장음표시 사용
121쪽
latas, interpretatus est, & opusculum scripsit: eui
titulus: Defenserium iuris . ubi reos docet, qui ratione sese adversiis Actores tueri debeant. Fundavit in Aeademia Parisiensi in gratiam Studentium an. MCCCll. Collegium, quod etiamnum Graisabs Monachi dieitur, ubi humatus est, hoe apposito titudo: Hic jacet Ioannes Monachus, Ambianensis Dircem . Tituli Sanctoris Marcessi ct Petri Presb ter Cardinalis, findator istius domus: qui obiit Apenione anno Domini MCCCXHI. die xxit. Augusti. Eodem Saeculo Ius C. non leum Parisiis ingenti eum laude proseisus est Henricus Boich, Brito Dioecesi Leonensi, ut ipsemet testatur in principio Commentariorum suorum. Scripsi Commentarios in quinquetibros De etatium . quos se in Senolis pariuentibus an. MCCCXLIX. perseellia declarat. Denique, in Italia Saeculo XIV. quinque celebet rimi elatuerunt Iurisconsulti, nimirum Dinus, yoannes Angui sola, Ioannes Urnanus, Baint Olus de Saxoferrato, de Baldas de υbauis. Primus, seu Dinas , Mugellanus cognomine, a Mugera agri Florentini oppido. Proseli rum Iutis Bononiensium suo tempore praestantisin sinus fuit. Commentarios seripsit in librum sextum Decretiatum , Consilia, ac plurima alia delure Civili. E vivis excessit Bononiae an. MCCCtu.& apud Fratres Praedieatores sepultus est. iit scrIbit Forsterus. Alter, se uioannes Anguilsola, Caesenae in Flaminia natus, Patavii primum, deindEcitea annum MCCC. Bononiae Ius Ponti fletum
maxima cum laude interpretatus est. Ex ejus
Setiptis vix aliud superest, quam libet de Span salibus , ct Matrimoniis, hones Andrea,
doectissimus Iutueonsultus, eujus antei meminimus . sibi vendicaverat. Sed, furto comperto, hie liliat suo vero ae legitimo Authori, seu . Ioanni Anguisseti adiudicatus est.yoannes Lignavus, a Lignans agri Mediolanensis oripido oriundiis, unde& cognomen sumpsit, julsi1κ Ponti fieis Maximi stoplit circa an. MCCCLX v. LU-brum de muralitate Beneficiorum . cui de alios ad-jeeit de Permutatione , de Horis Cauonιcis, de' Censura Ecclesiastica, atq ie Interdicto, de Duello, de Harisibus, & de Repressuliis. Ejus in cimnes Decretales Commentaria Patavii servantur in majoris templi Bibliotheca. Bariolus de Saxofer. rato natus est an. MCCCIII. in Umbria Urbe .
quae olim nunc Saxoferratum dicitur, unde ipse hoe eognomen accepit. vir fuit ingenio subtili S: acuto, assiduus in studio legum, tantaque celebritate Ius Pisis. ae postea Pelusii
professi est, ut ad eum ob Summam eruditionis& ingenii famam ae gloriam uti dequaque studio. sorum turba conflueret, ipse vero, Ob admira-
. bilem legum peritiam, & consiliorum solidita tem . fuerit vulgo appellatus iurisconsultorum Prinous, tamen ac flesta : furis lucerna , oec iam, ac veritatis Pater. Multa set ipsit opera . quae Iurisconsuliis notissima sent, obiitque ut alii volunt, anno MCCCLV. vel , ut eenset Lancelatas in ejus Vita, an. MCCCLIX. Huius Rarioti de Saxoferrato distipulus fuit Baldui de Ubiadis, Pelusii natus, qui in sua Patria dcieuit
summa eum laude & auditorum frequentia.
Dein, a Ioanne Gabalto. Duce Mediolanensi, qui Tieini, seu Papia . Aeadem iam erex rat, de
Seholas studiis bonarum litteratum florentes exestaverat, Papiam accersitus . ut juvenes in Iuris- prudentia institueret, ibi per multos annos publiaeὶ juris prudentiam prosellus est, di praeter quin inque Responsionum volumina , aliaque opuscula, Commentarios scripsit, quibus totum serEIus utrumque multum illustravit. Egregium etiam Commentarium seripsit pro asserendo Umbani VI. tempote Sehismatis, Pontifieatu anno MCCCLXXVIII. quem ex MS. Vaticano edidie odoricus Rarnaidus ad ealcem tomi XVII. Annalium Ecclesiasticorum. Allegant ut etiam quae dam alia ejusdem Baldi Opera nondum praelo subjecta, veluti liber, quem Praulium inseripsit, Tractatiis de illustribus utriusque Iutis D cto tibus, sive de Commemorationibus famosissimorum Doctorum in utroque iure, & opusculum. eui titulum feeit: Practica iuris utriusque. Huius doctissimi Juristonsulti laudes h Helioeelebrpuit quidam Poeta Ium Baldum iuri negat accendisse lucernam. Illa potes medio Sole negare diem.
De anno, quo obiit Baldus, nter Seriptores non convenit. Alii quippe dicunt, eum e vita m grasse die xxv I I I. mens s April. an. MCCCC. Alii volunt, eam mortuum elle an. MCCCCXXIII. siint etiam nonnulli. qui alIctunt, Eridum O. a1ni Fratrum Minotum nomen dedisIe, idque e lit-ρὸ te sibi videntur ex ejus Sepulchri Epitaphio. quod Ticini in Templo Sancti Francisci legit ut: Clauditis h e Balatis, Francisti rami fultas.
Dinoram Princeps. Perona convitus arce.
Verum , ex hoe Baldi Epitaphio tantummodo eolligitur, Baldum in Ecclesia Franciscanorum fuisse sepultum; vel, ut ait Boissurdus, eum sep liti voluisse amictum habitu SD anci si, eo quod putaret, id plurimum ad animae salutem eondueere polia. Qiiod sane i multis aliis Viris, qui tamen ordinem . . Francisci nunquam professi sunt, pietatis ergo , ea aetate factitatum esse .cerris cloetam emi coimi ertum habemus. Expiat
gendus itaqtie est Baldus ex Setiptorum ordinis Fratrum Minorum Catalogo, cui eum accenset Lucas iit tua Bibliotheca Setipt tum ordinis Minorum, ubi etiam recenset opera ejusdem B di, quem falso sibi peti ualitia filo
D. Habeo nune quamdam quasi imaginens celebriorum Scriptorum , qui Saeculis xi IL &XIV. ilotuerunt. quorum notitia mihi deinceps apprimὸ ubilis ae necessaria erit, ut facili negotio deprehendere possim, quando quis Scriptotelaruerit δ quaenam ab iplo opera edita fuerint qua valuerit authoritate in orbe litterario num fabulosus, aut pariun aecuratus audiat num pugiatius suetit .& cuius Scrinia compilaverit Hune etiam ex ea notitia fructum haud ex nutripereipiam, ut nunquinun nullius pretii script tibiis evolvendis Oleuri & operam perdam, atque si mihi aliquando Bibliothecam instruere velim, in libris, vel manu scriptis Codieibu, comis
parandis, di tempore, & nux mis quod multis saepius eontingere solet taudari non possim.
122쪽
obtinuit. M. ππ.gret eos Calvinistas. & Luthetanos L 1 qui Caldensum&Albigensium eri
res suseitarunt. non pudet asserere, Innocentium
m. Pontificem Maximum, antiquam Eeelesiae Doctrinam seeulo XII l. immutasse, eumque in Coneilio Lateranenu lv. celebrato an . MCcxv. duo monstrosa Confestanis Sacrumentatis, de Transi Mantiationis figmenta inter Attieulos fidei lepositisse. Calainus, post hominum me moriam impudentissimus Heresi teha, in seo uellii Tridentini supra omne venenum pestifero antidoto ait, nullum per annos mille suilla in Melesia Consessionis usum, donec, ininquit, Innocentius m. cum pauculis comatis beastis iaqueum hunc populo Christiano induxit. aevi Tridentini Patres adstringunt. Hujus pro. eaeissimi haeresiarchae vestigiis insistens Dasma Daltius . Melae Calvinianae Pseudois Minister . Catholieum dogma de Sacramentalis Consessi
nis usu ae nece uitate omni eonatu impugnavit
quatuor libris anno MDCLXI. Geneve Ditis, in quorum secundo probandum sus it . n vitiam esse apud Christianos Confessionis Sacramentalis . seu Auricularis . Disciplinam . ejusque Institutionemranscentio II Pontifici Romano acceptam reserti debere. Idem effutiunt haereti ei de Transubstantiationis Catholieo dogmate. cujus pariter Authorem faciunt Innocentimn Πίdictitamque, istud Iransubstantia. - n mea esse in Eccleta novum, insolens de peregrianum . in Scripturis non legi, non fuisse ab Ap stolis vel Sanctis Patribus usurpatum, sed a Cone illo Lateran elisi iv. cui praesuit Innoce tias m. post mille dueentos annos in Eeelesiam fuisse invectum. His putidis calumniis haere.
tici , nugarum mereatores & mendaciorum Arisehitecti , Eeelesiam Romanam in amare sat
gunt. & quamvis sepius doctissimis Melesiae
Catholicae Seriptorum Polemieorum lucubra. tionibus , ita ad incitas fuerint redacti. ut nee hiseere, nee mussitate possent. nihilosetius sieertori obfirmato animoe adhaerent illi insignis
pervicaciae homines, ut tot & tantis argumentorum molibus non seremnbam , tantis ponderibus non satistant. tantis malleis non conquassentur, tantis postremo fulminibus non
cometant . sed potius perfitcti sconte vitta stacta, reiectas quisquilias , & eonfutatas iam. dudam suas in Ecelesiam Romanam facta taxeontumelbas novam in scenam inducere, easque,etauinis instat reeoctae, ad nauseam usque obis ludere non erubescant. Has igitur millies ν elisas haeret leorum calumatas hie lute metit cisileatici praetermittere possem, maxies eam necessitatis Consessionis factamentalis , &Transubstantiitionis panis fle vini in Corpus &Saaguinem Christi Catholici dogmata satis Q. petque in nostris praecedentibus Colloquiis ex perpetuo Ecclesin usu, ex eonstanti sane tum Patrum tam Graeeotum, quam Latinorum traditione, &ex definitionibus Coneillorum advel elis haereticos probaverim. & 1 novis ae planε absurdis illotum commentis vindieavelim. v
rum, eam in hoere Colloquio de Doctiina pl- dei , quae Saeculis XIII. de XIV. obtinuit, die uti
simur, necesse omnino est, ut brevitet ostendamus, Irareentium III. Ponti fieem Maximum, ni-kil omnino immutasse saeuio deeimo tertio in antiqua fidei doctrina citra Consessionis Saeta. mentalis necessitatem, & Transubstantiationem panis, &vina in Corpus, & sanguinem Christi in Augustissimo Eucharistiae sacramento, adebisque explodendam esse hane malὶ eonsarcinatam sabulam, quam Pseud Ministri Calviniani, quasi de tripode Utaeula pronuneiantes, suis
Sechatiis etiamnsim plenia dueeis, inflatisquatibiis venditate solent. Et primo quidem tinat tum III. summum Pontilirem nihil innovasse Saeculo Ecelesae deerumo tertio in doctrina deConfessionerieramentali. unico, sed esseaeusmo evincam ratiocinio. missis aliis, ut brevitati eonsulam , Mnh multis argumentis, quae ex saeris litteris, ex peris petuo Eeclesiae usu, eujus initii nulla memoria habetui. R ex Sanctis Patribus eum Graeeis.
tum Latinia depromunt Dinotes Catholici Pol miei. At enim negata haud possunt haetetici, vigete adhue inoliente apud statem hismati a Consessionis Sammentalis usum , ut manifestoeonstat non solum ex Synodo dethleemitum anno MDCLxxl I. abm DMOHietoselymitano Patri
archa celebrata, quae cap. I s. ita decernit: Paeni ὲentiasacranuntumcin quo Osecrera lacludit ar com
remiseritis peccata, remittuntur eis, quo um retia sueritis , reten unt; sed etiam id aperiheollis. t ut ex Oraticininus, quas Graeci saperdotes pro ferunt sere peccatores 'nitenter, ut videre est
in Euchologio Greeorum . quod doctissimis N iis illustiatum edidit no et Garus, Uit linguarum Orientalium peritissimus,& in Ritibus Grae eorum vellatissimus. In una ex his orationibus haee leguntur: Ipse hum e. O vialorum tueratis
Domine, exorare nunc quoque super se resin titum,
Omodam Paenitentia, peccatorum veniam isti concede i condorans illiper me indignum famulum tuum omne delictum pontaneam pariter ac iuratiant
tum S um. quorum rems serisis peccata, remitistuntur eis, ct qaarum retinueritis. retenta sunt:
se suHi a sua benirnirare cuncta hac suscipiat,
qua coram indignitate mea mariasi, Frater, cνη-
eoos tibi omnia, ctia prastasi secula pariter aeis futuro. Et deinde in altera haec pronuneiat Saeerdos: Ego assaiso te ab omnisuspectatis tuis, quatumque eorum Deo ct mea indignitare eo sese sus es. Hune Saetamentalis Consessionis usum vigere etiamniam apud Greeos schismaueos, Mapud omnes orientales, probam stet lamelis. tus Garus in Eueholnio Greeorum maius Ida Arinus lib. vi. δε Penitentia eap. 23. sed prae settim Eusebius Re adoriar, Vit elatissimus, de Linguatum Olim ann paritia apptivi exesista ε
123쪽
tus, qui an. MDCCXm. typis Parisiensibus edudit Tomum quintum de Perpetuitate Fidei, in quo a pag. 2s7. usque ad pag. 192. contra Haeteti eos demonstrat, vigere ad fide Consessicinis Meramentalis usum apud Graecos, Nestorianos, Jacobitas, de alios Orientales Schismaciem, ibi. demque ostendit, quinam sit apud illos pereataeonfitendi modus, quae forma at tutionis, quae poenitentia tum Ecelesiasticis, tum Laicis pro de- fictorum gravitate imponatur, quae denique debeant este interne Poenitentiae dispositiones, ut juxta Otientalium ritus percipiant a Saeet dotibus benesteium absolutionis. Negare itaque hon possunt haeretiet, nisi in meridie ccxcutite velint, Consessionis sacramentalis usum vigere adhue apud Graeeos, & alios populos orientales , qui ab Eeelesia Romana funesto schismate sunt separati: Ex quo ipse peremptorium desu
mo argumentum, quo palam evincitur. Imrocerettium III. non invexi Iste in Beelesiam Saeeulo d ei mo lettio Consessionis saeramentalis usium , sicut blatetant haeretici. Vertim enim vero, quis sibi persuadeat . Graeeos St Orientales Sehismati eos adhue retinere, & maxima eum religione observare velle Consessionis Saetamenis talis usium . si revela ille usias, ut obstrepunt
Haeretiei, fuisset in Eeelesia Orientali aiseuli,
inauditus, & smulo dumtaxat decimo tritio ab Innocentis m. Romano Ponti fiee esset inductas Quis . amabo, eredat, Graeeos Sehismat cos, qui, ut in sepelioribus Colloquiis observavimus. post Sehisna undeeimo saeculo a Micbaeis Cerviario. Patriare ha Constantinopolitano , conflatum , multa exprobrarunt Eeclesiae Romanae, seu Laiatinae , ut sium Sehisma aliquo quaesito eolore o dueere possent, nunq iam tamen Latinis objecisse hinie Confessionis Sacramentalis usum , qui tamen. si Saeeulo deeimo tertio, ut garriunt Haeretici, ab Innocentio III. in Ecclesiam Latinam invectus suillet, non levem poterat eis occasionem sep peditare Latinos aeeusandi, illisque insultam
di . Postremo, Graeelsehisinat iei. dum saeculo XIII. seu an . MCCLXXIV. in Concilio Lugdunensi Il. pacem ac coneordiam inierunt eum Ee-Hesia Latina . suas quidem proposueriint controisversias, quas eum Latinis habebant de Primitu Romani Pontifieis, de Proeessione Spiratur sanucti. de additione particillae Filioque. de Aumo, de Purgatorio, sed de Consessionis Saeramentalis usu ne ullum quidem verbum dixerunt. Quod
quidem argumento est. Graecos pro eomperto
habuisse . hune Consessionis saeraniemalis usem,
non ab Innocentio m. Pontifice Romano recens
luisse in Eeclesiam invectum . uti pertendunt
Haeretici, sed illum potius ab ipsis Apostol
rum temporibus in Eeelesia orientsi ab omni-bnx partibus Graeeis continua seeutorum serie probatum, & ad sua usque tempora constanter esse retentum; eiijus Sanctissimi usus in Melesia Orientali obserWati ipsimet testes oeulati erant , illumq te ad posteros sitos transiniserunt, qui hodie inviolabiliter ei adhue adhaerent , etiamsi dirosehismate ab Eeelesia Romana sint di .ulsi. Hoe uni eum, sed elseax argumentum iugulum Haeretiemum petit. de agisdh sitffieit ad exsus sandum inane illorum figmentum de Institutio. ne Consessionix saetamentalis iacta ab Innocenti. III. in Concilio Lateranensi habito anno
Eodem itidem argumento evidenter demori stratur, Innocentium m. non pio disse saeiaci XIII. dogma de Transubstantiatione panis&vini in Corpus, & Sanguinem Christi, sicut ea lamni. ut Heretici. Graeci siquidem etiam post Sehisma. quo Michael Cerauriri undeeimo Meulo Ecelesiam Graecam k Latina sejunxit transuta stantiationem panis ec vini in Corpus & Sanguinem Christi variis vocibus, quibus converso,
transmisatio, transeummitas significatur, ex presserunt; immbeam μιτ .i ιν, id est, Transubinstantiationem, disetth nominare non dubitarunt, me etiam alim dubitant. Theorianus, setiptot Greeus, qui See. XII. sub Ma eiecimureo Imperatore aeribebat, sie mentem tuam ea de re aperit in Epistola ad sacerdotes & Monachos , quam refert Leo Allatius Exeteitatione XX lli. eontra Cteygthonum: Divinos panis antequam cons.cretur, inquit, fit. sin fermentatus, indisserenter panis e F, ct itur a Dipina Scriptura, ut ostendemin: postquam ver. onsecratara est, nec at mus, nec fernuntariu es, sed Domini Corpui ct Caero eadem ipsemet , nec alia pro adim
a si quidem est est ipse, qua ex incorrupIa virgin suscepta est, ins Patris dextera sedet. O a nilis orthodoxis msticὸ accipitur. Unde Austeriam
iacitur, sexsecrerum , quod multi non percipiant. Si itaque divinum numen commutat proposita dona incivos, ct Sanguinem christi, frustrifuerit ererendere, an id ex atymo νel fermentato fiat, aut albo. at rubro rina, ct ei modi stultas cariositares de tremendis m eriis agitare. Quibus vel bis Theorianus Trani ubstalitiationis dogma apertὰ profitetur. Qui enim panem quemcumque consecta tione sie mutari in earnem Christi eredit . ut ne que jam azymus si, neque fermentatus is prose-ctb in ea opinione non est,substantiam pan post
con erationem remanere, adeoque Theorianus.
qui Saeeulo XII. in Ecclesia Graeea floruit. Cain tholieum dogma, quod Latini Transubstantiationis voeabulo efferunt, hie in Epistola eonia essus eae Extant inter Acta Concilii Generatalis Lugdunensis II. quod anno MCCLXXIV.
celebratum est, litterae A sichaelis PausisIi .
Graecorum Imperatoris, ad Gregoriam X. Pontificem Maximum, in quibus inter alia Romanae fidei eapita, & hoe quoque Imperator se admittere profitetur de pane non sermentato. videlieti panem in ipso Sacramento νοὸ trausis soriari in corpus, O vinum in Sarguinem Do misi rasu christi. Litteras enim Syncidi eas Damis Recci, seu V ecci, Pattiarehae Constanti
nopolitani, & Synodi orientalis post celebratici nem Coneilii Lugdunensis Il. scriptas edidit Odoricus Raynaloiadari. Christi MCCLXX PII. in quibus perindὶ testifieantur, se certa fide oeia
transubstantiari in Corpus Domini mini sese Chrisi. ct νinum in Sanguinem eius , per Soctissimi
viritias virtusem ct operationem. Iam vero .e im hane remnet liationem Ecelesiae Graecae eum Latina a n ictaeis Palaesus, Graecomm Imperatore, in Concilio Oecumenico Lugdunensi II. initam. Graeei Sehisimatiei deinceps nullis notimodis detestati sint, eaque de causa Imperatorem imam. ac istonem Beccum Patriar.eham Constantinopolitanum , hujus nnionis promotorem, aeerbissimis quibusvis eonviciis
prosciderint, hodieque prosicludere non desinant;
124쪽
ebni adueislis varia Consessioni, sillus ad Gre-
rarium X Papatri mul ἡ,iiec nonSynodieartim Becisti patitate haeConstantinopolitani Litterarum capita, aetii primis adversus quatuor illa praecipua, quae utriusqiae Ecclesiae, Graecae . ae Latinae , praecaeteris obe. Ieajuiit, videlic t spiritu rei Salicti imex Patre filioque procedere , animas Desiit istorum Purgatorio igne expiat , azymum pa- , em legitimam elle Eueharistiae materiam, Romanum Pontificem primatum in universa E cletia obtinere; quin immb. adversas peculiaria quaeeumque Latinae Ecelesiae placita ae ritus, viarulento aesta deblateraverint Sehismatiei Grsei, nihilos ius tantum abest, ut Dis sub ηturAnis.
craece μισουσι - , vocem exhorruerint . nedum
ipsum mei fidei Catholicae caput, quod ea voce tignificatur, ut eamdem dei neeps Sehismatici iubem istamὶ usurpavet inti Ad eujus rei hon-srmationem duo hie proferam lueuientissima Graeeorum schismaticorum testimonia, qu rum primum est Georgii Seholarii, Patriarchae Constant nopolitani , qui intersuit Coneilio Cenerali Florentino. Hie quippe in sermone in Parasceve Laetari, postquam asseruit, ejusm, ei seu transubstantiationem. ita fi xi, ut accidentia destructo subjecto reman ant, ostendit discit men, quod intercedit inter Incarnationem de Eueharistiam his verbis, quae refert, ct LatinE reddidit doctissimus noster Michael Diruien in suis Notis in caput XlII. lib. iV. Sanct. mirasceni de Fide orthodoxaralle evim , seu in incarnatione, inquit Geor
gius scholari .is, neutram in alterius naturam main
hun unitas existunt; hi νε- , seu in Eucharistia,
Creatara m creatorem medio eo ore transformarun
o qua antea extabat seu tantia panis, Dei Comas, abi Christi ovas escitur. Majνι equidem ,
et rationes, quas adduxi, omnibux , qua patratorisDeu, miraculis est 'insubstantiati s Graech μ- .pCorpus Dominicum, sed qua impos mitis non censetW ab illo, cui serjecta potentiami fuerit. Alierum testimonium est Nectaris . niuis peti Patriarchae Hierosolymitani, qui ut videree' apud nostrum Michaelem Lequien loco mox laudato. librum eontra Latinos eomposuit inseti pium , de miscipatu Papa , qui anno
MDCLXXX lI. Glasti in Moldavia edi ius est. Inhoe siquidem libro Sehismaticus ille Patriarcha
pag. hos. narrat hostiam qumdam, quae nigro. rem ex mucore contraxerat, euin in faeto distoaeerrae imposita fuisset , insolito odore remis plum omne perfuditse. Τumque, juxta verti nem P. Michaelis Leqvien. sic eoncluditi memiaracvumfactum es opinor, ad eνidentis mam mmani inius, ct immensis, sterii daemon' νη.
μ quod accidentiasolummoia panis oreampantur,
substantia ver. panis semel mutatici ct in carisne Sancti Spiritus in veram Corporis Christi sab η-tram vi ers, nullam prorsur sustineat corrumi nem,sed incorrupta pernianeat , tanquam rerum
propriamque Christi Corpus. Eamdem demque doctrinam de conversione substωntiae panis, &vini in substantiam Corporis & SanguinisChristi omnes mi amnam profitentur Graees Sehis
smatici, eamque mirabilem conversionem ex primunt hae m-- α voce, quae apud Grincos, ut norunt omnes, idem sonat, quod Tras -
μυ rurictis vox significat apud Latino P. Hvaciubi Iris. Eacι Din. V. Quaecum lia sint, vehementer mirati subit, qui
conte Haereti ei audeant asserere, Innoceηtium mpontificem Maximum, invexisse Saeta viri. dogma de Transubstantiatione, seu de eonversione
substantia panis & vini in Corpus& Sanguinem Christi, elim tamen ipsimet Grami schismatietante&post Innocentiam III adhaee usque ruistia tempora eonstanter propugnent. fieri in augustissmo Eucharistiae Sacramento conversionem suta stantiae panis de vini in Corpus & Sanguinem Christi, eamqtie conversionem eiserant hae .. . voce, quae idem pud Graecos pollet. ae
apud Latinos Transtibstoriatis. Credibile autem non est, Graecos Schismaticos, qui Ecclesiam Latinam acerrim insectantur, voluisse a fidenrajorum suorum eirea Eucharistiae Sactam istum discedere, de amplecti dogma de Tranis1ubstantiatione, seu de conversione substantiae panis & vini in Corpus & Sanguinem Christi. si revera illud dogma, ut fingunt Haeretici, ab
Innocentis tertio Pontifice Maximo in Concilio Lateraneilli IV. habito anno MCCXV. in Ee-elesiam fuisset in vestum. Faeessant ergo Haer tiei, sua ite crassiori filo consutas fabulis tandem aliquando decantare detinant.
D. Fuitne semper in Ecclesia Graeea, se a
Orientali, usurp ta nec vox, oc in Ecclesia Romana', seu Latina, perpetuo usu constaetatum illud Transi otiarisnis nimnen ad s-gnificandam conversionem, quae fit in Euchariis sitae Sacramento, substantiae panis de vini in Coriapus di Sanguinem Christi M. Certum est, utramque Eeelesiam tam Graecam, quam Latinam non interrupta serie a Christo Domino ad haee usque tempora sempezeredidisse, feti in augustissimo Eueharistiae Sais
cramento conversionem substantiae panis de viis
ni in Corpus & Sanguinem Chiisti, idemque do. gma etiamnum profiteri non .lum Ecclesam
Romanam, sed etiam omnes Orientales, tam Caritholicos, quam Sehismaticos, & Haeretires, licta in aliis fidei eapitibus a se invioem communione disjuncti sint, ut in Iacobitis, Eutychianis. N storianis, Moseovitis .& aliis, qui per Orientem sunt dispersi . videre est, quos eamdem fidem de conversione substantiae panis de vini in Covus de Sanguinem Christi adhuc retinerire, Sole clarilis deuionstrat. Antonius Arnaudus in
suo opere Deperpetui ate Hrii. Com fgitue omnes totius c rbis Christianae Melesae in hoe fidei dogmate semper eonsenserint, & adhuc consentiant, ineptum om .in δ est , inquitate , utrum antiquitus Graeci ad signifieandam muri versionem substantiae panis de vini in Corpmde Sanguinem Christi usi sint hae voee-, re Latini hanc Trans stantiationis vocem ante Comellium Generale Lateranense IV. usurparim. Suffieit quippe, ut antiqui Patres Graeci in E clesia Orientali,& antiqui Patres in Ecclesiin mana conversionem substantiae panis re vini in Corpus & Sanguinem Christi . quam nune Graeci per Mis, vocem, & Latini per Barsis uni t ms nomen significant, aliis aequi lentibus vocabulis tradiderint. Porrab, inter antiquos Patres Gixeos tam 'flamas conversionem pania & vini in Corpus de Sanguinem Christi nominat . Gregorius Nulenua, Cyrillus Hierosolymitanus
125쪽
uini a vocabula significant C re nem. Nosma- eulo XIV. Romanum pontificatum tenuit, haereis
ratisnens, Transielementat em, eamdemq; plane seos insimulari a nonnullis. qui alteruerunt, hunc habent fgnifieationem, qua pollent istae voces Summum Ponti fieem non solum ex animo pr Ur. O ..Hι. de Datis blaηtratio , quarum prima pugnasse veterum quorumdam erroneam sentenis nunc Graeci, altera Latini ad exprimendam eon- am. quδd sanctorum Animae ad supremi diem
versionem substantiae panis& vini in Corpus& usque judicii visione Dei Beatis non fruantur; Sanguinem Clitisti, uti solent, ut videre est apud sed eam,ut dogma Fidei Eeelesiae credendam pro. jam citatum docti iuvim P. Michaelem Digalen posuisse. Hunc Summum Pontificem ab hac ea in suis Notis in Cap. XI v. libri IV. S. Damasceni lumnia hie vindieare debes. quo certissime com De Orthodoxa Fide ad exprimendam stet, Do strinam Ecclesiae Romanae Saeculo deci- conversonem panis&vini in Corpus & Sangui- mo quarto puram ae illibatam mistitiisse. nem, Christi lion semper Graeciliae M. Certa suppetunt monumenta, quibusce usi fuerint, Latini hoe Transabstantiari.ηis sici se evincitur, Ioannem XXII. Pontificem Ma-
nomen ante Concilium Generale Lateranense Iv. ximum nullo unquam deereto approba ite, ne-
sub Innocentis III. habitum non usurpaverint, dum toti Ecclesiae credendam proposuisse veleis' inde tamen perperam inferiant haretiei, Tran- rem & ettoneam illotum sententiam, qui cen- substantiationis dogma ab isnorantio III. ille sebant, procrastinandam elie Visionem Dei bea- Saeculo XI H. in Ecclesiam invectum. Nam licti tificam, noeest, Sanctorum Animas Visone Det antiqui Patres, cum Graeci, tum Latini, hascev o. ante supremi judicii diem non fruituras. Atera, quibus nunc utuntur Graeci ci Latini, non enim non potest melius nobis innoteleere,quaenam usurpaverint, alias tamen aequi pollentes,& eam- fuerit mens de tententia Ioannis XX ll. circa sta-dem plane significationem habentes ad expria tum animarum post mortem, quam ex e demmendam conversionem panis&vini in Corpus Summo Pontifice, qui saeptiis declaravit ac pro- de Sanguinem Christi adhibuerunt. Alioqui, sellus est, ea, quae de dilatione beatitudinis Samsi quid robotis habet et istud haereticorum a r. chorum usque ad diem iudicii nonnunquam Pr mentum , dicendum esset, antiquos Patres dicaverat, e defendisse visus erat, a se fuit Iel ' Graecos de Latinos, nee non Christianos triuin prolata tantum ad veritatem indagandam, nec priorum Ecclesiae Saeculorum non credidisse , quidquam super hac re unquam definitum eiIMVerbum divinum et Ie consi ibstantiale aeterno Id primo diserte testatur iοones Xxl l . in Patri, quia non usi sunt hac seu con- Epistola, quam ann. MCCCXXXII L scriptit ad subitalitialis, voce, quaesitum iii Concilio Nicae. Pinliniim Galliarum Regem, in qua haeeliabet:
no I. celebrato ann. cccxxv. contra Arianos fuit in Propter h c. utri iasposset melius aperiri Aos Ecclesia consecrata, & in usu apud fideles. Di- interdum in nostris strinanibus mentionem habui ' cendiam quoqi .e esset, antiquost Patres Graecos inus, non proferendo perbum de nostro eapite. sed diari Latinos, atque omnes Christianos non credi- cta Scriptura . acra ct Sanctormn: multique tam diste ante haeresiarcham Aestorium, Mariam Carinales, quam alti caram nobos , ct alibi in suis Virginem esse seu Matrem Dei, quia sermonibus pro ct contra. Disa matre sunt I usi non sunt hac Si. r. . . seu intrismi, voce,quae cari, O nedum in sermonibus, imm, publice, P
tantum in Conci .io Ephesino ad configendam talis, ac Magistris in Theologia prasentibus, es in Nestorii haeresim an . ccccxxx I. indicto apud Curia pluriet quasio huiusmori, ut sic pleniuspoint Christianos stequentari coepit. Certe norunt inveniri νeritas. disputatu. Idem scripsist Dannes omnes, qui in Historia Ecclesiastica sunt versati, XXI i. in altera Epistola, quam aclio sequenti , Eceleliae Callioli eae solemne semper milis no . seu MCCCXXXI v. dilexit ad Galliarum Reg vas haereseon pestes novis nominibus te l- nam. Ex quibias duabus Epistolit, quas Odoris, slete. Si e Patrem Ingenitum appellavit. Sie Ra nauis ad annum M CCCXXXIII. &nomen i post is, nomen Incarnationis . nomen MCCCXXXIV. refert, manifesto constar, ipsum Irmitatis, in Sacris licet litteris non uis nem XXII. permissile dunttaxat, ut haec quaestio surpatum, adhibuit. Quorsum ergo ad verita- de dilatione beatitudinis usque ad supremi iudi- . tem Sacrosanctae Eueharistiae a Christo Domino eii diem, quae tum temporis decretorio Ecclesiae traditam, ab Apostolis praedicatam, a Sanctis P judicio necdum eliquata erat, & in dogma fidei
tribus Graecis di Latinis perenni traditione propa. transierat, in utramque partem ventilaretur, ut exsatam, elat exprimendam, ac contra prophanas publieis Theologorum disputationibus patesceret haereticorum novitates tutandam, non potuerunt veritas. At, cum nonnulli malevoli S iniquI Ob- Patres Concilii Generalis Lateraneii sis Iu abis. trectatores. quos inter erant Aschael Casinas saracentior l. convocati hoc Transubstantiationis Guillelmus Oismus, Paragratia, Franciscant, Mnomen solemni Decreto adoptare, & in Melesia alii, qui Ludarici Barari imperatoris Schismatici. Catholica consecrare Addo etiam sal Ium esse . partibus adhaetebant, inde ansam & oeeasionem, istud Transabstantionis nomen fuisse primum , arriperent sinistros tumores spargendi contra Coneilio Lateranenti iv. invectum. tam illius honem XXII. eumque palam calumniandi,quasi aperte meravi elint Stephanus Eduensis, de Petrus negaret animas, quibus post hane vitam nihilo Illuensis. qcii saeculo Xl I. vixere, quanquam ta- superest flammis piacularibus purgandum, pint men in usu familiari apud omnes non adhibereis titi Visione Dei beatifica usque ad supremi sa- . tutante laudatum istud Concilium, quod praedi- dieii diem: tune Ioannes XXII. publicum Cardi ctum nomen, ad inestabile illud mysterium ex- nalium Consstorium indixit diei xt . mensis I plicandum perquim appositum, publico usu, ad nuarii anni MCCCXXXIV. in quo ἡabellioniis obstruenda haereti eorum ora, consecratum in Eo bus publicis etiam praesentibus, fidei suae deelar clesia esse voluit. tionem edidit his verbis: D. Observasti in secundo Colloquio, seam tari ρνssit, Pisis Ue aliqui aut sentire,quo ac ramm, vulgψ dictum vigesimum secundum,qui criptura abriet, asu Fidei orthodoxa, dicimuν O
126쪽
nareria vi vis animaram, videtuὸt an anima a peccatis oe panis peccatorum purgata videaηtDivi-
qui finialem seu quacamerae alia materia infimo ημνου, ct coliatronubus nostris diximus, Megavimus,sea proposumus. non intendentes ali uisi detemhrare , HI decidere,seu credere. sodesset quo ν smod Scri-yrura Sacra obolum, res contrariam Fidei Ortho. doxe, sed illud solum texere credere, quod O
coliatiouibus aliqua , qaaret Scriptura Sacra, seu Fidei orthodoxa quoris mois essent, vel riderentur via, ipsa natere intentionem a nobis fuisse prolata, disimus ct asserimus, eάque revocamas evresse,non intendentes iliis adbarere, nec ea in praesenti defendere. ηα etiam in futurum. Quin die III. mei iis Decembris eiusdem anno MCCCXXX lV. Το- . ses XXII lethalitiam tbo correptus, ac prope diem moriturus, fidei suae circa Visionem beati-εeam hoc relicinit testimonium, diceris: Fatemur, Ocredimus, quod Anima purgata, Harata a in poribus,siunt in Calo , τι Deum ac Diνmam 'sentiamfactea faciem. Utrantique Fihei Ioannis XX ll. Heclarationem Renerimus, vulgo dictus X ll. eius in Sede Pontifeia Successit , inseruit suo Diplomati dato A venione ann. M cxxxv. quod ex MI. Vaticano integrum refert odor cus Ra alatir ad annum Me xxxiv. Praetereas nis X TI. mentem ae sententiam , circa statii in Animarum post mortem, perspecta ac exploratam reddunt tria ejus Diplomata, qu rum imum dedit pro Canon atione S. Thoma stinatis . alterum pro Canonitatione S. Laudoin
ei Episeopi Toloiani. & tertium pro Canonita tione S. Thoma, Het sordiensis Episti pK in quibus protes atur Summus ille Pontifex, san .ctos illos eum Christo regnare in Coelis, Visio. ne Dei beatifica petistit. His certissimis monuis mentis aperth filii convincitur impostura Haereis satinae Giνικι, qui libro lV. Institauionum cap. . haec impudenter talpsu: Expungant . inquit, e mera ntificam oreret, Ioannem XXI . t ulpa
iam ouit, amnetas esse mortalas. unaqxecum cor
/oribus inter ue adcem Resurrectionis. At que aer videas ratam Sedem cum praecipuis fixis Diaruristancnοωιs concidisse, nemo Cardina lumbuisse tanta insula opposuit. Sed Schaia Paristosis sterem Ga compulit, actaspalmodiam haminem c Ierre. Rex ejus communionem suu istorixit nis no resipisceret ; idque de morepab uarit per ρυ-ranem. Hac necessitate adducius iae, errarem ab rarit, de ad marginem ait t Iullis Ioaxnes Gersen, qui tune virebat. Hactenus petulantissimus ille Hereliarcha, cuius quot verba, tot putida sunt mendacia. Primum mendacium est, dum ait. Donem XXII. asIeruisse animas elle moriales, unaque eum eorporibus interire usque ad diem Resurrectionis, elim tamen ex antiquis m numentis, & ex locupletissimis testimo lim probatae fidei scriptorum certissime eotillet 'anflem XXII. nunquam asser utile, animas esse moi talestanique curri corporibus inretire , usque ad diem Resurrectionis, sed nunx dumtaxat, ut Do .ctorem privatum, plus aequo favisse sententiae quorumdam veterum patrum circa procrastiti tionem visionis Dei usque ad diem luptem, tu. dicit. qtiae tamen sententia tum temporis ,
j iidicio erat proscripta, utpoth qtrae confixa se, thm fuerit in Concilio Generali Florentino habi. to an. MCCCCXXXIX. qua tamen non obstante illiti, Concilii Oeeumeniet definitionM scelestis.
simus Heresiarcha atrinus eamdem opiniouem,
zbEcelesia licet ut haereticam damnatam, obstinato animo propugnavit, sicut alibi ostendimus. Alterum mendacin m Proseri Calvinus, dum amr,mat, nemin suisse, qui huie sententiae se oppo. neret; citin tamen Aeademia Parisiensis in Saltu vis cennarum congregata hanc sententiam de dilatione beatituinnisusque ad suprema. iudicit diem damnaverit, eque censurae ad petitionemphisini Vulsi Galliatum Regis authenticum
porrexerit Instrumentum. Magistrorum omnium
subselim ne A: sigillis munitum, quod intestum Reβοοῖν ni sis ad m,erium miquitatiι in Ierint non et Dannes Gessereati Massiliensis Episcopus, illudque tomo lv. Uni stersitatis Parisensis ad annum M CCCXXXII. itertim retulit, ae originale in manibus Fratrum praedicatorum se Lutetiae vidiste testatur Ihilippis
Gammacheus. Doctor Sorbonicus, in primam Secundae, quae a. 4. cap. 1. Contra eamdem sententiam de dilatione Beatitudinit usque ad se premi iudicii diem doctismum seripsitCommemtarium noster Durandus a S. Preciam. Epist pus Meldensis, quod odoricas Ru Idus ex Codice Vaticano deseripsit, suisque Annalibus ins ruit. Tertio, mentitur Cainnas, dum stlibit, quod Abola Parisessis Retem Gisia compulit, ut ad palinodiam honem Mil. cogeret, cum p
tius Academiae Parisiensis Doctores. iussu Philini misi. Galliae Regis, in saltu vincentia
rum, ut mox diximus, congregati istud de honex xi I. testimonium Regi perhibuerim, dicentes Maliarum fide dignorum reutrone ἀνῶν-u, quoδε. quid in hac materia stilicet de procrastin tionestoriae Sanctorum usque ad diem 104ieii a Sanctitas dixit: um assereredo , stu vinando protulit se Volummodo recitori. Quarto, a vero omnino abhorret, quod sibi ingit calvinis dioens: Rex seu Philinas Vatelius, qui tune in Galliis regnabat, e , seu i annis XXI .commuα uisne esuis rite rixis. η mox reissereri me nece state adactus lite errorem uburavit. Id. inisquam, a veritate Historiae omnino alienum est . tum quia apud nullum scriptorem coaevuhi legitur, PMbnamt risum, Galliatum Regem , eommunionem Io nis XXII. sitis s bditis inter. dixisses tum quia etiam omnes ad unum script res. si excipias Guillelmam Domum, qui Loririum dii imperatoris schistriatici stipendiari erat, testamur. Joannem xxv. nullum unquam eratorem propugnaile aut ablutasse. eo quod Ira,
tentia de dilatione visionis Dei usque ad supt mi iudieii diem, in quam 'aηnes XXIl. uino stot
privatus inclinare visus est, nondum ab Ecelesia eslcidam rata, nee ullo solεmni neeleto ab
ea definitum, Aninias corporibus exutas, ac pisa purgata , in certam mox recipi, O istori cia
1ὲ 'stum Deam trinam ct imum, ficat. s. iniustiandem veritas plane dilueidata,& totius Eeelesia
iudicio in Oecuinentea Synodo plorentina sanaeita ac firmata Non me sugit , petrem DP ucuo , camera censem Episcopum, & postea R. E. Cardinalem, in quadam orationeiquam habuit coram Carol. VI. li I. Idus Dum bisa imi
127쪽
inni MCCCCVL Mim,sse, Regem Philippum XXII. Hoe unum dumtaxat, ut
V Iesum, Academiae Patis ensis ludicio remum, vehementissimas ad Ioannem mi I.seti disisse literas,
in quibus rogum ipsi intentabat, ni suum revoca. ret errorem. Sed n illus dubito, quin Petrus D post annos dumtaxat septuaginta ab
obitubannis XXII. id dixisse sertur,dereptus sit, perperam videlieti applicando personae Daηnis XXὶ l. minis, quas Philippus 'Mius, Galliatiuum Rex intentaret Ministro Generali Fratrum Minorum, Geratro dicto, qui sententiam de dilatio ne visionis Dei usque ad iudieii diem eum plurium offensione publich Parisiis praedicaverat , chmque Hilivas Rex ea de re per litteras ad Dannem XX H. dilectas ebnquestus fuisse reset psit summus ille Pontifex, & sub juramento ne gavit se praefatum Generalem Minorum Parisiis misitIe, ut sententiam de procrastinatione beatitudinis sanctorum usque ad supte judicii di .emia hae Civitate Parisiensi . licui fama serebat, praedicaret. Hanc Epistolam io nis xXILad Philisum, Galliarum Regem, resert odoriis eas Raurasus ad annum MCCCXXXIII. Prae. terquim quod testimonium Petri da Attaco, asse rentis Dannem XXII. in errorem impegisse, se elli negotio falsi conuincitur Ioeupletissimis testimoniis, quae mox laudavimus, ejusdem Ponti-fieis XXII. ejusque Reeelioris Benedicti XIl.atque Academiae Parisiensis, quibus addi et-tim possunt testimonia nostri Proismi Lucensis cap. 2.lib. 2 . Historiae Ecclesiasticae sepius abo νιω Ra auo ex ML vatieano in Annalibus Eeelesiastieis laudatae, dc Donis Uiuoi cap. 1 F. Itb XI. Im ria Italict ictiptae. Qui Ruth res, cum Dosis XXII. ccnevi fuerint, lano m jorem , quam Petrauis Attiaco in rebus Historicis sui temporis fidem merentur. Idem iudieium forendum esse censeo de Ioanne Geryonio, Saerae pa- eultati, Parisensis Cancellario, quem Haeresa cha Ioannes rinus omnium inmmem XXILmendacior lini suoium testem citat in margine his verbis Isis iamnes Gesu, qui tunc Hrebat.
ia in re Calainus non minus ignorantiam,quam
malitiam sua prodidi uignorantiam quidem,dum est, Dorum Gersnem eodem tempore vixisse , quo anno Xxu. Ecclesiam rege atti eam tamen certum sit, Geuisium longε post
obitum Ioannis xx t. natum elle. Mortuus quippὶ est Danues xas I. anno Mcec xxx lv. ut teis
hannes vero Gersomus natus est ann. Mccoxari.
Dividere est apud Trathemium in lib. De Visis mi ribas. Qui igitur . amabo, fieti potuit , ut
Ioannes Gersonius eodem tempore vixerit , quoroannes xxi I. At hic Atractionismus, etsi glaavissimus, posset GDius condonati, nisi ibidem suam maluiam aperth indicaret. Postquam eis nim audacissimus ille Haeresiarcha infrunito ore asseruit, Ioannem xx Il. negille immortalitatem
animae, di philinum Valesum. Galliarum Regem
mmmunionem huius summi pontificis suis suta diti, intei dixisse, aliaque non minlis insulsaeona gessit mendacia, citat ad marginem
ut vadem ac testem omnium mendaci tum, que in I a nem xxtri vitulento calamo
scripsit, cam tamen Ioannes Gersonias nulli bidicat, Itannem xxii. negasse immortalitatem aniarnae . de Philinam V usum Galliatum Reeem uitet dixisse scis subditis communionem eandidὲ fateat,
asserit-Germetias, videlie tyamrrieni ιχιI. ut Doctorem privatum, propugnasse sementiam de dilatione visionis Dei usu ue ad ludicii diem . eamque sententiam . Theologis Parisensbus fuisse damnatam. Sie enim in Sermone de re. sto Paschatis, illud explieans: Hodie macum eris in Parad se, essatur iste Academiae Parisiensis Cameellarius t Prepter quod res per apparet falsitas doctrina Papa Ioannis πια qua dammara eumflora buccinaran oram Rege Philippa avunculat ρεν Ibe plagas rimensis, dem iam beata ct cindicit parius Thera is PMisensti s , 3 Cni Hoeta ηis Gerstati testimonium hie referre Miscessarium esse duxi, ut indὶ istile in ligetes Lum Da mem Ger iam citari ab Hate sarcha Caumo tanquam testem omnium mendaciorium .
quae ipse de industila suo in Orebro conficta in horam XXII. Aerilego ore evomuit. Quam
qsam tamen, ut obiter ditam, nee ipsimet
ni Gersηis fides adhibenda st. non solum quia
asserit. sententiam de proerastinatione Viscnis
Deivsque ad judicii Uiem suisse 1 Theologia
Parisiensibus damnatam eum sono buccinarum,qim prosechb circumstanua de censurae Theol gotum Parisiensium promuleatione cum sis. Dccm-um ab antiquiorinus,& coaevis Scriptoribus omninis retiretur; sed etiam quia Ger senuis innuere videtur, Donem XXII. ex animo
propugnisse sententiam de dilatione beatitudini usque ad supremi iudieii diem, tam potius ex
antiquissimis Monumentis, quae jam laudavimus de ex disertis coaevorum . ae subinde Gersonis antiquiorum seriptorum testimoniis haud o seu th eolligi posit, nonem XXII. propendis
se dumtaxat in sententiam de dilatione beatituis dinis usque ad iudicii diem, eumque inquirendaeae elucidandae vetitatis gratia . quaestionem hane de Sanctatum Animatum beati hea visione in utramque partem disceptati optasse , eam tamen auis otitate Pontificia nunquam definiisse, eum illius Pontificiae definitionis nullum in hujus summi Ρontificis, seu dustis,seus
oess gnum, aut levissimum teperiatur velu-gium.
D. Qui nam in Sebolis Sadicialis xiat. xiv. Theol. giam docendi obtinuit methodus, Mquae potissimum Disciplinae, Artes , ac Scientiae
Iuris Quouiei & Qvilis maxime viguerit, ii professione tamen Theologiae Scholasti ex omnia istblitterarum dignitas eonsistebat, praesertim postquam S. Thomas, Doctor Angelicus heol fiam Seholastitam egi estis Commentatus , ae Summa tua tripartita pluumum illustrasset . a
que Philosors iam obsequio filei mancipasset. Huie quippe Sanctissimo praeceptori prima, aepeti. una cura fuit inquiret eae celth nosse, quid scriptura, quid eonsensus omnium Sanctorum Patrum de quaque re doctiet, ut, eo constituisto tanquam immoto fundamento, totam illi Theologiam adstrueret. Hine Doctoris ἰνmmisiι nomen assaeuius est, quia Duce vel Dei, fugit diverticula, di tritam Patrum calucivit viam, a qua ne latum quidem ungnem per misit sibi discedete. Omnes Scientias obsequio
fides subjeeit, de ea philosophia eas sententias de luit, quae ad fidei mysteria eaplicanda de pro' .
128쪽
propugnanda e ducere possmi ι vel bo meam, saeui vitae origo & finis est corde, quod pti l uim omnium ineipit,& ultimum desinit vivete. ita S.Ihoma Aquinari scribenti, & docenti fides instar eordis fuit,ab una fide & traditione coepit.
in fidem desiit. Theologica h doctrina Pa. trum, & principiis fidei hiust, in opinionibus
verbi ilosophicis deligendis,inter hine inde probabilia unius fidei defendendae rationem ita habuit, ut merito Doctoris illius Angelici Seripis appellare possimChristianaeReligionisArmamentarium,&quaecunque docet, sint vel conisectariae fide deducti, vespraesidia fidei & ad illam apparatus. Si vellem ad rei huius fidem faeie tiam . quae suppetunt, hiu 'intre experimenata, Meuirendae mihi essent omnes Theologiae partes , quia ubique eamdem methodum servaavit. Hane S. Thoma in pertractandis quaesti nibus Theologicis methodum, qua ad veritatis di se ossionem nulla aptior, ad Catholicam fidem defendendam solidior, ad mores probe in o mandos securior esse potest, qui Saeculis XIII.& XIV. seeuti sunt Theologi, a veritatis tramite nunquam deviarunt. At, proh dolori non
hiilli fuerunt Saeculia xlli. & XIV. Theologi, oui diversam a sancti Trima methodo viam ineunt ea. 8e in Theologia Philosophos agentes,
In varios errorex proruperunt, quorum temeritatem, superbiam, insolemiamque repressit Ae demia parisiensis, si t ostendimus in Colloquio tertio. Extiterunt etiam sit Aeademiae paris imissis Theola i. qui Saculis XIII. de xlv. ammis ingenii subtilioris fama. inutilium, & metaphylleatum disseestatum Concertationibus Scholas impleverunt. modisque intritatissimis sit ilium ouaestionum,quae vix aliud quam temporis jact ram, aut quod multo periculosius, nee minus fite quens maliam aceidebat, pietatis Midium assere
bant. De hoc gravissimo, qui in Theologiam
Seholasticam aput Theologus Parisienses irreps rat, abusu, iure ac merito conqueritur Danahe, G m nitis, paenitatis Parisiensis Cancellatius,
in Epistola, quam frugis scripsit ad quem-
clam Praelatum, in qua, teste sea Rutio tomo IV. - ures tatu Pari eosis haere habet rRe-νende Pater , sebras . ct Murishoram x , Dum in me in Facinare Theologia videtur esse necessiria reformatis super sequentibur torre
neque inta , tuque serisui camar. Crastis, quod
dant potius occasones erectiai, quod Deus non sit omnimovi fim,ex, aut mur. Seprima, erras inulti
rationes in divinis βcundum priri posterius
ctorie, contingenter producitur ex parte primisi . Hactentasseannes Gersonius, qui doctrinas
inutiles, quae his temporibus in scholis inuecta, Germanae Theologiae faciem deturpabant, me rito improbat, monetque Theolais, ut absti neant atraetandis illis quaestionibus, quae se
per litigandi novam videntur subministratem letiam,easque solam ventilent quae ad scripture Sterae, Historiae Eeclesiasticae, ae verae Theologia, notitiam conserte,aut fidelibus Christianae pie totis semina instillare pollunt. Hoc enim profecto praecipua Theologoriun cura intendi deberet, ut proseriptis, de ab ipsν usque radicibus evulsis ex nominum animis salsis opinionibus, praesertim ibiis, quae laseivienti hominum libidini indulgent, sanam Theologiam ex Sacris litteris, ex sancto, tum Patrum operibus, atque ex Saeris Eeelesie sincti ibus haustam traderent discipulis, easque is eis in Seholis necessaria, di Iputationen& exercitationes haberent, quae intelligendi ptu dentiam aeuunt. loquendi celeritatem incitant,atiemque edocent hereti eos sertendi, repelletidi,
de tanquam machinatione aliqua in omnem partem eontorquendi. Qua in re impens laudo no Astii Temporia Theologos, qui, eximia instructi dissetendi facultate, benὶ multa,quae a uehae aue
conclusa. aut obscura erant, variis disputationi bus tractata eruerunt, dilucidὸ exposuerunt, de ad altiorem sacrarum litterarum petitiam, ad me liorem sanctorum patrum doctrinam, quaestiones ad exercenda ingenia, ac diluenda contorta
heteriistum sophismata apprimὶ utiles pluvid, utque sapientet adjecerunt. D. Cum non solam doctrinam Deleta, legetiam Leges Fe Constitutiones Ecclesiasticis, quibus sancitur Disciplina, callere debeat Clerieus, ne quidquam faciat, quod Patium posis teste tegulis contrarium I magni mea intei est,
ut hie Irisciplinae Ecclesiasticae , quae saeuiis XIlI. & XIV. viguit, speciem di formam adiactrina inalites Me fractu γ soliditate . quoniam
pedi eis. victrina ad ιalutem necessaria ct utiles δε- seruntur, nesciunt nec reia, quia Fuper otia di dicerunt, inquit Seneca. Secundo, per eas non
podentes seducuntur, quia scisicet putant, illos principaliter esse Thea sagas, vitaliba dant. pretia
M. Priusquam lingubria quadam attingam
Disciplinae Eesesiasticae capita, non abs te erit generales praemittere observationes, spe, ctantes Diseiplinam Ecclesia. quae Moelix XIII.&xlv. sancita suit, atque executioni nianda ta. in primis, observare debes, pluralitatem Beheficiorum iaculo decimo tertio multis Clearieis placuisse, eumque abusum frequentibu metetis de Canonibus Summotum Pontifi. eum ae Conciliorum damnatum esse, sedecim
nihiloiseida hae pestis, praesettim in Gallisti utilis grassatetur, Gultimam Parisiensem vi. seopum , per triennium, hoe est , ab anno MC xxRusque ad an. MCCXXXVII l. hane de Beneficiorum unitate aut pluralitate Contro versiam lusisse a Theologis Aeademix pari sim si disputari, an videlicti salvaeonscientia posset quis plura adite de habere Beneficia 3 Hane quiestionem diuturno examine discusserunt The
129쪽
ologi Patisienses, ae tanilem plenis Uieologor una
Comitiis, quibus ex Familia Doriunicana inter rant tres. Nuga a Sancto Chara, Theologiae Pr selIor. ac postea S. R. E. Cardinalis, Ggerricus a Sanctostinitina, ct Gai fisAu,quor in Ureretum est. nulbim posse, sine legitima causa, pluribus Beneficii, potiri. si ex uno Beneficio an tiuos redditus ad hohellam vite sustentationem sufficimes perciperet. id disert testatur noster Thomas Cant 'ratanus, qui tuti temporis Parisiis versabatur, libro I. Apam dap. XX. num.V. ubi haee habet οῦ inquit, ut quicumque δας diis , Riat me antio ab Incarnatione Dom
MCCXXXVIII. fuisse Paristis, ubi Venerasitu irrumas Parisiensi, Disium, qui in nealogia
reserat. conventinem fecit omnium Magistraram
in Capitul. Fratrum Praedicatorum. Prop. ta ergo quaestione de pluralitate Reηeficiorum, ρloti, Ovalde tinta dissertatione probatum est. duo Bene a.dammodo unam valeret quindelim librat Parisi es quae Summa tunc temporis in Galliis .ob monetae penuriam ad honestum Cleliei victum sufficiebat teneri cum silure anni a non posse. vetam, inter Scriptores Saeculi xl II. nullus, mea quidem sen temta . diligentilis excussit, de clatius atque se- durius hane de unitate, vel pluralitate Benefici rum Controversiam explanavit, quam S. Thoms, Doctor Angelicus, dito 'libeto IX. QiiaestimevII. Art. II. ubi primum docet, quoὁ inter acti nes de se indifferentes ad bonum & malum i eum habere non possit plurium praebendarum, seu cumulatorum Beneficiorum possessio, eam hoc, quod es babere plures Pr bendas, plurimas tu se inoranationes contineat ; at poιὶ quia non est pomile aliquem in pluribus Ecclesiis deservire, in quibus est nabendatus , cum prabenda rideantur e ord nate qausi quadamstipendia Deo ibidem ministrantium. Shquitur etiam diminutio Divisis Cultas, dum unus loco plurium-Sequitar tum is aliquibus defraudatis voluntatum Testato dium qui ad hoc bona Ecclesiis contulerant, ut certu numerus Deo deservientium ibi esset. Sequitur etiam nequalitas, dum istis pluribus Bensciis abundar, est asiar nec anam habere potest. Seeundo. docet S. Thomas, Praebendariim, seu Beneficiorum pluralitatem esse innumero harum actionum . qtia ab solare conuerata of rmitarem , vel inordinatio nem quamdam important, qua tamen , aliquibus circumstantiis adpenientibus, bonaesitiantur; M csu occidere haminem vel percutere, M se δεθ' nitatem quamdam importat ; Sed fl addatur,oc eidere malefactν rem propter tu tiam , NI perca terede linquentem causa disiiplina, non erit perea tum, hed rirtuosium. In numero harum ridetur esse. habere plures prabendas. Q mvis enim aliquas inordinationes contineat, tamen alia circumstantia possunt supra νenire, ita bonsantes acturn, quod praedicta inordinarienes totaliter e
tuentur ι ut putas fit necestas in pluribus Fecisis sis ejus obsequio, θρομ ρtus senire Ecclesta, veι tantundem, absens quam alias prasini; ers qua alia sent Humori Et tunc istiscinditionibus su
errenientibur eum recta intentione non erit peccatum. - SI vero Hiquis. subdit Doctor ille Angelieus. hac latentisne plura Beneficia habear, ut sit ditisti ut lautius ri t. 9 t facilias ad .istoparumperaeniat in ahquaticlesiarum,ubi est ρυ- hendatus, nari tostantur praedicta deformitates, sed
e iam baigere, quod nutam inordinatisnem in portae, esse H itum, Denique, concludit S. Thomas ffine quibus circumstantiis tutum non es plures Minbere Praebendas, quantum cunque Dispensorio rure veniat i Eo quod rispensatio humaria non aufert lix
men puris naturalis.sed se um fgumen iuris p tivi, qu d per hominem stas uitur. o per hominem dispensari potest. Ex qua S. nam doctrina ma-
nisestn eolligitur, Beneficiorum pluralitatem. qitae his munitarum est rareumstantiis ab illo D ctore Angelico assignatis, illicitam esse, meritoque damnatam Gnone XIX. Concilii Latera nensis IV. subhinocentis III. anno MCCXV.cela. brati , qtiem Canonem poste Saeculo XIV. re.
novarunt Summi Pontifices iam es XXII. in sita Deeretali, quae incipit, Exurialitiιθι. O et is nus Quintus ita sua Constitutione, cujus initium, Hor iblas cte. Refert etiam Odoricata Ra ialdus ad an MCCCXl. suisse Ecclesae Gallicitiae Praesulem Anonymuni, qui in Concilio Generali Viennensi contra Beneficiorum pluralitatem aeritet invectus est his verbis: Hodie , quod cum dolore referendum est,una tersona liquando minus idonea. uatuor vel quinque is dires1 Ecclesiis obtinet Bene-μia, id est . quinqsurit quata rer igηιtales, adi qua tris vel duas; Quinimm , quodnan es minimum inconveniens vel absurdam, una persona,
cui secundum sutum sarem ora se cerat Canonica
vel Prebendis, decem vel duodecim indixersa Ecelestis obtinet, o aliquanis plures cur vidi. Heia
aliquando una perpona tot obtinet Dignitates, Per
sonitus, vel Osscia, quot ex eis posset quinquaginta xeI siexagista exercitatu es litteratis persenii βρ scientsime prorideri. Ex qua perniciose ajusastquitur destructis Ecclesiarum, defectar servitio-
rum, quam e nis temporibus ubique terraphis di. pereunt, propter hoc, quod bonis Scholaribus exerciatatum tarentam habearibus pro rideri ne ores per Prauras ct . Hane generalem observationem de pluralitate Beneficiorum Sae. XlII.&X lv. multis Stimmo rum Pontificum &Conciliorum Decretis proscripta, altera excipiet obse ivatio de Residentia quae Episcopis, Canonicis, & curatis. omnibusque
Benefieta curam animarum habetura obtinentibiis
fuit iisdem Sateulis XII l. NX lv. saetis Ecclesiae Canonibus imperata. Episcopi tamen a Resiadentia legitime dispensati aliquando censeban
tur,tum ob causam pietatis,quatido videlicEt adeunda erat Apostolica Sedes. ad revetentiae, de obedientiae significationem ei exhibendam, tum etiam ob causura necessitatis, nimirum quando intereste debebant Conciliis Generalibus, vel adibant Concilia Provincialia, quae Metro politani singulis annis celebrate tenebantur, ut sanxit Concilium Generale Lateranense Iv. sub Innocentis Tertio summo Pontifice, Canona H. tibi se statutum in s Sicut olim a Sanctis Poribus noscitaris tutum, Metropolitisi V
sis annis cum suis Sufetaneis Provincialia non emittant Comitia celebrare. In quibas de corripiendis excessibus, ct moribas reformandis, ρυ- sertim in Gero, diluentem habeant cum Dei ii more tractatum . Hanc Concilio. um Ptovinacialem celebrationem, quae seu lim sine sensu Maevio decimo quarto in desuetudinem abire coe .perar, imperavit Gregoriu3 IX. Pontifex Maxi.
musan Epistola ad Petrum Λrchiepistilum Nat.
130쪽
bonensem, data an. MCCCLXXXIV. A lege residendi in sui, Eccle iii Beneficiarios studentes,m-xiamquePloseiIores dispensavit Saeeu loXII l. s. virtus Iu in Decretaliswrspecula, De Magistris.
MCCCvII l. hannes XXV. an. MCCCXXXI. Gemerari n. an. MCCCXLII. & MCCCXLVI.
Clelie Benefietarios bonorum Ecclesiastico- .rum dispensatores dumtaxat S Oeconomos. sed non Dominos esse, saeptiis declararunt Coneilia Nationalia Saee. XI Π. &XIV. celebrata, quorum Canones in olloquio iv laudavimus. Eamdem Hoc tinam S nonias, quisaeculo XIIL vixit, diserte tradit Secunda Secundae , Qtiaestione CLXXXV. Art. VII. ubi Episcopos bonorum Ecelesiasticorum dispensatores At procuratores, non Dominos esse docet his verbis: Aliter os dicendum
de propriis bonis, qua Episcopi posere pisant, Odesonis Eeclesiasticis. Nam propriorum bonoram Pe-νam dominium habent. Unde ex ipsa reram condiarione non obligantur, ut ea aliis conserant, sed osunt ea vel sibi retιnere, viaetiam aliis pra tibiso elargiri. I.lsant tamen in eorum disipensatione peccure, pro pter inordinationem assectus, per quam contingit,.quod via siti 8lara conferant, quam oporteat, vel aliis etiam non subpeniant, secuηdum quod requi-ν tibisum charitatis. Non tamen temniis ad re
stitationem, quia hujusmodi res sint eorum dominio deputata. Sed I cclesiasticorum bonorum futu
dispensatores vel procuratores. - - - Sunt autem
hora Diaesi hca nan selam in usus pauperum, sed etiam ad cultum Diνinum se necessitates Ministrorum expendenda - - - si aliquid sibi retinuerit Episcopas de his, qua fiunt pauperibus eroganda, vel etiam in usum Ministroruom, aut in Cultum Diri num expendenda, non est dabium, quin contra fidem dispensatio is agat, ct mortalito peccet, ct ad re-
Cleri eos exactionibus, procurationibus, ve
igilibus, pedagiis subdi palla non est Melesiati I.&XIRSaecillis, etiam ratione Patrimo iiii & haereditatis, nisi uxorati essent, vel mete uram exercerem, & Censuris Eeelesiasticis eorum immunitatem defendit. Districth quoque prohibuit Eeclesia, ni Clerici Laieum Iudieem
sibi eonstituerent, aut ad Laicorum Tribunalia traherentur, ut videre et in multis Coneiliorum Cannmbiis,qttos in quarto Colloquio retulimus. Hane Ecclesiarum, lericorum, & bonorum E elesiasticorum immunitatem. egregiE, ut alibi observavimus, Petrui Pertrandus AEduensis Epiis
seopus, & postea S. R. E. Cardinalis, Saeculo
Niv. totius Ecclesiae Gallieana nomine coram Philino Valesio, Galliarum Rege, tuitus est conia trapem δε gηeriisRegium Advocatum, pro Batonibus, de Saecularibus Magistratibus per xantem, qui, licet non dissileretur, indicium
de eausis taeticorum ad Episcopos de jure sp
ctate, aliquos tamen excipiebat eas , sed te primo et imen surti. Secu0do, Cleri tum eonis
lus totum delicta. Tettiis, is absque Tonsura
veste Clelieali essent in elimine deprehens. putat si de ipsorum eonjugibus ageretur. Qui io, Clericos in tertis Baronum a Ministris Eecle.' siasticis rapi non posse pertensebat. His exceptionibus Immualitatem S iurisdictionem feci si asticam limitare ae elevare pxo vitibiis studebat P.tras de Cuneriis. quem adeo nervosὶ confutavit laudatus Peraras Bertrandus Episcopiis AEdu-
ensis, ut Philippas Valesius. Rex Christiani mus,
libratis atqtia lanee hinc indE momentis. Immunitatem di Iurisdictionem Ecclesia meam fartam tectam in suo Regno e servari voluerit. &Petrus de Cugneriis, qui eam impugnare ae labefactare ausus suerat, in vulgi fabulam abierit.Ce. tersim'. et si Clerici Saeculis XI H. & XI v. ab exa.ctionibus liberi essent. &: Laicorum Iudicum Tribunalibus exempti, interdum tamen Summi Pontifices, ob publieasEcclesiae necessi tales, praeis sertim pro Expeditione Sacra, & ad bellum eon. tra Haereticos Albigenses confieiendum, legem imposuerunt Clericis Decimas pervolvendi Regibus ae Principibus taleis ad certum tempus praefixum, ut constat ex multis exemplis, quae reseruntur a scriptoribus horum temporum, Mquae, brevitatis ergo, silentio praetermitto. Permisetunt etiam Summi Pontifices Galliatum Regibus, ut flagitiosos Clericos propter erimina homicidii, mutilationis. aut alterius morismis Dei noris, vel etiam super huiusmodi et minibus publice diffamatos, in carceres suos
detruderent, non ut ius aliquod in eos exercerent, sed Praesulibus traderent, ne in effca natam licentiam impunitatis spe prorumpetentisti Clerici gravissimorum eii inum nota inusti.
Hoc privilegium meoiaut IV. Potitisex Maximus eoncessit P-- III. Regi Christianissimo, anno MCCLXXX v III. ut videte est apud O .um Rastniadum ad hunc annum nil m. XXXVII. idem Privilegium Ioannes II. an. MCCCXVII. i dulsit Philinon Regi Christianissimo, sicut ad
Denique, estea Disciplinam Ecelesiae , quein administratione Sacramentorum Saeculis XIII.& XIV. frequentari solebat, generatim obse vare debes primo, viguis te adhuc saeculoXIII.an liquum morem baptizandi per immersionem si
ut Set bomas, qui eo M l' vixit, aperih te statur a. Parte suae summae Quaestione LXVI. Att. VII. ubi ait: Quamis ratiar fit bapti Mepe
Et in respontione ad secundum sibi propositum argumentum inquila Ad secundum dicendum, νοι in immersisne expre ι reprobitatαν figura se put in Christi, ctideo hic marus baptitori commisioreloe laudabilior. Id etiam confirmat Artieulo octavo ejusdem quaestionis,ubi d et, quod eam in iter obsereatur in Baptimo trisa immerso, ct ideo graνiter pectaret aliter butitant, quo ritura Ecclesia non obsere ης. Ast, sub finem Saeetili XIV. evanuit apud Latinos titus baptiranis di per immeritonem dc obtinuit mos conserenis di baptismum per effusionem, ut liquet ex omnibus Ritualibus. , quae a tempore Saeeuli xlv. edita sunt, in quibus, omissa immersione, solius effusionis in baptismi administratione moadus praeseribitur. Cui autem Eeelesia Latina' hune antiquum per immersionem baptizandim dum in alium mulo XI v. immitaverit, muli