장음표시 사용
131쪽
ad trientem tantum patrimonij,&
luisse fisco deferri, quod ab inte- buerit qua poena Flyco aut
S I quis testari aliquem prolii.
stato ad illos pertineret, si indignus defitisset. Quemadmodum antiquuS etiarigor fiscalis arripiebat qualiacumque etiam sine crimine cadu Ca. Cuiu S rei iniquitas caducorum o buerit si per mores loci coma abrogatoriam legem extorsit vel pendium fisco non deferatur; sed ipsis Romanis. I. vn. C. de caduc. agnato proximo;quaesitum est, an DE. , Fiscus ad arhitrariam pCCnam age- Quinimo ut consuetudines aliae . repossitλ . alias prouocant, & interpretantur Semota vi, Cuius correctio est , ilia secundum Casus similes, ut decer- ex lege Iulia , non videtur olim ho&.nunt etiam dictae leges Ioannis poena alia fuisse, , quam ut prohi-Ducis, coniecturare licet in his in- bens ex vi aut dolo luctum non L. dignorum cau sis per proximiores Ceres.I. r. D. quis aliquem te Bari pro agnatos exclu su m Fiscum: ad imi hi erit. sed successit lex Alexandritationem consuetudinum seu Ja- Seueri l. I. C. eod. quae Crimen ad-lium ; per quas qui fratrem occla iunxit. ubi gloss in ven .crimen illud dit,ut totum Dudum haberet Du- vocat extraordinarium. adeoque do quidem priuatur, ut indignus: Menoch. de arbitrar. L a. cas. In .n.
sed non ad Fiscu illud, sed ad pro- a. dicit criminalem poenam iureximum agnatum defertur. c. i. si definitam non esse; sed arbitrio Iu- militer. ubi gos' in et eis. fratrem. dicis relictam. quam cum authΟ-inuibus modis studum amittatur. ite res alii aliam exigant ; ipse hodie, rum si vasallus in dominum delia inquit , non iniuria dicere possumus, querit, & si ob odium patris etiam omnibus in capsaspoenam iam esse ar-
nlio laudum auferat 'r, non tamen bitrariam. - ' M
agnato proximo. c. u. tit. sua. Porro in arbitrarijs statuendae da fasias studo priuetur. l. a. stud. quam sunt p ccuae ex cause,persona, locb, coniecturam iterum iuuat, quod tempore , qualitate , quantitate, tota haec olim gens fuerit milita- eventu; pro religione iudicantis. ris , & seudorum Consuetudines Vt considerat haec omnia lex aut leges sint militares. facta. D. de parn. ita tamen ut sem-Αdeoque tum in genere reci- per in mitiorem partem Iudex inpiendum videtur Fiscum per mo- clinet. c. de ca sis. de os deleg. c. in res nostros partem petere non poG poenis de reg. ivr.iu 6 Ioi praestes. I. si de se, quae indigno aufertur; tum in interpreratione D.depoenis. specie, si quis aliquem testari pro- Denique ex authentica ut nulli Quin hibuerit,minime posse. Iudicum f. st hocperuenit. non tan tum simplum ex interesse laeso: sed 'di duplum ex poena praestandum Contendunt authores Menoch. ibid.n ar. sed id quidem laesis. crimin liter autem, subemus, inquit buis modi extra cingulum fucus in exiliam destinari. praemiserat autem haec; is inique, inquit, agunt occasi e lucro
132쪽
r- ι neque tectamenta concedant sarcre ctc. sed inquit, quidam prouiN-cialium Iudices: de propterea ad tales restringunt illum . DD. citari apud Menocb. n. 29. & quamuis ille dissentiat, ob verba , aut alν cuilibet: tamen locus ille agit de ludici bus, eorumque vicari js : ut verba generalia videantur ad rubricam restringenda. ut solet dici rubrum cum nigro esse concordandum.
praeterquam quod illa verba generalia tantum ponantur tu prohibitio ue. post quam ita pergit ad ymnam; si vero, inquit, quidam huiusmodi odibilem rem in quolibet loco noma reipublica praesium rit agere, . aut miniis re I uota j eι, qui hocpra- sumpserit scere , iubemus huiusmodi extra cingulum factos circ. agit ergo de ijs, qui cingulum habent id est Iudicibus; aut qui eis ministrant; id est ossiciariis. ut priuatio dicitur supponere habitum , 5c vale, re argumentum ab illa ad hunc
. ti mode- Sequitur ergo, quamuis varie
acidumi disputetur quousque se extendat arbitrium Iudici commissum, ad poenam irrogandam; in hac tamen materia prohibentis testari infra poenam amissionis cinguli,seu exi- lij retinendam esse: quando prohibens non est Judex, aut ex eiuSOt-ficio. & est ratio summa differentiae: quod Iudex obtentu potesta tis delinquens,eiusue Ollicium, teneatur de vi publica, non autem priuatu S. Praeterquam quod recte Menoch. Gιsupra tradat n. 2s. locum non esse poenae prohibentis testari, quando testator exinde moram habuit, de libertatem postea te
standi, sed neque si leuis fuerit prohibitio; seu impedimentum ;
multo minus si quod actum est ad
amicam inductionem tantum spectarit. ut in I. vis D. ct C. si quis MLquem tectari prohibuerit, & D. O probationes exigi clarissimas,adeoque testes omni exceptione maioreS.
Ubi si eliendisint coniuges PUXor eligere sibi potest seia ,:
pulturam , quamuis marito Vxor apud non asscutiente. c de et xore.X. de Apuli. si non elegerit, sepelienda est tuum.
apud virum. c. ebron. c. unaquaeque,
I s. q. a. si plures Viros habuerit: Eui, ueapud viti naum c. is qui s. D. de si viximum. puli. in s. sed quid si viro praemo. 1
riatur pulcherrimam vocat quae. Vbiit praestionem Panormitanus. ind. c. is ψο-x xiv A. N. o. videntur enim ea iuris loca ita de uxore loqui, ut praemortuo marito apponatur. recte tamen ait Panormitasus nationem militare in illis locis assumptam; ut quoa Deus coniun ιι , somo non separet; nec in vita, nee in morte. ideoque si maritus non tantum sepulturam
elegit, sed etiam sepulchrum,nin nimentumue aed i fi cauit quod electio herii non facile permittit VM riari : recte dici in eo sepeliendam
Uxorem praemortuam. Vt quos coniunxit coniugium , coniungat sepulchrum d. e. ebron. quod apud nos iuuari quidam recte putant ex communione honorum quae per coniugium inducitur. Vt sistante matrimonio sepulchrum aedificet maritus, commune uxori censeatur; Sc lepeliatur tanquam inmo : sin ante coniugium struinctum fuerit , ubi iure statutario, seu pacto domus & aedes etiam seia
luto matrimonio manent Cominmunes. idem dicendum est , ubi non manent: cessat cummunionis, de legis ergo. q. f. is autem. 2I. D. de fidei commig. liber at. argum Cntum: non tamen ratio d. c. Chron.
Quid si ergo non proprium se pulcrum habeat maritus: sed ma- ii Orum , in quo intendat sepeliri
& existimat Panormitanus idem dicendum: si tamen resolutio ceriata sit. ne , si contingat variari,uxor sepulta maneat inter extraneos:
133쪽
quod viva non praesumeretur vo-An maritus luisse. Quaerit iterum, si maritus insepvse nec proprium, nec maiorum harum .ioii,3 beat sepulchrum: sed uxor habeat maiorum ; an inferri debeat maritus in illud; quo illata,aut inferenda sit uxorp& magis est, ut debeat: ex eadem ratione Zc ebron. si tamen non sit sepulchrum familiare , sed haereditaruam et non enim censetur vir transire in familiam uxoris a sed contra:iura autem hinreditaria communicari marito, Per Uxorem videntur. Pium ta-- men est argumentum, Ut non eX-
cludatur maritus: quod per coniugium una caro factus sit cum uxore 3 quae excludi non potest.
PRaescribit Concilium Trid. s.
LI. cap. q. de res ut in omnibus
eccle*s parochialibus, & baptismalibus, in quibus populus ita numerosus est, ut unus rector non
possit sussicere ecclesiasticis sacramentis ministrandis, & cultui diuino peragendo; cogant Episcopi rectorem, vel alios, ad quos pertinet , sibi tot sacerdotes ad hoc munus adiungere, quot suffciant ad sacramenta exhibenda, & cultum diuinum celebrandum. Quaeritur, ubi populus est numerosus; & rector suffcienter do intus; teneatur ipse, aut qui mal res decimas percipiunt, populo curare sacrum matutinale 1uis ex- peusis,vel plura praeter summum, Pro populi necessitate, qui conuenire omnes non possunt ad sum-
mum nec ante obligetur populus quam non sum ciant omnes decimae portioni congruae,& isti one ri. ut in secunda parte d. c. . tum demum ad onus vocatur populus cum necesse est, siue in subsidium, non sufficientibus fructibus quomodocumque ad ecciesiam pertinentibus. voluit enim Concilium
necessithi populi prouisum esse,& tot esse sacerdotes, quot sufficiant cultui diuino celebrando, populo necessario. unde videtur& id consequens de pluribus sacris utique necessarijs , ubi non omnes ad summum Conuenire possunt.
Uerum neque timorati parochi; , neque Episcopi, Abbates,&Capi' iut. tuta , qui incorporatas habent parochias , & primitivi pastores dicuntur,id praestant: neque antiqui canones parochum obligant, nisi ad lammum sacrum, seu missam Parochialem. ad quam parochiani conuenire debeant. de qua fistraeophilusparochiali p. a. eoque &Concilium secundum antiquos Canones accipiendum est, dum diserte aliud non exprimite ut nihil demissa matutinali: de qua nec
Sane,si de interpretarione legὼ νη- ratur, imprimis inspiciendum e με, iure ciuitas rura in eiustmodi ea ibus 4 α mi fuit. Frima ect enim legum interpri et co raudo. ita lex a . D. delet. cum '' ergo huiusmodi onus antiqui ca'nones parochis primitivis, seu Vi Carijs non imposuerint , neque consuetudo, nec Concilium Trid. exprimat; non videtur recedendum ab eo iure, quod diu aequum visum es.
Nec verd necessitas audiendi i. sacri,quoad illos qui distracti cura in familiae, pecorum, aliaue ad py Grochialem mi siam conuenire non possunt, facit ut secundum ter tiumue sacrum habeatur pro necessario cultu diuino,cui peragen do assumendi sint sacerdotes. qui
vel simpliciter excusari possuDt,
134쪽
ob impedimentum; ne teneantur Vbi ratio legis obtinet,aut ubi cer- ad audiendum sacrum: secundum tum est illam non obtinere, quae ea quae habet Nauar. in Manual. e. rendam esse aliam legis rationem. ar. Summi et vel iterum vide Euerarae in loc. legat. in loco ars ex consuetudine,qua in pagis prae- tim. legis. . cum seqq. unde cum insertim ubi plura sacra non cele- non numerosis populis obtineathrantur impediti censentur hacte- tamen necessitas audiendi sacri: nus non obligati. & in huiusmodi. nec tamen obtineat decretia d.c.4. missae audiendae etiam relaxanda alia quaerenda est d.c.4 ratio. nec obligatione valere consuetudi- obligare dicenda est illa necessi-nem tradit idem Nauarrus. ibrae taS, ubi populus est numerosus, pa n. . Lochum primitivum, vicarium seu Imb audiendae missae parochia- rectorem ad plura sacra. sed cultuitis tanta olim fuit obligatio ex conia diuino fatisiacere censebitur, suncibo Constanι. 6. generat can. 8o. xt fi ficienter administrando omnia sa- quis tribus Dominicis abesset, nisi cramenta ; praedicando verbum impeditus, excommunicaretur: Dei, catechisando, missam par in eaque ratio ut alicubi obseruare chialem celebrando, vesperas lau- tur , ut missa unica dici permitte des, aliaque, quae potest , officiaretur. quod reprehenditur in e νε- iubeuhdo, secundum consuetudices. de consecrar. HR. r. & alicubi nem loci. c. I. st. X. de celebra .mis a 4. adhuc obtinet, ut sub summo sa. Dixi parochum primitivum, vi ex si dero alia fieri vetentur. Chonis. de carium, seu rectorem : quia Con-sac. poluta l. a. ris. I. u. 3I. ubi ille cilium Trid. rectores vocat, seu tum iure αconsuetudini etiam deferendum alios ad quos pertinet. eo utique i0ςψ censet. & in da. cos. non dicitur modo, quo in secundo casa d. c. obligationem incumbere;sed om- 4. loquitur, in verb. ex fructibus adnium deuotioni satisfieri non pos- eccogam matricem quomodotumque se,si unius tantum missae more sese pretinentibm. quales possident tam uato sacrificium offerre non pos. primitivi parochi , quam vicarij,
sint, nisi qui prima diei parte s seu seu rectores. vires illae ad omnes
ad parochialem missam conuenm transeunt cum suis oneribus. earint. demque aequitas est in utroque Ca-4. Et verci, si Concili, verba cultus sub N ad omnes matricis ecclesiae .hesii δ'peragendi extendenda sint ad fruuctu possetares spectat decre-
sacrum matutinale, aliudue , non lum d. c. 4. sed eo tamen ordine,
opus est exigere numerosum po- ut prius teneatur rector, seu vica pulum. Cum quaevis vel maxime rius, quam primitivus. quia con exigua parochia, etiam paucarum stituta illorum portione congrua familiarum, huiusmodi necessitata translata sunt in illos onera ρο- tem sacri matutinalis patiatur. rochialia ex formula omniu unio- clim in omnibus sere familijs prata num, & incorporationum in subsertim rure, aliquis ad sarcinas,cu sidium autem tantum tenemur
stodiam domus, pecorumue reis primitivi; dum congrua portio linquendus sit; bc missae parochia- non sussicit. seu potius illa augenti adesse non possit. exigit autem da est ad rationem oneris acui fe- Concilium Trid. valde singuIaria rendo sit impar. quae portio pen' ter populum numerosum. non igi- det ab arbitrio Oidinatij loci. itatur ubi non est numerosus obilia ut certa laxa praescribi vix possit,net .aro a conirario siense. quod in iure ob locorum , te orum, & pre diciιur se validi Fimum. de quo utὸ xlorum varietatem.
neratim traditur Iegem oblivere, Q. ' . REH
135쪽
Postulatiati debeat, & a quo positi'
RESPONSUM III. ditur ad qualescumque patron Se
&, nisi id praestiterint, & vicarios
De congrua parochorum Uicariorum portione.
Udicium hoc non dari, nisi po-
Uieariuspe petuus esse an dea beati
praesentaverint, supplet Ordina
rius. com. I. detur. patronat. cuius 4. clementinae ordinem n. 21. ct Quis ordor
seqq. contendit Rebuffus esse se I Udicium hoc non dari, nisi po- quendum : alijs contendentibus
stulatum fuerit, ex L q. f. hoc au- non esse necessarium. imo sepiustem iudicio. D. de damn. infec. ct ibi vacantis adhuc vicariae taxatur DD. ait Rebuffus.1rafiat. de congrua Congrua portio a vi magis idonein. i . sed rectius dicitur ex ossicio prouocentur. incumbere ordinario. ex clem. I.de Vicarium ad rationem redden- s. iar. patronat. non tantum initio, ut dam obligant canones incris Lase- admittit Rebestas i sed & postea; ranens deprab. c. ex oteris in fin. reddendas si vicarius non tantum Congrue rumpatronas. c. cum er plantare. ν. ιν axio ς
non se sustentat; sed nec hospitali- eccos de priuiles. c. sane. I s. q.- 'tatem, & alia parochi onera,vide, Episcopo quidem de populi cura; cet, sustineat. parochianos deni- Abbati verti pro rebus temporalique, eosque quorumcumque ine bus, ad monasterium pertinenti- terest, congruae portionis assigna hus: id est . illis, quas nomine m tionem postulare posse diximus in naster ij, seu patroni recipit. non conseis. can. tit. deparoch. consuli. 7, vero de portione sua congrua, nisi quinimo recte Rebutius ubi Ap. n. st regularis. quia rei suae quisque
Is Io. non posse ait Vel expressε moderator est, & arbiter. facul- vicarium renuntiare portioni con- tates suas alteri nudare, aut ratio-gruae , in praeiudicium successo- nem dare non tenetur. sed earum tum, vel iurium Episcopalium .ad- tantum, quas nomine alieno ad de, vel pauperum , & hospitum. ministrat. clem. quia contingit. de re
quin &n. 3 r. simoniacam dicit es, lutos dom. lare Rebusf. ibid. n. o. ct se conuentionem de non petenda seqq. vide qua diximus in Confluo. canis congrua portione, si initio fiat. sed de regular. cons. 6. nec transactione,aut alias tolli pos- Α quo congrua peti possit quae- . s. se. n. 9O. 9Ι. rit Rebuffus 3bid. n. 47. & ait gene-δPortionem congruam restrin- raliter ab omnibus qui ecclesiae git Rebutius ad vicarium perpe- prouentus recipiunt. latius diximus tuum n. I S. sed . extendit secus de paroch. cons q. f. ngm ad laicos. de Concilium Trid. IA..c. II. Vbi Va- repar. eccc cons. 4. f. igitur. O in Iur. cante pastoratu debet Episcopus poni. novi ana deparo .n. Ia.oseqq. statim idoneum vicarium cum con- destud. n. s. de ad cand. e l. n. 7.grua , inquit, eius arbitrio fructuum ubi de decimis seudalibus etiam signationis portione conctituere. , qui diximus. quae si cum dominijs, &onera ipse eccles sustineaι, donec ei sub seudis iam ante laicis conces. de rectorefrouideatur. temporali er- sis ad ecclesiam venerint . huius-go hic etiam vicario congrue pro- modi decimae a laicis laudi nomi uidetur. ex qua ipsin, inquit, ecclesia ne possessae, non tam censentur onera fluctineat. haec enim describi- ab ecclesia moueri, quam ab illis tur congrua. sed & Tridentinum. dominijs ; neque naturam eccles. 7. c. 7. congruam assignari Nult siasticarum induisse. Vide 'ames vicario etsi non perpetuo. & sic in de dec .cons. s. n. 4. p. sed ob ne- praesentatione A I eligiosis eXemr xum laudatem qui reuersionem iis assignari iubetur. . c. de mo- impedit ad primaevam naturam Machis. T. deprab.c. a.de Avienaeneg. mero iure,cum illa si spiritualis
136쪽
Lib. III. DE CONGRUA PAR CH. ET UICARPORT. iis .
ille secularis ; magis ad iudicium opus est hodie expressione nomi- seculare quam ecclesiasticum per- nis ipsius actionis. sed contingit tineam. c. ex transtmissa. X. de sero. nonnumquam dubitari , quotam mnp. quamuis nostratia edicta de- cum alijs decimarum partem ha-cimas quocumque titulo ab ipsis beat parochus & nisi titulus pos- ecclesjs possessas non eximant ab sessioue liquida sit, pro parocho
oneribus ecclesiasticis. quod ite- standum est. d. e. r. cui fauet ius rum examinandum est cum patro- commune, quatenus aliud non lini aut donatores decimas ecclesijs queat. sed cum parochum dixi- non simpliciter dederunt, sed sub mus , primitivum non excludi- oneribus, quae annue praestanda mus: dummodo talem esse con sunt. nam eatenus censendae sunt stet. quo casu potiora sunt illius adhuc penes laicos esse. quia bona iura, salua vicario congrua. R. f. non dicuntur nisi deducto aere aerraren. Ior. oseqq. alieno, onere atque impensis. l. Quaerit exinde Rebutas n. ss. macter. D. detur. At. L. fructus. D. Coram quo Iudice peti dcbeat quo iudi-sI. mat. I. I. C. defruct. Er sit. exp. C. congrua portio λ & ait coram Or praestenti. f. D. deus orae in C deni- dinario. idque conuincunt textusque dicendum est de omnibus de- quos supra allegauimus etiam ad- cimis onus seudate retinentibus, uersus quomodolibet exemtos. releuatisque a laicis , penes quos negat n. r. ad inferiores id specta- adhuc est directum dominium suo re: tametsi alicubi obtinuerit, ut modo, ut vere non recuperent na- & Archidiaconi de illa statuantituram spiritualem , sed tantum Conseruatores Apostolicos per- quaeliberε sunt reueris. quamuis mittit cognoscere , non Iudices edicta non consonent. saeculares. quod Ac tradit Ant. δε- ν. Qua actione petenda sit con- ber, in Cod. suo. tu. de Iunsae omn. tuae is sti' graiatetiam qu tat Rebutas.n. a. d. II. sed apud nos quid obtineat&recte ait condictione ex lege, diximuSmiur. Pont. nov. ana depa-α d. decretali de monachis &c. rochia .ra.drseqq.
vindicari etiam potest, si in re cer- Negat etiam n. 6o. summariam tta semel fuerit constituta. sic vinia illius esse cognitionem: sed apud ' dicare dicuntur, qui indultum ha nos contra statutum est in Synodo hent de percipiendis novalibus, prouinc. Mech. I 6Ο7. Romae proin
unam earum medietatem,alteram bata. tis. II. c. q. diximus 1bid. n. II.
relinquunt pro congrua parochi. & probat edictum ad illam ar. x s. c. a. . r.erseqq. dederim. in s. & in Quanta debeat esse congrua -- Gallia praxim ait obtinere Rebusa quaerit Rebutas n. 8o. quartam V V ' fus, ut vicarij & parochi petant si- quartae assignari aliquando soli-hi adiudicari decimas veteres , & tam liquet ex c. exHirpanda. de ρυ- nouales:&in subsidium congruam benMed apud nos fere duae tertiae portionem sed is modus apud nos a nobilibus olim possidebantur. non usurpatur. nisi forte non anti- quae multis locis fundandis mo- qua satis sit possessio aduersarij, re nasterijs , aut collegijs datae sunt; titulus non appareat. tunc enim una tertia parocho relicta. praeparochus praesumptionem pro se ubi forte videbatur exuberare ali habet, nisi titulus exhibeatur, aut quantulum, multis locis ipsae pa- immemorialis sit possessio. c. r. de rochiales incorporatae sunt mona-prascri . in s. quod capitulum late sterijs, aut Capitulis, & sic ea te
examiuauimus in Consuli. can.de de. tia diuisa Vt vicarius mediam teri cim. conss. tiam obtineret. iudicio Curiae Petitur ergo hic regulariter as- quartam pro congrua instar Tresignatio congruae portionis. nec bellianicae adiudicatam refert Rehumus.
137쪽
bustus. Concilium Trid. autems rum loci cui parochialis ipsa unita .c.I.tcrtiam,maiorem Vel minore sit. ita quod portiones vltra & in partem adiudicari permittit. d.au- fra dictas summas scutorum cenistem c. exstirpandae exigit ut pars tum, & scutorum quinquaginta vicari j sit sufficiens. remittit qui- hactenus assignatae, vel in poste-dem d. c. 7.illud arbitrio Ordinari j; rum forsan allignandae, quoad cx- sed utique secundum canones reta cessum defectum huiusmodi regulato: id est, ut loquitur Cle- nullius roboris & momenti exi
mens in c. I . de iur. patronat . in Hem. stant, Sc ad summas praedictas rem fecundum confitentiam moderatio- ductae & aucte respective censeannem portionis, inquit, ipsiu debile fa- tur. unum tantum casum excipit, ciant; nec odio, vel fauore, velalias in quo ecclesia unita non excedit 1 cu- pluri, vel minori circa iliam silenter ta quinquaginta. tum porro sum- excedant. Vnde queritur Pius U. cit, quod omnesfructus, inquit, eius quosdam ordinarios, ex facultates dumtaxat attribuantur vicario perpe-
arbitrij per Concilium concessi, tuo. ut vicari j causa in desectu po- ita modum, inquit, excesiisse, ut parum lior sit, quam ecclesiae, cui facta aut nihil exsuctibus, ressitibus, or pro- est Vnio. Faber in Codice l. I. t. a. defuentibus parochialium ecclesiarum sic s.s: Rebussibid. n. ror. vitarum ecclesiis, monaster,s, bene- Sed neque apud nos obtinet sici,s. colligi , alijsiue locis pijs rema quod ait n. 6s. Rebutas , ut inter impis
sterii. cum ramen addiuina os scia cele- Onera referatur clericus,quem debranda, hospitalitatem struandam , ct bet habere parochus; Sc sine quo charitaris opera exercenda, se onera α missam Cel brare non potest. e. Iis incumbentia supportanda uniones psi .X.des presbi. sed populus il essenis . quarς imposterum por- tum alit per singulas domos,aratra,
tionem congruam non minorem aut alias annonam assignando. Mesie voluit scutis quinquaginta, fere ludi- magistri ossicium con nec maiorem centum. quod fere iungitur iuxta. . X. de Dira se hon. imitatum est Concilium prouinc. cler. quo sit ut ex mineruali magis
que desit vicario quod necessa- Clesuisticus seruetur, qui in sortem rium sit: nec supra id patronis auia domini vocatos huiusmodi mu- feratur; quo minus & illi oneribus neribus addicit. eoque Sc periti sibi incumbentibus possint satis- literarum esse debent, non sutores facere. aut sartores duntaxat. nam impe Itaq; , ut Rebutas ait n. 16. seqq. ritos ad tonsuram promoueri est expendenda sunt in vicario illius prohibitum sub poena suspensionis victus , dignitas, gradus, scientia, a collatione clericatusae. . de temnobilitas, familia necessaria, deni- por.ordis 6.& desiderat Conciliumque beneficis onera, cathedratici, Triaesas. c. i7. Vt omnes fime io-1ynodatici, similiumque iurium nes reipsa suis ordinibus restituanin Episcopalium, hespitum pauper tur. rum, fabricae,procurationum,aeta- Quaerit iterum n. 8 s. quid in iis, mos regionis, & beneficij sta quartam imputari debeat λ & ait cultates. vi dos sonstituitur ex Rebustus non aliud , quam quod dignitate, & facultatibus, ex nu- iure ecclesiae suae habet: non extra mero l iberorum. l. Afilia. 43. dele- eam causam, non obligationes in-gM. R. quae Omnia tamen a Pio U. Certas, non distributiones , non intra centum scuta rediguntur: anniuersaria, non alias fundati
cui cumque , inquit Pius , valoris nes , non legata pro missis, aut parecbialis ecclesia unita fuerit. o ha- quodcumque lucrum aliunde hahita etiam ratione redituu &one- bitum, quam iure parochiali. .
138쪽
At vero Pius V. Congruam constituit computatu omnibus etiam incerus emolumentis, o alijs obaentioni' bm communiter percipi solitis. & Con-
sis: computatu , inquit, certis fructibus , o emolumentis ,ac inceris, seu accidentalibas , qua ad certam Fummam
communiter tribus aut quatuor annis
vltimo praeteritu , redigi possunt. Et neque Pius V. Deque Synodus certa illa vel incerta requirit ha- heri iure parochiali. quin imo Concilium Trid. I. a J. c. t 3. Par Chorum tenuitatem suppleri vult per bcne flaioru simplicium unio nem: at illa semper eam clausulam habet, ut nihilominus illorum supportentur onera Consueta : cum
quibtis res transire dicitur ad quemcumque posses rem. 8c d. bynodus a 1 cde apostolica probata etiam admittit unionem vicinarum, & minorum ecclesiarum parochialium . utique rursus cum
suis oneribus: quibus utrobique vicarius satisfaciat, nec stipendia ex fructibus deducat. Sed utique quasi iam propria,
it. unde aliquando , dum citra unionem huiusmodi prouentus percipiuntur, id solum quod onerum honorario soluto superest, in Congruam imputandum videtur. quamuis Synodus d. c. 3. unionibus adiungit& comparat deseruituras. unde in hac prouincia idem de utrisque non improbabiliter dicitur iudicium. Nec vilibi statuitur, ut gratis debeat habere parochus congruam:& labor quilibet alius missae, aut cuiuscumque ossicij diuini, anniuersari j, laudum, Vesperarum,non possit proficere ad congruam inueniendam. non enim otio parochi Auent leges. sed & dominicis, festisque diebus , atque alias saepe celebrare tenetur: cum qua obligatione generali saepe Compatibilis est fundatio specialis , etsi amplior fuerit labor, quam ex obia
ligatione generali debeatur, satis-
fit intentioni canonum,ii- quo modo sulficienter vivere,& onera Ccclesiae supportare valeat. & Uero
Constitutio Pii V. desiderat finem
unionum non interuerti, quantum fieri potest pcr substractionem fructuum: ita tamen τι nihilominus, inquit, cura animarum ae parochiatium lιudabibur exerceatur: id
obtineri potest quamuis parochus ad peculiarem insuper laborem
aliquem obligetur. finis autem moucratur media. idque eo magis dicendum est, quod d. - 3. Concilium Trid. post media ibidem proposita permittit Episcopo , v L
qua commodiori eι vrdebitur raIione, tansum redigatur, quod pro recuris aut
parocliae necessitate decenter Assiciat.
commodior autem cris ea ratio,
quae ciusmodi onera & fructus confundit, nec delicate nimis Vicario faueat: dummodo tantum redigatur, quod sufficiat.
Pro recuris , inquit , aaι ecc a rL. necesiitute r in alternatiuis autem Pro necensussicit altorum adimpleri. c. o. de reg. iur. in L adeo ut portio pro temporis. ecclesiae necessitate congrua , augenda non sit pro necessitate peribuae: sed semel recte constituta,
ut minui non debet auaritia. deprabenae ita nec augeri. ex contrariorum disciplina. & imputare si-hi debeat, qui beneficium sibi non
sussiciens acccptauit. Rebus ibid. n. 92. nisi rebus forte mutatis.1bid. n. 93. IOD. Parochiae autem magis quam persQuae rectoris respectum habet d. SynoduS s.c 3.m verb.ns bone par Ha a btudo aliquid am pisus et stra so. bbr.es requireret. quae verba examinavimus d. conss. &Conc.Trid. 2 I. c. ubi populum numerosum in uno casu, & in alistero distantiam locorum considetarat . ubi etiam est casus singularis, Ut cum pro numero populi plures assumendi sunt a rectore sacerdo teS;etiam taxariana,& prouincia lis debeat excedi. ' taDenique n. 8 i. quaerit Rebus te, a
139쪽
fus, quibus in rebus assignanda sit portio λ & ait in fructibus, & prouentibus benefici j e. r. de praeb.in viciem. r. de iur. 8arro t. ad quem modum Concilium Trid, d. c. 7. pontone, inquit , etiam super certare assignanda. ubi & res una , quod non probat Rebuffus. n. 84.dc sta bilis, seu ex fructibus assignari pota, test. Obijcit sibi Rebuffusc. vobis.
I a. q. a. nec cuiquam clerico pro flortio
ne flua aliquod solum ecclesiae putetis esse
deputandum, ne per incuriam se negligentiam minuatur : sed non agit de portione vicariorum, sed administratione vetere bonorum ecclesiae, tunc adhuc indiuisorum; arbitrio Episcopi administrandorum& partiendorum. at vero d. Constitutio PijU. dc d. c. 3. synodi Mech lin. dum iubet illam congruam non supra centum scuta, nec infra quinquaginta laxari, pensionem nummariam videtur significare. at vero exaudienda est illa secundum Conc. Trid. d. c. 7.
s. 7. quod dc in rebus permittit ac. signari: dc porro pergit Constitutio Pij V. siue in quantitate , inquit,
aut quota fructuum , pecuniaque numerata , Ρndo stu alia re Uabiti huiusemodi portio constituatur. & quia Concilium Commodiorem rationem permittit Episcopo rc. I 3fa . satius plerumque erit in rebus ceristis assignari portionem, uius merces , quae detrahetur patrono, saepe minor futura esset, quam fructus ex ipsius industria vicarij eundem fundum colentis, seu admi nistrantis colligendus. accedit quod rerum pretia sequuntur caritatem annonae. in pecunia autem illis mutatis saepius actum agere Oportet , & parochos futuris ex mutatione controuersis exponere. quod Vitandum quantum fieri potest. 1 ι. Ad extremum quod super con-Exequenda grua portione statutum eii appet appςllaxi latione suspenditur. Must n. γρ. d
latione iubet exequi. quod di delegati apostolici sequi, tenentur cum Synodus illa sit Romae prinhala. imo Trid. d. c. I. s. s. 9 7. ab assignatione congruae portionis remouet appellationes. utiq; quoad effectum suspensivum. Ut d. S nodus aec. δ. ct citati a Barbos in GL,cI.DD. add. c. 7. in verbo a peltis. ω , hic datur auxilium brachij saecul ris, siue per interlocutoriam, siue definitivam quid sit decretum. ULde ubi μ. in Iur. poni. no. ania n. Pa. etiam ad parochia nos collectan dos. ιlud. quae remedia quo magis sunt promta , minus licet cessare adiuinis, etsi populus in ministrandis necessarijs deficeret, Rebus. n.
rochiarum magnam praesum ptionem faciunt fines pag rum , iurisdictionumque saecula rium. quippe Patriarchatus, Primatus, Archiepiscopatus, Episco Patus, dioeceses,parochie institutae sunt secundum loca , limitesque
prouinciarum, urbium, pagorum. c urbes. c.in istas ct rG.dis. 8 o. c. prouincia. cum seqq.HA99. c. scitote. G. q. s. c. ecclesias. s. q. I. c. pastoral. x. deh- qua fiunt a praelat. Concit. I. Con stantinop. c. 2. adeo quidem, ut &semel constitutos fines confundere , mutarCue ullatenus, rigide ve
I 6. q. 3. neque praescriptio admittatur. 1biae ct c. super. X. de parata. tanquam irrationabilis. c. cum sis hominos. X. dedecim. ita tamen si fines legitima probatione, vel alias indubitata fide appareant. d. c. I per in D. alioquin praescriptio etiain his finibus valet. c.per singulas., cum pluritas MysabiQq ut quadragenario possessori finium tu
batio fieri non debeat. c. volumus. ἔσq. q. c. quia . X. deprascript. ut tamen
140쪽
men territorium non facere dim- qu et . Ecclesia, ut olim omnium cesim ait d. c. licet in sis. ita nec parochiarum fines posuit, eadem prae scripta dioecesi territor ij conta in obscuratis ex arbitrio suo st uentum adimi statuit c. sicut. ibid. tuat. neque adeo firma certitudo ex ii- Igitur cum non esse, & non ap-nibus pagorum sumi potest ; quin parere eadem censeantur. nec de speciales circumstantiae genera- monstrari possint hic olim distin- inineticurlem praesumptionem vincant, aut cti fines; nec praescriptione aliqua Encruent. neque enim firmatae le- satis uniuersali quaesiti : nec plus
mei parochiae mutatione capiunt praescriptum quam possessum dici si qua accidat, ut fit saepe, in fini- possit et uterque autem parochu Shus iurisdictionumsaecularium. c. permixtim hos , illosue agellos, a. f .nam quodsciscitaris. dist. 3 o. prout quisque vigilauerit diligen-At hic de antiquis parochiarum lius, proscillisericetis novaleS fru- 'finibus, distinctione ue nulla pro- ctus decimando, & parochi alia
feruntur munimenta : fines etiam ministeria obeundo, possederir; iurisdictionum saecularium non neuter uniuersim vicum aliquem
seruatos hic, ut fines parochiarum ex ijs, qui controuertuntur; Sc fi Cconstat , dum immemoriali usu minime obtineri possit intentio probatum est, & spiritualem tuta Canonum , distinctionem parΟ- ι risit ictionem exercitam, & deci- chiarum exigentium ι merito hoc mas ultra illos fines esse perceptas, casu recipietur decretum eiusdem sepulturas uti parochiales. par Concili j Trid.s a . c. II. .in js. ut chialia iurat presbyteri , custodis permixtae huiusmodi parochiae di- vltra illos fines recepta , habitan- 1terminentur; & cuique suus potes extra fines in rectores fabricae puluS, aut grex proprius alIigne parochialis , mensaeque S. Spi- tur: quem exinde comitetur lac, ritus, seu eleemosynarum paro- & lana ι quae cuiusque pastori ce-chialium assumptos. ut ex finibus dat . quemadmodum Scruc. Iῖ. X. saecularis territoris argumentum de decim. Alexander III. Episcopo
Iiquidli hic fallat. & ratio distin- permittit asi ignationem decimactionis parochiarum. scilicet ut rum novalium , quae non fuerint quisque sui gresis opportune cu- natae intra certam parochiam: Tam habere posset. Conc. Trid. f. I . alioquin propriae vult relinqui. c. 9. d. c. ecclesias hic non seruetur; cum ergo inter duas parochias niccum hic fluuiolus, iurisdictionum tantum sit contentio . nec certi saecularium terminus, quam pro- sint sines. poni utique illi inter xime alluat unam ecclesiam paro- utrasque possunt, & singulis suae Chialem, quam maxime in medio decimae allignari. quod dubium fere populi cura animarum exige- nullum habet in terris adhuc inret elle collocatam .s contentio fue- cultis, in quibus nec possessio pam πι, inquit C. plures. ιb. q. I. de rochialis, nec praescriptio ulla est. terminatione duarum matricum: plebes sed & agelli illi, quorum decimae utrarumque discernunt: ct si non con- pridem possessae , & praescriptae uenerinς; Dei iudicio disternatur. ergo sunt . confusionis parochialis tol- utriusque parochiae seniores huia tendae causam nihilominus ha- .iusmodi fines determinare debe- hent . ut Si salus populi rationemrent: si conuenire non possent, exequendi decreti d. f. ini': ut Dei iudicio discerni debet con- terminentur indistinctae parochis, tentio. Dei iudicium vocat glossa utiliori modo prout loci qualitas iuramentum . sortem , iudicium exegerit , ut loquitur Trid. unde Ecclesiae. quod ultimum ita acci- Zt quae alter parochus intra alte-Piamuβ ; Vt cum neutrius ius lia rius terminos nunc praefigendos