Observationes criticae in Athenaeum

111쪽

mirgo candens, qua Scilicet pictores examiniasserunt inductam atque ita licturas in- catastas absoluerunt Plutarchus de seram. V.

holus ratio, semper erit obscura agnam sibi famam picturis incastis et obscoenis com- Paxaverat Parrhasius L et ad has Picturas rufallor respicit Ana ilias Comicus p Athen. XII. P. 548. D. EανΘοῖσι τε μιυροις χρωτα λιπαίνων ψανίδας δ' ἔλαων βλαυταs συρων, Βολβου τρωγων, τυρου κώπτων,

'Eν σκυταλιοι ραπτοῖσι φοροῖν 'Eφεσήi γραμιμιατα καλα. Sic scribendum. Tom ad Suid T. II P. 476. Iegit κήρυκας ἔδων, quae emendatio minimctraecessaria. γραριμιατα, Picturae Parrhasii fuit Enim ex Epheso. De obscoenis picturis antia quorum Ide Brunk ad Eurip. Hippol. 1ο16. Men. Lib. VIII. p. 335. F. C. 457. E. XIV. P. 6ao. D. Det incerto in Arithoi .Lat. III isa.

Et quae docta nequitia colligere viri docti ad

112쪽

CMinee fortians, T. I p. 61. Mancraret Me Antiquites Grecques, Etrus es hic T. IV. Tab CXXII. Dicendi soranula nota κλανδις ελκων occiirrit in hi Pi Comici versiculisap. Athen L. VIII P. 3ψ7. C. qui sic a pedestri, en immisti, sermone distinguendi: Tοιαυγ Θλων σειπνεῖ καὶ si θαυμαῖομενος

χλανίδι ελκων. Hinc et Vox rara Ἀλκοτριβων illustranda in Geonis Contici loco P. Amasium ad Ariastoles. thic Nicom. IV, 7 ψῆφος alio sensu dixit Aeschyl Eumenid. 695. Herm. 71o. Ora. - - ΟρΘουσΘαι δὲ χρηΚαὶ ψήφον αἴρειν, καὶ διαγνῶναι δίκην

δουμένου τοe ορκον. - ubi tamen Aldinam lectiomem αἰδουμιενοι Praeferendam Puto. Lib. XV. P. 669. F. Τουτο γὰρ ἐν παισι τά Καλλιμιαχρυ ἀναγινώσκων επιγράμιμιατα, ον ἔστι τουτο, ἐπε lτουν μιαθεῖν, 'rοντος του κυρηναίου τὰ δὲ ρόδα φυλλοβολευν τα τῶν ' δεν

113쪽

Sic Nicander, p. Athen. Lib. XV. P. 683. B. τἀ, άκανΘοειλοιο Ῥοδου κατατέρινεοβλαστάς, Toιφροι τ εμπέξειας moxin mentione iniecta emendabimus qua dam Chaeremoniis T agici Ioca ap. Athen. Lib. XIII p. 6os. E. E δὲ τῆ Ιο7 Chaeremon ἔαρος τέκνα προσοορευε τἀ ανΘη, ἀνΘηροῆτέκνα ἔαρος πέριξ στρώσαντες. mistingue: . - UMO ρου τέκνα Eαρος πέριξ στρωσαντες - - . Pergit Atheniseus: ἐν δὲ Κενταυρον, περ δρῆμια πολυμετρόν ἐστιν, λειμωνος τέκνα. Θεν μιὲναυτῶν εἰς ἀπείρονα στρατον, ἀνθέων λοχρον ἐστράτεισαν ἡδοναῖς σηρωμιένων τὰ λειριώνων τέκνα. maeo sic sananda: EνΘεν μὲν αυτῶν εις ἀπείρονα, ἀτον

114쪽

Pergit Athenaeus is δὲ Διονυσου, Ἀορων ἐραστὴς κισσος, ἐνιαυτο δὲ παμα κορίαισιν ωρῶν σωρια ευανΘῆ όδα Eικον, et ιΘήνη ut ἔαρο ἐκπρεπέστατον. Sine controuersia legendum: κόμαισιν έων ΣΗΜΑΤ' ευανΘῆ ροδαειχον, ΤΙΘΗΝΗΜ' ἔπος ἐκπρεπέστατον.

Si Archilochus P. Heraclid. On Pag. 4 Iz. nubem Vocat σῆμα χειμῶνος, et Auctor Hymni Honιerici in Diosc. 16. fluctus, σήματα καλάωλόου. Lib. XV. P. 683 D. micander: -ερμιατίνσην καλυκες κεφαλήγονοι ἀντ λέουσιν ' νηήεις πεταλοισι κρόκου μέσα χροιισΘεῖσαι,

τέλουσι

κρινα, κτλ.Hoc sorte verum. De voce ἀντέλλω est Phrynich. Eclog. P. 48. Vtuntur et verbo alii poetae horion in Schol. Theor. X. 3.

115쪽

τυμβοι. Φάσγανα παρΘεηικα νεοχου παισὶ ἀμφι- χεονται,

Λῶες Σειρήρων ἔσταμιες εἰδάλιμιοι. Carmen hoc viros doctissimos laustra exercuit; nos vero vix literula mutata elegantissimam lectionem exsculpsimus Caeterum in , eandro 'ox άστράπτουσαι non sollicitanda. Rosae κάλλος ἀστράπτον tribuit 'pho P.

116쪽

Phoen. . . . .

Lib. XV. p. 67s. c. Eubulus: χι μάκρη τις miser ἐν δωμιατία στρουΘιον ἀποφορητον, λεπτο- τατον, περινυμ φαν, στριχάρισσο Ἀπως, λώμω περιφυεται αυεμενο δεαρο ολολυγονος ἔρωτι κατατετ/κωgd In his Pauca tantummodo verba poetae supersunti Cantemc legit: μα-αρῖ τις, υτριχα et αριστος. Sine Codicibus vero aliquid certi constitui Posse nego. . Vide an lateat:

ἐρῶντα κεῖνον αἰπολον ποία θε λέγοντα το ἀνατίΘημι σοι ροδον καλον νοημα, καὶ πέδιλακα κυνεην και τήν Θηροφονονὶ λογχίδα, πεί μοι νοος αλλη κέχυται, επὶ τὰν χαρισι φίλαν παῖδα καὶ καλάν. Casaubonus , lectionem viae et S. νοημα in νΘeti ut mutare studet idem profert etiam coniecturam, το ροδον καλον τόδ ui τε πέδιλα Iacobs, Animadu in Auct. vet. P. 317 legendum censet ροδον καλον εἶμι καὶ πέδιλα, Lennae denique ad malvitr. P. 167, ρόδων καλον στέμιμα -ihi videtur legendum et inqtrum sic constituendum esse:

117쪽

Aaiud LycoHronidis fragmentum latet Lib. XIII

P. 564. . quod si a soluto sermone distimguendum: Oυτε παιδος αρρενος, ουτ παρΘένων Ιων χρυσοφοριών, ουδὲ γυναικῶν βαΘυκοληπων καλον προσωπον Ἀλλὰ κοσμιαν πεφυκει'

trib. in Eurip. mecub. pag. 14. inePta est. Vocem χρυσοφορος de ornatu adhibit*m a1-niamquam inuenies. αδεται περ δείρω χρυ φορευντες occulaeunt in Jἰ horionis loco p. Npr. . . aa 3 15. Bacchus quoque dictus χρυσοέφορος in Iuliae, Hauritaniae regis, Epigrammate P. Athen. Lib. VIII pag. 3-3. Ruhi vulgo contra sensum σωβρρος legituri Etenim saepe occurrunt i a bim et te mistae. Emhorion p. Stobaeram S. IIII P. 377. GeSu. p. a 27. Oron

118쪽

Ἀκρεῖα σπαίροντες αλις Δολοπιονί sic legendum; nam ,περβαίνοντο insubsum est.

Lib. XL p. 46a. D. eis hanes Colomonitis: Oυχ υβρις πίνειν δ' οποσον κεν χων ἀφίκοιο Οικαδ ανευ προπολου μὴ πάνυ γηραλέος, Ἀνδρων δ' αίνειν τουτον i ἐσΘλὶ πίων ἀναφαίνει, ' Ω. ἡ μινα μοσυνη καὶ τον os αμ αρετῆς, Ου τι μιάχας δάπει Τιτηνων, ουδὲ Γιγαντων, ουδὲ τε Κενταυρων ἡ στάσιας προτέρων ' φενδονας, τοῖς ουδὲν χρηστον ἔνεστι, Θεῶν προ uia Θείην αἰὲν ἔχειν αγα Θη,.JΗaec nonnihil corrupta; αίνειν minime cum Casoubono in υμινεῖν mutanduria defetidere poteris aliorum poetarum auctoritate. Pro τον os rescribendum τονος, sic non hv. 8. Virorum doctorum conatus hactenus elusit Nos suppleuimus: νεύγει δὲ φλεδονα τοῖς ουδὲν χρηστον ενεσπι.

quod elegans est, et supra captum librariorum. Non enim opus est cum Casauhonoadscrinem: οὐδ α α φλεδοναε, . . . λ

119쪽

V. B. ita redintegrandus est: qaxo et vidit Casarabonus. Conferendi versis coli Theognidis V. 8a a Brimch Gnomio P. 34. et Simonidis ap. Athenaeum Lib. XII P. 51 a. D.

τινα καλουμιενον οιδα στεψανον πο Σικυωνίων, ω φησι Τιμαχιδας ἐν ταῖ γλωτταις Φιληταs δε υτως γράφει 'Iάκχα ἐν τν Σικυωνία στεφάνωμα ευωδες. Ἐστηκ ἀμιφὶ κομιαις ε δεος αγχο Θι πατή ς, Καλο ιακχαιον θηκαμ δε η στέφανον JCasauhoni correctionem, κοριαις Pro κοριας scribentis, recepit Munck, et probat Iacob ad antholog. T. Lae. I. p. 39c. Scribendum forte:

120쪽

δὲ τῶν ἀνδρῶν Tο δὲ δεῖπνον ἐντελὲ καὶ uia δὲ ιλλι aeti,

ποίρους, λαγωους. okάλ ων ο κατάρατοs Θρία, τυρον, ἐγχυτους, παῖ Δρομων, κάνδυλον' - άμυλιον το πέραs t 'πινος τῆς τραπέο1 πσήχεων ἐστὶ τριῶν, 'sti τε τον δειπνοῖν ἐπαίνιν αν τι βουλη- ται λαβεῖν.J Videtur autem Athenaeus parum integre iocum Gangeli de cripsisse, ut plane sit ἁδυνατον, mentem Poetae in his versibus erub