장음표시 사용
271쪽
ErEquestini curvae inissa malere tubae, Tria lucra tum migiles, lucro arrisere tabernae, uάque Mercvrio cura litassefuit. Tum piper edi lanas bilo reparatiimus auro, Veximus aegravidagrana, merumque trabe. NoRrsqtie Barbaricos tetigerunt lintea portu , Et Ii ius insecta ix e mercessis. Scilicet, e minima magnum re cogere quae t m, Maximus hac studii parte triumphus erat. Creverat aggeBis iam denssa pecunia nummis, Nec lam immensas arria tenebat op .
Classis ei amburiis onerara redibat ab indis, perikt, patri' proxima classis aquis. Plurimiis implebat tabulaου mihi debitor ambas, Credita perimus debitor esse negat.
Ergo zelut liqtii iis sal cresicit es Cndis,
Qt creviseis opes, c perysto opes.s quanto placidos tranqui*im exigit annos, neque lucra cupit, ne e beta mouet lDiues Athlantiade, tua linquo negotia, dixi, Nulla mihi Cerira merce redempta quies. facerem, toties fvBrantibus omnia motis, Marte negante decus, Mercurioque filem sRegis in ignotam subrepsi nobilis aulam; Magnaque mox regi fama relata mei eR. Et ocor, di videor, placidoque arrideor ore; Dumque loquor, prona Principis aurestuor. Nescio quid fuerit, quod Rex ita coepit amare; Non fuit hoc meriti, sed mage sortis opus. Seu fuerit Cirtus, seu sors, seu Regius error,
Maximus exiguo tempore crevit amor.
pe diem nocti coniunximus, inque loquendo,
272쪽
a 6 VOTA. Non fuerat risu praecipitasse dies.
Eape domi ιacitus itisu traduximus horas, Eques e foris mensa duobus erat. Non ita Seianum Latiae favor extulit Aula ;Clitin Alexandro non ita carus erat. Commoduου haud tantum potuit tribuisse Cleam
Atit ConLtamini plus amor Ablatiis. iamque tia fateor, fauor hic, nouitate placebat, Vt prope nonΡlita res novitate placent 'ADucitie felicem, felicem turba vocabat, suod mihi tanta Ducis gratia parta foret. Vah l nimis infidis Dbnixa potentia sceptris, cur minimo sortis turbine etersa riat larice, minax tetricos coepit Rex ducere τυltus, Nec tamen eri mitiogratia laesa meo. Hei mihilcoeptus amor tibitam se vertit in iram, Ho=tis es e patrio cogor abire selo. veteres auxi casius noua fabula fanos; Fabula sic elegi, triste carenda meis. frcadii Etitropius, Stilico rediuiuus Honori, Et Constantini Casaris Ablatitus; Clitus Alexandri: Tiber; Seianus imago Heu nimis hi foriae Cera siere meae lo Delm l δ quanto tranquilfus exigit suum,
cui locat in septris vot que si que ruis l
273쪽
Nibi autem a naerere Deo bonum est, ponere in Domino Deo Jem meam. Psalm. 72.
a o R humanum in desiderio aeternitatis se non fixum, numquam stabile potest: esse: sed omni volubilitate volubilius de alio in aliud transit, quaerens requiem, ubi non est. In his autem caducis & transitoriis, in quibus eius affectus captiui tenentur, veram requiem inuenire non valet, quoniam tantae est dignitatis , ut nullum bonum praeter summum bonum, ei sufficere possit.
implebar: dum non in me inueniebam te, im commutabile & singulare, indiuisum, unum bonum , quod consequutus, non egeo ; quod consequutus, non doleo; quod pollidens, s tiatur totum desiderium meum. e fSed nuncJ nihil mihi tam dulce quam cum Domino meo esse. Mihi autem adhaerere Deo bonum est. Da mihi, Domine, donec his fragilibus a simo membris, tibi ad rere , sicut scriytum est, qui adhaeret Domino, unus stiritus en
d Eligant alij militiam , alij aduocationem, aist diuersas variasque doctrinas, alij negotiationem, alij agriculturam,mini autem adhaerere
274쪽
Deo bonum eB. Deo adhaerere nihil est melius quando eum videbimus facie ad faciem: modo ergo quid es quia adhuc peregrinus loquor.Adhaerere Dest bonum en ἀ sed modo in peregrjnatione , quia nondum venit res : ponere in Deostem meam. Quamdiu ergo nondum adhaesisti, ibi pone spem. Fluctuas es praemitte ad terram hanc anchoram. Nondum haeres per praesentiam i inhaere per spem: Zcquid hic ages , po nens in Deo spem tuam es quod erit negotium tuum, njsi ut laudes , quem diligis es Ecce si amares Aurjgam, non raperes caeteros ut tecum
amarenti Amator Aurigae quacumque transit, loquitur de illo, ut eum ament & caeteri. a Diuit Fassiuant, nolite cor apponere.FluXa est diuitiarum natura, suos possessores, Ocyus eorrente praerapido , praetercurrit; alios alio modo, apta mutare Dominos Hodie huius est ager, cras erit alterius, & paulo post ad alium Perueniet. Respice parumper ad ciuitatis do-mOS ; quot nomina eX m tempore, quo fuerunt aedificatae, sortitae sunt, aliter ab alijs at que alijs appellatae possessoribus f Et aurum e manibus habentis se , fluens semper ad alium transfereur; Scabillo, ad alium; magis enim
aquam manu circumpleXam retinere continenter possis, quam diuitias conseruare tibi ipsi. b Iustorum iudicio quaelibet bona adfuerint cum sanctis desideriis aestuant, bona minime videntur. unde David Propheta, qui Regni
275쪽
gni diuitjs, multisque obsequijs fulciebatur,
quamuis N haec ad necessitatem bona esse conspjceret, uni tamen singulariter bono inhians aestuabat, dicens: mihi autem adhaerere Deo b
a Sit ergo Dominus Deus spes tuo, non aliquid aliud a Domino Deo tuo speres: sed ipse Dominus tuus sit spes tua. Namque multi de Deo sperant pecuniam; multi de Deo sperant caducos honores & perituros aliud quodlibet a Deo, praeter ipsum Deum, sed tu ipsum
Deum tuum pete. Relinque omnes amores,
pulchrior est ille qui fecit coelum 8c terram. Beatus rir cuius e Et nomen Domini oes eius , et non restexit in manitates S insaniaε mendaces.b Sjcut autem nemo potest duobus Dominis ser vj re , ita nemo potest in duobus Dominis sperare. Nemo potest in incerto diuitiarum sperare, &in Domino. Nemo potest sperare in Principibus, & in Deo. Nemo potest sperare in viribus equi, & in Deo. Nemo potest sperare in saeculo, R in Deo. Nisi enim in solo Deo speraueris, & videat Deus spem tuam, intaculum aeternum esse conuersam , & quia a ljam nullam omnino spem geris , nisi in ipso, qui vivificat mortuos, & vocat, quae non sirint, non poteris eripi a peccatoribus. Solus est e
nim ipse qui salvos facit sterantes iii β.
c Huic qui in homine spem ponit, magia Opere est metuendum,ne in execrati onem illam L s incidat: a sueti'. H Nais. 30. b Orig. tu Psalmus .hom. D
276쪽
incidat: MalediZim homo , qui confidit in homine, fulcit carnem brachii sui, V defecit a Domino anima eiu3. Quae verba cum dicunt, cui consedit in homine , illud praecipiunt ; nequaquam in altero spem poni debere: cum autem,
cssidcis carnem brachi, stii ; in se, sui habendam
a Quidquid igitur agendum sit, quidquid declinandum, quidquid tolerandum, quidqujd
Optandum. Tu es Domine, speS mea. haec Vna mihi omnium promissionum causa ; haec tota ratio meae e X pectationis. Praetendat alter me
ritum . sustinere se iactet pondus diei & aestus; ieiunare bis in sabatho dicat, postremo non esse sicut caeteri hominum glorietur; mihi autem adhaerere Deo bonum est, ponere in Domino Deo sipem meam. Sperent in alijs alij ; forte hjc in scientia ljtterarum s hic in astutia saeculi; ille in nobilitate . ille in dignitate . ille in alia qualibet vanitate confidat ; propter te, omnia detrimenta feci , ei Pt stercora arbitror: νυoniam tu es Domine spes mea. Speret, qui vult, in incerto diuitiarum ; ego vero ne ipsa quidem, nisi abs te victui necessaria spero. Si mihi Praemia promittuntur, per te obtinenda sperabo. Si insurgant aduersum me praelia, si ta- uiat mundus, si fremat malignus, si ipsa caro aduersus spiritum concupiscat, in te ego sperabo. Quid cunctamur abiicere omnino spes misera S, Vanas, inutiles, seductorias, & huic uni, tam solidae, tam perfectae, tam beatae
277쪽
LIBE R SECUNDUS. 2 1 spei, tota deuotione animi, toto feruore spiritus, inhaerere es si quid illa impossibile, si quid vel dissicile est, quaere aliud in quo speres. a Fortismumsolatium habeamus , qui confisegimus ad tenendam propositam spem: quam sicut
anchoram habeamus animae tutam ac firmam.
b Iam spem quasi anchoram praemisimus Ine in isto mari turbati, naufragemur. Quem admodum enim de naui, quae in anchoris est, recth dicimus, quod iam in terra sit , adhuc tumen fluctuat, sed in terra quodammodo ed cta est contra ventos, & contra tempestates; sic contra tentationes huius peregrinationis nostrae, spes nostra fundata, facit nos non Mbripi in faXa. Adhaereat, quaeso, Domine, anima mea post te, suscipiat me dextra tua ; sustollat me super altitudinem terrae, & cibet me illa caelesti haereditate , cui suspirat peregrinatio mea die ac nocte.
278쪽
279쪽
XIV. Sub umbra illius, quem desideraue
ram , tedi. C t. 2.F0rs iter innotin tongum meditabar in orari Et bona iam coeptα pars erat aeta viae. His flet lassu. metam Deliare viator, Credebam spatiis pauca deesse meis.
t cinpi reliquos metiriproNida passius, Maius erat medio, quod Dperabat, iter. Hei mihi I tum refugoe ceciderunt corpore virea, Totque nimis durus, millia xij a labor. Ergo oculos coelo misiera cum voce tetendi, Ferret an hinc aliquis, voce vocatus, opem fra mihi, quis, dixi, dabit bis e sub antibώω τ-bram es Solis ab infests verberor igne caput. respice, sub plantis quam ferueat arida tellus, Siccaque stemustos urat grena pedes. O nemorat o riguae ,fondoser cacumina, fluae zo latebrae t 3 fonte1 l arboreaeque domus lo . tinam, virides pandat mihi populus au , Aut caput hoc, malis oude comante tegari Audi,t isse meas filius linire querelas, Cuius erat toties umbra petita mibi. Eisicis, quo propero, scio, quas, sis, syripis
Et sicis, quam toties anxia poscis opem c
linii Sobinae longisquam tendis in urbem, L Z si mitte
280쪽
VNamque agis in terris, huc tibi, vita, Via est. Iamquegrauat longi te tanta motenta cursius. Et cuperes Malistonde mirente regi. Ecce tu Penio sperata laboribus umbra. Namque voves, placido tegmine, Malus ero, Astpicis haerentes unesta ex arbore palmas, Quinque fodit geminos cuspis acuta pedes Aspicis innumero laniatum vvlnere corpus f
hiciis heu,rix est corporis umbra mei. Haec tibi quaesitam fusae dabit umbra quietem, Portus S in duris, haec tibi Malus, erit. Dixerat, iressubito rediere iacenti, Tanta loquente Deo, visque vigorque fuit. Tunc exosuspiciens, in Sponsium lumina fxi: Hei mibosuspensus de Cruce Sponsus eratra qualis, Sponst, inquam, boec est, quam tristis imago sHaccine eris capiti Malus aprica meo 'Haec ego sanguinea ta juens residebo sub umbra, Tu, crucis infami stipite us eris so mala malus is infelix,quae te manus umquam
Fixit humos manus haec, caede cruenta fuit.' scamen haec laetos Malus iacit ardua ramos, Vis cubent, placidos umbra dat apta toros; . bra dat apta toros, sed non tamen aptasoporis
O bona missio o felix,quae te manus umquam Fixit humo, hanc sidus iam decet esse manum. video, cui te'mitem, mi Sponse, vocabo; Saepe mibi umbriferae munere functe domus.