장음표시 사용
101쪽
sum. I seqq. pari. II. , O Mibi pa m . Quod tem in eam nostro Executor esset mixtus, oc iudicialiter procedere deberet, pera a spicuum si ex eo, quod gratia, de cujus executione agitur, perscienda erat facto alterius, nimirum Curatorum Sacri Montis, quippe age-hatur de imponenda obligarion ex illius rediti-1ι bus adimplenda, quapropter, cum de ejus int teste, Sc praejudicio ageretur, hoc east certum est, ad gratiae justificationem procedi non possi minusque ad illius executionem sine eitatione illius , de cujus pneiudicio agitur, FAME. de Me
as que rationi repugnat, gratiam,alicui praejudicialem , executioni demandari, non citato eo, de cujus praeiudicio agitur, Rin d eap. 7.Dὴ n. I9.
sqq. , ct deeg Iar. num.&, adeo quidem , utas praesumpta Brevis justificatio tunc demum Seminario suffragari ponet, quando nimirum Curatores Montis pietatis contrarium eoncludenter non probarent. At, cum ipsi plenissime justificent, d. Breve laborare duplici insanabili uitio subreptionis, Sc obreptionis, cessat proculdubio praesia mptio, quae pro ejusdem Brevis justifica-37 tione militare, dicebatur, prae sietetim, cum non agatur de gratia longis imo ab hinc tempore ex cuta, & observ.lta, sed quae recenter tantum ob-tonta , es ellectum sortita fuit, ut observat Rosu
Progrediendo itaque ad demonstrandam se ag reptionem & obreptionem d. Brevis, quarum altera tantum concurrente,gratia vitiatur, nec executlaui demandari valet, ex desectu voluntatis
eum otiis adductis in Irito λristia ed ιρ ὰMurefa- feo in Bononianoraesens Proranetiri s. Ianuarii I x4 Oearis deciden L, in Urgetien. Beneficii, δεῖ Cononicatus a I. Ianii a Iε. .Et quidem conde Moera a Prima resultat ex eo, quod Summo Pontifici narratum non fuit, Montem pieta-as iis habere certam legem,Apostolica etiam auctoritate confirmatam, & approbatam, praescribentem suorum redituum usum, & juxta eam emo lumentum obvenietis ex pignoribus erogandum
esse in salariis Officialium . manulentione aedi- seiorum & reliquum distribuciadum pro dot dis pauperibus puellis s fructus vero percipiendos ex Bonis stabilibus, investiri omnino debere favore ipsi vi Montis, eo quod Bona omnia stabilia eidem Monti donata reperiant ut, expcessa adjecta conditione, quod omnes fructus cedere deberent in illius augmentum , ut major, majorque in dies suppeteret pecuniarum quantitas mutuo tradenda pauperibus, quod utique s innotuisset Summo pontisci,praelatam gratiam asesignationis scutorum so., Seminario ex reditibus d. Montis faetendam, vel absolute denegasset, vel saltem difficilius concessisset, quod ni iscit, 4ci ut dicatur, vitium subreptionis in ea obtinenda irrepsisse, per ea, quae in proposito tradant Me
potest . quod voluerit praeiudicium irrogareJu- 4rribus Montis, & pauperum puellarum, de qui
o conferans mala in L Doto Mure sibi s.PLινὰ taliam, ex certo illo tum naturalis, tum legalis rationis dictamine, quo edocemur, volun- 41tatem numquam ferri ad incognita.
Neque vero palmaris isthaec subrepti excus ri potest eolore illo, Iliod nimirum sola expresinone redituum Saeri Montis, Summus Pontifex cogitare potuerit de illorum destinatione ad ce tos usus s quodque, tametsi destinatio huiusmodi expresu narrata fuisset, ipsum a gratiae conces sone non retraxisset propter consensum illi praestitum ab ipsis Curatoribus Montis, Nam, quod attinet ad primam objectionis partem, verum quidem est, Summum Pontiscem, audita pertinentia redituum ad Montem pietatis, cogitare 43
potuisse, illos in benescium, & usus ejusdem
Montis in genere esse cessuros, at non etiam ex
ea coniicere potuit certos, & speciales usus, in quos illi erogandi erant, quod nempe reditus, 44 qui superessent deductis necessariis expensis Monti distribuendi essent pro dotandis pauperihus puellis, ut ejus Statuta praecipiunt, quod ue fructus Bonorum stabilium omnino investiri eberent favore ejusdem Montis, ob expressam legem donationi eorum dem Bonorum adjectam, haec enim pernecesse non veniebant in se- 4squelam
102쪽
De Re Ecclesiastica . Votum XIV. 89
quelam qualitatis redituum ad Montem p.etatis pertinentium, proindeque distincte, & Ιpecifictnarranda eranῖ, ut Summus pontifex, iis hene perpensis, deliberare posset, an gratia concedet 4s da esset, nec n8, quamohrem sola generic ejusdem Pontificis cogitatio minime fassiciebat 47 ad tollendam subreptionem, quae semper inelle. dicitur, quoties Papa ignorare potuit qualitatem' aliquam, quae dissiciliorem illum reddere poterat ad conce lionem gratie, Felis. in ev.fuper
Relicitam vero destinationem redituum, in casu nostro, talem esse, quae, si expressa fuit let,
Summum pontificem a gratiae coia cessione verisimiliter retraxiiset, aut saltem disti is orem ad concedendum reddidisset, sacile demonstratur subsumendo alteram Ohjectionis partem, in qua praeciae dicebatur, destinationem praelatam , ta metsi Summo pontifici narratam illum retrali re non valuisse a gratiae eoncessiones Si enim g Summus Pontifex novisset, hujusmodi gratiam praeiudicium illaturam nedum Saero Monti Pietatis, verum etiam pauperibus puellis, quihus ex praetcripto Statutorum ejusdem Montis reditus superextantes, pro dote elargiendi erant, utique illam, vel absolute denegasset, vel, nonnisi di meillim & auditis Partibus, ac re matu rh dis siet annuisset ex notatis per D. Anis. D
praeie t m,quando, prout in hypothesi, minario 4; 'iatis aliundὰ consultum esse poterat, nimirum ex Ecclesiasticis reditibus, ab Epitcopo, ad quem spectat, assignandis, quo easu, eo facilius er so dendum est, summum Pontificem minime concessurum fuisse huiusmodi gratiam tertio praej
diei alem per ea, quae tradit Rota decisso. n. II., ct 24. pari. a. divos, ct dee. 4. num. II. O sq. τι. g. rest, π δερώδεαν Mure ficus in ae meos. Nee retitae s lilius enim mens adeo est aliena
ab hujusmodi praejudicii tertio inisendis, ut, sis x ah ejus potestate promanasse appareat gratia,quae nullius justae causae colore tertio noceat, eadem dolo, & fraude extorta, non autem ex delibe rata Papae concedentis voluntate prodiisse cem
Frustraque pro d. nullitate evitanda oblieitur consensus Curatorum Mantis, elicitus a resolutione eapta in Consilio praestandi singulis annis scuta s s. Seminario, cujus vigore, tametsi destin illo redituum exprella fui flet Summo Pontis ei, ipsum retrauere non potu ille dicebatura gratiae concellione a Id enim nullo pacto subsistit, nam, ultra quod d. resol utio nulla, & irrita fuit, ex infra d:cendis, certum est, quod, si papa sei villet destinationem redituum in usus supradictos, novillet ei iam praeiud cium, ex gratia obveaiens, no ad solum Mantem speclare , sed etiam ae lue principaliter ad puellas, ex redilibu , qui sui .elsent, dotandas, quibus penitus sain i s, R ignorantinus id, quod inconsulis age-hatur a CuratoribusMontis,praejudicium nullum irrogari po:erat, ad notata per Abs. in eop. Cum
eorum Crispo, O ao. Martii I II. sinitim. Gram eodem, ut illud, nec etiam ipsi Monti noce- sare potuerit, Pasiualla. quas. Canου. IOq. quaes.
quia ille, sicut alia loca pia, utitur iure Min sqrum, & adversus quaecunique praeiudicia . ex facio, vel nori facto suorum Deputatorum , seu syRectorum sibi illata juvatur bene fieri restitutionis in inteerum, GaIleg de restis. in integ. cap.7.
proindEque patet,consensum Curatorum, qui ex s6 d. resolutione elici posset, nequaquam reddere
potuisse Summum Pontificem faciliorem ad concedendam hujusmodi gratiam, nedam ipsi
Monti, verum etiam pauperibus puellis praei dicialem,ad tradita per Rotam in L Uetellen. B ne ii , seu C anteatas 11. Ianii iri 6. satilin
Haec, quod attinet ad veri taciturnitatem a Quod vero pertinet ad fit si expressionem . in s qua majus obreptionis vitium cominit i tradunt Doctores, &, aliis omissis, notarunt Mertis. PD
103쪽
Rot. eoeam citi. duig. III. --μ,illa perspicua fit animadvertendo primum, Summo Pontifei suppositum futile, samdiu Gregorium XV. per litteras in tarma Brevis expeditas allignasse se minario so. modia frumenti,& tria plausti a uvae, quotannis solvenda ab Administratoribus Montis, quando ex litera ejusdem Brevis, dumtaxat impartita videtur licentia ab Administratori-hus' contribuendi praefatam fructuum quantitatem , si vellent, absque ulla tamen obligatione, prout agnoville videntur ipsmet Administratores Seminarii, qui a die concessionis d. Brevis, usque ad annum I O . numquam ausi fuerunt eoacti vh praetendere a Curatoribus Montis Pi latis hujusmodi annuam praestationem, quae nec etiam sponte unquam ab illis soluta apparet ssy qiramobrem,si inverisimile prorsus est,quod longissimi temporis spatio omnes neglexerant, quod negligere non expedit, nee pro eommuni usu
derig sa a. nam. I p., quid magis in verisimile vi- deri poterit, quam quod ab anno Isa I., quo LBreve San. mem. XV. expeditum fuit, nemo unquam illud executioni demandari curaverit, praesertim, cum Seminarium numquam, ut die, tur, reditus suffcientes habuerit; profecto hac ra- ε, tione moderni inputati nimis gravem negligentiae notam inurerent tot solertissimis viris prin
celsoribus suis, quasi hi spatio unius sere seculi nimis oscitanter omiserintJura Seminarii perquirere, dc vindicare, id autem eum minim8 ferendum sit, nullo lue iusto colore praesumi possit,quod,si revera Mons Pietatis ad hanc praestationem eoactiva obligatione obstrictus fuisset, numquam Ministri Seninarii pro illa egissent,
61 est, adeo longaevam taciturnitatem,& diutumam acquiescentiam ex eo procissile quod ipsi agnoverint, praefatum Breve,nullum necdesai tum titulum , aut obligationem , sed meram dumtaxat facultatem praeseserre, ad firmata per Tondui.
sa non facto Administratorum seminarii tanti v let , ut . et i mss dubietas aliqua hae in re adesse quoquo modo diei posset, ea penitus ex illa su
lata remaneret, eum apta si declarare, quid revera in d. Brevi Gregorii XV. fuerit dispositum,
fida omnium dispositionum interpres, juxta communiter tradita a Doctoribus in L DE. misim/1.
ct eorum As Ido decis. 79. nam. I a , si essicit, ut interpretatio illa sequenda, amplectendaque σε st . quam confirmavit subseeutus ustas, tametsi contraria intelligemia magis consentanea esset
verborum proprietati, i inmo, etiamsi sensus ab εγoblervantia comprobatus malus esset, & de Iure non recipiendus, ad notas Iuris nostri regulas, de
urgebit in casu nostro, quia Gadiuvatur Iuris ra- ε 3tione, he voluntate summi Pontificis concede
Iam quia ι Atque etiam, quia non aisertur ad effectum praeter, vel contra mentem Juris, & v luntatem Summi pontificis praeseri hendi istiusmodi annuam praestationem . sed allegatur so- θlummodo pro interpretando BreWi d. Summi
Pontificis, hoe enim eam, tamquam merhi terpretativa, non rigidum, sed henignum expo
Rursus expositum fuit Summo Pontifici, Administratores Montis nuper statuisse in Consilio 7o praestire seminario loco frumenti, dc uvat scutass. singulis annis, quae porro narrativa, non demateriali facto resolutionis invalida; sed de valida resolutione intelligenda squime hane solam 23 respicere,& haec sola Summum pontificem minuere
104쪽
De Re Ecclesiastica. Votum XIV.
vere potuisset alca omnino est ob nullitatem , & injustitiam d. resolutionis a facta namque aprio e propositione, ut examinarentur rationes, ob quas praestatio controversa frumenti, de uvae, , fieri non deberet, re minima discussa extemplo, contra propositionem faciam, resolutum fuit, praestanda esse scuta so. , Sc quidem non minus nulliter, quam injuste, nedum quia, ut supra dictum est, rationes expense, R examinatae non fuerunt, & resolutio capta prorsus adversabatur, a alteri praecedenti resolutioni e usdem Consilii tibi diligenter discullis,& examinatis rationibus, decretum fuerat, nihil ei te contribuendum Seminario , a qua quidem resolutione legitime iam, ac mature capta, hac irregulari ratione agendi, recedere nullo pacto lieebat. oc ad aliam contrariam devenire, nisi prius ea cassata, N
Uerum etiam , quia scrutinium ex defectu unius calculi , qui numerum Consiliariorum impleret, nullum, & irritum fuit, Cus Itia. δε
σι va suffragatione sanari minimh potuit, ex quo, tempore illius publicationis, nonnulli ex Consiliariis discesserant f amobrem Prior, ad patentem hanc nullitatem animadvertens, sessi nem , si ve sit stragationem distulit, & prorogavit ad sequentem diem, qua per modum continuationis Consilii antecedentis diei sustragatio expleta fuit, excluss iis Consiliariis, qui de no- 6 vo supervenerant, & praeredita die non intersu rant f At atque nulliter, & invalide, nam, omiselo, quod solus prior potestatem non habebat hujusmodi prorogationem faciendi, cum ipses tum proponere debeat, non autem quidquam valide, bc legii ime decernere possit, quod a majori parte Consilii, ut moris est, non fuerit a' probatum s nee etiam, quod magis est, desure licebat suffragationem, una die coeptam, aci seruentem diem continuandam, & ahsolvendami:ferre ob individuitatem subjectae materi quae
unico actu expleri debet, ut examinat Bars δε- eig. E Ou. 3 8. per ass., ad quem in specie remisesive se habet auia. ad mutus. Foenr. olferv. ad
Et quamvis etiam admitteretur , posteriorem hane suffragationem non fuisse continuativam primae, sed denuo, &, ex integro inchoatam, atque persectam, nihilominus nullitas resoluis ρ tionis captae evitari non posset tum ob spretum, at aue contemptum illorum Consiliariorum,quia suffragio serendo exclusi fuerunt, istis. in cap.
De Re Eceles astrii x ος. s. Sed duro etiam e fram Pristi, is C mea. Parachiatis super usitatione dia. Iustiari . s.stitio minas coram Falconeris , ex quiabus licet aliqui firment, neminem alium, praeter contemptos agere pol se ad annullandum actum, go bene tamen locum sibi vindicant in casu nost , quia cum omnes Consiliarii, & Montis Curatores adversus d .resolutionem modo reclament,& inter eos procul dubio sin etiam illi, qui spreti, ὀc contempti fuerunt, id prosecto sumeit,
ut eadem resolutio nulla, R irrita declaretur, ex mox allegatis, Tum , & eertius, quia resolutio capta fuit, unico, vel ad summum altero tan- 8atum praeponderante suffragio, qui numerus m dicus dicitur, Barri in cap. Eccleso me anu. Is
ricissi a I. utim. II., praesertim aliis Consiliariis usque ad numerum septem expresse renuentibus. quando alioquin requirebatur. ut omnes expres- 8a se consentirent, attenta qualitate negotii, de quo agebatur , quod cum non ellet necessarium, nee utile Sacro Monti, sed mere voluntarium, non sussciebat, ut major pars consentiret, sed 13 adeo opus erat expresto omnium consensu, ut,
Quae prolecto omnia si papa scivisset gratiam nullo pacto concessisset s ideo enim illam elargitus fuisse videtur, quia credidit, jam ab Ante-cestare hujusmodi contributionem suisse ab lute assignatam pro erectione, vel manulentione Seminarii, atque ei iam quia arbitratus suit, resolutionem a Consilio suile legitime captam sCum itaque in his duobus , quibus Summus Pontifex potissime motus fuit ad demandandam hujusmodi contributionem, falsa expositione de- en itus appareat, dubitari nequit de obreptione, 84 universam gratiam inficiente, eum jure nostio des nitum sit, ut, qui falsum exponit, careat im- 8s
Opt mam reddens rationem , his verbis αδεου Asexprimis , jam fiami Uar animam, O qaidem
me falsitas expressionis respectu assignationis actae per Breve san me Gregorii XVesalvari po- 86test sub obtentu, quod d. assignatio aliquo pacto
veriseari possit, concurrente nimirum voluntate Curatorum Sacri Montis, quod susscit ad M a evit
105쪽
evitandam obreptionem s Istius namque emen dicatae interpretationis color repugnat tum naturae & proprietati verbi, tum exponentium intentioni. tum demum intellectui, S: volun-gr tati Summi Pontificis a Uerhum enim illud os gnare suapte natura proprie fgniscat rem in alia terius dominium transferre, illique proprie, ae peculiariter attribuere, it aut is solus Dominus
sit, quemadmodum explicat Hottomas. in comment. Pers. iar. Oerh. assignare, GAin. in Lexie.
j riae pariter verb. assignare , quod ut veriticari 88 posset in casu nostro, uicendum esset, praefatam quantitatem frumenti , R uvae, Seminario assignatam exiisse de dominio Montis, de plene, aelibere ad Seminarium pertinere, itaui non esset amplius in facultate Curatorum ejusdem Montis illam tradere, vel non, sed eadem omnino, dc praeei se praestanda esset, quod nemo non videt, quam alienum fuerit a mente nedum pontificis concedentis, verum etiam Communitatis su plicautis, dc impetranriss Ipsa namque voluit quidem, dc Detiit, a summo pontifice licentiam impartiri Aaministratoribus Montis, ut, si vellent , pollent d. quantitatem seminario praestare, eum alio luin absque hujusmodi beneplaeito nequaquam his licuisset id farere tametsi volui1- sentiat numquam in mente habuit, quod summus Pontifex eos ad d. quantitatem praesta 8s eam Omnino compelleret, & obligaret, quin immo, cum maximum Monti praejudicium inferret , nec etiam ipse Summus pontifex secisset, inauditis Curatoribus ejusdem Montis, ex supra
Praeterea dicta interpretatio nee etiam congruit menti, de intentioni exponentium, nempe Administratorum Seminarii, qui numquam intellexerunt exprimere Summo pontisci, assienationem fuisse eonditionajem , 8c facultat ivam, dum ab eo absolute, Θc simpliciter petierunt executionem literarum san. mem. Grego-ςci rii XV. super assignatione praedicta, quod supponit, illos praeseferre gratiam omnino puram & non conditionalem a ineptum namque fuisset si petere a Summo Pontifice puram , 8c absol utam executionem gratiae conditionalis, & pendentis ah arbitrio , & voluntate Curatorum Montis pietatis, sine qua illa purificari non poterat, sed consulto illam tamquam liberam , & absolutam
exponere voluerant, ut inde Sum m. Pontifex intelligens huiusmodi contributionem, sive annuam praestationem a Praedecessore suo jam esse Seminario assignatam, facilius moveri posset, prout evenit) ad illius executionem de mandandam , ut optim8 advertit Rota coram Boin
tim extorqvierat, μὰ cohonesarea motivum propriae indemviralis, quae apparer antee in Eretiis a considerata , UeHui enim stilHecatus viatiissis Uendit, Did primam fuer ι is vestis intentione ad Text. e s His denique addendo non sussa steisse ad evitandam nullitatem, quod ipsi per
expositam assignationem intellaxerint de eonis ditionali, & facultativa , non autem de pura,& absoluta, nisi eorum mentem taliter expresia serint , ut Summus Pontilax percipere posset quid revera ipsi exponere voluerint. Idem vero Summus Ponti lex tantum abest, quod isti tismodi assignationem mere facultativam esse perceperit, ut potius liberam , S absolutam supposuille videatur In toto enim Brevis contextu numquam facia legitur mentici concessionis novae gratiae , nec ullum adhibitum poex illis verbis, seu clausulis, sylo semper adi, ei solitis, quoties pontifex intendit ultra confirmationem facultatumia Praedecessistibus concessarum , superaddere aliam gratiam, seu aliam dispositonem non radicatam in actu cons rmato , ut praeceteris admonent Grae d. Laea de
eem. ,O utiis relatis, Maresasus in dicto suo mised lo in Bononies. praιens Proxenetici ς. ya-xuarii I Is s. Tam etiam . quia, sed simpliciter demandare videtur executionem literarum
san. meam. Gregorii XV. super assignatione praefata, quo perspicuum fit, Summum pontificem s sin concessione dicti Rrevis credidisse, memoratas literas Praedecessoris sui nequaquam continere assgnationem mere facultativam, sed li- heram , & absolutam , ideoque confirmando dumtaxat gratiam iam factam, ejus mentem ysalienam suille a concessione novae gratiae, quae licet in litera concessa legatur, deficit tamen in s spiritu, & voluntate Summi Pontis eis, qui ad solum actum eoas attonis re exi te videtur,
judietatim, O d Iare violia exortiιontem , Ood sum . Et sane, s Summus Pontifex novisisti, priorem gratiam cste conditionalem. &s, samitatam, vel novam non concessisset absque
smili modiseatione, vel saltem dissicilius, juxta
egregiam doctrinam Io: Andrea in eap. a. nam. 2. destiti P sbyteνο-m is 6.quam post multos alios, quos allegat,& praecipue Rot. is deris s . m. a. pars. I. I s. a. dised , laudat, & sequitur eadem Rota coram fan. mem. Alexandγο HIL
decis II s. nam. I., ct 4. , in qua subreptio, &, obreptio deducitur ex eo, quod expressum non Io fuit,gratiam Antecessoris esse modiscatam,nam, si Pontifex certior factus suisset de priori concessione limitata, illam non mutasset. Quod vero pertinet ad expressionem resolutionis captae in Consilio, multo minus nullii as
106쪽
De Re Ecclesiastica. Votum XIV.
icti evitari posse videtur ex eo, quod revera dicta resolutio in Consilio eapta fuerit, non attento, an benθ, vel male id actum extiterit, quippe idio a exponentes latebat s nam, admissa etiam in exponentibus ignorantia dictae resolutionis , ista . excusare quidem poterit illosa dolos At num-icia quam esseere, quod sustineatur gratia, sub falio supposito emanata, cum haec statim corruat ex defectu voluntatis Principis e cedentis, qui eam non concessi .let, si sciviilet, dictam resolutionem nullam ,& injustam fuisse,Gonrulea. od
Nilque turbant ea, quae dicuntur de praesum- acii. ptione militante pro validitate gratiae, de de interpretatione capienda ad essectum illam sustinendi, quoniam procedunt in dub o, es quoties concludentibus probationibus demonhra tuin non fuerit, gratiam, prout hic, ille nulli ios ter, A falsis sup: ositis extortam, ut ex se pa- , t et, cum praesumptio cedat veritati, & i te res pretatio non cadat, nisi in iis, que dubia sunt, de docent ipsaemet auctoritates in contrarium allegatae. Rem itaque perstringendo, videntur corruere fundamenta Omnia, super quihus Seminarium intentionem suam fundare queat, nam Breve aes,3 can. mem. Gregorii XV. est procul dubio mere facultativum , ideoque ejus vigore eompellition possunt Administratores Sacri Montis addictam prae rationem solvendam, alterum vero Breve Summi pontificis Delieiter regnantis, ul- ira quod est subreptilium, & obreptilium, msupradictis, praeterea solummodo enunciat exi-st, itiam assignationis relativE ad Breve sata. me. Gregorii XV. , ejusque executionem deman. dit, non autem illam canoni at, unde optimeis' applieatur regula illa, quod Lex, quae supponit, non dii ponit, juxta theoricam μια in eu'. sedes
Denique nulla vis ad effectum, de quo agitur, fieri posse videtur super nonnullis solutionibus recenter factis, ab anno nempe Iro . usive aia Iaci praesens, tum quia sunt actus recentissmi, &causam dederunt hodiernae disputationi, proindeque nulla de iis ratio haberi debet, ut de acti-
numer. g. por Mertim de pignor. decis. 36. in ηαρυ3 Saliud. in Labdirist. Credit Ac de actibus , qui dederunt eausim liti, Ra. decis Iss. numeri
est id, quod de facto fit. sed quod de jure fie- ia iri debet, ut ex doctrina Vason. A ter. lieri nam.
ciuia Curatores Montis magis solliciti de evitanda executione ab Episcopo comminata , quam de suo jure tuendo, expedire censuerunt, obsequendo maiestati Supremi principis, illius Judiricio ad tu, cscere, qu i mobi em ex eo , quod reverentia , & Obsequio auctoritati Supremi ita Principis . cui resisti nequit, gestum suit praejudicari nullo modo potuit juribus sacri Molitis.
plenh conservatum fuit per protestationem e- a Iamilsam in unaquaque ex dictis solutionibus, let. Herennitis sue. iesi quid enim si si etiam proie-
de actu momentaneo, feci habente tractum suci Irseessivum, & enctum reiterabilem, dictae s lutiones ad summum nocere poterunt quoad tempus praeteritum, non autem quoad futurum, juxta originariam distinctionem Bursati ia Ies. . in .st'. de Consis. Prine. , quamn suntur Bartis in eo. Cum aeressi sent nam.6. de Consita . , ct in iract. de offici, ct potes Episco. al-
107쪽
requisito Episcopo, & absque ulla novae in vestiturae petitione. ae solutioue Laudem ii, alienario vel divisio Bonorum emphyleuticorum fiat inter ipsos Cives, seu incolas, in eo Castro possidentes, iique si ve a Civibus,sve ab exteris emant eadem Bona, emphyleusi subjecta.
sis Domino, et factae, is aι ipso Domino
as Dimo singuli eis em natara es, ae dictis quilibet. as Et omnibus ast Iam is fotidiam tributa. ar Verba Universitatis . hominum . snguis larum per narum ae possident Ium E dAeν-
videntes commorius eum posui me Oreo facere.
108쪽
De Re Ecclesiastica. Votum XV. Gς
praefam ione, ac piaribas renovationitas , μὰ auo eanoris augmensa furiis. sa Tum alium ex eo , qaod Bisa in emudito data erana pro iis reduendis ad . altariam .
metiti rationem. a Mesrotamia prohilet alienasionem in extra Mam . non vera in uicu is , Leti hiauas rem adferistiam eidem metroeamia.
ninus , es singulis peisonis pollidentibus indicto C istro, eomprehendis Liam perfiam ,
8; Trofam s.c. am jura praeservos, iis socere non potes . UM Episcopi Imolenses Castrum Bais gnaria ab Othone IV. Romanorum Imper aiore ipsis donarum, in emphyt - as m eoneedere consuevissent Universitati , &hominibus ejusdem Castri, ut prohatur anti- aquis investituris, quarum meminit Panias cong6 . nam. ., ct via. 38., Card. Ferdinandus Milis lin. Episcopus Imolensis ejusinodi emphyte
sis concessionem renovavit anno I 63s. Pr
patet, conduxerunt, constituto, ut moris erat, annuo Canone florenorum ....
Ad normam antiquarum investiturarum qui hus , ut observat Poritas iam eong. 6s., ct L derelias eos σα, adponi solebat pactum , quod investiti, irrequisitis Episcopis, Bona alienare nequirent, huic etiam novae investiturae adjecta fuit similis lex, ut nemini B ignariensium
109쪽
Hai IIIussissmas Domisas Episcopus dictas res vendendas emere violariit , pro sotiis itii quin aemistis daνe , O Iradere rex Mar: steνι emere fouerit intra mensem cte., is emphtea si petere .er recipe νε eam pumi, O readitisnuas ustatis cte. Pro cujus sane pacti majori firmitate caducitatis poena adversus contra venientes sancita
fuit, verbis illis quods ηιs fecerinι, eadunt d
verum Bagitarienses prohibitionem hane, &poenam sibi locum minime vindicare posse,censebant in alienationibus factis inter Cives, quemadmodum Portiat, & Luirchis, locis citatis
interpretati fuerant antiquas investituras, similibus prohibitionibus, & pactis munitas s Et revera,eum antiqui Episcopi oh hujusmodi alien, tiones locum eaducitatis factum fuisse olim declarassent, controversam omnem composuerunt transactione Inita anno Iasa. , quam refert
Ut etiam Reverendit limus Episcopus Zanus,
acerrimus ceteroquin iurium Ecclesiae suae vindex , cum ob alien tiones pariter inter Bagnarienses factas acceptasset eadueitatem, quam suae Curiae vicarius alienantes incurrisse, per sententiam declaraverat, Causa in gradu appellationis delata ad Romanam Curiam, partes si tem omnem transegerunt concordia, in qua Ba- gnarienses promiserunt,antiquas invest turas, &pacta, illis adjecta, prout juris hinet, observare,
que Episcopus sibi praeservavit quaecumque sua , iura, praesertim ea, ex instrumento anui I 639. ipsi competentia. Quoniam vero hae transactione confrmabantur contractus dumtaxat alienationum, inter Cives ante illam gesti, Eminentissimus Card. d
Verme, hon. mem. Reverendisti mi Zani successor ob alienationes in eosdem deinceps facias requirere coepit, & cogere intendehat Empi res Bonorum, ut, soluto Laudemio, novam investituram reciperent, iuxta pactum adjectum d. renovat oni Emphyleusis factae de anno x 63s., quae controversia cum per illius translationem ad Ecelesam Ferrariensem sopita, sed nondum extincta fuerit, dignarienses meam sententiam pro veritate exquisiverunt super hisce Duhii nimirum an liceat ipsis. Γ piscopo inconsulto, alienare linc Bona inter Incolas Bagnariae Seeundo, an teneantur solvere Laudem tum, Ee suscipere novas investituras pro hujusmodi
Bonis emphyleuticis , vel a Civibus, vel ab
Et tertio. an obesse quidquam illis possit ad
hune essectum transactio Iuno Isas. celebrata 1 Porro quaestionem non novam examinandam
mihi propos tam fuisse , eomperio , eadem a namque Iamdudum enucleata fuit a Porsis d. e s6s. , O Lad ehis d. rans se. s novissime vero luculenter tractatam, tuisque ponderihus examinaiam, invenio ab eximiis nostri aevi viris, C ιιι Ad beata de Ariariis,O D. meo is violatu Soeripante, qui jura Imolenss Episcopi, quae non levia visa fuerant portio, ut ipse testa
tur P. cog 63. Aram. 26. , pro viribus vindicavit,
censens, Bagnarienses sola immemorabili co suetudine diligentissime probanda juvari posses Uerumtamen,pro mei ingenii tenuitate re diligenter examinata, libentius in illam feror sei tentiam, quam secuti fuerunt Portius, La de chius,& Advocatus Ferrarius;polle nempe inter Cives Bamariae absque Episcopi consensu fieri huiusmodi alienationes, illos non teneri novam investituram recipere, aut Laudem tum praest re, & denique eisdem praejudicium nullum attulisse predictam transactionem. Ita sentire posse mihi videor ob eam rationem, quod in remotione emphyteusis . quam anno 1639. Card. Millinus Deit procuratoribus Universitat s , bc hominum B ignariae, Bigna rienses contemplati, atque comprehensi fuerunt, tum uti universi, tum uti snguli, ideoque nec snova investitura, sue Domini approhatio, nec Laudem ii solutio requiritur, ut valeat alienatio facta in illos , qui in emphyteusis concessione admissi, & comprehens jam fuerant, Ripa
Immo vero, etiamsi Emphyleutae sub eaducitatis, aut alia quavis poena promisissent non 4 alienare, irrequ sito Domino, valeret tamen alienatio inter ipsos facta, nullamque illi incurrerent poenam caducitatis, quia ob communem omnium in contractu emphyleusis comprehen- ssonem Omnes ejusdem conditionis reputati, Saequaliter ab investiente approbati ab initio ce
emphγι. di . 39. nam. f., Fastis. de jam emplantis. ae Laudem. quas 8. nam. 28. , ita quidem , ut comprehensio is hare tacitam seeum sene vi- 6
detur investientis voluntatem, ut permissa sit
110쪽
De Re Ecclesiastica. Votum XV.
fancta, ex tuis fuerant, quibus premiserat T satrix vi adariae, O MM ibi Gius in figurati ne Casus, & sub verbo ex Libertis ait, hanc u luntatem, cui Textas innititur, tacite desumi ex illa Collibertorum comprehensione. Bagnarienses autem in postrema concessione, seu renovatione contemplatos reperiri, tam uti universos, quam uti singulos, ac per consequens fuisse in illa comprehensos, elici posse videtur
cum ra natura actus, tum ex litera d. renovationis factae a Card. Millino ἡ Resultat quidems ex natura renovationis a nam, si renovatio emphyleusis easdem dehet praeseferre conditiones, easdemque complecti personas, in antiquis inves stitutis eomprehensas, sue expresse, & nomina tim tu illis designatae, sive tacite vigore scilicet longevae observantiae Partium consensu ante ronovationem confirmatae, ad mitis illae fuerint,
certe omnes Bagnarienses comprehensi diei debent in d. renovatione, quoniam illi in antiquis navestituris admitti fuerant, immo se in illis
ro comprehensi videbantur, ut Epileoporum consensu approbatae diu fuerint alienationes , quae inter ipsos, Episcopis irrequistis, celebrantur, ut ait Pori. GV.7s. nam. 47., ct 48. Clarius verti litera renovationis eamdem . comprehensionem confirmat, nam illa concella fuit ae Mossuriis, ct Protaratoribus pro te, O vice, ae nomine Unioeυ aiis, O hominum , Osuuiarum Porinuom p d .nt,am in Castro, O Tereitoris Boetiuria, ct i rem heredum , ct Defendentiam is, quibus verbis nemo non videt, investitam fuisse universitatem, de investitos etiam fuisse singulos homines, ae demum ii vestitas fuisse singulas pers nas possidentes, earumque heredesi es Descendentes, Me t g II gnarienses capere ex illa commodum valeant;uti univere, & jus etiam proprium habere possint uti singuli, ut late probat Laderedi cons. 4 . u. I., οβνὰ per Iol. Et quidem, si plures personas de re aliqua it solidum, ae uti universaliter singulas, oc smas gulae iter universas investitas esse, dicimus, quoties plurium personarum expresse iubsequitur di esto thbes eorum . , Buri L in IV. qui Roma
qua statuitur,lblidali acquisitioni locum non es- Iase, quum unusquisqu8 pro portione sua recipit,
ut apud Rotam coram Remis Ido deeig. 1 . nu. q.
dictio illa distributiva quilibet tanti valet, ut 1 rem omnibus in solidum tribuat, omnesque i vestitos ita coniungit, ut venire possint ad portionem deficientis, vel per non ius decrescendi,
vel potius per directum jus accrescendi, Betion.
d. cap.f. d. quas. I 8. nam 47. , vel demum perjus iuccedendi ex investitura, Rot. derig. 76.
m.9. pari. s. ram. I. ree. s quanto potiori jure , 1 shaee loeum sibi vindieahunt in hae hypotest, iuua adhibita nednm fuit dictio ean, quae ejus-em naturae est, ac dictio quiniae, & omnibus actum in solidum tribuit,Laderes. d.cons. 4 . n. 8 sed praeterea Universitatem de tota re, de tota etiam re omnes homines, & de tota denique re sngulas personas investitas fuisse, demonstrant 17
verba illa is Daiorestatis π hominumae ne auram personarum ae possidentitim, duorum verborum natura advertativa est, diversam ue rem praese- ferunt, ae personas diversas, d vel se etiam sumptas,complectuntur, L-redi. euaon . nam. g. ,
O f., O sqq. , aliud namque est Universitas,& aliud singulae personae, nee eadem ratio Est is
hominum, si simpliciter sumantur. ac eorumdem hominum, prout illi poelesto es alicujus rei sunt, ut egregie probat idem Lud reh. d. consso. Lum 8.., ct f., O seqq. Syndicus si quidem, & Pro euratores stipulati minime fuerunt pro ipsa Universitate dumtaxat, ut etiam renovationem minime acceptarunt pro
singulis tantum hominibus, & possidentibus, sed Episcopus perspicuis verhis emphyleusim illis concessit, non solum .iea, ct nomine ali rum, sed etiam pro se, his verbis is renovationem concessι μοδε S' vitea Universutis M. di Cum autem nee in hujusmodi renovatione, immo vero neque in antiquis investituris divisio ulla Bonorum facta legatur, de Ca νam, Territ riam , ae Cartem Buxuria concelsum fuisse appareat, veluti rem quamdam individuam, impositi in antiquis contractibus sola lege illud
quimur, jure suo quemlibet ex hominiuus Uni- aoversitatis, & suo quoque jure procuratores ipsos,& s dicum μοδε ut diximus, stipulantes a