Florilegium variorum poematum, et dramatum pastoralium. Excerptum ex Lyceo P. Marii Bettini de Societate Iesu. Libri quatuor

121쪽

Recurua in morem liIiorum solia

Colore nitent aureo. Extrema ne sunt aurei

Haec saeculi vestigii Astraea terras cum perosa liquit Qibae nunc se produnt, aurea cuduutur Aod, te regnante , saecula. Aurati flores tuae Munifieae debentur auri dexterae Hoc sine munus rusticum Viettiees inter tibi lauros serpere. Et Arae Diuum Gemmeae Corollas amant floreas

Clod.Formosum rara munus Commendat mihi nouitas.

Dignumq; nostro quod insertum elypeo Sic animus est in seros per nepotes Regale genus noto prodat symbolo. . Vt liliorum quisquis germen aureum/ Canatve posthac, memorEt ve, Gallicum, Regale germen memoret. muneri, Ch Pasi.Haud unqua nostro tale munus Inuicte Rex optauin ius Addimus grato tibi grates muneri.

Clod. At vos iam moras rumpite.. Praeite & multo laeuum Vallate nemus robore. Nemus,ubi ingens latee Sylvarum terror,& opima gregis Iam notus cςde Taurus.

Any Ch.Past. Feliά, ac fausta vobis sit venatu . Nos quoque vestro votis Favebimus labori.

122쪽

Ie interim pernices vos ducite choreas Coelo vaganti Triviae . , Venatuum potenti, Astiret nostris ut amiea coeptis. Aspicite ut nitenti Inter minora regnat ore Syderas Sopita dum Tithonia Eoa nondum reserat rosaria. Choreas . h. Vecta sereno, Cynthia, ecus

Tremebunda argente Num venaris astra cornu

, Num bellatrix igneo AEtheris vrsas impetis areu Nocte silenti voee fauentit Tibi latrant catuli. Τibi socium venanti

Luce spumat aurea.

Rabidae sydus triste catellae. Modo recurvis edita tunis Primo rides lumine: Modo pleno nites ore, Mox in eurua' senio Moesta cadenti extingueris igne. Orbe nigranti elausa seeundum

Temet ipsa latitas

Tibi

123쪽

Tibi rogus , & sepulcrum Temet ipsa tumulas Mox rediuiuos excitas ignes. Fida diurni luminis haeres. Occidente Delio -Breue syderis fraterni. Reparas dispendium Late micanti vultus honore. Modo nitenti falce minaris, Modo iugo , eJmbula, Modo portu sinuaris 3 Et mutantem simulas AEquore Coeli Protea sormas. Liquido quidquid aere anhelas, Foeto quidquid viscere Terra parit tibi paret.

Tuis nutat nutibus Refluus humor aequoris alti. Annue nostro dextra venatu', 'Tibi dentes camuri Apri torva minitantis, Tibi quereu pendeant Ardua nostrae cornua praedae Dubiae triden λὶ lucis in umbra Tuis pares .vultibus Tibi in orbem, tibi in arcum

Agitamus choreas. Annue nostro dextra venatu. Cursibus aptas sussice vires, vimque odoram canibus,

Telo feras, tela feris, Telis ictum dirige: Robora fessis adde lacertis. Aurea sed iam proditur Eos.

124쪽

Et venatrix roseo Astra,noctem fugat arcu. Hebetata contrahit ' Delia lucem,luce renata.

Clod. Cedamus hinc ad incios.

D. Missius cum Cerva cicure.

Loriparentes herbae, Pratorum astra flores, Vallesque nemoros , Gemmaeq, florum rosae, Vos mea cireues dio Alata mens amore ' Lectura vigil volitat Diuini mel Amoris.

Impressi fida Numinis vestigia,

Sagacem deamantis Cursumq; vimque mentis Beantis ad beatae Vos ora praedae ducitis.

Taeita diae simu aera formae Quae ludibunda pinxit Pennati dextra Amoris: Vos quidem, vos qua licet armuramini

Authoris ora vestri. AE ternae sed caduca, . 'Inculta sed excultae, Sed vivae picta formae simulachra,

Tu tibi par, tμ cordis Tranquilla mei saties.

125쪽

En erit I 6 beata i En erit illa dies

Cum tui lumem oris Mi dabitur tueri En erit ut aetherea Correpta face pectora In cineres labascant , iΤum rogo de vitali, Ad te mens ales aduoler, In teque niduletur ξEn flosculi riparum Herbigenae volucres, Prae numinis amore, Fueatas soliorum . 3 Ad coelum alas explicant,

odoris fiant suspiri j

Fletuq, madent roscido.

Flammato viden'ore rivi rosa purpurascens 'Prodit amoris ignes Enhederae virentibus Ad astra reptant brach ijs, Expressaq; pallentibust syncera amoris pignora Expandunt corda folijs. An solus ego fheu misero ij

Τot inter inces algeo An sol us ego ad terras Devexo feror pondere ξAh tui tot amores Mi, Deus, inde; tui Mi subde tot ardores, ot viret arbor solijs, Quot arua rident fioribus,

126쪽

Quot antra lugens roribus. En pietis foliorum Multicolor labelli Flos tacitus diuinos Eloquitur honores. En Coelo laudes accinunt Aue'; trutilantes, Ape'; bombilantes, Et aura leui sibilo, Et leni lympha murmure. An solus ego heu miseros in Tot voces inter sileo Ah,Diuum Pater,ingere, Tuis mi pectus ingere Tot laudibus foecundum, Lingua 'i tot facundas, ot mella legunt apes, CQuot garriunt volucres, Quot Aurae, lymphae murmurant. At tu ferina vultu, Humano nutrix ubere,

Quae fragiles mi artus Iam senio labantes

Humore fuleis lacteo, Ades,o Cerua pennipe, Te pascua recenti

Gemmata rore Vocant.

Dum viridi pasceris Tu palabunda praro,

Sereno mi pascentur Immota coelo lumina,

Divinis ora laudibus.

127쪽

Chori pastoris .

Chorea secunda.

I Lacidi rores matutini, Qui sereno lapsi coelo Mollia florum Versicolprum Ocellatis folia. Qui florentibus in conchis Late virentis assiquore prati gemmulatis. Vigiles hortis ab eois Flore rores olitores . Arida pratis Ora rigatis Vrnulis argenteis Vos aurorς fulgurantis Tacitus imber, Guttulae coeli desudantis. Nitidum flauae lac Matutae, Cum luteolas papillas, Tςnero florum Inseritori: . t

Odorati pupuli , Coloratii cum labellis

Roseae circum Ubera matris nutriuntur.

Stellulae noctis decidentes Stillae rorum. Coeli rores

128쪽

sydera: ruris

Flosculorum lacrymae, Cum madenti languent Ore, Diraq; lugent Funera noctis occidentis. Antra petentum vos ferarunt Pressa vago signa Pede Limiterido Prodite, rores. Certa per vestigia Ad latentem Venatores Ducite praedam, Placidi rores matutini.

AC TVS TERTIUS.

s CENA PRIMA.

misi laus. Sin Ac fugit: sorte hic lateae

Hau bene vortat hic me eanis implieae Annectam loris arbori. Hic paullulum se esto, mi Lyeisce. escio quid sane strepunt haec virgulta. Aut plagas ab hoe telo mox accipiet, Aut cursu tensas irruet in plagas. Virgulta laeua paullum submouebo. Ehern : eheu me perditum l . .

Proh deme quam tenaci laeuae inhaesit ' Vira

129쪽

I 2 Virosa serpens ἱ Horret dextra tangere, Nec laeua quit excutere. Excussit tandem sed repente miseros, , Heu, vires artus deserunt. Quis subitus praecordijs Tam diri saeuit impetus veneni ΤAnimus cum cruore sensim emuit. Ergon' ignavo uc solus letho concidam Haud erit. Huc hostiles infer manus. Quo ruis Z Huc te verte. Dextram pietas Quae retrahit crudelis 3 Mactabo memetipse,Nimet idem Et victima,& sacerdos. ror Huc tela, huc ignes. Quin hine praeceps aufe-Heu genua cursum tremebunda fallunt lSuccurre,dextra,& indue

Mucrone pectus. id ignaua torpes ' - Aude quod nos eripiat obscuro . Praeclarum letho facinus. Heu, languidum trementi serrum brachio Elabituri vicina Mors neci vim subducit: Nec morior quod morior. Atquis,heu, praeceps rapit mentem suror Quo setor Hlcne concidam, Ut ipse me eonfodiam Θ

Ad saniora redi,infelix anime. sustine sis,& abstine. Remittet sorte dolor. Felices, quibus ante Regis ora 'Saeui cruento Martis in discrimine,Deeoro datum corruisse vulnere lErgon' vitentis in Imentae flore

130쪽

Obscurus hic exanimor ΘΟ spes abruptas i O labores irritos lo opes' o solatia lo Hymen ἡos i 6 sperata pignorat

Hunc praeter canem, nullus adstat misero Laturus opem Inhumata saeuis Iacebo praeda feris. Nec iacenti . Suprema quae pet siluat. Amica manus aderit. At tu,Lycisce, vis amica quondam,

Et fida mihi ,extinctum Ne desere, post fata fidus, herum. . . Tu vigil age excubias, Ne dico sera dente, neue adunco Alpina tostro laniet volucriS

Exanimum cadaver.

Arbor amica si suKdurq mollia cortice corda tegis, fessum pio et stulci trunco latus. Vitalis tu cum naembra linquet halitus, Iniectis laige tumulato sol ljS. εEt Zephyri quotannis

Solenni nobis parentate fronde. Hic jensas inter volitabit arbores, Et nota circum moestus 'Errabit ossa spiritus. . Tu , mavi a parens,viridante sui Decidui iam corporis Labentes artu S excipe.

Iam sylvae ab edulit,& amata diae Nigiel cunt ora lucis Heu, quis delirus mentem ludit error Non sylvae, vos abscedimus