Observationes criticae in Athenaeum

91쪽

Ἐτικτε δ' Ἀτλας ἐπτὰ ἰοπλοκάμων φίλαν Θυγατέρων τἀν Θχον

Eιδες, αἴ καλέονται Πελειάδες ουράνιαι - . Forte quoque . . legendum αυτάς, aut sumile quid. Lib. X. p. 453, n 'Abηναῖος Καλλίας, εὐητου' μεν γάρ ἔτι προτερον περ αυτου , μικραν ἔμιπροσΘεν γενομιενος τοῖς χρονοι Στράττιδος, ποίησε τὴν καλουμένσην γραμμιατικήν Θεωρίαν ουτω διατάξας προλογος μιι αυτiis εστίν ἐκ των στοιχείων, , χρη λέγειν ἐκ τῶν στοιχείων κατά τὰς πάσας γραφὰς l IIM ΓΡΑΦΑΣ , και - τελευτήν καταστροφικῶς

92쪽

παλιν ἐν ἀντιστροφα του αελους και του μιτρου, δειρι αλφα, γάμμαώ, γαμιμα ab γάμιμαιῶτα, γάμιμια , γά ut ut ii, γάμιμα I. και επιτων λοιπῶν συλλαβῶν ριοίως. καστος το τε utετρον καὶ το μιέλος ἐν ἀντιστροφοι ρ ειπασαι ταυτον. Ex corruptissimis his verbis et sentinuis, miras viri doctissimi secerunt historias Scripserat Callias Tragoediam Grani-naaticam γραμματικήν τραν δίαν teste Ath Πω p. 448, 453, 76 etc. est artificium poetae in ea componenda non adsequuti sunt Inse pretes. Omnino Prologus constabat ex Alphabeto Graeco, Chorus mulierum ero ex omnibus literis Alphabeti, cum vocalibus coniunctis. Hoc patet e loco ex Athenaeo descripto; quare initium Tragoediae sic restituere us-

93쪽

Antistrophe II.

94쪽

Xρα λέγειν τρίτον δὲ μιονον ου χρη λέγειν, ἀλλ' πιτ ερεῖς. B ροι ἡ ω καὶ το τέταρτον αἴ μονον;

Sed sensum loci non perspexit Vir praestantissimus. R. Damesius, quod miror, probavit Casauboni emendationes, Versum Vero te tium et Vltimum, Pessime contra metri Ieges Peccantem, sic refingit:

, 'Ιῶτα γουν Μisceli Criti p. a a Contra Dawraium nomnulla monuit Tymwlutius in Addaridis ad ΜisceIL Critic P. 35o quae hic addam tiae Versus quosdam raestiribit atque --- dat Diamesius. - Ηaec autem quic que sine praeiudicio Perlegerit, videbit opinor, Athe-

95쪽

Raaiccsi versus omnibus Orinentis admotis, cogis moliti sunt, in sex Versus iambicos

Sionte distribui posse. Sic: AMφα μιονον, ω γυναίγεs, EI τε δευτερον Μονον λέγειν χρη καὶ τρισον suονον γ' ἐρεῖς.

δε ενε λοισΘiον δὲ τοι μονον φρυνί γ' Ω.Tων πτὰ φωνουν επτα δ' ἐν ριετροις μιονον. In his vix liter mutata est, nisi in v. 3. et 5. in quorum Prina και ex emendationes Casauboni recepi, in alter μιονον inserui, tam sensu quam metro Postulante. Per μονον autem Vocalem, nec sim liciter nominandum mi sonoe, neque μιονοσυλλαβον cum Damesio intelligo, sed solam Per se nunciandam. In censendis scilicet Vocalibus, nam quamque sigillatim et per se efferendam esSe monet,

qui loquitur, suisquis ille est iam duos

hic Ιoqui milii minus probabile videtur adeo que in V. 3. pro σω libenter legerem φησεις, vel sic φημι σοι τοτ Viliebriani eniendationes,

quamquam non num calamum in iis scribendis momordisse videtur, cineptissimae sunt. Veram omnino Puto Tynwhitti versuum distria butionem, in singulis ex aliter sentimus Latet sine dubio Dialogus Vocalium et mulierunt, quare locum sic a me emendatum adponam:

96쪽

Μeliora dabunt acutiores. Lib. X. p. 456. a. Το δὲ Καστοριωνος τοv λέως, ως ὁ Κλέαρχος φησιν, εἰς τον Ιἀναποιημα τοιουτον έστιν τῶν ποδῶν, ἔκαστα ολοις δνόμιασι περιειλο μιμένος εχει τους ποδας, οἷον

δυσγνιυστα αν σοφοῖς κλυειν, μουσοπόλε Θήρκηροχιτωνος μιείλιγμι ευ, καὶ τὰ λοιπά τον αυτὸν τροπον τουfων δ ἔκαστον τῶν ποδων,

- ἄν , τάξει iis, τὸ αυτὸν μιέτρον τῖ- δώσει unus σὲ τὸν βόλοι δυσχείμερον, σὲ τὸν βόλοις νιφοκτwποις καὶ OG τῶν ποδῶν ἔκαστός ἐστι δεκαγράμμιατος l. ινδεκαγράμvainos De

97쪽

μειλιγμι ἱείς. Nihil verius hac emendatione. Libri omnes in ultimo versu dant κηροχίτωνος VOcent κηροχιτων habet quidem Anti ater in Anthol Graecia, Lib. I. p. 561; ed hic latet cognomen Panos, κεροῖχος, epitheton quod bene quadrat sic Pan χρυσοκερως in Versiculis P. e haesi. P. 33,

κεράτων ἔβρεχον δὲ κατά μιιπον. Distingue et lege:

Αλλων κεράτιον Ἀβρεχον δε

Persuasum mihi habeo cum Porsono, Atticis elis Vocem πορια Prorsus in cognitam fuisse.

98쪽

quibus metrum πῶμα flagitet, nullum ubi πομα postulet, Pauca Vbi admittat ' omnino in Sophoel Philoct. 714. ποριατο legitur, sed

si uitur BrunL Chori versiculi male ibi sunt

constituti, tamen legendum πώμιατος, nam in antistropha respondent syllabae - Θαῖς ω ο - . In Arachyl. Suppl. 1o3Φ. Sept. Theb. sos. Porso recte dedit πώμιατων Pro πηuα- των Vnde Corruit Musgravit emendatio iumrm. Hippol. 561 qui e conuptis Aeschyli verbis Q πομα Δίρκας pro στορια in Euri s. dis textum intromittere Voluit. In Aeschyl.

Eumenid. 57. ποματος δυσποτου Conseruauit

Hermann Porson vero qui ainbicum ibi systema adhibuit, πώματος. In Eormiae Hipp0l. aos legendum cum Vallienario et Martilandor Πῶς αν δροσερα απο κρηνίδος, καΘαρῶν δάτων πῆ ἀρυσαίμαν; Ut sitatius' inquit Halhen. cum a lando etiam praetulerim et 3 ἀρυσαίμαν Haec ratio nihil valet; sed tonendus tribrachys qui metrum iugulat. Ἐκπομα male adhuc in nonnullis Poetarum locis restat. Sic in Eubuli versiculis P. Athen L. XI. P. 467 C. Μνημονευε δὲ του γραμματικο εκπώματος, Δουτως καλουμένου Κωλυλος ἐν Νεοττίδι υτως, μισω κάκιστον γραμματικον ἔκπομα ' εία ἀρ

99쪽

formula dicendi elegans Theocr. Id. XXII, 167. Callimaciti Fragm. p. a61. Valk λε ἔχουσα κυλιξ Sed εκπωμια SemPer cum οὐ Vid. DuTragicus in Agamemnone p. Athen. Lib. XLPag. 568. In Eurmid Bacch. 79. legendum πῶμ' ευρε. Cf. Iphig. Taur. 959. cyzLas 3. 39. bi πομα nullum locum h bere poterit Ion.

Philoxenus cuius fragmenturii emendatum dedi, est Cytherius, qui magnam sibio viam duobus carminibus comparauit, quorum unum κυκλώu i , alterum Δεῖπνον inscriptum erat. Vide maniam p. Athen. Lib. I. p. 6. cuius verba integriora exstant in Suida . Φιλοξενος. Credo Cyclopa ad Dithyrambos esse referendum, sed personas inter se loquuta esse, Ut in mimis Sophroneis Putat Iba pius ad Theocrit. XX, 5. T. II. 3g. 4Oa d. Wart. Plenam operis inscriptionem fuisso

tu enus nunc ἐν Κυκλι πι nunc ἐν Γαλατε plaudatur Aelianus Var Hist. Lib. XI c. 44. Fa

100쪽

carmen hoc τῶν αυτου μηλῶν το κάλλιστον

appellat. Grotius in Excerpti P. 866, Q clope Philoxeni hunc versum adsert:

'Aπωλεσα τον οινον ἐπιχέας δωρ. Hic versus sine auctoris nomine laudatur ab

Athen. Lib. VIII. p. 36a. . enOR II, 16. et Diogen. II, aa. At hi duo scriptores addunt, verba esse Cyclopis ad lyssem, ν Κυκλωπος aut Κυκλωπι δράμιατι. Suidas tamen in not. ad Prouerb. Lamb. memoriae prodidit, e Chamaeleonis nempe deperdito de Satyris libro, desumptum esse Versiculum ἐξ ' ιστίου κυκλωπος, et in exico, V. 'Αριστίου κυκλω ν, versum illum et auctorem laudat Aristiam Satyrographum. Απωλ . o. αυτη δὲ ἡ παροιμιία γέγονεν ἐκ του Αριστίου κυκλώστος, ως φησιν αμιαιλέο ν ἐν τῶ περὶ Σατυρων. e sum adcurate illustrauit Tou . Emend. in Suid. T. II. P. 77. Alter Versiculus quem e Cyclopa laudat Grotius . . desumptus e en bio, , 5. qui carmen ψαμια Vocat, et Di

geuiano VII, 9 Ita se habet: Οίω μ' ο Δαίμιων τέρατι συγκατεῖρξεν; Verba sunt lyssis cauem a Polyphem inclusi: Gratius vi Iambum sanum redderet, eme,ndauit συγκαΘείρξατο, quam emendationem recepit Galatae Adv. isc. P in P. 5ga. Forma actina recte se habet. Ananias Siculus