Observationes grammaticae de modorum usu in Dionysii Halicarnassensis antiquitatibus romanis

71쪽

qu0d autem c0ntendimus, etiam alter0 niti videmus argument0. Quid enim, si invenies, Di0ny8ium, si quid un0 00demque enuntiat0 imperare vult et vetare, Semper alter0 l000 assit mat0 imperativ0 aut praesentis aut a0risti, alter0 negat0 aut

72쪽

e0njunctiv0 20risti aut imperativ0 praesentis usum esse Θ N0nne dilucide. hac ex c0nstructi0nis mutatione perspicimus, ex iu-dustria Di0nysium negatum imperativum a0risti n0n scripsisse ΘNam nisi v0lebat n0u p0nere, cur semper mutavit 3 - Ηaee, quae c0ntendi, his c0nfirmari licet exemplis: I. 00njunctivus a0risti negatus et imperativus praesentis affirmatus: VI 23 251, 20ὶ παρα-ii δε solδενι Usiῶν δεος ΔΓ τἈUτα

73쪽

4. c0njunctivus a0risti negatus et negatus imperativus prae8entis: VI 84 313, 2)-δε και σπονδας . . C U διώσαλλε,

Jam ver0, ut dixi, in 0rdine verb0rum, quem tradit Κiess- lingius, du0 110bis 0ccurrunt l0 ei, qui eis quae Supra dixi, pr0r8US repugnare Videntur; legimus enim: V 28 146, 12) λεγε τις εἰ καὶ ποπεν ἀφιγ ιενος - .

Igitur habemus in libris manuscriptis imperativum a0risti negatum Θ Minime: neuter enim I00us iv 00dicibus ita traditur, ut apud Κiesstingium legitur, Sed alter0 imperati VuS ὼποκρυψαι a Stephan0 00ntra c0dicum auct0ritatem, in quibus 0mnibus c0njunctivus Jποκρος si 0XStat, restitutus atque a Sylburgi0, Reiski0, Κi088lingi0 reeeptus e8t, alter0 in Vatican0 libr0 c0njunctivus αρξησηνε, in Laurentian0 . . so ε traditur. Qu0d quidem attinet ad pri0rem 100um, dicat Drtasse quispiam, u0n verbum, sed tantumm0d0 0bjectum qu0d dicunt negati0ne adfectum e880; h00 autem 0mnibus ex partibus neg0: nam Di0nysius Π0n vult dicere: ne quidquam veri celes, Sed quaevis alia cela: imm0 0mnin0 vetare vult' celare'; n0li celare quidquam, sed dic 0mnia. Idem igitur dicere vult, atque qu0d aliter expressit VIII 72 I94, 283 ταυτι γα2 ἈποκQινγι tot

74쪽

attuli. Haeret Drtasse aliquis in c0ll0cati0ne vel b0rum. At hac in re n0n 0ssendendum est; nam alibi qu0que negati0 c0njunctivum ipsum sequitur, ut III 23 2b I, 2l) παρωστ si dε 1 ηδενὶ οιμον δεος. - X bl 75, 27ὶ δὲ μγ. εις, quae Verba simul cum antecedentibus et sequ0ntibus in Chisian0 0mittuntur. Jam ex alter0 l000 qu0d quis sibi fingat, su0 l000 p0situm e880 imperativum a0riSti, ne perturbaretur 00ncinna 0rati0, cum antecedant affirmati imperativi a0risti ακου σατε, . πόδοτε, nihil est, cur hac re 0ssendatur. Supra enim vidimu8, Di0nysium Saepius ita Serm0nem Varia88e, ut vitaret negatum imperativum a0ri8ti. Liceat mihi hic, quamquam n0n 0mnibus ex partibus disputati0nem n08tram spectat, varias quae restant imperandi vel vetandi rati0nes, quas Di0ny8ius inter se c0njunxit, illustrare: Affirmatus imperativus praesentis et affirmatus imperativus

storisti hisce exstant l0cis juxta p0siti:

76쪽

Affirmatus imperativus prae8enti8 et affirmatus imperativus persecti juxta p0siti his00 l0eis:

77쪽

Restat l0cus, de qu0 ut verba faciamus Ja00 i disputati0n0 diligenter 00nscripta, quam in actis 80cietatis phil0l0D0 Lipsiensis I 2 p. 289 sqq.) in medium pr0tulit, c0gimur. Κ8t enim hic:

imperativum, qui dupliciter falsus est. Nam primum imperativi secunda per80na pluralis numeri sa0risti Verbi φερειν, de qu0ili 0 I000 agit) apud Di0nysium est ἐνεγκατε tum qu0 jure

78쪽

affirmative et negative, ut ita dicam, exprimendi Π0n e8t cur Ja00byum d0ceatur. C0njunctivi igitur l00u8 nullu8 0880 p0t08t. Alterum autem, qu0d 0bservavit Ja00byu8, Verum e8t, imperativi secundam per80nam pluralis num0ri Semper e8Se ενέγκατε, cum 'praet0r infinitivum' 0mnin0 'c0nstanter a0risti primilarmis usus sit' Di0nysius. Scribendum igitur ενεγκατε 00ntra falsam Urbinatis et Chisiani scripturam ἐ1 μγκiiτε, quae facillim0 librarii err0re - 00dem per quem lap8us en Jae0byu8 - in 0rdinem verb0rum inrepere p0tuit. Adde alterum l0cum, qu0 iterum 00njunctivus a0risti in sententia affirmata un0 in libr0 manu8cript0 ex8tat, nimirum

0rdine verb0rum retinere.

Jam hac de usu negativi imperativi et 00njunctivi quae-8ti0ne ab80luta, pauca quae ad reliquam imperativi usus partem pertinent addam; etenim id ag0, qu0d bene teneri Velim, ut Di0nysii usum dicendi illustrem sine8que quibus circumscriptus Sit 00Π8tituam; quem ad finem exemplis accurate c0llectis 0pu8 088e unu8qui8que 00needet. Nam nisi ita facias perspicin0n p0test, quid aetate Di 0nysii 1l0ruerit, quid ab0leverit. Sed id antea m0nendum mihi e8t, earum quae tantumm0d0 apud p0etas inveniuntur rati0num imperativ0 utendi quaeque a

Di0Πysi 0 qu0que Spretae Sunt, menti0nem me n0n facturum. Qu0d8i l0ngum ac Supervacaneum e88e put0, Simplicis imperativi usus, qualem in simplicibus enuntiatis assii malis invenimus exempla c0ngerere 8unt enim fere trecenta, quibus imperativus 80lus affirmatu8 80riptus exstat, exempla), tamen singularem quandam rati0nem huju8 usus n0n p088um Π0Π 00mmem0rare. N0ti 88imum enim est, Graec08 0mnibu8 temp0ribu80mnibusque in generibus dicendi quam maxime ama880 qu0S-

79쪽

dam imperati V08 qu0rundam verb0rum aliis cum imperativis 00 ungere, qua r0 factum est, ut hi imperativi verbi natura paene t0ta amissa fere idem valuerint, qu0d particulae adh0rtativae, quas dicunt; hac autem rati0ne esseetum est, ut etiam aliis die0ndi Di mulis e08 inveniamus praemi8808, imperati V08di00, Veluti ci γε, φερε, εἰπε, HL Qu0dSi hunc spectans usum Di 0nysii libr08 perve8tiga8, invenie8, 8erva88e quidem eum hanc c0Π8uetudinem, nec ver0 ita Serva880, ut numer0rum rati0 eadem Sit; Sed 00gn08008 prae ceteris imperativum qφερε, mult0rarius Bl, du0bu8 tantum l00i8 9γε ita u8urpatum eX8tare, ali0rum autem qu08 mem0ravi imperativ0rum nullum reperiri exemplum. Qu0d ver0 attinet ad singul0s imperativ08, h00 l000 statim animadverti velim, ὼγε etiam pr0pria Significati0ne, un0 quidem l000, a Di0nysi 0 usurpatum esse: VI 10 223, 83 milites, qu0rum Studium pugnandi P08tumius 0rati0ne instammavit, HX0lamant: παρ σει τε γοωι ωγε. - C0ntra imperativum φεQε nusquam pr0pria Sua vi praeditum esse intelleges, Ibi autem saepius ita ex8tat, veluti: VII 68 88, bi tibi, Λατῖνε, κ9ι λέ γε πολιτ αις κτλ. - VllI 2 104, 73 τουτον ανα-

Qu0dsi imperativi. de quibus agimus, particularum vi0efungente8 n0bi8 00curruut, n0nnullis l00is alteri imperativ0 ante- Cedunt, inju8 Vim augent et exaggerant, ipsi quidem nihil aliud sibi v0lunt, nisi adh0rtari, vertendi igitur vernacul0W0hlani Plerumque particulam δη aut γύρ additam habes; ac primum quidem