Thomae Bartholini De armillis veterum schedion. Accessit Olai Wormii De aureo cornu Danico ad Licetum responsio 1

61쪽

6 Bartholini . illa & immobilis presse manum ambiens, qualis est Habeia & Plateri, & laxior. De illa sine . dubio Tertustianus loquebatur cap. III. de habitu muliebri)8 Lumina lapistorum , quibus moni

. Ita variantur , circulos ex a firmissa ro , quibus brachia artantur. Te-Dxm3 Saxoni nostro Lib.II. historiae

Danicae de avaro Bono e

Ergo graves loculos ditia claustra resolvit, Armillas teretes onusto

protulit arcM ,

Exitii fomenta sui. Armilla- Haec vel simplici orbe alligabat Inu brachium , vel pluribus inter

se connexis circulis, eo plane res uater modo, quo aurei Nympha 4 2 nostrarum nunc involvuntur carpi, doliorum instar. Cujus specimen ex Musco An- liquario Otii inormit Viristin mi exhibemus nunquam h runus ab aliis annotatum. Bi-

62쪽

De Armillis Veterum lara sunt brachialia elegantissimo opere aeneo ita arte essicta ,: ita ut non silum orbicularima carpum strireant, Verum no. plurimos continuata serie cir- iculos ad mediuna feta cubitum extendant. circuli duodecim numerantur eminentiores ., linea inter se copui

qui ad brachic similitudine quin per gradus crescunt. ΡΟΛ- rum ides est XIII Unciarum cummidia. Ad VI vero Uncias in dolongitudinem ascendit. Ci ,:z rcumserentia superiori parte la' tior pedem Romanum com- plecti , inserior v: angustibra est unita Vncia pota verbam Compa .milia compages duplici loco brachio.. alligari est .ρpta sise: ' perioli Aeriorique clavis pes patentia bina foramiiana trajicietidia: Dependent in bini circuli utrinque per a

clausi lenique, dc ligula

64쪽

De A illis Veterum. 69 B) ex tartio orbe , mobiles

omnes, & ad crepitum comparati. Quae illustria stupendae antiquitatis nostrae monumenta non ita pridem in Dania eruta .cum aliis nummis & toreumatis erutae.

Dctantium oculos in instructis sima Technicotheca laudati Viri in se convertunt, digna posterorum memoria, ut ex appino schemate mecum agnoscet ingenuus vetustatis aestimator.

xior vero a miliarum structura armilla. fuensque nec nostro ornatu muliebri infrequens , nec antiquorum. Talis gemmata fuit Pa schalmi. Nec absimilis Rorici, de quo Saxo nostras Lib. III. hi

storiae Danicae: Roricin cum se nas forte armilliu haberet , ita mutuis nexibus involutas, ut ab inviacem sequestrari nequirent, nodorum inextricabiliter serie cohaerente. Torquem aemulabatur,

nisi torques fuerit, quem alibi zib C depin

65쪽

3o Th. Bartholiui depingit Sa co Lib.vo I. de Go- trico: Detractum lacerti torquem accersiti labris inseruit urem Re-- D confestim brachio applicans , id

cunictis auro praeditum. ostentabat. Quo retulerim libenter Ungu

talo. tum singularis armillae artificii, rquod ideo suspendebatur bra- rchio. Ita enim Pacuvius apud rFestum: Suspensum in laevo bra- lchio offendo ungulum. Et apud trionium : Repugnanti ego porris lhunc vi detraxi ungulum. Vngu- llum Oscorum lingua anulum snotare scribit Festus Udorus lLib x1x. Originum cap. XXXII. lIta Plinius de anulis Lib. XXX. l' . cap. I: Graeci a digitis appellave- i. re , apud nos prisci ungulum vocabant , postea. Graeci innostris Θmbolum. Cur non & armillae , quae anuli sunt brachiorum: Nam

ungulum, si recte conjicio, an .lus dictus, quod cornu in circu

66쪽

De Armillis Veterum. I morus: vel forsan, quod rudi seculo ungulae seu cornua anulorum armistarumque vices sustinuerunt,quemadmossum eburaliis, & cornu brachiale in arcubus adhuc inter Turcas Arabesque usitatum , si credimus Best 3-Lib.II. Obs.cap.89.Vngulam

enim pro cornu antiquos accepisse ex signatis plurimorumAu- , etorum locis in observationibus nostris Novis de Unicornu Cap.

XXXI. evicimus. Anceps haereonum huc corniculos debeam Te-Corni- i

ferre , armillis sepe saepius, lut cognati generis, sociatos. sociati. Ita Libius Lib. X. Corniculis , armillisque argenteis donat. Quid corniculi alias fuerint, haud ignoro, nec de usu ambigo. Crediderim aliquid monstris ubesse, quod equites iis dona- ComIrentur , qui corniculo mereban- tur apud Tranquillum de Orb. conari. Gramm. V Maximum Lib.v1. C E cap.

67쪽

Th. Bartholini cap. I. Leonem Cod. XII. g. 13. L. I. Accursum, aliosque. Elegantem hujus argumenti Inscriptionem ex civitate Castellana Faliscorum oppido suis imerseruit Smelius sol. 73 .

CORNICULARIO. PR. PR. DONIS. DONATO. AB. DNVO TRAIANO. AUG. TORQVIBVS. ARMILLIS 'PHALERIS. BELLO. PAM THICO. ET. A. &c. Nihil igitur a veritate puto dici

alienum, si armillam a tortuosi flexus similitudine cum combV bus, ungulum voces: Nam cae- quod at- stus , armillis sere similes, in milia, brachiis manibusque ad cornua arietina componit Pliniin Lib. XI. cap. 37: dedit natura in

anfratium convoluta arietum g ineri cornua , ceu caestu daret.

Quidquid autem de ungulo sit,

68쪽

De Armi is meterum. 13 gemmatae armilia inter laxiores

numerandae, quianuitabant ple- lae laxi

rumaue, & castenas subinde mulabantiu . Clarus testis cyprianm, de habitu Virginum, ubi ita eas alloquitur : Maneat in vobis facies incorrupta, cervix pura , forma sincera. Non inferamur auribus vulnera , nec brachia includat aut colla de armillis monilibinpreciosa cathena. Vbi & molem armillarum tangit & Armill sermae catenatae luxum. Molem ex pondere vel largiori amplexu metimur. Illam in feminis notat Tertullianus de Culta seminarum : Ceterum nectio an ma-

nin statalis circumdari solita, in duritiam catena stipari se sust

neat. Ita enim ex Manuscripto

Codice Regio legendum monuit Cl. Salma ius stupendum illud omnium ingeniorum decus, quum priores libri haberent, pescere sustineat Melius certe ille

69쪽

s Bartholini - & graphice laxiorem formam ' gnavit quae manum arctius sti Aurea- pare nequiret. Vulgus Sabino- rum aureas armillas magniponde

, rum ris gestasse Livius tradat. Lib. I. P0RAE' ' Vnciam auri in sua exegit a Me naechmo Erotium , apud Plau-Act. III. Sc. III. Rebecca. ' ad pondus aureorum decem ascendit Genes xx IV, 2 2. qui totidem Siclos aureos conficiunt. Ponderosissimae vormianae Omnibus palmam magnitudinis praeripiunt, majoris aestimandae,11 tam essent solido auro confla- Armillae quam aere. Armilla arseen

argenteae ' I Vm a 'pondus. tea veterum litandorum in ara

asservata Vncias XX. pendebat, quam , auctore Ar rimo de Republ. Issand. cap. v I. foren si aliquo munere fungentesjus jurandum praestituri contrectabant. Ampla quoque & exi

mii simul fuit ponderis illa, in qua anguis delituit apud Saxo

70쪽

De Armillis Geram. rem Lib. v III. Armilla anguemmduens venenato dentium a u-- la. ne eum a quo gerebatur appetiit. illa Xenophontis Lib. VI.

Paed. lata, erant τους ἀλ'

' quoque dubio procul fluitabant. Vnde

ornamentum pedis 2. Samuel. ΙωIo- , Cyuod a sitim V, per translationem reddidit, LXX. vocant. Am- .phitudo Danicarum armillarum i ad XII. pollices extenditur, ut non alias magis capaces meminerim. Costulam; in Capitolino Costula de latiori armilla accipit Casau-- bonus , quae carpum cingens tri non male refert,licet durius id dictum non inficietur ipsus. Vnde Cl. Salmasii incurrit cel1suram , qui res tissime, ut omnia, costulam pro copula interpreta- Cos a tur, quod mox videbimus. G-Copuli

puta autem si armillae sit pars, posset ex hac largior dic t armilla.