장음표시 사용
231쪽
a16. P. II. C. V. D INSCRIPTIO M
IL Singulares quoque use in marmoribus eoUructio.
res, qualium haut paucas notauit idem S ALIGER. e. g. CUM FERARV m LIBYCARVII. Sed
nec hic est quod inatteris, quum eadem id prohibeant
III. Inprimis inseriptione praeferre ortbographiam antiquam, velut OLLI pro ILLI COIR A VERUNT pro curarunt , AB EI pro ABI, QUOI pro C VI. instari licebit , quae frequentillima re. Peries, cin bonae aetatis monimentis veluti H EI CPro his su LP IC pro Sulpiciti EID VS pro idus, Reliqua pro obsoletis habenda. Neqtie enim affectationis notam effugies, si orthographiam vetustiissimam in hodiernis monimentis sequendam existimaueris. IV. Frequentissimas se in inscriptionibus formulas quasdam , quas merito notabis. v. e. TE ME DE SE MERENTI LUBENS LUGENSQVE. Plures idem inder Sealigerianus antea laudatus suppeditabit. V. Deniquepraecipue notantas esse Alas uel littera,rum abbreviationes, de quibus singularis exstat liber SERTORI URSATI, Patav. 1 r.fol. Vinum H. GEO GRAEvo Thesauro Antiquitatum Rom. Tom. X p. sor. sqq. reeusus. Addi oussint Ii laes
L AI ommentatio de glis veterum, Lugd. B. Iro 4. in quibus eiusmodi notae vel abbreviationes in lapidibus obuiae plena manu proferuntur.
uri L VIII. Pergimus ad inscriptiones noua φηρο ηο quae, quod ad materiam attinet, parum a car-
o imιen is Quaecunque ergo inuentio poemati eonscribendo in-ειο, seruit,eadem ct inscriptioni suppeditat materiam Tam parum enim interest inter carmen Sanscriptionem, . ut hanc non praeter rem posivirorumpoliticorum ad . pellet CHRIsTIANva VEISIVS,
232쪽
P. II. C. V. DE INSCRIPTION ai
IX. Multi sunt, qui de eloquutione, quae Eorun- in inscriptionibus nouis exigitur, praecepta dem eis dederunt O Verum res omnis ad unicam regulam redit, non temere scilicet in inscript one ponendam lineam, quae non acutum quid re
admirandum prae se ferat, D Attamen, si dicendum quod res est, quo magis hanc obseruabis, eo minorem laudem reportabis ab iis qui quam frigida sit illa acuminum nimia affectatio, non ignoranti
Gmue pertinent CTA v I BOLDINI Epigra-lbicasiae elogia inscriptionesque pangendi ratio, erucela IoeLX fol. I A C. in fama Ars argutiarum, Colon ΕΜ. THESAURI Cannochiale h. e. pers risium Arsotelicum fue e ingeniosa dictione, lingua Itali ea scriptum , postea Latine editum a Cris P. COERBERO, Hel . ela Dexcv, 4. CHRIST. Ea sui os hodiernorumpoliticorum, sis argiι- tis Inseriptionibus Libri II, Ienae cla Ia ea xxxvi Il, 8.
E. AN. . O RHOFra Disciplina argutiarum, cap. IV. p. μδ. sessu.
. minim ergo fontes acuminum me iam supra, sub finem P. I, cap. II. f. LXIII. dare meminerim 'te quidem actum agere nolo, sed exempli loco addere sufficiet Inscriptionem Em. ΗEs AVRI, ut, quales sint illae lautitiae, harum rerum eupidis exemplo ostendamus. Exstat illa p. 3io. Jobi, quem ipse Esaui pronepotem putat, continet elogium:
In arenam, o cives Gemini congrediuntur atblitae.
Orientis alter talter occidui solis imperator, tib edi Daemon. Simplicem illam videbitis eum multiplicibosepugnantem, Illa emper eumdem, bimesemper alitem:
233쪽
cti P. u. c. V. DE IR SCRIPTION.
sui forma carens, formas alternat.&d proderit Iob aduersarii varietas, Toties num triumphatΠrs. En mollium Sabaeorum Ipeetesimulatus sis, tibi boves praedatur, Haec prima daemonis velitati, robur eneruare deliciis. Sed irrito euentu. Inflammam mutatur flammarum hospes, o caelo cadens, bisare non potuit, Deendit, quaotimque incedit: hi pascentes uiculas igni depascitur, Hinc magicum Chaldadorum agmen mentitus, Camelos eum rectoribus corripit.
Sustinet hanc iacturam diuinus pugil, sui opibus impeditior , quo altior, Aeque beneficum uocat numen , siue opes sera flue auferat Sis praedonem angit, dum de praeda
Hactenus prolusit adgrusor iam propius,
Hi regiam euertat, in ventum intitur. MIenis aulae nocentius vecto. Omnes turbat hi turbo , praeter illam cui nocet; sui ruinas inter infractus, Latiore caelofruitur, dum tecta sub unt. Sed maiores ciet lacomarum, bos hie ventus.
Dulcem senis Iobolem inter epulas ruina sepelit. AtDeilius terram mouet, quam Dbum :su ruentesamiliasusinere potes
Hanc tortoris imagine, crueiat, non rapit: In intra eorpus o cadaver medius, Iob vitam optet, vel mortem.
234쪽
P. II. C. V. D INSCRIPTION ais
Et ante numen eadens aemulumsemit dum flerniim, De Duerac nisi defusus Antagoni Deteriorem Abi uicariums cerer, feminam. Viro igitur uxorem delegat, sua postremam suis malis imponere manum suadeat,
Benescam credere bane maleficam, niselset uxor, Cui luxus es, debili marito carere. Detrahit hane pietatis aruam maritipietas, A linguam lingua retundens, Huere mauult, inuisus coniugi a ibi a Totiesque hostem verberat, quoties irat: Et nihil amaturus , praeter Deum , mortem etiam odit. Nam pψremis in malis, Fortius es mortem arcere, quam arcessere. Iam inter rapinas ruinas nudus, palmam
&d ipsam in patam victus in ut Daemon, Et ultimos conatus adhibet, amicorum probra, Hi tanta virtute amaris salibus respersa. Famos carminibus victoris famam
Halet hanefelicitatem nouissima calamitas, suis inuidiam extinguit hoc uno inuidenda. Iob omnium miserrimus, invidos babet amieos, Nimirum poetas. Tam male mordaces, ut Minerosum
Adeo inter aulicos, virgines usae asciuiunt. Evicit extremum hunc laborem frenuus Iob, bos
235쪽
sui contemtuso eontentur, se hostis lustrat. Hie toto eaeli theatro plausis excitat, Nec minorepraemio, quam praelio, Regno, liberis, opibus, dupla auctior, hos ipse luctus cecinit o calamitates alam elicesscit.
ceterum praeter ΕΜ. THES AVRVM eiusmodi Ἀ- scriptiones ediderunt AL DYS. IvGLARI in m. iis Dei Hominis, Io BAPT. ASCVLVS in Gogiis , LBER Tvs AB INEs in sitis rebus gesis Polonorum Regum, quae etiam sub tutulo Leebiados prodierunt racouiae Ialaca IF q. ERAΝC. NADAs D in eritis regum Hungariae, Lai ct Germ. Norimbergae in D editis, PETR. ABBE V in Elogiis sacris ubilosophicis, retiis, Gratianop cla Ilae LXrv. in fol. IO PALAT ivs inmitis Ponti um, Aquila Saxonica, aliisuu eiusmodi scriptis, ab ingenio potius ct splendore chartae ct typorum, quam veritate historica de auctoris iudicio
236쪽
P. III. C. I. DE A T. LECTION aeti
I. Latina Lingua inter demortuas reserenda. I. Hinc potissimum exauctoribus lassicis discenda. III. In lectione auctorum certum ordinem commendauit Tanais quil Faber. IV. Primo cursu qui auctores perlegendi V. Qui secundo Qui tertio VII. Qui quarto VIII. An etiam poetarum lectione opus sic IX. In auctorum lectione quae obseruandas . Primo voces phrases. XI. Deinde acumina rariora. XII. Denique res notatu digniores. XIII. Inde conis ficienda excerpta exicographica. XIV. Nec non adouersaria. IV. Et denique loci communes reales. I
atina lingua iamdudum inter mortales .fisa conticuit. In Latio enim ipso, ubi linguain olim quam maxime floruit, sensim ita terrimo barbarorum commercio coepit inquinari, ut I- se demum noua inde enata sit dialectus, quam 'Italicam dici moris in ah Idem in prouinciis huius linguae fatum fuit, in quibus L SIT ANICA, HISPANICA GALLIC A linguae, in priscae Latinae locum successere. b Vt adeo nulla hodie sit prouincia, in qua vetus illa lingua Romana ita vigeat, ut
237쪽
222 P. III. C. I. DE AUCTORUM eam usu, vel consuetudin cum prouincialibus, addiscere possis. c)
. Praeelare lingitae latinae μεταμορφω res di, ut ea senissim in Italicam mutata siti, ostenderunt C A R. D FREs N in Dissertatione Glossario mediae rein mae Latinitatis praemissa, de C HAE CELLARIVS in Dissertatione de linguae Italicae origine. b De earunt linguarum natura praeclare disseruit E D. BREREwoo in frutinio linguarum eui iungendus, o Minoa ειθε AI, ct q. p. 9 seqv. e Exstat libellus ἀδεσποτος Londini ela Iae LXIX. iii ia excussis sub titulo: An examen Ofthe uva, leaehingsbe latin longurio littis chitarent in alone, in quo Regi suadet audi ,r, ut civitatem aliquam Latinam instituat, in qua solo usuae consuetudine linguam doceantur pueri quod eonsilium etiam, quod mireris, probatur ΜΟ RHO FIO aceurati iudicii viro, in Pobhist Lara. 2 .p. o. Sed vereor ego quidem, nectini ruditiosum hoe eonsilium, ct eadem Latinae huius ciuitatis fata futura sint, ae olim reipublicae Platonicae, quae nus. quam, nisi in Platonis imaginatione, exstitit. De Lati Lingua comparanda non colloquiis, sed stilo doceto SANCTIVS in Mis p . 8 9. seq.nis νο II. Ex eo vero consequitur, ut Romanae issimis linguae puritas ac legantia non aliunde, exaucto quam ex veteribus, qui naufragium euaserunt, auctoribus classicis, hauriri possint. d)
zab Quum vero inu una reserar, quo ordine,
quaque ratione alictores euoluas e de ea quoque re nonnulla more nostro, monebi
d Caue tibi persuadeas, ex usu tantum loquendi consuetudine ad Latinae linguae facultatem posse perueniri. Tantum enim abest, ut hoc fieri possit, ut potius indenasei
238쪽
nasti soleat inquinatum illud ae sordidum dieendi genus, quo monachi maxime, nec non Poloni o Hungari delectantiir Quo fit, testati, Latinae elegantiae studiosiores, a sermonibus Latinis etiam eum viris do. Etis de industria abstineant, ne dictio aliquod ex idiotin mouernaculae trahat, quem etiam viri, quamuis elo- qtientissimi, in colloquiis vix exsugiunt. Neque sola scriptione Latinae eloquentiae facultatem adsequimur. Qiiid enim iuvabit seribere, nisi antea ipsam linguae indolem ae genium animo conceperi. Id vero qua alia ratione consequi possis, quam lectis diligenter audioribus, ego quidem vix intelligo. e Sunt equidem, qui solum legendiim CICERONE Μexistimant. Verum Ciceronianos illos, si Deo placet, iam diidum exagitariint viri cordatissimi. Alii omnes auctores eo , quo scripserunt, ordine, id est secum dum aetatiun inritias inciderunt, seriem legi iubent, qua ratione usum ferunt L. ALMAS I v Μ. Sed inde non potest non inaequale ae frigidum nasci dieendigeniis, quod ne magnus ille eriticiis semper euitare potitit. Eo itaque ordine utendum puto, ut sensim ad perfectionem linguae perueniamiis, ct auctor vialis alteri vehiti viam sternat, quo facilius intelligi ae in sue- cum ac sanguinem verti possit.
III. Quod ad ordinem huius lectionis at , tinet, semper mihi se probauit TANA- T.
QVILLI FABRI methodusitanto magis ad-eretum miranda, quanto iucundius eius experimen Ordinem
tum in ipso filio cepit, quem, a decimo aeta QM-tis anno ad decimum quartum, hac ratione : i.
ita utraque lingua expoliuit, Vt cum viris ι .
certare posset. Nos vero, quamuis FABRvΜ non per omnia sequuti, FABRI tamen methodo praecipuos Latinae linguae auctores ita duponemus, ut quatuor cursibus
239쪽
ille ambitus absolui, ex prioribus semper animus ad posteriorum intelligentiam prae- parari possit.
J Mentionem huius methodi aliquoties saei FAB in epistolis, sed postea eam accuratius deseripsit in libello Metbodemour commeneredes humaniter equesoLatine . Salinurit, D Iae LXXH. Ia ex quo tractatu pleraque excerpsit, de polyhistori suo intexuit moram a Part. I, lib., cap. Myae .seqv. aneniethodum ergo ct nos sequemur, sed ea usi libertate, ut in ipsa auctorum ordine pleraque nostro arbitrio,
Qtii eri IV. Primo itaque cursu, in quo singulari res priis cura ac diligentia opus esse videtur, PH A E-
suaserim. primo enim auctore vocum phrasiumque aliqua copia, ex secundo geographiae veteris notitia , ex tertio historia Romana, ex ultimo denique historiae Graecae non minima pars poterit hauriri. His vero praesidiis praemunitus, sacile, ex mea quidem sententia, reliquos auctores omnes facilius intelliget.' Equidem FABER pueri se accomodans ingenio Ioeo PM A EO RI, quem dinficiliorem pro tironum captu iudieabat, capita aliquot ex euangelio IOHANNIS proposuit. Sed non desunt mihi rationes, quare hoe contalium minus commendandum putem. Inquinatiaor est interpretis, quem vulgatum vocant, Latinitas, qtiam ut ab ea auspicium fieri possit Latinae linguae: nimis altas radices agunt, quae ista aetate imbibimus,
Nee video, quid in PHAEDR1 fabulis dissicilius videri
240쪽
deri possit. Argumentum earum, si pauea paullo his seoeniora omiseris, puerile est, ac summa cum voluptate coniunctum. Stilus tentiis c plane talis, quali in n. milias sermone utebam tu, Romani. Summa quoque in his fabulis est orationis puritas, nee iudicium suum eruditis unquam probauit a Cail mi I, qui nescio quem Thracismum in Phaedri stilo sibi suboliaeere visus est. Vid. fCH EFFER. invita Phaedri eius fa- bulis praemissa S O RHo P. δε Patauinitate Lisii. p. ;9. Optima Phaedri editio, fabillis aliquot auctior, prodii Amstelodami CIA IDCXCVm . . cura Petri Burin anni, qui e commentariis ct codice MAR- QN GV DII multam Jueen huic auctori concilia.
s TRATANI, in siim , GUILIELMI, Prinis eipis a vii, adornata, A et D Dce IO CHRISTOPH. OLFFIt, quae prodiit Hensb. CIII DCCIX, . Sed nuper reIiquarum luminibus officit editio noua a VRMANNIANA. cIa Iacc
Geographiae eans Phaedro subilingiinus OΜPO IV Μ MELAM, Claudiani aeui scriptorem. Ex eo enim non solum terrarum situs addisci, maxime si icones geographicas, quales in Notitia orbis antiqitiae- euratissimas dedit CELLARIVS coniungas vertim etiam vocum phrasiumque copia non partim poterit lo- eupletari Latinitas enim huius alictoris, etsi non adeo elegansis florida pura tamen est, ct satis eastigata, id quod prosecto tironibus praecipue utile est Inter meliores editiones est II. Osso Hag. Com. III DCLVIII. . iii I A C. GRO NOVI v si iam opis posuit editionem Lugd. Batau. III IDC LXXXV, 8 in qua potissimum C L. Sin L Μ MI Vm aduersus V ΟΙ- so censuras, insigni ae familiari Gronoui an calamo acrimonia, vindieatiit. Sed se hoe non impune tulit, squidem V ora MINAE Adpendicem obseruationum ad ΜEL AN publici iuris seeit Londini Ia De LXxxv l. q. Denique ui πάντα πεμ παντων reddidit I A C. GRO NOVI Vs nouissima editiones; quae prodiit