장음표시 사용
161쪽
Romulus mulieres Antemnatum. θ Centanansium, Use etiam miserant , sic ali qu/tuν. Cum existimemus misericordiam non partim conferre, ad leuadas communes mortalium miserias, quem & nosmetipsi, &aliorum misericordia olim indiguerimus , &vobis conqueri non possint, hunc honorem, de beneficium non paruum fore censeamus .
Cupiditas , ct auaritia radices omnium malorum . lib. a. pag. II. d
aeuod dixit Apoct. Timotheo . Radix enim omnium maloru est auaritia. I.mmae. Ico
S Abinos praetereuntes radices Capimiij, ut explorarent, si qua forte collis pars, vel clam, vel vi aperta capi posset, virgo quaedam de sublimi aspiciebat, filia viri illastris, cui illius loci custodia mandata erat,nomiaee Tarpeia: quam ut Fabius, & C ωcius scribunt cupido coepit armillarum aquas in sinistris brachiis illi gestabant, M annulorum,quos serebavi. Tunc enim Sabini, auerdis orcamentis gaudebant, & non mi .
nus, quam ipsi Hetrusci molli victu, cultuq. delectabantur. Sed ut L. Piso vir centorius tradit praeclari facinoris desiderio id fecit. ut hostes armis corpus protegentibus deo datos suis ciuibus obiiceret. Visu vero h --m ad veritate propius accedat ex iis quae
162쪽
Postea acciderunt. licet comicere. Illa igitur,emissa quadam ancilla per ostiolum ocinctatum, nullo sentiente apertum, regem Sabinorum rogauit: ut remotis arbitris omni bus secum in colloquium veniret, quod cum ipso de re necessaria, & magni momenti ctura esset. Cum autem Tatius spe proditionis eam Orationem lubenter audisset, & iu. locum defignatum venisset,virgo progressa, quousque potuit, deit patrem suum noctu egressum ex arce,negoi:, cuiusdam causa,&Ie portarum claues seruare: seq. ipsis arcem prodituram noctu venientibus,si pro produtionis pretio accepisset armillas, & ornam ea,quae omnes Sabini in sinistris brachijs gestabant.Quum autem Tatius rem Probasset,nde ultro citroque data, & accepta, iureiurando interposito,ne qua fraus in pactis fieret, & loco munitissimo. quem Sabini pet rent , designato, & praestituta hora noctis, qua custodias maxime remissas agi putabat, clam iJs,qui in arce erant,se recepit .
Non protegendi a Priseipibus imis
ris, Og sator ra. lib.a .P.62. QVidam ex Tarii amicis cum praedat
rum manuiuacta in agrum Lauiniensem excursione, multas res eorum rapuerant, &pecoris greges abegerant: horum auten ,
qui opem tulerant, alios trucidarunt, alios
163쪽
sauciarunt. Cum autem levati ab illis, qui iniuriam acceperant, missi sui sient, &sibi situm ius tribui postularet, Romulus aequum esse censuit, ut maleficii auctores iniuriam, lpassis dederentur , ut ad supplicium abducerentur et At Tatius, amicorum causam dein
fendens , indignum iudicabat aliquos ab inimicis alio in iudicium vocari: praesertim vero ciues Romanos a peregrinis. Quare liussit eos, qui de iniuria sibi illata quaereban tur, Romam prosectos iure cum aduerta rijs disceptare. Legati igitur, cum nihil aequi impetrare potuissent, indignabundi dus cesserunt. Illos autem sequuti quidam sa-hini irati, in ipsa via considentes nox enim eos oppre sserat dormientes inualerimi, de Pecuniis spoliarunt, & quotquot deprehenderunt adhuc iacentes in cubilibus, iugularunt . Qui vero insidias eorum statim spraetentire, & euadere potuerunt, in urbem tuam redierunt . Postea tam e Lauinio , quam ex multis alias ciuitatibus Iesati mil- si sunt, qui de violato iure gentiumcnquaererentur, & bellum iudicerent, nisi ius suum Qbtinerent, . Ac Romulo quidem graue
videbatur, ut reuera erat id quod legatis acciderate idque expiatione matura segere existimabat , quod lex sanetissima a iviolata fuisset. Placres diutius neglacta a, cum animaduertisset Tatium hoc parui facere , ipsemet comprehendit homin et huia piaculo obnoxios , & vinctos legatis Obducea dos tradidit. Tatium x e 6 ira ob istam
164쪽
contumeliam subiit, qua se a suo regni socio a um aiebat, ob illorum hominum deditionem : simul etiam commotus est miseaicordia eorum, qui abducebantur: nam& quidam eius cognatus huic piaculo erat obnoxius . Atque statim militibus stipatus eos qui abducebantur eripuit. Non multo autem post ut nonnulli aiunt cum RO-mulo profectus Lavinium sacrificii causa , quod diis patriis oportebat pro ciuitatis salute a regibus fieri, facta in eum con iratione, a legatorum canorum amicis, &ass-nibus, ad ipsam aram, cultris culinariIs, &verubus magnis Percussus, cecidit. Sed, ut Licinius scribit, cum neque cum Romulo, teque sacrorum causa eo luisset, sed solus luasurus laesis, ut iram in sontes remitte in Ient , Plebe aegre serente , quod illi viri sibi dediti non isissenis vi&Romulus arquitiuesse ceniuerat, & ipse Romanorum Sc natus decreuerat 9 & ab hominum caesorum cognatis, ma*na manu, facto in eum impetu , cum non possent am'plius estugere praesentem
165쪽
Nimius νυον , O sanities Prineipum, etiam in susta ea a subditis exos , O sapὸ eausa ribellionis .
lib. I. pag. 64. DIοπ i ri Romuli morte ita satur. Qui
proxime ad veritatem accedunt, Rumulum a suis ciuibus caesum tradunt. Caedis autem eius hanc causain a flarunt, quod obsides , quos a Veientibus acceperat , praeter morem, sine communi totius populi contentu, dimisisset: quodq. non amplius pari. co initate tractaret veteres ciues, & adlcripti-xios: sed illos quidem in maiori pretio haheret, eos ver 6 qui asciti fuerant, despiceret. Praeterea eius crudelitatem in desinouentiu suppliciis, eiusque arrogantiam, cardiScautim suisse dicunt. Quosdam enim ciueS R
' manos accusatos, quod in vicinorum agro atrocinia exercuissent, viros neque ιgnob:-les , neque paucos, de saxo praecipites dari iussit, ipse 1olus ea Poena sine aliorum Conissensu illis irrogata: sed praecipue quod iam rauis,& arrogans esse, & imperium non , regie, sed tyrannice exercere videretur. Ob has igitur causas alui patricios, cqnspiratio isne in eum facta, caedis consilia inme: facinus autem in senatu patrasse , & eius corpore discerpto ne cadauer appareret,egrellas occultasse sub vestibus, quod quisque
166쪽
eius frustum habebat, Posteaq. clam serra iniecta texul. . 66s
Eligendus in regem vir fasimo O
Romani sonatores , eas Romulo,ut uomum regem eligerent, quem ex auis ad regem eum maxιme idoneum cen flerent, inito consilio regem designarunt queudam hominem Sabinum, filium Pompilii Pomponis viri iblultris nomine Numam. posterior autem styllaba producta graui accentu est notada aetate ea,quae solet esse prudentissima, nam non multum aberat a quadragesimo anno de tormae dignitate Plane reSia Praeditum in . 67. '
parentibus parendum. lib. a. p. sti.
M Ima eum venissent hi legati,qui ipsum
re num Vocarint, principio quilem illis restitit, & diu in eadem sententia iermanlii, repugnans ne regnum acciperet. ed quum fratres instarent precibus, & tantem ipse quoque pater tantum honorem lito oblatum minime reliciendum cense
167쪽
tatum amatrix. lib.a pag. 66. ERat, re quaedam plebis pars non paraua, quae nuper in civitatern recepta
a ierat: quae quod nullo in bello Romulum ladiuvisset, ideo a duce neglecta nullam agri
partem, aut aliud εommodum acceperat. Haec sine laribus, & mendica vagans, ne sesarib ipsis potenxioribus erat inimica, & ad res novandas paratissima.
Pag. . r a Uyrginibus, quas Vesta sacras dixere Ust stases,ut quem virginitatis Florem Derin carant, e ternum seruarent, institutum fuit, rut si qua sturrim sesset passa , foedistimo, e miserrimo mortis genere psecteretur. Vivae lenim in lecto, Dἰοnsius ait, non aliter, quam mostuce, funebri pompa efferuntur , leas defientibus, & pro equentibus amiciS , N eognatis. Delatae autem usque ad portam Collinam intra moenia, in cella subterranea, ad id parata, cum omnibus funereis orna mentis sepelivatur, sine vilis monumentis, - sine
168쪽
i ne parentatione, deniqu. sine iis omnibus ebus, quae defunctorum manibus dari se
sseium non tim , ae temeresisse piendum . lib. z.pag. I.
CVm Romanus populus ab hostibus po
nai illatς in ria vellet expetere, unus ex tecialibus, erat hoc collegium a Numa Irtutum , virorum quidem nobilissimorum totovιra curriculo sacerdotium exercentium Iguem reliqui delegerint, ornatus veste 'sχ lacris Insignibus , ut praeter caeteros sit.Oulpicuus, ad urbe m eorum, qui secerunsimullam , venit, &in ipsis eorum finibustans, & Iouem, car terosque deos inuocans, se Venire , ut pN popuIo R, poenas epetat. Deinde, postquam iurauit, id cluitatem venire , quae populo Rom. ecyt iniuriam , postquam etiam grauissi nas imprecationes sibi, & ciuitati suae im-lrecatus eli si quid mentiatur: tum demum ines ingreditur, deinde in quem primum iaciait, siue ille rusticus, siue urbanus sit.:um tellatus, & iisdem execrationibus adhi- sus urbem petit, atque antequam eam angrediatur, portarum custodem , vel eum. , tui primus ad portas sibi occurrit, eodem nodo testatus in forum progreditur, a
Ne ibi gradum sistens, magistratibus sui
169쪽
aduentus causam aperit, semper iusiurandu,
R imprecationes adiiciens. Quod si illi iudicium subeant,& sontes dedant, tunc illos abducen9. amicus ab amicis discedit. Quod si tempus ad deliberandum petant, concessis decem diebus eo redit, & quandiu illi petunt ipse eorum postulata admittit: sed triginta diebus elapsis, nisi ciuitas ea ius situm ipsi tribuat, obtestatus,& superos, & inferos deos,& illud tantum addens,populum R.de illis per otium deliberaturum, discedit. Po-itea reuersus cum reliquis secialibus ad senatum, resert a se peractum quidquid ex sacratis legibus fas est, & si bellum decernere velint.per deos illis licere . Quod si nihil horum factum fuerit,iaeque in senatus, neque mpQPuli potestate eit bellum decernere.
REi μή sacra pertinentes, ipsos cognosserae Pontisices institui a Numam Dionysi ab irmae Hs verbis. Etenim hi cognoscunt de omnibus caufis ad sacra peltinentibus,& in-rer priuatos,& magistratus,&de rum ministros. Et leges ferunt de sacris, quae non sunt scripta,aut quae moribus non sunt recepta,&ipsimet arbitratu suo lagesi& consuetudines eligunt,quas omnium optimas iudicarint. Et omnes magistratus quorum curae sacrificia,& deo
170쪽
& deorum cultus eli commissus, & omnes sacerdotes examinant. Isti etiam cauent, ne quid eorum famuli, & ministri,quorum opera in sacris utuntur, contra sacratas leges admittant : priuatisciue hominibus qui deorum, vel geniorum cultum ignorant, sunt enarratores, & interpretes, iasi quos anumaduertant suis mandatiS non parere, pro cuiusque delicti magnitudine eos mulctant: ipsiq. nulIi iudicio hulliq. mu'ctat 1nnt obn xii , neque senatui, neque populo dictorum, saetorumque rati ones reddunt.72.
Non usurpandae possessiones alio- ,
rum . lib. 2. p. 72. J Quod non audiuit
Achab, agrum Nabotue, tam scelerato faecnore volens possidere . 3. Reg. 2I. 2.
NVma, ut unusquisque sua sorte contentus esset,nec res alienas appeteret, cauit lege de terminandis praediis lata. Cum enim iussisset, unumquemque suum agrum circumscribere,& lapides in finibus ponere. Lapides illos Ioui Τerminali sacros esse voluii, iussitq. omnes die stato, quotannis in is eum locum conuenientes, illis saerificia facere , die festo cum primis nobili in deorum etiam Terminalium honore sacrato. Romani hunc a terminis Terminalia vocant, & fines, quos et appellamus, ipsi facta unius literae mutatione, nostram linguam