장음표시 사용
281쪽
2 1 2 VINDICIAE DIPLOM. LIB.II. CAp.XII. magister; siquidem Stephanus ex iisdem Gallicismis linguae suae cum Graeca & Latina consensum digito ostendit, dum eodem ac Gallos loquendi genere Thucydidem, Ciceronem, Livium, aliosque usos docuit: quod amplius & facilius Itali de sua docere possent; quemadmodum in plurimis olim praestitit Angelus Monosinius eleganti volumine , quod Flores Linguae Italicae nuncupavit. Quare ne in rebus ubi minime oportet, longior sim, novarum hujusmodi opinionum apparatum & vim omnem facile quis repellere poterit, si unum & alterum Virgilianum carmen adduxerit:. Hi motus animorum atque baec certamina tanta
Pulieris exigui jactu compressa quiescent.
282쪽
Acta vetera nunc primum vulgata complectens,
De quibus fit mentis IN VINDICIIS ANTIQUORUM DIPLOMATUM.I.
NNO Dominicae Incarnationis MCLXIII. Indictione xl. Breve memoriale , quod Folao dedit Dominae Gerlint omnia sita propterpretium i in mane quando surrexit ade lecto , protulit ei quidquid ad suum dominatum pertinebat, scilicet Gelgian, &Gazal, & Vin-giat taliter dedit et , ut si quis injuriam secerit, poena constituta decem marcharum aurea-xum; S insuper habere quae supradicta sunt. Potestatem habere quidquid vellet facere, sive pro anima, vel heredum suorum firmam, & ratam potestatem habere omnia quaecumque voluerit facere de suo proprio, iaciat. Hujus rei testes sunt Cmoradinus de Civitate, & ottaccus, Thomas Praepositus & Vicedominus, & nobilis Duratius, Walterus, & Cooradus Canonici, Cacib, & Dinicus filius ejus, Caetig de Muimaco, a Nodatricus de Por- a
283쪽
asA APPENDIX. tis, Nodoricus, Crilg, & Dietricus, Volseamus, Artui-cus, Maraldus, & Duno, Rainerius, Karte, Adalpertus, Gerardus de Fontana, & etiam complures. Insuperisti sunt, qui dederunt tenuiam ex jussu domini Folco, Andreas, Meignardus filius ipsius , & Marald, & Johannes
pater supradictae Dominae . Haec carthula fuit facta m. kalen. Febr. subtus solium magnum de 3 Civitate seliciter . Amen.
Ego Arpo Judex, ει Notarius sacri Domini Imperatoris manu mea subscripsi.
PRetium in mane. Haluzim in notis ad Capitulariatomo fecundo col.99χ. observat, in aliis chartis donum matutinale appellari, quod mane seu matutino tempore diei noctem nuptiriem subsequentis, quem diem votorum dixerunt, sive ante nuntiate convivium, ut ait TU I in
libro ultero di Vitiis sermonis capite duodecimo pag. 24T. sponsae osserebatur, quasi pretium pirginitatis spe nuptiarum , ex Bene disto Carpropio in libro de juribus fem
narum pag. I97. Vocabulo autem Germanico atque Saxonico dicitur margengap in legibus Langobardorum atque alibi, nempe donum matutinate. Ab aliis morgerageba, morganagiba, morganatica ex Vos . Erat autem donum voluntarium modo majus, modo minui, prout quiιque amoreo caritate erga conjugem ferebatur, unde G morgengingratuita donatio appellatur in legibus Langobardorum I δro fecundo titulo primo g. vui. Dum vero nonnulli uxorum blanditiis illecti profusam liberalitatem in eas exemeerent Rex Langobardorum Lui randui lege capit, ne quisis morgengap uxori tribueret supra quartam partem bonorum suorum, in legibus Langobardorum ΓΘro seeundo titulo quarto f. i. Morgeugap volumus,ut non sit amplius,
284쪽
APPENDI x. 2 3 nisi quarta pars de ejus substantia, qui ipsum morgengapdedit. Siquidem minus dare voluerit de rebus suis quam quarta portio sit, habeat in omnibus licentiam dandi quantum voluerit. nam super ipsam quartam portionem dare nullatenus possit. Hine Papias is Tocabulario: Morgengap, idest quarta pars in lege Langobardorum. Et Iane undecimo saeculo obtinebat, ut quarta tantum pars donaretur, quod patet ex charta Casuriensi apud Cangium in Glossario, ct eae aliis apud Augusum GaDIandium in tractatu de Franeo allodio pag. 313. In hac autem nostra Foro iusiensi id minime servatum, quum Foleo mori suae Gersint dono dederit non quartam partem, sed quicquid ad suum dominatum pertinebat.1 Nodatricus de Portis. Inter illustres Daliae familias , quae ab antiquissimis temporibus proprium gentili-eium cognomen habuerunt, hanc praenobilem de Portis ae- censendam puto. quum enim saeculo tantum undecimo ineunte cognominum usum,saltem apud suos, frequentari coepisse doceat Mabillonius de re Diplomatica libro secundo capite septimo pag.92. quum plerique nobiles a locis vel dominii fui hereditarii, vel Uufructuarii, vel incolatus , vel undecunque ognomentum acceperint, in actis notariorum exprimendum natatis locis ct sedibus Deile fuit cognomina ipsa immutari, nec flatim fixa ct propria fuisse. At haec nosra
familia de Portis semper hoc suum evinomentum retinuit non secus ac veteres ta Tribuniciae, quas vocant , familiae Venetorum, quae omnium Italicarum ct exterarum in eo nominibus fixis perpetuo usurpandis antiquissimae habentur , ut apparet ex diplomate anno DCCCCLXXXII. con
fecto vias inhelu tomo quincto col. i 2 2. quod fuit Mabulonium,S Papurochium tomo quarto Maii pag. 11. ubi ct ipse de hujusmodi cognominibus egis. 3 De Civitate. Urbem Forum Iulii, quae fuit e Metur partis regni Italici , quam Austriam Langobardi -
285쪽
Ap PENDIT.pella erunt, dictam fuisse Civitatem Austriam, σαο-mmasice Civitatem, osendimus olim in Dissertatione nostra Italica de Mainatis aliisque servis more Langobard rum pag. 24. idque ampliuI patet etiam ex hac charta.
IN nomine Patris, & Filii, & Spiritus Sancti. Anno
Dominicae Incarnationis millesimo centesimo septuagesimo quarto Indictione vii. quinta die mensis Januarii in Castro de Obremburg. Nos quidem Nolricus Dei gratia sanctae Aquilegensis ecclesiae Patriarcha, &Apostolicae Sedis Legatus de controversia, quam dilectus frater noster Richerius Belliniensis Abbas pro ecclesia sancti Pancratii de GraZ more antecessoris sui Bemtoldo Saunensi Archidiacono habebat, diligenter cognovimus, quae utique talis erat. Dicebat enim Abbas, quod praedicta Ecclesia sibi de jure foret expedita, &quod idem Archidiaconus quatuordecim sibi marchas dare teneretur , ct insuper Officii sui periculum incurrere deberet: & haec ideo, quod ea, quae inter antecessorem ipsius, & eumdem Archidiaconum prius statueramus, &in scriptis redegeramus, minime observaverat. Archidiaconus vero dicebat, quod tum ex persecutione,quam a Marchione Ystriae nomine 1 Pertoido , & ab aliis sustinebat, tum etiam ex nimia paupertate, praedicta complere nequiverat,& misericordiam petebat. di osque securitate per interpositionem fidei ab ipsis recepta, ita quod mandatis nostris in hac parte absolute obedirent, eamdem controversiam consilio fiatrum nostrorum sic decidimus.
286쪽
APPENDI x. 2 7 Praefato siquidem Archidiacono Ecclesiam sancti Pancratii ab Abbate investiri fecimus eo tenore, ut ipse duas marchas argenti nomine census annuati m in Purificatione beatae Mariae Abbati, & ejus monasterio persolvat. Archidiaconus vero propterea eandem Ecclesiam Abbati refutavit, itaut si debitum censum statuto tempore mon sterio ejus non persolverit, ipsa Ecclesia sit Abbati expedita, &eam cui voluerit absque omni contradictione committat. Pro subjectis etiam marchis Abbati vadiari fecimus, pro quibus Piligrinus Civitatensis Praepositus fidejussor est constitutus, itaut si usque ad proximam Dominicam, qua cantabitur Reminiscere sibi persolutae non fuerint, ipse Praepositus in bonis suis auctoritate nostra pignoret. Ad haec Archidiaconus in manu nostra sub fidei sacramento promisit, quod omnia , quae ab eadem Ecclesia alienavit, usque ad proximum festum
sancti Johannis Baptistae expediet, & eidem Ecclesiae
restituet: quod si non fecerit tam de violatione fidei, quam de dilapidatione Ecclesiae reus teneatur, & judicetur . In his autem severitate juris decidimus, ut senectuti, & necessitati Archidiaconi consulamus . Quod ut verius credatur, & firmius observetur, hanc paginam item conscribi, & sigillo nostro insigniri fecimus. Interfuerunt fratres nostri Gerardus Concordiensis Episcopus , praefatus Praepositus , Leonardus Concordiensis Canonicus, Henricus Plebanus, Michael de Iuri, Comes Henricus de Hortemburch, Neriandus de Hoenburch, Wolricus de Piamin. Ego Romulus Aquilegensis Notarius.
287쪽
138 APPENDI X. Ducibus Meraniae, male ab aliquibus Moraviae dictis, in Drolens Comitatu ad Arhesim stupium: qui iidem erantae Comitet Andecenser, Diessenses sive wezeenses in Raparia superiori, Palatini Corinthiae, G Goritiae Comites in Hor0uliensi provincia. Idem Bertolos anno MCLxxx. cum titulo Marchionis Istriae subscripsit tonsiturioni Friderici L. Imperatoris apud GOHasum tomo I. Constitutionum imperialium pag. anno MCLXXXIII. diplomati ejusdem Hriderici pro ecelesia Lunensi dato Coris antiae, apud inbellum tomo primo col. 9i4. Huit frater
beatae Mathilis virginis, de qua in toruo septimo Maii Lollandiani pag. 442. idemque ex conjuge Alix Asia Te-eonis Marchionis Miseniae in Saxonia genuit meisertum Hambergensem episcopum, Sertoidum Coloeensem archi piscopum, ab aliquibus perperam Coloniensem dictum: qui deinde fuit Patriarcha Aquildensis ; Ottonem Meraniae Ducem; Henricum Uriae Marchionem 3, Gretrudem Andreae Re i Hungariae nuptam, ex quibus orta es Νη-m Elisabeth Lant rapta Thuringiae; functam Hedπgem Henrici Poloniae G MIesiae Ducis uxorem; atque Agnetem , male ab aliquibus Mariam appellatam, quam Philippus II. Rex Francorum superinduxit, repudiata Inge- burge filia valdemari I. Regis Daniae: qua de re Dapidi Andellus in libro de Hormula regnante Chri ito MX.33 I. AIbericus in Chronico sub anno MCXCVI. pag. 4OI. omnium accuratissime recenset hanc prolem Benoldi, unde e assigari possunt errores Lazii in Commentariis libro Mu. Fen. vI. cap. I. Marctionatus Uriae hoe tempore spectobat asecclesiam Aquileiensem , cujus nomine Γertolos illi praeerat , qui obiit anno ΜCCiv. ex Henrico Merone in Annalibus apud Canisium tomo primopsig. 244.
288쪽
IN nomine Domini Dei aeterni. otio Divina favente
elementia Imperator Augustus. Domini Iesu Christi Eeelesias sub nostro Imperio constitutas Imperialis providentia in pristinum renovando auctorem suum sibi conciliet, ne forte in posterum de negligentia pro sui merito condempnetur. Ideoque universorum sanctae Dei Ecclesiae, nostrorumque fidelium praesentium videlicet ac futurorum industria noverit, Petrum reverendum sanctae Volaterrensis ecclesiae antistitem nostram suppliciter adiisse praesentiam , suaeque ecclesiae varias a nonnullis occupationes, invasiones, atque diminorationestam sub occasione libellorum , quamque etiam diuersis superfluisque violentiis in rebus, seu familiis contra Dei ac nostram voluntatem illatas lacrimosis querimoniis intimasse , serentem prae manibus/augustalia divae mem riae piissimorum Imperatorum Lodovici, & Raeoli, B rengariique, seu Hugonis, de Lotharii praecepta de inimgritate , atque immunitate, & perhenni suae Ecclesiae tuitione priscis suis praedecessoribus emissa, quae virumpere pervasores pertinaci animo non timuerunt. Quapropter nostrum super hac causa munimentum sup plex postulavit, quo istiusmodi Dei contemptores aut corrigantur, aut legaliter judicemur. Nos igitur divino primum inflexi amore, deinde supranominati episcopi continua in nostrum obsiequium devotione, omnes jam
dictae Ecclesiae possessiones a quibuscumque hactenus K k ij occu
289쪽
asci AppENDI x. occupatas undecumque, & quomodocumque a suis Rectoribus iuste, & legaliter adquisitas, aut in antea, Deo auxiliante adquirendas, cum omnibus intrinsecus, & extrinsecus cass, & familiis diversi sexus, & aetatis, atque conditionis, carrucariis, libellariis, aldionariis, & cunitis rebus tam mobilibus, quamque & immobilibus cum pertinentiis , S adjacentiis, omnique integritate sua in nostrum mundburdum, & perpetuam Imperialis providentiae tutelam recepimus, confirmantes eas, & per hoc
nostrae constitutionis Imperiale praeceptum praedicto Petro venerabili episcopo, ejusque in perpetuum successoribus canonico ordine habendas, regendas, ac Pe fruendas, omnium quique degunt sub imperio, aut futuri sunt invasione, deminoratione, atque violentia ab eodem sancto episcopio, vel ipsius administratoribus penitus abdicata. Super haec volumus, & expresse statuimus, ut universae praedecessorum suorum donationes, praestationes Precariorum, seu libellorum, atque Uicariorum conscriptiones, quae irritae, S supervacuae, atque injustae videntur, tanquam inutiles per omnia, & instabiles
habeantur. Quaecumque autem veterum Iiberalitate Imperatorum, atque decessorum nostrorum munimentis
in saepedieta ecclesia collocata, vel stabilita sunt, rata omnibus modis,de perhenniter mansura. Nam quia pluriamis oppressionum nequitiis eadem ecclesia laesa videtur, concedimus ibidem quatuor esse advocatores unde vel quales prudentiores episcopus sibi elegerit utiliter exigentes causam ecclasiae. Ita videlicet, ut nullus ex hi causam ipsius ecclesiae, absente episcopo agere Pertem piet, & nihil amplius exigere, nisi quantum legis ratio dictaverit. Volumus etiam, ut advocatores de jam n minata ecclesia nullam hostilem exerceant expeditionem sine suo episcopo, etsi ipsi, aut ceteri, qui commendati sunt episcopo, Mine, obsequio degere videntur, si i aes Pu-
290쪽
publico placito in compositione ad reipublicae, vel nostrae Imperialis partem ceciderit nullus ........tollere praesumat, quia pro nostrae animae mercede ad partem jam dictae ecclesiae donamus, atque concedimus. Us autem, qui in rebus ecclesiae resident, praecipimus, ut nullus exactor rei publicae pignorare, aut ad placita convocare aliquas ab eis exigere praesumat , quia volumus, ut in judicio Legatorum nostrorum stent, quos specialiter ad eorum audiendas causas dire-Ximus oppressione, plurima detrimenta pati audivimus homines saepe dii hae ecclesiae. Praecipis mus etiam, ut Sacerdotes in eadem ecclesia commanentes , si canonicam obedientiam exercere non liceret, &subtractas a baptis libus ecclesiis decimas recipere praesumpserint, & ad synodalem conventum convenire contempserint, ab episcopo ejusdem ecclesiae excommunicentur , & a nemine recipiantur. Concedimus etiam,& perpetua confirmatione sancimus, ut unusquisque homo ad baptismales ecclesias decimas det, in quibus habitare videtur, vel Curtes, aut res habere dignoscitur.
Si quis autem, quod non putamus, ex Ducibus, MarchiOnibus, Comitibus , Gastaldionibus, vel aliquae partis p blicae officialibus, seu etiam aliquis ex Clero, vel ex plebeis aliquam supra taxato sancto, ac venerando loco violentiam, subtractionem, vel invasionem intulerit in rebus mobilibus, & immobilibus, vel familiis utriusque
sexus, tanquam Imperialis praecepti temerarius violator, ducentas libras auri obriZi eidem Ecclesiae, vel ipsius Rectoribus componere cogatur, & Omne quod auferre conatur, & vindicare non valet. Insuper etiam immuni tatis poena triginta libras argenti sancto Episcopo persolvere cogatur. Similiter volumus, ut quicunque post hanc nostram Imperialem praeceptionem inutiles icriptiones, & nocivos libellos, quos pro Dei a Inore ,