장음표시 사용
201쪽
mbret & in te minis ita concludere, limitare, ει diadereas.
Terit, atq; de ipsa Romin decisione gloriatur, & exultat, im gens se non inuenisse aliouem Doctorem in mundo unquam illi s contradicentem. Sed vide quasit quomodo bonus Iason abutatur auctoritate Romani : qui quidem non in quitur detestamento inter liberos: scit detestamento inter venientes intestato, qui non sint de liberis: vi ex eius inspectione clarissime liquet. 63o Satis autem costat i ex his, quae iam supradiximus nu. 6is. usq;
gam taeduis entiam inter unam ,& alteram testamenti specie multoque maiori priuilegio decoratum esse ipsem testamentum i ter liberos, quia sietestamentum inter venientes ab intestato,e81 qui non sint desiibriis. Et in speciei differentiam hancinterna
moratas duas testamentispecies t vi,scilicet, testamento inter liberos, quamuis impersecto romus testium non sit necessuius rIn test imit autem inter venientes ab intestato, qui non sint deliberis, requiratur testium rogitus: constiruit Guliel. Benedict. in 'GRammius.in ver. stamentum.Ι.sissimi. 6 detestamen.ubi ad
hoc allegat, & ita declarat ipsum Romam Sconsec6. etiam 68a ibidem l videtur tabentire ab ipso Romano meo, quod ille initro tum testium esse neces um in testamento, in quo venien ab intestato, qui non sint de liberis, fuerint instisti. Inquit enim Bene initas, Cogitetis, quia texan d.g. si quis autem. requirens quinq; testes, non facit mentionem dem i. Nam ex illo rex. mouetur Romanus ad dicendum, quod rogitus testii a sit neces.sirius in testamenisan quo sint instituti venientes ab intestam,qua 683 non sint deliberis. Ita ut ex haci Benedicti admonitione pateat ipsam determinationem Romani etiam in casii, in quo loquitur ipse Romanus, non usquequaq; tuom esse: quicquid di aerit Irsen se non inuenissealiquem Do rem in mundo unquem illi c5684 tradicentem. Et re vera ' sophisticas , S phantasticas opiniones quasdam habuisse videtur ipseRoma.d.cos.3o6. quippequi mi, j.
verssecundo quia nec testes. in ea fuerit opinione, ut in test e to ad pias cauta rogitum testium sore necessarium crediderit . Qisd tamen quain sit i a veritate alienum lacileconstat ex ' communi Doctonim sententia, quae contra tum dictat r ut aduerti Apossit ad ipsum Roman. de praeter eum attestantur plurimi Do ctores relati a Barbat.GL87.anter . I vers& si quiliam. lib. Malal Clata. S.tectamentum.q.6.vM. secundo inlatur. Inter quos
202쪽
quos & ipse Romanus parii sui nacmor recentaur, qui in Repeti
Auth.similiter. C.acia. falc. communem opinionem esse asseuerat, quod in testamento ad pias causas rogitustestium non requiaratur : quod etiam pro communi, & claro affirmat Com. cons3or. post nu. I7. lib. I. quosdam Moclamos iure reprehendens, qui volentes plus sapere, quam opporteat sapere, contra ch HAAposto.dictae com.opi. cotradicunt. Illud autem certo certius est
686 l qudd in testimeto patris inter liberos, quamuis imperfecto, &minus solenni non est necessaria testium rogatio,non soluto ad ef- ωhim, ut valeat tanquiri testamentum, & ex eo flaccedi possit r secundum 8 receptissimam Doctoriam sententiam, de qua supra nu. 6s. sed etiam ad ectetiam rumpendi primum testamentum, 687 quod solenniter factum praecedat: auial inter liberos praesumitur uris deliberatio,cum naturalis s timulus patrem ipsum horretur, de isseat ad cog dum pro liberis: ut rationem reddens, quare inter liberos rogitus testium non requiraturi in specie tradit Bal.ind. Auth.Quod sine b nu. 7.C. detestamen quem sequitur Com. conci I 8.post nu.7.lib. 3. cquid sit intestamento, in quoi stituti sui venientes ab intestato,qui non sint de liberis e vi aperto ore, & extra dentes concludit Guliel. Benedict. in Sc. Raynutius. 688 in ver. tamentum.I.nu.7s.76. Atq; ut Iasonem l suis proprii' telis conficiamus, Quod primum testimentum selenne, in quo etiam filii sint honorati, reuocetur per secundum minus selennia
ter inter ipsos filios conditum, quamuis testes in ipso secundo testimento minus solenni non fuerint rogati, firmauit ipse Ias consa a 3. Testamentum istiad indum, &c.lib. a. Quod posteriore 689 loco i in hac ipsa materia cum a Iasone emanauerit,tanquam maturiori studio consei tum amplecti debet,quicquid ipse alias dix
fit d.cons. 68. lib.i. prout in simili dixit Curi.Semdaeons q4.col. 8.vers.& huic decisioni ultimae. & Riminal .d.consa a 3.nu. 67. cum ceteris supra deductis nu. 6os. 6o6. pro concisione illa, Quod ultima Doctoris opinio censearur ab eo approbata.
69o Quod veris pertinet ad ipsius Ias i cons. 3. lib. 3 .paucis respondemus illud non mereri, quod allegetur in materia, de qua agitur: quandoquidem procedit in testamento ex pluribus rationibus impersecto ratione voluntatis r ut apertissimὰ loquitur. ipse Iasen. Qiram quidem voluntatis imperfectionem filiis obesse nos Gam si supra firi navim nu. et D. M quaestio nostra in t detestamento
ratione voluntatis persectissimo, sed ratione Blennitatis impeti s a
203쪽
ctor quam solennitatis impe sectionem filijs non praeiudicare per
receptissimas Doctorum conclusiones supra late probauimus nu. 63. 6. Vsq; adnu. 8o.
esceneruatis ' omnibus decisionibus, quae a I .Philip. Port.d.concl. 8.ex lib. 2.cωαR .& Com.opi.in mediu dedussi fuerunt pro opinione n gativa, M, scilicet,primu testamentum inter liberos Liuini coram septem testibus, non reuocetur per se condupariter lamim inter liberos coram duobus testibus: conclus ditur: l opinione Uirmativa, qua defenditur secundum testamen tu ex duobus memoratis praeualere, Tum propter auetoritates ab ipsis Portio primo loco relatas d.co l. 8. Tum etiam propterd cisiones, & quidem multo phares a nobis supra dedussis nu. 38ς. usq; ad nu. I. tanquam verissimam, aequissimam, Ac recepti sinram absq; vlla prorsus haesitatione amplectendam esse, atq; s
G Quicquid etiam dixerit Rula. t cons .mi. I s. cum M. lib. a.
de quo Portius non meminit. Cum & ipse sequiitus auctoriatatem, vel potius errorem Oidradi, Ioan. Ando,& aliorum, quorum omnium sentetitiam supra confutauimus nu.61 3.usq; adnu. a. simpliciter moueatur per rex. ind. g.si quis autem. I. hac consultissima.C de testamen.quem in longe diuersis,ac diue sun rationem habentibus terminis procedere supra demonstraui-
G s Micquid inseper dixerit Soc.Ii m. t cons. 6 nu. I b. cum sestlib. . cum & ipse deceptus auctoritate, vel magis errore oldradi, & aliorumillius sectae Doctorum, a veta, de communi stribentiuopinione, quam late demonstrauimus inu. 89. huciisq; , dedinet: retius quidem factitriis, si in ipse communi Doctorum se tentia permansisset, quam semel, & iterum firmauit ipse d. cons. 696 Iqq.&d cons. I s.lib. 2. cui etiam magis credendum est lin. ld. ob. conss. quam in d. cons. 6 . lib. . Tum quia seqtroeadum est G illud, i quod Doetor in duobus locis tenuit, quamuis in uno loco 'contrarium teneat : ut inquit Rolaiad. a Val.cons 67. nu. 3 3. lib.3. 698 ubi concor.tradit. Tum quia Doctor 1 illam opinionem tanquam veriorem tenere censetur, quam plenius examinat, sicuti secit ipse Soc. l. cons. I Eb a. ubi plenius articulum, de quo agitur. ex minauit, quilm in Leons 6 . lib. . Ita dixit Henric.Bot.in Trin. de Synodo Episcop. H.a .par.nu. 7.ini multos citat. . 'Θμ Nec adtauenda est ullo pactot sententia Nattae lassis .eximia Persecto.
204쪽
per illa.q. s. subnu. 2I7. ubi dixit Conclusionem hane oroc dere, quartalo in primo testamento selenniter condito disposuit
sui modo pater inici liberos: quia tunc per secundum minus solenne inter ipsos liberos conditiun reiiocatur primum.Secus au
tem si in primo testamento selenni liberis admixtae sint cxtraneae personae siue in institutione, sue in legatis: quia tunc per secundutestamentum inter liberos conditum coram duobus teliibus primum non reuocatur. Ea, nempe, ratione, Quia, quod pertinet ad ipsas extraneas peribitas, sicuti prima dis sitio tisatoris non valuisset faeta conam duobus testibus: ita illius reuocatio per fecim- dum testamentum non debet valere facta coim duobus testibus, 7oo- per i R .l. nihil tam naturale.ff. de reg. iur. itinctis his , quae re dunt D .in.l. haeredes palam. S. si qui) post.ff. detestamen. Ita in or essectu concludit Natta. Cuius opiniorquina sit falsa, & nropulsanda iacile constat si animaduertamus, quod ea admissa, sin ueretur se dum testamentimi, in quo instituti sint velitentes ab int stato, qui non sint de liberis, coram quinq; testibus, no posse tollere primum testamentum, in quo sint instituti exranei coram 7o a septem testibus: quandoquidem ipsi extranei l non dini sunt haeredes institui, nisi coram septem testibus .l. hac conmitissima
ro 3 consequens est falsem, quia immo i primum testamentum,in quo instituti sint extanei coram septem testibus, irritatim per seciandu, in quo vocati sint venientes ab intectato, qui non sint de liberis, coram quinq; testibus: ut est lex clarus,& apertus in d .l. hac consultissima. g.s quis auton. qui mirabilis est, do singularis:vt ibi
dicit Pau.Cast. Et haec conclusio firmissima, ac recepti sino est: vi ibi constantissime tradunt omnes Doct.& Bertrand colas 2 .vol. 7 Qq 3 .par. 2. Ergo antecedens l falsum est. l. bonorum. f. rem rat. hab. l. a. g. mutui datio.ffsicer. pet. tradit Alba cons. 8.nu. i&TOI cons. II o. Dicamus igitur primum testanientum ' sacrum
inter liberos coram septem testibus, tolli per secundum factum inter ipsos liberos coram duobus testibus: siue in primo sioli tib ' ri fuerint instituti: siue etiam liberis adimixtae sint extran eae pQ bnae . quod expresse dixit Roman .consi79. Amplissime l)octor. l. .vers. res & haec est vera. & Soziun. cos. 227.nta. t 6. lib.s. Qui mouentur ea ratione; qui, tripc seciliatam tectamentum ma
gis est fauorabile filiis,quam primum. Alioquin quod falsore fi- Eorum inductum est, in eorum odiuin retorqueretur: ut ibi dicunt
205쪽
O6 Romanus,& Socinus. Quod veru est: etia si in i fimo testantento extraneae persi,nae tantum fuissent institutae: ut aperiae dixit Guliel.
or ubi ampliando dicit i tale testamentum minus solenne inter tib ros factum, non selum habere effectum testamenti, ut ex eo se vo8 cedi possit: quinimmo i habere ei um derogatorium, & reuoratorium primi testamenti solennis per patrem prius sorte inter extraneos,quod ipso iure tollitur per secundum minus solen os ne inter liberos sectum : etiam i s in primo testamento soletini institisti hiissent alii succrebres ab intestato, qui post filios ad se cessionem vocarentur. Ita inquit ipse Gulielmus formaliter. Qui, ri o retento eodem themate, subiungit i haec verba praecisa nu. 7 6. vi-ilesicet. Plus dico quod non Jorum valet testamptimi minus solenne ad effectum rumpendi primi soleme quando tale minusis e fuit foctum inter liberos: Sed etiamsinonstantibus liberis, factum fuerit inter ulteriores consanguineos ab latestato succedentes. nam etiam per tale testamentum minussolenne rumpitur primum Die iter factum inter extraneos. per rex. is .l. hac consistissima si quis autem. C.
II eod. circ. Ecce ergo plus t esse secundum Benedictum. & recte quidem, quod primum testamentum solenne n quo instituti sint extranei, rumpatur per secundum minus seleniae, in quo instituusint venientes ab intestato, qui non sint de liberis: quam quod
primum testamentium solenne, in quo vocentiu extranei, riimpatur per secundum minus solenne, hi quo liberi admittanniri Nec mirum sane cuiquam hoc uideri dein, cum in hac ipsa materiari 2 t testamenti minus silenniter fies magis priuilegiati sint Parentes liberos instituentes, quam si venientes ab intestato, qui non sint de liberis, instituat. Quod ex eo patet claris et quia duo testes ia i tantum sufficiunt in tali testameto inter liberos, secundum r ceptissimam Doctorii sententiam, de qua supra nu. 63. 6 7I cum tamen quinq; testes t requirantur in huiusmodi tectamento inter venientes abiminato, qui non sint de liberis d. f. si quis a
i .ex .l. hac consultissima .C. de testamen. Rursus inter liberos
is ' non officit quod duo illi restes no fuerint rogati, secundum' sen tentiam frequentissimis calcissis a Doctoribus comprobatam, deris qua sepra nu.6 s& tamen inter venientes ab intestato et qui non sint de liberis, quinq; illi testes in esse rogati: ut inquit Roma.
l. cons. 3 6.pror sita consultatione. l. a. vers unum est, quod
206쪽
ri sint instituti, competentia; quae testamesito in quo venientes ab intestato, qui non sint de Ebms, vocentur, minime condonai tur , recensitit ipse Guliel.Benedic in d.c.RVnutius ah veri Test mentum I. stib nu.76. cim seq. conserunt, quae supra scripsimus i 8 nu. 68o. usq; ad . 689. Si emoqiiod magis ' est absq; vlla controuersia conceditur. per d. S. 6 quis autem. incire, obsecro, de illo, quod minus est quis dubitabit e lux. Reg. Auth. Multo nugis.C.de sinosan. Eccles Auth. mult : magis. Q de epis& cler.Lquanto magis .i de iureiur.c. cum incunAs. de elin.Nec refici is gatur l Rep.d l. nihil tam naturale. U. de reg. iur qua nititii; Natta. Non enta tollit Reg. ipsa, quin alio modo quid dissolui possit
quam fuerit colligatum. Sed ille modus est magis naturalis: ut inquit ibi glos. &aduertit C: ol. vi fin. vers. Postremo not. M rro dus ergo satis siverit; erit aptus i ad instingendum primum tin 'mentum solenne, in quo perisnae extraiieae liberis sint admilatae,
si secundum conficiatur testamentum, quamuis minus solenne,
in quo liberi fini instituti, postquam iste modus ed legitimus, &η rationabilis, & iustus, & aequus existit: ut ' receptissimis Doct rum conclusionibus luce meridiana clarius iam probauimus a nu. 1 8s. hucusq;. Ex quibus, confutata i Nattae saturnina,vel Dii ceruotina opinione Cemotus enim Classas legibus repugnantes
faciebat: ut resert Iacob. Philip. Port. cons. 8. ante rata. 32. quae non minus salsa, & contra unit tiam iuris pnrdentiam, qui ninua, & solitaria deprehciaditur: nostra remanet i conclusio firma, Blida, quadrata, marmorea, &inconcusta, quod testamcnnunprimum inter liberos,quibus etiam possime extraneae sint admixtae, coram septem testibus factum, rumpatur, irritetur, infring tiu ,& abrogetur per secundum testamentum inter ipses liberos conditum coram duobus testibus.. Quae conclusio iam stili, superq; o medieiis dam, adhuc magis ex intadicessis illustrabitur. Non obstat igitur vi ad causam nostram destendamus) iluod primum testamentum Domini Celsi persectum, & solennc non rumpatur, & instingatur per secundum esu in imperiesium,& minus soletine. Q uia ex his, quae supra late diximus nu. 9 s .vsin ad nu. 188. civissime Iiquet i per ' receptissimas Doetorum sententias ibi deductas , quod ipsium D. Celsi posterilis linamentiun & respectu validitatis, & respecta probationis subsilit, vicet.& obtinet in vim testamenti nim patiui nuncupatione implicita
de iure speciali inter liberos. Similiter ex his, quae supra susὰ, &
207쪽
copiose deduximus iam s89. vsq; ad nil. prox. antec. apertissi E 1 picitur stementissi incis scribentium conclusiones ibi congestas, qu memor in D. Celsis inrumpostremoto eo Dinim sonitur cflectum derogatorium, & reuocatorium μα- cedentis testamenti licet solennis, de persecti de iure communi Leges, Rationes, Decisiones, Auctoritates, Communes opinio ras nes iam deductas, & applicatas non repetemus, ne i Sinapium la- turre videamur. Oui enim lauat Sinapium mutat,& demutat h. una scutellain aliam. Verba sunt Ioannis Fabri, quibus ipsextitur insintili proposito in. S adeo.in Ht. ver.Insti. de locat. &condi . Nec obstat, quod in hoc secundo testamento non concurrant tribilla, de quibus in ius. si quisautem. .l.hac consultissima. C de 16 testamen. Quia loquitur i ille. 9.detestamento, in quo sint iustiaturi venientes ab intestato, qui non sint de liberisan quibus necensaria sunt illa, quae ponunciar in ipso. g. si quis autem. Nos autem 1 Mimus de testanactito, in quo filii, vel nepotes primum locum teneotes sunt instituti, in quibus susticit dispositio d. g. ex imperia lecto. eius icin. L hac constastissima. cim ibi traditis per stribentes 18 communiter. Hanc enim diiseremiam i inter d. g. si quis autem:& d. g.ex impo' aeollituit Bal in L*.si quis autem. H. I.opp.
ini & P . .in.Lopp.& Iascol. 2.ver In te x. ibi.in qua volun- η tate. qui attestatur hanc esse' communem Doctorum sententiam. Alea conis I Lantenti. I et vos poliremo.lib. 2. Guliel Benedict. in. c. B nutius. in ver. Testamentum. I. seb nu.76. de testamen. ait in d. 9.ex imperὰ .q. s.sitanii. 2 I 6. vers. Mouentur te. Franc. Marc. Decis Delphin. I I9.nu. IO.M. I. par.
Minus obstat, quod in hoc secundo testamento non concurris duo illa, de quibus in d. Auth. Hoc inter liberos. C. de tectamen 19 Quia pro t i illa Auth. quando primum testamentum factum
est inter liberos, & secundum inter extraneos: ut ibi tradunt omnes Doct. nemine excepto. Sed in casi nostro totum euenit oppositum: Quia primuin restamentum factum est inter extraneos, &secundum inter liberos: quo casia militant omnia, quae supra diximus nu. I 89. usq; ad nu.7a s. In primo enim testamento instituti
a o sunt primo loco Fratres testatoris, i Q ut quidem, respectu filiae.& neptis ipsius testatoris, censentur extranei. l.cum auus.ffide c5 dit.& demonst. vincta.I. cum actitissinu.C. de fideicommis tradit Barba. esset 8 post nu. v. lib. 2. At in secivado institutae sunt primo
73 r loco filia, & neptis ipsius testatoris cinsiluinini nanq; dico fulta
208쪽
etiam nepte hoes indotestamento in Aureli. 12oo. Tum virilite suppletionissa' a Genero de illis verbis Iure iustitutionis ex auctoratate illi auctatore data : ut supra demonstrauinu. y t. usq; ad nu. s s 7. Tum quia titulo uniuersiali dotis illa quantitas ne η pii fuit residia: qno casu inducitur institutio: i .veram & communem Doctorum sententiam, de quasupra nu. 3 6o. usq; ad mi. 732 sqq. Neq; ex eo solo,' quod ipsa neptis in primo testamento fuerit substituta finibus testatoris sine fissis mascissis decedentibus, dicendum est trisum primum testamentum inter liberras sa 733 ctum censi. Quis su stitutioi non est proprie institutio, secui dum communem Doctorum sententiam: ut attestatur Ripa in l734 Lj.nu. et .s levit .&mpit subst. De qua tamen institutione i se ctaa patre inter libemst non autem de fissistitutione loquuntur, Leges, &Doctores materiam testamenti patris inter liberus pes 73s tractantes. Item qiuasubstitutioi non operatur eundem esse M.
736 quem producit institutio. Nam si paterinstituiti filium, & illi
substituit extraneum, valet testamentum. Et tamen si pater instia. tuit extraneum, & illi compendiose substituit filium, cui ii iure institutionis fimis Mictum, non valet testamentum:vt multum in proposito tenuit, reprobato Alexandro, ipse Ripa in d. l. . . 6. i et 7 is de vulg.& pupil.subst.quod etiam voluit Guid. Pap cons. 96.i casus sub nominib. in. et .dissi. sub nu. a. & Decis a s. si quis filius. η ubi inquit hanc esse V veritatem, & ita in iudiciuado seruari. R tu
737 sus quia nihil irelictum filii filiae in primo testamento, ultra dote iam illi constitutam, & per olinam, in qua simplici et fuit instili 7 3 8 in. Vnde non potest 'ppellari t testamentiun inter liberos, cum inter omites liberos res ot de substantia sua non disposuerit si gulas portiones siue aequales, siue inaequales singulis liberis Maia 1 3s bens. Dictio enim later, t exsilirit duos terminos sit personat
74o rim, siue rerum, in quibus verincetur. Persenarum,l vim exemplis, de quibus in. l. inter Castellianum.ff. de artat. l. inter cohaere- .des.ffamil. hercisc.l.inter debitore.ff. de pactis.l. inter litigantes.sside iudiciis. Linter minores. fide restit.in intest. Linter patrem. E. de contrahen. pl. Linter socerum.ε. de pact. tau.inter virum. ff.de donati inter vir.& φ .L inter agnatos. QuiRU 'bt.Quibus concinit illud HoratiSerino.lib. i.Sath. i.
cum veto te fieri, vappam iubeo, ac nebulonem. i Uinta maum, pia V, soce mi, V: i. -
209쪽
I Rerutri in exemplis positis in.l.inter se tutes. ε leseni.vrmam edd. inter actum.fsdesinu. rust. Praed. Li- ossicium Luendicit.inter diuortium. Linter stuprum .L inter dontun .l. inter illam .ff. de verb.sign.L inter mortis .ff. de donat.cau. r.Linter aequitate.Ede legib. uibus conuenit illud Virgil. Aeneid lib. a. contra iussa monent Helem S stam,atq; chaobdim. Inter utraml; viam leti discomune paruo Ni teneant cursus e certum est dare lintea retro:
42 Nec sitissa hun i ex eo esse censeo, quod pater in primo illo testamento instituerit filiam in dote sua iam illi data: quod fieri pos-7 3 se tridetur: vi tradit Bal. in.l.quoniam nouella. nu. 8.ubi & Sab. de inoffic.testam. Quia, ut praeteream quaestionem l ac non 7- esse 'visis expeditam apud ininores: praesertim hodiernisporibus, propter dispositionemae. Ramutius. detestamen. ut luquet ex traditis a Bariare.cons 1 . . Ia. I 3 . lib.j. ubi tenet testamenum no valere: & late i Guliel. Benedict.in d.c.Raynutius in veri Alter hae filiae ultra dotem. Respondeo illud si veriun est pridi74s cedere ad hoc, ut filia non censeatur praeterita: & sic ut 1 tame- tum sustineatur. Ita enim loquuntur Doct. omnes, qui ilhunt nuerunt opinionem: ut perspicitur ex his, qui scripta reliquit ip2Guliel. Benedic. in&ver. Alter hae filiae ultra clorem: sed illud 46 ipsim non ruit i quω testamentum dicatur inter liberos, si nihil ultra dotem iam datam filiae, in ipso testamento eidem relinquatur : ex his, quae proxime supra diximus nu. 737. cim seq. Quod etiam praesepponunt omnes scribentes in da fin.C.se l. hercisci ind.S. ex imperfecto. in d. Auth. Hoc inter liberos. ind. Atini' Quod sine. in d. Auth. de testamen. imperfere & passim ubi haec ipse inciteria digeritur, si diligenter ad eorum dicta animaduert' 747 tur. Atq; ut hoc etiam i sua non careat propria, & specifica decusione, Ita in termitiis dixit Barba. d. conL. 2 .nu. 6.7. cum se l. lib.j. ubi centat testamentum ex eo non reputari semina inter libems,
quod pater instituat filiam in dote iam illi in quia inititutio illa
censetur emanare potius ad fauorem testantis, ut sic restameiatum valeat, quam ad Morem filiae: & aliis racionibus de quibus ibi peri un Barbatiam. Quemadmodum etiam videmus testamentum illud inter liberos minime conditum censeri,in quo lagitii dimtaxatfiliis sit relicta, cum illa magis intuitu necessitatis, qua m libeb rorum
210쪽
rorum tunc residui dicatur: & illud demim appelletur testamentum inter liberos Pod si factum ad sauore is rimi liberorum: et scriptum reliquit in reminis quaestionis nostra: Grat. d. Resp.
7 8 Praeterea, ut cesset omnis aenaritiai, Respondemus i dispositionem d. Auth. Hoc inter liberos. locum sibi vendi et, quando' in secundo testamento instituti sint extranei. Rucd si in illo sint etiam instituti liberi, quemadmodum & in primo, tunc duo illa te suista, de quibus in 1 Auth. non requirunturi fixi secundum tollir primum testamentum: si tamen similadum sit magis fauorabi flsis, quM primum. Hanc esse ' communem Doctorum Eate tiam attestantur Ias in d. Auth. Hoc inter liberos. Qb nu. I. vers& per hoc infero. & ibi Nait. q. s seb nu. r. Paris. cons 3q. nu.
s. 6. lib. a. S Iun. cons. 127. nu. Io. lita l. &cons. Iqq. nins . lib. 2. Gulta. Benedic. in c. Rammius. in veri Testamentu.et. m. I o. de testamen. Iul. Clan in . S. restamentum q. 98.versia tamen intellige. ubi multos citat contines. dac. Couar. in Rudi Detestamen. par. a. subnu. Is. verssexto deducitur ex praesiumpta, &c. maiad. Equi in Tria De succes luit.S. i. ante niti 6. Ioan. Anto. Tragona Sing. Io6. Amon Crauet. cons I 3 subnu. 7. Quicquid dixerit i Nex. cons. I 63. iiii. 8. lib. 7. qui abutitur auctoritatibus per eum allegatis : utibi aduertit Apol qui dictae communim rum sententiat sil bit. Vnde, datq so centies t quod pimiuntestamentiun D. seset inter liberosi quod tamen a veritate prorsus est alientura, ut supra diximus nu. 729. usq; adnu. 7q8. cima secundiun ipsius testamentum absq; Hladii one sitinter liberos, & sit m .s fui abile ipsis liberis, quam primum, ut mox probabo, concitidendum est primum per secundum proculdubio misse abrogatum. Quod autem se undum testamentum D.Cels sit magis fui γα-
si bile t filii . quam primum, suis ex eo peripicitur, quod percundum filii minis reducuntur ad aequalitatem, quam Per primi ue et Ad quam t inter filios seruandam plurimum hortatur parentes Impan Αλ. de nupt.S. yen. Et quam Lex maxime inter fratres
an .l.cum pater. S. ictis. deleg. 2.l. ex parte. g. intestato. ff.
mil. hercisc. ει quam lex ipsa inter eos semper statuit t. fin.C.--n.utriusq; iudic. Prout haec, & alia multa de aequalitate per pa tre inter filios seruata tradit O.H.Li. in. i. t.C.de nact.& latissime Tuam . in Trin. de iure primogen. 4.&quod testamentsi