De incursionibus a Gallis in Italiam factis quaestio historica [microform]

21쪽

bis 452 bei Fabius 30 Jahr0 0chnset, o i glebi stoli das e bo derartigen eitangabe nichthonsequent uelinet indem e bald los das Antangsjahr, bald aueli das Entuli aussetiliessi. 'Narratione Polybii accurate inquisita et cum iiS quae Livius profert, Ollata haec contendenda nobis esse videntur: Cum ea, quae Olybius tradidit etiani apud Livium repe

riantur, multum abest ut Omnia ub hoc auctore relata parV aeStimemus aut prorSu neglegamuS.

Pars II huius quaestioni proXim anno detur.

THESES.

1. Q. Curim Rufus pugnam ad Hydaspou flvmoti ab loxaudi cum oro commissati deseribens compluribus cognitionis fontibus usus est.2. Quomodo Coenus in pugna ad Hydaspen Commissa colu lae Iin Indoruni adortu Sit, e Droysen eo uosto reet intellexerunt. 3. Oti episcopus Frisingonsis, ut itor a Fridorico in Italiam factum dicondo ornaret, librum Josophi do bollo Judato in usum adliibuit.

22쪽

I iiitolinus Laelinor natus sum in vivo assavia prope tallupoenam Sito a l. VI Kal. Sept. a. i. s. IIII pati Johanne quem iam duobus annis post in1-niatura mors milii sipuit. Diati Mariantia des gente Brandest notior, quae ante hos deuem annos de vita Heossit. Fido ad lietus sum ovangelieae. Collogium Frideleteianum gymni Silani egimoniai uim fi sequontavi quod illo sempore auspiciis V. l. 9u Sta Vi aguseri floisebat et a viris do tissinit Ee kardi i lioud adhiStolia amorem adduCtur sum. uotumno a. h. s. LXXIIII testimonium maturitatis adeptu Per quattuor lino et se monses in ead0mia Alb0rtina segimontana in Studii historicis se sutus sum utrius in seminarii liistorie sodalis fui. Audivi viros hos illo tri Mimos

quibus Omnibu' gratia ago Semperquo gratum memoriam servabo. Facultatem docendi adeptus uno in gymnasio tum inuens magistri uno reo ungor.

Inha It ' De incursionibus a Gallis in Italiam factis. Quaestio historica, pars Π, scripsit

25쪽

De incursionibus a Gallis in taliam factis Pars l.

Scripsit Gulielmus acliner. Capti V. Do Plutarcho. Plut vita Camilli . 2 sq.

De auctoribus, a Plutareti in stim adli ibitis, teli uestus Inde lecti0num Monast0rii SS 0 H. P0t 0rus: die uellen dos Plutaret in den Biographi00n de R0mer, haec lare in modi una proferunt. Ni0huosius p. 3 Pluturelii vita Camilli unitate compositionis, qua aliae vitae a lu

tarcho con Seriptae XCollunt, Omnino Caret.

Tribus uel Oribus usum ess Plutaretium illi uesio veri simillimum videtur, Livi 0, Dionysio, tertio aliquo. Plutaretium Livio nisum esse hoc argum sento Xplicari p0test, quod et apud Peterum l. c. p. 9 et apud Niolui0sium p. 10 seriptum vi domus. Livius V, 2 l ad tradit Imm0huit regu 0i0ntium v000m haruspidis diuentis: Qui eius hostiae Xta prosleuisset, i vietoriam dari, Xauditam in uniculo Plutarchus , 5 qui haud dubie pro prosecuiss0t' .laro solutus est erat hue Verba ita vertit: hor νακηi ὁ θεος

Ni0hu0sius p. 3 iudieat Plutarchum in Livi exseribendo persa ope Summa levitate USUm SSe, quippe qui parte quaSilam Livii perlogorit, sed sermultis locris selata non X reeenti lectione, Sed e momoria opi 0mpserit; quin etiam ea quae a Livio tradita esse Plutaretnis affirmat, apud Livium non legi. Dionysio Plutaretium usum esse sermultis locis demonstrari p0t0St, - . Peterii l. c. e quibu tum unum adsurro Satis est, quo consentiens eum Dionysio memoriae prodidit Liciniis ontroversiis compositis suartum diem ad serias Latinas adiunetum esse. Praeter hos rerum scriptores Plutarchum tortium aliquem auetorem X scripsisSe Nilhu0sius his argum sentis d0monstrat In narranda inundation laeus Albani Plutarchus Niehuestus Dionysii uetoritatem s00utus esse videtur, eum permulti 0ei inter See0ngruant. Nihilo minus Plutarchus t Dionysius de tempore minime consontiunt, cum ille auctumno, lite media aestate inundati0nem fuisse contundat. Haec eum apud Livium non legantur, torti aliquo auetore 'lutarchum usum Ss veri simile est. p. 7: Plutarchus Cum Livi et Dionysio cons0nti0ns radit oratores suis 'itutum, quidnam dii prodigi portenderent ad Delphicum rauulum missos esse. Cum autem Plutarchus Solus nomina oratorum addat, neeeSS est praeter illos tertium aliquem auctorem ab eo osse adhibitum Et qu0niam inter legatos Vir gentis Valoriae St. Nioliu0sius opinatur Plutarchum fortassu Valerio Antiate

26쪽

Quam sententiam illiuesii Comprobare non possum eum haec una res, quod innumero Oratorum Vir genti Valeria nominatur, non suffieiat, ut Valerium Antiatem a Philareh00XScriptum Ss Statuamus. Praeterea fieri p0tuit, ut is, sui Dionysii libros Xe0rpsit, n0mina oratorum mitteret. Nili uesio existimanti tres a Plutaretio auetores XScriptos SSe adverSaturia non Sum, quoniam n0n io milii agendum si, ut quibus fontibus Plutarchus oeis allatis usus sit, explieem, sed assentiri non possum putanti set Livium et Dionysium et Plutarchum odem e0gnitionis fonte 80 0SS0. suod permultis locis innus eadem proferant. Apud illi uesium enim haec leguntur p. 7 .,Quaria quam Plutarchus legationen ad Delptileum ora rubim missam enarrans adeo cum Dionysi consentit, ut sententia, eos X 0mmuni fonto hausisse rete non possit, tamen iiDe ipso μ' cum Livio consentiens X pressis verbis tra Et deum Delphicum etiam Sacra patria Latina Sacrumque in Albano monte instaurari iussisse. Propterea milii veri simile Videtur omnes tres unum und0nrisu fontum in usum adhibuisse. p. 5 . Haec Sententia et Plutarcho et Dionysio se Livio communis si sient0s perlongum t0mporis spatii in haud infeli riter eum populo Romano de gloria et imperio certaSSe, donee urbs decem annos continuos obS0ssa a Romanis capta sit. Quamobrem Veri Simile videtur omnes tres auctor0S X uno eodenissu cognitionis fonto narrata hausisse. Quantiluam non nego trium auctorum consensum tali modo Xplieari posse, tamen haec quoque eius rei Xplicatio stertur, ut Livium et Dionysium eodem auctore, Plutarchum e0ntra Livio Ot Diony Sio Sum SSO Statu muS. Sed iam inquiramus, qu0m0d Plutaretius capitu, suibus in eursiones a Galli factae traduntur, On SeripSerit. Livius o Plutarchus in narrandis primis Gallorum incursionibus ita inter Se OnSentiunt, ut veri simile sit illum ab hoc X eriptum ess0. Cum autoni narrati0ni Plutarchi DeilnSerti Sint, qui apud Livium n0n reperiuntur, quaerendum est, unde Plutarchus h0 l0e0S, qui infra maioribus typis XSeribentur Sunal SUrit. Plut 12. otii oίν και γODO L. ν 'M0 Artot L HM, HL Mara Hori, Di

Liv. V. 32.S. Camillusi di diei ab L. Apuluio tribuno plebi propter praedam

Liv. V, 32,S. aeuiti domum tribulibus se clientibus, sua magna pars plebi Serat. Cum percunctatus animos eorum

Itum iu his odis Plutaretius e. 4 Livium secutus est talibus, si innoxia sibi a iniuria sorset prim in quo sue tempore desiderium sui divitati ingrata facerent. si absens quindecim milibus gravis a0ris

gen erat.

Hi Plutaretius innia in unum e intulissu milii vid0tur qua Livius il magni mali ominibus compluribus oeis rettulit. In iis capitibus, qua hanc do ominibus relationum sequuntur Plutarchus ad Dionysium redisse videtur, quom iam supra Xscripserat. Cuius orba secutus momoria prodit Gallos ab Arrunt Clusino ad duetos irimum Alp0s transgri Ssos QSS0, ut tu Sium oppugnarent, eosdem autem, antequam Clusinos aggrederentur totam Italiam, qua Sita est inter Alp0 0 App0nninum montem, SubogisS0. Quae narratio quam Stulta sit quis est, quin intellegat Galli nim, si oconsili in Italiam invaserunt, ut Arrunt in pro u000ptis iniuriis ulciseerentur, non antea totam Italiam Superiorem expugnaviss0nt id suod 0rt longioris temp0ri res fuisset quam ut Galli 0tiani tum Clusium iro possunt. At lioe 01 spieor possumus, quomodo Plutarchus hanc narrationem omposuerit; quas nilia apud Dionysium t Livium discretas et contrarias inter solegimus narrationes, has Plutarchus in unum confudit. Dionysio nim XIII, 4 Plutarchus utitui de Arrunt refersens Plui. 15,4 'Im 4 isti pro ista δὸς ρ DionyS. XIII, 14 irassi υν τις νῆρ -

27쪽

Tum ea, qua Plutarchus initio eupitis 5 d migration Gallorum tradit, etiam apud

Livium V, 34 seripta videmus. Uterqu0 00rum narrat Gallos patria X00SSiSS0, suod propter multitudinem patriae solum alendis tominibus non suffieseret. Quorum alios ad Hercyniam silvam, Plutarchus Riphalos montes n0minat, quod nomen apud Dionysium XIV, 2 'Io rcis θνδρ υν legerat pervenisse, alios, postquam diu sedes suas inter Pyrena00 m0ntes atque Alpes habuissent, in Italiam transgreSSOS OSS0. Qua Plutarchus o. 16 dein do assori, X Livio XSeripsit, quamquam ei persuasum erat haec minimo cum iis, qua ipso Dionysii auct0ritat0m se rutus do Arrunt duce Gallorum contra Clusium pr0fici seuntium tradit, eonssentire posse. Livii 40rba secutus Plutaretius c. 6 narrat: Plut Via Iahoνεε ειθ et ἐκ oti tot ν Liv. V, 33, i Tu Seorum an tu Romano-

minime accurato perlo ζissae mihi vid0tur id quod otium alii i0huosius i. c. p. 0, 13 et H. Puterus i. c. p. l - i vitio dederunt Plutaretius, sui ne hunc is uidem loeum sex Hesenti lectione, Sed ex memoria deprompsit, rapud Livium iri duodenis duode vie nis urbibus legiss sibi videbatur.

Totum aut0m hunc locum sex Livio exseriptum narrationi sua minini apte insertum eSSe, Plutarcho ipsi persitusum orat, nam postquam X posuit ἰallos ab Arrunt arcessito tum demum Contra Clusium profect0s As0, uni iam tota Italia sup0rior ab iis oecupata esS0t, pSe addit: Sed haec quidem multo Superioribus temporibus uota sunt. - ' λλα at L stἐν IrρGZ9 λὶ

Hoc ips0 000 0rspicere possumus Livium se Dionysi uni in iis, qua de Arrunte referunt, eundon auctorem Deutos esse. At Livius, eum uri simit non putar0 Gallos ab Arrunt Clusium duetos primos in Italiam invasiss0, opudiat auetor0, qui ei eum Diony Sio communis erat . 34, alius Vestigia secutus est. Quae Plutaretius c. 7 assert Dionysio Xseripta esse mihi vid0ntur, quod Plutarchus consentiens cum Dionysio XIII l8, narrat untini tantum X Fabiis, n0m in Q. Fabium, pugnae

interfuiss0 tres Fabios e0ntra Gallos dimi enses Livius V, 36 tradit. - Tum Plutar hiis sesertc. 7 Gall0s 0gatos misiss0, qui postularent, ut ille Fabius solus sibi traderetur, si v quod hoco veri simillimum videbatur, sive quod Dionysium non aeeurat port0git, qui XIII l, tradit Gall0s 0p0seisso, ut sibi illo Fabius et frater iv - ὸν ardea καὶ ιν δελνὸν ah TOL

traderentur.

Plutarchi e 1 totum sex Livio sumptum esse vid0tur hoc unum Dionysio debet, quod in Xercitu Romanorum quadraginta milia armatorum fuiss0 tradit - Dion XIII, 9 etologiones pugna inf0rsuisse relari . Livium in usum adhibitum esse haec Xempla

demonstrant:

Plutaretius ut Livius V, 36 10 tradunt cognitioneni d postulatis Gallorum a senatu

ad 0pulum reiectam esse, populumque religionem pr0pter violatum ius senti uni obieetam adeo Oni sempSisso, ut Fabios non modo non trader0t, Sed etiam tribunos militum consulari p0testate crearet. Tum Gallos Romam proseis00ntes nihil X agris orum, suorum per fines iter fecissent abstulisse urbesque prautereuntes Romam S petor clamavisse. V. 37, D.

Doinde ut01 qu 00rum tradit tribunos militum religiones tuoque negleXiSSe, neque litavisse neque haruspiee consuluisse. Plui. 18,6 Liv. V, 38, l. Illud quoque apud utrumque Seriptum Si tum nihil extra0rdinarii nil)0rii aut auxilii quaesit una Sse, quamquam onuini contra Fidenates a Veient0s t ad leviora bulla 0r0nda dietat0ros ureass0nt Plui. S, I iv. V, 37 2. Plutaretius 19, 9 narrat Romanos ab urbe nonaginta Stadia progreSSOS Sso et apud sumon Alliani conssedisse quod haud pr0cul a castrorum loco in Tib0rini influat Livius narrat V, 37, 7 ad und0eimum lapidem deursum esse quod id0ui est intervallum. Hult seli enim: grie h. . Om Metr. p. 51 sqq. editi0nis prioris denion strat et apud Polybium et apud Suidum

oeto stadia millo passus pontin0r0. Quare Plutarchil pro duodenonaginta, quem numerum eties undena Offieiunt, nonaginta Coni 'cit. Doni quo pugnam ipsum Phitarchus eum Livio consentiens si lar d0scribit Plut 18, 10 Aete male instrueta a Romanis turpit 'r pugnatum si Laevo in nu eorum a Gallis statim insumen compulso, dextruna cornu in Cursioni hostium pudens a planiti ad tumulos e subduxit

et postremum Romam fugit. Cornus sinistri maXima pars Veios fuga putiit, Sed non modo nihil praesidii, sed ii nuntium lividunt cladis Romam iisit, quod nane putabant urbem iam a Gallis dirutum Ss0. Ii v. V, 38. Qua Plutarchus c. 9 d di0bus selastis assert, ab eo ipso ornandi causa ex libro Qua0Stion uni Romanarum, quem ipse composuit, in Serta Sunt. Item a qua Plutarchus e. 20 0 um a d virginibus VeStalibus, do igni perenni ab iis custodito tradit, X 00 ipso libro sumpta osse mihi videntur, reliqua auteni sex Livii historiis X seripsit. Cum Livi V, 39, nim Cons0nti0ns narrat . 20 Gallos magnitudine victoria v0lut obstup0saetos turba spatium effugiendi dedissse, et antequam Romam profoetieSSent, Spolia caesoriana l0gisso, lucta distribuisse. - uni apud utrunaque Seriptorem binis locis Liv. V, 39,11 V, 40, 7. Plut 20, 3 t l, - contin0moratur, quomodo flumen Quirinalis et virgines Vestales cum igni t aeris oli luis aufugorint. Uter tu eorum memoriae prodit pleraque Sacra in d0lia coni0eta a virginibus Vestalibus d 0fossa esse. De 0 in dissentiunt:

28쪽

Plutarchiis c. 20 narrat illa dolia sub templo Quirini terra bruta esse, Livius aut0m V, 40, 8 Sacra condita in doliolis saceli proxim aedibiis flaminis Quirinalis d0fossa ess0. At non est, cur Plutarchum hoc: De alium auctorem in IISum adhibuisse putemus, quoniam e saepse libros a Plutarcho se festinati0nem et parum aesturat confecto esse vidimus. Quam sententium eram esse tiam X eo apparet, quod h0 ipso loco Plutarchus ad 0rbum cum Livio c0nssentiens de Albinio, h0mine de plebe, refert qui cum infantes Xoremque plaustro vehens virgines Vestales c0nsp0Xisset, Statim Xore et liberis depositis, virgin0s imposuit et

impositis occasionem estugiendi in Graecam aliquam urbem, apud Livium Caere nominatur praebuit. Η0 quoquo loco lutaretium summa estinati0ne usum esse manifestum est, qu0niam Caer a Graeci conditum non SSe inter omne con Stat, de qua re conferendus omm Senu S

earnauia devovisse eos Se pro patria tradant. V, 39,2 non porta claUSIS non armatos esse in muris rettulissent.

p0rin. V, 41,5 nio die reli et praesidio. nequis ex Capitolio impetus fieret. It0m quo eum Livio consentiens Plutarchus narrat, quomodo initi uni caedis senum factum sit, cum M. Papirius in caput unius e Gallis, ilia barbam ius manu 0rnautSerat, Scipionem eburneuna incuSSiSSet. Tantus eum sit apud utrunti suo non modo rerum Sed etiam Verborum ConsensuS, quae

diser0pantia a Livio apud Plutarchum inveniantur, a levitat se sestination Plutarchi admissa esse iure mihi e0ntendere posse vide0r. Velut cum apud Livi uni segisset Gall0s per totam urbem dissipatos in forum redisse ibique senes conspexisso id festinanter l0ut una ita mutavit, ut in foro, non in modi utri aedium sonos sedisso Serib0r0t. Itemque quod tertio demum die p0S pugna mollisensum Brennum ad urbent pervenisse tradidit, id se falsa capitis Liviani3 interpretatione ortum osse videtur, quod quid0m caput tiam ab honiinibus doctis nostrae aetati parum secte intelloetum esse supra demonstravimus, Pars I p. 3. Ibi - , 39. cuni legi SSet .,Omne inde tempus suspensos ita tenuit animos usque ad lucem alteram, Plutarchus hae Verba sic interpretatus est, ut diem alterum post proelium intellegeret, et alio l0e 39, 7, ubi Livius hae habet: Deinde sub ostensum s0lis invasur0s tuni in noctem dilatum consilium esse, postrem tu appropinquans Xanimare, A tertium post proelium diem perperant interpretatuS St.

In describenda pugna, qua Ard0ates, Camillo duee, Gall0 vicerunt, Plutarchus e. 23. Livii auctoritatem secutus est, iv. V, 44 0 45. Cuius narrationem cum in brevius cogendunt Cen Suisset, orationem a Camillo habitum silentio praeteriit, id qu0d tiam alio loco, quo lutarchus Dionysium in usum adhibuit, perSpiciemuS. Maior par eorum, quae Plutarchus c. 24-27 de Camillo dictat0r diet ut Ardoa Veios adcito, tun d Capitoli virtut Manlii servato assert e Di 0nysio X Seripta Si paucis tantum l0eis Plutarchus Livio usus est qu0d liis xemplis demonstratur Plut 26 Rafaia actori ες coλ .c χxi Dionys XIII, id υν αὶ ἰχνxi λεγει

Qu0mod Plutarchus a qua de vita Camilli exponit in unum eo serit, dilucide X capite 2 intolligitur quod ita comp0suit, ut initio Livii, tum Dionysii veStigia Sequeretur, quOS auctores ad verbum Xseripsit. Iani a quae tradunt, Conferan1US: Plut 28 νόσος γε οικουργησεν D Liv. V, 48,2. urgebat Gallos pestilentia

τον - σκηνουντας ἐν ρειπίοις. etiam, loe, iacentes inter tumul6s castra habenteS.

29쪽

2 loco ab incendiis torrido et vaporis

Ex omnibus his oeis apparet Plutarchum operam dedisse, ut ex quae Livius saucis abs0lvit, pluribus v0rbis atque copiosius explieuret. 3. gens minorique me frigori adsueta, aestu et a

gritia Singulos S0peliendi promisce ae01 vatos timulos hontinum urebant). V 48,5. - neque ferri ultra sum0s poterat. 6. 0X0rcitus Capitolinus diuinde die prosp0etuns, equod auXilium abdielatore appareret, OStrona Spe 01i

47, H intentiores custodia apud Gallos V, 48,l indutiae cum Romanis laetae et contosi uia perniissu impel'ator uni habitu. S. Senatus habitus, tribunisque militum negotium datum, ut paciscerentur Indo inter Q. Sulpicium tribunum militum et Bronnum, conici sui transueta re PSt, et mille pondo auri preti uni populi Detunt. Omnia pia in ioc capitae apud Plutaretnim ei iuntur Diony Sio Sumpta Iunt, quocum Plutarchus a Livio discrepans On Sentit. Plut 28,5 εαὶ Ουτοις γενοειεν Ἀν ρκ 0ν Dionys. XIII l3. Illi α ρκμc IrεTF-

dura iniqua asserentes mala fide egisse. Nec minus hoc ips loco perspicuum est eundem Plutarchum ea quae Dionysius tradidit, accuratius Xseripsisse quam iam euius per illud fragmentum Dionysii XIII, 13 conservatum est Plutaretius enim commemorat Gallos prinium Oeculte mala fide egisSe, tum etiam aperte aura abstulisse et momentum librae in diversam partem impulisse, lut 28,5. Iam ad reliqua progrediantur quae Plutarcho et Dionysi e0mmunia SuDt Plut 28, 5. di ρεννος ἐήν Diges c0ν - Dion XIII, 13. O Kελιος - TOGOLTOP

EX lio quoque loco perspici p0test Plutarchum ea, qua in fragmentis i0nysii in breviu coaeta leguntur, aesturatiu tranSSeripSiSSe. Cum iam negari non possit Plutarchum totum caput 2 ad auctoritatem vel Livii vel Diony Si composuisse, hoc unum e tertio aliquo auctore Sumpsisse videtur, quod Septem per menses arcen a Galli obsessan eSSese tradit, c. 28,2. Diserepantia, quae inter Plutarchum et Ρolybium est, qui Capitolium se per laten Se obsessum esse tradit, lapsu calami faeta esse mihi vid0tur. Nani similitudo notarum, quibus Graeci in utro lue numero ut unius', tanta St, ut librari0rum culi facile in errorem indueantur . Pugnam, qua Galli a Cana illo prostrati Sunt, describens Plutarchus commemorat Gallos s0Xaginta stadia Roma profecto fugat0Sque SSe c. 29. Quod intervallum, si ad Ronianam men Suram revOeatur, aequale St et Inilibu paSSuum, quae a Livi V, 49 sieruntur, nain mille passus et stadia continent itaque Plutarchus, cum et Stadia octies multiplicaSSet pro pleno numer rotundum SeXnginta ' CripSiSSe videtur. II hau d in torvallo ita cetera, qua in cupit 2 seripta videmus, Plutarchus XLivio sumpsit, nisi quod ion nulla pluribus Verbis X plicavit. 0 uniani asseruin Livius V, 49, meinoria tradit astris Galloruin Capti S Iuno ad unum caeS0S SSe, ut ne nuntius quidem cladis relinqueretur Plutarchia autem, ut hane cladem Gallorum copiosius persequeretur, non modo tradit barbaros magna caede fusos Sse, sed addit etiam fugientes alios ab insequentibus Statim occis0S, alio ab incoli circumiacenti uni pug0rum et urbium truci

In narranda altera incursione, quam Galli a 367 in fines Roman0 Deerunt, lutarchus operam dedisse mihi Videtur, ut ea, ciae Livius et Diony Siti mem0riae prodiderunt, coniungeret. In eo quod Gallos ad Anienem lumen castra p0Suisse refert, Liviuiu VI, 2,4et , in pugna ipsa describenda Di 0nJSium XIV, 12 Secutus St, qui hoc ann agr0 Albanos

30쪽

vastat0s esse tradit. lutarchus et Di0nysius enim inter Se consentientes Xponunt agros ante Oculos vastari Camillum passum esse quo Galli effunderentur et epulantes potantesque minus idonei ad pugnandum fierent. Illud quoque ab utroque traditum est maximam vim Gallorum in usu gladi0rum fuisse, quos barbar modo desuper inferre soliti essent, R0manos galeis ferreis atque cutis firmissimis SOS SS0. Ceterum utrum Omnia, quae apud Plutarchum de hac pugna Scripta Videmus, e Dionysio an e alio guo auctore XScripta sint, diiudieari n0np0teSt, cum non omnia, quae DionySius de hae pugna eXp0Suit, ad nostram aetatem pervenerint. H. et erus i. c. p. 27 Ann. 2 contendit et Livium et Dionysium, quem a PlutarchoeXScriptum esse ipse quoque Statuit, Claudi Quadrigario S0 esse, eum Omnes tres narrenta 367 a Chr. pugnum ad Anienem lumen factam esse, qua Manlius illud cognomen adeptus sit. De lutarcho quidem Peterum erravisse manifeStum est. Anienem quidem commemorathie auctor, sed do certamine Manlii nihil profert agros a Gallis tum vastatos esse tradidit, qu0d 0c 000, ut supra demonstravimus, DionySium SecutuS St. Ne Dionysium quidem Peteriis recte interpretatus est, nam Dionysius Albanam incurSionem prius laetam ess opinatur quam illud certamen singulare Manlii, id qu0d ex his verbis dilucide apparet: ho Λελ tot L I iiij εκ δειrερου rearεεοντες Tri χωραν λην lauiaνην Droρθovi ,' qua de re infra paullo fusius disSeremus. Livius denique complures cognitionis fontes in usum adhibuit se loco allat non Claudium Quadrigarium, sed alios annalium Scriptore SecutuS St. Quo 0eo apud Plutarchum de incursione anni 367 a Chr. agitur Seripturae lapsus Oecurrit, quem admodum antiquum eSSe manifestum est, quippe quem P0lyaenus, Strat. XIII, 7, 2, cum lutarchum X scriberet, tum admisserit. Apud Plutarctium enim inter incendium et proximam incursionem O 23, quem numerum Livius assert, Sed 13 tentum anni intercedere dicuntur. Qui numeru Scripturae errore illatus esSe videtur, nam uterque tradit - iv. VI, 42 et VII, 1. Plui. c. 42 - anno incursionem proXime Sequente primum e plebe consulem creatum SSe a 366 . Pr0laeto Scripturae mendum Similitudine notarum explieatur, quarum haec St

Ceterum hunc utriusque Scriptoris de unier dissensum Si quis ita Xplicare volet, ut AStinatione Plutarchi induetum AS arguat, go non repugnabo fieri enim potuit, ut PlutarchuS,

qua uti solebat in leg0ndo festinati0110, uni in locum Livianum VI, 42 6 incidisset, ubi Scriptum

est pluribu auctoribus Magis adducor, ut iredum deest haud minus post innos ea aeta pro post Vel legeret ante vel postea cuni hunc de altera Gallorum incurSione locum conscriberet, memoriae errore decuplus ita apud Livi uni sibi legisse videretur. Haec p0Stremo de Plutarchi libro c0 tendenda nobis videntur Eorum quae lutarchus tradit quoniam perpauca tantum apud Livium et Dionysium non commemorantur Sunt autem

haec Quae de diebus nefastis cap. 19, 20, de Numa, de virginibus Vestalibus c. 28, de septem

menSibuS, per qu0 Capitolium ObSessum sit, narrantur , go Sie Xistim Plutarchum Omnia fere, quae de incursionibus Galloriani tradidit, e Livio et DionySi sumpsisse. Qu0s auctores cum XScriberet, Operam dediSSe, ut ea, quae hi quidem haud raro dissentientes tradidissent, in unum coniungeret Persaepe lutarchum Summa levitate et festinatione usum Sse.

Caput VI.

Perni ulta, quae Dionysius in Diodium profert, cum iis, quae apud Diodorum Scripta videmuS, hine consentiunt. Dionysius consentiens eum Diodor non tres, Sed duo commemorat legato a Romanis Clusium miss0s esse Cominium dimissum osse, ut Romani in Capitolio obsessis peni auxilii augeret. 0inde pugna Alliensi eundem fere numerum armatorum Romanorum interfuisse uterque eorum tradit, Dionysius quattu0 legiones, i0dorus viginti quattu0 milia militum fuisse dicit. Fragmenta, quae ad incursiones annorum 6 et 361 pertinent, uterus aliter ac Κies s lingius fouerit comp0nenda esse arbitratur . . r. 294 Sq. Qua in re erraSSe mihi videtur, quod fragilientum 2 post fragmentum 1940nonduin non est. Peteriis iis nititur, quae a ceteri Scriptoribus narrantur, sui pugnam ad Anienem factam esse tradant, antequam agri Albanorum vastarentur, Peturus Plutarchi et Zonara auctoritate utitur. At Plutarchus, ut Supra demon Stratum St, Opertini dedit, ut ea, quae Livius et Dionysius dissentientes tradiderunt, Coniungeret Anionen nonii nat, aStationem agrorum Albanorum narrat.

Onaras Anienen oninino non nominat et Plutarchum aequo a Dionem adhib0ns certamen singular Manlii uni incursion in fines Albano laeta coniungit, ut infra demon- Strabimus. Propterea hi duo auctores sententiani 'eteri fulcire nequeunt. Ac Livius VI, 2 ap0rto diuit pru0ter Claudium Quadrigarium plures annaliun Scriptore in e consentire, quod agros Albanos vastatos SSe Seribant, antequam esertamen ad Anienem flumen Ommitteretur. Dion 3 Sio tuoque hunc incursionum ordinen proprium fuisse, e ipsius Verbis apparet, dicit enim Frg. 12 Aελιο xi 'f'otii εκ ενιερ o D reat ενον εἰς iv χ υραν 'νυλ 'avxὶν ἐπορθονν. Hoc loco primani incursionen post incendium intullogi necessu est. Id quod tiam x Polybio II, 18 scaeaγενομεν υν ta λιν c0ν Λελε υν εἰς υλὶ qai et e Plutarcho Cam. 40 apparet:

Plutarchum a qua de primis invasionibus a Gallis in Italiam saetis apud Livium tDionysium traduntur, coniunxisse, iam eo capite domonstravimus, quo de Plutarcho egimus. Eadem coniunctio cum etiam in libro Appiani opstriatur, manifestum est Appianum e Plutarcho hausiss0. Multa quoque alia Plutarcho et Appiano communia sunt: ex quibus aeo asserro satis est: 0gati Romanorum Clusinos ad pugnandum incitant respondetur legatis Romanis Gallos, quibus agri pus sint, facere non posse, quin e finibus Sui emigrent ac novas Sedes quaerant. Mirum esse, si R0mani sibi Clusinos obsid0ntibus obsistant, qu0niam Galli Romanos, quae Velint, facere patiantur. Hoc loco eadem fere Verba apud utrumque scriptorem

inveniuntur: