Pia desideria : tribus libris comprehensa ...

발행: 1676년

분량: 448페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

281쪽

LIBER SECUNDUS. 2 s agit, es apta Di munera Mattis habet; super atque1bas, numerotasNIe sior orex, a nemus lassis, hospitibus vennui: Talis es tuis mihi, Sponste, caloribus umbra; lamphaque dum sitio, dumfameoque cibus. O quoties ego tes quoties, mi Sponse, vocavi. Mi semel ita meum conderet umbra caput lHic ego liceat, dixi, gemebranda sedebo; Vt stilet amisso moesta columba viro,

Et modo purpurei concreto sanguine crine, Et modo materies, labra, doloris erunt. Nunc oculi ante oculos, nunc stoni, nunc pendula cervix, Nunc os, nunc atro barba cruore madens.

O quoties tatus hoc, tacromansigemens, videbo im videam lac mis impediar que meis lMulta tamen dabit hoc unum missi vulnera, uti

Saucia dum geminos labar ad y At pedes. Tocque iterum amplexu signum lacomabile fringenF, Subfribam haec plantis verba suprema tuis: En duo qui catusam prHent sibi mortis, Amantes; Mergitur baec lacromis, ignibus ire perit.

282쪽

sub xvibra illius, quem desideraueram fidi, Cant. 2.

a a Moris enim vulnere percussa arborum solatia 'luarumque sectatur. b Sicut f namque arbor mali inter reliqua ligna sylvae, sic est sponsus inter reliquos filios, habens fructum , qui non solum sapore Omnes , sed & odore praecellat; & duos anima sensus : id est, gustum & odoratum reficiat: diuersis namque cophs mensam suam nobis praeparat sapientia, in qua non solum panem Vitae apponit, sed immolat carnes verbi; && non solum miscet in cratere suo vinum, sed mala adhibet odorata & dulcia , quae non tantum in ore S labjjs suauitatem reddant, sed & interioribus tradita faucibus dulcedinem seruent.

c Is enim qui in sylud naturae nostrae , ob suam erga genus humanum beneuolentiam germinauit , eo ipso quo carnis ac sanguinis particeps factus est ; quasi malum quoddam existit. Nam in hoc fructu videre est quiddam, quod cum utroque, nimirum, carne ac sanguine, similjtud jnem aliquam habeat: etenim ratione coloris subalbi . carni quod proprium est imitatur ; rubedinis specie cognatio quasi Maedana cum sanguinjs natura indicatur. a Merito a Dr'. bm. 3. iv c t. b Orig. ibid. c Nae. iu

283쪽

LIBER SECUNDUS. a Ta Merito ergo eius desiderauerat umbram, de quo & refrigerium esset S refectionem pariter acceptura. Nam caetera quidem sylvarum ijgna etsi umbram folatij habent, sed non vitae refectionem, non fructus perpetuos salutis, unus est etenim vitae auctor,vnu S mediator Dei & hominum homo CHRISTUS IESUS, . qui dicit sponsae suae: Salus tua ego sum. Propterea ergo CHRISTI potissimum desiderati rat umbram; quod solus sit, qui non solum ab aestu refrigerat vitiorum , sed & replet delectatione v jrtutum. Sub Smbra eius quem dejθderaueramsedi. umbra eius, caro et US.

b Quis enim posset, sustjnere Solem iustitiae

nudum i quis non consumeretur ardentibus ra-dhs eius ρ assumpsit ergo Sol iustitiae hominem mediatorem , & ita ex coniunctione solis &humani corporis facta est umbra. c CHRISΤUS ergo assixus ad lignum, sicut malum pendens in arbore, bonum odorem mundanae fundebat redemptionis; quae peccati grauem detersit laetorem & unguentum potus vitalis effudit. Tanquam malum, inquit, in lignis bisue , ita consobrinus meus in mediossiorum. In umbra eius concupivi edi. Bonavmbra,quae nos ab iniquitatis sole defendit, Bub eius dulcis in faucibus meis. Quis fructus eius dulcis,nisi praedicatio Dominicae passionis id Nathanael sub arbor esci videtur; David,

284쪽

in umbra alarum Domini IEsu sperare se dicit , Zacchaeus in arboremficomori ascendit, ut CHRIsTu Μ videret. Nobis quoque eXpandit manus suaS IESUS , Ut totum mundum bumbraret. quomodo non sumus in umbra, qui Crucis eius protegimur velamento t quomodo non sumus in umbra, quos crucifixus a

malignitate saeculi, & corporis ardore defendit. a Hac umbra Dauid protegi se postulabat, ne eum per diem Sol ureret vel luna per noctem. Hanc mmbram spiritalis ministrat gratia, to rida saeculi huius , & mundi aestiua fugient bus. In hac ergo requiescamin umbrα, Peccatorum nostrorum aestibus fatigati ; si quos adussit libido , hos Domini Crux refrigeret, in qua se reclinauit, ut nostra delicta susci.

peret.b Vmbra fit ex corpore & luce, & est itinerantium refrigerium ab aestu , &protectio a tempestate. Arbor vitae, scilicet malus, est fanSta Crux: fructus eius, Grinus , 'mbra, tutela vel refrigerium humani generis , quod

graui onere peccatorum per aestum concupiscentiae premebatur.

b Vmbra Christ, C siquidem J omnem tentationum seruorum temperat, & dum aura suae inspirationis suauiter mentem tangit, quidquid noxij caloris sustinebat, expellit, & quam

iam forsitan nimius vitiorum aestus marcidam fecerat, a Idem. ibid. Oct. 4. b Vm, apud Deltam copa,

285쪽

LIBER sECUNDUS. 2 9 fecerat, umbra sancti Spiritus, protegens recreat, ut dum in ejuS inspiratione sedens pausat, vires colligat, quibus ad aeternam vitam robustius currat. a Per τmbram eX superna protectione refrigerium cordis exprimitur. Sicut Sponsa in Canticis Cant. aduentum Sponsi praestolata praenunciat, dicens: Sub umbra irius quem δε- sideraueramsedi, ac si dicat: ab aestu carnalium desideriorum, sub aduentus illius protectione

requievi.b Nonne merito sub arboris huius umbra sedit genus humanum, quod per esum ligni scientiae boni & mali paradisum amiserat i graue

Onus peccatorum in aestu vitiorum portabat, quod deorsum in praecipitium tormentorum trahebat, & ideo ad arborem vitae I E s V MCHRIs Tuus festinabat. c Tu ergo, Vide, ut vivas in umbra eius, ut quandoque & regnes in lumine eius. Non enim tantum umbram habet, habet & l

cem.

d Apostolus dicit: legem, umbram habere

futurorum bonorum, & omnem veterem culturam umbram & eXemplar pronunciat esse coelestium. Nos autem alieni sumus ab umbra eorum quoniam non sumus sub lege, sed sub gratia, sed quamuis non sumus sub umbra illa, sumus tamen sub umbra meliore; in umbra enim CHRISTI vivimus inter genteS.aEt

286쪽

26o VOTA.a Et merito sponsa sub mali umbra sedere concupiscit ; sine dubio, ut vitae , quae est in

ejus umbra, part jceps fiat, Videtur omnis quoque J an jma, donec in praesenti vita est, Vmbram habere necessariam, propter illud, credo , ardorem Sol S , qui cum eXCrtUS fuerit, continuo semen, quod non alta radjce demersum est, arescit & deperjt.b Sed fortasse felicius alj quid ista expertam se gloriatur in eo quod se in umbra dicit non ut Propheta viuere, sed sedisse '. sedere enim

quiescere est. Plus autem est quiescere in umbra quam viuere ; sicut vivere plus est quam tantummodo esse in ex Igitur quod est commune multorum, Propheta assumens sibi; iummbra eius mittimus, inqujt; sponsa vero , hahens praerogativam , etiam quod sub ea singularitersederit gloriatur, ubi itaque nos cum labore vj vj mus, qui conscij peccatorum sub timore seruimus, ibi haec deuota & amans suauiter requiescit, Denique timor poenam habet , amor suauitatem , unde ait; Estidius eius dulcis gutturi meo; gustum contemplationis significans, quem obtinuerat per amorem suauiter subleuata. Ast istud, in umbra, quia, per speculum V in aenigmate , erit cum declina-tierint umbra crescente lumine , imo penitus disparuerint, & subintrabit sicut perspicua ita& perpetua visio, eritque non modo suavitas gutturi, sed & satietas ventri, sine fastidio tamen : sub umbra eius quem de sideraueram fili,

287쪽

LIBER SECUNDUS. 263 u in Ero eius dulcis grum i. mr .a In te ergo , dulcissime Domine IEs V, quiescat mens nostra,& a te, nec ad modicum separetur. Stultissimum suidem est, etiam nobilissu o& iucundissimo loco mire, Quom Ο-do audemus, ni si dulcissimum sponsum inspicere , ne lubtrahatur a nobis es quid ,.quaeso, nos mouet, aliud intuerit quomodo omnia non

desipiunt & dospiciuntur tb Confugiat, Domine, mens mea obb Umbra alarum martim , ab aestibus cogitationum huius saeculi; ut in tui refrigesij temperamento absconsa , laetabunda cantet, & dicat: In

289쪽

LIBER SECUNDUS.

Quomodo eantabimus eanticum Domini in terra aliena. Psim. i 36. QVid toties cantus iterare iubetis amici, Seu lubeat digitis,seu iuvet ore loqtii 'Laetiliani cantiis posunt, animique quietem, Turbida cum mens est, os digitique dolent, cum mage cantandum cum menI iacet Vra,m

, netis; Tuncque opus esse bra,tuncque opus esse cheir. Nempe suo nimium ne mersa dolore laboret, ut intenta sus, fis nimis ipsa malo: quid quod opem certae promittitis et sique medelae, Vestra nec exemplo dieta probante carent. 'Dicitis hanc causam L ssus navita canis, Sollicitat celeri cum si eta lenta manu. tque gregem virides pasendum ducit in agros, Non nisi, ne nimiumst mora longa, canit. Et canit ut fallat fasidia longa viator, Miles Ct cantet, noxque laborque facit. Non ego,quod faciunt, miles,nauta atque , ator, quodque facit parior, damno rebellis opus. ωGAe quod es Domina iam dridum assueta querelis s i litos gemitus plus mea lingva valet; que retentanti iam carmina prisa seubibant, Minoa quin etiam res mihi rufa noua eR. ritque timet longo umens e carcere Solem et

SEARCH

MENU NAVIGATION