Thomae Bartholini De armillis veterum schedion. Accessit Olai Wormii De aureo cornu Danico ad Licetum responsio 1

31쪽

Pollux lata vocis notione, quamvis brachiorum proprios. Apud Hebraeos manibus ubique assigiatur, quod Lxx. Interpreti bus est Vulgata, reliquorumque versiones armillam reddunt, pro dextrali. Manus enim additur , ne dubitemus.

Genes. XXIV. versat. 3O.qT: armisi is super marem ejus. quoque XVI, II: Et omnavi te ornatu indens armillo manibus tuis , intorquem collo tuo. Nec non Cap. XXI II.

vers. ac F daturi essent armiLLου manibus ipsarum , in coronam ornatus capitibus ipsarum. Quo

sensu cepit apud Esaiam

III, Vers. 2 O. Targum , quum adderet & armillvi m enus , teste Pagnino. Diversam nomenclaturam indidere quando ad brachium spectabat. Qui pinpe jungitur Numer. XXXI, vers 1 Q. Hoc dextrale ,

is . . .

32쪽

De Armillis Veterum. 1 7 illud brachiale seu armilla , secus ac Hieron mo dc Lxx. visum. HieronyQuo modo dc per exponit Chaldaeus, seu brachiale. Rabbi Dapia vero observat proprie pedum. esse ornatum , ex vocis 'origine'. . Nam II v est Incedere. Verum brachiale hoc ad pedum similitudinem sersan conditum. ξNon tamen exinde inducimur R. Da- ut credamus fuisse pedum ornamentum. Quia armilia anulis digitorum fluxerunt, &hi ex armillis, non quod vel milia digitis sint accingendae, vel brachiis anuli. Melius igitur Mercerus sine n potius pedibus suspicatur assignatum. Iuvat ad R. Davidem prostem

nendum textus 2. Sam. I. vers

Io: Et accepi diadema quod erat super caput ejus , in armillam qua erat super brachium ejus. Vbi I xx. FH, Freponunt, ut Suidam

33쪽

Trior

I 8 N. Bartholini sequantur, qui

ἔν- , gestabam circum brachia. Notandus, antequam discedam,hic eorundem LXX. errror in Expositione Genes. XXIV,

nentium. Illa sane non brachiis sed auribus appendent Pollax &Hesychius. Vnde mala fide suo

more cum sacro teXtu egerunt.

Nam Carcssin monile veI inaures notat. Quod Vulgatus aliique sunt assequuti. quoque nasum indicat vel faciem , numquam brachium, cui armilia alioquin, non inaures suspenduntur, sicut omnium consensu in nibus dextralia. Quos firmat Xenophon Lib. I. Institui. Cyri , Medos narrans habuisse

ει ταιν-r circa collum tomques , in armillae circa manus.

34쪽

De Armillis Veterum. 19 Armilia Interpreti sunt pia , quum armos alioquin te- quod P gant, id est, ut ad Lib. III. Sannotat Olivarius, superiores brachioruin partes. In loco Deus msupra flexuram cubiti reponit in Torone Morro Murissonus in x Chronico Norvegiati Medio ve-z ζωὰ conspiciuntur armo in Ameri- Rhix .

cana V irgine apud Ioan. de Lact. armo.

ellia gestabantur ubi per carpum manus jungitur. Rhodiginus sumi in Lib. VIII. cap. XIII. a nominis argumento comprobat in summis brachiis gestari solita, quia psellium Dores summum dicunt: unde & quae summis enuntia tur labiis accentiuncula , Uile

nuncupata. Idque sanitatis cau-Psellia inia, ob micantis arteriae cum cor' brachio, de consensum, cui aurum me- propter

delam affert, quam suspicionem eum eo anulus apud Agellium Lib. X. Noctium Atticarum cap.X. se quae su-

gessit. M us quippe in carpo

Squam is taxit.

35쪽

N. Bartholini

36쪽

De Armissis Veterism. 21 quam digitis pulsantium vena rum icum corde est comme cium. Quid si fascina averr carint λ Eo sane fine amuletamo niliaque per collum demittun- itur. Vtrumque autem brachium Armillae nullo fere discrimine exornabant ἐς armilia. Saepius dextrum, exo- tae. riente praesertim gestandi ritu. Hinc dextrale Latinis pro bra Aiali. Ipidorus in Glossis: Dex- . tralia , brachialia. Dextroche rium eodem sensu a Graecis transiit ad Latium , quod improbae Gerardus misius Vir magni judicii , de Vitiis linguae Latinae.

Non Virorum tantum, sed Fe- Armillae minarum. Iulius Capitolinus de sexus. Maximino: Erat pollice ita v Io., ut uxoris dextrocherio uteretur pro anulo. Plustamen in dese mae in

tris erat decoris , si istae gesta- irae

bantur. Ecclec. xxΙ, vers

tanquam armilla i vita brachio erat Mdextro. Quia dextra Virilis sor-

37쪽

ΣΣ Th. Barthesim titudinis est nota. Cujus egregium apud Saxonem Grammaticum nostratem extat documentum. Refert isti Rofone, Wig-gonem illum , quum armilla a Rege Rolsone esset donatus, dextram exornas e statim, & ut similem pro sinistra impetraret, dextra elata, laeva vero per pudoris simulationem post tergum reflexa, ridiculum corporis incestim praebuisse. Rogatus curita se gereret , inopem ornamenti manum nulloque cultus beneficio gloriantem , ad asstedium rellitie verecundo paupertatis rubore per- fundi dicebat. Cujus dicti callid tale consentaueum priori minus Armillas obtinuit. Sinistras amabant Sabistristea Livius Lib. I. Viago Sabini

rebant aureas armillis mami ponderis Sabini. 1 , . , φ Dbracino iavo, gemmat6que magna specie annulos, habuerunt. Error o- Vbi errat olivarius, qui Comm.itrarii, ad vi aureas

38쪽

De Armillis Veterum. 23 ornamenta sinistrarum appellat, quum etiam dextras aureae cin-. xerint. In eodem haesit luto Rab- R.Diqid

bi David, qui ad sinistram

manum restrinxit. Vtrique enim Armillae manlii applicantur plurium nu' que nimmero Genesios XXIV, 22: armillo super manus ejus. Vt & Ea schielis xv I, II: de in armillas super manus tuas. Quod cap. XXIII, 62d repetitur. quoque XXIV, 3O: quum vidi set imaurem Cr armi Nam aliud, ut crem , --uarum Iust genuS ehio si- spinter, quo, teste Festo, mulieres utebantur brachio summo si- disti

nistro. Sed quale id fuerit, igno ramus, quia ab armillis distinxit Plautus in Menaechm. Ael

III. Sc. III.

Redde Spinter, s non mem nisti. ME. mane. AN. istuc. ME. armillae sunt, quas una dedi p

39쪽

Armillae

pro viniaculis podum.

Armillae

Armilla Ixo milia

et Th. Bartholini Nisi utriusque brachii, utriusque sexus sint armillae , & spinter lanistri tantum seminarum, nihil quod dici possit, invenio. Ad

pedes quoque seu exornandos seu onerandos adhibitae. Quas vincula in calceis mulierum a pellat Ovidius Lib. II. Fastor. Fregerat armillas non alia sidbrachia factis , . Scin ebant magni vincula par va pedes. Erantque servorum cursor a propriae. Suetonius in Nerone

nus mille fecisse iter traditur; Solis mularum argenteis; .canusina tis mulionibus,armillata phal rata cum Malacum turba, atque cursorum. Iconem in Commenta de servis Laurent. Pignorius exhi

buit, de quibus plura inquirere instituti ratio haud permittit. Ad

colla canum transtulit lata notione Propertius 1 v. Eleg. VI II. Atque

40쪽

De Armillis Veterum. Atque armillatos colia molosa

quia illis missus est vice armilla rum , judice Calio Rhodi no Lib.

xv II. Antiq. Leet. cap. XXvI. Millus autem est praesidium ca- hiilias num apud Festum. Varroni de Re Rustica Lib. II. cap. IX. col dare, cingi n ne e ex corio fidimo , cum ci Picussis capita tis , cui

ideo & melium dicitur, sive, alii legunt, milium, favente in Notis Iosepho Maligero, quia ovilla pellis. Durius ubdetur ad maxillas flectere, quam Pedes. Q d tamen ausus est

Abin vers.21. de Levi than: Nun id pones circulum is naribus ejus, aut armula Ierso', lus abis maxHamelus. Vbi vulgataua με versio .vir Eam elissiit, L . Tremellius & Mnius sp etiam, pressius. sacrum textum

imitaturi. Π enim, ibina est, halivas. EM.fibulam addo, B hamo