장음표시 사용
131쪽
plex ratio a Theologis afferri solet. Prima est, qui, Minimi, ubi in Eeeleliis desiit Discondium
copia, baptizandos, adultos praesertim. Immergere vix potuerunti sedunda, quia esim parvuli
recens nati malore arcinasti uetent baptigand rum numerum, periculum fuit, ne ex eorum im- mei sione eorum valetudini aliqua labes inserte. turi Tertia, quia Ecclesia tam ministrorim ,
qtiam suscipienti lim Baptismum pudori consulere voluit, cui quidem pudori, cum non amplisis extarent Diaeonisse. quibus forminas, quae erant baptizandae, immergendi cura olim incumbebat, di melli negotio eonsultum suulet, si baptisma. Reminis praesertim, ut fiebat antiquitiis, per immersionem suillet tollatum. Praeterea. circa administrationem Eueharistiae , quamvis Saeculo XIII. antiqua adhue vigeret consuetudo eommunionem dandi sub utraque specie, nihilo stellis in quibusdam Eeelesia
communio sub uni tanthm speeie, set Iieet panis, populo porrigebatur. Hujus consuetudi-
his testis est locupletissimus qui
. Parte suae summae Quaestione LXXX. Att. XIl. haee habet: Ex parte autem sumentiam requirι-
dat, quod Pergat adinjuriam tanti s reii , quod
pracipia riser accidere in Savsinis samptione, qui quidem incaut sumeretur , de facili passet
ni, in continenta r senes oe juvenes O parvuli, q orum quidam non Ianni tanta disererionis, tit cautelam debitam circa usim hujus Sacrament. adhibea nt, ideo proideis quibusdam Ecclesia inserνatur, ut purio Sanuis semendus non detur,
sed solam a Saureiate sumtur. Contendunt muli1 Uiti eruditi post doctissit m Rioannem Morinum, Congregationis Oratorii Presbyterum, in libro de Prenitentia , formam absol tionis, quam sacerdotes in tribunali Poenitentiae adhi bant, finite in Eeclesia Latina ad duodecimum usque seculum dumtaxat quali etiamnuin Graeci utuntur in ticramento Poenitentiae, sed non fuisse ιηdicaturum, seu his verbis conceptam: Ego abselνo te a peccatis exis. At, ut ut iit de hae Patris M.rini, &aliorum Theologorum sententia, quam hie dis
cutere animus non est, certum est, Saeeutoxub sormam Sacramentalis absolutionis in E clesia Latina non fuisse deprecatiram, qualis est apiid Graecos, se sindiratiram, sicut nunc usurpatur in Eeeselia Latina. Husus rei testem omni exceptione malorem proferam STImmam, qui .n opusculo XXII. cap. II. impugnans aliquem Scriptorem, qui saeculo XII L multa antiquo- eum Authorum laudabat testimonia pro sola d pteeativa absolutionis fornix in sacramento'mnitentiae adhibenda, se respondet Dinor ille Angelicus t Nanquid etiam si nune λνerret scit. illi Auiliores citati ab illo Scriptore, quem et sellit aiudicare mynt c-muui flentemia Mais
gistrorum Parsis regentium, qui contrarium statiunt, discementes ab qis his verbis: Ego te absolis, Asolutionem non esse per solam deprecativam ora e e M. Praetermittere hie non polliam obseris vationem, quam mihi suppeditat idem S.IM-mis circa Ieiunium Q iadi agesimale, quod ad ' duodecimum usque Saeculum in Ecclesia Lati na vespere tantum solvebatur , sed ineunte M. culo XIII. mos ille antiquus mutatus est. dc hora
noni solvi ereptum etiam in Quadragesima Iejunium, sicut testatur Doctor Angelicus Secunda Meundae Quaestione XLVII. Art. v II. in quo in
quirit , utrans hora nona convenienter taxetur ad
comedendum his, qui jejunant 3 Ad jejunium etiam
tempore Quadragesimae, quod, teste S. Thoma, Saee XIII. solvidiim taxat poterat hora nona, tamdem ea dente SaeculoXlv. homini biis majorem ad relaxationem pronis, ad meridiem solvi ecepit,
Nad jejunium quadrage male saris superque sussieere visum est , si ossicio vesperiano circa
meridiem persoluto pranderetur, Ecclesia infit mirati hominum indulgente, ut ecenae mutaren tur in prandia meridiana, modo, quaesitinio es' sentialis est, resectionis unitas servaretur,nec me ridie pratisi vesperhoenarent. Hine merito
feras Coriiunm Ierotinam, quae Gliasis vulgo vocari solet, fitque nune tempore Q adragesi malis jejunii, ex hominum relaxatione ortum habuisse, eique nee Sanctos Patres, nec Centiliorum Canones suffragati, nee Eeclesam lata lege eo
sensisse unquam. quamvis eam toleret.
D. Placent mini admodum generales istae, quas hactenus in Diseiplinam Ecelesia 1eam Smeulorum XII l. de XIV. praemis sti Observati nes. Nune particulatim percensue debes praecipua Disciplinae Ecelesti leae capita, quae si eis istant Iura & Ossicia Mettol)olitanorum, Eleis istiones, &juris si istionem Episcoporum, ordinationes Clericorum, eorumque ad Eceletiastica Beneficia promotione .
M. Haec et ni Saeculis XIlI. & XIV. Iura se
Omeia Metropolitanorum. Primo, absolvere Poterant eos, qui ex minianicati fuerant a suis Suffraganeis, vel eorum Ovicialibus, si a senten . tia lata ad eorum tribunal appellatum estet, illos tamen absolvere non poterant, qui ab Arehidia eonis. aut aliis Subditis Sufiagarieorum suorum eram exeommunicati, quia horum Iudices non censebantur, Episcopi, seu Metropolitanorum Susaganei, tu constat ex capite Venera
bilibώst in Sexto ι Titudo De Sementia communicat M. Secundo, Metropolitani supplete poterant Suffraganeorum Episcoporum deserichum ae negligentiam in Collationibus, Institutionibus. 6c Confirmationibus Beneficiorum Eccles asticorum, ut habetur in Capite iacet, lib. I. Decretalium, tit. Io. De Hypienda nemia
gentia malatorum, quod est iaterant etiam Metropolitani, si vacante aliquo
Episcopatu, Capitulum administrationem spiritualem aut temporalem Dioecelirus negligeret, instituere, & delegate ad illam Cathedralem ENesiam vacantem aliquem vis intorem aut Admuit stratorem, scut decrevit Mnifaciat Vm Pontifex Maximus, in Sexto, cap. Eccisa, tit. De supplenda negligentia Pretiorum. Te tio , Metropolitani Provincias suas vi stare te. .nebantur, quae correctione indigebant, pasto tali sollicitudine emendare, & synodos.Ρro vinciales convccare, ut adhuc vigentia sedulbtenerentur, retine itur collabentia, prorsus
colla pia renovaremur, & Sacri ad instauran ἀdam Ecclesiae Disciplinam sanciti Canones,quos
Summus trantifex S. Leo Magous Epistola S ait,
Spisi, Deirandisos, ac retrus Orbis reverentia . confie Hos , executioni mandarentur, sicque
radicitus evellerentur pravae quaedam inolitae consuetudines ac nup-.8-Episcopi divina
132쪽
IJ tege a m Ecclesiam auctoritate praesiti, & in
quorum firmitate uriun est collabentis Eeeses,asticae Diseiplina praesidium, tolerare sitie piaculo non posunt, sed invalescerit ibiis abusibus vehe. mentitis reluctari, & ad Disciplinam Ecclesiasticam instaurafidam dili nil cura, studio & conteirilone incumbere debent. quantum tamen' patitur Christiana pi udentia, quae interdum nonnullas labes, maioris mali vitandi causa. nonnun
quam tolerati precipit. Denique . Metropolitanis Ius alterium erat eonfirmandi Electiones Epileoporum, non secus ac Metropolitanorum lectionea confirmandi ius ad Romanum Pontificem l pectabat. Episcopi ab Ecclesiarum vaeantium capi tulis Saeculis X lli. & XIV eligebantur. nec in eas electiones sese principes Laici ingerere pote, tant, aut si in his suam ali3itando interponerent authoritatem. tunc hujuunodi Electiones nullae ac irritae centeri debebant, sicut statutum est in Concilio Generali Lateranens lv. Cancne XXV. his verbis: Si quis erectioni de Iesacta permutam potentis abusum consentire prompserit Atra
ori in libertatem, O electionis commodo careat, ctine stibibi si is, nec a que dimnsatione ροι- fit ad aliquam eligι denitatem. situ vero electionem buusmodi, qtiam ipse iure irritam censemus. praesumpserint celebrare. ab Oscim o Beneficimpeηitus per triennium suspendantur. eligendi tunc potestate privari. Hane factarum Electionum IN hertatem S. Ludoricus , Galliarum Rex . Pragmatica Sanctione, quam promulgavit anno MCCLXVI v. alseruit his vel bis, quae habentur Articulo secundin Ecclesia Cathedrales, inci rictaeia sterni nostri, liberas electiones , ct earum effectum integraliter habeant. Et Art. Item promo-tisnes,provisiones, O dispositiones natatur aram , dignitatum oe aL. strum quorumcumque muscio
nationem iuris commisis , Sacrorum Concilio.
νam Ecclesiis Dei, atque Institutorum Sanctorum avitiquoram Patrum, fleri Glumus. 9 ordinamus. Hujus Pragmaticae Sancti Ha S. Ladoxi, c. Galliarum Rege editae ii pleniorem notitiam habere desideres, legesis nantasii Pinsati
Biturici, Patisiensis Advocati, eruditam lucubrationem, qua illam Historica Praefatione, & 'luculento Commentario illustravit. Translati nes Episcoporum, solius Sed s Apostolicae auctoritate,&ob Ecclesiae commodum Meulis xl IL& . xlv. fieri poterant, ut docet renocentius lil. cap. Cum ex iid: De Tra statisne Disiavi. At avaritiam levitatemque Sacerdotum, qui pravaespiditate ex alia in aliam volebant transilire Eeelesiam, gravissimis Deeretis Ercuit Ecelesia, quia naturali lege prohibitum est, ut docet S. Da. nras Quodlibet Gy. art. is . nequis in ministerio 'capessendo aliud quam Ecclesiae utilitatem &Christi gloriam intueatur:
..i is cir i , inquit Apostolus, qua voce
omnem omnind a Saeti Ministerii suscipiendi proposito terrent commodi consectationem
temoveti Quod si Eeclesie munera privatae utilitatis grapa suscipere non liceat , nihil bmagis licitum denseri debet propter aliquod commodum Ixm suscepta non instabili modo, sed sordido ae servili animo dimittere, & ad aliaitansvolite, quia pinguiora sunt. Episcoporum R. P. HuuInibi ris. Ecti. Tom. H
cessiones sine caus Canonicis. estra stoniani Ponti seis authoritatem Saeeulis X lli.& XI v. fieri
non poterant. Sex autem causat cedendi Epist patu Innocentius III. Pontifex Maximus recenset Cap. Aisi: De renuntiatione, cuius haec sunt veriaba : Brieri re istamus, qaia hac sunt illa , per qua cedendi Oistopas lisent am ni est ris lare t conscientιa crimiais, debilitas orporis, defectussientia, malitia plebis. Iroe scandatam, Irretvlaritasque Aemna sed in his renibus es isserpanda caMresa. Porrb. Episcopi, qui semel cedendi faetii tatem a Romano Pontifice postulaverant, ad cedendum poste compelli debebam, stati . ea
obtenta, Episcopatum retinerent, sicut statuit istem Summus Pontifex his verbis: Quid di re-Aedi licentiam eam instantia postulanter, ra obtenta, cedere praetermittunt. ded cum in popularisne tu modi, aut Et lesiarum cum v da, quibuypraesunt, ut salatem videantur pro iam attendisse s q. rum neutrum vastan ux aliquorum quarentium , qua Hasunt, seu etiam υνιtare quialibet volumus impediri res ad cedendum decernimus compellem
dos. Episcopi. qui vel senio confecti , vel se uentibus, & quasi perpetuis infirmitatibus eon. ictati, aut aliis gravissimis causis impediti , pastorali munereiano haud poterant, sibi laborum socium, seu Coadiutorem. accedente tamen Sedis Apostolicit e sensu, adsciscebant , sicut deeretum est ab Imiscentis IILCap. parem. De cleri oegνotante, his uetbis: cam Hrausen' mpscopus gravi. O incura si mario fere per quadriaennium taboraverit, ira q-d Pastorale Og iam non
potest aliatenus exercere ἔ Princeps terra illiQ. accives civitatis evnsdem. te postulant incusanter, ar
dere. 'rum, cum ipsum ad cerastonem compellere mu
ct honestum, per quem tam Episcopo, quam popul/
tum de Coadiutoribus concedendis Episcopis , qui senio aut valetudine corporali graeati, vel elidim aliis impediti perpetub, ut Gnicium suisum sequeant exercere, mi firmavit Bonifaciatis
VII l. in Deet et in P aratis, in Sextis. Summaeiat Episcoporum iurisdictio in ea uiis Clelie rum tam civilibus, quini criminalibus. Clericos absque titulo Beneficii aut Pammonii Saeculis XIlI. de xiV. ordinare Sacri Canones Episc
pis prohibebant, & si quis Episcopus aliquem
sine cetio Titulo, de quo nee laria vitae percis pete eoi Iet, in Diaconuiti vel Presbyterum uris dinailet, tamdii, ei necessaria ad honestam vitae sustentationem suppeditate obstringebatur, viri nec in aliqua Melesia ei convenientia stipencia
Militiae Clitistianae μilbeiu assignata, nisi talia
ordiuxtus de su vel paterna duate subsidifium vitae posset habere. Clericis deneficia Ei,clesiastica conserebant Episcopi, modis tamen iidonei essent scientia, inoribus, & aetate , nam pueros ad Beneficia Ecclesiastica porri te nefas erat, at c'lligitur ex Visitata unoc/ηtu Terin quae extat libro XVin est ordine CXXXv. in qua inteo.alias causia . propine quas Epistopi Melfitani depositionem deternit , hane
133쪽
hane assigiut, quod praedictiis Epi seopus ηερι in D. Monasti eam. seu Regularem Distipit
bussuis pagienti λει us cunabulis, liceι ad ρ os νiae nam Saeulis XIlI &Xlv. restauratam suisse, ac valentibus bacturire, majores Praemudax tribuit, ct magnum inde suscepisse incrementum , ex eo Benesuia metiora portantibus aliis pondus dis, ct praesertim conjeduitam facto , qu bd multipli- aestus, ct istis, πιι nonseminaverant, fureret dui ρυ ces in utroque saeculo emerierint desigiosor Imva manu. Praebendae Cathedraliunt Melestitum ordines, qui doctrina&sunmtate Ecclesiam plu- interdum a solis Episcopis . quandδque solis Capitulis, nonnianquam ab utrisque coniunctim, secundum varios Ecclesiarum mores conser bantur , suoque etiamJure Patroni Laici Cle. ucos ad Benen a praesentandi fruebantur. Inis dignis conserti Beneficia vesabant Canones, eaque dignioribus este conserenda propugnabant Saeculi XIlI. Doctores, quos inter censetur S.Ibomas, Doctor Angelicus. qui Quod libeto RQtiastione Vl. Art. IILised neu maligit quan it. ae, incluri, asiquem esse meliorem smpli iter.
qua tamen non est melior. quotum ad hoc, quod
Eeneficiunipercipiat: quia aliquis forte potest Eeclesiam magis jurare, vel per consilium sapisntia, vel quiaservmi in Eccusitis. Abi ergo Episcum te . tum dare metioris liciter, sed teneris dare melio νi quoad hoc. Non enim potes esse, quod ianum V ferar asteri, nis propter aliquam ransaan. QEAE si quutimperarieat ad honorem Dei, b utilitatem Eulsa, am quantum cubor, iste est meimm Si a
remisia causa ad inc non pertineat, erit acceptio personarum, qua tanto es gravior, qaanto in rebus
dirinis v stratur. Me super illud Desii C p. x. Iasede Hebrae cte. ccit GAssis Avastini: di hanc distantiam sedendi, Ossandi ad honores Ecclesiastum referamus, non est turandum leve es peccatum in acceptione Ursenariem habere Idem Domιηι gloria. meram ferat eligi vivitem ad Sedem bonoris Ecclesia, contempto paupere sanctis-re Ois actiore. Hane doctrinam saepius in suis operibus inculcat S. Thomas, praesertim, Secunda Meundae, Quast. LXIlI. Λrt. II. & Quodlibeto VIII. Quaest. IV. Ait. I. Quid et , ut obiter dicam, sentitiset Doetiae ille Angelieus de his laxioris doctrinae Theologis, qui non solum asserebant, in collatione Be elotum minus di gnos sine peccato praeponi polis dignioribus. sed
etiam docebant, licitum esse muneribus ae donis libetalibus allicere animumEpiseopi ad impetranodum ab ipso Beneficitura, vel ad assequendum aliquod Beneficium offerre. 6c date pecuniam tanquamn otivum, non tanquim pretium. Nullus dubito, quin has & similes opiniones ab avita Ecelesiae Disciplina penitus abhorrentes, Sulam ad Beneficiorum nundinationem exercem dam aperientes totis ingenii sui viribus consutasset, ae proscripsisset Doctae Angelie . seut eas nostris temporibus Romani Pontifices . Omnesque totius Orbis Christiani Episcopi censuris inustas diris devoverunt. Sed redeamus ad Ecclesiae Disciplinam, quae lieri Saeculis XIn. αXIV. sepius Sacris Concilioruns Canonibus iam cita aerest arata fuerit, tamen Saeculo Xlv. traesertim tempore Schismatis, gravissimam laia emin Gallia, quae clementem VII. Avenione sedentem pro legitimo Pontifice agnoscebat, in collationi s Maeficiorum contraxit. Tunc e illiu per collationes titulo C mmenda saetis At.chiepiscopatuum, Epistopatuum de Abbatiarum tam Regularium, quam Saec latium, per Reser vationum, Gratiarum expectativarum. Pensionum accumulationem, latissimum ad Polyga -- spititualem, seu Peneliciorum phitalitatem assium apertum estirimam illustrarunt, It etiam niun praeesar Is me ritis, atque Apostolicis laboribus illustrare peringunt. De his itaque Religiosis Oidinibus, de eorum in E lesiam promeritis, de de Regulari Disciplina in illis praeseripta siligillatim disterere
debemus, ut Originem, ac Disciplinam illorum ordinum, quibus Ecclesia, sicut Aegnis est sim amicta varietatibus, exornatur, exploratam habere possim.M. Incipiam ab Institutione Saera ordinis pratrum Praedicatorum, quem tamen, ne quI existimet, me nimio assentandi palpandique studio, a quo semper vehementer abhorrui, hie lauis dandum suscepitie: benh multa consultis teti-mbo, quae hune praeclarum ordinem de Ecclesia optime meritum commendare possent. I rae termittam Sanctissimos Pontifices, doctissimos Cardinales, innumeros Archiepiseopos& Episco pos doctrina & pietate insignes , quos hic celeberrimux Ordo Eeelesiae dedit. Milla faciam Elogia, quibus Romani Pontifices hune ordinent, ac plures ex eius alumnis Sanctorum Fastis solemni Ecclesiae ritu adscriptos sepius laudatuntae praedicarunt. Nihil dieam de peritia Theol otum ejusdem ordiniti de tot libris, quos edi erunt de rebus Theologicis, de illorum mi isdem tractandis eloquentia, solida eruditione ,
linguarum, maximE Graecae & Hebraleae, notitia. Nee reseram librotum spiritualiutia, quos luis euhrarunt, cupiam ac praestatutam, nee illustres Commentarios, quos in Sacram Scripturam adornarunt. nec summas Morales, in quibus uberrimam sanioris Theologiae Moralis doctrinam ex limpidissimis Sanctorum Patrum sontibus,ω
ex sacris Conciliorum Canonibus haustam tradiderunt. De Imperatorum, Regum, Princi pum aeMagnatum Confessariis. egregiisque Convicionatoribus, quos protulit hic curissi inus oris do, in praesentia silain Denique, alteri Salpto iari, seu nostro erudito iaceta Eι bardo. qui propediem Bibliotiacam Scriptorum indinis Fratrum Prassicatorum in lileem entillitus est, praedicanda relinquo singulatia Fratrum Praedicatorum in Summos Ponti fiees, in Beelesiam Catholitam,&in omnes Christianos merita, quibus t amo bem impleverunt, seu vocatione infinitarum
Gentium ad fidem. Et ad ovile Christi, seu
victoriis de Haresibus, Gentilismo, Impietate, improbitateque morum seliciter reportatas, seus istautat Iermana pietate, stequeritiaSacramentorum, Gratione metitali, aliisque piis inductis exercitationibus, seu valida Sedis Apostoli--eontra protervos schismaticos, RUes, Im- .peratores, denique adversus Inseri potias e sione. His,inquam, referendis omnino super, sedebo,& ea dumi at, quae ad exordium Oidinis pratrum Praedicatorum spectant, & quorum notitia connexa ea cum Historia saeculorum XIII. .& XIU.eompendiosa narratione perstringam. ordo pratraim Praedicatorum institutus esta s. Dominico ex nobilissima Gu ianorum familia Calatogae in Hispania nato sub finem Saetuli XII. hoe est, anno MCLXX. Patrem habuit Sanetissi-
134쪽
&niatrem Donam de A . studia, aequὲ aepietatem teneras annis eoluit minimcus, inomensi Episcopo inder CanonicosRegulares eiusdem Eeclesiae anno MCXClv. ad scitus, venerabilem illum Antistitem Romam pietatis ergo profectum, & deinde ab Imreentis Ill. Pon.ceMaximo ad Albigensis Haereseos expugnationem,&Haereticorum conversionem in
Gallias missum comitatus est. immensos labores, quos eo in munere Apostolico exant lavit sanct.
eo sibi demandato Surae Inquisitionis ossicio adversus Haereticos Albis ses, qui viribus polientes, dc potentiorum favore seper elati, suos contumacius defendebant errores s insignes de nuque victorias, quas dimon omes Montfortius ιBelli Sacii Dux. S. L minui precibus atquemn filiis adsutias . de Haereticis Alnigensibus, multδiicti potentioribus, saepius reportavit, satis in superioribus Colloquiis descripsimus. Unde, his praeteritiassis, ne tibi iteratis repetitionibus fiastidium creem. pauea dumtaxit memoria digna, quae in evertenda Albigensium Haeresi gessit S. L, kas, hie reserte non pirabit. In primis , culmini ne illud miraeulum, quo S. Dominmcus Fidei Catholicae veritatem confirmavit , quodque Petras de Prile ornati, ordini, Ci- sterciensis, Seriptore-vus, memorat capite 7.
serunt quippe. teste illo Scriptore, Haeretici fil-bigenses, ut Schedula, in qua S.I, nisur Fidem
Catholicam sciipserat, in ignem propceretur, sed ea lege, ut F --κreretur, is es e fides, immὸ pers Hareticoram, si reia ines Musta maneret, idem, nostri, esse faterem eis. plura Aridaia is ix rem proficitur , cum m media igne aliquisntalum moram feris set. μιε-aea penituria Pe ruririt. Stupentibus, aderant, anur catera orire ait iliis: projisia ea n gnem iteram, uerais resiliit inomissu:quod ridos iae dinas ct tardus ad credem um, dixit it rume Irmarice projuiatis, Otune sine dabis res
exitu cognosceamus. Projicitur tertis, nec ii qui
dem canisuritin, Mintegra Migra restis, ct illas. Contra veritatem illius miraculi nihil initi te possunt haereti ei nostri remiistis, eum istud
raeulum reseratur ab Authore eoaetaneo, viro
gravi & prudenti, quem .erismile non est voluisse mentiti in te ipsis haereticis notoria. a quibus illico mendacii eoargui potuistet . quod ad catholicae Religionis dedecus de ignominiam
non potuisset non cedere. Eo miraeulo confusa Haereticorum turba, nonnulli, qutata haeresi ad gremium Ecclesiae Catholi eae redierunt, sed no vem praesertim Nobiles mulieres, quas Sanctus Dinimicus tu Monasterio , quod Tolosae e trui curavit, ac Prialianum dicitur, inelusit, ut in eo tutidsillae viverent, ae remotis periculis, quibus intra haereticos objiciebantiit, sancthpi . que instituerentur. Hoc fuit primum Coenobium puellarum,quod condidit S. Dumimicara , nostra adhuc aetate in tota Gallia celeberrimum , sacris
virginibus nobilitate ac sanctitate illustri somni tempore insigndi Eadem pietate motussinctas λ-nimicas , virgines Deo s.cras Romae in Monastetaos Sravi eongregavit, de illud fuit se n. dum virginum Deo sacrarum Monasterium, quod instituit sanctus ille Patriarina, ex q*o tamen
in Clivum, qui nunc corruia pis nomine vulgis Magna r si dicitur, aliud Coenobium extructum est, quod ad hanc diem
Romae nobilissimum habetur, dein eo bia mulatae puell , ex illustrissimis Principum prosapithoriundae, virginitat suam, spretis Mundi ille eebris, Deo consecrare summo sibi honori, i in ducunt. His dimbus inclytis Familiae mitii ea hae Montatum oenobiis a S. exci. tatis tertium adiurigere placet, seu PO aerim ,
quod in Galliis non multis post obitum S μάλλη i Regia munificentia PFQppus Pulabis, Gal.
liatum Rex, extruxit &ornavit, quodque qua,
plures Virgines ortae ex Regia stirpe exim pie,
tale, di immortali gloria illusti ronti sed reveriamurad seriem verum, quas S.
Alisur ad Wofligaudam grassamem in parti bus Tolosanis Albigensium Haeresim praeclar
gessit. Praeter Merae inquisitionis munus, quod S. Donsimctu in vim eonstantia, atque infatigabili heso in Haereticos Albigenses exercuit, Ordinem
institvit M M iEsec tristi, eo potissim lim fine,
othi, qui huic ordini erant scripta, Haeret ima
et cerent, Ecclesiae iura, libertatem , immunia tales&bona ab Haeretiemum furore M invasi ne vi itarent ac strena tueremur. Uerum , mortuo S. Dominico , et exterminatra penitias
Haereticis Albigens bus, cum ille indo haud amisplias necessarius videretur, mutato nomine de Instituto. dictus esto m O S. μι- de Pornisentia S. D mimisi Summis Ponti fieibus haud paucis Privilegiis exornatus, Opposuit ea iam S. D --πι impietati Haetetae uni Albi gensium novam se institutam devotionem recita i L famam B. Virgimis Deiparae, quam suis alumnis ita propriam esse voluit, ut sapie tissimus Doctor Martinare δε--x , non dubiritet asserere, Rosa uim Patrimoνει- esse ordinis moisaa L Scio esse quosdam, qui elim mus 'sitate audent, Rosarii instituti em S. Dominis acceptam referri non debere, eo solo nomine , quod Thetareismis .muria in vita μινα μαmiuisi, ne minimum quidem verbum faciat de hae Rosarii Institutione 4 S. Duminico , de .mmas Canti patensis libro a. cap. as. art. ε. de . tres Salutationiam Angelicarum quinquagenas, quibusdam B. Mariae Virgini devotis recitari solitas memoret, de Authotitate vero hujus deis votionis penitus sileat. Eo, insuam, argument petito ex utriusque Authoris silentio moti quis dam Critiei, negant .LDominic- esse Authotem Rosarii eiusque originem referunt aut ad sorim Maedia . aut ad minabilem Bedam, aut ad perrum Demitam, aut ad alios , quos sibi
pro arbitrio fingunt. Sed prociive est ostendere morosos illos Critima n lucinari. Et primo
quidem argumentum, quo niruntur, mesen
gativum est, ac subindε, juxta petitorum Critati tum Regulam, nullius momenti ac pondeistis esse debet contrapositiva disertaque aliorum Scriptorum tremmonia, contra avitam ae permis tuam traditionem, quκ a tempore α με, ιιι ad nostra usque tempora in Ordine Fratrum praealeat oram iugiter fuit conservata , contra etiam Diploinata Romanorum Pontificum
Ditis R. Pii R & Sixti k. qui profitentur. μου. .mmisitam esse Authorem Rotatii. praeterea , Originem Rosarii nec ad S. Benedinis, nec
135쪽
ad realism Iudam referri pota, patet eviis demissimo argumento, quod mihi suppianat doctissimos P. mus M.Ait ius Praefatione in-- lum U.Benedictinum. quod est Ecclesiae decimum, ubi ex omnibus antiquis Statutis luculemtissimh probat. .Evo S. B-didi, aut Venermis Itida, nectam salutationis Angelieae iii preeibus reeitandae usum invaluisse, eumque Saeculo dum-tavit undeeimo in Ecclosia frequentati ecepisse, ex quo palam sequitur. nec S. Braurictam, nec Rosarii Authotes elle emisisse,
chm eorum aetate nondhm apud sides es ellet in usu recitatio Salutationis Angelicae, quae tamen, ut omnes planhnorunt, praecipv pars Rosarii censetur. Non inficias tamen eo. obuiauisse apud non nullos, etiam ante S. Domimcxv, usum recitan. di oettum Orationum Dominicarum, & salutationum Angelicuum numerum, sed contendo, hane preeandi sermulam longh lateque discrepa iase 1 Rosatio quod instituitae vi iccita, quodque quinquaginta supra centum Salutationes Angelieas eum quindecim Orationabus Dominicis complectitur, adiuncta quindecim praecipuoium humanae Redemptionis Mysteriorum pia mediis ratione. Hane precandi Deum in honorem Beatae virginis sermulam, quae Roseriam dieitur, fuisse ante SDomnicum a Fidelibus in Ecclesia frequentatam, nunquam probare poterunt Critici. Hujus itaque pii Author est S. inicus, qui illud just. B. Virginis Mariae vulgavit, ut eius illibatam puritatem tueretur adversiis Haereti eos Albigenses qui multa impia sacrilego ore adis versiis illam effatiebant: ut Catholicorum erga eam cultum augeret ac propagaret, ut denique divinorum Mysteriorum, quae in Rosano perce sentur, contemplatione piorum corda in Dei a. morem magis ac magis aecenderet. Nee eum s 1ih sesellic eventus. lneredibile quippὸ dictu est. quanta univer lamEcclesiam utilitate eumulave-iat, Ecetiamniim abundὶ ubique terrarum eu-mulet hae pia Rosarii Sodalitas, inquam Imperatores, Reges ae Principes, omnesque
tim adseribi gestiunt, & d Beatae Mariae vi
ginis patrocinium corde contrito confugientes, ram in suis, quam inpunticis emergentibus Eeclesiae necessitatibus per devotam Rotatu te rationem votorum compotes fiunt.
D. Quandonam , & quo suum instituit ordinem M. Dum S. D minios in debellanda Albi gensium haeresi plurimam laborat . & in partibus Tolosanis vestigia relinqueres eximiae si pietati non pressa leviter ad exigui praedicati nem temporis, sed omnium sermone celebrata, ad immotialitatem gloriae consecrata; voluit firmissimam adversiis haereses erigere Arcem, de perpetuo Ecclesiam adversus omnes fidei hostea munite praesidio. Quocirea fundamenta ieeit Oidinis Praedicatorum, quem Baramas appestat ita Sanctorum Semoarium, idque vir ille imis murtalitate dignus reipsa erat demonstraturus,si Metellasticos absolvi sin Antistes, quos ad annum dumtaxat milliamum tentesmum nonagesimum octavum perduxit, morte praeventus. Ordinem Fratrum Praedicatorum a S. D. mico institutum confirmavit Banstrissi II. Pontifex Maxim apud
S. sinam XI. Kalendas Ianuarii anni MCCXVLeum possessionibus, Parochialibus Ecclesiis, &
mus Pontifex appellat ordinem prauom praedia
eatorum ordinem Cananiexm, seu Canonicorum
Regularitim: In primissatuentes inquit Hon tius II L ut ordo Cinanicas, quisees dam Deam, O B. Augustini Regulam in easem Gisia instita. tui esse dignosiitur, perpetius ibidem temporibus in violabiliter Nullam aliam Regulam
suis praeseripite S. Dominisus praeter .egulam
Santi. ει gustiati,c Mim ipse, ut Canonicus RU laris, promebatur. Ad divinas laudes in Choro decantandas, ad praeditandum verbum Des . de ad alia in Ecclesia obeunda munia,quaeCanonicis Regularib iis conveniunt, Fratres suos obstrinis xit Sanctissimus ille Patriarcha, Esqiae Constituationes, ad quarum emam vitam ex gerent, re
didit, quatum praecipua Capita ab ordine Pimmonstratensium, Pu veri sunt Canonici Regulares, aecepi perpetuam videlices a carnibus a stinentiam, nisi morbi necessitate, continuum ab Exaltatione Sanctae crueis ad Pascha iejunium, lineis indusiis ad earnem non uti&α Postmssi. tutum ordinem S. Dominicus , ejusque Fratres vellem lineam, seu, ut vorant, Suar Leexm, ali quandiu gestarunt, & quamvis postea, seu anno MCCXVIlI. annuente Romano Pontifi no II l. vestem geligiosam, quam nune deserunt Fratres Praedieatores, Reginaeda Aurelianensi De.
cano viro religiosissimo praemonstratam indu tit S. Daminicas, eamque Fratribus tribuerit,inde tamen nec ipse . nee ejus Fratres desieruntelle Canonici Regulares, quia, sit observavimus in colloquio sexto in Historiam saeeuli duodeci ma, Religiosi Praemon stiatenses sunt veti Can nici Regulares, etsi non deserant vestem lineam,
' surum cappam, quam itidem gestant ptores
praedicatores cum hoc solo dilatimine , quod Cippa Praemonstrarensium alba sit, Praedicat rum vero nigra. Nec etiam Institutum Canini. corum Regularium dimisit se censendus est Sanis ctus Dominiciu , dum in Comitiis Ordinis Generalibus Bononiae celebratis anno MCCXX. omnes possessiones abdicavit . 1 relue ae suos Fratres ad arctiorem paupertatem, d eu M MAcantiam , Malunt, adstitiarit. immd potilis Institutum Canonieorum RUularium ad maj tem perfectionem provexit. Cum enim C nopi et Regulares ex suo instituto solem nrpauis petistis voto sint obstricti, & eo perfectius sit νotum paupertatis, quo arctior est paupertas, non est dubium, quin Sanctus μm cur OG lini Canoni eorum Regularium, quem prinfitebatur, majorem periectionem eonestiar i , dum se, Fratresque litos arctiori paupertati , seu Mendicantium, addixit. Hi ne in ossieto Sancti Dominicι, quod recitant Flatres Praedia eatotes , de Sancto illo Patriarcha. dicitur :Sub Augustini Regula mente profuit sedaia , tandem Virum Canoaticum anget in Anstatuanti Sanh nemo negare potest, Sanctum C fetoum institui sie Ordinem Clelieorum Regularium. Ectamen constat, illum suis Religiosis injunxula , ut abdicata rerum omnium sollicitudine, nee redditur possiderent, nee vitae subsidia a fideis libus peterent, sed solis eleemosynis spontEoblatis viverenti Quae paupertas, ut suentur omnes , arctior est paupertate . quam pr fitentur Religios ordinum Mendicantium , de tamen non derogat statui Clelie
rum Regulatium , sed potida illum perficit.
136쪽
similiter Patres societatis sunt veri Getiei Post obit anna. Intante . qui incidit in
Regulares, quamvis omitibus Iuribus & Privile- diem V . mensis Augusti anni MCCXXI eiusquegiis a Summis Pontificibus concessis Q inibus eanonietationem solemni Ecelesae ritu peractam Mendieantium fruantur, ipsique officia Religio- a Gregoris M. Pontifice Maximo III. Idus Iulii solum Mendieantium. Eleemosynas vii elicet a anno MCCXXXIV. sanctissimas Leges ae Con
fidelibus petendo, palam exercere non dedignenis stitutiones condiderant Comitia Generalia orditur. Qmdni igitur dicere ipse possim eum c in his pratrum Praedicatorum quas Romani Pon. ctissimo P. - abii,hio insust seeundo Seri- ti fieri approbarunt. quos inter crem y VIII. aspio, quod Galli Factum vocant, Fiat res Praedi- fetere non dubitavit, ad Religiosum ex Dominiis catores veros esse canorue Regulares, etiamsi eam Familia in Sanctorum numerum solemni tDSana. micus, eorum Institutor, ae Canon, tu reserendum sibi loco omnium mi a lorumeus Regularis,e ad arctiorem paupertatem, seu Religiosorum Mendicantium, adi lictor esse v luerit Cum ordine Fratrum Praedicatorum
coepit Sanctae inquisitionis Oil cium, quod riniar III. Pontifex Maximus, primiam Socto misino, & Fratribus Praedicatotibus praeeipu
demandavit ad Haereses exterminandas, quo Ossicio etiamnuna variis inlceis funguntur. Coepit etrum eum ordine Frat tum Praedicatorum
Magisterium Sacri Palatii Apostolici, quod primus exercuit μεα Dominicus, qui Romae existenti cum animadverteret, quotidie occupatis
eum Summo Pothfice Cardinalibus. eotum mi-
nistros in aula nugis tempus terere, vehementer
indoluit, monuitque Pontificem fis riam Iuturpe,&danmosum esse tempus tanta multitu
dine in ludos aeres vanissima absumi, sibique vise Litutum videri, si, dhm Cardinales cum eo negotiis Eeclesiae vaearent. quispiam doctus illos pietatis ae fidei rudimentis imbueret. A nute lubentissime Romanus Pontifex, Nudqud
mans deniandavid Sos. Dominico, quod saeriter aggressus, Epistolas Aou . nati publictin alio Apoliolico interpretari ecepit. indequa hoc perhonorificum munus alicui Religioso Ordinis Fratrum Praedicatorum ad nostra usque tempora collat uni est, di quotquot Sana Gmnnico, qui primum hoc loco Ac nomine donatus est. perpetua nec interrupta serie filii Reeest
rum, Parentis cum munere fidec nin sedem Pon. tificiam exceperunt,nullus eorum ab ossicio amo
tus est, sed omnes Magisterio immortui sunt, praeter eos, qua sibi inde gradum ad .altiora fere
tunt. Hic autem debes obiter observare, Sanctum Dominisum, contemptis Philosophorum figmentis, totum se dedisse lectioni Seripturae Sacrae, &ad illius studium saepius Fratres suos fuisse adhortatum, sevi testatur Theodorieus de Dina in ejus vita libro IV. mp. IV. his ver bis: Et quia De Sanctarum notista Scriptarar I perfectvi Predisator nemo es potest, hortabatur Fratres S. Domimeus f etiiter , ut semperis Nisi e Veteris Testamenti lectiora essent, atque ipse quoque Gargetam secundum Mattheam , ct mali EpisHai apud segerens, multum in eis lectitabat, ut
propemodum memoria retineret. E Veliam e mo Aristaticam doctrinam ctritam a nam ct amplectras, mussiphica figmenta non magni faciebat.
Λuthor erat etiamSania. Deianuas suis Fratribus,
teste Flammis in ejus Vita, ut vetetum Patrum Opera assiduὲ versatent, ab eis illitatam doctii. Irim hauritent, atque ab eorum documentisne transvehsum quidem digitum desciscerent. Norarat quippe sanctissimus ille Patriarcha, Caiatholieam Religionem sana, solidaque Sanctorum
Patrum doctrina, ceu sacra anchora niti, & ex ea, velut ex minitissimo armamentatio, tela dein
promi, quibus afodiantur Haereses.sore exactam suarum Constitutionum obserinvantiam. Adeo hula Summo Pinti fiet sancta videbatur Disciplina, quae praeseripta est in oe. dine Praeditatorum. Ea sanississima Disciplina
imbuti Domini eant suavissimum onmium violutum odorem Saecul xli I. &xlv. Ionge lateque
diffuderunt, errantes veritatem docuerunt, si Rharuat carnales assectus, peccatores ad poenitentiam de pietatem pellexerunt, atque Fidem Catholieam defendendi ardentissimo telo aceres, adversus Haereticos in Conciliis Generalibus, quae his temporibus celebrata fuere, acerrimὲ disputarunti In Concilio siquidem Laterano IV. sub Hareensis m. habito anno MCCXV. Sana. Doministis in Palentina Academia Magiste tio donatus, & omnigena litteratura instructu
Atu risi errores profligavit. In Concilio Lugdunensi primo sub I Mentio IV. anno MCCXLV. eelebrato, Cardinalis, Ordi.
nis Praedicatorium iura Summorum Pontificum magno animi aestu tuitus est tontra Frid.-ι II. Imperatoris tyrannidem. & ejus Cancellarii P tri a Viηeis Capuani, ouantum illa Saetula fere. bant, viri eloquen libros. In ConcilioLugduanens 'II. quod Grex iux X. convocavit anno MCCLXXIV. praeter .runctum Trimam Aquina. tem, qui, dum eo pergeret, ad Deum in itinere migravit, internere tres Cardinales, triginta Episeopi ex ordine Praedicatorum cssumpti. de ingens ae valida Theologorum rituma, sub Maagistro Getaeresi eodem amho Lugduni Comitia Generalia celebrabat. Hos inter Dominicanos eminebant Peram a Tayeataiasia, tum Cardinalis, postea Pontifex Maximus creatus nomine I stcrarius V. V Albertas Amanus, potissimum Duo victi fuerunt inhoe Lugdunens II. Graeci Schismati ei, S: abditatis erroribus atque Schismate, Romano P. .ndi i
sese subjecerunt. Tandem in Cone li6Generali Viennensi. quod Grauiis V. Pontifex Maximus anno MCCCXI. habuit, Beguardortim,&Begusianarum errores ab Omerimo Braeuari , Familiae Dominieanae Theologis,eonfutati sunt. Sia Dominitam in Concita Generalibus, qua Miseulis XIII. & XIV. coacta fuerunt, edomandis Haeresibus toti incubuerunt illudque ingenitum in Haereticos odium,qnod a Patre suo hauserunt. perpetua serie ad posteros transmiserunt. Sed, longius me argumentum hoe a peret, nisi in
materia copioiissima mihi temperarem. Vela. itaque eontraho, nec pIura dicam ad cpmmendationem Oidinis Fratrum praedicatorum. qui.
ut omnes proia norunt, Rositio, Magisterio Meia Palatii Apostolici, Sanctae Inquisitionis os ficio, de Sanctissimi Thoma Aquinarii doctrinas veluti qmior fluviis, uiuvetita ambit. litigatiae Ecclesiam.
137쪽
D. prolaturitie reddin Deuto decimo Eorum majoris seu uitioris, dil
hetito ordines Piritum Minorum, Carmelita
M. Cretum est, Oritiem Pratriam Mino rum saeculo decimo tertio suisse iustitutumata DEO Francisca, qui Assisi in Italin ex Bernam ne ,
professione Mercatore, natus est anno M xxxi I. Vir fuit tam Iusterae paupertatis, ut audito Evangelio de otii nibu relinquendis, paternis is
his omnibus reuunctaverit, dc anno Mecvxtr.
sibi dii Heeim stet adsciverit, 'iubus vivendi norinam arcti paupertatis professione insignem praetcripsit, in Lateranensi IR Synodo Genetali ab Discraria III. atque iterum ab Imoris III.
confirmatam. Eo Ordine, ut nullus pauperior,
ita&fixeundior tat. Nam, teste Mattia Pa.
Historia Anglicana ad annum M xxv I I. Fratres Minores statim ab exordio sui ordinis terram re Fererrat, his rantes in urbibar. O cin ea tibviiani, Osipterui, nihil ommno ρε emes, de Evangelis reme . invicta Orestita=aupenatem
nimiam praeferente , ηπdis pedibus incedentes, ma. ei amburnuιtμιν exemplum omnibus praefuerunt.
Praeterordinem Fratrum Minorum, duos alios Sanctus Francycus instituit. Secundum nem. Monialium, quas, Duce Gara Virgine Arusi. nate , congregavit in Ecclesia S. Damiani, unda. O Damiana , seu Damianifica dictae, quae primae ordinis asperitati stiustius inhaese eunt, & ab aliis discrepant Monialibus, quae chbani ea appellantur, &quae mitigationem Re oulae ab Urbana H factam sequuntur , & praedia possident. Tertium denique ordinem, seu Paenitemium, instituit S. Hanc siar, qui complectitur non solum in Claustrivdepentes Coenobiatas, qui & tertiis Sancti Frantim Regulae adhaerent, sed etiam laicos viros & Reminas, qui domi suae iuxta ejusdem Regulae praescriptum vivunti De Sancto Francisio. & ejus ordine, praeter Sanctum B Menturam, qui Vitam Sancti illius Patriarchae accuratissimi letipsit. legendi sunt Annales Mad bi, qui de initio. &pNagatione illius Ordinis, nee non de viris, qui G-ctitate, dignitate & doctrina hunc ordinem illustrarunt, longo latoque calamo disseriti Hiedumtaxat ex maΔMham Annalibus Minorum ad annum Me Lim breviter observabo, post Sancti Francisci obitum, qui contigit IV. Nonas Octobris anni Mccxxv I. Heliam, qui secundus. B. Hamcisio Ministii Generalis ordinia Mino ravn munus excepit , fuisse Sanctissimo Patriariaehi dissimilem. de invexisse in Ordinem insa tiabilem cupiditatem aedificandi lora sumptuosa, ptocuranda legata pia , & incamem libidinem temporalia possidendi, adeo u Sanctissimum illul Inititutum funditus evertisset, nisi
nem validὸ sustinuissent Veram hane istia Ministri Generalis, Saliquorum ordinis MinorumlirentΙam. caeterorum ejusdem ordinis pietas atque observantia longh superavit, firmo videlicet permanente Oraculo . quo dicitur Christus Francisio promisisse, nunquam defuturos in ipsius Religione Viros, qui doctrinaae vitaeque exemplo aliis in Ecclesia tempore quantumlibet caliginoso praelucerent. Ordinis Minorum plua. tes nunc sunt familiae, de quibus suineo die mus. Numetosissima est obsier ait , quideorditeri dicuntur, quod funiculo cingantur.
minoris, id est, armoris observantiae, vocantu DIllis immobilia in communi rissidere permissum, aliis vetitum est.
DeUt 1ne & Antiquitate ordinis Carmeis
litarum non una omnium est sententia. Carmelitae quippe ad Eliam, oe Eliceam Veteris Tetistamenta Ptophetas, & Montis Carmeli incolas suam originem reserundi Smisu ς-rtis. Sis rassumar, P. Muiuntur, L. Andres Scineratis Jesu, aliique non Carmelitae, & magn notaeD ctores, idem asserunti Ipse veto secutus consilium Apost.c. 3. Epist ad Istum dicentis t-Ocontentisnesqpugnas derita. sane enim matiles Ora , ves, ut ast ilem Apostolus a. ad Timoth. capite tertio: Sciens qa a generant lites, consul litis esse duco, de Carmetitarum Origine peni
eas in praesentia silere, di ea tantummodo hie re ferre, quaede Carmelitarnu Ordine comperta ha, hemus, atque a nemine in dubium revocantur. In primis, fatentur Oaines. Beatum Albmum,
qui riclesiam Hierosolytimanam ab anno
Meca v. usque ad annum Mccxxv. rexit, de
disse Monus Carmeli Ete timegulam brevises mam praescribentem divini ossicii . colationis quotidianae pei, sim, constructionem Oratocilia medio Gllularum , ubi mane peo singulos dies ad audienda Missatum solamnia convenirent, perpetuam ab esu carnium abstinentiam, is nium a Pesto Sanct. Crucis ad Pascha; solitudianem, fugam otii, Prioris electionem, die. Haee Regulat quam B. Asertus Patriarcha dedit Eteomitis, tu Carmeli, fuit confirmata ab Honsari. III. Pontifice Maximo anno MMXxv I. eamoque postea Hugo a S. Charo Tituli Sanct. Sabia Plesistet Cardinalis ex ordine Praedicatorum a se sumptus, & missisenus, Anteradensis Episcopus, auctolitate ab Innocentio IV sibi commissa. d
clararunt, correxerunt, mitigarunt i quam deis clarationem , correctionem , & mitigationem
ipse Ponti sex confirmavit, Diplomate dato Laisgduni Kalendis Septembris anni Me xvi x I. sicut resert o M prima parte suae Historiae.
libro x. capite a F. Praetereri conriat sonorium M. Pontificem Maximum anno Mco XXV. idedisse Catmelitis pallium album, mutatis vide
licet, ut ait Spontanus ad annum Mccxxxxv.
Num. XX. eorum chlamydibus, quae ex albo panno latis fascias pullis sive eanusinis intertex
eis variatae erant. Quam mutationem Bonifacisus vi II. confirmavit anno primo Pontificatus
sui. Denique, Religiosi cat melitani cultum
B. Maria Viginis, cuius se Fratres de Monte ανα meis appellant, longe la Hiie in Occidente pro pagarunt per piam sodalitatem Mariam Scapula ris. eui ccie mente X. Diplomate,quod incipit: δε-
mio ritu, dato die VIII. mensis Maii anniina xxa II. plures Indulgeutias concessit. Teristatut mariss Sponianus ad ari. Μccxl c. num.
XII. Nntoni Stoeών, Anglis, Ptiori Generali Oid1 nis Carmelitarum qui Burdegatae in Gallia an. Mec . mortuus est, ut habet huius Urbis Cht nicon, de quem uti Sanctum ordo eolit primum Beatissimum virginem manifestὶ apparuisse, &lactum Scapulate contulit te. S. Lataricas, sal harum Rex. dum sacrum Bellum in Palaestina gereret. amissa libertate, deleto peste, &Barbarorum armis exercitu , m no pretio
redemptus, in Gallio rediit, non Palaestinae palmas
138쪽
parmari non orientis pretiosos uniones, noti ea. t ouod nom- -οῦ, in is n. e ὸ Τ 'tam Regum secum deportans,sed horima omnium loco secum deduxit antiquos Caranellineola Dus ori, Y --- c. st L . . . , ,: 'ψ Mος di
Uc Berr πώ Ord. Praed. Epistolam seripsce. te i. ubi in .seri, τ . 4 μ N δῆμ' ' ρος quaei denuntiavit, Sacrum ordinem, quem ibat ei ii Elsitatibu, & ,ri, L ' in instauratum. inta quinquaginta annos suturum ri p. inis fissi qui aedio' inretiis em i Ecclesia omnium virtutum dclaudum genere tarium Histori eum edidit in duo Tira I floremssimum, sicut opportunius ostendemus in Ouiniori. m ou. a. A. ;u . , μ' 'M
mentis Ordinis Carmelitarum, Philippum a Sancta j, his gran 'es iii: in R iri in T,
rem Sergi ni origo quam alii accersunta existentis audiendis, sie: i.stitu aes temporibus S Augu=nι, quem huius Ordinis gninus Episeopus in Chioniis A uoti a Institutorem estis volunt ; δc hos absque ullo .nuum MCCCXix. aad. oed: 2.
veritatis praejudicio in suo sensu abundare pet- S. Aus pronaeatione sancti. mill Ilia mittimus. Alii, ut videre est apud Spandanam Vitis plura line rauud p cistim
Pontificem Maximum, Sis vultini monitu sibi D. Perge ouaeso altrim,ri, nisi
qetem apparentis, multas Congregationes ordinum, tui Ius, xl. δὲ Uv lii
Eremitarum diversis Regulis,titulis de vestibus vi- habuerunt, telatre Institutionem ρ β
ventes, ad tollendam omnem confusionem in M Praetermitto me Aim. - . . ἰ v.
unam indinis de Regulae S. Meusini observan- in Provincia Tarraeonensi institutus I. dictvidii tram, muni mem vivendi ae 1 tendi modum Pauperum qui rebus omi: ibis, Tredegisse, atque huic ordini princisse primum dieatis, pauperem vitam oro G R- - ΙεPriorem GneralEm μ' cum talanum Me- Evangeliea mulexi, jejunus &erativilibri ediolan ensem. Quinque autem erant Eremita- ctioni, exhorrui ni, ae disputationibu, d itiram Congregationes ex quibus coaluit hic ordo Haereticos sese consecrarunt. ze ciuiti mrie intum Augustise Prima dicebatur Con- do, licet abrauocenti. LII. anno MCCxv Vnegatio Eremtarum S sustinia nullum batus, diu tamen non stetit. Praete mo
hase a ptopriis Generalibus rege Satur. Tertiauppellabatur Congregatio Erem rara dems, quibus raro G. Regii Iam s. rusti aittassistit. Quarta voeabaur Congri gatio Eremitarum S. Guistem , quae tam lath propagata est. ut in duas fuerit divisa, quarum primae caput fuit nasterium in Stabuti Rhodis. quo in loeovit Sanctus obierat , alietius vero Eremitatum
Pacultatis Parilienus Unctore. amne et Ari
cinpegationIs eaput erat Monaste Asire Anachoreta vallesimo. in Iuretrum de Fabalia te, uuae Congregatio oro otio T ceus
enim de pansis Monte, quae Congregatio proprio Generali parebat sub Regula S Benedicti. Porto,aionabs te erit hie observare, S. Gladem. istorum Eremitatum Institutorem, perperam a nonnullis confundi eum mire με M. Aquitaniae & Pictontim Duce, cum tamen ab eo fuerit omninon rL. . P Upter insidia. B. Grais Bormmeo palatas nobi DLXX Missi, itaque his jam antiquatis Ordinibus, illos taxat hic reseram, qui adhuc perstant, & EGIesiam distina ac piet Me illintranti omnium antiquissimus est ordo oostismediaitatis R. se time f*tiveram,ri . Doneis Matia in Gali provincia nato Saetaeneuliatis parisientis Doctore, area ne a iacto Meldensis, qua ori asDei ur distur, tibi adhue ordinis Caput, licet apud Matutinenses Lutetiae ut plurimum degat Minisset Generalis. 1 per Gallus esse debet, & cusus electio ad Gallos,&inter eos ad solos quatuor huim ordinis Provinciarum, pranciae videlicet, tam tarii,
diversus . Guille massiqii idem Aquitaniae de Z- Pieardiae, do Normanni EMinistro,
ad Siacebam, quam anno MCxxoII poeniten tia motus susceperat. teste Orderico libro XIII. Historiae. Guillelmas vero Eremitatum Institutor, eonsiliόEarenti ripae III. Hierosolymam prosectus est, Secelesti voce monitus venit in Tusciam. ubi sanct vixit, re obiit anno millesimo
i uanuelium, servitute liberandi praecipuam curam habet, conia
n maius fuit ab innocratio III. ann. MCXCui pontificitus sui primo, sicut observavimus ii secundo Colloquio hujus ordinis Conditor Romae obiit die XXI mo. c. neeembri, anni MC IlI. de in Gesesia Sisci.
centesimo quinquagesimo septimo , ut testatur noma de Formis sepultus eae
139쪽
Regula s. Austini Deo militare decreverunt aevoverunt in Valle, quam ipsis Guillelmus hin-tius Lingonensis Epit copus assigilavit, inde nuneupata est Vallis Scholariam, δe lioe nomen etiam adhaesit ordini, qui consimitus est ab Honorio III. anno MCCXVIII. Huie Ordinitis Scholaris coaevus fuit alius Oido in Dioecesipariter Lingonensi institutus a quodam
sub districtiori Cisteretentium Instituto,cujus au . steriorem observantiam deseribit,& eoni mendat Mus de mimaeo cap. XVII Hist. Ocridentalii. Congregationem Sthe instrum inchoavitan. MCCXXXI. in Monte Fatio, non longe a P
btiatio. insigni Piceni oppido, P. Silrestercis litanonicus Auximas, ae deinde Eremita, quisama salictitatis clim multos Discipulos allexisset, eis Religiosumvita Institutum sub Regula S. Be- isdicti praescripsit. abiitque λ vivis nonagenarius no MCCLXVII. Ejus vitam scripsit Atareas facobi, ejusdem Sili estriorum Congregationis post ipsem quartus Abbas Generalis, quam apud
Surium Torri. VI. posterioris editionis ad diem 16. metasNov.legere est. Hanc SilvestrinorumCongregationem mavit Innocentius Diplomate
dato quinto Kalend. Iuli ian. MCCXLVII.quod incipit his verbis: Religiosam cere.
Oido Sanctae Maria de Arercede Redempti hi, captivorum Maurorum& Saracentirum seria vitute, monente Dei para, Sancto Petro ANHco, natione Gallo, S. Romundo Penn fortia, ordinis praejicatoriuri, & iacobo I. Aragon una Regi con spieuam se praebente , institutus est Barcinone
die X. mensis Augusti anni MCCXXIII sub Reguli S. Autustini, & certis Constatutionabus a S.
Edrmunda Pen forti praescripti .ut testatuitae. mens VIII. in Bulla Canonizationis S. Rumundi hi ι .etbis: mare hi scit. Jacobus Aragoniae Rex,
tiret ibas animis, ordinem B. Muria de Mise-jicordia, seu δε Meuiae Redemptionis captivoram fundaverunt, cui R. Raymum ι certas vivendi leges
nissimi sit ad istui ordinis vocationem accommoda iis s. Hunc ordinem Authntitate Ponti fieta probavit Gregorius u. au. MCCXXXV. Sa . .eto Petras Aouscus, qui una eum S. Res mundo Perenasertio istius ordinis Institutor fuit, obiit dieas. mensis Ianuarii anni circiterMCCL. eiusque vitam ex libro numisii Zumel.ejusdem ordinis, d. Viiis Patrum O Magi horum Generalium, deseripsitae puHicavit Bostumius inter Acha Sancto rum mentis Ianuarii ad diem a'. ordini Serorum B. virginis initium dederunt anno, CCXXXIII. septemviri nobiles Florentini, qui Regulam S AQVini eum nigia
veste ab Archiepiscopo acceperuiu, etiam Petrus Veraneus, qui postea Fratrum Praedica- totum ordinem, &Ecclesiam suo Martyrio illu stravit, prOServorumb. Virginis clarissimoOrditie egregiam navavit operam, di diligentissime examinatis ae recognitis hujus ordinis Religioso, tum moribus ae regulis, de optima hujus Resigionis institutione certiolem secillans centivmν. qui
hune ordinem approbavit. Hine osseium Spe irimi tyris lis tordoServorum B. virginis sub titu duplici inConstitutionibus ab immemorabili
tempore celebrandum, eidemque Petro Mart
riae Fratrum Praedicatorum ordini Religio setis votum B. Virginis sum se obstrictam profit tur, qua de re videri possunt Λnnales Sei vocum
Centuma pruna, labro Decundo,eapite quarto. natet Genervies bulli, Ordinis Servorum B.Maris Virginis censetur S. Philippus Remtius, qui obiit die ix. mensis Augusti an. MCCLXXXV. quo die ejus memoria in Ecclesia colitur. Caelestinoram Cons regatio erecta est Petra de Morone, qui Irope Sulmonem Eremiticam vitam prosellius, ac postea Summus Pontifex ere rus Carlistinus V. dictiis est,indeque huie Congre- sationi Coelesinorum inditum nouaen. Coepit hoc Institutum in Magellatia Apuliae Eremo . multis ob famam μινi sinctitatis eo confluentibus, ex. stluctaque Ecclesia & Monasterio sub nomine Spiritus Sancti calca ann. MCCLXx. Confirmata est haee Coelesinorum Congregatio, & amplissiniis Piivilegiis donata a Iestinam PontiMax.qui post quintum mensem, Pontificatu abdicato, ptastinae vitae normae retinendae cupidus, ad hane Congi gationem, a qua aegre divulsus fuerat,tediit. MAquuntur CaelesiniRegulam S. Benedicti. subeadem S. Benedicti Regula Congregatio S. Maria Monti, Olireri an. MCCCXII l.instituta est a Be.. to Berearia Ptolomas nobili Senens quiJutis litiis
naum Proletar, post usum oculorum invocatione B. Maria vir ignis receptum, in Montem ejus nominis in Aretina Dioecesi secessit,alperam viven- .di rationem amplexus. Sed instigante Diabolo, novitatis nomine Aonione apud Ioannem XXII. accusatus, ab eodem Pontifice de qua vi vendi ratione ac instituto certiore facto, absolutus est,suaeque Congregationis confirmationem a clamente VI. Pont. Max. an. MCCCXLIV. υ-nuit,acta iidem, saeviente per Etruriam,in mo,per
totam Italiam,pestilentia,dum Fratribus suis,quorum magna pars hac gratiante pestilenti lue icta
erat, solatium auxiliumque summa charitate , census afferte adiri titur,leilii sero ipse moibo correptus ac brevi consectus ad vitam migravit immortalem XI.Kal.Septemb. anni MCCCXLVnLEremita S. Pauli Budae in Hungacia, ex In stituto nimii lim primi Macnoretae, Authore B. Eulebis Strigonens Archiepiscopo, ccxpetunt circa anili.m MCCXV. Sed eorum Oidi nem anno dumtaxatMCCCXXVIII.confirmavit, multisque auxit Privilegiis 'annes XXII. adduis.ctus precibus Carali Hungariae Regis, ut videre est in ejus Distomate ea de re dato A venione a no MCCCXXvIII. quod Odoricus Ravratris re seri ad hune annum num. LXXXIII.
Sancta Bruttia, vel mutua, Daniae Regis filia 'bonis Neritiae in Suecia Principis vidua,
Religiosum ordinem S. Sal toris circa annum
MCCCLXIII. instituit apud Casteriam in Sue cia, sub Regula Sis Musint,additis novis sanctionibus. Christo, ut ferunt. dictante. veste&ehlamyde glisei coloris tam viri,quam Moiuales illius
ordinis induuntur. Cruce rubea chlamydi intertexta, cum albo circulo in medio. Hune habitum Monachalem non sumpsi sed ordinis sui confirmationem anno MCCCLXX. impetravit ab cibano V. Ponti Max. Obiit Sancta illa vidua. peregrinationibus , revelationibus,&miraculis clara, Romae X Kal. Augusti anili MCCCLXXIII. eamque primum Romani Pontia fices Bonifacius u. crisaanes Imun Sanctarum
numerum retulerunt. Sed ne ista Canoniratici
facta ab his duobus Pontificibus, quos, tempore Sehismatis,universa non agnoscebat Ecclesia, varicillaret, ad removendum .mnem scrupulum,
140쪽
Marthias V. Pontifex Max iurus saetim i laudatis ciemem IV. Alios duos Equestres ratὸine, sε-
PontificabiuS Urgitta Apotheosim,seuCaiioniza. eulo XIV.approbavit Ioannes xx I. unum videli. tionem,ultuno salinit ae confirmavit Constitutio. cet in Aragonia, dictum Ordorem Asomnia abii
ne data Florentiae Kalend. Iulii an. MCCCCXlX. Regni Aragonii, in qua hiijus ordinis sedes
Hieronymiani, live Monacti S. Hieronymi. praecipua constituta est. Obstringebant iis novi Auctore Petro Fernodo Hispano, eiusque Licio istius ordinis Milites, qui veste eandida eum Petro Romano, B. Augustini Regulam amplexi, riibra i erant insigniti, cisseteiensium Leges Instituti sui approbationem Gregoriou Leitea an. sub proprio Magistro servare,& Valentinum N CCCLXX iv obtinuerunta Huius ordinis ea. Regnum a Maurorum incursibus tueri. Hunc piu est Lupiana, vulgo niuam Beatae virginis de Militarem ordinem, rogante Aragonio Rege, Guintilaves in Dioeees Toletana. Testatur PM- eonfirmavit hones I XU. anno MCCCXVIl. &tinus Bristius Societatis Iesu in Annalibus ad an in post biennium idem Pontifex alte tam approbanum MCCCLXXIII. hos Religiosos Hieronymia- vis Sacram militiam in Lusitania institutam, diis nos nune tum ora magni nomisis esse, croandi Oramitte Militia . seu Ordinem Christi. Haeen L .rentii Vcuriatis inquilinas atque va Militia in Lusi' ni Regno ad propulsisdos Bibsiothuarios. Alii Eremata Saniat Hieron mia Mauros & Sarac rionstituta est, Cruce tubia, Beato Petra Gambacurta nobili Pisano fuerunt in linea calidida inta ante dimitilla, eujus sedes stituti sub annum M CCCLXXX. qui nullis initio piinei palis Castriam Marinum Silvensis in Algase votis adstricti, victum sibi manibus quaerebant, biis Diodicesis, unde postea rimarium hujus ora sublevandis pauperibus ineum bant. At dinis Milites migrarunt, ut videre est apumis, S. Pii V. P vitifim Maximi authoritate vota so- canam ad annum MCCC v II. Num lemnia amplexi, litteris & concionibus operam utroque illo Militati ordine. videlicet nisi .
dare coeperunt. legendua etiam est Dannes Mariora,
Dento ite, ordinem S. Ambrosii dudum in- Societ. iesu, libro XV. Rream His micarum e.'stitutuin, sed absque cetra Regula Sede Ap XU. Mittoordinem Militatem Equirumctis stoli ea applobata confirmavitGregoriaia I. subR uam, seu dei is diistorum, quem caro e D agulas. Augustiiii.elim potestate recitandi Ambro. racbinus , seu Siciliae, ut tem maritimam, quaiianum Ostietum, Priorem eligendi, verbum multum indigebar, in Regno suo promovet eti, Dei praeditandi, eonsessiones audiendi, & mot- anno MCCCLXXXII. uastituit, euius ipse Prinia tuos sepeliendi, seu i l gitur in ejiit Diplomate seps esse voluit , electo in Protectorem ordinia datoΑvenione . Kal Decemb. an. M CCLXxv. S. Nicatis Episcopo Mirensi, erectoque in ejus quod exstat Tomo r. pullarii Romani pag. 18'. memoriam Templo, ut refert idem Caput huitu ordinis est Monasterium Medio ad annum MCCCLXXXII. Num. . Mitto etiamnense S. Ambrasii ad Ne musi ordinem Perseeli . seu de ia uerret,is, quem Consulto praetermisi Ordinem festatarum, Eo Mus M. Angliae Rex, suo in Regno circa se appellatum, quod Sanctissimum nomen annum MCCCLinstituit cum hae Gallica Inscii frequenter in me haberent; quia lices hic ordo ptione et μην sit qui p- easone, ut a Ioanne Columbana senis in Etruria suetis iii- vulgo dicitur, oris ex Periscelide defluenti C stitutus,&ah et risiis V. sub Regula adusse Sarisberiensis, quam Rex deperibat, &annoMCCCLXVII. eonfirmatus attamen postea quam ei cum publiea amoris significatione reddi extinctus estici mιnum. Diplomate dato die dit, in cuius rea memoriam Rex hune Equestrem,re. mensis Deeembr. anni u DCLXVili. sed non militarem, Perse lidis ordinem tristia D. Hi sunt igitur omnes Ordines, qui Saecum lis XIII.&X lv. fuerunt instituti pM. Praeter istos Ordines Religiosos, quos hactenus pere sui, alii Equestres Ordines Sae cutis XII l. &xlv. fuerunt instituti. quotum primus circi annum MCCXXXII. conditus a p. Barthotimo, patria vicentino, ordinis Fratrumptaedicatorum, dicitur Ord. Equitum S. Maria Gloriosa. suitque confirmat in Urboo IV.Con stitutione dataviterbiiΚat.1anuar. an. MCCLX l. Horum Equitum, qui Regulam pr fitebantur, erat viduatum, di pupillorum susci
vere Patrocinitim. racem ti conmidiam inter homines pro vitibus promovere ac fovere, prae sertim in nisi talia civitatibus, quae eruentis Gi
belli notum & Guelphorum pactionibus, ae intestinis odiis, besti ite conflagrabant.-Tunica alba,& subcinericia trea induti, cruc purpu tram in campo albo, duabus supta positis stellis,hraeiacebant, & vulgo fratres Gaadentes appella. Danti iti quod nullis Religionis solemnibus votie
ddicti, in adibus suis eum uxoribus de liberis vitam agerent. Eodem SaeculoXIlI. hoc est, an-M MCCLiv. Alexander M. Pontifex Maximus, Uidinem Franam ct Astitum Huritalis Lepra Arum S. Maari Hierosel mitisi stib Reguladana. gustisi confirmavit. eumque Privilegiis auxit a Gει. I m. mtuit, qui etiamnum in Anglia magno in honore habetur. Mitto denique alium Equestrem, sed non Militatem tardinem.-dictum,quem 'aones, Galliarum Lex anno MCCCL l. instituit in memoriam illius isderis, quod Magos ab Ori. mente ad Christum recens natum adorandum peraduhit. Equites suius ordinis deferebant signum
stellae torqui aut eo appensum, nee non vestis eonspicuo locoPhrygio opere attextum cumSyni
boloi As frant Regibas Ura piam, sed diuturanus non suit hujus ordinas splendor , quia ob
multitudinem grUariorum,qui, ferventibus bel tis,in illum admivi sunt, adeo viluit, ut Carolusin.
Galliarum Rex, μηπυ filius,illum Excubi tum Praefecto, ejusque satellitibus dimiserit. D. in reserendis Religiosis Ordinibus, qui saeuiis XIlI.& XIV.suerunt instituti, mutatis simh mihi feeisti satis. Sed quid MeriCanone ei rea Monasticam Disciplitiam in his duobus Sae4eulis praecipue statuerint, mox necesse est, ut pa eis verbis attinga .
M. Nimius profecto forem, si singula,quasae .XIlI. N X lv. circa Monasti eam Diiciplinam saetis Canonabus sanciti sunt, persequi vellem Rem totam igitur .paucis absolvam. iii primis pleti una pro ingressu Monasterat, seu pro te reptione ad Religibiam Professionis xlserris simo.