장음표시 사용
71쪽
Jacobus Episcopus Dorostoli. Iarianus Episcopus Augustae. Olympius Episcopus Carpesiae. Aurelius Episcopus Irenopolis. Heliades Episcopus Zeugmatis. Meletius Episcopus Neo-Caesarem. Marcellus Episcopus Arcae. Anast sius Episcopus Tenedi. Marcianus Episcopus Abydi. Theosebius Episcopus Cy. Eustasius Episcopus Nutinae. Daniel Episcopui Faustinopoleos. Helladius Episcopus Ptolomaissis. Ausonius Episcopus Hime riae. Diogenes Episcopus Lonopolis. Cyrillus Episcopus Adariorum. Cyrus Episcopus Marcopolis Iulianus Episcopus Larissae. Evafrius Episcopus Balens . Zosis Episcopus Uesbuntis. Petronius Episcopis Neuyse. Salustius Episcopus Conici. Maximus Episcopus Demetriadis.
72쪽
Hiisdem S nodi alia Epistola ad Imperatorem Theodo um, quam scripserunt se Irenai di ceFnm, co ostentes qua
contra eos adversis Pars gerat. Direxerunt Pero
jam tradicto comiti, ut cum aliis Principidisserret hanc. His igitur praeponentes Nicaenam fidem sub. scripserunt universi Episcopi, qui cum
ADmiror Amatricem Dei Animam tuam , & certe dum
firma est , & circa fallacias non expansa , quomogo fabulas approbaverit immundorum , dicentes de nobis, quod injuraverimus vocem, qua Dei Genitrix nominatur: Quam, licui nosti, saepius diximus. Diximus vero ita, ne aut purum Hominem quis luspicaretur Dominum Iesum Christum . aut Deum humanitate nudum. Si enim Daemonum Filii pro vera satisfactione satagerent dixissent utique illa, quae a nobis in Constantinopoli dicta sunt: Sicut & tua Admirabilitas novit. Nunc autem maxime quidem neque collocutio nobis ad invicem fuit. Si enim verba, quae inter me atque alios Episcopos habita sunt, quae privatim velut in mercitationis experimentum sunt f
73쪽
cta , has nostras & Cyrilli collocutiones vocant, mentiuntur quia
Scito tamen, quia hoc a nobis saepius ad ipsos dictum est,& bene se habere & ab ipsis de a nobis est creditum , Dei Parricen
2 hominis Sanctam Virginem nominare. Dei . Parricen non ita, .
quasi ex ipsa Deus Verbum sumpserit*xistendi principium. Quomodo enim hoc esset, dum Uirginis ipfs Creator sit Sed ne purum quis hominem fuisse illum , qui est penitus , - suspicetur.
Hominis vero Particen , ne dispensationem, nostras Primitias, cum Manicheis pariter abjuremus. Haec enim ab ipsorum velut in prae- exercitatione sunt Episcopis dicta. Et mutue ad invicem saepius,& bene se habere frequcnter utraque Pars dixit , ita ut hinc plaudentes quoque recederent. Cyrillus tamen colloqui nobis & ante omnino fugit. & hactenus fugi*, Cppitulorum, quae scripsit, convictionem, edquod absque contradictione, sint Haeretica, per hoc evadere putans. Quomodo igitur Admirabilitas tua contra nos accusationem recepit hujusinodi dum certe retineat, qui sic utrasque voces & in Constantinopoli propter dispensationis Mysterium , unitionem sue i peffabilem dixerimum Non igitur , quae o , sic facile factis contra nos accusationibus. creduis . . Nos enim vocem , qua Dei Genitrix nominatur , si cum voce ponatur illa , quae est Hominis Genitrix, integerrimum pietatis credimus characterem. Quando enim dicimus , Christus, & Iesus ,& Fibus, & Vnigenitus, & Dominus . ambo haec appellatio ista significat. Et hanc non approbantibus vocem significat. Tanquam duarum naturarum, id est , Divinitatis & Humanitatis significativum , Dei Genitricis 3c Hominis Genitricis . protulimus nomen, ut i tere neminern posset, quia nec Manichei errorem. , nec Pauli. possinus incurreret, undique praemuniti. Qui enim dicit id, quod nobis consubstantiale est. in Leparabili Divinitate plenum de Vi ginc genitum, in re ingenue totum Dominicae dispensationis Mysterium praedicat. Negatio vero horum cujus ibet unius est totius dispensationis ablatio. Quam quicumque ab rant, contra eorum caput & conversum est , & cito amplius convertetur. Quod vero est omnino deterius , & maxime nunc, & multam Domini Christi indignationem provocat, dignumove est mille ful- -
74쪽
guribus atque fulminibus:Violabilem dicere Unigeniti Deitatem di mortuum Domini yerbum,&insepulchro indiguisse solatio,& 'resurrectionem meruisse cum carne. Quae universa ab Ecclesiasti- 'nx lici a , nunquam rscipientur a nobis. Abiit enim a nobis , ut Divinitatem, quae nostrarum Primitiarum Vivificatrix existitit, hanc aliquando putem vita fuisse privatam, aut indiguisse Vivificantis majoris. Cujus enim nec caro vidit corruptionem , quomodo quis hujus Divinitatem dicens cum carne itullic. corruptam , non erit dignus particeps esse cum Dae-
φνne 'ncomipt ilis enim Divinitas, & omnis mutatibnis in-lalaeptibilis secundum vocem, quam dixit per Prophetam Deus '
Licet autem Deo Amicabili Animae tuae, quae scripserunt Pa-7 tres, sumere universa, & ab illis uddiscere , quia nos orthodoxepraedicamus : Et quia sordidis illis ea sit spes, quod per subreptiones verbum sup rent Vςritatis Fingentes enim Oequivoza Orthodoxis Patribus nomina, simpliciores seducere tentant. . Ut
puta est Basilius quidam de Ancyra,vir qui unus cx haereticis fuit; est Caelaraeae Cappadociae , unus eorum qui pericula bro fide sustinuit Olurima Est & haereticus Melithon ,est & alius Melithon Orthodoxus. Est vitans qui Orthodoxorum fuit Episcopus, est& alius Uitalis , qui ab impio est Apollinario consecratus. Sunt M aliorum multorum similia nomina. Et ut non per si neulos horum sumentes similiciadi neni nominum Ismus , simplicibus proferunt, & ad perditionem trahunt per aequivocationem non intellige nies, quia sit etiam Basilius Ancyrae. Et a multis vero hujusmodi facile comimpitur ars eorum,quod ad decipiendum aequivocationibus abutantur. Sed haec, quaeso, ut ipse devites , sicut qui vas integerrimae ac sincerissimae rectitudinis fidei, & temet quum laboribus exercere dignare ad excidendam , quae multis innititur fraudibus , haeresin. Testis enim est Deus , quia si haec apud Ecclesias obtinuerint, quae nunc ab immundissimis istis, nescio quomodo, nihil aliud restat, nisi ut illa colant Ecclesiae,quae Arrus , & Eunomius, & Apollinarius tradii. unx A me Vero.Dominus Omnium nihil exacturus est amplius,nisi ut eos,qui possint haec prohibere, commemorem: Quod
75쪽
a principio & nunc usque faciens non quievi. Et vos Dei servos semper commemorans ne despiciatis perennem Nobilitatem Religionis, ita ut si ea , quae ad orthodoxiam pertinent, vel tro studio contirmationem debitam potuerint obtinere. me, te ite Deo, Episcopalis honor facillime respuatur. Et ne forsitan de hoe me fingere arbItreris, si fuerit confirma ta Religio , & orthodoxia Ecclesiis restituta , exige a me , ut hinc iam vobis per litteras valedicam, & ad pristinam conversatronem Monasterii valenter redeam. Ab hujusmodi enim quiete nihil est Divinius, neque beatius apud mea Vellem vero & Relationes , quas contra nos &-,Orientales Religiosissimos Episcopos direxerunt, venire ad discussionem Gram Pysimo & Am tore Christi Imperatore, aut illic me quoque praesente , aut C ram directis huc aliquibus, ut vel ex ipsis eommoveremini ad exterminationem illorum, qui selsiloquiis suis omnia turbaverunt. LX toto enim cunctorum , quae retulerunt, nihil omnino est ve-
76쪽
Post hac directus es Comes Largitionum Ioannes cum S cris de depositione Nestoru , ἐν Lea imum Cyrilli U Memnonis, quae in pris ri codicis parte posuimiu. cujus Comitia ista Relatis est.
5 Ciςh quod d pietatem pertinet Divinis parere Decretis ,
omnia juxta intentionem Incontaminabilis Apicis, secundum quod potui, egi. Quae vero sint subsecuta , ex istis agnoscere poteritis. Multo labore & celeritate usus ad Ephesiorum Civitatem sum. Et adhuc celerius potui pervenire, nisi dive so impedimento caussae fuissent, quas, annuente Deo , cum Venerim, praesentialiter enarrabo Magnificentiae vestrae. Conti-liud ergo tam hos qui hinc, quam eos qui inde convenerant, sanctissimos Episcopos cum reverenisa salutavin Partes namque has conveni nominatim propter discordiam , quae contigit inter eos. . Periurbatis autem cunctis , & Cyrillo ae Memnone insudentibus semetipsos, illis qui convenerant pet me ipsum praecepi, per alios verb his, qui erant absentes, mandavi ut alio die absque ulla dilatione ad meam mansionem cuncti e currerent. Ne fieret pugnae conflictus, intermiscui eis militum turbas, circa loca utriaque Patii contigua. Opbrtebar siquidem me de hoc ipso esse sus pectum, propter rabiem,quae inter eos nescio unde provenit. Adveniente autem Nestorio , mox ut effulsit autora, & post
non multum Ioanne Religiosissimo Episeopo cum Sanctissimis Episcopis qui pariter suisV. etiam Cyrillita advenit cum cunctri Deo Amicissimis Episcopis praeter Memnonem solum. Mox it que multa perturbatio atque confusio nata est, dicentibus his, qui convenerant cum Cyrillo , se nullo modo possit vel ipsum adspectum Nestorii sustinete, qui ab eis fuerat condemnatus. Conveni.
77쪽
nientibus tamen cis Divinae Scriptura. facere volui lectionem. Dicentibus vero his, qui Cyrillo consentiunt, neque absque ipso Divinorum terribiliumquς fieri lectionem , nequc praetente Nestorio , sed neque convenientibus secum Orientalibus Nancillu- Et multa propter hoc facta sed itione,magna vero pugna S. bello , haec ipsa dicere coeperant , &qu um Deo Amicissimo Ioanne persistunt Sanctissimi Episcopi , confirmantes & ipsi Cyrillum non oportere esse praeschtem .. dum lectit, Divinorum fieret Decretorum. Quippe quia & ipse cum Memnone damnatus esset ab eis. Multa vero contentione facta de hoc, & magna die i parte consumpta, expedire providi, ut absque Cyrillo atque Neltorio Decreta Imperialia reliquis vulgarentur. Quia ne scriptam praefatis fuerunt a Dominis Mundi. Reclamantibus vero &ad hoc Deo Amicissimis Epi opis, qui uria cum Cyrillo convenerant, α volentibus neque cum his, qui cum Deo Amicissimo Joanne
advenerant, patienter audire ., eo quod dicerent eos irregulariter
fecisseίamnationem Cyrilli& Memnonis , Vix praevalui petivi sionς , ac violentia, si oportet verius dicere , usus, separatis Νc-storio & Cyrillo universam Synodum praeparare , ut audire D creta I erialia paterentur. Coadunatis igitur omnibus, i lectionem celebravi Venerabilium Syllabarum, per quas damnati iunt Nestorius, & Cyrillus, Sc Memnon. Patienter vero suscipientibus lectionem, atque faventibus his qui cum Isanne Reverendissimci convenerant , illi qui cum Flaviano Reverendissimo fuerant conglegati, quia non canonice Cyrilli & Memnonis fuerat damnatio tacta, graviter susceperunt hujus lectionis auditum. Sic ergo est lectio celebrata, ad vesperum declinante die. Ne vero maior adhuc perturbatio fieret , Nestorium quidem sulcepit ad cultodiendum Magnificentissimus Comes Devotissimorum Do mesticorum candidianus, qui in omnibus, quae η me vel deliberata vel acta sunt, adfuit. Cyrillum vero custodiendum tradidi Clarissimo Comiti, & Praeposito quartae Scholae Iacobo. Quoniam vero
-Memnon , ut praedictum est, aberat, evocans Oeconomum, atoue
-Desensorem, necnon ει Primum Diaconum Sanctissimae Ege-
78쪽
snae Civitatis vel Ecclesiae, manifestavi haec ipsa eisdem, quia idem Memnon cuui praedictis fuerat condemnatus. Admonui eos de hoc, ut Ecclesiasticas pecunias suas sub omni cautela, & periculo custodirent. His ita dispositis, quia oportebat me orationibus quoque vacare , ad Ecclesiam dulcendi Sanctissimam. Cognoscens vero in Episcopio Memnonem degere , direxi ex his qui mihi ministrabant, Devotissimorum Palatinorum Primicerium ad praedictum , ut saltem pariter loqueremur, & discerem si ad me te venturum modis omnibus abnegaret. Ille vere,.absque mora venit ad me. Cumque a me culparetur , cur mane non venerit, dixit se aegritudinc fuisse retentum , atque ideo non veni ise , ita ut nec sulti-nerct secundum Admonitum, meumque sibi praeberi consilium , sed ad meam Domum , sermones meos praeveniens , advenirct, acquiescens Divinis Imperialibusque Praeceptis. Traditus est igitur & ipse eidem Clarissimo Comiti Iacobo , de custoditur tam a Devotissimis Scutariis , quam ab Honestissimis Palatinis. Haec sunt, quae a me primo gesta sunt die. Quoniam vero me oportebat Deo Amicissimis Episcopis ctiam pro pace adhibere sermones . ob hoc ne contra Orthodoxam Religionem Haereses innascantur & Schismata , & ad hos sermones deposui memetipsum , dc omni virtute quae possibilia sunt studeo agere. Domino adjuvante , & pietate atque recta intentione , Domini Mundi. Quamvis videam execrabiles & implacabiles ad invicem Deo Amicissimos Episcopos : Nescioque unde ad tantam usque tristitiam asperitatemque pervenerint, Quidquid vero amplius agi potuerit, aut per me aut per literas, propitiante Deo, cum . multa celeritate manifestabo Magnitudini vestrae.
79쪽
C A PUT X VILD sola I cannis Antiocheni Episcosi, b Synodi qua cum
eo con enIt ad Imperat. Theodosum, quam direxerunt Ier eun Ioamem Cc mitem, in qua etiam Catholicae
fisi illa confessio continerar, quam postea Cyrillus ilexandrinus Episcopas per Paciscam lauda*it Eluso. Iam , pribens eirim Ioanni Antioch no Praesuli per Le-gartim Pacis Paulum, Emesenum Di scopum.
opsequonter quis eos, qui minc lunt, vesae beatificet homines ulrra illos , qui ante nostram suere progeniem , colia quod a vestro gubernentur Imperio. Decem millibus si quidem curis pro Mundo vestra Pieta S utens , omnibus . caeteris providentiam pro pia Religione praeposuit. Praelion Orat etiam laudandissimum regnum vestrum ea,quaeDei sunt,ultra uni versa terrena , quoniam tiges in cum optimas cogitationes vestras& actus ad universa bona Pietati vestrae cooperatur. Haec ita se habere semperquidcm cognoscimus ex ipss effectibus: Maxime verb in praesemi hoc factum est tempore manifestum. Nam dum sacerdotes improvisis perturbationibus comprehensi sunt,& contra invicem bella commovere conctigunt, commotaque si nostra concordia, gyptio Mundum consuet) turbante , Decretum Vestra' Pietatis , quod per Magnificentissimum & Gloriosiss. Comitem cunctatum Largitionum Ioannem promulgatum est , sat est ad vanas aestuationes omnium reprimendas, si tamen velimus sobrie agere. Illud vero magis est universis , quod in ipsis literis vestrum praecepit Imperium auferri quidem scandala, quae ab aliquibus re istae luperintroducta sunt fidei, illa vero uti regula &mensura fidei, quae de Deo 1 Patribus in Nicaea exposita est,quae
80쪽
neque minus habens aliquid neque superfluum , compendiosam salutem praestat, paucis verbis continens totum , quidquid nobis de pictate tradiderunt Scripturae Divinae: Quae 3c abjuravit eos,
qui nobis volunt inducere novitates sensuum errantium.
Hujus rei gratia, literis Pietatis vestrae susceptis, intuentes quod Imperii vestri intentio rectae Patrum fidei conveniret, fest i navi mus illa , quae nuper exposita sunt a Cyrillo , Gipitula Evangelicae & Apostolicae Doctrinae contraria condemnare : In quibus omnes , tam qui nunc sunt, quam qui olim quolibet tempore fuerunt, Sanctos anathematizare praesumpsit. Quae ille in praesenti tempore quasi Episcopalis perturbationis quaesitam diu
Occasionem reperiens, & cooperatricem sumens ignorantiam plurimorum , quorundam vero & morbum , qui occultatus olim, nunc manifestus effectus est , 3c fraudulenta pertinacia utens '. Synodica confirmare authoritate tentavit. Haec autem , sicut Vc-
strum cognovit Imperium , & Deo Amicissimus atque Sanctissimus Pater noster & Episcopns Acacius Sanctam Synodum per literas edocuit, quod Apollinarii impietati conveniunt. Novit vo. ro haec clare vir , qui centum decem vitae annos explevit, omne in
vero vitam in Evangelicis certaminibus desudando transegit; &Synodis multis interfuit; & eos. qui Apollinaris dogmata sentiunt, scinter secundum locum proximos habuit. Unde re tam facillime comprehendere valuit, quod illius vesaniae sint praefata Capitula, Haec ut projicerent ,& eos qui olim seducti sunt Episcopos , α in eis subscribere fuerunt passi , rogavimus cum Ioanne Gloriosissimo Comite,& ut a recta fide ea faterentur aliena,ac nobiscum subscriberent rectam Patrum fidem , qui Ni caram convenerunt: Et eos persuadere nequivimus. Quia tam semel cos contigit in te praeveniri. Et compulsi sumus inter nosmetipsos ipsius sinceritatem fidei confiteri, atque ipsi subscribere , & excutere scripta Consessione illam superfluam, malorum sensuum plenam , CX- positionem Capitulorum. Illorum namque paucorum Verborum rectae fidei Confessio susscit & omnem haereticum errorem con