Iac. Frider. Ludovici ... Doctrina Pandectarum, ex ipsis fontibus legum Romanarum depromta et vsui fori accommodata. Accessit historia pandectarum, nec non Io. Iac. Wissenbachii emblemata Triboniani, denuo reuisa

발행: 1734년

분량: 1317페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

1201쪽

Sed nec ipsi tutori indistincte restitui potest, i. 39. T ad SC. Trebell.

Ha e lex sumta est ex Lpen. C. eod. ubi Iussi. nianus constituit, hereditate per fideicommis. sum pupillo relicta, tutori hereditatis restituti nem faetendam, si pupillus sit infans: tutore vero auctore, ipsi pupillo hereditatem restituendam, si non fit infans, id est, septennio maior. Nee olim ante I. si infanti II. C. detur. delib. infans hereditatem adire potuit, ex ratione l. 77. A. de R. L Lias. F. eod. Maior autem infante Pupillus, tutore auctore, hereditatem aequirere Potuit, L pupili. ρ. f. de acquir. heria. d. Ls in. fanti g. 4. ibi: sis autem septem annos aetatis

pupillus excesserit, ea obtinere pracipimus, qua vereribus continentur legibus, nulla dubietate relicta, quin pupillas, post impletos septem annos, adire hereditatem cum tutoris auctoritate possis Giphan. in Z LA infanti II. Vbi etiam l. b. g.I. verss. sed G infanti Τ. d. r. ad SC. Trebessi a. Triboniano interpolatam esse scribit. Vid. etiam Culaetum r. obfI4. α tract. q. ad Afris. inexplicat. I. sa. de acquis. ωedit.

Papinian. lib. 7. Responsor.

Filiam fratribus, certis rebus aeceptis, hereditatem restituere pater voluit, ante restitutam hereditatem, in Posests

1202쪽

EMBLEMATA TRIBONIANI.

ses1onem hereditatis filiam quoque mitti placuit, i. 36. T ad Sta Trebell.

Papinianus addiderat, exEdicto D. Adriani. ex quo olim heres in possessionem mittebatur.

Hodie, sublato illo Edicto, in possessionem missio sit ex constiti tuone Iustiniani, LI. de M. D. Hadr. toll. Idemque Tribonianus in deseribendo responso Papiniani, illa verba, ex edicto D. Adriani subtraxit. Cuiac. insentent. Paul. los. ιθ.s. I suefalsum. Caeterum edictum illud promulgatum erat, occasione vicesimae hereditatis testamentariae, quam imperator Augustus primum fisci loeupletandi causa extraneis heredibus, non inopibus. imperauerat, Dion. lib. V. Plin. in pane rico. Cuiae. insentent. Paul. lib.4.cit. 6. in princ. eiusque vestigium relictum est in I. filiusfamilias irin. g. 14. A. de legat. r. Cuiae. obf ιε. ss. obfr . Ne enim vel creditores desun-cti , vel legatarii, vel filius moram aliquam se Iulionis paterentur, edicto cautum fuerat, . the res in testamento seriptus in possessionem rerum hereditariarum, vel statim,vel intra annum saltem mitteretur, Paul. d. t. tu.1. s d. t. M Tum Veis ro Neruae, Traiani , Λdriani, Marci, alioruminque Imperatorum eonstitutionibus, illa vieesima, vel accisa, vel ex integro reducta, ct ad postremum abolita est. Non est credendum Aleiato, qui eam fuisse a Gratiano sublatam seripsit. s. di punct. 6. & Corasio, in I. a. I. ab hocplurimissis d. I. imposuit. Cuiae. insent. Paul. d. t. 6. Giphan.

m d. I. s. Sed α Edictum D. Adriani propter

1203쪽

i Io . EMBLEMATA TRIBONIANI. multas illius ambages, dissieultates, ct indiseretas . . narrationes Iustinianus sustulit, in d. LI. Missus autem in possessionem rerum hereditariarum,hoe est, possessionem proprie sic dictam, arg. LIV. missi II. s cpen.F. de Carb. eae cum alias, qui legatorum seruandoruin causa. aut ventris nomine in possessionem mittitur, non possessionem, sed custodiam tantum, & obseruationein rerum tantum consequatur, c cum Irgatorum Ia. Τ. quib. ex caus in tost. eat. l. is cub. in princi F. ut iupog l spit. Disterentiae rationem redditGiphanius in a. d.

' Vlpian. lib. 2O. ad Sabinum.

Itaque si purum legatum est,eX die mor tis dies eius cedit, i. I. S. I. T. quand dies legator. ced.

Legatorum, quae pure, vel in diem tertum retusta sunt, dies redite antiquo quidem iure eXmortis testatoris tempore: per Legem autem Papiam Poppaeam ex apertis tabulis testamenti, . inquit idem Vlpianus in stagm. tit. 24. I. legato rum. Cuius iuris vestigia quaedam sunt in I. resa-- mentost. Τ. de Q.Dia. vlt.j. di donat. mort carsi de qua vide Merii l. r. dioerentiar. Io.) LI. 9. vlt. I. qui soluendo ina. A. de hereae insit. Lao. s. l.LA bon. lib. Iustinianus autem legem Papiam

abrogaas, iusque antiquum renouans sanxit, ut legata ex die mortis testatoris, etiam ante apertas tabulas cedant, . zn. f. cum igitur 1. sq. in no

v simoI. C. de cadue. toll. Unde facile tutelligitur.

1204쪽

' EMELEMATA TRIBONIANI. Igquod apud Vlpianum in Z cs. legitur, purum legarum est, ex die mortis eius cedit, interpolatum esse a Triboniano: eum Vlpianus ita scripsisset, ex die apertarum tabulartim,quia hodie nec apertura tabularum, nee aditio hereditatis expectatur: imo ne scientia quidem legatarii requiritur. I. vlt. C. quanae dies legator. Hotom. 4. obfy. EXcipiuntur quaedam legata, quorum dies ab adita demum hereditate cedit, d. I. Pu. g. liberi. I. Un. s. a. luanae dies Oufr. leg. ced. De seruitute praediali egata quaeritur, quando cedat dies eius Z Λ morte testitoris, arg. di. libertatibus hy F. deseruit.le Grauiter obstat tuli. comm. praedior. vid. Cuiae. r. obf. 23. Baehou. voca. Did. s. th. Iit. a.

EMBLEMATA

TEIBONLANI,

Notata in sexta Digestorum parte.

cluditur contra tabulas honorum possessione patronus,etsi ex uncia heres instituatur,& id quod deest ad supplendum debitam portionem, per 1eruum iudicio liberti, sine conditione & dilatione, et hereditate, vel legato, sue fideicommisso quaeri potest, i. 2I. I. I. st. de iur. patron.

1205쪽

IIa ' EMILRMATA IRIBONIANI. arta legitimaria pura a die & eonditione esse debet, L quoniam .m Ii s. l. C. de inus tesqm. Idemque dieitur de portione debita patrono d. l. 2I. cuius verba sine conditione s di. Iatione, videntur esse ex constitutione Graeca Iustiniani, in qua ita est, πάσει ρωρεσεως, κω πά 1ς ὐ θεσεως ἁ λ ιομύνης, id est, ab omni condi .etione, s omni dilationesiparata. Cuiae. in expos

Africanus lib. I. Quaestion.

Liberto octoginta habenti fundus qua draginta legatus est, is die legati cedente decessit, extraneo herede instituto, respondit, posse patronum partem debitam vindicare. Nam videri defunctum mortis tempore ampliO- rem habuisse rem centum: cum hereditas eius propter computationem, legati pluris venire possit: Neque referre, heres institutus repudiet legatum, liberto relictum, nec ne. Nam etsi de lege Falcidia quaeratur, tale legatum quamuis repudiatum, in quadrantem hereditatis imputatur legatariis, de bon. liberi.

Λfrieanus seripserat, filio herede instituto,st patronum partem dimidiam vindieare. Ω- eundum legem Papiam, quae etiam testato liberto, re siliis naturalibus institutis, Vuo, veli duo.

1206쪽

duobus, patronum vocat in virilem, si libertus maior centenario fuerit. Sed Tribonianus verba Asrieani aceommodauit ad constitutionem Iussiniani g.I. inst. success. lib. quae ad suecessionem li-herti maioris centenario, vel uno filio relicto, patronum non Vocat; extraneo herede relicto: patronum Vocat in partem tertiam. Id notandum valde: in hereditatem legatarii eomputari legata, quorum dies cessit, vivo legatario, i.e. quorum petitionem in heredem suum transmisit, etiamsi ea repudiauerit heres; quod potuit, iadum St. s.s Titius3. . de leg. I. argumento Falcidiae, in quam heres imputat legata, quorum dies

cesserat ante mortem testatoris, etiamsi ea repudiauerit. Cuiae. tract. a. ad African. in Z Lassi

Vlpian. lib. 13. ad Sabinum.

Vnde belle quaeri potest, an etiam post

repudiationem adhuc demus succes.sionem. Propone, heredem scriptum rogatum restituere hereditatem, re .pudiasse eam, cum nihilominus compelli potuit adire hereditatem, Sc restituere, ut D. Pius rescripsit. Finge enim, eum stiperuixisse centum diebus verbi gratia) S interim proXimum decessisse, mox & eum, qui erat

rogatus restituere, dicendum, posteriorem admitti cum onere fidei com

1207쪽

II 4 EMBLEMATA TRIBONIANI.Haee, verbi gratia, a Triboniano sunt inserta ZIa. s l. ca tis 3.L Nnd. cun. quod subl8ta cretio. ne, tum adeundae hereditati, tum petendae posses. soni bonorum Iustinianus aliud tempus. praestiis tuisset, L vis. C. de iur. delib. Merili. 2. obf. u. conistra Bachou. qui vol. 2. Di p. I . th. I. ideo centum dierum mentionem factam existimat, quod intra

illud tempus fidei eommissariu in postulare oportuerit, ut heres adiret. Illud singulare est in ael. a. herede scripto repudiante, qui fidei eommissi, oneratus est, hereditatem transire ad legitimum heredem, eum onere fidei commissi, licet repetitio nulla fidei eommissi fuerit: salua tamen Trebellia-nica: quia post repudiationem ibi non proponi- duri heredem fuisse eoactum adire; sed quia potuit cogi, quamdiu vixit, nee ante certum fuit, patrem familias deeessisse intestatum, quam is heres vita functus est, ideo non vocari ad legitimam hereditatem patris familias, qui ei proximior fuit agnatus tempore mortis suae, vel tempore repudiationis, sed qui proximior fuit tempore mortis heredis scripti, id est, ulteriorem, vel posteriorem illo, qui fuit proximior tempore mortis tessa toris, vel tempore repudiationis, factae in fraudem fideleommissarii, f. proximus L Ins. de legit. Ἀαfuccess. Cula αλδ. obfra. Dissi Ant. Fab. 6. conisectur. I4. Vbi Verba d. l. a. cum onere eicommissi, expungit, ct imperitissimo interpreti adseribit. Hodie plane post N. r. c. I. I. r. quia Iustinianus,

ultimarum voluntatum conseruandarum causa.

iii subsidium etiam legitimis heredibus, tanquam

testa

1208쪽

EMBLEMATA TRIBONIANI.

testamento institutis, ius adeundi eoneedit, hi procul dubio fideicommissum praestare tenebun

tur.

Vlpianus lib. 13. ad Sabinum.

Quid si pater eis peti prohibuerat tutin

rem , quoniam per matrem rem eorum administrari voluit Incidet, si nec petat,nec legitime tutelam administret, i. a. f. 23. T ad S Tertuli.

Olim tutela communium liberorum matri testamento patris frustra demandabatur. I. iure nostro G. in prisc. detestam. tuti quia hoc munus masculorum est, L LVI. est . de tutel. Hodie vero mater liberorum suorum tutrix esse potest, . N. ι S. c.F. cui aptata est O. I..

Vlpian. lib. i3. ad Sabinum.

Confestim autem sic erit accipiendum, ubi primum potuit, id est, praetoris copiam habuit huic rei sedentis, nisi si te infirmitate impedita est, vel alia

magna causia, quae etiam mandare eam ad petendos tutores impediret, ita tamen, ut nullo modo annale tem- . pus excederet, l.2. ad SC.Ter

Tribonianus ex L friant. Io. C. de legit. heria. inseruit, a. haec verba, ita tamen, ut nullo modo

1209쪽

IIS EMBLEMATA TRIBONAM. annale tempus excederet. LeXsciant. Io. ita sonas: Sciant,qui adhuccessionem voeantur pupilli mortis, si defuncto eius patre, tutorem ei secundum legem non petierint intra annum, omnem eis siue ab inte-

flato, Aue iure substitutionis, fuere onem eius, Ampubes moritur, denegandam esse, Cutac. in nox. posterior. ad s. pen. DA adSC. Tertuli.

Vlpian. lib. q. ad Sabinum.

Haec omnia locum habebunt in paga, niS. Caeterum, qui habent castrense peculium, vel quasi castrense, in ea conditione sunt, ut donare & mortis causa, & non mortis causa possint, . cum testamenti factionem habeant,l. 7. I. Vlt. ff. de don.

Iustinianus omnibus, quasi eastrense peeulium habentibus, testamentum facere permisit, L vis. s. r. C. de ino= test. g. vlt. IV. de milit. rasan princi Inst. quo. noupemus. fac. te m. Unde Dibonianus de suo aliquid assuisse videtur. I. Des I. r. I. εβ. ad SC. Trebed. l. r. I. r.2s de bon. ptis ubi filium familias militem, de puncto cailren1ὶ, dc uasi eastrensi, testari posse legimus, An autem e his bonis testamentum factum querelae inoff-eiosi subiaeet ξ Neg. d. l. vlt. cui tamen derogatum est per Nou. rv. c. 4. quicquid eontra disputet

Donelius N. comm. s.

. Marcellus lib. 22. Digestorum. De illo dubitari potest, qui, quod per

1210쪽

EMBLEMATA TRIBONIANI. HI

Falcidiam retinere poterat, Volunta tem testatoris secutus spopondit, sedaturum: Sed magis est, ut non posssit suae confessioni obviare. Quem

admodum enim si soluisset, fidem testatori suo adimplesse videbatur, &

nulla ei repetitio concessa fuerat: Ita &stipulatione procedente, contra fidem testatoris, quam agnouit, Ve nienti ei marito Occurretur, l. 2O. S. r. ff. de donation.

Sermo Triboniani aptatur meditatae iam, Vel usu receptae sententiae l. vlt. c. ad L Falciae Nam post mortem testatoris non constabat olim, utrum conuentione heres Falcidia uteretur, valeret, negne. Sed ex Iustiniani constitutione valere constat, d. I. vlt. quae hae ratione firmatur: Quod

potest fieri testamento, potest etiam fieri pacto, Lpactum 4 F. de pact. proinde sieut testamento hodie V r. cap. a. ita ct paeto, ac stipulatione remitti Fateidia potest: eontra quam relatum est in I. quod bonis N. g. r.F. ad L. Falciae Hodie igitur disserentia est inter legem Papiam & Legem Falcidiam. Patronus post mortem liberti, Legem Papiam si omissurum se eauerit, non tenetur: debetur haea portio reuerentiae patroni: ideirco non est arefandus, ut eam inuitus omittat, etiamsi ita proinsulserit d. l. go. inpriue. Heres extraneus si se Legem Faleidiam omissurum cauerit, quibusdam, vel omnibus, post mortem testatoris, sane te-

SEARCH

MENU NAVIGATION