장음표시 사용
211쪽
DE INOFFICIOSO TESTAMENTO. 143Dn. Stryh. vfgnia. h. t. LII. non autem querelainosticiosi, L es in s. F. h. nili iam praeparata, d.
. I. 6. aut nisi exheredatus ante aditam hereditatem moriatur, tunc enim in descendentes transmitti tur, LIq. 431. g. a. C. h. t.
q. xl II. Querela in ostieios cessat, si exheredatus voluntatem defuncti agnoscit, quod tacite faelum censetur,si aliquid,v.g. legatum ipsi,vel ipsius
filio, aut seruo, relictum, ex inossietoso testaniento petit, vel accipit, L Io. I. I. I. a. V. h. t. add. I. as. s. i. st . b. idem eii, si alieno nomine n te, V. g. tamquam aduocatus legatarii. ex illo testamento agit. I. vlt.=. h. t. aliud vero, si hoc ex incit nece late, V. g. tamquam tutor facit, s. q. I. h. t.
q. X iv. Querela inossiciosi principaliter tendit ad vindictam & secundario rem persequitur.
Hinc regulariter non transit ad heredes, v. f. XII. n.I. Non datur, si quis honorabili heredis titulo impitutus, lieet in minima parte, nam iniuria non est ad festiis, agitur vero tunc ad supplementum legitimae, quae actio a DD. expletoria, vel suppletoria, vocatur, v. l.so. C. h. t. iunct. nou. IIS. c. s. init. durat ea per 3o annos & ad heredes transmittitur. Porro legata ET alia capitula testamenti non corruunt, quia haee nullam iniuriam
continent, sed sola heredis institutio infimatur, nou. I . c. s. ins s c. 4. inff. LV. Sed vero hie obseruanda disserentia inter querelam ab adscendentibus es descendentibiιs.ct a fratribus institutam. In hac posiariori etiam
legata & reliqua capitula corruunt, quoniam regula iuris veteris: corruente Princiali, corruit s
212쪽
accessorium, in nou. 22. c. 47. quae de statrum exl, redistione agit, non reperitur mutata. Diunde fratribuet legitima etiam legati titulo relinqui, imo fratres praeteriri possunt, ct ipss onus probandi incumbit,se non suisse ingratos. Neque enim ae nou. ag. e 47. hic aliter disponit, V. Struu. Ipr. R. G. I. tit. ἐ7. g. sit. IO. Ant. Rubeus de qu/rela in cis res amenti. LIB. V. TIT III. Cod. IlI. 3I.
f. I. Oi nullum testatrientum obstat. statim agituro hereditat spetitione, quae est actio uniuerinsalis competens heredi,aduersus eum, qui res her ditarias pro herede, aut possestare possidet, ad illas res consequendas ct ad praestationes personales, v. g. fruetus restituendos, damna resarcienda, sto. Vnde mixta audi idc 3o annis demum ei praeseribitur. l. 7. C. h. t. Nonnulli DD. praeseri ptionis terminum 9o annorum inini tu liberorum ponunt, ut CarpZ. p. s. c. ρη. deflo. sed male adpli- earunt l. t. pr. s A. Iι. Τ. de success. edict. quippe quae de tempore agnoscendae bonorum possessio- 'nis loquitur, quod breue erat, v. Dn. Coccei. disp. de eo, quod iust. est in dub. se l. LI. y. Stryλ. Vmod.1 de aequis. vel omiti. her. I. I. I. II. Datur heredi cuicunque, etiam emtori hereditatis utilis aetio, Lue . pr. F. h. t. qui eae
rei natura mortem eius, cuius hereditatem petit, probare tenetur. An absentem mortuum esse
praesumatur s quando P disputatum init inter Carpetouium & Finctilthausum. Hine putat obs
213쪽
M HEREDITATIS PETITIONE.υλ mortem non prius praesumi . quam si absenil
roo. annos expleuerit, Carpamulus autem p.I. c.FL
AVs7. si abiens o. annis maior sit. CarpZOuii sententia videtur praeferenda, quia desumta est ab eo , quod uiplurimum fieri solet . v. Psalm.
so. N. Il. ante expletum hoc tempus cura bonorum proximis heredibus sub cautione committituri
f. III. Datur hereditatis petitio aduersus p Iesserem. Habetur vero etiam ficte, pro posses- , sore, i) qui dolo desiitpossidcre, i. s. MAA. F. h. t. v. sic de alien. ivd muti eating. i. a) qui uti se obturit, id est, per ealumniam dixit, se possidere,vbi tamen non possidet, L s. si s. eod. dc aelor hocsgnorat; c s.st h. c Hi ficti possesscires ad aestioniationem litis quod poenale iudiciunt est.) eonueniuntur, dg deinde adhue aduersus verum possessorem agitur, d. l. s. I ιβ. IV. Verus autem posse e vel possidet pro herede, id est. dieit. se esse heredem. siue h. siue m. fide. I. ii. F. h. vel pro post oret, qui interro .gatus nihil amplius respondet. quarn possideo, quia possideo, L ra. s s. pra. h. t. Quod si ergo
quis ius hereditarium agentis non negat, sed tituἀIum singularem ad legat. vo. se hane, vel illam remeinisse, sibi donatam esse, &c. eontra illum rei vi icatio instituenda I. 7. C. h. f. De eo, qui integram hereditatem emit, dicetur ad tu. de se, ec Deladi. venae s. IV.
g. v. Datur ad res hereditarsas quaselinque etiam illas, quae non quidem in domnio deu, fi fune i
214쪽
functi fuerunt, perieulum tamen earum ad hea redem pertinet, V. g. commodatae, Oppignoratae, &e. I. N. pr.J. h. t. Circa fructus distingue. B.f. possessor restituit Ialtem extantes, consumtos non, nifi exinde factus locupletior, unde non tenetur, si quid dilapidauit, perdidit, donauit. quia re sua se abuti putauit. I. u. g. H.Τ. h. t. Ast m. possessor omnes omnino restituit, etiam periacipiendos, V. Lao. g. LIV. I. a. s 8. F. h. t. εχ pro tali etiam reputatur post lit. eontestatam, qui ante in b. f. fuit, d. I. u. g. 7.Τ. h. g. vl. Si aliquid periit ex rebus ad hereditatem pertinentibus, iterum distingue. B. fpossessor, uti dictum, ante L. C. plane non tenetur, bene tamen post eandem, si eulpa eius subest. Casum non praestat, quia non cogitur, temere indefensum ius suum relinquere, I. 4o. pr. Τ. h. t. re hine explicanda est l. 36. g. q. Τ h. t. quae dicit, acitempus rei iudicatae respiciendum esse, si quaeritur, an b. f. possessor locupletior sit factus. Nempe, non habetur pro loeupletiori, si easta amisit, bene tamen, si culpa quacunque, add. I. Iti I.3.F. b. t. Maia fidei possessor de easu sein- per tenetur, quia semper est in mora, V ago. g. Ult. I. as. g. 2. I. 4o.pr.=. h. t. neque distinctio inter plicem m.f. possessorem repraedonem quoad hane quaestionem fundata esse videtur, V. Huber. praDEZ.F. h. t. s. s. licet ea in materia usucapio
215쪽
q. VII. Quando autem possessor ita rem ct fructus restituere tenetur, ille vieissim quoque expen fas detrahere potest. Vbi ita tenendum. Mis' cessarias in rem & fructus factas b. ct m. f. pos
sessor deducit, vel eompensat cum meliorationibus pro summa concurrente, i. 48. F. de R. V. ibi. queBrunnem. hic tamen non, nisi res adhuc luelio. arata exstet,& fruetus nati fuerint ,hJ7. sII. A. h. t. Fur & raptor nihil plane consequitur, I. I. C. de infant. expin I. V. sti de cond. furt. De utilibus idem est iudieium & eadem distinctio, d. IS. Iuptuarias b. s. possessor etiam in hoe iudieio vniis uersali deducit, m. f. possessor autem tollit, si sine detrimento rei tolli possunt, I. s. s. ἔ.Τ. h. t. V.
s. I T se idem Iuris est, quod in petitione totiustra hereditatis. Non enim agitur aduersu eoheredes ad dividendam hereditatem, de quo subiit. fami hercisc. sed aduersus tertium possessorem ad restituendam hereditatis partem Ceterum Paulus in LI.F. h. t. dicit, quoὸ eo casu, si quis filium relinquat & uxorein praegnantem, lilius saltem quartam partem hereditatis petere possit, quia possent tergemini nasei ; & hane deeitionem in eo fundat, quod sepius tres,' quam quatuor, quinque, aut septem nascantur. Sed debuisset addere, quod saepius etiam Vnus Κ a nasea
216쪽
naseatur, quam duo, aut tres. Non ergo peeeabit hodie iudex, si filio dimidiam adsignet,sub cautione tamen de restituendo reliquo, si plures nati fuerint. Tune enim nascituris nullum praeiudicium metuendum.
De possesseria hereditatis petitione.
Uemadmodum ius eluile suis heredibus ita praetor suis bonorum possessoribus,d est illis, qui ex iure praetorio sueeedunt, hereditatis petitionem coueedit, perquam tantundem consequuntur, quantum superioribus eluilibus actionibus heres cetullis eonsequi potest, prout habent verba l. a. F. h. L. LIB. V. TIT. VI.
De Fideicommissaria hereditatis
g. I.TDem obtinet, si quis per modum fideicom- A missi hereditatem aecipit, I. a. h. t. eadem que a fidueiario huie fideleommissario restituta est, I. r. h. t. verbis scilicet & nuda deelaratione, non re ipsa, tvir. I. 0.pr.F. ad M. Trebess. id est, si fidueiarius, qui alias agere re deinde fideleo missario hereditatem restituere debebat, ius age di fideleommissario cessit. LIB.
217쪽
LIB. VI. TIT. L. Cod. III. 32. .
S. I.LVerunt illa iudieia uniuersalia, nime M. Γ laria sequuntur, & in hoc quidem libro ea
Ozeurrunt, quae intuitu rerum corporalium ex do minio dantur, in sequentibus lib. u.III autem de actionibus intuitu rerum incorporalium competentibus agetur.
β.II. Rei vindicatio itaque datur domino, siue plenum, siue minus plenum, perpetuum aut tem. Porarium dominium habeat, quamuis enim, si dominus minus plenus agit, actio utilis vocari soleat, in effectu tamen nihil interest. Hoe dominium non ει solo titulo. v. g. emtionis, donationis, &g. Probatur. sed quoque probandum est, autorem meum dominum fuisse, & sie illum dominium in me transferre potuisse, I. go.prct. de A. R. D. Speciale quid est, quod nonnullis personis dominium adquiram si es aliqua ipsarumpecunia emta, V.g. pupillus, si tutor emit, i. a.= quanae exina II. tutori militibus i. S. C. h. t. uxori intuitu omnium bonorum, LXX.Τ.4donat. int.vir. L .Τ. de iur. dor. quod alias non obtinet, nec res in locum pretii suo cedit, L 3. C; quis alteri, vel sibi sub ala. nom. f. III. Datur contra posses δrem, qui hic itidem vel verus, vel fictus est, ut in tit. de hereae petit. s. III. ubi vide. Debet autem quis possidere nomine proprio. Ergo si quis aliens nomine nude detinet, V. g. commodatarias, depositarius, con-
218쪽
ductor. &e. ille non opus habet, vilitem suscipIae. sed opponit exceptionem laudationis, Vel nominationis autoris, idque ante L. C. quo facto totalis in prineipalem transfertur, La. ubi in remata. si vero litem proprio nomine contestatur, liti se obtulisse videtur.' g. lV. Tendit rei vindicatio ad deelarationem dominii & petitam rem consequendam. Res, prout in g. l. dictum, debet esse singularis, pro
qua etiam habetur greX, armentum, equitium, L p. s.fΤ. h. aliaque sub nomine collectivo venientia. Quamuis enim haec a DD. interdum quoque uni. uersitates vocentur; non tamen sunt uniuersita. tes ruris, Vt hereditas, sed rerum, siuefacti, ut alii loquuntur.
S. V. Circa fructus, damna ct expensas eadem fere obtinent, quae diximus ad tit. de hereaepet. s. V. n. s VII. His saltem notatis: i quod in rei vindicatione m.f. possessor utiles impensas saltem tollat, II7. A. h. t. l. F. C. eod. & 2ὶ quod e iam bonae fidei possessor voluptuarias non deducat, sed perinde, ut m. f. possessor, asolum tollat. v. i. s. ν de impens in rem dot.f. iure romano et iam haec disserentia adest, quod b. f. possessisr non restitust fructus, etiam si loeupletior factus I. in. s. a. st .su. regund. Verum illa moribus cessat, Hopp. ad y.Ix. I. GR. D. in in hol. f. VI. Ceterum intuitu utilium expensarum hoc quoque adhue notandum, quod, licet quisb. f. eas fecerit, dominus tamen ad earum refuis
219쪽
per est, qui si reddere id cogatur, laribus, sepulchris auitis carendum habeat, tollere possessori permittitur. si absque detrimento rei fieri queat. Verum, si iam tollere paratus est, iterum sufficit, fimodo dominus tantum soluere Velit, quantum habiturus est possesses his rebus ablatis, V. LIS. β.
f.VII. Cirea quaestionem: an possessorpretium pro re, qua vindicatur, solutum a domino vindicante repetere possis y distingue. Si possessor rem emit in propriam utilitatem b. aut in .fide,pretium non consequitur, LI. es V. C. h. t. I. a. C. defurti Iieet desuper protinatus sit, quia protestatio conseruat quidem ius protestantis, sed nouum ius non tribuit si vero in utilitatem domini rem illam
Comparauit, V. g. rem amiel ab hostibus, raptori-hus, cte. tanquam negotiorum gestor considera- tur & pretium reposcit, quia res alias eluiliter interiisset, id est, dominus eandem iterum conlaeuintus non fuisset, V. CarpZou.p. q. c.M. d. 7. in SaXOnia electorali requiritur, ut emtor hunece suum
animum iudicialiter deelaret, decis nouissso. De rei vindicatione seripserunt Georg. Ohrecht dc Christ. Phil. Richterus.
f. I. Ictum fuit tit. praeia. I. II. iure ciuilia, non lassicere ad dominii probationem, ut quis titulum demonstret, sed requi-
220쪽
r I LIB. VI. TIT. II, ri etiam, ut doceatur, autorem suisse dominum quoniam vero hoc admodum difficile est, hine Praetor Publicius introduxit publicia in sctionem, qua mediante res potest vindicari, lipei do, minium autoris probari nςqueat, fingit enim prae, tor, ac si res ab actoro iam viseapta fuerit. s. 4. L. deact. unde actio publiciana nihil aliud est, quani
rei vindicatiopraetoria g. II, Datur itaque actio publiciana ei, qui rem non vitiosam, i. e. non surtiuam, Lia. s. 4. Τ. h. t. a nsen domina bona fide, L 7, M. α titulo iusto, oneroso,vel luerativo, ιιβ. g. l. 24. seqq. b. t. aecepit, eδm Vςxo ante completum v1ucapionis tempus iterum casu amisit, aduersus eum, qui infirmiori iure eam possidet, ad id, ut
eum fructibus spariter ae in rei vindiςationeὶ ro,
g. III. Datur ei, qui rem accepit, id est, eui ex praecedenti titulo res est tradita, vere, vel ficte, b. t. si igitur res mihi pii, mum vendita, sed non tradita, deinde vero ab eo. dem non domino alteri vondita α tradita, conir secundum 'idnc emtorem dc possessorem publiciana non competit, L 7, is h. sed actione emti ad interesse aduersus vφnditorem experiri teneor, Nec competit etiam publiciana, si diues non domini tandem rem duobus vendiderint, α tradiderint, nam posterior possessor atque forte ius habet, ae prior . atque adeo infirmiori iuret non possidet, Ly. β-4. h. t. Sane, si per modum puma voluntati/ rom gesepi h nun domino