Thomae Bartholini De armillis veterum schedion. Accessit Olai Wormii De aureo cornu Danico ad Licetum responsio 1

21쪽

Armeae.

6 Th. Baribolini rum decus. Armeae apud Pla tum Epid. Act. V. sc. I. Ita enim loco aureae in Manuscripto Cain merarii & aliis Editionibus errastile. mendavit n. Atiusus. Brach D in Lege Salica Tit. xxIX. g. 3 7. si quis mulieri brachiis furaveriti cxx. den. qui fac. Sol. II Ic. judici. Nam bracbile recte in Glo is ris per Gallicum Bracelet ex-Braehia. ponit Lindenbrogim. Brachia i D Flavio Vopisco in D. Aureli no , brachionarium in Glossario. Halleres, Halteres, echinos, aliaque

echini, enici, armillarum nomina.

armillarum nomina, quae apud Caelium Rhodiginum Lib. xo.

cap. xv III. Lib. XI v. Lection. Antiquar. cap. IV. reperies tanquam latiores nomenclaturaS,

hic praetereo sciens. Udorm Lib.

trale approbat, alii, inter quos Capitolinus & Trebellius Pollio , Dextracheria, a Graeco χὐ &

Latinorum dextro. Dextrario-- lum

Dema

22쪽

De Armi is Veterum. TDextra riolum pro deseuali. 'loco distinguuntur quem Occupant. Ita Lib. de locis sacris apud magnum Sa mo- nondum e litus videtur: voluisse : Ornata virgis ferreis , pendentes, brachialia, dextroche ria , murenae , monilia, anuli, -- ipitutares , cingelia , irata , baltei,

corona , imperium ex auro , Uel gemmis ornamenta plurima. Quod dextras plerunque orna-Dextra

i rint, dextralia1scitae. trae in Manuscriptis quibusdami Udori Codicil iis communes

Virorum ac se narum. Eo ta-Intermen discrimine separantur, , monui, & advertit quidem Urm elegantissimo deita' ii Re Vestiaria Commentariolo, sed non satis ob operis angustiam diduxit. Brachialia quippe totum brachii progressum comple

tum apud Iudith. cap. x. pro dex trali accepit Caelius Lib. v III cap. XIII. brachialibuου sei

23쪽

variat.

8 Th. Bartholini istebantur cum armis, dextralias tantum carpum. Quo rcspiciens Xenophon VI. P: ed. inter& ψ ιλια id ponit discriminis, quod sint tantum et , licet Strabo

latius assignet. Accuratior Po tuae in Onomastico inter o ἡ-

culi forma brachium ambientis. Quodnam autem inter et εμπια& ψίλιοι intercedat apud Pollucem dissidium non liquet. Crederem formam variasse nobis non satis cognitam. certe minus, v. - ,ρατίων differre videntur, quam , quia in Codicibus Suidae' nonnullis inter copula intercedit, nulla interVnde ι'Aγαμήγὼ illa putarim, si

24쪽

De Armillis Veterum. 9 ita visum fuerit Eruditis. Nec enim hic satis sapio. Vtrumque complectitur Polybius Lib. II. voce - , quum

tantum ad --, Vel , 'aliis placet ii αλια seu aristaverit. XMaz ις autem meo seu

judicio, vel hoc nomine aliis differunt , quod & laxiores χλια sint fluentesque unde armilia ve-riusredduntur, & delicatioribus

luxuriolisque tantum in usu. do dissi Nam a luxu, mollitie rivamus. Suidaου-κψιπυιῶ, τους Ornamentum

circa brachia. quoque dici monet ibidem quae ,

Num- quoniam ab Aquila sumpsisse suspicio est, adeoque non χλinνας , sed , seu χλι- is quoque scripsisse. Nec male. Nam invenias a χλι- , α χλ apud Suidam.

25쪽

ν suteri osculi extremitas rotunda.

Armillae unde di-

λιον ν ornatus

Io Th. Bartholini De quibus Glossaria consulat, cui volupe. Eaedem armillae Hesschio appellantur,& κωκθι, & λήκ λιοι , quod in orbem seu brachium seu digitos

complectantur. Varino pariter sunt m seu βροχε υμ- Vnde Hirpocrati nostro αμ- φίλον erat τμητρος τν - , summa uteri osculi extremitas rotunda , idque ab armillarum muliebrium similitudine , monente in Exegesi Galeno, quae armillae ait Φίλα dicuntur, ἔ-ia κυκλω - .iον quod in ombem circumdent quasi circum

ligent. A quo orbe &

nuncupatur seu muliebris natura teste Hesrchio, quia ἡκιν αγωον, seu cucumerem agrestem refert apud Coum. Βου- οῦκλιον autem inter brachii orn tus recenset Pollux & Elymo

logici Magni Aucton.

26쪽

De Armissu Veterum. I Iantiquo loquendi usu minoia vitiolae, nomine signabantur , pari cum brachialibus nota. Glo sesar. Viriola Idem Viriolae, κλανια, ministi, κλάνιον, Albitque: Viriola , armilla. Quod Hesychno

pe ia Uidorm quondam Viriola, dictas vulgo prodidit

Lib. XIX. Originum cap. XXXI.

idque quia Viris viditariae causa viriolae conferebantur. Per diminutio' di f. nem a Miria deductam Viriolam probant Barnabas Brissonitu Caia visus in Lexico Iuridico Be mannus in Orig. De his Tertullianus in Pallio Cap. Iv. Vtique sicut vestigia caestuum Viria occupavit. Ambrosim quid sint cx- plicat disertius cap. IX. lib. de

Abrah. Has viri π qμα vitiolae non materiali auro ornarent

stirituali asta levarent. EX quo miliae Ioco Viri u manum discimus ex : ι A ornasse,'

27쪽

i , ornasse, quemadmodumia , quas ideo cum armillis ju gunt Iurisconsulit Vlpian. Leg. 'xxv. g. X. E. de auro & argento legato. Inaumes, armillae, viris tae , anuli praeter signatorios. Vt Laa Bay- mirari satis nequeam Lazarum filivsit --Virum Doctissimum alioquin , nihil de Viriolis apud , probatos auctores se invenisse conisentem extremo libro de Vasculis , quum id ex Vlpiano jam laudato, quem Commenta rio de Re Vestiaria illustravit, potuerit haurire, ut alioῖ hujus

commatis taceam jam nomin tos. Labitur non minus codem contextu, quando de colli orna- vitiolae mento Viriolus ex Smaragdo inorna- Lege de Medico interpretatur.

mςnx- Diversum enim plane fuit ab his monile, de quo Iuve is Satyra VI. V m viridesgemmaου colla cise mmdedit. Non

28쪽

De Armissis Veterum. 1 3 Non ex Smaragdi similitudine, quem viridem lapidem Moratius nominavit, monile magis dixerit quam si aureum. Gippe ex Siharagdo quoque fiebant ar

milia , & monilia non raro ex ragdo. aliis gemmis , aurove. Medea irata apud. Senecam Aet. III. Sc. ult. -- gemmis est Or auro textili de genis Moisile fulgens. --- niua Iuvenalis eadem Satyra: uuae nussis longum ostendit cervicibus aurum Consulit ante Phalas. Nec non Claudianus Lib. I. inil ufinum.

- - cuicunque monile Contextum gemmis.

Quid quod ex Corallio consecta

olim sint monilia apud Orient les, more ibidem adhuc servato. ENC utide in Poemate Lamico apud Ismaesis Toirat Mabicov.XVIII.

29쪽

Th. Barthosini Virgines AEdumaeorum rubrae sunt movisibin & friatis tunicis, quem locum diligentius Lib. I.

de Luce Animantium cap. XI X. .

excussimus. Neque virides solum gemmae, sed & ignitae seu, fulgurantes, monilia componunt , quo sensu , nisi de auro malis, cepit Colla vel ignitissincera incinge-

Virioia igitur sive ex Smaragdo, five auro, brachiorum, non col- li erant appendices, a Viris, teste Isodoro, ita appellatae, eodem viriolat flexu quo viriosus Nonio, & va- ὰ,46' riosa Aput o Lib. IX. Metamordictae , ac phos. appetens viri & libidino vix diu - ,- viriosi M. Cato ni de Re Rustica appetentes complexum, quanquam & apud hunc ,& istum Lib.v 11. Metam. νι osum legere suaderem: quam Io. quia utrobique de vi rulentia& ulcere est sermo.

30쪽

De Armillis Veterium. Is

f. II. Armillae quas corporis

partes exornarint 3 Armilia quanquam ad armos vi nominis proprie spectent;

Transierunt tamen quoque ad manus , quae δc brachium & extremam manum lata notione complectuntur. Duplex enim Armilla locus, vel in carpo, vel humero. In humero ut supra e- mero. vicimus. & H-ρπιον in summis brachiis, auctore Polluce in Onomastico, quod a nominis argumento comprobat

chialia Latinis utrique tunt parti. Nam pro armillis & yer, Flavim ripiscus in D. Aureliano usurpat, aliique, & de pericar

nihil vulgatius. Frequentio- ra enim fuere , quam Hinc pro manus ornamento etiam habuit POL