장음표시 사용
91쪽
P arochialibus exhibere possit per suos Alumnos. Nilque turbat, quod unio. de qua agitur, sit accelloria, subjectiva, sive extinctiva, ac proinde Beneficia unita amiserint titulum, jura, privilegia, ae praerogativas, ideoque desit subiectum imum residentiae, ex auctoritatibus supra laudatis i Etenim pereunt quidem, ia extinguuntur praedicta jura, privilegia, ac praerogativae quoad Beneficium unitum, non tamen pe-aa reunt, aut exstinguuntur quoad superioremSeminarii , seu Seminarium ipsum , cui facta fuit unis 4 In hoc enim omnia jura Beneseii uniti transeunt . & transfunduntur , ut huic obiecto
Ex dictis hue usque eonstare posse, arbitror de Bono jure Seminariti Nihilo tamen minus illud etiam silentio praetermittendum non est , quod iam Alumni Seminarii per spatium annorum quindeeim, 8c ultra parocho, & Eeclesiae Paroctiali singulis festis diebus inservierunt, ae in in praemium servitii praestiti debitam portionem ex malu communi perceperunt s Quae sane ob-' servantia plurimum est attendenda, prout attenditur in omni materia, & praesertim, quando, ut hie, est praecisa, & conternit eandem actus speetem. & millies respondit Rota, es
Episcopus, qui ob tenuitatem redituum Cath dralis Ecclesiae ab A stoliea Sede dispensatiotrem obtinuit retinendi priorem Canoui-catum, & Archidiaconatum alterius Dice-eta , 8c in sua D ceees res det, eorum fructus facit suos , eἰ iam si in dispensatione cautum fuerit, quod iidem Canonicatus, & Archidi i conatus debiti, propterea non fraud/ntaros quili, R etiamsi peculiaribus Ecclesiae Statutis Canonicorum residentia praecipiatur, praesertim, quando Statutis hujusinodi Summus pontifer derogavit.
remere tenetur .a a AH, s ambo aequalia μι, potes alterani
is Et ei d fervisas, asteriai Boseseli frustas Iaeratur, &num. 4o. is Di ribationea quesidianas non percipit, qui Canonieatam, ct EeeIesum Caratam obtinet , in eaque residet. ir Intellite de Hs risutionibus , qaae pro suu Iaram ho rarum semitio impetidantvir , Bootero de iis, qua faccedunt Deo praebenda.
92쪽
De Re Ecclesiastica. Votum XIII. το
Beneficiarioram. sa obtigatio major minorem vineis.
i teaieitar, nisi eam eloti Ia di dummodo Beneseia ipsa debitis non fraudentur obsequiis di. 36 Dio. ut is reiisendi Hara Mneseia taeonia pati, tia , eusoria dicenda non es.sr o fula vi dummodo neutrum lienescium dehitis fraudetur obsequiti a Ma d pen- furioni reti adi pura inrauea ibina, inre tu do es de Obsequiti, μa luetiram saretim patuitia . 38 Nimis m. qaοιies Melesae elenae ι . celsreitium diversi temporibas sit exhibendum.1s mi intenueisa es de iis oneribus , qaa perfobsitatam expleri possum.
41 Matuta re retiam Canon eorum prati en eis , intelligenda fana de ollinenIIsar a me tum Bexestatim . a Nisu vero de obtinentisas ex diapensatione duo Senescia incompatibilia , quorum servitiam una, eodemque tempore praesari ne ait. 4 RUdentiae viinculam a Marulis Eeelesiae induis Mum , sisis Canonica dissipensatia retineud pura Beneficia ineo Militia, quorum δεν-:itia muttiose excudant.
SAN. mem. Innocentius XII. motu proprio e cessit Illustrissimo , & Reverendissimo D.Ferdinando de Berici electo Episcopo Namurcens literas dispensationis pro retentione ad decennium Canonicatus Ecelesiae L diensis. & Archidiaconatus Campiniae, forte sperans, hujus temporis decursu res Ecclesiae Namurcensis, cui praeficiebatur, ad pristini status plenitudinem fore restituendas. pontificiae gratiae intercessit nuper Capitulum sub obtentustatui tum Leodiensis Ecclesiae quibus iniuncta legitur Canon ieis sex, vel saltem quatuor mensium residentia. & quidem sane ita sub poena amissi nis omnium fructuum eorum praebendae. quam cum prestare nequeat IllustrissimusD. Episcopus, Cons ratione Pi d ins/ν Hua ἰmpressus εs. aris ctioris residentiae vinculo obstrictus Eemesiae N murcensi, quaesitum fuit a me, ut pro veritate hae de re sententiam meam dicere velim, eamque favore Reverendistimi Epistopi proferre non dubitaverim. amquam enim adversus Beneficiorum
pluralitatem, ob deformitales, quas continet, omnibus Sacrorum Canonum locis improbais a tam , ut apud Fagnan. in eop. quia in tantum M. a. , O sqq. do Halend. ct cap. quia non Iuniam. 3. de Clericis uos resides. M.f.Eoen. deseri Eccles antuar. pari. I. rit. ao. cap. I. , latiusqu prolequitur Nomasa. d. ra Besese. pint. I. lib. a. eupra. ρο seqq. , & praecipue cap. s. num. II. ,
non leve praejuvicium sit residentia Clericos as , fgens suis Fecies is, quae singulae eum assiduitatem exigant personarum, consequens est, neminem obtinere posse plura Beneficia incompatibilia, qualia sunt Episcopatus . 8c Canon L aeatus, quibus nequit quispiam uno eodemque tempore servire, Glus in ex ιν at execrabilis manu. XXII. Oreb. in disersi ri P benae, re , p. aeter supra allegatos, notat Pinson. da Bene . Eeι Iesias. eop. 3. vitiiser. I. ct I 6. s Nihilomin aqvila ex Davi Thoma quodlibet s. qaas. 7. artie. I. , Offensio tamen omnis , quam illa ha- 4bet, leniri potest ob circumstantias hujusmodi deformitates, obliterantes, ae propterea saepius tolerata, saepiusque a S. Sede permissa reperitur splurium incompatibilium retentio cum relax tione vinculi res dentia a Quippe eae, quae sunt Ecclesiae Leges, non usque adeo rigidae, atque in- εexorabiles sunt , ut remittendae non sint, cum, earum relaxatione,commoda alia comparantur,
vel cum illae observari non possunt, nisi convulnerata charitate , quae lex legum , & Regina est, ut, ex praestantissimo Canonum compilatore Ivone Carnotense , egregie scripsit Thomam. de
praesansi mi Cutionum Compilatores. Ex gratia igitur,atque Apostolica dispensatione plura in unum congeri poterunt incompatibi- Ilia Beneficia. illaque is, ab omni molestia expeditus , canonice Ohtinere dicetur, ut praecipit Bonis vi II. in cap.Ordin ii 3. g.Celmam deum.
modo tamen dispensulani justa ratio causam de- derit s Non enim mihi prohaturGVain ἀοινaviganti execrabitis is priaeo. sentiens . sv.fragari dilpensationes, tametsi nulla ratione impetratas, ss quidem S. Sedes, non nisi causa cognita, illas e largiri consuevit, si stilicet utilitas, aut necesistas Ecclesiae, conditio temporum. & pers narum sublimitas, eximiaque merita, aut alia rosimilis ratio iustum locum illis facerent. Glogia cap. exm isti s 3. vieia. seeessitas de Praebead ,
93쪽
summus Pontifex probe sciens, Civitatem N mulcensem, duplici obsidione, ac expugnatione labefactitam , illiusque universem Dioeces msuperiori Bello maximis cladibus assectam, &iane, ferro, direptionibus, ae agrorum depinputationibus devastatam suisse, Ecclesar hujus Inopiae mederi voluit reditibus Canonicatus, &Archidiaconatus, quibus novus electus dignitatem Episcopalem sustinere poster. 7 si sunt verba Pontificii Diplomatis) ut saram Iaam juxta
is Θαα hanc autem optimam esse dispenoti nis rationem, ex Bosonone , scripsit Thomasis.
m Rhemens Archiepiscopo, qui acriter increpando Artardum , quod Turonensem cons eutus Archiepiscopatum, Nannetensi Ecclesiae prioris curam, & possessionem non ablati siet, quantumvis ea devastata jactaretur, gravis ille,
severusque saerorum Canonum vindex, eo v hementius exeanduit, Praefeν rim, eum alias possesso diei, o Allustius Iargitione Domini Regis haleat, unde fastus habere Oaleat, quibus ad Deo fertiendam, O minasteriam fatim exeqaeniam in Ptile M. eo is orara pust a Ea igitur Beneficiorum pluralitas, quihus non opes praestarentur, sed arceretur inopia, & quibus non ambitio, aut praelati cupiditas exsaturaretur, sed sponsa solari, aerumniisque exolvi posset, non dis icebat Hincmaro nec umquam displicuit rigidioribus Ecclesiasticae disciplinaeeustodibus, iisque, qui impensus exagitarunt
in exaturatam cupiditatem eorum , qui plura accumulabant Benescia, teste Thomas, dicto cap. f., & aliis locis plura in hanc rem luculenta re ferens antiquitatis exempla. Quibus conformis fuit recentior Sacrorum, i, Canonum disciplina, juxta quam tenuitas r dituum praecipua semper fuit causa indulgendi plurium incompatibilium retentionem, cap. Eam te g., ibique glus ereb. tenues de aetas. , ct qari ι.εIUC in eo. Adam a versas em versa inlitti uiam chea meae de elecL, er in cap. cam no is 6. Cens jussa e sis de eo c4s. prab., atque etiam egregie favent posteriora sacrosancte Tridentinae Synodis Decreta, ut animaduertit Arsin. de Bene . dicto cap. I. utimer. 44 s- ct 44. , idque summam habet justitiae, & aequi
rata I Eicti sique noeesMoax is obbrotrium rei, O autium II oriois ysol e forte δ' injώ- si se . n. pas p-r Osre qae re ludi qui δενι ὰ I'-ιὸUM n-νri de ristites is, quae ratio eo magis urget in casu nostro, quia dispensatio,de qua agi-Is tur, non est indefinita , sed Summus pontifex limitatam, de temporariam dumtaxat prioris Beneficii retentionem permisit, hoc quoque resepiciens severiorei mores, ae prisca exempla
Quamobrem,cum Summus pontifex concesserit retentionem Canonicatus, & Archidiacon ius cum Episcopatu , ad quem Illustrissimus
Dominus novus electis altumebatur, ut statum suum juxta Potiti otii Dignitalis exstentiam deceatins tenere p in canonica dispensatio, quae vires accipit tum ex mente, R intentione coti- I4 cedentis,ad texe is cap.mandriam a g.,u queatigvers. eum faerit inte, io mesi Bem intentis , tum etiam ex causa in ea expressa, ad tradita apud as
esseclum operabitur quoad perceptionem Ductuum Canonicarus, & Archidiaeonatus, sine qua non impleretur mens Pontificis, & exitum Is nullum haberet gratia dispensationis, quae, ve luti sinalem caulam , respicit fructuum fruiti
nem, non autem reliqua, licet ceteroquin cons Maria assecutionis tituli, ex mente G g. in ea 2. teri. ad congraam de aetas. , O quani.
Nee pro iisdem l uerandis Illustristimus D minus Episcopus obstringitur onere residendi in Canonicatu ex pontificia dispensatione retento, nam pluralitas Beneficiorum incompatibilium , Sacris Canonibus proscripta,eam maxime ob ra- I tionem , quod una eadem ae persona , illa obtinens, assiduitatem servitii exibere, & uno, eodemque tempore sedem habere non possit in pluribus Ecclesiis, i Lesertim existentibus in diversis Civitatibus; s eadem justa aliqua ex causa permittatur, sit blato incompatibilitatis o staculo , ut tradit Amodo MMD Darariae lib.
an. I s. relaxatum quoque censebitur restantiae agvinculum , praecipua enim dispensitionis, quatex iuxta causa concessa est,utilitas in eo vertitur, Is ut immunem praestet a res dentia alterius Benesciit, Pinsu. de νe Bene . Heso cap. I. num. 34. seqq. & quidem eum plenaria perceptione fructuum utriusque, sne qua, gratia irrita cet roquin redderetur, Ferdia d. Brancia apud da
tri ex Benesciis debita, quum illa erant in. II qualia,peragi debebat in digniori eost. extirpasdruo. s. diat Oer3, ibi . Cum oporteat eam in majori Ecelesia deservire ae de mae,. ini vero extitissent aequalia, Beneficiarius residendi oneri satisse- didieisse dieehatur, alterutri, vel modo uni, modo alteri serviendo, Glasgis eap. non potes ar. τοι. retinere de praebend. ἡπς, vel si Ecclesiarum dia vicinitas, & servitii ratio id pateretur, utrique ministrandum erat, ut magistraliter distinxit
Frane. in diΠo cap. non prout o. r. , 8c ante eum docuerunt Ass. in ricto cap. exrispanda s. I vero num. 3. , ct ς. ID. A , Geminian. ibidem s.
Hodih vero, juxta Planam Constitutionem, sub initium relatam, residentia peragenda, dc in a4Divis
94쪽
De Re Ecclesiastica. Votum XIII. 8
Divitiis ministrandum est Ecelesiae illi , cui imminet Cura animarum, cudus causa prima, de Draecipuae se debet, illique deserviens, omnes,as &singulos fructus, reditus, & proventus Canonicatus, vel Dignitatis, seu alterius cuiuscumque Beneficii lucrabitur, ut de dicta Constitutione loquentes scripserunt Farnan. in eap.
as Ecclesiae Curatae subirahat quotidianas distributiones Canonicatus , seu dignitatis, quam alibi obtinet, attamen, ne privilegium, & dispens tionis gratia inutilis reddatur, neutiquam adema prae censentur distributiones illae, quae, in communem massam redactae,succedunt loco praebendae, sed eae tantum auferuntur, quae manuales
sunt, & pro singularum horarum servitio distribuuntur a immo, si in hujusmodi dumtaxat di-α8 stributionibus universi proventus coea sisterent, dispensatus, hoe casu, duas illarum partes ea-peret , amissa tertia, ut hac ratione aliqua statuta diei pollet dii terentia inter abientes, A prae
o, quas rationes Sacra Congregatio Eminentissimorum Cardinalium Concilii Interpretumas pluries declaravit. Episcopum, modo refideat in Episcopatu, solutum esse a residentia Canon, caluum, Dignitarum , 8c reliquorum Benefici Io rum, eademque retinere posse, & fructus percis re,exceptili quotidianis distributionibus teste
m. ao. s Et jure quidem, meritoque, quia obli-ar gatio residendi incumbens Episcopo , aliisque gerentibus Curam animarum,cum maior sit Obligatione deserviendi Canonicatui, vel quia haec jure positivo imperata, illa vero jure Divino imposita est ut senserunt plurimi gravissimi A ctores apud Card de Laeo reosng morri. I h. s.
ιαι , vel quia ex absentia ab altis Beneficiis mea a tuendum non est tantum detrimentum animarum , quantum absentia Pastoris inserre potest Ecclesiis, quibus illarum Cura imminet, ut notat Van. Upens de jur. Eces . animes pars. I. II th.7. cap. I . nam. I., major proindε obligatio vincit minorem, & residentiam peragens in Beneficio, cujus servitium magis neeessarium 34 est magisque utile,pro prςsente habebitur in alio,
Quibus non adversatur modalis illa clausula adposita literis dispensationis, videt ieet promis, qaod Canonicatat, O prahenda , o Are Uia- De Re Ecclesiastrenutas His si debitis propterea usu fraudem rar obriga.is, quas Sammai Pontifex, his vestis indulgeudo illorum reteiuione aispensare v
luisse videatur ab assiduitate servitii, quod iidem exigebant a Siquidem clausula ista desumpta est ex Decreto Innocentii lv. in Concilio Lugdunensi , relato a Bonifacio VIII. in eap. Ordinu=iis. Ceterum, ibi . Prosideas tamen Oiauaritis. aliter uae animartim cara is et .m Messis a sPersonatibus , sea Dignitatibas neetigatur , nee Beneficia ipsa Ahisis obfiquiis defraudentuν ae doum. Ordin. in s. ubi glosi. additionalis notat , clispensationem semper dari, datamque intelligi secundum istas duas modificationes i easdemque in stylum abiisse,notarunt communiter Pragmatici, materiam hanc pertractantes. Cum autem recise rationi repugnet, quod In nocentius IV. ceterorumque Sacrorum Can num Decreta probantia canonicas dispensationes
retentionis plurium incompatibilium , & Sancta Sedes, illas ex justa, & necessaria causa facit E asconcedens, easdem elusorias reddere voluerint, residentiae obligationem injungendo respectu utriusque Beneficii incompatibilis, sive ratione Curae Animarum, sive ratione servitii illa requiratur , dicendum idcirco est, quod praecipiendo, a neutrum Benescium debilis fraudari obsequiis, de ii obsequiis intellexerint, quae invicem sunt Iscompatibilia , re ratione vicinitatis Ecclesi rum, vel setvitii, divei sis temporibus exhibendi , ah una, eademque persona expleri possint.
II., vel etiam de iis oneribus, quibus per Sub- 3νstitutum satisfieri potest, ut tradunt Hass. de
Reg. Patrem Iadiari disti eap. I . nam. II., Rota coram suas. mem. Alexandro VIII. deeig. 38. uam.
24. , Ceterum , si servitia ejusmodi snt, ut mutuo se excludant. nec per alium exsolvi posisint, is, qui dispensatus reperitur pro retentione 4. duorum incompatibilium, in quorum utroque una, 8c eadem persona, uno eodemque tempore naturaliter residere nequit, residendo ad nor mam pianae Constitutionis, in illo, cui imminet cura animarum , virtual iter, & ei viliter residere censehitur in alio, ut hactenus probavimus,& eonferunt tradita in max citata Aelff8. Eamaa. Os se, quam sequitur Rina de exacationa
Minus vero officiunt Statuta Ecclesae Le diensis,quibus, ut diximus sub initium, sex, aut saltem quatuor mensum residentia praecipitur quia praeter quam quod dicta statuta intelligenda sunt de obtinentibus unum tantummodo Be- 4sneficium,non vero de Ohtinentibus ex dispentatione duo Beneficia incompatibilia , quorum utrique debita personarum, & servitii assiduitas uno, eodemque tempore praestari nequeat, mri
scuti Canonica dis notio solvit residentiam, 43 generali Lege Feclesiae, &univei sis Sacrorum Canonum praeceptis imperatam , sic etiam libe- 44rabit ah illa, quae indicta est speetalibus Statutis, quλ efficere nequeunt,nu n E clesia necessitati.
95쪽
aut utilitati relaxatione res dentiae provideri possit, ut bene disserit Pinsin. de Bene . E et sius. ni. de dissipens Ecclesias. eap. a. nam. I . se , dissicultas omnis cedat in nostra hyp tbesi, ex quo Summus Pontifex claris, & apertis verbis derogavit dictis Statutis aeneratiu Co
4s iani clant verba Pontificii diplomatisi di quibasevis aliis Cossit stionibar, Er Ordinationibus is pq lien , ae Namurrassen , ct Leodiensis Ee- etesiarum praes arum etιam Iuramento eo inseminiona Apostolieε , vel quavis Armitase alida reboratis Staιatia, ct consuetudinibat, reseri se contrariis sequaquam ab auribus, Apostolieaaactoritate praefata leuore pr festium ad specialis doso tralia dispensamur ercis ae Quamobrem, ne
46 adeo expressa, ac specifica derogatio elusoria reddatur, dicendum est, Summum Pontificem, qui ob tenuitatem redituum, S devastationem Ecclesiae Namureensis voluit in novo illius Episcopo accumulare fructus Canonicatus, &Archidiaconatu de quibus agitur, ut novat spon in inopiam solari posset, dicendum, inquam est,solvisse residentiam, sub tana amissions frinciuum indiciam a praefatis Statutis, ut bene ratiocinatur Rota in sua Colonies. Cononieaturrima gratia a. Mari ausi x Tox. s. xasa iterum
rari uluinis o deIr Olmo naue magno Medi Iuni Caseellario, quae quidem derogatio emca-47 eior redditur, quia versamur in gratia e cella motu proprio, dc propterea beniguius interproeta uia, juxta notas regulas.
Forolrυιea. Coassitutioris. Ex subreptionis. & Obreptionis capite oppugnari potest Apostolicum Breve, executioni jam
demandatum, de erogandis annuis certis r
ditibus Montis pietatis in Seminarii comm .dum , quando Summo Pontifici narratum, non fuit,eosdem reditus destinatos esse in ceristos Zc speciales usus, non modo ipsius Mo tis, sed etiam pauperum puellarum, acinae terea expositum fui hanc redituum adsignationem ab alio Praedecelsore Summo Pontifice concessam iuilla, itemque nuper communi deliberatione statutam ab Curatoribus Momtis Pietatis, quum tamen revera sola eos roditus adsignandi facultas Administratoribus Montis antea tributa esset, u deliberatio de ea re ab iisdem Administratoribus communiter habita, utpote absque ulla sedula rei dise. eussione, absque legitimo suffragiorum num m. & contra priorem maturam ipsorum Administratorum resolutionem , irrita prorsuscensenda esset.
96쪽
De Re Ecclesiastica. Votum XIV. 83
νῶι arbiιrio , O' conseientia raeecutoris .a: Liserae exaestioni dem data . quando ea
43 Red ius Monti, Pietatis is lene iam , ct tia ejusdem Montis in genera cessuros esse, Pontifex euilure potuit. 44 Non vera ceνιοι , ctoeciales afas, in quas illi .rogandi ream. 4s Ex revixtium mulis Aetatis mentione secessario non inferfnrar erati, Ociperiales afar, ad ποι δεηι desinati . 46 Iabreptionem excludendam geserica Pomι cis evitatio noui eis. 4 Subreptio semper tuus dieitar, questet Papa ignorare pοιait quatitarem ati am disseisia,
sa Patum Curatorum Moriis, eidem uocere non potes.s4 Mons Pietatis misse iure Minorem .ss Mons Pietasis baiartir b.seseia resitationis . . . De Re Ecclesiastis inιegram a emas praeiud eis, ex eri Riarisam i iuvia. 36 Grassam applieundi rassitus Motis Piris his Semisarii eommodam, sed in damnam irsas Montis , ct pauperum paellaram farii, νem non reddis consensis Caratorem ejusdem
s 2 Fossum exprimis, qai narraι, ad naus fuiss/ ὰ Samma Porii e eerror reditur Montia Pietatis is Seminarii commodum , si id . Stimma Posti e reposiam Dit in faealtate Curviorum ipsias Montis.
si metigenita diuturna exequenssi gratiam appliearisius reditatim in Seminarii commaisdam , nimiam gravis es. 61 Foeatiarem ani eandi ressistis ia Gminarii eammodum tribrium Disse Caratori , Μ, ait Helut s, non obtigationem imposiam, δε- elarat ueglecta per longissimam tempus eorum reditatim applicatio. 63 Observiantia ex non fatTu Admisi aloram riprompta, rem ambiguam deeliaras. 64 Matonsa nos fant, quae late resasionem eo tam fmper hiauerant.
66 Interpretario ἰlla rapienda es, quam sabse
εν Etiam effas ab observantis remprobatas di
97쪽
non ratem quidpiam decersere atriae reu-BUa majorii partia mustii. 18 iadministra aram Mariis , pro aliqua re tras auda eo regatora su Dagatio anteo acta expleri debet.
solatam gratiae execationem petit. si Gratia ah aherias arbitrio pendentis param , ct absolutam execasiouem perere inepta
est. sa Effetrat obseatas ostendit . quid primam
fuerit in egent a intentione .
eon mos, novam gratiam anctii damno iam , er a Dra vivide exorbitassem conteriis re nou latendis.
Ioa expresso ignoranter facta, excusat d
III Spectasdam non es, quod sit, sed quod eri
debet .i Ia Me reverentia , er obse aio anΠονί-
iure Supremi Principis sesam es, obes uos potes. ii a Protestasio in aera solutionis mi , prima in
CUM anno rora. ageretur de erigendo in
Civitate Foroliviens Seminat o heri fastico , noscentes ejusdem Civitatis Cives, non suppetere reditus suffcientes operihule instituendo, preces porrexerunt Summo Pontisci c;regorio XV. , ut facultatem ipsis concederet contribuendi in hanc causam quin quaginta modia frumenti, 8c tria plaustra uvae ex reditibus Sacri Montis Pietatis ejusdem Civitatis, ut ex Brevi d. Summi pontis eis expedito anno Isaa. . quo Administratoribus Montis praedicti impartita legitur licentia contribueta di singulis annis, & in perpetuum dictarum specierum qualitatem, quae tamen iob diu pro- traeiam erectionem seminarii, nempe usque ad annum Issy.) numquam soluta fuit a Verum, cum anno Iro . in Arctivio Seminarii repertum fuisset d. Breve, Reverendissimus Episcopus de eo certiores secit Curatores Sacri Montis Pietatis, eosque monuit, ut in illius executio nem res promissas Seminario praestarent, sed frustra s nam Curatores praedicii hujusmodi instantiae annuere recusarunt tum exemplo Ma;
rum , qui, licet tempore expeditionis d. Brevis ageretur de Seminario erigendo, nihilominus a contributione ista abstinuerunt, tum etiam , dc fortius, quia erediderunt, hujusinodi contributioni obstare Leges d. Sacri Montis, ac etiam Apostolicas Constitutiones pro ejusdem regimine peculiariter editas, quibus cavetur, omnes ilislius reditus, ac quidquid ex ipss ineunte tempore superesse posset, erogari debere in diminutionem,sive, ut dicitur, in reduci iovem inieresse mutui, quod exigitur pro pignoribus f Quamobrem nomine Deputatorum Seminarii su plex libellus porrectus fuit Sanctissimo Domino Nostro Delieiter Regnanti, qui preces remisit ad Sacram Congregationem Concilii, eaque ut moris est, rescripsit pro informatione Reu
tendissmo Episcopo. Admouitis itaque ab Episeopo Administratoribus Montis ad deducendas rationes, causasque, ob quas d. contributionem praestare recusarunt, ut ipse illas ad Sacram Congregationem referre
posset, Prior Sacri Montis rem detulit ad Consilium
98쪽
De Re Ecclesiastica. Votum XIV
stium Curatorum, & per sortem de more ex tractis iis, qui de gravi hoc negotio sermonem habere debebant, isti, nullatenus perpensis momentis rationum , quae indemnitatem Sacri Montis respiciebant, in eam abierunt sententiam , quod scilicet solverentur Seminario singulis annis scuta quinquaginta, qua quidem sententia ad censuram lustragiorum, si vh. ut dicitur, ad partitum remissa, sanior Consilii pars egre ferebat hujusmodi novitatem,tamquam adversantem Legi, & veteri consuetudini, alii vero contra eam attentante adeo tumultuarie suffragia dederunt, ut plerique ante expletam sorti tionem recesserint, quamobrem, publicato interim scrutinio, cum vota minime responderint numero suffragantium ob defectum unius fabar, illi namque erant sexdecim, ξc fabae repertae fuerunt in numero quindccim, re idcirco instincta, Consilium ea die dimissim fuit. At sequenti die eo iterum convocato, R ad illud accedentibus aliis tribus Curatoribus, qui
externa die non interfuerant, non alsumpta, ut par erat, ex integro discussione propositionis . aptiore in altero Consilio factaeoctum fuit dumtaxat de continuanda, seu reassumenda sustragatione ad normam partiti capti antecedenti die ad suifragium ferendum non admissis tribus illis
Consiliariis , qui supervenerunt , & ita uno
tantum superante voto, conclusum fuit pro con
tributione scutorum quinquaginta, dictaviue resolutionis vigore facili deinde negotio Seminatium obtiuuit tum in Sacra Congregatione . . Decretum favor'hile, tum a Summo pontifice laeve directum Episcopo in forma commissaria, ut scilicet, veris existentibus narratis, assignationem frumenti, Fe vini, ah Administratoribu Montis Seminario praedicio faciendam executi ni demandaret, eisdemque facultatem impartiretur praestandi loco frumenti, & uvae annua stula quinquaginta, ab ipsssponte oblata.
Nec in eorum ex utione eunctandum esse , ceiviens Reverendissimus Episcopus, nulla prae- milsa negotii discussione, statim urgere coepit Curatores pro solutione dd. scutorum quinquaginta , comminata etiam relaxatione mandati executivi, cuius metu . atque etiam quia pontificium Breve non praeseserebat simplicem cultatem, sed injungebat praecisam obligati nem contribuendi, illi, etsi novissent maximum praeiudic=um, quod irrogabatur Monti, depo-1uerunt summam praedimm , cum protestati ne tamen recursus ad summum pontiscem &de subreptione, seu obreptione d. Brevis, atque ita usque in hodierna tempora post cadentem solutionis diem, expectata intimatione , sive
comminatione mandati, d. annuam praestati nem deposuerunt, quam tamen. posthabito depositi impedimento, quotannis Ministri seminarii libere exegerunt s Cum itaque modo Curatores praedicti deliberaverint hahere recursum ad Satram Congregationem pro liberando Sacro Monte ab hoc perpetuo onere, &, an id justa aliqua ratione, & probabili spe talicis exitus te ivare queant, prius a me exquisiverint, rogantes , ut, diligenter, ac mature perpensis iuribus.& rationibus, quae in utramque partem deduci possunt, quid hac in re ientiain, pro veritate diacere velim. Primo sane rei obtutu nedum arduam Pro
vinciam suscipi, sed temerario pene dixerim ausu insurgi videbatur contra Seminarium, intentionem suam fundans in duobus Pontificiis Brevibus , quorum postremum a Sanctissimo Domino Nostro faeliciter Regnante editum , &de quo peculiariter agitur, licet si in forma
commissaria, nihilominus, utpote jam executi. Ini demandatum plene iustificatum praesumitur . ut sepe firmavit Rota, de praesertim eorum fim
dem ut onus transferat in Auministratores Sacri a Montis contrarium concludenter probandi , ut
csνam PritiIu ι quippε illi resistere dicitur si missima iuris praesumptio suadens, quod omnia a rite. 8c recth expleta fuerint, Marus con LI4 a.
Quae iuris praesumptio sortius urget in casu nostro i Nam, si spectemus factum ipsum execu- 4tionis, cum ordinarius in illa perficienda servaverit formam praescriptam in Brevi, eadem nec de excessit. nec de nullitate redargui potest,
quit eo sth colore, quod Ordinarius Executor, sprocessii minime fabricato, perquirere omiserit veritatem narratorum in Brevi, prout ipsi ii jungebatur,quoniam Episcopus a Summo Pontifice delegatus ad d. Breve executioni demandandum , fuit illemet, qui suasit Administratoribus Seminarit,ut adirent ad eumdem summum Pontificem, idemque extradidit relationem, a Sae. Congregatione Concilii requisitam, proii deque nemo non videt, quod, cum ageretur de facto ab ipso tractato. 8c diligenter investigato,
tamquam optime informatus de veritate rei. non indigebat ulterioribus informationibus . recte que igitur potuit extra iudicialiter procedere ad ipsi delegatam executionem, Als. cons. I. n. I.
99쪽
Si vero intueamur ipsum Breve, eiusque sui, stantiam, ac omnia in eo narrata, illud plenissime justificatum fuisse, demonstrabat factum ε ipsum eorumdem Curatorum Sacri Montis Pietatis, qui, viso supplici libello, ah Administratoribus Seminarii ad Sanctissimum transmisib, super quo d. Breve emanavit, & instante Epic po, ut adversus illud suas proferret rationes, non scitum nihil contra deduxerunt , verum praeterea statuerunt, quod Seminatio solverentur annua scuta quinquaginta, ex quo elicitur, ipsos vera novi me omnia, in o. suppliei libello contenta, dc adam ultim recensita in Brevi, dedi quo agitur, eum nulla detur melior probatio ea, quae resultat ex facto, & eonfessione ipsius
Deeam, unde sequitur, quod, si Curatores prae-g dii ii modo hujusmodi Breve infringere velint, id, nonnisi per concludentissimas probationes nullitatis,& obreptionis, sive subreptionis assequi
Cujus sane generis censeri minim8 posse, putabam ea, quae in contrarium deduci posse videbantur et Dictum namque Breve sui reptilium dici non poterat ex eo, quod Summo Pontifici expressum non fuit, omnes introitus, & rediatus Montis Pietatis, ad certos usus elle destinas tos ex praeseripto Statutorum ejusdem Montis, a S. Sede approbatorum, quia in eodem Brevi claris verbis clisponitur, solutionem esse faciendam ex reditibus Montis Pietatis, proindeque, si SummumPontifirem non latuit,eidemque expo. stum mit, annuas praestatio ues esse solvendas ex reditibus pertinentibus ad ipsum Montem Pietatis, tantum habest, ipsem fuisse dereptum sub falsa credulitat quod dd. reditus non essent ad certos usus destinati, ut potius ex natura expositaeto pertinentiae eorumdem redituum adSacrumMonistem Pietatis, regitare potuerit, ae debuerit, illos esse certo, ac determinato usui addicios , Cumque id peraccesse veniret in sequelam eorum.
Ia quae eidem Summu Pontifici exposita laetum perinde est, ac si disertis uerbis expressam suis-1et, &eOnieque luet exuberat ad evitandam su- iubreptionem,ex dedi res per Rosum de execut. I
quod exprellio Vicariae lassicit, ut Papa censea- ratur cogitasse de existentia juris Parochialis penes alium, cui libera pro vitio praejudicet, ad evitandam subreptionem a immo, quod ad hunc effectum satis si, Papam quoquo modo, & in genere cogitare potuisse de iis, quae expresie sibi i narrata non fuerant a supplicante, firmant Spud.
Quapropter, s, non attenta hujusmodi praesumpta, si ve tacita notitia, nihilominus Sum- I smus pontifex annuam praestationem approbavit, eamque ex tradi justit, hoc lassicit ne sub obtenis tu destinationis dd. redituum Montis pietatis ad certos usus, breve, de quo ag tur, impugnari
sea ordisii Cis/γciens, νήν, fidictioni, 8. Apritis I o7. s. Eι ol id eorum IIol nes, praesertim, quia, etsi totum id distinoie, Se specificE eidem Sum- Ismo Pontifici narratum su Isset, ipsum tamen agratiae concessione minime retraxitici, cum videret,Curatores Montis, ad quos praecipue pertinebat illius indemitati providere, d assignationii thetraliter consensime. Quamobrem nulla considerari potest subreptio ex reticentia hujusmodi destination is redituum, cum in hae materia sa- I iis non sit probare, aliquid fuisse retici tum, nisi probetur etiam, quod, si fulget expressum, potuisset reddere Papam dissiciliorem ad conce
Minus vero subsistere opinabar alterum
100쪽
De Re Ecclesiastica. Votum XIV. 8
obreptionis eaput desumptum ex eo, quod duo prorsus falsa, & erronea Summo Pontifici naris rata fuerint, & Brevi inserta , quod nimirum Breve lan. mem. Gregorii XU. praecise, M a solute Seminario allignaret d. annuam praestati nem , & quod, licet antea illa numquam sici ta fuisset, novissime tamen in consito Administratorum capta fuerat resolutio praestandi i eo frumenti, & uvae sicut a quinquaginta singulis
annis , De varitate namque horum exposit
rum clarissime constabat ex inspectione tum d. . Brevis san. mem. Gregorii XU., tum d. resol tionis, in consilio captae, in primo enim legiture cessa facultas Administratoribus Montis uaniadi Seminario singulis annis In perpetuum quinquaginta modia frumenti, & tria plaustra uvae, k eousequenter recte illius vigore allignata dicitur Seminario quantitas praedicta, laltem concurrente voluntate eorumdem Administrat rum, proindeque cessat obreptio, ad quam eviis tandam suificit,expressum aliquo pacto verifica
vero plene continetur totum id , quod Papae narratum fuit, quod nemph Consilium statuerit tradere Seminario annua scuta quinquaginta, R licet resiolutio isthaee nulli ter rapta dicatur tam in prima sessione ob defectum unius suffragii, quod suffragantium numerum impleret, quam in secunda ob exclusionem illorum Consiliariorum, qui in ea de novo supervenerunt, id . tamen ad punctum, de quo agitur, pertinere nul lo pacto videtur, quid enim est, quod, in hoc, Episcopo, aut Seminario imputari pollet, cum ipsis hujusmodi nuditas minime innotuerit , quoties itaque d. resolutio vere a Consilio capta fuit, prout non dubitatur, satis, sit perque eo
rum expressio verificata censetur, non attent O,
Is milia benε, vel male c/pta fuerit, quia ad ef- fectum excludendi vitium obreptionis non rigida , sed benignior, & discreta sumi debet interpretati ad tradita per Gul. Gusali. Geis,3.
Nullius denique roboris ella credebam id, quod postremo obdeiebatur, quod nimirum , so tametsi Breve Sanctissimi Domini Nostri sues mitium. & obreptilium non esset, nihilomi
nus arctare nequiret Sacrum Montem ad coactivam praestationem scutorum quinquaginta , quia instar alterius Brevis san. mem. Gregorii XV. est mere facultativum, nullamque obliga tionem imponit fi Hoc enim suppositum statim falsium detegitur ex tenore ejusdem Brevi quod non simplicem ficultatem sed absolutum mandatum, Se activam oblitationem praese fert, ut demonstrant verba illa . Fratrenuasi
ve esse coactim nulloque vitio subreptionis, vel obi eptionis notari polle, servandum omnino eis videbaturs maxime quippe convenit Principis , ima se stati, ejus gratias mansuras, juxta relPOnsum Bonifacit VIII. in eap. F csi s uua de prinsenae, er dignitat. i. F., ct in eap. derat de r aui DrIs 6..ec notat Reverendissimus Asaiam
. , O is Maeemina Deeimarum I S. Maii III O. s. Clarissim/ verὸ eoram Assido meam, ta metsi ad partium supplicationem emanaverint, ra
Mi. decis 3 s. uam. I., eam pluria. seqq. , erprafertim viam. ubi, quod ea semper capienda est interpreta io, quae tendit ad sustinendam a s gratiam, para. . tom. a. , in I uiat, seu SH
Hec sunt momenta rationum, quae mihi pro Seminario, & prci sustinendo Brevi lese obtulerunt ι Verumtamen, sedulo ill is perpensis, graviora crederem ea, quae favore Sacri Montis aseferri pol sunt, ideoque non immerito sperare potest, IE ab annua praestatione fore eximendum . Rem namque ordiendo ab executione Brevis, de quo agitur,ea invalida fuit, quia nulla praecellit a narrativae iustificatio, quae, tamquam praecipuum gratiae fundamentum, pernecesa requirebatur ad hoc ut ordinarius ad illius executionem rite, M recte procedere possiet, Ros de exsteat. titer.
is rec. Aeg. 4. para. ., Debet enim Executor
prius justificare litera praevia Causae cognitione, a su postea illas exequi, alias nulliter agit , Rina
Eumque ab hoe Hrmalis iustificationis onere non eximebat, quod, utpote iam plene de nego- astio inform tus. ulteriori non egeret illius eo uitione ι Nam Executor non potest dare gratiam
pro justi fieata. sed de justificatione constare de- a 'bet ex actis, ut inquit Rina de Execat. siter.
eis is , Auctoritates vero in contrarium ali gatae loquuntur in casu . quo gratiae executio a commissa fuerit arbitrio, Sc conscientiae Execuistoris, quod non verisieatur in hypothesi nostra. M licet Rata aliquando dixerit, quod, postquam literae fuerunt executioni demandatae, iustificatae aspraesumuntur, attamen hoe procedit, quando Ioliterarum simplex executio delegatur mero Executori, secus vero, si eaedem diriguntur Executori mixto, nam hoc casu velificatio debet ar II parere ex actis, ut mox dictum est . cum Ex cutor mixtus nequeat extrajudicaliter . sed juris Iaordine servato procedere teneatur, Rot. coram