장음표시 사용
221쪽
soni competit. a quoque in re parem vix habentPLAVTV TERENTIVS, quibus nemo temere diuersos personarum characteres ipsa etiam serma stiliae ratius expressit. Contra ea PLATO, cuius stilo olnnes tantum tribuerunt laudem, ut ipsum Iovem, si Graeee loqui velle, Platonis oratione usurum somniarint, ubique eumdem seruat stili characterem. eamdem orationis ubertatem, eaque re multum venuis statis dialogis suis detrahit.
Inseriptione. sveteres vel nouae Il. Veterum exemplo conseriptae quando hodie loeum invenianes III. In iis quid obseruandum IV. Earum materia. V. Earumdem dispositio, quidem epitaphiorum. LNec non monimentorum publicorum. VII. Stilus la, pidaris qualis VIII. Inscriptionum nouarum materi ad inuentio. IX. Earumdem eloquutio lseseripti rosa oratione etiam inscriptiones conficiuntur, quae cum ultimis potissimum temporibus, id est, patrum nostrorum memoria nouam veluti faciem induerint,'s recte in antiquas Mnouas dispesci possunt.
Quales veteres fuerint inseriptiones.satis eonstat tot marmoribus, quorum epigraphas collegerunt DA,
222쪽
que quam prurimi. Vt iam non dieam de rioua a R. c ARDI GV DII collectione , quae Leouardiae typis Halmianis excusa, o dum haec scribo , praeter indicum partem asi colophonem perducta est prodita tandem cIa Ia ccxxxiii At postremis temporibus aliis ud in usu esse eoepit inscriptionum genus , ex meris aris guttis conflatum, quod eum uetere illo nihil habet commune, nisi quod auctores haram inscriptionum breues longasque lineas promiscue ponere solent. Qitum enim ob poetarum ineptias ipsa carmina, quanintumuis nitida, sordere coepissent viris grauibusci coeperunt illi aliquid reperire inter orationes ct versus medium,' loco animum eiusmodi eudere inscriptiones argutas. Auctores huius rei Itali, inter quos mirifiee hoe siue inscriptionum , siue elogiorum genex deledati sunt L AVR PIGNORIUS , IAC. 2ALIANUS, E Μ. THESA URUS , OCT. FERRARIUS, O PALATIVS aliique, quo deinde ct Galli, Germani, ceteraeque nationes imitari non dubitarunt. Parum honorifice tamen de nouo hoc inscriptionum genere sentiunt eruditi, quotqtio sunt antiquae elegantiae tenaciores. Nam praeterquam quod exemplo veterum destituuntur nescio quid declamatorium ct sophisticum sapit argutus ille inseriptionum stilus, nee magis virum grauem decet, quam Uestis auro gemmisque operta. Vid. OECLERI
II. Veteris hodie imitamur, quoties in nis, portis propugnaculis, pontibus, aliisque exempla publicis operibus inscriptiones ponendae coinri sint, ah Idem stilus lapidaris maxime or
nat epitaphia, V cenotaphia 9 alia huius z. -
a Non temere vlbim opus publicum exstriixere Romani.
223쪽
. . twd non addita inscriptione aliqua veluti conseerarint. Illud hodienum imitantur Principes, famae suae stud bo-- sores, ut vel ex solis illii strissimi auctoris MONI
MENTIS ADERBORNENSIBUS liquet.
Sie hodienum saepius titulis eiusmodi ornantur poristae urbium aediumque publicarum, cataractae, ariseus triumphales, hontes aliaque opura publica, qualia exempla passim exllant in Em. THESAURI Inscriptionibus Hie vero aue nouas illas inscriptiones, quarum superiore para grapho mentionem fecimus, imiteris. Exigit enim temporum nostrorum elegantia, vi veterem potius illum stilum lapidarem exprimere
h Neque enim probantur eruditis epitaphia hodierna, in quibus praeter vitae mortisque historiam ct aliquot
sententias e scriptura saera depromtas nihil omnino occurrit, quod placeat. Imitandi hic veteres, quorum epitaphia ct breuitate concinnitateqites interdum etiam acumine,sed non anxie quaesitis argutiis, sese lectoribus commendant. Plura eiusmodi monimenta exstant apud RVTERUM, REI NE SI VAI , Samma Vm aliosque, e quibus optina quae itis seligi oportet, quae iniitemur. Neque enim negar potest, alia sequioris aeui inquinatam Latinitatem alia vel auctorimi vel lapicidarum ruditatem redolere
Cenotaphia ab epitaphiis quomodo differant, ne-- mo ignorat. EPIDAPHIV M stitulas uero μpulcro fissaeus, EN TAPHIVM inscriptio δε-
pulcro honorario adiecta Talia sepulcra honoraria sunt monimentum ilhid Drusi Moguntinum, vulgo derHebelpetv eleberrimum cenotaphium Pisanum, Callis Lue ii Caesarum memoriae positum, quod singulari eoque pererudito commentario illustrauit doctinsimus Rotnanae ecclesiae cardinalis HENRICUS NORIS IUS Henetiis, ela IacTxxx I. f. edit.
224쪽
paullo accuratius exprimamus, quaedam Obseruantum circa materiam, isto itionemque, tum circa eloquutionem ac ortlographiam monen
IV. Materiam facile sussiciet occasio. Earum Nemo enim non videt terbi gratia aedisci materia,um publicum inscriptione vel titulo notandum sit tunc finem, caussamessicientem,&tempus in eiusmodi monimento esse exprimendio Non temere tamen inscriptio publica poni solet, in qua non Principis nonoria fica fiat mentio Oe Sie e. g. muris veronensibus haee inseriptio addita reperitur apud GR UTER Inscript. p. ccxvI. Ι2. COLONIA AUGVsTA VERONA. NOVA GALLIENIANA. VALERIANO II. T. v CILLO. coss. 'Μ I. V ER NE N SI V I. FABRICATI. EX DIE. III. ΟΝ. ΡRI L. DEDICATI PRID. NON DECEΜBR Habes hie murorum finem, stilicet ut praesidio essenteoloniae Veronens habes caussam vel erte quibus consulibus Romanis id saetiim fit, habes denique aedi-seationis ae dedicationis tempus. Omnia enim haee scire posteritatis intererat. d Quaecunque in monarchia geruntur, principis geruntur auspiciis. Vnde non facile praetermitti solet grata ac honorifica eorumdem mentio. Qitis quod legi. hus ealituussit, ne priuatorum nomina operibus publicis inscribantur, sed principum, L. f. de operib. pubι nisi privati sumtus in illa fecissent L. 3. I. a. L. f.
225쪽
aio . II. C. V. DE INSCRIΡTION.
f. a.θ eod. Notandum tamen , adulationem illam, quam in Romanis posterioribus ubiqua animaduertinius, ex Inscriptionibus etiam passim elucere. Nihil enim frequentius est loquutionibus t Evo Tvs
Grumis V. Ad dispositionem quod attinet, a muispositio blicis monimentis sejungere soleo epitaplia. θρμi qm In his plerumque praemittitur CONSE- μωμμ' CRATIO, e cui deinde subiungitur
ue Macutum in addi solet. Accidit postea DIES EMORTUALIS&defuncti AETAS Nonnunquam QALLO QVVTIO vel ad desine uir hyvel ad viatorem, i)subiicitur. suae omnia denique sequitur O ME N illius, qui istud monimentum fieri curauit g
e Consecratis illa vel dedicatio saltim non temere omittebatur a Romanis, apud quos sepulcra pontificii iuris a.deoque religiosa putabantur. Vid. Antiqv. Rom. Iurisis rua. civi illuserant. I, . . p. os. turin vero illa dieata dicerentur Diis inferis scit per epitaphiis praemitti solebant litterae: D M. id est, Dιs Manibus, vel D. M. S. Dis manu usucrum, item D. I. M. S. Dis inferis Manibussertim in C. HAE R de iure Man. III, 3. Verum quum apud nos superstitionem illam iam pridem expulerit sanctior religiori consteratio illa in Christianorum e pitaphiis vel plane omitti, vel certe in has litteras inflecti potest. D. O M. S. vel D. . .imest, Dro optimo maximo sacrum vel Deo stimo ma
226쪽
e Solet hae elegantiore aliqua phrasi exprimi v. g. MORTALE, AVID QUI HABUIT, HIC
, g Hie quoque eavere solent antiquae elegantiae studiosi. ores, ne nomina longo titulorum syrmate onerent. Sie Principes titulum veteri exemplo ita lieeret reddere.
Id quo brevius atque aeutius, eo erit elegantius v. e.
i Sepulera Romani solebant condere in agris iuxta vias, ubi S spatium quoddam septo plerumque cinctum religione occupari credebatur. Vid Antiqv. nostrae Rom. Iump. illusi. II, 4. p. v. sq. Hinc tam frequens viatorii mentio in epitaphiis Romanis. Saepe etiam de Oa funis
227쪽
ai P. II. C. V. DE INSCRIPTI N.
functi viatores alloqui ct de eommuni mortalitate reis xumque omnium vanitate admonere fingebantur Tales sunt elegantes illae alloquutiones: NON VI,
GAΜ. quamuis hanc formulam non antiquam, sed post renatas litteras inuentam esse, facile pateat, idque praeclare demonstratum sit a TH. REI NEs Io in Praefat. Insiriptionum. Addere hanc, quae in pueri sepulero locum habere posset VVΜ FATA UN
k In hae subscriptione plerumque necessitudo, quae Inter desim mimis superstitem intereesserat, vel caussa, cur monimentum positum sit, exprimitur. Tales sint formulae PARENTI OPTIΜ ET . . . . id est, bene de se merenti CRISPUS FILIVS, HOC ONIΜENTVΜL. L. in id est Lbens lugensque vel CV LACRUDIIS POSVI T. PATRUO . . . . . ANLIUS EX
TEST. F. F. Vel F. C. dest ex te mentoseriseis' velfaciundum curauit Paullo maioris momenti sunt Iitterae Η. . . . id est hoc monimentum heredes sequitur, quae, quoties hereditario iure conditorium
possidemus , epitaphiis subiicimus Ceterum, ne exemplum desit epitaphii hoc ordine compositi, illud
228쪽
DECORA. CONTINENTUR. HVGONI S. GROTII.
VI. Reliqua monimenta publica ita dis Menouponi possunt, ut premisi PRINCIΡIS nomines titulo,' breuis rerum gestarum ad ιι -- datur HIS TURIA. m Eam deinde sequitur descriptio OPERIS PUBLICI, hoc titulo notandi, vel OCCASIONIS, operi huic construendo datae. n Denique additur SUBSCRIPTIO personarum vel
229쪽
214 P. II C. V. DE INSCRIPTIO collegii, quorum impensis hoc monimentum constructum est o)l Hie quoque repetendum, quod supra . V. huius ea-
Ditis monuimus, dandam stitieet esse operam , ne cum longo prouinciarum syrmate nomen principis prosaramus. Milum enim stilo lapidari hie utendiim situ sati. us erit veteremtore Principum titulos recensere. in Res gestae fere asis ablativo solent describi, e g.
v Nonnunquamis operis ipsius Moecasionis simul init ei.
o Vbi tamen avenda est antiquitatis assectatio. Sane merito ludibrium debent eordatioribus, qui solemne istud S. P. Q. omnibus fere municipiis tribuunt, ubi populo nihil iuris est in administranda republica, 4bi Vmbra potius collegii, quam senatus hoc nomine dignus occurrit. Ceterum no sto erit hilius quoqtie paragraphi doctrinam exemplo ulustrare. Tale est, quod sequitur:
I ΜΡ. CAROLUS. REX GERMANORUM HISPAN.
230쪽
p. II. C. V DE INSCRIPTIO M. 2II
VII. Potissimum vero respiciendum est sinis,la. ad STILUM, quem LAPID AREM vo-pidariscant critici. Eum enim nonnulla singularia quassii 'habere, nemo ibit inficias p)p Praecipua hie tantum eonsectabimur obseruandum
itaque est ' I. In marmoribus multa oecurrere vocabula, murusque loquutiones,reliquisRomanae lingvae auctoribus ignotas,
quales sunt AB ANTE DE ANTE, AETERN Α-LIS. Vid. CALIGERI Indices GRUTERI Inscriptionibus additos, VIO CLERICI Bibl. Selees. Tom. I, p. m. Verum caue in his quaeras delicias. Multa enim huius generis lapicidarum ruditatici multa vulgi dialecto debent originem. Forsan etiam aliis quando aberratum est ab iis, qui inseriptiones veteres elapidibus descripserunt. Exempla sane eiusmodi lapsuum plurima notauit AR. PONIus plura adhue dabit A qu. V DIVS cuius eorrectioinnes orae operis Gruteriani adscriptae maximam partem publici iuris factae sunt, eum in noua splendida marmorum Gruterianorum editione, tum in acris Eruditorum Lipsiensibus, ipsaque, quam propediem praelo exituram speramus, exiisse diximus noua Marmorum Gudianorum collectione.