Responsa de iure canonico praesertim nouissimo. Auctore Francisco Zypaeo I.C. protonot. apost. archidiacono et vicario generali Antuerpiensi

발행: 1645년

분량: 340페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

111쪽

RES P. DE IUR. CANO N.

est expressa: non possumuS in ex ceptione ab illa recedere: sed tantum quaerere,virum sub illa lateat deuolutorum ad Sedem Apostoli. Cam reseruatioph Porro Concilium Basliense permisit Ordinarijs quandocum que inquirere in possessores benero. ficiorum . quod si aequum sit post

RςgμM. triennium; tunc videbitur maxi- ἡ.bei. me recipiendum : quando non se obtinere tantum offeret aliqua tituli nulli 'bipy xςl tas; sed etiam in titulo ipso ma-

talem est tum, aut species mali; & expressa species ma- iuris repugnantia. quare, ut supra

k . diximus de Collatione lite pendente dum alter litigantium mor tuus est , tertio facta id obtinere potest: vi Iudex ex ossicio de eo inquirat; & cum ita est, id quod proponit d. Concilium Basil. Ω-

cias.

xx. Caeterum scut initio diximus Ansuper litem in posIessorio motam impe- iud Eita' dire ne fiat in petitorio paci in possessis- ficus; ita super regula de triennalirio, pariax si in possessorio est iudicatum, tol- , , ' et' tere causam petitoria ait Bauniustior in Prax. can. M. s. c. I . utiqueisi super ea diserte iudicatum sit possestarem fuisse triennalem, pacifi-Cum , cum titulo colorato. nam regula nec in possessione , nec in proprietate vult talem molestari. Parere autem exceptionem rei iudicatae sententiam in vim regulae

latam , quamuis diuersa sit pro prietas & possessio ideo dicendum est ; quod de causa exceptionis tam possessioni quam proprietati communi iudicatum sit. adeoque idem dicendum sit, si sentcntia in petitorio lata transuit in rem iudicatam, iam non posse possessorium institui ι obstante similiter exceptione rei iudicatae. alioquin si super regula iudicatum non sit; non nascitur exceptio rei iudica tae. quia de illa nondum est quam

A quo tempore computandi sint ro. dies in Reg.Canc.

QVaestionem non parum:

controuersam faciunt ea, quae tradunt Ludovicus Gomes,ad. reg. de infirm. resigπ-ι. q. 2st. dc quae in contrarium Modernus Pari s ad eandem regulam in prisc. Rebuff. etiam in prax. bene c. lib. . ad eandem regulam gloss. IO n. 2 glosisI2. n. I. admissionem exigit: secltamen. n. q. F. 6. tempus resignationis considerat ; secus quam Modernus, qui admissionis dumtaxat. quasi ante nihil actum cenis statur. Caeterum AZor. Ing. more. a. lib. I. c. 28. q. r. quaeritur, inquit,

a quo die computandi μι viginti isti t. diei ta regula prasiripti λ non eis da Ad bium computandos esse a die quo re- λω signanspractitit conflensium hoc enim in regula ipsa exprimitur. quod quidem Α, taest verum; sed an consensus ille sus prista cum effectu sit intelligendus, ut si admissus & acceptatus a colla. μ' tore, non exprimitur; nec qua do rite sit praestandus. cum Re- bustus. d. gloss. Io. n. α secundum stylum Romanum tradat resignationem prius esse faciendam , repostea consensum praestandum. Enimvero secundum ea , quae hic proponuntur , resignatio &consensus praestatio satis perfectae Videntur, per ea quae gesta sunt coram notario, & testibus, atque Capitulo , collatore die ais. Sept. rosy. & vero si resignatio facta sit,& supplicatio Papae exhibita sine mandato, aut saltem solemni: Qui non nisi per literas familiares da-ro ; ut Romae a sest mantibus saepe fieri solet , & postea in forma solemniter praeitari Consensus; tum videntur illa verba, a die pra-silii consten , etiam rem dubiam

facere.

112쪽

Lib. I. D E. TR. IENNALI POSSESSORE.

facere. caeterum ea verba forte, resignationes & permutationes ex inductione praedicti styli, per legitimas. c-tra.dc.vn. de rer perm. posteriores Porifices adiecta sunt: in s. sed mora sua cuique sit noci Innocentius autem Vil I. edidit ua : nec imputetur ei ; per quem non regulam simpliciter sub his veru stetit admissio. qui fecit quod per eam his ; ut referιur in Comment. Cho rer fuerat faciendum: adeo ue & per- adrex. Cancest. cum glosemate Alphon. mutatio explenda sit, etiam per se. Item vomit quod si quis in in irmi- superiores via appellationis , seu rare con titutus resignauerat aliquod be- alia: quando irrationabiliter col-neficiumsue simpticiter is ue ex causa lator fuit morosus. & superstiti permutationis , o postea infra vigintι conferendum est beneficium, ex dies de ιnfirmitate decesiis sec. v bi d i perm u ta i ione debitum, ex facta serte ab actu resignationis viginti resignatione a defuncto post ao. dies computandi decernuntur:sed ab illa dies, prout Modernus Miactu illo quidem, qui fit coram sup . n. 7. regulam admittit, etsi superiore, seu collatore : non au- collatio non lit secuta: quod am-tem notario. ut recte Modernus pliando illa de collatione loqua n. s. cum ille nullam recipiendae tur. quod & de admissione dicen- resignationis a iure facultatem ha- dum foret: si & de ea fieret in re-heat. adeoque in themate veniunt gula mentio. non tamen ideo per- computandi dies viginti a tempo- uerteret computum ab actu relig- re actus primd gesti in Capitulo, nantis incundum , ut decernit re- die videlicet 26. Sept. gula. praesertim dum ratio regu- Recte quidem Modernus, alij- lae , atque anima illius magis mi-que contendunt resignationem, litat m actu resignantis, quam adnisi a superiori admittatur, non mittemis: scilicet suspicio frau- exuere posIessorem ipso beneficio; dis, di succe silonis quasi haemdi adeoque eo sine admissione mor- tariae: quam meditetur moribun- tuo , beneficium non posse non dus. quae tamen suspicio tolli cen- censeri vacare per obitum : quia, seatur si mors non tam sit vicina: vi id verum sit, ex eo inferri non sed ultra aci dies absit ab actu mo- potest in casu subsecutae ad millio- ribundi resignantis . cuius fraudes nis dies non esse computandos ab coercere, dc prauudicium Papae, actu resignationis, ut statuit regu- aliorumque Collatorum auertere, la ; sed ab actu ad millionis. quia . est intentio regulae. adeoque illa haec separata sunt. in qualibus iu- dimensionem recipit ab actu rere non procedit argumentatio. signantis, moribundi: non alio. adeoque cum in casu proposito Ex quibus dicendum est ad alia An testo- subsecuta sit Capituli admissio: su- teram quaestionem , an admissio mus in casu regulae, de resignatio- superioris retrotrahi possit ad 'μ' ' ne & collatione loquentis ι & dies tempus resignationis p hic opus

a resignatione , non collatione, non esse aliqua retrotractione. Computantis. quam etiam Modernus, sivra Vt OmittamuS contingere pos- n. . insis. non admittit. admissiose, ut resignatio rite sit ficta, eique inquit, luperioris non potest retroινα debeatur admissio, vim c. vn. de hi: nec valere ut ex tunc; sita tantum rer. permutat. in 6. decisum est de τι ex nunc. idque merito dicendum permutationibus f ut hic a secun- est. quoniam retrotractio est quaedis commissariss relatum est debia dam iuris fictio : neque hanc inuetam fuisse in etsi collator fraudandi nimus in hac quaestione a iure exin

113쪽

96 RES P. DE IUR. CANON.

quiuerit. X . de renunc. in beneficiali-hus omnem dispositionem dependere a superiori e dc propterea etiam hoc tempus potissimum es.set considerandum, quod Corrplectitur actus substantiam: Ta c. inve . retrotrahi quando dicamr actus conc. 399. & sic tempus admissio nis; nisi in regula aliter esset eX- pressum, quoad computum die rum : ut ex primordiali Innocent ij VIII. regula mox ostendi

tasse dicenda est aliqua interpola tio obscurior secutorum Ponti fi cum . neque vel o est nouum posteriorum constitutionum lenia sum ex prioribus elici aut firmari: neque stiper solo resignantium actu, ii ne superiorum interuentu, aliquid decerni: ut in d. e. admonet. G rn d.c. luod in dubi s. adeoque hicas lores igitantium actu in manu superiorum facto dies ao. computari ex odio talio actus.

De Institutionibus.

ad ordine an eo ncndum

accepto promouera fis ita rabendam, cui

iste est annexust

o Vaesitum est an conferri

possit vacans in ecclesia Cata,edralis A. canonicarus, &praebenda, cui annexus est ordo diacon .ilis H. dispensato a Pontifice , ut quan to ei tantum deerunt tredecim Irenses promoueri possit ad diaconatum; & nunc ea sesam te est, ut intra annum in vim huiusmodi dispensationis diaconatum suscipere possist

Non posse suaderi videtur eae cia 4.s aa. Concisy Triae in t e . nec ais s3n ponterum sat s usu, nisib, qui iam aetatem , ct cureas haωtitates δαtegre habere dignoscantur: aliter irrida su prouisio. &Clem. ut ij de aetat. ct

dispensatio, per quam huiusmodi qualitati derogatur , subreptilia vjdeatur haberi a c. S.I. as. eiusdem Conciίθ. quodque dispensatio quae

contra ius est stricte sit interpretanda. c. I. f. D. de M. presbit. in Ladeoque concessa ad unum ordinem , non ad alium. DD. in c. D. ibid. Or Sanctes de mat. lib. I. dij. r.& sic concessa pro diaconatu non ad subdiaconatum; & ad Ordines suscipiendos concessa ad canonicatus & praebendas non sit extendenda. sed omni Sextensio sit prohibita. ut lute Sanches d. disp. I. Posse autem videtur probari ex

d. c. q. in verb. teneantur ιnfra annum ordines recipere requisitos. oe aec. Ia .a .d. Conc. in ven. in Cathedratis neninem ad camnicatum recipiant,

nisi qui eo ordine sacro ενι At inutasus. quem isti praebenda requirit; aus in rasiatate, ut infra tempub a rure , o ab hae sancta Synodo statutum. Istriscet d. c. . o c. ra. s. 24. J initiari valeat. vi Concilio sudiciat habere aer tem, qua intra annum promoueri polsit ad ordinem requisitum reamque aetatem reqvirere videatur non propter se s sed propter ordinem; eiusque functiones: quaSenixe requirit d. c-ε. & propter quas oldo exigitur. si igitur ordo& functiones haberi possint per dispensationem; non videtur in

conliderationem venire aetas tanquam medium ordinarium relata d. c. q. & Iz. cum extraordinario medio haberi possit idem finis. Neque vero dicendum erit dispensationem extendi a facultate recipiendi ordines ad praebendam:

sed legem communem conciliarem d. c. q. dc a. eam interpretationem admittere, ut in quo finis Concilij obtinet , verba non attendantur, sed prae his valeat anima, & voluntas legis. Quoad velli ordines; omissa i I la

114쪽

An statutum in Cathedrali olim iactu dum colle. giata esset

ut Lantum teneretur

ad ordinem

I iam eapa gem faciat l

. Lib. III. DE INSTITUTIONIBUS.

la disputatione , quam tractas Sanches ubi siv. n. ac tanquam huc non pertinente , dicendum est dispensationem concessam in maiori ordine ; inclusam habere

dispensationem in minori. Sanchesibια n. 33. Vt partem numerum-

Me minorem in maiori . ut qui promoueri potest ad diaconatum quando ei tantum deerunt tred cim menses iam tunc promoueri possit ad Subdiaconatum. quia qui concedit subsequens, permittit antecedens.& quidem illud iuris Ordine seruato: adeoque , ne aduersus titulum de clerico per μι-

tum promoto, Ordinetur. Cum vel

sola notitia minoris aetatis cum promotione ad masistratum imuoluat legis relaxationcm, L II. vers. o. D. de re ruri Quae litum insuper est , cum d. ecclesia A. iam ante erecti nem in cathedralem statutum habuerit , ut quilibet intra annum , a die primae residentiae computandum dumtaxat , debeat promoueri ad ordinem praebendae suae annexum ς & aliud statutum ; ut praedecessori cedat annus gratiae post eius mortem: an ideo sic dispensatus capax collationis sit λ quod ad primam re sidentiam non teneatur in anno gratiae; quia fructus non sit habi-

Lurus et an vero statutum cesset, per d. c. q. & c. I 2. f. nem

nem , tam qua parte derogat priuilegiis , quam qua aetaIem

requirit , ut mox aut intra annum a collatione Ordinem annexum recipere debeat λ ει qui . dem quod attinet ad priuilegium. cui d. c. q. derogatur , Per nate illud esse videtur , de quo ibi agitur : non ecclesiae conia

cumque ἐν nota ) priuilegio, exempia

rione , praerogatiua , generis nobili

tate μι insignisi: & plenius ex

d. Clem. ut j. quam refert o in- nouar ibidem di is d. vero f. ne

minem. qui proprie huc spectat, non derogatur quidem priuile-gijs & statutis ecclesiarum ι sed

decernitur ut habeant cononicatus athedrales ordinem sacrum anu CXum , quamuis ante nou haberent: ut non tam quid corrigat a quam de nouo id sta

tuat : quod adeoque in d. ecclesia A. obtineat. Uerum stante

d. secundo statuto qua de re hic non est quaestio ) cum cxfacto scruetur, & prouiso Obsit , datur sic prouiso impedimentum , quo minus promoucatur, scilicet ad residentiam non veniat ; cum fructibus gaudere

non possit , ac interim Don censeatur pacificus: & ante posses sionem pacificam non teneatur ad onera: atqui d. c. q. & clem. Vt

ij, excipiunt iustum impedimen

tum a

Quoad vero aetatem d. c. 4. dc C. I 2. Uers. nc minem se mutuo explicant: ut aetas sussiciat ι non

ut de praesenti ; sed intra annum ad ordinem promoueri possit ut dicuntur declarasse Carisdinales apud Garciam. de benes. p.

r. c. q. n. as. 2 illum utique utilem annum , qui functiones ordinis iuxta d. C. A. requirit. Nam cui fini exigamus intra annum quo functiones exercere non de beat Quoniam vero d. f. neminem, de cathedralibus ecclesijs loquens, collegiatas non tangit; Ut neque d. c. q. in illis fundationibus, quae. ante collationem requirunt ordinem actu susceptum, tempus in annum prolongat. aut Vllatenus derogat; quin & c. s. as. Conc. Trid. illas firmat. alia est inquisitio de ecclesijs collegiatis: de qua vid. resp. a. i. de Mat. st quat. prosc.

115쪽

98 RES P. DE IV

ubi duo

Mens spectanda Sc

nis illa

Vicari competit quae Capi tuto Sede

vacante. q.

Et quae Episcopo.

Ne Sede vacante.

Constitutus Vicarius an habeas iurisdictionem contentio fiam'

Constitutus est a Capitulo se

de vacante ossicialis pro contentiosis negocijs: postea tres Vi cari j sine potestatis declaratione; nisi quod triduo ante declaratum fuerit eos constituendos cum facultate qualis de iure competit: quaeritur an potuerint quendam beneficio priuare; an ille recte apta pellarit tanquam pronunciatum sita non habentibus iurisdictionem contentiosam p Et quidem ubi duo sunt vicari j, alter in contentiosis, alter in voluntarijs: non posse hunc ad alterius terminos progredi proponitur ex iss quae tradunt Renus. rvram in Form. yic. n. 26. alij que. Constituentis mentem , & loci consuetudinem in discriminanda Ossicialium & Vicarioru, ubi duo sunt. potestate attendendam existimaui in Cansiuis. can .de qραωUI. quoniam autem utraque hoc in casu obscura esse dicitur, iamque

ante creationem vicariorum deis

claratum,daudam illis omnem potestatem, quae de iure competat; videtur commissam illis esse om nem illam quae ipsi Capitulo com ' petat Sede vacante. Iadeo Vt quidam disputent, an aliqua penes Capitulum remaneat aranta in sum.in v.Capitulram pede vac. n. atqui Capitulu succedit in omnem iurisdictionem Episcopi : si vis. orpenuis.de Applend. negligent . praetit. In 6. Episcopus autem constituendo Ossicialem, similem aut maiorem potestatem ipse retinet: vi generaliter traditur, quantam quis dat, ipsum retinere.Selinus in c. nouit. n. I.

vers. quod tamen x. deludis. ex Baldoin ι. qui fle patris C. unde tiberi. n. 2 .

Grammat. deris Io. n. 7. Scacria de iudic. l. I. c. o . n. F.adeoque Capitulum, cum ossicialem constituit

in contentiosis, eandem & maiorem retinet : ideoque hi Vicarij post creati cum facultatibus quales iure competunt, generaliter constituti videntur, non specialiter tantum in spiritualibus; sicut ossicialis in contentiosis: & conis sequenter possunt hi uti etiam iu- s. risdictione contentiosa; sicut posset Episcopus , seu Capitulum, s. a. . c. I S. quorum vices generaliter in eos transerint. Seu neque videtur obscura omnino esse Capituli initentio. quippe declarando eam velle potestatem collatam quae de- iure competit,cum illa sit uniuersalis ; & intentio etia Capituli fuit satisfacere Concilii Trid. decreto s. a c. I 6. quod loquitur de vi Cario generali non in spiritualibus seu voluntarijs tantum et est censendum ad mentem decreti

eos constituere voluisse. c. causam.

X. de rescript . & vero quoniam credo, non obstante ossicialis de Ut C riorum creatione , a Capitulo non esse abdicatam iurisdicti nem, & solicitudinem Episcopalem , in quam illud successit; puto spectare ad Capitulum interpretationem suae commissionis e praesertim in futurum: sicut spectas set ad Episcopum. Claro porro mihi videtur agnosci Capituli retenta iurisdictio in Epistola Clementis VIII. apud)uarantum ubi fp. scripta ad Capitulum Ncapoli innum , in et erbis ; date operam, ut cinius Dei ct ecclesiastica disici ina aιω- . rate observetur, O 1M ecclesia, eluque is ι iselfrictio es libertas ubique sana ct Capitulartecta sit. neque ulla ex parte imminua- PQnς iar. denique quicquid ad Dei honorem in risi iser animarum utilitatem pertinet , sum risdictioma inter vos concordia procurate quam φx Rrn ς

diligenissime. Eode facitiquod Cou- θcilium Trid.Dq. c. 16. iunet qui de vicarium a Capitulo Sede vacante constitui; non tamen omnem potestatem tribui, nihil Capitulo reseruari: imo dum ibid. liberatos 1 Capitulo iterum successori ratione dare iubet: non tamen declarat libera

116쪽

nis, & moram non ferentibus,pro

debito posset fatisfieri.

De seudis.

RESPONSVM I.

us va an

ius umibat ensi vii. et in

Lib. III. DE SEU DIs. 99

liberationem nulli ter factam esse: censualibus suis libris inscribere. 3. item chartas Episcopales non ve- quamquam enim secundus Centat ad Capitulum peruenire ; sed ius sine praeiudicio primi imponi ita dismihi mandat successeri restitui:&,s r. posse dicatur; Papon. arr. I. s. t.a. φορος c. Io. intra annum Vetat; post an- n. p. ita ut prior tempore maneat β' num permittit dari dimissorias a praecipuus:arg.c.conssitum .X. de re Capitulo. ac proinde fatis liquere tu. dom. Papos. et bi Apra citam Fia n. videtur agnosci in Capitulo iurisi in c. causam de probat. Ioan. Fabr. in s. dictionem, & si vicarium crearit; adeo Inst. de loc. se cond. tamen qu unum , vel plures, & oeconomum ad iura dominicalia ab alio, quam iro fructibus. Id enim ea ex cau- primo domino recognoscenda, id a potissimum videtur fieri ius non est permissum. idem Faber in Lium , quia pCene esset impossibile, cum dubitatur in princ. n. F. C. de Iur. ut, si Capitulum per se totum ad- emphr. N de fidelitatis iuramento ministraret, singulis ecclesiae ne- diserte decisum est. in c. aa. X. de. cessitatibus , praesertim repenti- Iureiur. Dux Brabantiae omne allodium in villa N. contulit monasterio S. B. retinuit tamen in eadem dominiam asti iustitia, ct in silua II. venationes ferarum et quod teaihomce initionch dicitur: ct quod mona. Herium non poterit exstirpare s luam, . Α- nisi de Ducis volantate : quassitumine est an ad monasterium spectet tinctu

De diuersis dominis unius, venatio perdicum; an ad illum

naturali , & ciuili Romano Venaia

OFficium villici laudi nomi- tio cuique permissa est ; ita vis

ne possidetur ; praescribere rae capientium fiant. ν.D.de acquir. ergo aduersus fidelitatem non po- rer. dom. nec intersit quoad be test. Papon. arres. L I a. t. I a. o. stias, feras , & volucres utrum inata as. Villicus ossiciarius est, suo quisque fundo capiat , an in Procurator . seu mandatarius. L alieno. L I. D. eod. fera Inis. de rer.et νbana familia se ibi Alciat. D. de divis c. ius naturale. Hst. r. L vn. C. veis. Agnis unde iliud euangeli de venat. fer. lib. I r. vi iniuriarum Cum a redde rationem visi atronis teneatur, qui piscari aut aucupa tua. siue ergo ossicium sit perpe- m quem prohibuerit. I. iniuriarum tuum , siue temporale a fines 13. s. vis. D. de iniur. Quam- mandati domini sui diligenter quam in Germania venatio Prin- debet obseruare. l. s. D. Mand. & cipibus reseruata ex historijs pri- non obsistere domini utilitati, aut dem videatur. unde ex Crant. hiq. Committere feloniam. ex qua eccl. L I. c. a. refert Baronius ad etiam hodie vasalli priuantur. an. 8Oq. Carolum Magnum ossia

desin. de sevd. p. s. c. i. post Chas burgensi ecclesiae nemus certis fi-san Ger. Mobn. Papon. d. l. Iy. iis. nibus definitum dedisse , cum 33- ar. ρ.er sqq. aut debet sponte omni , inquit diploma , integritate refutare seudum. ι a. stud. t. a 8. in porcis sisePribus , ceruis , auc delin- ubi Fupra c. 2 nec potest bm 4 ct piscibus , omnique vena vasallos aut emphyleutas Domini none , qua sub banno Quali is ore sui, se os vasallos aut emphyteu- stum deputatur , ad famili u emtas . aut censuarios facere ; aut sorelli nonri Aqui grani in sisa ,

117쪽

Ioo RES P. DE Osinivi in perpetuum pietatis Uum

donauimus: ea videlicet ratione , quod

si quissum Me idem nemus non robanno munitum sine praedicta Sedia i lapi licentia nudis venandi , velaoud agendi unquam introierit, siciat si iam diuina quam regia ultionis vinia dictam incursurum a necnon pro delicto siexaginta βιidos noctri ponderis,

quos nisu pro banno violato debere Datuimus,redditurum.Inpuper vero eidem

Episc*o, eiusque successoribus perpetuam concedimus licentiam, tibertatem , ct ab omni regali imperio absolutionem e nisi forte contingaι

Superuenit tandem constitu tio Frederici de pace tenenda , se eius Volat. in viabus studorum. nemo, inquit, retia fise , aur laqueos , aut aesta qualibet inPrumenta, ad capientadas venationes rendo , nisi ad ursos, apros, vel Apos capiendos. quod& si non male intelligatur ne cum armis huiusmodi venatio fiat ; aut defendatur armis ; propter Para graphum antecedentem , & conis sequentem, rusticis, viatoribus, nec non militibus non idoneo loco arma vetantem ; tamen multis locis generaliter recepta

est huiusmodi prohibitio. unde nata est nobilis illa quaestio , an

Principibus liceat venationem subditis interdicere λ de qua cita

ti a Fachin. ob. I. controuers. c. I.& in Hollandia quidem Grotius

in Introduct. ad Batauιcam rurisprudentiam t. a. p. q. animaduertendum

esse dicit , quod aucupium nobilium volucrum spectet ad supremitatem Principis; eorumve quibus huiusmodi ius concesserit.

piseatio ictiam in fluminibus, ScVenatio quadrupedum. nisi quod magnates liberi.domini , unum

Ceruum quotanniS , & minores feras, ut cuniculos & lepores, omnes nobiles venari possint. in Brabantia autem per latum Introi-rum aris , 33. 34. IX. liberior est venatio. ut quilibet venari possit lepores, di vulpes per totam

Brabantiam , 8e cuniculos extra loca immunia svrhe et randen j. Seundique cum volucribus aucupari. denique omnibus militibus, scuti seris, alijsque bonis viris ira- colis Brabantiae . per totam item Brabantiam, exceptis certis locis

liberis, seu sylvis regis, grandes

feras venari. Vtrobique autem animaduerti potest venationem nobiliter es.se exercendam, & fere per nobiles maiorum ferarum. etsi unicam quotan mS magnatibus talatum permittant Bataui , ut dixi mus. unde & alibi quaesitum est, quibus dynastis , aut toparchis, ius venandi competat λ & in additionibus ad arresta Paponis Ll3.ri . a. arre f. a. iudicatu dicitur in purpura Is 73. Domino quidem per totum suum territorium ; vas allo autem in fundo suo dumtaxat venationem licere. & II 6 I. in Ar- restis generat. etiam domino habenti mediam, & infimam iuris. dictionem. ijsque arrestis Conformiterispius hic iudicatum fuisse

refert Christinaeus vo s. de venas. ferar. deris. δ . n.32.

Et vero cum iure quisque prohibere possit, ne alius agrum suum ingrediatur ; d. f. vis. Venandi ius, aliumque prohibendi , magis ei qui habet infimam iustitiam quam qui altam, competere dicendum foret: quippe is fundi uirectus dominus est, alius tantum terrendi potestatem habet. l. ρυ- 'Pus. . territorium. D. de Verb.

pign. quo non spectat prohibitio ingrediendi fundum, & Venandi. nisi & hoc a Principe supremo concessum sit. nam qui de prohibenda venatione tractant, & sp

de reg.tur p. a. ν. δ. iss fere utuntur argumentis dumtaxat, que silpremo Priucipi competant:ut is possit prohibere,ut quae natura secit Co munia, uni Principi seruentur: aut

ei, cui ille ius istiusmodi dederit. Tatam ct citati τbi Ap. sec. es causa. quam

118쪽

Lib III. DE COquamquam BOreli. I. x. 3. de edict. magis. huiusmodi venationes vel ab i plis supremis Principibus prohiberi, multo minus ab inferioribus posse neget, pluresque secum sentientes citat. & n. quidem 7. dominum territoris alterat pollequidem prohibere territoris Iscupolius fundit ingressum ; non ramen aucupium,aut Venationem. Sed in casu nostro in lilua H. tantum Dux reseruat venationes ferarum: quam ex d. ar. I . LII in troitus, o Gratio digitistimam ellevenationem ferarum grandium mox diximus: eoque Dux H. eandem sibi reseruat dictis verbis : se

in flua venatιones ferarum , V lique ceruorum , aprorum & similium: quae fere alibi inter regalia habentur.adeo ut in Anglia ex constitutione Guillelmi II. capitale fuerit prehendere ccruum. ut de eo Ma mesbur. loquitur autem Dux in lin.

gulari, de sylva; scilicet de qua

paulo ante inquit, sylva quae vocatur H. in istiusmodi enim magnis sylvis grandiores illae bestiae

solent hospitari , minores etiam alibi; adeoque harum respectu retinuimus, inquit , in f lua venationes ferarum. Vbi feras eo scnsu accipere congruit, quo in d. tis. de venat. si rar. tit. δ. C. tib. I I. ubi tota

lex unica loquitur de feris grandioribus. quo fine idem Dux stipulatur, quod d. 0 luam Domus pradicta, inquit, non exstirpabit, neque, exstirpare poterit, nisi de noura voluntate. ne ea exstirpata desint ferae,& venationis voluptas ibi Principi auferatur quale aliquid reperimus in c. cum dilecti. x. de donat. lIn alijs autem sylvis, pascuis &c. Dux omne allodium concessit, &ius omne retento tantum altae tu stitiae dominio. Cum ergo, quod praetor vetat in uno, censeatur in altero concedere ; ι cum praetor. D. de iudic. &N quod de uno negatur , in altero censeatur admitti ; c. nonne. X. deprcumpι. qui res certas excipit, inquit M MENDIS. I O Ilex praesum. f. idem respondit. D. de

ui νώ. te. non poteu non υιδνι de caeteris rebus si se. dicendum eliergo tam extra d. sylvam venarionem non esse reseruatam; quam in ipsa sylva venationem ferarum dumtaxat grandiorum , non minorum . idque significari ca voceollivanc . quae in principali lignificatu de grandiorum ferarum captura solet miciligi a venatoribus. 5 in unaquaquC arte vocatabula artis accipienda sunt sicut solent accisi a peritis artis. ut dicitur de modo loquendi p.itri S L milias, regioni S,σ c.L numIuta. IS. D. de tigat. s.

Nec obstare potest , si dicatur

Ducem conferre allodium in deci mis , strat , pluis, σρι carys ; non autem ibi addere , τeuationibus'. adeoque iure piscandi expresso vcnationem videri reseruatam: d. c. cum strator. d. l. nonne'. quia argu

mcntum istiusmodi plausibile eis et, si ali .i vcrba antecedentia &consequentia non oblisterent. pr terquam enim quod exempla ex presta non restringant regulam: in-1uper subitangi Iur; cum omnibus vinpenditW uis: qui aute omnia dicit. nihil excludit. deinde ut seneri per speciem derogatur: ita specialis praesumptio prevalet generali.

intenoch. de fraesumpt. l. . q. ast. n. 7. adde argumentum d. c. cum dile

isti. ut interpretatio fiat plenissi me in beneficiis , cum id admittit sanus intellectus. Id quod iuuat summopercquod monasterium S. B iam olim fuerit in possessione aucupandi, & elocandi aucupationem per-dicum: Vt ex munimentis constat;& probatum fuit Ostiario, qui manu. tenuit Abbatem dc conuen tum in d. posse ilione, cum poenali interdicto secundum litera S, non obstante appellatione. nec huiusmodi interdictum Ostiar ij a Curia hactenus est mutatum et in dubio auistem sermone dc iure mClior est conditio possidentis. c. in pari. de I et re ,

119쪽

toa RES P. DE IUR. CANO N.

reg. iur. in s. & quando actor non Domini quilibet in suo districtu

potest probare rem suam esse, re- ius venandi elocant , retia & la manet in suo loco possessio. f. reti- ciueos tendi permittunt in rem nenae iuri de interdici. & hic prae- ruam; alijs prohibent : & in hu- sumptionem 1acit donationem iusmodi elocatione , seu utilitate Ducis ius ancupandi ex antiqua partem dominici iuris consistere interpretatione comprehendisse, putant. sicut responsum est aucu- secundum quod & verborum do- pium venationemque in fructu nationis generalitas probat, & ex- esse. l. 2σ. D. de usustin. adeoque ceptio in non exceptis firmat re- & hic dicendum erit hanc domi gulam: quia decet concessiim a nici iuris partem d. donatione Du- Principe beneficium esse mansu- cis comprehensam fuisse , atquerum. c. aecet. de reg. iur. in α & id ideo etiamnum d. monasterio quod nostrum est sine facto no- competere. sti o ad alium non potest transferia Quae de perdicum aucupio diri. l. id quod. D. eod. nec a quopiam ximus: ex ijsdem causis tribuenda plus iuris in alterum , quam ipsi sunt monasterio , quoad aliarum competat c. 79. eod. in θ. sed is volucrum nobilium , & quadru- qui in ius succedit alterius eodem, pedum venationem;excepta graΠ- quo ille,Vti debet: c. ψσ. eod. sequi- diorum ferarum venatione in d. tur aucupandi facultatem mona- sylva de H. Duci reseruata. sterio semel concessam . non potuisse auferri ; nec in alium plus iuris potuisse Ducem amplius transferre, quam ipsi iam competeret. sed eum qui oppignoratum nunc possidet dominium altae iu

stitiae, eodem tantum iure nunc Commissio apostolica nulla-

Mandati.

posse uti, quo Dux potuit pcdonationem monasterio fu

actam.

adeoque Oppignorationem excommuni formula factam , seu venditionem , praeiudicare non potuissed . monasterio, aut empistori ius tribuere in re antC mona sterio donata: sed tantum actio

tenm es excedenda.

Reue , de cuius terminis Scintellectu quaesitum fuit , itanabet; Cum eten. frater Archiepφω-p- C. qui nostri o huis, sancta Sedisso Iolica in Belgicis disionibus Nancst

nem ex emto ad praestandam eui- mμη refunctus fuit, ad almam Vrbemctionem: debereque monasterium Noctram, iussu noctroredierit, Nos ne relinqui in iure, & possessione au p pterea negotia contentiosa iurisdi-cupandi. caeterum quod spectat monis earundem ditionum , aliqua de ad dominium altae iustitiae Duci mmenta pariuntur, prouidere volentes. resseruatum , ex d. formula trantia- σc δε ιua stri, prudentia , integritare. tum est in C. quondam villicum doctrina o rectetionis zelo plurimum in Ducis, praeter illa quae eadem fota Domino confisi: Dbi is ad beneplaci- mula excipit , inter quae diserte rumno Dum quamcumque iurisdictio- non excipitur venatio ferarum, in nem contentiosam infra omites istius trid. sylva Uuci reseruata. gationD , eidem Nuncio pro tempore Enimuero quamquam per Bra exiisenti, de iure , usu, consuetudine, hantiam nobiliter cuiuis venari li ant in vim quarumcumquescultatum, ceat;tamen alias retia tendere, aut O indultorum apoctolicorum quomodo- ignobiliter venari, nec in fundo liber comperentem, o alias eisdem mota quidem suo licet. Gratius ubi su- Δ, ct forma , quibus Nunc iud huiuspra. multis tamen locis pagorum modi indicta legatione existens potess,

120쪽

Lib. III. MANDATI.exercere Aera o licite posiis, o vale.M

uam sonam ct amplam facultatem

ceteri lue contrarys quibus umque. i. Tribuit hoc Breue exercitium id Q contentiosae iurisdictionis quali L. et 'os cumque compet ijt Nuncio Belgi

a coiris pro tempoIC Existenti: non qualis

x.ηψ' i pectati in his vel illis fuit tributa. ias nam si qua his vel illis Nunciorum:ritio, personis facultas fuit concessa spei ' μ' cialiter; significat generalem coth-

mistionem eo non extendi. sed regulam esse contrariam. s. prasenti. . loca. de praebend. in o.

Dixi ; Auncto Felgis pro tempore exintenti : ijs enim verbis utitur Breue in dispositivo: ut in narrativo his ; Archiepι opus C. Nunc ἐν munere funcIus suis: iterum in dispositivo: modo sese ma quibus Nun eius huiusmodi l nota in d. legatione existens potest siterum notat exercere polus. significat ergo facultatem,

quae ossicio, muneri, seu nunciaturae competat: non quae personae

alicui specialiter tributa fuerit. alioquin diceret , potuit. quippe tum Nuncius aliquis non erat, sed ad Urbem redierat. facultatem. Ergo muneri, officio, administ ra tioni Nunc ij, ut talis, concessam tribuit: non vero singulariter personis indultam. quae non abit in Consequentiam.c. I. O 28.de regia.

Non obstant ea verba ; aut in vim quarumcumque facultatum es in--L orum apostolicorum quemodolibet comperentem: Puta rursus p recedunt illa verba: eidem Nuncio pro tempore emnenti, id est, quae nunciaturae, ossicio, muneri concessam deno-zant ; non personis indultam. Minus obstant illa verba; de rure , υβι, conbuetudine. & quod Nunc ij Belgii uti ita consueuerint: quia quae fecerunt in vim speciolium mandatorum, seu concessionum: non transeunt in usus , de

consuetudines.quarum omniS au

thoritas est a sola longae uitate

temporis: non vero a mandatis,

placitisque Principum. ius enim est non scriptum consuetudo,

UsUS moreS. c. mos eis. c.confluetudo. Hi . I. in v. de moribus tantum tracta,& ias defrι lex c. veniate.d. 8. in V. confluetudinem ratis , or veratassemper

excludit. c. in his rebus ae P. i s. ut si quide usu, aut consuetudinC testentur , praemittere debeant sibi constare Nuncios in facultatibus hoc illud ue non habu ille expressum ι sic tamen . vel lic uti consueuisse. Quare ctiamsi quibuClam Bel uti Nunciis specialiter fuerit conia in e nun-

cessum, ut rei cripta ipsI dare pol' pol. st teci. sent,& delegare causas appellatio- pere appei' num a iudicibus ab i psa Sede apo. 'RVVRVE . stolica delegatis interpolitarum; a delegatissamen id est contra ius commune, ab ipsa S.

c. ADAIsti. V. de olf. legat. sicut aduersus eius siententiam, quι vice Principii cognosti . solus Princeps restituit. I. aduersus C si aduersus rem in d. l. I. C. Obi se apud quem. l. illi a quo. f. lcm pePiuum. D. ad nnest l. 3. f. tractemus. D. de arbit.c. innotuis. x. de elem

Vt par in parem non exerceat im perium : sed in his omnibus casibus, inquit d. f. tempestiuum, iraque similibus principale auxilium implorandum est. quare & pro regula habetur,ut Commi 1siones semel in Curia Romana signatae, semper maneant curiales : dc postquam S. Pontifex semel manum apposuit, ut nemo se possit intromittere. c. r. 9 2. X. de confirm. viii. vel inuti Dicitur etiam ultimus Nuncius

asseruisse huiusmodi facultatem tibi non fuisse tributam, & si quid secus fuerit exPeditum, per sub Nobreptionem fuisse obtentum. 3c, si quid huiusmodi foret ex usu reinc tendum, tamen usus ultimus euet sequendus: c. cum de benef. deprab.in. o. dc ubi is variuS est, neu ter seruandus; sed ius commune.

SEARCH

MENU NAVIGATION