장음표시 사용
81쪽
δὲ ' Ιβυκος βοα και κεκραγεν, ηρι μὲ αἴτε Κ δωνια μιηλίδες αρδομεναι ἡοαν ἐκ ποταμιων, νακαρΘDων κῆπος κηρατος, αἱ τ οινανΘλεαυξομεναι σκιεροῖσιν si ερνεσιν οἰναρέοι Θαλέ- Θουσιν Ἀμὼ δ' ἔρως ουδεριίαν κατάκοιτος ἔραντ οπο στεροπῶ φλέγων Θρηῖκίοις 3ορέας ἀια-σων παρὰ Κυπριδος ἀδελέαις μανίαις ἐρεμνος ἐθάμβησε κραταιος παιδοΘεν φυλάσσει ἡμετέραs φρένας. Locum intactum reliquit Casaubonus. Ni fallor Ibyci carminis alteram Partem habet Mholian. Platonis P. 4o Buhia. Ἐρως αυτεμε αυτ μὲ Siebenkees. κυανέοισιν πο βλεφάροις τακερὰ τακεροῖς labenkees. ομμασι δερκομενος, κηλο μασι παντοδαποῖς είς πειρα δίκτυα Κυπριδος βάλλει η μὰν τρομέω νιν επερχομενον, ωστε φερέ γο ιππος ἀεθλοφορος ποτὶ γηραι ἀσκῶν ἀεκῶν Sieberethees. συν χεσι Θοοῖς συνοχεσι Θοαῖς labenkera. είς ἄμιλλαν εβα. Ex his locis ab Athenaeo et Scholicista seruatis, integrum carmen Ibyci, quod ipse
amor Purpureo ore poetae dictasse videtur, emetidatum adscribam: Hρι ad αἱτε υλ α
82쪽
γουσιν Quae obseruatio sorte Vera Certe δειν in Aeschylo, Herodoto, eno honte, Matone, AristoPhane Occurrit, nunquam vero forma recentioruna, ἀρδευειν. In Antiρhianis Tham disp. Athen. Lib. VII. P. 3oo. . inuenies ποταμιος κατάρδων Pro τε V. 8. ad Vese
83쪽
sum explet dum seripsi οὐστε, et Θρώπιος . a Verissima est emendatio. s. - . ad Suid T. I. p. b9 a Samho ait quoque m xem mentem perturbare, venti instar quivionianis incidit oboribus . o ρώπ ετ αξε τὰς φρέναι, us νεμος κατ hos hvσὶν ἐμπε- σω. vid. Miax. N. Diss. VIII. P. 94. Damis. In Verbo ρεμνος, cuius sensum non video,
Iato ΕΡΩΣ ΕΜ'; et hane ob causam eieci ἐριος hiruti secundi loci. emorabilis est in exaretatio Verborum ἀδαλέας μανίαις iu Tm. M. P. 151, 46. V. Ἐσαλής Ἀσαλής, εα φροντις, ἡ μιηδενον φρονίουσα σαλση γὰρ ἡ φροντίς. σαλ, ο ἀμέριμινος. ABηυλος,
Caeterum ἀπείριτον Θάμεις simillima significatione adhibuit Men hilus Damaseensis P.
84쪽
mucνσσων του η νι- φιλοσόφου Κυρι κίδου --των ων ε κα ὶ τάδε. ΙΙαδευμα δ' δρως μέμας ἀρετῆς πλεῖστον πάρχειν καὶ προσαμ λεῆν, vos o δαί- πάντων ἡμιστος ἔφυ θνητοῖς. καὶ γαρ αλειτον τέρήγιν τι ἔχων, εἰς ἐλπίδ' ατει τοῖς δ' ἀτελάστοις τῶν του δὲ πονων μήτε συνείην χωήι ταγριων ναιοιμι τροπων το δ εραν προλέγω τοῖσι νέοισι μή ποτε φευγειν χρῆσθαι δ'ορΘως ταν odis. Euri idis carmen tractarunt,ingrave et Had narius Diatrib. P. z4o. Nihil quidem quoad sensum intricat habes pulcherrimus locus splendidius ero lucescet magisque mouebit affectum, si Versus e reponantur quo flagitat metrica ars mistingue:
85쪽
Θάλλος in sensu figurato raro in Tragicis. id mi heri ad Isauri . thoen. 98. saepe ero in aliis poetis. Hedylus, in Anthol. r. L. VI.
παρίτων' παῖς ἀώβροσιον τὶ ΘΑΛΟΣ. Orpheus, Hymia in roserp. 6. - Δηους ΘΑΛΟΣ γνον. Haec vox reddenda sorte Philoxeni versiculis Cyclope, eadem pag. laudatis, G καλλιπρόσωπε, χρυσεοβο,τροχεπάλατεια, χαριτα φωνε, κάλλος ἐρώτιον Lege: Ω καλλιπροσωπεχρυσεοβόστρυχε Γάλατεια χαριτόφωνε, ΘΑΛΛΟΣ ἐρωτων. De Dithyrambo Philoxeni infra sermo erit. Primus vera lus est Ioni us a malare A
86쪽
metar brae catadecticus , secundus, Chorium. Meus dimeter Nercatalecticus , in secunda sede, prima longa soluta, tertius, Choria Dctis inmorer hyercatadecticus , in prim inde, Prima longa soluta. E. Licymnio Chio eadem p. 564 C pulcherrima haec adfert Athenaeus. Λικυνικιος δὲ OXA τον πνον φήσας ἐρῆν τον Ἐνδυμιίωνος, ουδὲ καΘευδοντος σου κατακαλυπτειρ του οφΘαλμους ἀ- ἀναπεπταμενων τῶν βλεφάρων κοιμίδειν τον ψώμιενον οπως λα- πταντο ἀπολαυη τῆς του θηεωρεῖν ἡδονῆς λέγει δ' ουτως, Ληπνος δὲ χαίρων μιμάτων αυγαις ἀναπεπταμένοις οσσοις ἐκοί auo κουρος Rescrib0
Verba ἀναπεπταμιενοις οσσοις spuria sunt, et in textum illata ex ora libri, cui addita fuerunt a diligente. quodam Auentiae lectore, qui mos erat medii aeui simili caeterum modo Theoxeni sui ἀκτίνας οσσων μαρμαριζίσας laudat Pindarus Ibid. p. 564. D. Pergit Athenaeus και ν Σαπφω δὲ προ τον περβαλλον- τως Θαυμια μιενον τῆ μιορφήν, καὶ καλον διυ νομιορ νον φησι, στοι κἄντα φίλος, πικὶ ταν ἐπ οσσοις ἁμιουέτασον χάριν Lege:
87쪽
Sequenti pagina, Oo. F. Alcmamis Versiculos conspicio male distinctos: μως με δ αυτε κυπριδος κατι γλυκυς κατειβων καρδιανἰαίνει. De sententia et Verbis monuit Casaubonus. Scribe:
με δ αυτε Κυ πριδος ἔκατι γλυκυς κατείβων καρδίαν ιαίνει. Deinde, p. 6oi A. λέγει δ' υτως περ αυτῆς, σουΘ μίαν Μουσαν, ἔδειξε δῶρον μάκαίρα παρ-
Θένι ἁ ξαν, Μεγαλοστράτα. Scribe:
88쪽
Σμμιποταισίν τε γλυκερον, Και Διονυσοιο καρπῶκαι κυλίκεσσιν 'ΑΘαναίαισι κεντρον. Pindari fragmentum seruatum alue Herodiano, in Diatrib. II. . nec t. olois P. 95. δειχει
ruptum est, ut nihil intelligas. Sed veri sim emendatione rescribo:
89쪽
des metris Pindari, p. 43. Ibyci lyrici locus
qo etiam apud Merodianum exstat, P. 96 ita est legendus: Tἀμιο αυ πνος κλυτος ορθρος κεν ἐγείρησινάηδόνας. Addidi κεν, ad versum explendum; ἐγειρη monente Herodiano, Pro εγείρη Ositum, quod est dialecti Rheginorum. Cf. iam ad Adonia2 p. 54. ἐὰν σι Pro ἔχει et νωι Pro νοει, quasi exempla σχηματο 'Iευκείου aut 'R γίνων, inuenies P. Hym M. V. παμφαίνησι. - οῖσι laudat pra'terea Eustas h. ad Odyss. l. DPI76, 6 I. d. Rom. ad quΘin locum respexit Viassen. l. c. qui tamen male excitat Lustath ad Il. i. Lib. XI. p. 481. F αἰ Αλκαῖος, πίνωμεν, τι τον λυχνοὶ ἀμιμενοριεν δακτυλος ἀμέρα. καδδ άειρε κυλίχναις utεγάλαις αἴ τα ποικιλ-λνς, ινον γάρ εριελας και Διος λαθικ Θεαάνθρωποισιν εδωκεν. ἔγχεαι, κερνα, Ἀνα καὶ πλείους. Legitur locus etiam corruptus, Lib. X. p. 43ο. D. Πίνω ιεν τι τον λυχνον δάκτυλος άμιέρα, καδδ' ἀνάειρε κυλίχναις μεεγάλαις, αἱ τὰ ποικίλα. χινος γὰρ Σεμιελα καὶ Διις υιος
90쪽
sunt, suo Vidit Casarabonus, sed medelam non inuenit. Scribendum videtur: Πίνωμεν τὶ λυχνον ἀμιμιενομεν δάκτυλος αμιερα.
Ita scribendus videtur iste Iocus, qui viros doctissimos frustra exercuit. Jμιατα sunt Vina, vario colore, sanguineo flauo, ποικιλα tam tera perspicua sunt. κιρναὶ adhibuit quoque Alcsetis rip. Athen. Lib. XL p. 43o. B. ΚαSβαλλε τον χειμῶν, ἐπὶ μεν τιΘευ
Μελιχρον. κυλιχνη et κυλιχνια habet Athenaetis . . P. 43o A. 'Aχαιος εν Ἀλκμαιωνι ἀντὶ τον κυλικα παραγώγως κυλιχνίδας - είρνηκε. IaEtym M. ad vocem κυλιχναι, occurrit κυλιχνιδες Cf. Tov. ad Suid. . I. P. 543. Lib. XI. p. 49ο. E. Και Σιμι υνιδης δὲ τάς πλειάδας πελειάδας ειρηκεν ἐν τουτοις. Δίδωσι δ' εὐτέ Ερμα ἐναγωνιος Μαίας ευπλοκάμοιο παῖς. ἔτικτε δ' Ατλας επτ ιοπλοκά-