장음표시 사용
111쪽
perinde ae si illud Integre, R qua late patebat, concellum Universitati fuisset , re namque si pluribus concelsa, uti individua, & in nullas portiones divisa, simili omnes, & so idali jure
dia ubi integralem huiusmodi concessionem mutis pollere assit mat expressae es ausulae insolidum. Immo vero, si haee individua concessio rei emphyleuticae, in partes a Domino nequaquam, a stillae, silapte natura tribuit Emphyleutis fa cultatem , ut illam Iure suo inter se divide possent, irrequisito Episcopo, tum ut illam com-α4 molius melio antes, concedentis voluntatem , plenius implerent,tum ut proficuum cuicumque fore: dus istud, quo suerat ad ampliorem rei possitionem vocatus, prout aceidit inter Dadis tres Patri succedentes, rem emphyleuticam inter se dividere minime prohibitos, Peregrin.de
eenseri potest alienatio absque Episcopi iconseimar iis a Nam alie lare inter se non prohibentur , qui prohibiti dividere non fuerunt , Barro in L
seneatur, inquiens, spe tari solum debere, num quilibet ad mulus ab initio in solidum suerit. Et non recedendo ab argu nentis desumptis ah ind viduatione concessio iris, si, ut praesesert litera renovationis , in dubium venire, a neq iit, Bagnarienses ita fuisse in hac emplayieuli re simul, dc verbis conjunctos, ut vel Jure accreicendi, vel Jure non decrescendi, vel etiam Iure succellionis, & Investiturae , vel demum Jure repetitae concellionis, ut late disserit BeIAn. de Par. accres. cap. 6. quas. 38. nam. 36., ω s 7. portionem deficientis pertinetis re ad superstites, ae in illis consolidari, voluerint, dicendum est, inter eos i qui hujusmodi Jure conjunguntur & individua Investituta colliguntur, permissam eae alienationem absque
consensu Domini, Gratias. discept. 36. tium. 8., Antaneu. de tempor. Deat. lib. I. cup.7. num. 3 c.,
so nullumque pro ea deberi Laudem tum, Gubris .
toneu δε ιemp. IetoI. lib. I. cap. 7. num. 3o .ls Iusat namque accrescendi emit . ut alienatamus voeatus eensea iur ad portionem alienantis, α ut-poth in contractu comprehensus, novus Emphyreuta diei nequeat, Gratias. ibi minas., proi deque Jure, merit ue Laderra. d. emg. 4e. nam. I. Ob hane rationem, Episcopo irrequisito, valere, ait alienationes hujusmodi, quae inter Cives Baenariae celebrantur, quia compertum sibi erat, vigere omnino inter illos Ius hoc ae- crescendi.
praeterea, si Ius aecrescendi emphyleusi laesse semper dicitur, quoties illi locus feri por est faex mente Contrahentium , pro eo inducendo unice spectanda, ut tradiderunt Cancer. varare-IOL Lb. 3. cap. II. nam.ε8. , OBN., Bellon. de r. acerefc. cap.6. Pas. 38. num. as., ct se .,
Eam vero latis elle, quod illud certe inclutiat, Iavel saltem illi non resistat, ad tradita per Rot.
Mens haee Contrahentium in nostra hypothesi primo elici polle videtur ex qualitate personae Investientis, quae, si, nonnisi contractum bonae 34 fidei, perficere poterat, Iuri accrescendi locum feci te diuenda est, Αθαν. eong. II. nam. 4 , O
autem in proposito, principis eoncessio bonae asfidei contractus dicatur, Menseo. U I. nam.
dis ept. et a. nam. ao.; Ideoque illi iust Ius accrescendi, nam Principem aecet, at a. Com Issortem potitis Iolatiam, qaam ad Personam anum pars de totis pervenias , Ut li s verbis reis spondit Imi erator in let. Diemat cidie. Fliberalit. Imperian Me. M. here,. decess, i
nam. l. , talis etiam dicenda erit concellio facta ab Episcopo, quae pari Iure censetur, Ao I
mam .namque dignitatem, qua pollet Episco- 38 pus, idem supremo principi aequiparatur, cap. solitae de m ori ., ct ol/L, ibis. Fetin Bur
vero haec obtinent in nostra hypothesi, qui agitur de contractu celebrato in Terris Eccle-sae. in quibus eum servetur aequitas Juris Ca- Is
112쪽
De Re Ecclesiastica. Votum XU.
o idcireo Iste emphyleuticus non iam striai Juris , sed bonae fidei dici denat, Buld. D eop. a cis
Non absimilis etiam fuit mens per irae investitae a Nulla squidem facta divisione rei emin i phitheuticae investita fuit Universitas, quae, ut Iiore corpus quoddam politicum, & univers
e, eam habens naturam , ut vel in una sui corporis parte manere possit, Laderes. d. cong. . num. 4. g. non olstat, facile admittit Ius ae-4a crescendi, vel non deerescendi, ut probat ,
Bellon. do ri Merefrandi eap.6. quae s. 38. num. I a 3. , O num. II 4., Auit. Bran. eo . Auda . 44. num . . , ct II., Gratiam disceptioreny ea dis num. I. , Nure de Laudem. quo. II. arι. r. m. I., o a 4. tom. I. Si enim, quae Unive 43 sitati conceduntur,non aliter deficere censentur,
quana, si integra desciat Universitas, hec vero si 44 tamdiu manere dicitur, quamdiu superest unus, in quo Jus, nomenque Universitatis resideat, Ieg. Aut . s. a F quod euis . υ uiuersi. , Ius4s accrescendi disjunctum esse nequit a concestio ne facta Unive sitati, cum illius tantum virtute res concessa, integre pervenire potest ad postremam illam sui partem, in quaJus Universtatis conservari, R durare adhuc dicitur, ut, pluribus relatis, ratiocinatur Belisu. de Iuriae
Accedit his stipulatio emphyleusis extens 46 ad Civium h/redo,o, d Enden .s ostendens, de re se actum fuisse inter Contrahentes, ut concessio temporaria non esset, scd successivata, , certoque generi ita asmmata, ut petionae omnes, sub illo genere comprehense, sibi invicem essent sibstitutae, & Iure acerescendi juvarentur ad portionem deficientis consequendam, quamdiu ex d. genere, vel unus saperesset, ut bene tra
Quamobrem Imolenses Episcopi, qui primo
47 Investiverunt Universitatem, quae semper manet , nee defecisse dicitur, donec unus superest, de nde vero vocarunt omnes homines, inde sngulas personas, & postremo eorum heredes, &Descendente harum omnium personarum comprehensione non solum clare demonstrarunt, se velle, ut Bona perpetuo inter Bagnarienses m 48 nerent, sed praeterea se velle ostenderunt, posse
Cives, veluti in contractu comprehensos, &Jure accrescendi adjutos, quocunque modo inter ipsos alienare, ut his sere verbis considerat Laia
derans hane stipulationem pro heredibus, RSuccessoribus, quam pariter observat Pon. d. eonf6s.nam. I f., inquiens idcirco, quamcunque Bonorum alienationem, quae fieri inter Cives do Bagnarienses contingat, censendam potius esse mutationem quamdam, aut praeventivam rest, tutionem, quam alienationem . Praeterea haec omnia confirmari posse videntur, tum ex individua natura rei concessae in , scitia emphyleusim, quippe agitur de Investitura Castri, de sonalitii individui concesti una cum Territorio s Si autem Castrum ob individuita- salem, pro parte ad Episcopum reverti non potuis
iure nostro dicere possumus de domi Maliisque saBonis, in Territorio existentibus , ae in investituris comprehensis, non enim Bona in uno, e demque contractu concessa, eisdem modo, sor- sama, & conditionibus adhibitis, diretio inter se Iure censeri debent, juxta notissmas regulas , tum etiam ex perpetuitate temporis a quo Inve- sostitura, & conchmio duratura erat, quae essest, utJuri accrescendi, ac alienandi libertati, quam illud tribuit locus, esse videatur, Altura d. d.
Cuius Investiturae perpetuitati derogare nequit tempus sexaginta novem annorum, illi ad positum a Nam, praeterquam quod d. temporis praefinitio operatur, ut portio desciens conso- sslidetur in superstite, cui, elapsa stituta die reia vatio deheatur, Iasu. eoug. 6. nam. 26. lib. 4.,
6.qIas. 3η. nam. 39. , O sqq. perpetuitas in nostra hypothesi demonstratur. quia, limitato tempore 69. annorum , adjeeta fuit obligatio s6 concessionem renovandi tribuens Universitati contra Episcopum actionem , tum realem, iahypothecariam, tum personalem ad renovam dum, sicque perpetuam reddens concessionem, Rota deeig. 7. num. f., Oper tot pos Torr. de apa 3. fatur fuerasC, O dec .gr. nam.6., Oseqq.
hus inducentibus immemorabilem consuetudinem tribuentem adversus Episcopum coae i- s vam, qua cogi possit ad emineusim rursus concedenda , Rota in Glibri ualitas, δεῖ SH
113쪽
fumen. Bosorum penti Aula. de Deosum. γυ- die. decisis. uum. IO. , O seqq. , ct decis s6. m. 9. , er seqq. , ct I s. Maii a 7. s. a. actae ad T. I 8. evam Maιo, inquiens, id procedere, ιά sive alteri Ecclesia vendere, sive potius ammensare, de retinere velit. Et re quidem vera tantus est renovationum factarum cumulus, ut, quoad longe potest mens nostra respicere spatia praeteriti temporis , hujus emphyleusis renovationes respiciat. Sic aim no Iasa. transactio quaedam inter Episcopum , R Cives inita fuit super Investituris praecedentibus, ut resert Larirch. d. eo . o. rvam. 14. ad meae; Anno I 43o.nova investitura concessa fuit, ut meminit Pon. d. eo .6s. nam.44., qui Por
titii in principio ἀώi ransni pariter iupponit, antiquissimas Investituras; Et demum, ut alias omittamus, in renovatione anni 1639. dicitur, illa in concedi ob edi pirationem praecedentis, Spromittitur, hanc quoque renovandam fore statim, ac fila ita fuerit; His autem adeo frequens; lib. is Investiturarum exemplis non solum voluntate Concedentium inductum fuit in emphytheusi Ius accrescendi s Rota eoram Rem&M.δε-
εο e .aoq. num. Io , sed constat, tempus 69. annorum au probationem potius dominii, & sol tionem praea aiionis constabilitum fuisse, qu amad ex ludenda in perpetuitatem emphyleusis, C dis. δε Lae. de Eis dicis. II. num. 8.,Gobb. trael. uar. ιit. de permis. I udi , ct EN ι.Hie-
Denique pro inducendoJure accrescendi for-εi lius urget, quod agitur de contractu oneros quo eatu si vh dividua, sive individua res sit, , illud locum sibi vindicat, Gomez.var. rasol. lib.
hypothesi resultat tum ex Iuris praesumptione, totque renovationibus, s ne ullo Canonis augumento factis, ideoque excludentihus meran Ecclesiae liberalitatem, ad tradita per Aram indicta utilius δεῖ Senseoli eu Bonsνam penit A gn. de Arens . in Dd e. deris. 4 o. s. Qeto verδ, sqq. , er deris 36. s. Sa rata ris, O t 3.
63 ex eo . quod agebatur de Bonis stabilibus datis Universitati pro eisdem redigendis ad cultu
rarias in suo Responso s Cum autem qualitas ti-6 tuli onerosi efficiat, ut Partes sibi prospexisse censeantur quocumque meliori modo in solidum, & se eum Jure accrescendi e lineus mstipulando, eamque aeceptando, Amat. refot
Misae de Lae.num. 8 potioriJure id operabitur, εs quando Canon, ut in casu nostro in solidum
impositus fuit quihuslibet, & a Civibus commuis niter praestari debebat, prout illum sngulos Bais
gnat ienses solvisse, testatar Larirch. eonf4 . Ba. 4., nam, cum ex oneris qualitate emolumentum declaretur,solidalis Obligatio prς standi onus, solidalem quoque fuisse acquisitionem, ostendit G
deqtie locum est esuri accrescendi, CUM . cong
Jam veto constabilita omnium Civium eomprehensone in hae emphyleus tum ut pote Universitatem componunt , tum ut pol sunt sta ita personae, ac etiam firmato Iure accrescendi, quo iidem in hac investitura conjuncti inter se suerunt, consequens est, ipsos posse inter se alienare absque Episcopi consensu, eoidem , 67
non teneri Laudem tum praestare, Gratiati. cap. 36. nam. 8. Autoneti. de tempor. legat. I b. I. ea 7. nama V., &observant Port. , O Ladere . in
eis adda I. , alienationis prohibitionem μὰ 68 expresd seMevi Leensio intelligendam esse de illo alienationis contractu, quo Bona deserantur ad extraneos, non autem de alio, quo ad Cives ipsos eadem perveniant a Nam, si hujusmodi alienationis prohibitioni natura sua inesse is dieitur Hausula prout de iure a nostro autem Jure cum in consortes alienare non prohibeamur, rosequitur, prohibitione hujusmodi exeludi extraneos , nou etiam incolas, & Cives Bagnariae, in 7 rEmphyleusi comprehensos, ut in specie tradunt
5c bene observat Portius d. e f.64. num. 41., o 47. , ubi ait, quamcumque legem generaliter Iaconceptam restringi quoad ratio suadet L nee
aliter esse intellisendam, quam juxta subjecti
argumenti rationem. Confrmatur id exemplo metro natae, de qua concessionis specie est ται. is Di in itiis Coae non ID. hasii. IV. H. tu. ff., In ea enim
alienatio se demum prohiberi censetur, ut illa II fieri nequeat in extraneum, nou vero ut fieri non posset in Vicanum , seu hahitatorem adscriptum eidem metrocomiae, seu eidem villae, eo quod vicani sint veluti meli, quos ad societa tem conjunxerit concedentis voluntas, & qui eidem Domino Canonem pensitaui, de sunt sub uno servitio, ideoque inter illos seri valet metro miae alienatio, ut ex claro Texta in ae lege in illi, Cod. sis I e. has f., his verbis notato M. Oper. prior. ιοm. a. ad I b. io. Cod. δει hi II.
114쪽
De Re Ecclesiastica. Votum XU. Io I
Nilque tu that,alienationem fuisse prohibitam
in Comitem valvasotrium occidictione illa mars xime , quae, utpote orationem augens, prohibitionem alienandi ad Cives etiam extenditi iacensenda sit s Nam, ut egregie considerat Port. d. conf6s. nam. 4. , ct 4s., hujiismodi dictio- γε nes intelligendae juxta naturam actus, in prohi-hitione comprehendere non pollunt personas,
quas Iuris ratio dehere ab illa, secerni, valide comprobat, ideoque, si Iuris ratio postulat, utra ratione potentiae emphyleusis pervenire non debeat ad Comitem valvasorem, ne sat deterior conditio Concedentis, Setraden de suae
coxcI. 43. Lam. I., Cardo. de Luca de fead. dine. I. um. 6., contraria Iuris ratio suadebit, quod esdem deserti possit ad alios Cives . ex quibus
Domino perieulum nullum imminehat. Demum non subsistit, in in vellitura comprehensas fuisse dumtaxat personas illas , quae s tempore renovationis Bona emphyleutiea pota sidebant. quod praeseserre videntur verba illa Instrumenti . Atimine Unidestiarii, traminum sagularum perfitiaram poris iam in d. Caseroti ex quo inserebatur, exclutos fuisse quoscunque, tempore non possidentes, ideoque istos juvari non posse pro sustinendis alienationibus, eisdem factis specifica possidentium dumtaxat comprehensione in contractu , quoniam haec Iure nobiso:)poneretur si tueremur valere alienationes . irrequisito Episcoim, factas etiam in illos . qui nee Castrum Ramariae incolunt, nee ibi go pollident a Nos vero sustinemus, irritas non esse alienationes, quibus amplior rerum emphyteuticarum possessio adquiritur iis, qui jam in Castro postidentes, & ob hanc qualitatem in Ii vestitura jam comprehensi reperiuntur. Hoe namque ea su nemo non videt, verba illa 8i ρο dentium iti Cus o stare demonstrative, nouautem taxative, immo adhibita suille ampli tive, ut Ostenderetur, concessionem Universitati se factam futile, ut nequirent expelli particu lares possidentes, utpote qui titulo oneroso Bona jam adquisiverant, sed iidem relinquendi essent in po tessione rerum emphyleuticarum, tamquam de eisdem specifice, ae in solidum Investiti, perinde ae ipsa Universitas fuerat inv
la stita , quae interpretatio admittenda eo magis est, ne superflua censeantur alia vel ha . Hominam, Osuularam perfaurum, heredam , O Descea denisum contra certam Iuris nostri regulana,quastatuitur. essectum aliquem operari debere quψ8I eunque verba adposita Investituris, praesertim
in ea parte, quae dieitur dispositiva, & ex qua 84 mens Contrahentium desumitur , Rosa post
ra post comprehensam Universitatem dispositive enumerati, ae eomprehens fuissent homines, singulae personae de Universitate, eorumque heredes . & Descendentes, si investitura prodesse debebat soli; possidentibus satis quippe fuisset illos solummodo nominare. Resoluto ex his primo Dubio, an Bagnarienses alienare inter se valeant, resolutum videri potest etiam secundum, num ab exteris ementes novam sumere Investituram teneantur , ipsos psnam lue non teneri ob hane illorum in contractu comprehensionem, quam hactenus demotis stravimus tuetur Lade νch. d. conf42. nam. I. Si autem ia M., prout etiam Laudemium
praestare nequaquam illos dehere, jam ostendi- ηεmus superioribus locis. 8c quidem, si Investitura, A Laudemium inventae ideo fuerunt, ut his Dominus laudaret, nempe approbaret Empto- 8 rem, in locum Emphneutae positum, Cui de
Iur. EN t. extimi. cap. 6. in principis Fulgin. de Iar. Eis γα rit. de Laudem. quas. l. num. 4., O seque ., ulla nova approbatione nou indiget Civis jam adem phyleusim vocatus, ut prose- 88quitur, Pori. de f6s .nam. 4s. , O 46. Comulto omittimus verba facere de transactione, anno a 68o. celebrata, etenim illa abesse
nequidquam Bagnariae Incolis potest. Quia tum ex mandato procurae dato ad transigendum, tum ex verbis transactionis apparet, suille illis sua , 8s Jura sarcta, adeo ut actus ille haberi debeat, aes factus non futilet, Rota in Romata Cuppellasiae i6. Febraaria i68 a. s.Nee eorum Συ ο ,
Amenionen. praetres Ius hiatis
Scripturarum Scripturae ex privato Monasterii Archivio dein sumptae, neque pro Monasterio, neque inter personaς Monasterici non subditas fidem faciunt: uinae cesiderentur, ut aliquod Archivium recte dici publicum queat e Quae it sedem , ut legalis scripturarum extractio ab Ar
115쪽
4I Seriptura , quando praesertim suspeesa es,
Si verum est, quod nemo dubitat, Archiis
vio privato Monasterii alicujus, in quo jura pro solo Monasterio custodiuntur, r hur nullum tribui scripturis, in eo repertis indeque extractis, Adden. M Barat. deris. 657. nam. 37., Ru. pos Tambaris. de Iari Albar. Ede f
Idcirco ut auita ratioue determinari queat, an scripturae extractae ex noto Archivio, &consare inarat iii p. oeelsa, de quo agitur , verae ac logitimae probationis gradum ullum constituere valeant, in adeo quidem gravi Causa, S Iudicio , quod aequiparatur criminali, superlativas, atque omnino concludentes probationes requirenti a statuendum primo erit, quale nam sit
Archivium istud, unde illae editae , an videlicet publicum sit, vel privatum. Explorati autem juris est, quod ut Arch vium publicum repulari pollit, sicuti praesesertnorio ipla nominis publiei A. chivii, institurum selle debet nota ad privatum alicujus dumtaxat Monasterii, seu similis loci commodum , sed
quod sit iurisdiationale, ut sunt Archivia Pila-cipum , publicorum M igistratuum Secularium, 4 ac etiam illa Episco Usum, & Civitatum, Carae de Lura de Ytidie. di .aη. xu. 23. s. Et quoniam, inter quae enumerat Callinense Arcnivium, squod tum ob sui celebritatem, tum ob Iurisdictionem quasi Episcopalem, qua in amplissimo fisuo Territorio, seu verius D oecesi pollet Casi sinensis Abbas, publicum ae iurisdiistionale reis
putari meretur, ut in magistrali decissis eois ram notino la a M., & probat Adden. ad Ra- ναι. derig. 7. ex num. II., ct as. ct δερ. , qui tamquam Advocatus seripsit in Hya Causa cor
Merliso, idemque considerat. Abbatem Cassinensem potirissurisductione quasi Episcopali eum pDioecesi separata , atque in Libris Cancellariae descripta inter Episcopales. praeter hane jurisdictionalem qualitatem , ut Seripture desumpte ex hujusmodi Arctiviis ple- .
ne probent,alia requiruntur ex Feliso in eo. Ad and otium II. num. i t. a quod nimirum Archi- 8vio praesit Omeialis publicus: quodque scriptura, quae inde producitur, fuerit ibidem posita tuter sau: henticas, v de primo requisito, praeter μι- num tradunt λυ eisam Mertim dies. decisas l. numeν. 24. eq. , Addem ad Barat. dict. deris. 667. nam. 34. , sc de ieeundo, quod scriptur
in illo custodita, si ibi reposta tamquam authentica, & inter authenticas scripturas, tradit
alioquin enim, si seriptura esset informis, Asechivium , utpote supplere minime valens illius Io imperfectionem, robur nullum dare eidem mo
ao. , dicens, quod is quando feriptura privasa non lubet requisita assurienda, ptinam probationem , ex eo sti , quod reperiιών in Archiola, non e ritur publica, nee plene probas , sed remora pri-viata . num. M., id probans in testame.)to, cuius exempla repens in Archilia , non vibra ei adis Iahiberi saon ostendu ν originale ae Rota coram Meraiti deris i. nam a. t ' a. , ubi de exemplo repet.
116쪽
De Re Ecclenastica. Votum XVI. Io 3
reperto in Arehivici, coram Geo v. decisa a 4 a.
Immo vero, ut ex loco, Archivio videlicet, si des concilietur scripturis in eo repertis, non solum requiritur, quod scriptura in illo inventa , sit inter authenticas reposita: verum praeteia rea, si in eodem Archivio reperirentur aliae scripturae non authenticae, tunc, nisi aliunde constet, talem scripturam esse authenticam, solus locus, in quo illa custoditur, talem esticere eamdem
nequit, Felin. in ditI. eap. ad odientiam na. II., dicens , quod aes aliquis tiber e criptura re pernar in Leo , ali non omnes feripturae ibi νυ sita reperi lar aallenticae , sed aliqua fant uu-ιhentieae , O aliquae non : tune tua mixtura non probat, quod quaesthes nuda scriptara, ni reperta,
plisseam in simili , quod videlicet. feri araia Notaria earens Eoo, OfMgriptione, uoufumit
Accedit his, quod ut Arelitvlum s dem, auctoritatemque in Judieici conciliare possit scripi turis, constare debet de repostionis tempore, cum illic potuer ni reponi ante motam litem
Et denique similia Archivia, tametsi publiea sis nihilominus tamen minimε probant contra non subditos, sed proliant solum inter personas, illius Territoli io subject is, Nogarest alietat. 36. nam.
is sint celeberrima illa Arelli via, in quibus res
nuntur , atque altervantur scripturae nertinentesar ad alia loca, ut de Cassinens Aeehivio firma
r 8 Arehivium, de quo agitur, quia Iurisdictionale certe non est, quippε Superior loci, in quo illud asservatur, nullam habet Iurisdictionem .
nullumque Territorium, in quo eam exercere valeat s ut etiam institutum minime est ad pimas blicam aliorum utilitatem, sed in eo asservantur scripturae, & iura, ad dictum loeum vertinentia , ideoque dicti loci privitum Archivium censeri debet, juxta superius firmata. Praeterea nescio, an aliquis specialiter ad hune essectum deputatus dicti Archivii claves asservet, ae& ita per antiquum tempug observari consueverit, ut requirit Rosa coram Mertino dies. deeig.
II. OBq. squin immo. tametsi de hoe cciust rei ; attamen, cum dictum Archivium . Gusu uecustodia resideat penes Custodem suhditum Sm aiperiori tali loci. au ritatem nullam tribuere posset scripturis Inde extractis, cum inter Rh- stantialia requisita ad e Tectum, ut iura extracta dia ex Archivio probent, hoe quoque si necessarium, quod Custos non sit suspectus, qualis quum agitur de nrivato Archivio, reputatur Custos, seu OHeialis religiosus ipsius Monasterii, Raa.
Custodis qualitate nasset pol et susinie o Daulis, duod videlicet repostae in eo essent scripturae falsae, ut nostea eaedem ex auctoritate Archivii
sumerent fidem , ut post Hretim discissi a 86. lib. I. in carre I. loquitur Rota earim MIII n. deriga si ideoque favore Partiet intere Tatae, seriptu- a rae extractae ex simili Archivio, non probant nisi aliunde earumdem veritas comprobetur, Grae
ubi seripturam extracham ah Arelitvlo B silicae asVaticanin eius savore minime probare ait, eiurisdia. disci x titim. alleean et Za.dicissi M I-
O sqq. a me etiam omittendum, quod inter strii tura quaa in tali Archivio asscrvantur, asadest maxima colluvies seriuturarum, quae Certe nee authentiee sunt, neque uti tales, in illo repositae, minimmite constat de tempore earum renositionis a quibus omnibus, ut notatum est . fides adimitur seripturis inde editis, nisi eaedem alus e adiuventur adminiculis.
Et quamvis sorte ab illo, qui talis Archivii dicitur Cullas. enuiκ latur. illud esse publicum s a nihilo minuet D men sola haee dicti Custodis, qualiseumque ille si . assertio, aliunde non iusti- se 'ta. non sufficiet ad qualitatem publiel Archivii probandam , fidemque ex Archivii auci ritate conciliandam scriptu-λ. sed aliunde id
38. nam. T. 4 ct sq. , O se Tombaria. de μν. Ahlat. deriga .. 8c quidem ex aliis, quam ex ag stilius, seu Personis interoge habentibus, ROt. ebr. Coeetuo deris I 867. Ba. 3. Nec obesse i test, ouod ex multiplicitate scripturarum, bc qualitate religiosa virorum, ad quos pertinet tolle Archi. Ium, suppleri possit desectus, sequis adesset, ut per mox citatam
sustratari quidem imierunt vel pro removenda suspicione doli, suppositionis exempli gratia, falsarum scripturarum s vel efiicere etiam vale hunt , quod inter nersonas, ad quas pertinet ta- acile Archivium , illis aue subditae sunt. scripturae indε extractae, recipiant eam dumtaxat auelaritatem , quam Archivium eisdem tribuere valet s at non etiam supplere poterunt illarum intrina
117쪽
si irinsecum, & stinantialem desectum, quod
nimirum ex non authenticis efficiantur authenticae , ut, praeter alibi notata, tradunt Cardis. d. Luca de Parach. dige. II. nam. I., ct de Padie.
x867. sum. 74. , ubi, quod auctoritas Arehiviis, numquam dat robur scripturis non authenticis, maxime in praejudicium tertii, 8c non subditi,aa atque in Iudicio, & Causa exposcente rigor sum probationum genus, quale requiritur in Causis criminalibus, illud constituant. Agendum modo esset de forma, & legalitate extractionis scripturarum , de quibus ag tuti facta ex dicto Archivio. In hoe articulo inspicienda erit praxis Sacrae Congregationis, ab eaque nec ad latum unguem recedendum . Ali quin enim, si vere ageretur de Archivio publi-a eo, dc jura, atque scripturae ex eo producia, ese sent extractae per Archivisiam publicum, cum ejus subscriptione, & testimonio, de jure comas muni plene prohareni , tametsi extractae sine compulsoria , & citatione Partis , SubeII. ii
as quae id tradit de seripturis extraeiis ab Archivio Episcopi, quia illud est publicum.
At alia juris ratio sequenda videtur in exfr tractione scripturarum ex Archivio privato , ae partieulari , quae facienda semper videtur, praevia compulsoria , Ee citatione Partis , Sca 3 optima quidem ratione, quia, eum nee Archivium publieum tribuat robur scripturis nsormibus, eo quod probabiliter dubitari possit , illas fuisse ibidem reconditas ab intereile hahentibus . ratio idcirco nulla habenda eritas de iuribus , & seripturis producis ex Α-chivio privato, quae, quando non constat de originalibus ad commodum Monasterii, seu CD pituli , Ω his smilium, contra tertios , &non subditos, probationem non faciunt. tam 46 etsi asserrentur Testes Notarii, deponentes.s milibu seripturis semper in Iudicio, & extra adhibitam suisse fidem, modoque adhiberi s quia tales Testium Notariorum depositiones , prohare quidem possent contra su
dilos , at non etiam contra tertium , benemra derig. 4s I. --ν. I., ct sqq. pari. Ig.,
4i potiori autem jure legalis .ista Rrma extracti nis servanda videbatur in Causa, de qua agitur , tum quia rigidas est agitat probationes, tum etiam quia ex pluribus suspectae redduntur scripturae, in voluminoso procella consarcinatae , & quarum ordinalia minime esse.
Primogeniturae , quam Pater Septimia uxore sua herede usu fructuaria relicta, instituit, his verbis . Is quanto pol ana nos risu Iasio miserari universia ruino mia primogenito , o μὰ lio δε miel Atiabit, H qaati furci primu nno Apo Ia morte delia Siguar a Satrimia is
succeuit Rel giosus Sirictioris Observantiae Seraphici ordinis,post obitum Philippi,superstite eadem Septimia,ad Episcopatum evectus: Uti etiam alteri primogenitura commoditavitis palatii delatae ad Agnatum,ex facto Supremi principis jam antea suecedendi incapacem essectum praesertim, si is fuerit ex linea minus a Testatore dilecta r succedit pariter Feudo, non requirenti personale servitium , R ad sceminas transitorio. Legatum sub hac conditione stio relicium di is eas, che offirisAesse vitendera alia missa is, ipse,post Religiosam professionem,ad Epilcopatum assim-ptus, petere potest.
patiam a NIus recuperat omnia faeeedendi
α Ad primogenisuram insituram is a favore diquello, ii quale sata primogenito dopo la
118쪽
De Re Ecclesiastica. Votum XVII. Ioe
po mio primogenito, o questo de miel figliuoli. ii quale sara primogenito dom lamor te dei la Signota Settimia is, ipsa adhae
7 Nereis primogesiti, pos olitum Matris Uus fruariae, faecessari, insitatis canditionem habeιr s Matri super vixerit. 8 Heras is istas in asse aesti , alio pos inimmortem ιu proprietate issitato, an interim dieazar heres universatis grauatus alteri re sitaere, ardua es quastio . Is Hatie tamen se uountatis quaesionem , meoniecturis A tendum omnes tradant. ao Heredem institatam in s fruesti , pro herede uniuersali habendum esse , Doδει inde Bavocatio ejus, qai post Atius mortem eris pri
Marris, fueredere potes Mius,tempore eon diti res omenti,ct morti, Paeris nondum con
nos de mana uiserias aeripere dicatur. ag Heres ti fracta ia honorata peν Oeνba . he redem instituo ab lateis etiam in proprie tale .usitata eensetur. dis Legatarius nos prepris authisuale , sed demana heredis evere debeι.ao P fractaarim per ieνba heredem instituo di etiam is proprietata ab iuisio insuatas rea
as Verba m restino mi eredi vi favi obli
De Re Eedictastica. Is Geminario magis perspieuam Deis risuιον ri
tutas es heres roprietarius .s Issitatio in a fractu is durante ejus vita naturali di importes etiam issitationem in proprietate. 4i assastia νυν sio ad visam naturalem
gravatam resiluere se morte in idem re eidant .
47 Capaestat personae Meviae fumis , ut ad tune , cum dispostis offeriam suam Ibrriri
119쪽
68 AI quem ineopaeem esse fueredendi, er ramene dirionis, alterias meationi adjecta, eve tam impedira , lac etentem non es . G ciuiliosis, esterius poeuli i adpossae, even ιam impedis naturalis exisentia personae,
quenter in gradu .rs μνιδε eicitia ex professono Religista, eam moria uinaνati aeqispariatio locam son habet,
nisi is eoinui d jure expressa.
an Retigione capaci retineat Iarasiaviaitias, ct ismationis .sa Episcopas Regularis, O Monaelui professui δε
ΡΞr assiumptionem ad Episcopatum Adia
censem , sal,lata incapac late succedendi.& quamcumque, sue legitimam , sive te stamentariam hereditatem, Relictumve capiendi,quam Ri IausIacobus Spinota contraxerat ob amois1imum paupertatis votum emisium in Ser phico strictioris Obiervantiae Oidine, icem, modo restitutus suis primaevi si uribus, antequam ea persequi, almae in Iudicium deducere incipiat, Donnulla examinanda proponit Dubia, quorum primo quaeritur. An recuperaverit Ius succedendi in heredit, te paterna, ex primogenitura a Iulio patre ii stituta, ob mortcm Pn lippi, qui tempore cibiatus Patris erat primogenitus e Secundo, an saltem petere possit Legata quis dam, ipsi a Patre relicta p rtio, an succedere queat in primogenitura, seu us ructu palatii, ab Angelo relicto prim genitis, sua: familiar, in quo usu ructu, mortuo Philippo, successit Frauciscus Maria ipsius Patruus 1
Quarto, an saltem dictam suctemonem recuperare valeat, quatenus dictus Franciscus Maria moriatur sine filiis, quibus caret, vel potius ei succedere debeat Gerardus eius frater s/Quinto, an Rilius Episcopus succedere valeat in me etate Feudi Arquatae, a Julio ejus Patre possessa, quae pariter propter ipsius incapacita tem de tempore obitus Philippi delata fuit ad ipsius Patruum s Plures magni nominis Iuris riti super his omnibus consulti in contraria vota abierunt, ideoque ad me transmissa fuerunt eorum elaborata Responsa. ut, re diligenter examinata, meum qualecumque Judicium proferrem, sententiam que pro veritate dicerem ι Sedulo itaque studio, perpenss ii , quae docte. 8c copiose ah eximiae doctrinae Viris deducta fuerunt, licet propositae quaestiones difficultate carere, & dubitatione va- trare minime videantur a nihilominus potiora
120쪽
De Re Ecclesiastica. Votum XVII. I opesse erederem Iur Reverendissimi Episcopi .
Enim vero, quantum attinet ad primogenitura Uulio Patre institutam, de qua in primo Du-hio, isse eam eonstituit a Diora di uelis , iι qaais, far a Primogesito , ripa Io morrae di Settimia squam rem,cum Reverendissimus Episcopus ob mortem Philippi essecius fuerit primogenitus,
sarisii as. Februarii IG7. s. Cui raram Mara inter impress post Carae de Lae. ad morarium Maleom.dec fI II., habeatque omnes qualitates, a a Testatore reuu istas, tum ex voluntate hominis, tum ex Juris communis dispositione aliis omihus praeferri debet, Actiain. resoL8 . nam. I.,
Absque eo quod illi obesse possit incapacitas. Religionis, quam antea proselsus fuerat , Aqua nedum in partieulari verum etiam, & in communi rem aliquam possidere prohibe
s ditates acquirendi, Bonaque possidendi facultas, quae ratione prosellionis illi adhue Relieioso denegabatur modo et o Episcopo restitutar peritur, & jus omne sucredendi, quod interime topitum remanebat, revixisse die tur,primam is libertatis, atque rapacitatis statu recuperato, axi. es is Caa.satatam Is. ω .i., ibi α sa-6 issam os, ct rationabilis νs euadrim Sanctos Pa- eras a 'nodo eos magam, at Monactas. qaem Cononica elactio a Paeo Mona ea profusiosis assilui ct Gera ordinario de Movieho Dife pam facis 3 meim legitimas heres, pateruam sibi Bemeditatem p ea fibi Undieandi passatem ha-
n. 38- 3c in specialibus terminis Episcopi audicti Religioni Minorum de Observantia , firmant,
Prout etiam minus officit,quod EpiscopusR gularis non desinit else Religiosus ac plerisque reis seulis Ordinis, praesertim autem voto paupert tis adstrictus remaneat, arra.de mortis. tit.
spondetur, votum paupertatis sumienter salvati roper hoc, quod Episcopus non proprietatem, ouam Eedlesiae suae acquirit, sed usum tantum , de commoditatem sibi retineat, Tare. dapau.
Verumtamen negotium facessere videtur diastinetio illa, qua traditur,capacitatem respicere solum Bona. quae Reverendissimo Episcopo o, is venerunt post adeptum Episcopatum , haud vero retrotrahi,vel extendi ad Bona delata tem pore , quo ipse adhue Religiosus existens in arctissima paupertate, Christo pauper famulabatur , &, quae proinde, stante eius incapacitate, aliis sequentibus in gradu quaesta fuerunt, ut tradiderunt MMos de jam Aeetis astures tu.