hac de re diA siunt. Ab his, quae modo proposuimus, valde recedit dissentiens Leonard Lessius de by hsjur. lib. a. cap. 3I. ub. i. cum aliis a se allegatis,dum amrmat i quod omni
bu reis indistincte sive nocentes sint sive innocentes, non solum ante condemnationem, sed etiam post eandem fuge. re liceat. 2 qubdeffractores carcerum non peccent.Priore sententiam inuidemstante condemnationem alis fugi ita prohat, quia reus nim in carcerem conjicitur, ut ibi sponte permaneat ii vero ροβ ρη cmvationem, qui reo non potest praecipi, ut cum tanto scilicet vitae corporisVe damno ibi pera
173쪽
maneat, ubi allega Covarruv. lib. I. wriar res i. I. cap. a. I.sed Covarruvias dict. sic non loquitur de incarceratis in
genere, sed de injuste incarceratis, de quibus postea dictu ri tumus.Sed ut ad argumenta Lessi breviter respondeamus, negatur in primo consequentia non enim sequitur : Quicunque non propterea in carcerem conjicitur ut sponte Lbi permaneat, is licite fugit. Non finis incarcerationis fidigam ex carcere facit licitam vel illicita maxime si moralbter de fuga loquimur, sed obligatio, qua Rei p. ad resarciere
da tenetur damna. Iam vero verus reus committendo delictum ad poenam' consequenter ad carcerem se obligat, in quo ad poenam servatur; quod si in carceratus sit innocens , moraliter tamen obstrictus est obedire Magistratui, qui eum in carcere manere vult usque ad innocentiae suae probationem. In secundo Lessii argumento occumrit aequiivocatio in verbo raracipeire, quo si accipitur de praecepto morali, minor est alii ima, quia jus naturae praecipit, ea servare ad quae quis obligatus est a vero ad C nam te obligavit reus, dum deliquit Ergo iure natura ibi jubetur permanere ibi executio poenae Neri debet. Aliud tamen est in hoc casu, si reus innocens sit ne ei ulla sipes supersit alutis iunctenim fugam ipsi licere arbitror. Posteriorem sententiam, qua indistincte diCitur, effractores carcerum non peccare Lemus probate prior argumento,ita: Qui licite potest fugere is etiam potest vincula rumpere& Carcerem pertunder cum ei cui licitus est finis, ei etiam media ad finem licita sint. Seu respondetur l. negando minorem. Non enim incarceratis indistincte fugere licet, quod antea evi Cimus a negando consequent majoris non enim ei plus licet Cui li Cet minus. Nec ad rem a Cuaxioma philosophicum cui finis licetaei etiam licent media, quia hoc tunc demum procedit si media intelligantur licita, Effractio vero carceris non est medium liberationisiicitum
174쪽
q. 46. N quaeritur: num ni e intra uiti ordinem
incarceratu ac notorie innocentibus e carceribita fugere liceat,etiam
eum effractιone arceris,si in eυιδεηt mortis mcisim eo itu ii quod affirmatur, quia cessat in hoc casu prohibstionis ratio. Innocens enim neque ad Menam neque carceres obligatus est,neque ad hoc ut expectet notorie iniustam inia cui iudicis sententiam: quidi quod ejusmodi judex propriam vindictamin manifestum scelus mercendo non ta tum privatus sed etiam reus censeatux, quem innocens iste accusare sic perpessam injuriam vindicare potest, ita rectissime statuunt Farinata Carcco carcerat. Uso. n. Iao seqq. Iacob. Menoch de Arbiir judic, quo lib. a. casu or. n. is in Tract. deproumtion. lib. I. Pgit O num. s. 6 49.
16 Hippol se Marsit inpract. causar crimina , attingam, num . ets.f. si . Arnold de Reyger Thesaur jum Irim L in verbo:
carcer, num. o pag. 79am Theodoric colleg criminal cap. . apb is infin. pag. 363. ωDd communiter. Nec distinguendum est, utrum incarceratus ante, an post aniquam condemnationem fugiat. Uaruv. variar resolui, lib. I. cap. r. m. s. pag. m. 9 versu: Hlcunda. Porro haec cum emacti
ne fugiendi licentia non solum intelligenda est de iure civili quod talem non punit, sed etiam de jure naturae quod eum in conscientia absolvit, quia notorie iniquis iudicibus iniquae sententiae resistere icet, si aliter mors evitari nequit. ut loquitur laudatus Couarruv. cit sic nam la qui ulterius procedit, dum num. 9. ver septimo, dicis, quod ejusmodi iniuste incarceratus, si non fugiat in conscientia peccet, quia facit id ex quo in directe sequitur mors, quem allegatin probat Farinacius it. quo. D. m. Iaa. 3 Dissicilior magis intricata quaestio, si An fismum
175쪽
dem In T da de Ad c. Tri in anal fart. a f. ordis G . II3. in sin pag. 66.negativam tueri videtur, dum inquit: Interim
ex M. . in verb4 quamvis innocentes inveniantur . assima ea rehenditur farinarii traditio, qui statuito licere alicui ex carcere
publico, quando injullus V aufugere etiam custodes occidendo: hodmiror, uomodo descriptorib contra manifestam juru sanctiοκὸm cyrationem possit placere. Sed ni falloriis praesupponit Liteminnocentiam in carcerati , non vero notoriam carceris injuriam judicisque injustitiam, quo in sensu omnino illicita est
incarcerati fuga,& multo magis occisio Caeterum ad quaeiastionem , prout fuit proposita, respondendo dicimus, licere tali incarcerato etiam cum occisione custodum sugere, nee eum de homicidio teneri arg. 1sistis capi. spψὶί m. revers. 48. f. .ss de paen. I. I.st de An eor. qui ante fient vel mori. Mi
Κrember de necess. defens quot. F. n. .seqq. Petrus Theod rie colleg. rim. cap. . apb-H. v. δ. seqq. quia, quicquid facit, ob tutelam corporis sui,adeoque ure, facere aestimatur,Dn. Si mo Dii siri de Iustis homin circa sua membra es C IX. pag. 72. Kremberie l. n. s.p. a 1 si agi 2ς7. Non enim talis animum habet homicidium committendi, sed se istiam suam pro virili,quod a natura concessum, defendendi, Dn. Simon allet sic pag. I. sime animo autem homicidium noti committitur,Krembergiis P est. q. ms . p. 26 .sepis n. a pag. a6e. Nec est, quod urgeatur, nimis durum videri,inno centes homines aliorum iniquitatem ferre debere, cum o iam ni jure cautum reperiatur,quod poena suos debeat aucto. res tenere, Liso. f. s l. aa. c. de ραη. Respondetur enim, tua Rodes hoc ipso nullam proprie pati paci amicum In carceau ais
176쪽
rati non, nisi iure suo, utantur,4 licet mors nonnunquam hoc modo ipsis resistentibus inferatur id tamen per accidens fit, praeter intentionem fugientium, Dn Simon. cit.
Le. Imo si injuriam aliquam sibi illatam conqueri velint, eam judici injusto, qui ipsis custodiam mandavit, imputare
debent, ii ipsi morte impediti eam vindiCare nequeant, eorum liberi heredesque non impedientur hoc facere. Et haec ita, si custodes innocentiam carcerati judicisque inju- Ritiam tyrannidem v ignorant. Quod si vero iidem licia sciverint, tum, quia se participes faciunt hujus sceleris non
habent, de quo querantur Frember dict. quas. s. ram. αpag. ara.feson Simon dict. sic uuid vero dicendtimsi carceratu innocem quidem riguste uoque in carcerem detrusi , Mneamen omnis spes de innocentia tutela ei ademta si,qvὸ eam perus fles aliaυ remedia salvare possit, num sis caμ eum occisione custodum a et re ipsi licebit Sed hic omnino praestat in nega.
tivam abire sententiam, quia moderam ea incuIpatae tute Iae extremos periculi casus praesupponit, qualis in proposita quaestione non datur. Sed si de si isto talis occiderit custodes ulierius quaeritur an a laena ordinaria abloni adeosaesaLtem extraordinarae pro arbitris ulcis puniri debeat 3: quod a uirmatin . Simon sepe cit. sic. p. 73 quae sententia ex eo constamationem recipere videtur quia etiam insultatus ab aggre fore, si, omissa fuga qua sibi consuIere poterat, aggressorem occidit, aut ii alio modo moderamen inculpatae tur lae non per omnia stricte observavit, non ordinaria poena, sed arbitnaria saltim plectitur,arg. l. I. f. Hυ-,y. in sin ibique et aest ad L. Gru de Sicar P. Theodoric.cta, crim cap. II aph. F. n. O. p. y L. ideo, quia dolo non praesuinitur occidisse qui dolus nee siubesse inteli glaur in eo qui viis metuis pericu- Iutae dicet hic metus adhuc contrarium sci I shem ad n I lata cum ad excludondum doIum eaam qualis qualis cauta
177쪽
g. 47. 4 in quaestionem venit: Si arteratus propter causam siquam probabilem is rete v. g. propter metum ignis, ruina morbi pectri,aliamve, vid. CarpZ. prax.Gιm. pari. i. q. ΩG. n. 67 Farinae de carcer scarcerat.quaesita u. Igs. βρ1.4 supra in cap. a. f. s. s yex carcere distet erit, an redire teneatur in si non redierit sponte, tanquam ex carcerefugitisus puniri possiua Respondeo: Si innocens sit,4 suam innocentiam pollit docere, non eli, quod dicamus, eum fugitivum fieri propterea, quod non redeat, ratio est, quia vitam suam periculis eri, pere honeste studet imo si talis redeat,& vel carcerismo lestia conficiatur vel injustis testimoniis opprimatur injurius in se ipsum existit. Quid i quod innocens,& injuste carceri mancipatus, etsi jurallet, se rediturum, non tamen ad redeundum obnoxius sit,secundum assertionem P. Theodor. in colleg. rim, cap. 4 apb. II. n. H. As66. ubi allegat Mynsing. Lem. σ0bsss. n. 6. Ron a Valle cons. . v. 47. Vol:Zium ad L. Corn. d. Sic. e. r. n. S. Farinae de care in arcerat quasi Io n. ILLβρε qui adhue plures adducit: Si vero verus existit reus, tunc licite quidem ex car Cere abit,imo ad hoc tenetur tam de jure naturae, quod ipsi vitae suae conservationem praecipit, quamdiu haec in ipsius arbitrio est, quam de iure civili, quod tale laetum non puniri vid. Mascard. LI Att. l.
in casu omnino obiti ictus est, quia Reip. adhue obligatur ad poenam, quam promeroic; sin autem emaneat in vitium fugae incurrita quia tunc animus fugiendi accedita nisi extrinsecus impediatur redire. Sed num loe Hud jure eiυili etiam paenaticus erit, si non redeat & de jure stricto utique arbitrarie potest ejusmodi fugitivus puniri, petr Duenis
ramen . III haeC addit: Sed certes judex elem, ni nquam corura istos, qui ex necessat s jure permittente ex arceritus fiesserunt, ad condemnaumem asscujus paeηa deuthis; m, Otiam quod nonia a re
178쪽
reverterentur. auia eum jures ex carceribus liberaverim Mureperi legem illos pumentemo non revertantur:sed bene silethima praeederent indicia. π non alia s ubi enim nulla extrarent in dicta , tune dicerentur injuste capti, propterea licitum uisest eis omnino aufugera, non redire eos citarem, mon rem ad recomparendum se excusandum ae defendendum a delictu, pro auibi detinebantur, si non comparent, eos condemnarem
in paenam dictu delictis condignam juxta D, o non in aliam mliquam poenam pro non reversiona ad carceres., M. Ne tamen eos praetermittamus, quibus earcer pro poena est, hine quaerere Iubet An etiam his ex carcere fugere liceata Priusquam respondeamus,notandum est,nobis non esse sermonem de casu necessitatis, puta incendii, ruinae, famis vel similis, sed de eo,quo ικ πο-em quis fugam instruit, 2 ex carcere poenali, ut ita loquar, discedit. Et Paris de Puteo in Tris dea die. v. auabter aciem probatur,in'. cum Angelo, quem citat in . in e 10. 1. d. cu'οἰσexbibit. reor respondet, quod talis non teneatur ad poenam, si aufugiat e carceribus, rationem hane assigna quia non potuit condemnari ad poenam carceris, rationis ratio ista iubesse videtur quia carceris poma interdicta est l. 6 de Nem dc I. c. de Custod reor Menoch de arbitr.judic quaese43Ofon. I. Iul. Cur bb. S.' μα'. a. n. . nec obstat O. f. ias ud. o exbibit.reor. π l. a. c. eod in quibus legibus menisti fit poenae careeris, respmdetur enim,ibi improprietanis tum incarcerationem appellari poenam, quia dia tu dicitur , quod reus poenam carceris ante supplicium s
stineat in in ι a. c. eod. dicitur quod post illam potanam carceris deduetus inde audiri debeat. L enim nemo duplis poena pro eodem crimine punisndus esti et Rei noti
post acceptam poenam de delictis audiuntur, cum cognitio eandem semper praecedere debeat. Verum enim uero
hocp- ω Mli argumcntum de jure Digestorum α
179쪽
Codicis forte suas vires retinebit; de jure vero Canonicori Consuetudinario aliter judicandum est, quo jure panaca ceris permissa est, Gail. i. e Paclubi cap. I. n. 32.quidae quod
que ad quaestionem propositam respondendo distinguimus inter eum, qui inique incarceratus est, eum,.qui justam pro delicto poenam dat. Priori casu, occasione data, Carceratus licite fugere potest: Cum enim injuste detineatur, mulio iustius fugit. Posteriori casu tam de jure naturae , quam positivo peccat poenam meretur, sive ad temporalem sit, sive perpetuum condemnatus carcerem. Et licet carceris ostium apertum sit, tamen subsistere nec aufugere debet, quia haec poena eam conditionem habet, ut alterius, quam condesnnati executione minime indigeat, Didac COVarruo varrar resolui lib. I. c. r. l .pag. m. 33 ubi eo iam Caietanum aliosque consevtientes allegat Quoadeon dem natum ad carc*rem perpetuum,gravem Praeprimis, cli Dsentit Leonard. Lestius de jussit. sjur ub. X II dub. . n.30 tum quia reus non tam condemnatur ut is putat ut ibi sponte maneat, quam ut detineatur, tum quia nimis grave esset, obligare aliquem in conseientia ad sponte manendum quando evidens spes evadendi ades, sed a primam rationem respondetur, negando eam in rotum, quia nemo ad carceres condemnatur sub tacita hac conditione,ut cum regere poLsit, fugiat, quia potius jus naturae eum obligat a justam poenam solvendam non coacte, sed spontes adfecitndamiti dem respondetur negando, quia non est grave obligari ad id solvendum, quod quis debet. Eadem sentcntia serenda est de iis, qui ad exilium vel ad triremes sunt condemnati ita ut quoties aufugiant, peccentin poena se obligent, eo quo gravius tum peccant, quando juramento promiterunt, se ex destinato loco non recessuros esse ue tum enun de noena
180쪽
periuri insuper Enentur Frustra iterum quoad prius dis.lanti citatus Lestius d. l. nam ipsius argumenta eo colli.
mant, ut qui ejus opinioni calculum addere velit, statuat necesse sit reum semper posse, naeta occasione, executioni
Magistratuique resister e , quoties poena ipsi nimis dura videtur.
XLIX. Fidejus es Intervenire possunt, quando agitur civiliter vel delissis ad poenam peeuniariam, quando veris criminaliter agitur ad poenam corpi. ris afflictivam , distinguitu .
h. 49. Quae de fuga reorum principalium dicta sunt, ea quoque in fidejussoribus obtinent,si terga vertunt an fuisgam se conjiciunt Pere Peckius de jure se . e. . . RSciendum autem est OCHOCO, fide jussores tantum inter venire posse quando agitur Civiliter, vel in delictis ad poenam pe. Cuniariam , quando vero Criminaliter agitur ad poenam corporis amiectivam, distinguendum est aut enim Crimi Ana sunt notoria,& non DCile admittantur fidejutares,Carpet. ax Crim para. 7. Iraest IIa n. H. aut sunt inCerta & ho C Casu pro reo fugitivo vel latitante potest admitti fide jussor, s a. . de tu haesexbibit reor Pro inCarceratis vero non nisi in leuioribus delictis fidejussioni locus est l. I. g. d. t. MagnifDnStruv.θm.jur. ciυ. Exercit. 4I. rh. 39. vers interest tamen. Eo igitur Casu, quo ejusmodi fide jussor uel simul cum reo prinCipali vel solus fugam instruit,4 capi& arrestari potest, Petr Pech de jurit'. e. n. 8.&diCet4liὸ fideiuor arrestatus tam contra arrinum, quam contra petitiones arres antis suas allegare possit exceptiones, quae ipsi non minus in hoc arresti processu quam in alto,salvareae debent, Mevius de res. e. s. n. Ιε. pag. , si tamen fugitivus