장음표시 사용
151쪽
rant, an ob virtutem hoc nomen habuerint, certo affirmare non possum. Prisci enim uiros aetate, & virtute praestantes, senes aP-pellare solebant.
Priseipes non debent suo marte , sed conssio gubernare . Vt QP.
Romulus centum sibi Patres adsciuit, quos , cum consilio opus esset, facile posset adire.
Principes inuigilare debent iudici- bus , ut rariti iudieant, O R in eater is commissis negotνι , Di
Mmμlus inter munia, que Regis esse inmuituit, iussit leuiorum quidem causarum Sanatoribus premitti cognitionem, nam gravist rum cognitio penes ipsum Regem esse censue rat . cita tamen, ut caueret,ne quid inῖerim
Templa immunia, immaeniaqui j , qui Ad ea confugiunt. l .pAL
152쪽
Romulus, quum animaduertisset multas Itali ciuitates male administrari a Tyrannis , & paucorum dominatu, multos qui ex illis ciuitatibus profugiebant, dummodo essent liberi,non inquirens ulterius,vel in eorum calamitates, vel fortunam excipera , &ad se taeducere conabatur: eo cosilio,vi Romanorum potentiam augeres ,& Vicinorum vires imminueret. Haec aute ille faciebat,c metus speciosa causa, & rem ad net gloria simulate referens .Locii enim,sui est medius inter capitolium,& arcem qui hodie Roma no sermone appellatur interstitium duorum locorum & qui tunc a re ipsa id nomen ii hebar, ob seluas densas opacum, ab utroque 4atere,quod eos colles coniungit,consecrauit. ει asylum supplicibus aperuit,& ibi extructo templo sed cui Deorum, aut geniorum nihil certi habeo quod afferam confugientibus in hoc templum supplicibus, per speciem pietatis in Deo, spopondit fore ut nullam ab inimicis iniuriam paterentur, &, si apud se manere vellent, iura ciuitatis, & partem agri, quem hosti bus ademptuarquaesisset, ipsis impertiretur.
οι improbus, atque eonsuetudo Laced m omorum Dir ripites velari hostes e
153쪽
peliore, quam vem ut inhumanam reprobans Dion rus, ait, non solum eos ex hac arroga tia inhil commodi accepisse, sed maxima prop-rerea damna emanassσ, 47.
Adfaeerdotium, non nisi dignis
Romulus sacerdotia,neque venalia esse. . neque sorte diuidi voluit: sed legem tulit, qua iussit ex singui s curiis creari duos, qui annum aetatis quinquagesimum iam Pre teriissent, qui & genere aliis praestarent, tivirtute essent insignes, &censum lassicientatem haberent, di corpore essent integro, ΗIs autem non ad certum aliquod tempus , sed quandiu viverent hos honores concessi. eo' militiae, ob aetatem, & negotiorum urbanorum ob legem immunes fecit. 68.
Item non mendis ubsantνι, eo . pore defectuos aetate imma. turi. ut sup,
154쪽
Ωuod monuit Timotheum Paulus. Nemo
militans Deo implicat se negotiis lac
Frugalitas etiam in sacris , laudari bilis. lib. z. Pag. I.
Dδρη i Romulum hisce vocibus tam meniat quod sacerdotes euisu non splenido, is luxusso, sed tali, ae paupers vis innituerit. Ille autem vir non solum laudandus est ob sapientiam, qua in his rebus est usus, sed etiam ob sacrificiorum frugalitatem , quibus Deos coli iussit: quorum maxima pars usque ad hanc nostram aetatem a permanet. licet non omnia prisco more vfiant. Equidem vidi in sacris aedibus coenas
Diis appositas in antiquis mensis ligneis, in canistris , & in catinis fictilibus hordacea liba, di placentas, & far, & stuctuum quorundam primitias, & alias eiusmodi reS t nues, & paratu faciles, & ab omni inepta magnificentia remotas. Vidi etiam libari 2 4 nes
155쪽
nes fieri, non In argenteis, & aureiS vasis, sed in testaceis calicibus, & vitreis: & valde eos homines sum admiratus, quod patrios ritus constanter seruent, nihil priscorum s crotum in insolentem luxum commutantes.
Damnandua luxu s tiam in sacris
mgii in conuius. Vt sup.riores bona a maritis, Ut Reia in participationa bonorum haben .
Romani existimantes far esse omnium frugum pretiosissimum, & antiquissumum,ab hoc in omni sacrificio, in quo vici
ma crematur igne, initium faciunt . Ea enim consuetudo adhuc manet, nec ad priscam illam frugalitatem quidquam additum est . Quod igit ut mulieres cum viris sacratissimi .&primi cibi fierent participes, & valde bona sortuna conuenirent, ea reS appellata fuit sartis communicatio,quae virum,& Vxorem necessario coniugii inseparabilis vinculo coniungebat: & nihil erat, quod has nuptias posset dissoluere. Haec lex coegit mulieres nuEtas, utpote quae nullum aliud r
156쪽
sugium haberent, ad unius sui mariti mores vitam sitam cossermare,& ipsos maritos, ut rem uecessariam, & a qua nullo modo diuelli possent, uxorem retinere. Uxor enim, si pudica fuisset, & marito in omnibus re bus morem gessisset,erat familiae domina is, , seque,atque ipse vir,& m eius defuncti bona, ut filia in patris,haeres succedebat. Et si sine liberis,& intestarus obiisset: erat omnium honorum relictorum domina: sin autem liberos habuisset, ex aequo cum liberis honorum particeps erat.
Mulieres pudicitiae amore, a nimio potu , ct ebrietate attineant.
lib. 2.pag. 3-APn4 GVcos licet leuissimum peccatorum fuerit, si quam mulierem vinum bibisse constitisset. Romulus enim hoc utrumque , ut muliebrium delictorum grauissimum, puniti iussit, quia stuprum dementiae , ebrietatem vero,stupri originem esie iudicaui . 18.
Matrimonia dissolui, illicitum.
157쪽
OVod lex de mulieribus lata eraeclara
fuerit, ipsa temporis diuturnitas fidem facit. Hoc enim consessum est intra quingentos , & viginti annos Romae nullum matrimonium dissolutum fuisse. Sed centesima trigesima septima Olympiade, M. Pomponio, & C. Papirio Coss. Primus uxorem reis, pudiasse fertur Sp. Carvilius, vir non obscu-' Ius , eoactus a Censoribus iurare se liberorum suscipiendorum gratia uxorem dimitte re : eius enim uxor erat sterilis. Qui tamen ob hoc factum , quamuis esset necessarium in perpetuum exosus suit Populo.
Paterna potesas in liberos apud Ro
LEges, quas Romulua tulit de liberorum
reuerentia, & pietate erga parentes, ut eOS colerent, Omnia eorum imperata facientes, longe maiorem, quam haec ipsa, grauitatem,& splendorem habensi& no1tras leges longe superant. Qui enim Graecas rerum pub. formas constituerunt, quoddam tempus admodum breue statuerunt patriae poseitatis in liberos: alij quidem,donec te tium Pubertatis annum expleuisseni: alij v ro quandiu coelibes mansissent: alii vero, donec eorum nomen inter viros , di eos, qui
ad aeagi ratus gerendos stat idonei, pubi
158쪽
ce relatum esset . ut ex Solonis,& Pittaci, &Charondar legibus acceperant, quorum in gens sapientia omnibus est testata. Et in contumaces liberos poenas statuerunt non graueS,Pexmittentes patribus , ut illos domo expellerent, & ex haeredarent, praeterea nihil. Sed poenae leues non possunt refraenain re iuuentutis insaniam , & ingenii ferocit
temet neque possunt rerum honestatum conis temptores ad temperantiam reducere. Quare apud Graecos multa in parenteS turpia liberi committunt. At Romanorum legisl
to omnem ut ita dicam potestatem in filium patri concessit, idque toto Vitae te Pore, siue eum in carcerem coniicere, siue plagris caedere, siue vinctum ad rusticum opus detinere, siue occidere vellet: Licet filius iam remp. administraret, & inter sumis mos magii ratus ceseretur, & propter suum studium in rempublicam laudaretur. Certe ex hac lege, viri illustres, conciones pro ro stris habentes, senatui quidem adueIsarias, plebi vero gratas, & propterea valde celebres e suggeito detracti a patribus abductisue rut,poenas eorum arbitratu daturi: quos, cum per medium fotum abducerentur, nullus eorum, qui aderant poterat eripere, non
consul, non tribunus plabis, non ipsi turba, cui illi assentabantur, licet aliam omnem potestatem sua minorem existimaret. Non dicam enim, quot viros fortes ipsi patres interkeerint,qui virtute, di animi quoda ardo
ro impulsi sunt ad aliquod geneiosum lac,
159쪽
nus edendum, praeter Patrum mandatum s .
Quemadmodum de Manlio Torquato , &multis alijs accepimus, de quibus suo loco dicemus. Neque Romano Legislatori hoc satis suit, quod hanc potestatem Patri dedisset,sed etiam ei filium vendere permisit: nihil eo deterritus, quod homines hanc potestatε Patri cocessam csadelem essent iudicaturi,&grauiorem,quam naturalis affectus, di amor spatiatur. Et quod maxime quis admireturi dissoluta Graecorum disciolina educatus, ut acerbum, & tyrannicum hoc quoque Patri concessit, v te ad tertiam venditionem ex filio quaestum facere, data Patri in filium , - mai0re potestate, quam domino in mancia sum: Nam seruus lemel venditus, dein sbertatem adeptus in posterum est sui :uris: at filius a patre venditus, si libet smsset faetas,redibat in potestatem patris: & iterum venditus, & libertate donatus, seruus PatIis, ut ante fiebat.
Tιmor coereet populos a sceleribus; ideo iudieas , ct principes, fleuer i tas non dederet. lib. .pag. 3 D
Romului cum videret ipsum metum homines ab omni facinore deterrere maxime posse, multa ad eam rem parauit,
tribunal, ubi sedens iudicabat, in fori loco maxime cop*icuo, & milites numero G co
160쪽
qui ipsum sequebantur , speciem maxime formidabilem, & virgas,& uecures a duod cim lictoribus praelatas, qui verbera Prom ritos in foro caedebant, & ceruices illorum. qui grauissima scelera patrassent in omnium conspectu percutiebant.
Ctim inimitas moderatὰ agendum , timore Deipanientis superboι,Oerudeles . lib. z.pag. λ
R mutui ad mulieres, qua Antemnatum, Caninensium erana, cum quibus bellum graue iniit, ait, Vestri patres, di fi neS,& integrae ciuitates eXtrema quaevis mala perpeti deberent, quod bellum neque necessarium, neque honestum susceperint, isque quam nostram amicit:am maluerint: tamen nos multis de causis decrevimus moderate cum illis agere, quod timeamus Deorum indignationem, omnibus si emis is
Debet onusiqui que misereri alterivi, quia es ipse aliquando mssericordia indiget. li b. 2.pag. 3 6d
Eadem enim mentura qua mensi fueritis. remetietur vobis. Luc.6. 2 8.