장음표시 사용
421쪽
cis mi bat, in eundem nidum remeantes, ' illito victor; ae colore.
Tradit & Fabius Pictor in Annalibus suis, cum obsideretur praesidium Romanum a Ligustinis, hirundinem is a pullis ad se allatam : ut lino ad pedem ejus alligato nodis significaret, quoto die adveniente auxi-s lio eruptio fieri deberet. XXXV. Abeunt & merulae, turdique, & sturni simili modo in
vicina. Sed hi plumam non amittunt, nec occultantur, visi siepe ibi, quo hibernum pabulum petunt: itaque in Germania hieme maxime turdi cernuntur. Verius turtur occultatur, M pennasque amittit., α Abeunt & palumbes, quonam & in iis incertum. 3 Sturnorum generi proprium catervatim volare, & quodam pilae orbe circumagi , omnibus in medium agmen tendentibus. Volucrum soli hirundinis flexuosi volatus velox celeritas : 7 quibus ex causis neque rapinae ce terarum alitum obnoxia est. Ea demum sola avium nonnisi in voIatuis pascitur. CAνnτ XXXVI. Τemporum magna differentia avibus. Perennes, ut columbae : semestres, ut hirundines et trimestres, ut turdi & turtures: dc quae , cum fetum eduxere , abeunt, ut galguli, upupae. Casu V XXXVII. 3 Aiustores sunt, omnibus annis advolare Ilium ex κηι io AEthiopia aves, dc confligere ad Memnonis tumulum . quas ob id
riindinibus eoiorem. Monuimus alias quatuor olim factiones extitisse, Rusiatorum. Prasinorum, Albatorum, & Venetorum, coloribus inter se distinctas, a quibus & eognomina ipsa eae traxerunt. De Felice Russato auriga diximus, lib. 7. sect. 34. io. A pustu. J Hoe est , a nido extractam , ubi pullos fovebat. Intelligebant enim obleni milites Romani, remeaturam hirundinem , eum abire libera sineretur. in eundem nidum, qui in
raesidio obsesso fuit . ubi ipsi qui obsi
ebantur nodorum numerum adnotarent.
Sect. XXXV. r. J Arist. lib. 8. his . anim. cap. LI. pag sy7Merula Gallis, uri Meris e turdus, Ane
L. Verius turtur. J Non proprie , inquit . memoratae modo aves occultantur: quoniam ibi saepe eonspiciuntur, ubi viciam quaeritant : at turtur verius oecuti
tuΓ, pennasque amittit. Vide Notas& Emend. num. XXXIII. 3. Penuasque. J Hoc est, plumas: Nam Sc Arist. loc. eit. pass. 7 3. m. ip - φω-α dixit, in iatibulo plumis spoliatur: εc turturem Plinius merulis, tu dis , sturniique opponit, qui nec occul
hist. anim. cap. I s. pag. FIT. s. Stumorum.J Gallis. des Etoumem . . Flexus volatus υMox. J Sunt aliae aves permultae , quae & flexuose volent, Se celeritate valeant: sed flexuosium volatum quae tanis velocitate expediant. sunt omnino nullae : idque noti uno modo, sed multipliei: flexuoso, anis ctuose . retorto. perplexo.
Quibus ex causis. J Solinus, cap.
Sect. X X X V II. I. Auctores sunt. JHaee totidem verbis Solinus, cap. 4 O. pag. 7 I. & AElianus, lib. s. hiit. anim.
x. Ad Memnonis. J Juxta Ilium , ex Martiano, lib. s. cap. de Phrygia, pag.
3 Memnonidas Diqitigod by GOrale
422쪽
3 Memnonidas vocant. Hoc idem quinto quoque anno iacere eas in AEthiopia circa regiam Memnonis, exploratum sibi Cremutius tradit.
XXXVIII. Simili modo pugnant Meleagrides in Boeotia. Africae hoc est gallinarum genus, gibberum, variis sparsum plumis
quae novissimae sunt peregrinarum avium in mensas receptae propter se ' ingratum virus. Verum Meleagri tumulus nobiles eas secit. XXXIX. Seleucides aves vocantur, quarum adventum ab Iove o A pux precibus impetrant Casii montis incolae, fruges eorum locustis vastan- XXVII.
tibus. Nec unde veniant, quove abeant, Compertum , nunquam cons
pectis, nisi cum praesidio earum indigetur. IoX L. Invocant de AEgyptii ibes suas contra serpentium adven- C A p u T
sed . X X X V III. x. Minagri .l De his fabulam narrat AElianus, lib. 4.hist. animal. cap. 4et. Quae sint porro Neleagrides , statuere hauTproclive est. Vide Notas & Emend. num. XXXIV. a. Africa Me est. J Ex varrone ista sunt, lib. de te rust cap. s. Pag. IO . Gallina Africa sunt grandes , varia, Ubera, Θω Melsarriasu appetam Graisas : ha n i ma in triclinium ranearium inivrimini a culina. pro ιν 'stidium ho
3. In ratum virin. J Ingratum aporem. Sola igitur raritas, dc pretium augebat, S: mensis admovebat. Hine varism , loci est. Uer eum pro re penuriam mmis & Petronius in Satyr. pag. 339. Atqua Afra ueres placent palato. .
non sunt facitis. Seef. X X X I X. t. setiueia i J Genus
Me avium fabulosum esse eenset Aldrovlib. Io. ornithol. cap. t pag. εχ s. Sed immerito. Daleeampius , genus Elorii uoddam esse arbitratur. Reae negat ΑΙ-rov. idem, quod ελ- ιος ex ardearum genere est , dc pisee vestitur. Galenus, tomo γ. lib. s. de locis affact. cap. 3. pag. s Ix. ἐρνίθια vocat, aviculas popu- Iaribus suis probe eognitas. Suidam exin
secipsisse ex Plinio putes, quae habet de Ave Seleucide. rom. a. pag. III. δε-
Ut ut est, a Seleucia Pieriae , quae in Syria Antiochia est , ubi de mons Casius . nomen sortitae videntur et neqne sunt hujus olbis nostri. Sect. X L. t. Invoeant. J Solinus, eap.
32. pag. 6r. Diodorus, lib. I Bibl. pag. g. Plutarehus, lib de Iside , pag. 381. Phile. cap. de Ai, pag. 41. Eusebius , lib. L. Praepar. pag. 4s. Sed uberius Mela, a quo hae Plinius, lib. 3. cap. s. pag. sa. Da serpentibus, inquit. --
moranai maxima, quos parvos AEdmodum υmmi prasentis, certo AEnni tempore, ex limo eoneratarum paludum emergere. in magno examisis volantes AEnptum te
dare, atque in ipso introitu finium . is sitas eum ibidas appellant, adverso astmine excipi. Duraque eo ei triaitum est. Avium sormam Cicero destribit. lib. t. de Nat. Deor. p. g. 43. AEquus nullam belluam, nisi ob aliquam initit
rem , quam ex ea everent , consecr-
νunt: velut ibes maximam vim serpentium ιonfieiunt, eum sint aves excelsa cruribus rigiais , corneo proceroque rostro : amem runt pestem - πω, eum volucrer a gues ex vastitate Iuba minio Africo ini Lias interficiunt atque eonsumunt. Ex quo sit ut issa nee morsu viva noceant, neo odora mortua. Ex Herodoto id omnes .
acceperunx, lib. a. ratesse, n. 7s. P. 117
423쪽
diim : & R Elci Mylagron Deum, muscariam multitudine pestilantiam inerente I quae protinus intereunt, 3 quam litatum in ei Deo. ei, uρ XLI. Sed in secessis avium & noctuae paucis diebus latere tradun- xx IX. tur et quarum genus in Creta insula non est et etiam si qua invectas sit emoritur. Nam haec quoque mira naturae differentia : alia aliis locis negat : tanqtiam genera frugum fruticumve, sic & animalium. non nasci , tri inflatilium : invccha emori, mirum. Quid est illud unius generis saluti adversum quaeve ista naturae invidia aut qui terrarum di isti avibus termini Rhodus aquilam non habet. Traniaxo padana Italia juxta Alpes Larium lacum appellat, amoenum arbusto agro , ad quem ciconiae non permeant: sicuti nec octavum circa lapidem ab eo. Immensa alioqui finitimo Insubrium tractu examina , graculorum, monedularumque, γ cui soli avi furacitas auri ar- votique praecipue mira est. Picus Martius in Tarentino agro nega-II tur cile. Nuper, & adhuc tamen rara, ab Apennino ad Urbem versiis cerni coepere picarum genera, quae longa insignes cauda variae appellantur. Proprium his calvescere omnibus annis, ' cum serantur rapa. γ Perdices non transvolant Boeotiae fines in Attica : nec ulla avis
cis in mellum situm esset ingressita: qua de re sect. seq. M s S. ciuiam hoe
3. Iisarum est ei Deo. J Tauro seu
licet immolato, ut dicetur l. 2 s. sect. 34. Vide Notas de Emend. num. XXX v. s.ct. XLI. r. In Creta. J Solinus,
C, XI p. 3Ο. AElianus. l. e. hist.anim. c. h.
h. Translatitia- est. J Vulgare est. 3c frequenter areidit : neque enim tra/Mitium idem est, atque importatum si unde, ut Budaeus existimavit. Porro hune Deam, interpunctione emendata , non parum illustravimus. 3. Modin. I Suetonius in Tiberio, p. I . asens de ostentis. quae Tiberio praesagirent principatum et Ante pau-
'u, quam revocaretur, dies, almia,
nuam aatea Riadi conspecta. in D. mma domus ejus asserit.
. Arbuso avo. J Hoc est, consitor Isi.
at tibus ad usim marItandariun vitium. Unde Plinius idem. lib. I . sed . 31.
Transpadana Italia , eomu , tilia, acere,omo, carpino. Ριrcu. arbustat arras. Res arbustiores dixit alimbi Tertullianus, hoe est . feliciores. s. Grauuloraran. J Choareas oves. a
rostro puniceo se appellati. Vide quae dichtari sumus de vaeculi nomine, lib.
Minata est in suam, qua nunc quoqua diligit aurum Nigra pedes, nigris velata maniaula
s. Uaria. J πα- m. quod partem aliquam plumarum albicantem habeant. Nostrae lunt eae pieae vulgares. s. Cum serantur. J Augusto mense, uti dichari sumus, lib. I 8. sec1.3s. Io. Perdices. J Solinus, cap. 7. PM. 13. Athenaeus , lib. s. pag. 3' . II. In Attica. I Fortan rectius, in
424쪽
in Ponto , insula qua sepultus est Achilles , sacratam ei aedem. In Fidenate agro juxta ciconiae nec pullos nec nidum faciunt. At in agrum Volaterranum palumbium vis e mari quotannis advolat. Romae in aedem Herculis in soro Mario nec muscae, nec canes intrant. Multa praeterea similia, quae prudens subinde omitto in sin- sgulis generibus, Midio parcens: quippe cum Theophrastius tradat invectitias esse I in Asia etiam columbas, & pavones, & corvos , dc
XLII. Alia admiratio circa oscines e sere mutant colorem vocemque 3 tempore anni, ac renente fiunt aliae: quod in grandiore ali. Iotum genere grues tantum : nae enim senectute nigrescunt. 3 Merula ex nigra rumscit, canit aestate, hieme ' balbutit, s circa solstitium muta. Rostrum quoque anniculis in ebur transfiguratur duntaxat maribus . . Turdis color aestate circa cervicem varius, hiemea concolor
X LIII. 3 Lusciniis diebus ac noctibus continuis quindecim garrulus sine intermissu eamus, densante se frondium germine, non in novissimum digna miratu ave. Primum tanta vox tam parvo in corpusculo, tam pertinax spiritus. Deinde in una perfecta musicae scientia modulatus editur ianus : & nunc continuo spiritu trahitur in o
in . situ reliquisse, euis ossactu refus runt canes: ia usq- nune durat. Fuitliaee aedes Hereulis Vi ris. sive Triumphalis, Foriunque Marium, in octava Urbis regione. Ιε. Nes canes. J Plutarch. in quaest. Rom. p. - 283. - II. In Asa. J Mosis tamen aevo SDriam totam πολυγήρο- fuisse, ex rutis paginis plane conficitur. 14. In ore lea. J Ea de te dictivnsii petius, lib. s. sia1. 3 .
Seth. XLII. l. Tempora a i. J Vias de quae de hae loquendi Arma diximus ,
s. Cire solstitium: J .Estimn selliere,
quo tempore latet . ut ait Arist. lib. g. hist. cap. I. pag. 736. 3c pennas mi tit. & siet. Δε. Turdis color. J Arist. lib. s. hist.
7. Concolor.J Hoc est,unius eoioris, 'urprox ime ad sturni colorem aeredat. Arist. Sin. X L III. I. LUemiis. J Arist. iisdem verbis, lac cit. x. Et nunc contisino. J Id ea ine ex-ressit haud invenusto vates non igno-ilis I
425쪽
longum, nunc 3 variatur inflexo, nunc distinguitur 6 conciso, e putatur intorto : promittitur revocato, 7 infiiscatur ex inopinato linterdum & secum ipse murmurat: 'plenus, gravis , acutus, creber, extentus: ubi visum est, vibrans, summus, medius, imus. Breviteres que omnia tam parvulis in faucitas, quae exquisitis tibiarum toris mentis ars hominum excogitavit et ut non sit dubium ' hanc suavitatem praemonstratam efficaci auspicio , cum in ore Stesichori cecini e infantis. Ac ne quis dubitet artis esse, plures singulis sunt cantus, nee iidem omnibus , sed sui cuique. Certant inter se , palamque ania o mosa contentio est. Victa morte finit saepe vitam , spiritu prius deficiente, quam cantu. Meditantur aliae juniores, versusque quos imitentur accipiunt. V Audit discipula intentione magna, & reddit, vicibusque reticent. Intelligitur emendatae correptio, & in docente
raedam reprehensio. Ergo servorum illis pretia sunt, & quidem am-iora, quam quibus olim armigeri parabantur. Scio V sestertiis sex ,
INTERPRETATIO.. Nane suavitat . I similem dieendi sit avitatem praemonstratam in Stesi-ehoro aliquando sore. essicaci auspicio, eum in ore ejiu. qui tum insans esset, luscinia cecinit.
3. Variatur in tiis. J Variat sonum inflexo spiritu , cum praesertim cantus crispatur, v fredo e. 4. Conciyo. I Caesim vatiato eantu, sive sibilis intereius, eodem intervallo nihilominus eontinuatis. s. Cop Gur. J Cum multiplims -- cis modulos tremulo gutture , ac veluti contorto crebrius spiritu . ingeminat: Galli vocant. Rouismos e quidam,
s. Prominisur. J Non jam emittens foris, sed intus revomas spiritum. ac veluti resbibens, sibilum interim edit
una contentione perpetuum, ac longius- cole producti . Sie pauIo ante sea. 1 f. de tetraonibus: moriuntiust ritu νe-aυ. . Infuseatur. J Obscuriorem vorem assimulat. ut aliam avem canere potius, quam laseiniam, putes. L. Murmurat.J II
Turbinat intro G- . Sic. s. Plen-.J Nunc aequabili voeis seno, nune gravi ae submissiore , nune acuto, elatoque utitur, ii emtrefair is fauore. Nunc eorum senos Gleritate maxima devoIvit, nune eoam protrahit Iongius. Cum Iubet , summum vocis s num assectat, te de se medium, ta Dial imum , la basse-eontre. ro. Tormeritu. I Hoe est, instrumentis. quibus exeogitandis, conelanandi que apte hominum torquentur ingenia. it. λι--.J MS S. Omnes, Reg. I. a. Olb. I. L. Patis Chia Domi
r1. Audit discipula. J Docentem -- istram, discipulamque aemulantem a ivisse se Aristoteles ipse narrat. lib. 4-his . mp. s. pag. 498. Id quoque notat Plutarchus, lib. de isteri. animal.
426쪽
candidam alioquin, quod est prope inusitatum, venisse, quae Agriplinae Claudii principis conjui dono daretur. Visum jam iὰpe , sus
as canere coepisse, & cum symphonia alternasse : sicut homines revertos , qui sonum earum , addita in transversas arundines aqua, foramen inspirantes, linguaeque parva aliqua opposita mora , in- ς discreta redderent similitudine. Sed eae tantae tamque artifices argutiae a quindecim diebus paulatim desinunt, nec ut fitigatas possis dicere, aut satiatas. V Mox aestu aucto in totum alia vox hi, nec modulata, aut varia. Mutatur & color. δε Postremo hieme ipsa non cernitur. Linguis earum tenuitas illa prima non est , quae ceteris avibus. Pariunt vere primo cum plurimum sena ova. X LIV. Alia ratio ficedulis : nam formam simul coloremque mutant: 3 Hoc nomen autumno : non habent postea : melancoryphi vocantur. . Sic dc crithacus hieme, idem phoenicurus aestate. ' Mutae
N o T AEar . Unguapu. J In his arundinibus ex arte inelsis, quid lingua fetu ligula sit,
latitium est. Nostris, tars. Mox astu. J Arist. loe. cit. pag. Iis s. A an procedente. inquit . aliam
mittit vocem e non ampli- omnimodam, ne is Mierem, neque con tam ,sed si Ficem e colorem q-pis alium induit.
adian. lib. I x. hist. anim. cap. 28. M. Postremo. J Αriae tum loc. citi tum lib. s. cap. s. pag, Τ I. 27. Pariune vere. J Arist. lib. s. hist. anim. mp. F. pQ aestatis initio. sere. X L I V. I. Nam formam. J Fi-eedulae nostrae, Besgues, ficuum tempo. re apparent, quod iis vescuntur : discedulit post autumnum et ac tum demum plodeunt pari , sive mesaulae nostrae, quae dc a nigro rapitis quasi velamine.
-λαγκόρροφοι Graecis , nostris quoque Mesantes Nonneti s nuneupatae stat. Festus: MeIancy phi penata avium. qua L. tiae vocandir atrica .2a, eo quod summa eorum evita nigra sint. Hinc ea inanimis vulgi insedit opinio, quam Arist teles ipse tequitur, lib. s. hist. animal. mp T pag διε s. ex eoque Plinius
hausit . alte iam harum avium certo anni tempore alterius formam induere. Dissessit ab hac haeresi Alexander M Indius, qui apud Athen. lib. t. pag. 63. Pan
rum ipGies duas agnostit, alteram quae
Gallorum aucupes erithaeum vorant Gorge Rouge, ut Bellonius reseri, lib. r. e. s. eumque secutus Aldmv. Iib. ret. ornith. cap. 3 . pag. 74I. Phoenic
haud magis similia veri, quam quae domet corypho jactata vidimus Reeipiarer vere apparet, recedit aestate : quo tempore apparet upupa Haec Gallis, Hile dieitur. Bellonium vide , tib 6. cap. Io. Αldrov. lib. II. ornith. - , XI, pH. 72z.
427쪽
& upupa , ut tradit aEschylus Poeta, ε obscena alias pastu avis, erita viseiaa plicatili, contrahens eam subrigensque per longitudi
X L V. 3 oenanthe quidem etiam statos latebrae dies habet, exos riente Sirio occultata, ab occasu ejusdem prodit et quod miremur, ipsis diebus utrumque. 3 Chlorion quoque , qui totus est luteus, p a et hieme non visus, ' circa solstitia procedit. Merulae circa Cylle- XXX. nen Arcadiae, ' nec usquam aliubi , candidae nascuntur. 7 Ibis circa Pelusium tantum nigra est, ceteris omnibus locis candida. Cap. Io XLVI. oscines, praeter exceptas , non temere fetus faciunt XXXI, ante aequinoctium vernum, aut post autumnale: ante solstitium au
tem duplos, post solstitium 3 vitales. C Fuet XLVII. Eo maxime sunt insignes halcyones. Dies earum rar-
s. Huius versus de upupareeitat Arist. lib. s. hist. cap. 73. pag.
ε. Obsima His pagu. J Vide Notas de Emendationes num. XXXVIII. Soct. X L V. r. O- . J Totidem verbis Arist. loe. eit. Οἰν η. Parram Plinius ipse appellat, lib. rg. sin. 6s. sed taetem nusquam deseribit ἔν Aristote.
Ira quoque nomine solo contentum Ne Bellonio asseruiar, lib. I. OP. I x. existimanti esse avem eam , quae Gallis G mne dieitur , multa iatrarent. Parrae Leeinentis omen ceu in austum Horatius memorat. lib. 3. Ode x .
oritur, Meultat se se cenanebe, seu parta r ipsis die, quo Sirius occidit , pr
3. Chloris. J πλωείαν Aristoteli, lib.
. histor. animal. eap. 18. yag. 1.18. Chlorion, , & χλωρ - , nomine solo ames . genere dispares. apud Arist. lib. s. cap. 1. pag. IO L. N eap. 1 . pag. Io S. Chlorioctem totum esse luteum , magnitudine turturis, docet Philosophus t vixque adeo Scaligero assentior . chlorionem a firmanti eam esse aviculam quam Galli Veror vocant: est enim ea turture haud paulo minor: Vireonem appellat Plinius, lib. 13. sech. ε'.
ε. Nee vivam. J Nune aliubi multis in laeta reperiri experientia docuit. Bellonius, lib. s. de avibus , GP. xx. in Sabaudia, Arverniaque esse freque
. Ibis. J Aristot. lib. s. hist. anim. -- y- pag. Io s. ω Solinus, cap. 3x. pag. 61. Ceteru. J Ceteris AEgypti nimirum I ris. Est enim Muti peculiaris avis illa. Atque ita Arist. Ises, inquit. an σιω-m sunt rene m t candida alia , alia ora. Cetera in terra AEupti , ὼ - n, ' -3 assa sint, in Palum non sunt: comma in illa non sine nigra in Pelusio sunt. Utrumque Ibidum genus deseribit Herodotus , lib. x. Euterpe,
s. hist. anim. cap. s. pag. 33s- . Prater exceptas. J Lascinias inteIligit, de quibus extrema sectione x L II. Pariunt, inquit, vere primo eum pluri--m sena oma.
3. Vitatis. J Bι- μις, qui spem vitae habeant.
428쪽
tus, maria , quique navigant , novere. Ipsa avis paulo amplior passere, colore cyaneo ex parte majore , tantum purpureis & candidis admixtis pennis , 3 collo gracili ac procero. ' Alterum genus earum magnitudine distinguitur & cantu. Minores in arundinetis canunt. ε Halcyonem videre rarissimum est, nec nisi 7 Vergi- stiarum occisu, & circa Glstitia brumamve , nave aliquando circumvolata statim in latebras abeuntem. Fetificant bruma, qui dies ' halcyonides vocantur, placido mari per eos & navigabili, Siculo maxime. Faciunt autem septem ante brumam diebus nidos, & totidem sequentibus pariunt. Nidi earum admirationem habent pilat Iofigura, paulum eminenti, ore perquam angusto , grandium spon-
Et maria , inquit , novere , si1nt enim tum tranquillar & qui navigant, sta, to enim mari utuntur. Vide Notas Mi end. num. XXXIX.
. Ipsa avis. J Aeeepta hae e sunt ex Arist. lib. s. histor. animal. cap x I. pag. Ioso. ubi iisdem plane verbis, majorem deseribit haleyonem . - - , quam Soliger , in lib. g. Arist. pag. εν 1. 'Gallis Mammi peschmr ait appellati, post Bellonium . lib. 4. cap. 21. 3. Couo natali. J Vel collum pror stro Gem rex sos ducisse Plinium necesse est, quod paulo sane durius esse non inficior r aut certe hallueinatum esse rRostrum enim procerum halcyoni, Scgr ile esse , non e Ilum , tum res ipsa monet, essigiesque quam Bellonius exhibet . l . et t. tum Arist. quem alioqui Plinius ad verbum hoe loeo transeribit r. s- , t e χλωρον int, μακρο g sλinis . si haee ab aliis hausit seriptoribus, nee temere ab iis utraque eolli rostrique pio riras halcyoni attributa est, labascit eorum conjectura, quos diximus existimasse halemnem nunc appellari , Martinet risi, r. . Alterum senm J A lterum, inquit, genus haleyonum a superiore distat, de
magnirudine, & eantur sunt enim minores eae. & in arundinetis ranunt: Bel Ionio, lib. a. cap. 16. Rousserolo. Vide Notas 3e Emend. num. X L. s. Minores. l Arist. lib. g. hist. anim. cap. 7. pag. 8s L. 6. m otiem. J Arist. lib. s. hist. eap. sesp. s r. Indicat vel haec avis raritas non esse halcyonem , quae vocetur Martinet pescheur, a Scaligero, Bellonioque. . Vergilia raran. J Harum oemium incidere alias monuimus in diem x LIV. post aequinoctium autumnale. g. Forificaris. J Arist. totidem verbis. Ioe. cit. pag. I ' s. Hati Udes. I A E -οι umeat, Aristoteli r Halemnet, Columellae, lib. x I. Cap. R. pag. 372. De hae re Basilius eleganter, homil. 1. in Hexa .pu. Ios. Allusit ad hos dies in Casina
se rotundum ut pilam e sed in collum produci , ut me bitam hortensem. Sic Aristotelis verba rectissime intellexit, seribentis loe. eit. H' s rem ἰα
-ῖς σαωs. Conferri tae possunt eum iis lue de haleronis nido Plutarchus quoque commemorat . Iib. de .lertianim. pag. 983. Be AElianus, lib. s. hist.
II. Ore perquam. J ostioIum , inquit, Philos augustum habet, quantum satis sit ad ingressum pusillum t adeo, ubi
subvortatur mare , ut ne tum quide ingrediatur.
429쪽
giarum A simili fidine : ferro intercidi non queunt, franguntur ictu valido, ut i puma arida maris. Nec unde confingantur, invenitur. Putant ui spinis aculeatis: piscibus enim vivunt. Subeunt Min amnes. - Ι'.irituat ova quina.
I XLVIII. G .viae in petris nidificant : mergi & in arboribus. a Pariunt plurimum terna: sed gaviae aestate, mergi incipiente vere. C, .uet XLIX. Halcyonum nidi figura , reliquarum quoque solertiae ad-XXAI ΙΙ- monet: neque alia parte Ingenia avium magis admiranda sunt. Hirundinos luto construunt , i tramento roborant. Si quando inopia est luti, madesectar multa aqua pennis pulverem spargunt. Ipsum vero nidum mollibus plumis noccisque consternunt tepefaciendis ovis, simul ne durus sit intantibus pullis. In setu summa aequitate alternant cibum. Notabili munditia egerunt cxcrementa piillona m : 3 adulcioresque circumagi docent, & roris saturitatem emittere. Φ Alterum
genus hirundinum est rusticarum & agrestium, quae raro in domi. N o T
audine maximas s-ngias Vel superat, merosque pariter in maritimis cautibus vel adaquai r - N nidin re scribit etiam Philosephus. lib. eos--Tum quia caver-is . hist. cap. s. pag. s o. Addit Plinius, nas intus habet, ut spongiae et mi g tuu letiam in aliaribus mergos. Gavia, λά- - coe M orb . Videtin Aristoteli, nolitis Moiam, & MMι- Notas 3c mendationes niun. X L II. - , de qua Bellonius , lib. 3 cap. I . Mas. Fereo. J Quia non est dura nidiii . Mergus . αὐθι α , Horieon de mer. materia, sed recedens mollitia quadam Idem, lib. cap. 14. lenta, non aeuto serro, in obtuse, L. Pariunt prurininm. J Aristat. l . eit. frangitur potius , quam stinditur. Sie Ses. X LIX. I. Hir-dines. J Aeee- Aristat Και -αὐ- - α'--ου pia haec ad verbum ex Aristot. lib. s. inos -εται ἀ- ρ' indirum . ψ πιὼνhistor animal. cap. Io. pag. Io 28. Ea- θροωνα, , ἄ- ηsdem sere & Basil. nomii. g. in Hexa .άλ- . pag. IO .is. μι stuma. J Sie Aristotelis ἀλε- a. In fetu. J Arist. I . eit. vocat, quam alii spumam maris, 3. Adultioresque. I Matres , inquit. ita alii florem vocant: in globos rotundostpullos adultiores mbustioresque aversemata in litus ejicitur , colore subci- tunt, ut extrema pars alvi extra nidum nereo. sit, δε ita docent foras alvum ex al-27. Nee unis. J Hoe est . ex qua ma ro nido dejirere , δώ-- εις νω ἄλteria. Arist. --s A v κτ nis λ. 4. Attremn Imus. I Illud est quod ini g. vinis aeutiatis. J Hoeest, ex spi-ihis regionibus ad templorum nostrorumnis aeuleati pistis . sive belones appel-lfenestras, ae parietes . ingenti numero lati, --ἀυνθῶ βιλοnς. Debelo- vere nidificare cernimus. ne .iximus, libro superiore . se 1. c. s. In domibus. J interius stilicet, ubi Acus βυe belone, Ece. Et lib. ix. sect. l habitant homines p ut verbis utar ΑΙ-
- IJ. Belme, quos aculiatos vocamus. berti, lib. s. de animal. trach. I. cap. L.
xy. Subeunt. J Arist. loe. eit. pag. 247. ubi primum hirundinum g xo. yariunt. J Arist. tum Ioe. est nus nidificat: alterum enim in parietib- tum lib. i. hist. cap. y. pag, 14 o. murorum exterim,
430쪽
isis , diversos figura, sed ε eadem materia , confingunt nidos, totos stipinos, saucibus porrectis in angustum, utero capaci et mirum qua peritia & occulisndis habiles pullis, & substernendis molles. In , pypti Heracleotico ostio 7 molem continuatione nidorum evaganti Nilo inexpugnabilem opponunt stadii fere unius spatio : quod huma- Ino opere Perfici non posset. In eadem Iuxta oppidum Copton insula est sacra Isidi, quam me laceret amnis idem , muniunt opere , incipientibus vernis diebus, palea & stramento rostrum ejus firmanteM continuatis per triduum noctibus tanto labore , ut multas in opere emori constet. Eaque militia illis cum 3nno redit semper. ' Tertium a. est earum genus , quae ripas excavant, atque ita internidificant. Harum pulli ad cinerem ambusti , mortifero faucium malo , multis que aliis morbis humani corporis medentur. V Non faciunt hae nidos. m rantque multis diebus ante, si futurum est ut M auctus amnis attingat.
L. In genere viti parrarum est, cui nidus ex musco arido ita a,
INTERPRETATIO. Rostrum eius. J Proeuretentem insi- e Ad ei--. J Cremati ερ in cla
b titia.J Labor, minister .λω γα. Auctare an . J Nilus exundans. N o T aE c. Eadem marem. I Luto. . Molim. J Tanquam auerem, Ni- Io eoercendo. Dissidet a Plinio Thrasyllus in AEgyptiacis , laudatus a Plutarcho, in eo libello, quem de fluminibus inseripsit. pag. II19. Namque is mu-aum hune Chelidonium s sie enim appellat ὶ factum ait ex lapidibus , qui collotes dicti , quos hirundines eoili-Mnt. ex iisque murum ducant. 3. Rost m. J Proeurrentem in suae cuneum, eo quod in acumen desinat, qua parte Nilum exeipit, ex similitudine quadam rostrum vorat. Sic calce sum instra dixere olim prominentes. dc ultra pedum longitudinem prosilientes
cxtremas calceorum parim , quae desi- .nunt sere in aeumen. Quae vero nunc
rostra Plinius, setiptores dii linguas appellant. Festus r I uua est pro toris . n- excinoris , sia amolliter in a m diseri. Familiaris Mee vox Pacuvio apud Gellium, Livio, Ammiano.βie Ovidius, lib. 13. Metam. uia Sic,
Iliae promonistia linguas vorat: Tribus hae excurrit in aquora lis MLigulas Caesis lib. Mil. Gall. aliique appellant loca hujuscemodi in longum
a continente in mare exporrecta. Non
placet igitur merito Rhenani conjectu-Ia, coutra MSS. omnium fidem hieι -- legentis. De voce miuria. Pue mox Occurrit, vide Gothossedum . ia d. Theod. lib. xx. tit. I. de Decurion. leg. 63. P - 423 s. Tertium est. J Nostris Hir de deri-go. Intemidificare, est eratis discretos spatiis nidos construere. Io. Hamm pulli. J Ea de te oppo tunius dicemus. lib. 3 o. sea l2. ii. Ν- facisni ha viris. J Seiliore si domestieae, ae silvestres. nec luto eo struunt , nee stramento roborant et lea in liparum cavis, illatis tantum eo pii mis stramentisve nidulantur. Ses. L. a. in gemne vis aris . lvide Notas ae Emend. num. XLIII.