장음표시 사용
221쪽
DE PUBLICIANA IN REM ACTIONE. Is3
publieianae locus est, licet nulla traditio facta, I. Ig. s. r. nam ct hic ipsum dominium sine traditione transfertur. v. tit. de diuis rer. s. XVI. IV. Circa bona dem, quam requisimus, in II. oecurrit quaestio: virum ea semper adesse
debeat, ct sic mala es superueniens hane actionem excludat 8 negatur. Quamuis enim hodie secundum nis canonicum in materia praescriptionisb. f. semper requiratur, per c.s x. de pro φλhie tamen adesi diipar ratio. Scitieet, in praescriptionibus agitur de iure i us domini excludendo, atque adeo furtum morale inuolueret, si quis in m. f. constitutus illud sibi adseribere vellet: bie vero actori eum tertio non domino infirmiori iure po dente res est, unde si hie malam fidem iactori obiieeret, actor repliearet: hanc exceptio nem esse de iure tertii. Dissentit quidem Sehilter
. ιο. th. 7oseqq. ast deinde th. V. nobis accedit. modo possessor adhue habeat animum, quod vero domino superuenienti rem restituere velit. At vero hie animus semper praesumitur , imo, licet non praesumeretur, tertii tamen iterum non interest.
s. v. In LιI. q. ι. . h. t. publiciana actio ad eum quoque casum adplicatur, si alicui seruitur
aliqua a non domino constituta, ut adeo nec hoc casu actor dominium constituentis probare teneatur, sed solum b. f. ct iustum titulum, vel eius loco patientiam, de quo infra suo loco pluri.
222쪽
LIB. VI. TIT. III. Cod. IV. 66.
Si ager vectigalis, id est, emphy
tur etiam emphyleutae propter dominium vitiale, eodem modo,uti rei vindieatio directa dominis pleno. Competit ea etiam aduersus ipsum domi-νium directum, si scilicet hic rem emphyleutica- riam possideat & ius dominii utilis sine iusta eauissa interuertere velit, v. I. . inf=. h. t. I. II. Hae occasione de emphyleusi in genere sub hoe titulo agitur, non quatenus solum est rurin re, ex quo modo dicta actio profluit, sed etiam quatenus est contractus, ex quo actio personalis enascitur. Equidem olim dubitabatur, annoneontractus emphyleuticus ad locationem. vel etiam ad venditionem referendus sit, quia in aliqui bus cum Vtraque eonuenit; Verum imp. Zeno eum separauit re propriam definitionem concessit, I. r. C. de iur. empbt. Est ergo contractus consense Iis, V. q. s. I. de locat. quo mediante utile rei immobilis dominium transfertur,sub hac lege,ut empli'tetita rem ii iam meliorem reddat 2 praeterea quot- 'annis certum cauonom soluat, i. r. q. C. h. t. V g.lII. Incit 3Ide locat.dieitur solum, quod' dia pro certapensioneperpetuo fruenda tradantur,add. l. t. s. l. f. h. t. Vnde adpellatio dominii utilis. DD.
223쪽
VE IGM . m. EsΤ, EMPHYTE PETATUR. I ssDD. adscribenda, res interim in se eerta est. Olim agri ciuitatum ita locabantur. I. I. h. t. V. Petrus Burmannus de vectigalibus populi romani, item fundisteriles, prout colligunt DD. ex Li. C. detur.embr. ibi: Das meliorationes ; sed postea comtraelus ad fundos etiam priuatorum, cultos, urba na quoque praedia extensus, v. Schilter lΤ ex. IK. . 77. Es Τ. g. IV. Super quaestione: an scriptura adessentiam huius contractus pertineat y DD. Vt solent, admodum controuertunt, V. CarpZ.p. a. cίδ. def. I. Nobis negativa placet, quia in IV. I. de locat. emphyleusis inter eontraetus consensuales refertur, & verba I. rae. h. t. pactionibusscriptura interueniente habitis, non sunt dispositiva, sed enunciativa. Interim in constitutione emphyleuseos occlesiasicae perpetua scriptura omnino essentiam
contra stus ingreditur, V. nou. I. pr. nou. Iao. c.s.
g. V. Dominium, quod ante penes unum erat. per hune eontractum diuiditur. Unam partem retinet constituens, quae vocatur dominium dire.
Ium, cuius essectus sunt: i quod dominus directus ab emphyleuta possit eanonem annuum exigore : a emphyleuta in alienatione usus consen
Fum impetrare, ct s 3 aliquando laudemium soLuere teneatur, V. l. a. o. C. de iur. emphyt. S. VI. Canon vel in peeunia, vel in aliis rebus
quibueunque consistere potest, quia leges nihil determinanti quod si vero ille in eeelesiasticis intra biennium, re in ciuilibus intra trien nium non soluatur, emphyleuta iure suo exei. . r di
224쪽
dit, L a. M. C. d. t. auth. qui rem. C. de n. rectis Dominus direetus tamen unius voluntatem eXpel Iendi deelarare debet, alias enim heres agere nequit, quia expulsio speciem vindictae continet, V. d. l. a. Expulsio quoque locum non habet, si emphyleuta ante domini deelarationem residuum eanonem Offerendo moram purgauit, c.f. X. de Io- r. ibi: nisi celeri se. aut nisi exceptione compensationis tutus si, Brennem. rep. par. Nes. h. t. qu.2δ. Gothose. ad L .F. de compensat. f. VII. Consensism domini emphyleuta non in omni alienatione impetrare tenetur, sed solum in venditione, non ergo, si donat, legat, permutat, Gothose. ad de iuri emph. Domino enim dire sto ius protimiseos solum competit, quod intra duos menses exercere debet a tempore requisiti consensus, LI. C. d. t. ast vero illud ius in
aliis contraistibus praeter venditionem, i eum non habet,quia retrahens easdem conditiones praestare nequit, eonf. tu. de contrab. emi. g. XXII. I. IIX. Laudemium praestat nouus emphyleuta,
in quem emphyleusis titulo singulari transfertur,ec quidem eius nomine quinquagesimam partompretii, id est. et pro i oo. d. l. s. C. idem in ducatu Magdeburgieo, oraepoliri c. g. s.3. in SaXOnia D
vel x o. pro Ioo. luuntur, CarpZ. p. a. cci'. d. IZ. stibi mores variant. Solutio fit in eadem moneta,
in qua pretium solutum, & attenditur, quidnam ab initio determinatum fuerit, v. Frant2k. de laudem. c. 23. n .seqq. In Saxonia liberi non soluunt laudemium, bene tamen alii heredes, Care
225쪽
VECTIGAL. ID EST EMPHYTEVΤ. PETH. I ICa Zou. d. I. def. ao, al. 22. aliter iure Rom. soli Leeessores singulares ad hoc tenentur, ut paulo ante dictum. . Certum vero. tempus, intra quod laudemium praestari debeat, ut in seudalibus annuum, nullibi est determinatum.
I. IX. Diximus de iure dominii directh v. g. yΛlteram partemdominii habet emphyleuta, quod dieitur dominium utile. Huius effectus est, quod non solum rem vindieare queat. v. I i. sed quod
omnia etiam emolumenta, ordinaria, id est fructus, cte. percipiat dominus Vtilis, Struv. ex imth. G. Verum e contrario ille quoque ad omnia onera re ad reddendas apochas tributorum domis no tenetur, &particulare damnum fert. v. g. steri-1itatem in fructibus, ut proptorea canon non minuatur, ipse totius rei interitus vero ad dominum directum spectat, I. r. sa. C. h. t. quo hodie etiam referunt, si emphyleuta fundo emphyleutieopla. me uti non potuit, V. g. propter bellum, Brunnem.
I. X. Emphyleusis reguIariter ad omnes heredes Utriusqueflexus transmittitur,nisi pacto aliud conuentum. Potest tamen emphyleuta iuri suo ite- rum renunciare, nisi hoe fiat in praeiudieium domini directi, v. g. si res nondum culta, aut melior reddita, nec alius statim adsit, qui vices emphyte die in se suseipere velit. I. XI. Amittitur emphyleusis, si emphytenta fundum non reddit meliorem iuxta legem conintractus, sed deteriorem, v. l. r. C. d. t. in f quod
226쪽
de deterioratione totius fundi intelligendum,alias enim, sit pars solum deteriorata, pars quoque solum amittitur, quia inter delictum & poenam proportio esse debet, V. CarpZOu. p. z. c. ig. des M. Quod si itaque hoe modo emphyleuta expellitur,
non potest meliorationes, vel expensas, quas ante forsan fecit, repetere, I. a. C. d. t. De hae m teria emphyleuseos peculiares tractatus conscripserunt Aluar. Valaseus, Fr. Fulgintis, Corbulus, Iulius Clarus, Frane. de Caidas, Barth. Caepolla, Maulius, Rulandus. Bluin bacherus,&C. g. XlI. Ab emphyleuticis disserunt bona censentica, quando dominium plenum in censitum transfertur & dominus pristinus solum ius hypotheeae in illis retinet. Hic soluitur certus census, qui non remittitur, nisi eo casu, de quo g. IX. dictum, aut nisi eensus fructibus sit proportionatus. Petitutquidem alicubi renouatio investiturae & certum laudemium soluitur, ast ob non solutum censum intra triennium expulso censiti locum non habet. Pro his in Germania potius, quam pro emphyteritieis in dubio praesumitur. v.Sechendorss. Teutfλ
. ig. XIII. Soluitur tune eensus dominis viplurimum iurisdictionalibus. Λlia species bonorum censiticorum est, quando priuatus vel tu venditione praedii censum sibi reseruat, quia viliori pretio vendidit, qui reservativus: vel etiam alteri ee
tam recuniae summam soluit di sie censum emit. qui constitutivus dicitur. Census, siue annuus reditu
227쪽
ius, hoe easu proportionem eum usuris alias . eonsuetis habet, & reuera est contractus mutui, ideo tamen alio nomine insignitus, ne quis gen ratem prohibitionem usurarum iure canon. Ominprehensam incurreret, Dn. Stryh. caul. contr.δεα a. cap. S. I. U.seqq. Dicuntur illi annui reclitus irredimibiles, ratione sellicet emtoris re si census in fructibus incertis consistit. Emtor enim sine dubio reditus iterum non offerret, quam si satis loeupletatum se exinde deprehenderet, V. Oraepoliri de a. σήδ. tit. Non Uucherlichen ContraSeu.Dn. Stryh. l. c. g. r7. Vbi exeipit casum, si venditor inpraefandis reditibusse morinum exhibeat. Pertinent hue: Busius & Casp. Rodericus de annuis reditibus: Bened. Bonius decensebus. LIB. VII. TIT. I. Cod. III. I 3.
I. I. IN libro m. sIIX materia de seruitutibu,
proponitur, α quidem liber VII seruitutes perofonales, liber IIX. autem reales exhibet. q. II. Servitus in genere est ius in re aliena alteri constitutum, quo rei dominus in utilitatem alterius pati aliquid, vel nonfacere tenetur, L ἰF. s. l. f. de serv. utilitas illa vel obuenit soli persona sine respeetu ad certum praedium, ct dicitur personalis, quales sunt ususfructus, usus, habitatio, quae in hoe libro explieantur: possunt
228쪽
I6o LIB. VII. ΤΙΤ. I. DE USVFRUCTU
tamen & plures esse; vel utilitas obuenit ipsi praedio principaliter & secundario personae, atque realis, sine praedialis audit, V. I. I. A. deseruit. Rel quas diuisiones explicabimus sub tit. deseruit. Quod si alter aliquid facit in nostrain utilitatem, seruitus plane non est . sed ius pereonale ex talieonuentione solum oritur , nisi simul hypotheea
in certa re consti tuta fuerit. f. III. VFusfructus est ius alienis rebus utend1 fruendi, salua rerum substantia, I. LF. h. t. DD. hunc.voeant usum fructium formalem , eum vero. qui dominio coniunctus est, ct sic in re propria sine seruitute eompetit, causalem, qui huc non pertinet. I. IV. Constituitur vlasfriustus Interdum a lege. v. g. patri in bonis aduentitiis liberorum, v. infra tit. de peculio et marito in bonis uxoris paraphemalibus: aliquando in poenam, si coniux ad secunda vota transit,tune enim proprietatem rerum a prio re coniuge relictarum amittit & vsumst. solum retinet, L 3. auth. uxore C. desec. nupt. quod tamen in plerisque locis non amplius obseruat Brunnem. ad LIO. C. desec. nupt. I. V. Interdum constituitur vlasse. a iudice in iudieiis diuisoriis, ut iam. harciscundae ct eominmuni diuidundo, si res commode diuidi nequeat, ubi uni proprietas, alteri ususfructus ad dies vitae adsignatur, I. 1. s. r. f. h. t. res tamen adsequitatem redigenda, ita ut is, qui viumst. habet , proprietario quotannis certam quantitastm , fructuum praestet, proprietarius autem mortuo usis '.
229쪽
ET QUEMADMODUM QRS UTATUR FRUATUR. It,avisse. eius heredibus partem aestimationis soluat; DOnell. l. lo. c. s. Brunnem. ad LI 1 ffam. herc. I. VI. Regulariter quilibet usumti. constituit, qui dominus es rerum suarum illarumque liberam administrationem habet, etiam dominus minus plenus, quamdiu scilieet illius ius dura . Constituitur vel per modum eouumtionis, vel ultima vo- Lutatis, e. g. legati. cte. Adquirere usumst. potest, qui alias eonditionem fluam meliorem reddero valet. V. tu. depact. I. IV. g. VII. utitur fruitur vlafructuarius omnibus fructibus, ad necessitatem, commoditatem α voluptatem, proprietarii enim nihil interest, V.
Lauterb. t. non vero capit emolumenta extraordinaria, v. g. thesaurum, v. l. r. I. ra Is sola
- matrim. prouentus metallicos, cte. d. I. 7. . si scilicet non enaseantur metalla, alias enim stu-fluum nomine & hate veniunt.. Haec ita intelligenda,quod v.gr. thesaurum,quoad proprietatem, non capiat Vsiouctuarius, usuras tamen percipit, quae ex pecunia inuenta rediguntur, uel' ipse utitur
illa secunia sine usuris proprietario praestandis. Ita in aliis quoque. f. IlX. De fructibus vltimi anni se tenendum,
Usu fructuarius fructus naturales ad herede, trans mittit , quos tempore mortis perceperat, id est, a fundo separauerat, vel ipse, vel alius eius nomine l. F.pr. f. qud. moae Uuor. am. non ergo quos fur decerpserat, vel desecuerat, I. la.
b. t. Circa ciuiles distingue: si illi percipiuntur
ex Fradio urbano, pro rata transmittuntur, frg.
230쪽
i6ά- LV m ΤΙΤ. I. DE VsVFRVco La F. it. t. quod in censibus, reditibus & dee, mis quoque locum habet. Struv. m. I. rh. N. si vero ex praedio rustico: transmissib loeum ha- bet, si colonus vivo vlafructuario fructus iam se. parauit. I.FΙ. h. t. s. IX. De iure tamen Saxonieo duo hic notan.
da: i) in fructibus naticinalibus, qui industriam
requirunt, Struv. m. M. G. ἐδ. non respieitur ad
tempus pereeptionis fructuum, sed ad hoe saltem, . an semen rastro fuerit subactum, vel in aliis, anminximus labor absolutus, Landrachi lib. 2. an. FS. Σὶ in fructibus ciuilibus census, reditus, pensiones
ex praediis urbanis loeatis,cte. nontrainsmittuntur, nisipostquam dies venit. CarpZou.p.I. ccia. dcf. - quando autem veniat dies diueriarum decimarum, V. g. Lammerzehend, Xorn-Gans. Heish-Garten-zehend, de eo V.Canis. ZaMFS. mereedes ex praediis rusticis locatis eodem modo transmittuntur, ut iure communi, CarpZOu.m. c. ἐε. def. I. g. X. Tributa omnia soluit usi ructuarius,& te-- netur quoque ad modicam restationem. id est, rem sartam rectam eonseru/t, L 7. s. a.Τ. hor. faciem fundi autem non mutat, nee de nouo aedificat, nee
coepta perfieit inuito proprietario, i. 44. s s. f. h. t. quippe qui alias valdst grauari posset; ea interim sunt permissa, quae ad fructus eo melius percipiendos faciunt, I. U. g. s sq. XI. Denique re uti frui debet, tanqtiam bonus paterfamiliasi vide exempla de mancipiis, vesi- , mentis. aliisque rebus inc sqq. f. b. t. sic in usufructu gregis in locum demortuorum ea