Epistolarum Pauli Manutii libri 8 tribus nuper additis. Eiusdem quae Praefationes appellantur

발행: 1569년

분량: 689페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

261쪽

quo equidem sensu, ac iudicio meo delemr mustre magis , quam Ciceroniana ista eloquentia, quam tu mihi , ioco fortasse, obiec)li: cum tamen i tili quoque eam minime diplicere, tuorum scriptorum et gantia significet. De discessu tuo, quamquo ad tua uoluntatem accommodare consilia mea minime liceat, cupio tamen mibi tempus definiri. Vale.

Patauium. NON mediocre amoris argumentum , quod

de filiolo gratularis, o sperare te significas , ut patri etiam orationis latinae facultate antecessat.quid ergo ille tibi magnum uidebitur praestare, si opinione , O fama nos antei erit eloquentiae' ego illi, qua primum hora editum in lucem uidi, bonam mentem. precatus a Deo sum. hoc nobis debet esse antiquissimum ; hoc ei si contigerit, reliqua iure conte- vinet, aut, si uoluerit, facile consequetur. mea verssudia si imitabitur, quae certe, quod fateri sine ar- , rogantia possum , ad bone tum referuntur e aditus ad laudem discites non habebit; quo mihi Rudiose contendenti fortuna semper nescio quo meo sto uiam interclusit. uerumtamen, mi Sambuce, cum tua,

tvrq.similium fruar beneuolentia, quid desiderem cquid potest esse amicitia lucimius s quid etiam stultivo us f cum est amant inter se boni uiri ; sin- aer eos q/ι se certamen amori oscij. equidem ,

262쪽

da te quid sentiam , si ad te ipsum scriberem, certo scio , qui tuus pudor est , legeres inuitus . t flevi tibi do iudici, mei grauem adolescentem, adde, si quid vis r nibit enim tribues immerenti

- : quem cognoui tuis laudibus , me narrante , etiam atque etiam laetari . quod si tenerem a tem eloquentiae,sicuti tu invistola tua,amore potius in me, quam iudicio, effusus , existimas e sant .coloribus egregiis imaginem tuarum uirtutum e primer eme voluntatem uero istam, O praecla roseonatus ad augendas fortunas noctras, de quibus

postridie , quam a uobis disies, quiddam in sermo he significauit, mehercule sic ornarem, upiabit esseposset istuctrius. de quo quia tam amanter

eogitaiti,gratias agerem r, , ut perpetuo cogita- res , atque ageres , cohortarer ; si hoc humanitas tua , illud amicitia nostra pateretur. ut ut autem res ceciderit; ca te enim principia sunt; exitura praestare non poten partes meae non requirentur prosequar enim uel beneficium laude, uel animum certe tuum memoria sempiterva. Vale. Veneti,

sta sum perturbatus, ut me tamen hominem esse meminerim, illum in hanc uitam , tamquam in illo pitium, ita esse ingressum, iit accitu sum mi Dei, aeternum illud caelest domicilium petiturus, ali quando '

263쪽

quando discederet . quod se me casusi te nec opina

tus ita perchi et . up omnino iacerem: excitarer tamen prudentia litterarum ιuarum , in quibus de luctu minuendo idis uias egregie, tuamq. declarastum homine Christiano uignam bonitatem , tum erga me beniuolentiam simgularem. verum ego,optime Sambuce, multis iam in Oi tuniis hoc sum assecutus , ut fortunam ipsam didi erim contemnere: quae mihi, ut eripiat reliqua, numquam adimet ea , quae nec im dedit , nec dare cuiquam potest, x ibam mentem , optima studia, pietatem in D ιm . Traeclare actum opinor cum filio meo .stμsturco Pectu, cst consuetudine caelenium animorum: non angitur curis: non hye ducitur: nihil timet aduer

sum . at nos, qui dicimur uiuere, quibus hac falsae ducis ussura nihil en carius, quam multa exercςnt quid laboramus , quid cupimus, quod etiamsi contingat , animus acquiescat f itaque uere sapientes homines, non ut diu , sed ut recte, o cum uirtute inuerent , optare soliti sunt. quod equidem conor in , ut spero, consequar. nihil enim magis cogito,

nihil stedio , quam ut semiam studiis meis,

uam , ut uitae rationem Deρ simul hominibus aQuando possim reddere. Quare, cum me uocas adscribendum, confirmantur consilia mea iudicio tuo .

ac tu quidem in hoc ossicio cohortandi facis idem ,

quod multi: quibus facile possem satisfacere, si perdo sica negotia liceret , sed, obsecro, nolite exitio uram recum stinare. uobis enim certaeue

264쪽

ra: nisi

m s s

1 Pa s T . LI B . Iv 2q expedita sunt omnia: inibi unicum est uectigal imo tria mea: qua liberos alere , tueri familiam cogor si negligam, deseretur humanitas: sia, ut 'beo, diligenter curem , iacerestudia necesse est, quae solutum curis omnibus animum postulant. At Aquilas ipsa tibistudia studium ferent. Cane aliis cantilenam istam , mores , ac tempora ignorantiabus : mihi non persuadebis experto. uetus illa Principum virorum benignitas exaruit. inaniaρlerique sequuntur, nihil solidum amant, nihil ma ficum, nihil illunis. Vides alios, quasi perdendis tantum fugibus nati sint, immanibus epularum sumptiabus opes exhaurire et alios , quasi etiam homines ipsos, non modo ges, perdere pulchrum Habe ros effundere, coilectos acerbisme in ea bella,quaen stitatem agris, urbibus incendia, humano generi, aliena stultitia miserrimo, cladem, O exitium importent. Musae interim ubique locorum algent, neglectae ab lys, qui fouere eas ut maxime pol rant ; ita maxime debebant. Etiam istud indignum, quod exsistunt , qui specie libertatis gloriolam au cupentur.; eam uirtutem, a qua longis e absunt, quo familiarem suam sic in ore habeant, ut amare uideantur . Verum haec satis, aut etiam nimium fortasse multa. Vale. Venetise. '

265쪽

GAS PARI. CONTAREN Q

. A C ARDI ALIRomam o

C v M neque haberem , quod tua magnopere interesset a me scribi; ct te scirem summis occupationibus assidue esse districtum: tamen faciendum mihiputaui, ut aliquid omnino ad te litterarum darem. ad meum enim .cium ualde pertinet , te , de nobis optime meritum , intelligere, ct quo test

dio colam , ct qua tuorum in me meritorum memoriam religione construem. quod, ut stero , conse quar litterarum bono. nam, ut remunerare umquam possin, sperare uix audeo: ita multa sunt, quae ad me iuuandum vicia sunt a te profecta . ut enim omittam, quam bonorifice de parente meo Oloqui, sentire solitus sis, cum ita dicas, tibi nullius olim iucundiorem consuetudinemfuisse, nullius cariorem nunc se memoriam: ut igitur hoc omi ram, quod in summi beneficii loco soleo ponere ocuanti iliud apud me debet esse ponderis, quod olim me adolesientem uir clarismus, non tu quidem sopitom, sed tardiorem fortasse, quam oporteret , adsudium summae laudis excitasti. cuivi temporis recordatio mirifice me delectat. sic enim argumen-ror: te, cuius iudicium e t acerrimum , numquam me ad uirtutem fuisse cohortaturum, si te frustra id facere existimasses. tantum autem uirum, quantus

266쪽

, pr set. LI h rv rus ipse ominum consensu gentium Oes haberis, de nobis non pe e sperare, mihiperiucundum est cogitanti, apud alios, si qui audient, etiam honorificum. mare nunc quidem id , quod mihi pro tua summa humanitate facillimum est , ago , ut , quem pro tot ac tantis incise animum debeo , eum mepraestare tibipersuadeam. quod si peream ui-am,qua adpraestantissimarum artium cognitionem iter es, tantum procedam, quantum profecto, ns me aliqua res impedierit, procedam: nae illud e iam aliquando esciam, ut, te de nobis esse bene meritum, magnopere laeteris. Te interim si rogem, ut, quemadmodum instituisti, me diligas,

clam imprudenter . neque enim dubitandum en, quin tu uelis in eadem erga me voluntate, cum humanitatis, tum constantiae causa, permanere. magis illud mihi est elaborandum, ut omnes res, quae ad te colendum pertinent, sudiose faciam: quarum se ullam sciens praetermisero, nefarie me peccasse l. confitebor. Vale. Veneths .

BENEDICTO. ACCOLTo

C v M primum Venetius reuerti , eram est ρssus aliquantum de uia, eo morbo, qui me Ferrariae satis grauiter afixit, nondum plane i naturo tamen magnitudo meae in te obseruantiae ,

267쪽

ut ad te scriberem . quo genere vici' quam mihi saepe apud te sit utendum, intelligo. namo cum eo ipso die , quo mihi aditus ad amicitiam. tuam paruit , demeti commodis o ornamentis nou com

resolum ,std agere etiam coeperis: omnino, Ri u lim id quod maxime uelle debeo , quibus me studiis a pueritia dedidi, i s haberi non indignus , otia genter ineunda mihi ratio est, ut istam tuam d me gendum tam pr pensam uoluntatem plurimi a

pici me Oesse, O semper fore significem. id hoc

tempore, nisi litteris mittendis, qua re alia conse-qua , non video . facultatem majorem si umquam nactus ero, arctissime complent , neque dimittam prius , quam id tibi saltem aliqua epc parte persol-1 iam quod interea a me deberi non solum non dis- mulo ,sed etiam apud omnes libeηti e praedico .cuid enim mihi esse poten, non dicam honestius, , sedgloriWiui , . quam te, uirum omni genere uirtutis excellentem si ma dignitate p edit'm,acem rimi in cognoscendis hominibus iudicii, nullum o

cijgenui, alit studi , qud quidem ad meam siue

utilitatem, siuet laudempertineat , prsetermittere emebercule nulla res fuit quae nos ad probitatis , O doctrinae opinionem commendare magis posset. ita- qtie, quod ante faciebam domestico tantum exemplo commotui, ut per eam uiam , quam mihi pater meus tritam reliquisset, expedito cursu adsummam

268쪽

tiari urit

scio nune, iudicio de me incitatus tuo. cui uereor quidem ut resi ondere posmoet estsane disscilliinuvi sed tamen, quoniam ita tempus omne meum traduco, ut, quantum ualetudinis ratio patitur, in litteris uersier, ,o asi diuturnam sitim explere cupiens, dem e fontibus, unde ista fluxerunt, quae sunt lau- dum tuarum maxima, diligenter haurium non dessero fore, ut O homines oscia tua bene posita exstament,et tu,qui tibi a me ructus debentur,eos no contemnendos aliquando percipias. cuius rei maturitas dum ueηiat, ea interea mei oscis, tui meinoriam summa cum beneuolentia sancti siue,ac religiosi me colere ; tuae uero humanitatis, eam uoluntatem, quam ad me iuuandum tua spoute contusiui,perpetuo retinere. quorum alterum ego quam potero diu genti e faciam: alterum tu ut facias, propter iu-ered bilem naturae tuae benignitatem , ne admone dus quidem es. Vale. Veneri s.

EIDEM , Ferrariam . S v.M M o studio maturabam Ciceronis ediationem. omnino id erat caussae , cur ego rarius , quam debeo , ad te scriberem . sed mehercule neerra erat , de qua possem scribere . de publicis enim non licebat: de priuatis autem quid est, qu id dei diare te post Q grauibus morbiis, annona, ct bello, uniuersafere riurias assecta contabescit. in his ma-bi pacem omnes , tamquam unicum remedium, ex q petcbant o

269쪽

2 8 PAVLI. MANVTII petebant: quae si daretur , amissas uires recuper re di*cile non erat. Arbitrabar , cum Ciceronis epistolas emisissem, fore, ut Ferrariam lossem excurrere . id ego, primum, honoris caussa ut te uiseerem, optabam; deinde , ut tuis doctissmis sermonibus fruerer, quantum per humanitatem tuam liceret, per quam certe licuisset plurimum . novi enim , quae tua sit cum facilitas, tum in me beneuolentia sed nostrae uoluntates , ut nauigandi cursus, quan doque commutentur, necesse est, nisi fortunarum nostrarum fieri naufragium velimus. . itaque,vs exirem , meas res cum vidi non ferre , Uutaui Vtionem ,1 ct , qliamquam eram occupatus, tamen

seci , ut hanc epistolam mitterem, quae te, meam uicem, quasi salutaret . ea ne hoc vicium t co non . praestaret, ad Octauium nostrum , i s litteris, quas ad sim dedi, alligatam misi, qui tibi redderet, cum uacuus esses . quod ille ,.qui ct commodissmus, io prudentillimus est, non uereor quin essecerit. De meis rebus si quid audire uis: ut in aduersis,pe me non habent: haberent optime , si pietas esset in iis, in quibus maxima, si quid merita ualetis,

esse debebat. Vale. Venetiu.

S v M N Artuafacit humanitas, ut , etsi mea sumsntum deficiat , litteras tamen ad te mittere ne dubitem . non enim uereor, eae ne tibi molestae sint ...

quin

270쪽

I IPIs r. LIB. Iv 24st quin ita te interpretaturum confido , ut hoc meum

studium existimes esse non ιbscurum signum pietatis in te meae. cui quidim pietati, quod uix feri posse credebam,' magna sane accessio facta en lectione tuarum litterarum . nam , cum antea pro

tuis maximis Osingularibus erga me fladiis essecise ses , ut plus, quam tibi, ciberem nemini : nunc propemodum es consecutus, ut ipsi tibi plus, quam de-.beo , debere non possim . quanti enim illud, quo pistolam clausisti , apud me esse putas e te non dubitare, quin ego, omnesq. mei, quanti amorem iure meum, atque doctrinam facias, aliquando simus intellecturi . ego uero iam intelligo ; neque quis am est meorum, qui aliter sentiat. sed de amore. quod scribis, uere tu quidem facis: es enim isicerte summa cum obseruantia singularis. de doctrinavero, neque prorsus assentior, ne me ipse, qua iure minime debeo, nimium videar amare: neque val-'

de repugno , ne, quod est in me honorificum, stulte rei ciam. ut ut tamen est ;siue tu amoris, O hum nitatis abundantia , quod interdum adducor ut credam; liue iudicio, quod mihipersuaderi libenter pa- . tior; siue utraque re permotus, tantum mihi triabusi , quantum ego postulare sine rubore non au- : maximas tibi gratias habeam , necesse est; quod ad eius ipsius , quam in me esse dicis, doctrinae , Audium , quo antea naturae inclinatione propende- bam , vehementer me impulisti. ita enim usu fere

feriresolet, ut, quae laudes a tui similibus, ides

SEARCH

MENU NAVIGATION