장음표시 사용
621쪽
alis. X X X I I. Odere foedos odores, proculquefugiunt, sed. ictos. J Prius infectos.
legebatur. fidem codicum , Reg. I. a. Coib. I. 1. Paris Chim. Salmant.&c. De ungvcntis aecipiendam esse vocem eam , tum series ipsa orationis Ostendit, tulit Aristotelis vel ba , e lib s. hist anun . cap. 6 pag. Iris quae fideli Gstitie redduntur a Plinio. 3-ῖ -δει , ψ P- διὸ
Fin. 2O X X X I I I. Cum μυοι explent J Ita Reg. i. x. Coib. a L. Paris Editi vero. na 3 explent. At explere quani ue minuete est, ut Servius admonet, in illud Visegdii, lib. 6.
Discedam . explebo numerum , reddarque tenebris. Nec tamen receptam scripturam prorsiis damnandam autumo r eum usus obtinuerit . ut explere plerumque pio implere dicet et ur.
XXXIV. Cteron vocant. J Reg I. L. Paris 3ce. euron, haud dubie mendose Sed adhue deterius Daleeam pius legendum sitiron admonet, ut sect. 16. eum neque idem genus morbi utrobique describatur, neque ibi quoque silarus vel elerus , habere locum pollit, ut diximus. Ut ut est. de nomine morbi , quod esse truptum sulpieor. de genere certe paulo prolixius Columella, lib. s. cap. I 3. . pag ris ubi φαγμου a Graecis vocari ait: quam merito, haud vacat nune expendere Sa ' etiam urino , inquit, quod Graci φαγμανυ vocant , inureunt apes. 4squidem cum si hae apium eo uetuiuo . ut prius tantum cerarum confingant , quantum putant expleres posse: nonnunquam evenit. consummatis operibin cereis. ut examen conquirendι meliu causa longius evagatum subitis imbribus aut turbinibus instivis opprimatur. majorem partem plibu amittat: mod ubi factum est, reliqua pau-elim favis eo tendis non susciat: tuncque vacua cerarum parres computrescant, e mitiis ρaulatim serpruribus eorrupto melle ipse quoque apes antereant.
s.ct. 1 . XXXV. Vesta in sublimi e luto nidos faciunt, O su his ceras: erabrones sis em inmis. aut sub terra. J Quae vespae Latinis, eae Graecis he sunt. non ut Gaetae M Sealigero vitum : Cujus rei locuples testis esse debet, idoneus latinitatis auctor Plinius, qui quae πιὰ attribuit Graecus scriptor, tam lib. s. hist. anim. cap. ι'. pag. FI tum lib. s. cap. 61. & 66. haee Latinus vespis: ille - σφήξι. quae noster crabronibus. Ut illud est in primis. unde de iis dicendi sumit exordium. Aceeptum enim istud ab Aristotele, lib. s. hist. cap. I9. pag. si . A H. άνλ λεν , ε ri μ πιο ρου πνος ' et g σφῆκες , O 'Fωγλ m-ςuris P Vespa quidem in sublimι loco aliquo e erabrones imeavernu favos faciunt: qui vero dueem habent. sub terra. Eam ob causam M lib. xy. sech. x . genus phalangit quoddam agnostit a crabrone penna tantum dist
rens, quod Nicander vocat.1Md. XXXVI. Cera autem corticea a nega. J Parm. editio. Cetera autem comtice araneM. Fr benius, insigni conlidentia, quam ceteri tamen editores deinceps secuti sunt, cetera aurem e cortice is arena. Verum longe aliter M S S. Reg x
exemplatium admonitu, magisqtie Philosophi auctoritate permoti, scripsimus intrepide, Cera autem eorticea araneosa. Graeea illius sunt, lib. s. hist. anim. cap. Is . pag. 61 T. E ξαμινα M. δε in . ἐςἰ - κνεια -- πων. s m Psy φλι sis' συγκει- θ - δει -- , μ' --υλης ὐ Me M. Crabronum , inquit, vesparamque favi sunt item sexanguli. quenaiam . an & apum e compositi non e cera, sed ex corticea materia, atque araneola. X X X V I I. In iis raras largivi, quam apes faciunt. J Ita MSS. quos vidi, omnes, di ut arbitror, quos non vidi. Neque enim eos audio , qui telim alicubi legi aiunt. Aristoteles certe. unde haee emanarunt, de iis agens, lib. s. hist. anim. cap. 19. pag. 6 8. ὀν πηλω Tetet Ees, Suiras, aliique εο αυ- ιν vocant, Aristophanes, in vespis, pag. 4, 8.-λisi κ β υλιει
622쪽
Ubi Scholiastes vetus et Bosa Ἀλιὼ γον husiis , s οπ me ν πιι ι. Bomblius, animal vi simile . quod ceram facit. XXXVIII. Et alia hoνum origo egrandiore sermiculo ,-J Alterius jam Sin. 1 c. originis, generisque, bombyces describit , quos sub diverse quoque lemmate distrisuit in Indice . hoc modo i De Bombyci Albrio. De Bombliis nec alu . Genus hoc non ceras, ut prius memoratum, sed fila dueit. Haec duo genera, tam diversa , tamque disparia, in unum conflat nihilominus Scaliget , in Cominent. ad Arist. hist. de animal. pag. ii 8. quanquam Philosophus ea & deseriptione, ortuque , ostendit esse dissimilia. & oratione ipsa sejungit : Nam de priore agit, lib. s. hist. cap. is . pag. 618. de posteriore cap. g. pag. 139. Ea confundi quoque a Plinio, quoniam communi bombyeum nomine ambo censentur, fallo Salmasius eredidit, in Tertuli. de pallio, pag. 81. XXXIX. Primum eruea sit. J vel, urica, ut monuimus. Nam in MSS. Reg. Im.
I. x. Coib. I. 1. Paris & Chissi. r unde nos Primum urica, vel eruca fit, expressimus, priores litteras numerales esse notas rati, pro primum : adstipulante Philosbpho, apud quem hete totidem verbis leguntur, ut mox dicemus. Vricavi certe vel urucam, pro eruca dictum olim. non veteres modo libri testantur,
sed & Columella in Horto. sive lib. Io.
Serpitque urita fer hortos , o uos super ingrediens exurit Iemina morsu , &e. Alii tamen, sed reeenter eusi codices, eruca legunt. Gloss. Vet. Uruca , is iam.
X L. Deinde quod vocatur bomblisur ex eo me alm. J Quamvis libri omnes m.. publiei & eonditivi consentiant, invertit hie tamen verborum vices Dalceampius, MDaleeampium ieeutus Aldiov. lib. 1. de insect. cap. s. p. 362. Deinde quod vocatur ne cTdaim, ex eo iam lius. Verum uterque non Plinio modo adversitur, sed & Philos pho , a quo haee id verbum accepta, lib. s. hist. anim. cap. 18. pag. 399. Tuετα s επω ν MM , ιμπα ελώρος ου σκρολυιος, ' ἔπειτα, β ιζυλιος ' Oc θ τουτου Ἀκο-αλες δε ἐξ)μναὶ μναζα ει αὐας γας use φας --. Habet his paria Hesychius quoque: Nεκυμλει, γ - ου βο αυκος ζωον. Clemens item Alexandi. lib. a. PMdag. pag. Loo. X L I. Prima eas redordiri. rursusque texere invinit in Ceo mulier Sc. J Telas, uia. ut dixi, non vestes, quemadmodum salmasius putavit, in Solin. pag. 244. id enim esset actum agere e vestes retexere scilicet , ut rursum texerentur de novo. Deinde, si de vestibus Plinius ageret, non em dixisset. sed eam : antecedit enim proxime, texunt ad vestem. Denique Philosophi verba de telis aecipienda sunt: Ela b τλω P ἴμου, inquit lib. r. hiit. anim. cap. 18. pag. 199. 5 ταβομci taα πια-
λύ- γω χων πώς πια - ,eμεναι ' καπειτα - 'M. Ex hoc animali bombycia mulieres quadam exsoluunt deglomerantes, atque inde texunt. Neque enim εο vel Hα
dicit Meti M Boucυώνων, ut Salmasius arbitratur : sed ipsa sunt bombreum fila
βοαζλωα, uti λόχια araneorum. Hoc lanicium mulieres sula resolvebant e re resoluto telam tum primum texebant.
X L II. In Ceo. J M S S. sere omnes, in Coo, sed mendose, pro Ceo. Alia Ibid. Cos est Hippoeratis patria, alia Ceos sive Cea. avulsa Euboeae . de qua lib. I x. sect. 2 o. De utraque in Geographieis egimus. De Ceo nune seripsisse Plinium ipse admonet , tum loc. cit. ieribens : Ex hae s nempe, Cea insula P profectam delitatiorem feminis vestem auctor est Varror tum hoc ipso loeo, in quo illustrando versamur, statim subjungens . Mmheaι in insula Co nasci tradunt, diversis hombyeibus diversum natale solum assignans. Quanquam non sum nescius apud Arist. loco proxime appellato seribi. O Κω. Sed Graeci etiam evi y Κω dicunt, de Ceo: ut Diodorus Siculus. lib. 4. Bibl. pag. 18i ubi de Aristaeo, quem Ceam insulam tenuisse, tum ex aliis seriptoribus, tum ex Virgilio stimus, lib. I. Georg.
Cultor nemorum, mi pinguia Cea Tercentum nivei tondent jumenta juvenci.
623쪽
Sie Heraelides Ponticas γ Κῶ, ω - Κώων s lego Κει ινὶ ubi de Aristaeo multa, & de Ceae cognomine , Odrussa, de quo egimus in libris Geographi eis. Sed vice veria ipsani Con insulam Ceon vocitatam esse, Κεως & Κ , auctor est Eustathius in Iliad. pag. I9.sιάδ. x . X L II I. Has ab hu cogi J Addunt libri editi, quam vocem MSS.
nulli agnoscunt. Proxime quoque prius, ianuginem vellere, ex iisdem, non in via tira scripsin uS.
Ibid x L I V. Anera fusio. J Salmas. in Tertuli. de pallio, pag. 3ν L. iuuceum fusium
meras esse nugas pronunciat et itaque reponit, juncto foco. At illudne aut Plini num. aut Omnino Latinum quisquam agnoscat, pro igne adhibito' dum bievius dixisset, teριδε humore , vel aqua repente, vel humore se tum , qua voce scimus t pidam aquam abunde exprimi Se r. at. X L v. Majores interna cavernis exigua, vestibula prepandunt. J In editis vulgo libris, Majores in terra ea ernu. At Reg. I. 2. Coib. I. 1. Paris Chism M jores interna cavernis r quod Aristotelis auctoritas approbat, i in scribentis, lib. hist. cap. 63. pag. Hox. 'Em γῆς ῆ πας αλ ρος-- εμπιτὼ π κινηN. In rimu autem semper araneus pomi mitis orditus: a moratur, dum aliquid incidens moleat. T urnebus, lib s. Ad veri. cap. I . pag. t 4. legebat, ea υerna. Rusdem auctoritate permoti, & supradictorum eodicum, paulo ante scripsimus, minimi: eum editi prima, Luporum nomine minimi, biberenti intei media illa voce, ceu spuria, expuncta. Ibid. XLVI. Cνι brata pexιtas tela J Crebrata pro rescripsimus , admonitu codicum Reg. I. 2. Coib. I. 1. Paris. Et mox , Derelicta lasso pratNidi summa parte arbitrere liciar at illa digcι, cernuntur. &c. cum prius legcretur, Dεrelicta lasso pratenti summa tarte, ut arbitrarι licet ilia qua dissicile semuntur. verba Ulitius, in Notis aci Cyneg. ut intelligat, ita depravat truerelicta laxe pratendit summa parte, ut arbitrari laceat: ιllaque de facιIs ternuχtur, In cod. Toletano Pintiani, ut arbitrere licia. , Ibid. x LVII. Os ρrimum tela inmolventes, tune demum labra uir que morsu apprehendentes , M. J Non hos primum, ut libri vulgo impressi habent: sed M, tum ex Reg. I. 1. Coib. I. 1. Paris Chim. tum ex Arist. lib. 9 hist anim. eap. 63. pag. II 6. unde haec ad verbum accepta. Περιπλεται at, inquit, i et Dinim ετ id salicem ζώοις ταῖς - πιὰ -κ Ῥῖς εmε- ω - '
Ibid. X L v I I I. Iidem sereno texunt. J Negantem voeulam Iibri impressi addiderunt, sereno non texunt, quam neque M,S. agnoscunt ulli, nec veritas ipsa, expcrientiaque, patitur. Et Arist. quidem ipse , sect. 16. pioblem. 6 . pag. 8 6. omis Mς, cum serenum caelum est, operari araneos non semel asseverat. ειct. 19. X L I X. Abia saliunt. J Non videtur Daleeampio Philoibphi mentem Plinius assecutus, sed pervertisse potius omnia , sic enim conviciatur homini in primis erudito. Philosophi haec verba sunt , e lib. s. hist. anim. cat. 22. pag.
αμα y -- -χια Mνεται m δα ο' ψ ὰφ---In tela sua parat ma quidem omnia, sed θarsim: partim in tenui brevi tela , partim in era=sore t non omnes araneoli simul generantur: statim nais , saliunt, is filum emittunt. Videtur Dalecampio Plinius id quod de excluse fetu dicendum fuit, parentibus ipss haud recte adscribere, ut in patiendo saltant, atque mittant. Perinde quasi assultim ingredi, quod statim nati faciunt, adii iii ies iidem minus cxpedite valeant : aut, si spatia sic cernuntur ova, alia esse causa possit ulla, quam quod salientes emittunt: etsi a Philosepho id haud ita liquido sit expressivin. Ibid. L. Pariunt autem O, tricenos. I Ita libri quidem omnes, tum impressi , tum M S S. At trecenos potius , ut lib. 8. se l. io hoe est , trecentos, legendum puta-
624쪽
Vni phalangio ad trecentos numero circumfusi vis sunt. O. Sιmalit ue pereunt. J In Reg. I. & vel eod. Dalec. perimunt e sed mendose. Respicit enim Plinius ad superiora de phalangit fetu verba, qui ut emersit, inquit, matrem consumis , sape'patrem . idemque mine scribit scorpioni eontingere, ut ab iis quos parit, pereat: quod & Arist. docet. lib. s. hist. anim. cap. 2I. pag. 6is . mi' ei ει De ι ι Ηλουκια ἐ-' οταπύ πιλειωN, μαμωτα --αι-ῆ-- Α' - MEL Pariunt etiam terresbes scorpiones υermiculos otiorum 1yecie. -ltos, atque incubant i illi ubi sunt perfecti, parentes ab illis expelluntur: quod etiam in aranearum genere fit, e, a sua ipsorum prole pereunt. L II. In novem genera descriptis, per colores maxime , supervacuo. quoniam non IMA Uscire Ita eum Pintiano correximus, cum prius legeretur, perrime supervacuos. Sententia est, non omnia novem genera , sed pleraque distingui loribus. Octo ex iis refert Nieander , in Theriae. p. . 11. idemque, quod Apollodorum non fecisse Plinius conqueritur, aperit qui nunime sint exitiales: de qui maxime ra γι λωκός ,- αγών , δ'' -λωcas, &e. Ouae Gorraeus interpres ita reddidit: I. Innocum stimulis-fati eandidus issens. II. Sed flammis homines νus JGMAlis ora
Absumit subitis r ipsi ceu febribus acti
Vno stare loco n/q-unt: stis improba favit. III. Liui niger est . ciet instabiles in corpore moι- , Et facit amεntes , rUus erit Buptos. IV. At Uridu , si quos penit mucrone , repente Horror, bibema ceu nimbi grandisa densi Corporibus crepiιant. μι si eanu ardeat astu. V. Limium est alius , latum trahit helluo ventrem. Esurit ,-semper nulla satiabilis herb- Si ferit, inguinibus non evitabile vulnus cte. V Ir Cancro alius similis, qui degens litore algas Pascitur, ni ei quacumque refuderit astus. VII. Covore sunt alis magno . Au Aue rapaces Forcipibus, testa simul asseriore V I II. Adda medanehiarum, em eauda nodus in ima Nigricat ..dorso densi compagibus ala
Nonum genus est .aeliano. lib. 6 hist. anim. cap. 1 o. eorum quosv cant, hoc est, quibus sunt, ut Plinius ex Apollodoro ait, gemini aculei. In his colorum generibus cnumerandis, dissidet a ceteris Avicenna , lib. 4. tract. cap.
L III. Sequens est υolatu rara, qua e nunt , vocantur a bet . In M S S. -- sin. ιι.nibus, & in edit. sequens est volatum qua canant. Quid si Iegas Sequens est nota earum qua eanant ' Romani codices , teste Barbaro, pro his vocibus ha-iant , Item majores, qua canunt. M S. codex Lugd. cum editis libris plane eon cinit. LIV. Aculeatarum linguis. J Ita M S S. Reg. r. 1. Coib. r. h. Patis Chissi. ubi perperam editi, acutiatum. Aristoteles enim, a quo haec prodierunt, lib. 4.hist. anim. cap. s. pM 47ι. - , inquit, a ' ιλ-ώγλω-DKς , &e. ore caret, sed quiddam habιt ejus specie quod simila tingua est in
iis qua sunt ore aculeata. L V. Cicada non nascuntur in raritate arborum , idcirco non sunt Cyrenis eirea ορ-xidum. J Sustulit inficialem vocuum non Hermolius, quam libri omnes M S a.
625쪽
nis aevo Pliniano arbores forsis nullae fuerunt, quatum raritatem fugiant cicadae rnec sunt sere circa oppida frequentiora crebrae. Sect. 31. L v I. Non uascuntur msi rimosis locis. J Interpolatores Pliniani scripsere, nisi inpianis rimosis locis, eum absint hae voces ιn planis ita MSI. omnibus , Reg I. 1. Coib. I. 1. Paris Chissi &c. quanquam eas Philosophus agnoscit, lib. 1.hist. anim. cap. 23. 611. Ου γίνονται I alia τη ep- . . . . . t ' ἐν Ο πι- ' o. τῆς ρωγμαὰμ -πατυ n. Locusta in montana non oriuntur, sed in eampestri , atque hiante e in rimu enim pariunt ova sua.
IM. L v I I. Graeculos. J Pervulgata est apud Phaedram fabula tertia libri primi di mens inani graeculus superbia Pennus pavini qua deciderant, sustulit ,
m sabulam perstringens Lucianus, in Apologia pro Mercede conductis, pag. κολοιον dixit ὀλοχ uς , alienis exultare penuis. Horatius. corniculam appellat. N. 3 forte suas repertitum venerit olimGrex avium plumas. moveat cornicula risum Furtiυis nudata coloribus.
omnino se se res habet. Gracculus veteium Latinorum, κολeιος Graecorum est, non quem Galli Gev voeant, ut vulgus interpretum arbitratur : sed ut Bellonius admonet, lib. 6 de avibus, eap. & 7. Choueas. Glosse veteres : Grac-I- , κολοιῶ ορνεαν, igitur e eornicularum genere. Sane quem Geu nominamus, is est per se satis eximius, nec alienis indiget plumis. At gracculus veterum . sea paIra cornicula, tota nigri coloris est, quod inter ceteros Martialis animadvertit, lib. I. Epigr. II c. sed quandam volo nigriorem . . Formica , pice, gracculo , cicada. Et auctor vitae S. Frat tuos, Areli. Bracar. n. g. Nigras pamasque aves, quata v μω nomine vulgus Gracculas vocitat, mansuetas in monasterio ha isse perhibetur.
L V III. Sed aper utiles faciunt eibos, ba condunt. J Non placuit Froianio hae vetustorum exemplatium , priorumque editionum lectio, quam se ille interpolavit : ut apes: sed ita die. Si e paulo ante, ubi libri omnes habent , nam edi formica similem ovu vere υermiculum sis unx, Pintianus emendat, similem vitas rnon modo contra fidem codicum, sed & contra scriptoris mentem, quam nobis Philosophus repraesentat, lib. s. hist. anim. cap. LO. pag. 6 I9. ubi formicas parere ait vermiculos, qui e parvis & rotundis crescendo fiunt oblongi, - μαρ- sλων. Et sine ova pariunt cocti tristet speete , scii multo minoia Ma. 3 . LIX Ad tactum tantum movetur. araMeo accreta , quam chrysaltidem avellante rapto deinde cortice Dolat papilio. J Hunc locum ita restituimus, summa religioneae fide vetustorum exemplarium auctoritatem secuti, Reg. . x. Coib. Paris Chim. & Lugd. in quibus araneo occreta, vel accreta, legitur : interpolatorum conjectura neglecta , qui frigide admodum scripserunt. Sie Plinius sech. t. vermiculis circum se pariter Quiculum texentibus: s accrevera. inquie, eh fallidem faciunt. Sin. 38. LX. Et alibi, ubicumque. J Sic Reg. 1. Paris. & Tolet. Libri halienus eis perperam , alia. Tolerabilius Chissi. cod. ct alias. Arridet quam maxime lectio Reg r cia. aliubacumque. s. 3. ι,. LXI. Pilos habent ιμm Unum mutum immunem hoe malo credunt. oves. JDe ovibus id sal sunt esset ,-boues potius scribi oportere Daleeampius admonet Lustra : nam & exemplaria consentiunt omnia: dc, quod caput est, discite Phis
626쪽
Iosephus doeet. lib. s. hist. anim, cap. 26. pag εx s. oves & capras earere pedi- eulis , non item ricinis r s ed nee tieinis, nee pediculis , earere boves. Και fin'ων-- φ crota , M κυ - ' οἱ θ εο ς αμφω. MU Uo'ατα ι , ico pJANes δε - ἐχ-.L x I I. Ira rur1m smerantur sordibus a radio Solis. J Sincerissima haee Ie- Ibid.ctici est . quam restituimus ope codi eum Reg. r. Paris. & vet. Dalee. Vi enim Solis aestivi lixe animalcula, eujusmodi sunt pulices, Procreari significat. Quamobrem sect. seq. ricinum animal esse ejusdem temporis affirinat, soc est, aesti vir ut experientia eompertum est. Ae nisi ex voces ejusdem tem,poris ad has reserantur, a radio solis, quo illae pertineant, nemo sane intelliget. Prius legebatur, aridι sola.L X I II. Petati missa. J Id rectius visum est quam petauristarum, ut Frobentus IH . prior reseripsit. In M S S. omnibus, petauris tantum legitur. Idem Frobentus rumsum paulo post, vetustorum codicum , prioriimqtie ante se editionum auctoritate spreta, ubi de rieino agitur, animal ejusdem turpitudinis sex ipsit , eum 6. rempori, libri omnes exhiberent: ipsaque series orationis ita postularet, ut in te pretatione nostra planum factam est , & emendatione ea , quae hanc proxime antecessiL. L x I U. Venenum hoc ala medicantur. I Interpolatores voculas hic addidere, s A. r. quas ut iupposititias erasimus: nulli enim eas codices habent. Venenum hoc remedia secum habet, aia medentin &c. In Reg. I. L. &c. hoc tantum, Venenum hoc remeditantur, pro ala medicantur.
L X U. Per medium caput a ros o residentem--liearum generi dedit. Cirros Sect. 4 .pico quoque Martio ,-grui Balearica. J Miras offudere tenebras huic loeo editores Pliniani in hune usque diem praepostera hujuseemodi interpunctione. Diximus eui plicatilem cristam dedisset natura , per messium caput a rostro residotem. Et fulicarum generi deii cirros. Piso oque Martio, , truι Baleariea. Quae oratio significat upupae cristam per medium caput a rostro residere : id quod a v titate esse alienum, tum res ipsa elamat, tum Plinius quoque admonuit tib io. sect leribens eam upupae eristam plieatilem, non residere dejectam aedepressam, sed subrigi contrahique. Ad suli eae igitur cristam haec reficienda sene. in hune modum : Diximus , cui sicarilem cristam dedisset natura e Per me tium captit a rostro residentem O, fulicarum generi dedit: Nam ita revera suli eae ha
L X V I. Cirros Pico quoque. J Quibus alitibus cirros natura dedisset , sit petius Ibid. dixit : nunc eirrorum modum peculiarem explicat : nempe a rostro medio per caput medium residentes: quod est per se verissimum : ac nisi id taeeret, stymphalidi, quam cirros habere dixit, jungere has statim aves pariter debuisset. Quod porro Dalecampius monet Scisirros, hoe est, callos callosamve duritiem, legi oportete, frustra est : Quid enim ille callas praestet , nisi glabrum nudumque verticem, sine ullo insigni, Vel apice. qui exstet & emineat At in apicibus ejusmodi eristisve reeensendis, nune totus Plinius habitat, non in cutis duritie , aliove habitu explicando. L X v II. Et vin Baleariea. J Et si non diffiteor Baleares insulas misisse grues, quae dc minores, & praecipuo serent in honore mensarum , uti a Plinio dictum est, lib. xo. sech. 69. hoc loco tamen non de Balearica magis existimaverim, quam de Africana sermonem institui. Ineredibili enim consensu libri omnes tum
ex si praelo ante Hermolaum, tum vero in primis manu exarati, eruibus araca, sartassis pro gruibu3 Africa repraestatant is praeter unum Lugd. in quo gruibus B Iearica, errore minime obscuro legitur. Nam quod suspicatur Barbarus , gruibus area legi polle, nee sua ipsi merito conjectura satisfacit, nobis vero multo etiam minus. Nam neque quid area in capite sint, constat : neque si constaret, ea
voce putarim exprimi recte vel ei tros, vel diadematis id genus quod pieus Maratius gestat in capite, quod omnes norunt, cui Proinde, in grue ea qua nunc cum
627쪽
Pieo eomponitur, simila Plinius Sc assine quiddam aPostit. s.ct. s. LX U III. Subulonabm. J Cervi subulonia nomine orygem significari, de
quo nos egimus, lib. g. sect. 7s. multis contendit Salmasius, in Sol in pag 111. adstipulaturque ei Bochartus lib. 3. cap. LI. pag. 97Ο. insigni utriusque errore. Eli enim oryx e monocerotum, seu unicornium genete, ut Plinius eum. Aristot. admo et, libri hujus tech. 1o6. ipseque Bochartus icone orygis exhibita plane eonfirmat. Subulonibus vero simplicia quidem cornua , hoc est , nou sparsa ici ramo , sed recta, natura dedit : at non singula tantum , ut olygi, ae monoeeroti : sed semina, ut cervis, quorum e genere ii censendi. Eorum enim primum genera Plinius persequitur, quibus duplicia cornua sunt: quibus gemina , posterius, iis verbis : Aliti singula, ct hae medio tapite , aut naribus . Hic meminisse
subulonum oportuit. si ex eo genere serent, non prius. Nam quod Glossae veteres habent, Subtiines , haud illud tanti est ponderis : cum aliud sorte sublones snt. aliud subitiones : & a tibia, ut diximus, deduci verius sit subulonis nomen: ipsis illis Glossis mox reserentibus, Subulo λετη. , Et Festo : Subtiis
L X I X. Vt ιι ι diceres , strescereri. J M S S. sere omnes , dument. Sed
Hermolaus, ut verum satear. delicias iacit . qui ινras . & trapsicerati legit, avoce Graca πιι πω oblecto, velut a modulatis & quasi ad IIram compositis eornibus. Ibia. LXX. I rni que bina capisis unius cornua implent. J Ita emendavimus admonitu eodicum Reg. i. 1. Paris Chim. Prius falsa prorsus lectione legebatur, urarasque binas eap/ω unius cornua ιmplent. At non urnae cornibus , sea eornua tunis implentur : nee singula cornua urnam continent, bina binas r alias capitis unius cornua continere ampho iam dixisset: sunt enim binae in amphora urnae : sed urna opus esse ait una, ut coin ira gemina impleantur. Pori corollarii vice juvat suboicere hoe loco ea, quae de urorum cornibus vetusti scriptorest tulere , a Plinianis haud multum discrepantia. Caesar, lib. s. pag. 3 . Amplitudo cornuum, em species, multum a nostrorum boum cornibus dissert. Hac studiose eon uisita a labris argento circumclu.unt, atque in Iusmu epulis propo-culis utuntuν. Transerio sit haec ad verbum a Caesare Aimoinus . lib. i. historia Franc. cap. h. neque hac solum , sed & quae de alce ille prodidit . quanquam a vero abi, Orientia . uti ostendimus in Notis & Emendationibus ad libriim octavum . num. XXXIII. Caesari & Aimoino concinit Fulco , lib. i. viae Hierosolym. Vris eornua sunt immensa concalitatis e
Ex quibtis ampla satis is uvia procula sunt.
Viribus c, mensis se honora commoda prosunt: Seu docti artifices ea quadrificata rotundent, Interra sive sinant, fissa caloribu. aptent. Ibid. L X X I. e rota picctura genere dicuntur. J Prius legebatur, p- eero' ta. Sin celam restituimus lectionem, tum ex eodi eum praedulorum fide , tum ex Plinio ipsis: quod dc ante nos Turnebus vidit, lib I 3. Adver C e. 14. pag. 4o4. Cuius consecturae dc illud adjici serim haud abs re suerit, legi adhue eommodius posse, eestrotu a pictura genere Heuntur. L X X I I. Tenuiora feminu plerumque sunt, ut in petore mutilis. J Hactenus ita editum , ut in pecore multis. Uel , interpunctione etiam perversa , ut in petore. MuItu otium &c. Emendandi, ut fecimus, auctor fuit Dem ritus apud aElianum, lib. ix. histor, animal. cap. I9. ka prodens, bubulo peeori eastrato tortuosa, gracilia, longa fieri cornua: integro, ac testibus praedito, secundum radicem , qua vertici committuntur, erassa : cujus diseriminis ibi caulam assere. οἰ-εοες,-λε δει, σκολια. λψHά. α μακώ τα μὰ θ εαρχοις παμ &e. Auctor etiam haud paulo certior Aristoteles, qui lib. s. degenerat. animal. cap. 6. pag. Ii 7. exsecta omnia mutati in seminam docet. Da
628쪽
tauris tamen speeratim aliter existimare alias videtur, ut suo loco monuimus. L x x I I I. In animo sensus ei-. J Ita rescribendum censuimus , admonitu Sea. II. codicum Reg. I. Paris vet. Dalec &c. cum prius perperam legetetur , In ascensu eius supercilsa dcc. Adjuvat emendationem nostram , de interpretationem, id quod proxime sequitur, Et in superciliis ρara ammι. subintellige , ut in fronte totus. Certe in ascensu frontis supercilia csse non possiunt , nam sub fionte sunt posita , lam θ - - ω παν , Aristot lib. I. hist. animal cap. s. pag. ε s. Fuit cum legi putarem posse, fove itatu iudex , in assensu ejus, Reg. 2.cia. & edit. Parnaen si : ut loci sententia esset. frontis nutu motiique . animi clementiae , aut severitatis indicium praeberi. Sed potior videtur altorum exempla rium scriptura. LX XI v. Negamus , an annuimin. J Destivit a vetusta lectione Frobentus,
ut hane ederet : NU.rmus . annuimus. Hac maxime indie ιnt fastum. Nostram emendationem tuentur codices Reg. I x. & Paris. in quibus ex stat ea lectio totidem plane apicibus : & habet Parm. editio , Negamire, an aumiamus . dcc.
L X X V. Et inter aves, ardiotarum genere . quos leucos vocant , altero oculo ca- Sin.
rire t adunt. J Adeo sestivo lepidoqile dicendi genere Plinium hoe loco calpit
Albertus, ut verba ejus praeterire silentio. teque, lector optime, ea fraudare voluptate, religioni ducam. Sie ille lib. 13. de animal pag 6r . marrum , in
quit , ardearum genus upponit Plinius monoculum , quod unum octilum dicit habeto an latere uno tantum: ideo facili- capi a m natore is latere caeco insi uas pone te. Sed vitetur prater naturam esse, falsium, quod dicit: Sicut enim ala dua , o pedes crescunt a laterabin , ita duo oculi: nee ratio permittit ab uno latere formara
oculum unum, is non ab alio alium Plinius mιm iste multa dicit fissima , ct ideo in ratib ia non sunt euranda icta iniu/. Sane, si sabulas hujusnodi nobis o cineret, si se sponsorem talium saceret, si tot mendacia congereret. Sed plus vidit Albertus , quam Plinius seripsit et quartum id esse ardearum genus , idque quia monoculum est, patere facilius insidiis venatorum, nee sua Plinius retulit, nee aliena fide.
L X X U I. mos κοeδουπῆν. J De hujus vocis intellectu . quid Scaliger, Tur-
nebulque senseritat, piget referre, quorum consectationes vanas ac frivolas Salmasius vocat, in Solin. pag. Io 86. In Reg. i. L. Paris. &e. quas corybantia r grediunt. Unde scribendum fortassis, quos eorybantiare credunt. Sed Parm. Iectionem amplecti satius visum est. Editi posterius , quod corybantian. L X X v I I Alias nigri , aliis ravi , aliis glauci coloris orbibus circumdatu. J Ita s.ct. Reg. r. x. Chim. Paris Interpolatores edidere, altis atri, alιu rius: ex una voce gemino colore conficto Festus : Ravi coloru eppellantur , qui sunt inter faυoso casias , quos Plautus appellat ravistellas . &e. Nonius, cap. 2. num. 726 Ra-vum , futtium. Cicero , Academ. lib. 4. 69ra nusmetipsis tum caruleum tum ramum videtur. In Tullianis libris , nune flavum, pro rasum legitur. Vide apudVoII . plura, in Elymol. Ita porro seripsisse Plinium , non exemplaria modo udata testantur, sed Sc Aristoteles ipse, cujus verba noster , ut solet , interpretatur. Oculorum id, inquit , quod album diximus , omnibus fere idem : nigrum autem variatur. Nam quιbusdam nigrum sane est e aliis autem eoum admodum,
L X X V I II. Non eonnmere diximiti. J Libro nimirum, ut diximus, octavo, seca. 1. ubi de crocuta Plinius agens , Acies ei perpetua r tu tit aque parte oris nutiis gingiυis, dente eon uo. Sie enim locum illum interpungendum esse, tum series ipsa orationis admonet, tum Solini palaphrasis , quam mox allaturi simus. Prius legebatur, Acies ei perpetua in utra rue parte oris , &c. quae verba de acie dentium continuoque aeum ine aeeipienda esse Salmasius in Solinum . pag. 337. omni ope contendit: Solinumque idei reo male verbis accipit , qui Pliniana verba secus acceperit, cap. 27. pag. si . haesita paraphras : N quam conni-
629쪽
met aciem orbium: sed in obtutu sine nictatione contendit. In ore gingiva nulla r dens unus perpetuas. At hanc Solinianam Plinianae orationis interpretationem Plinius ipse nunc luculenter approbat : ad eum enim , qui de crocuta est , Ioeum haee alludit, haec spectat oratio: cum enim ex hyaena crocuta nascatur, hyaenae porro collum rigeat, & rigeie crocutae par est , & circumacto pariter eaphe contuendi tantum potestatem esse . atque idcirco aciem ei esse perpetuam , hoe est, non connivere : quod nisi Plinius modo respiciat, quo haee pertineant. diei nullo modo potest. Codices eorro vetuitioies, Reg I. Patis & alii, non con- ωiυere hoe loco praeserunt , sed cohibere , quod pri lca aetas pro conmυε re dixit: Glossae Philoxeni Gr. Lat. 'Eπr ω. Conlabeo. Μυω , Conhibeo. Et Lat Graec. Colabet . Aurelius Victor, in Claudio: Sceleribus conbibentes. Faeundus Hermian. lib. 2. eap. 1. Sancta illas nodm hars Nestoriana cohibuit.
Plura apud Du-Cangium vide in Glossario. Sin. 16. L X X I X. Palpebra in genis homini utrinque. Mulieribus vero etiam infecta auotidiano. J Ita quidem libri omnes. At quid si legas, Mulieribus cura etiam intecta quotidiana r sis. co. L X X X. Brocchi. J Prius Brocei Iegebatur. Reg. r. 1. Paris Chim. MAEL ' Nos Brocchi seripsimus , ex antiquo numismate argenteo Cimelii nostri Parisiensis, eujus haee epigraphe : L F v R i. C M. F. BRoce H I. I I i v I R. Hujus ectypum Palinus exhibet in gente Furia. T. Brocchum Cicero laudat, in orat. pro Ligario. Milonis Brocchi Praetoris meminit Marcellus, de medic. cap. 16. pag. IIuid. L X X X I. Marisim .... terrestres quadrupedes, eodem quo cetera more , praterque in obliquum. J Familiaris locutio Plinio, pro pratereaque, ut saepe monuimus. At hie gravissimo errore lapsi editores Plinianorum librorum omnes, νε-
terquam scripserunt, plane contra auctoris sententiam , ita ut est, statuentis, terrestres quadrupedes, non ut crocodilum superiorem maxillam movere , sed ut cetera omnia, inferiorem tantum : eamque praeterea in obliquum ducere, & contorquere, ut in ovibus, canibusive, atque adeo homine ipso, animadvertere euique pronum est. Et vero Reg. I. 1. Paris &c. praterque exhibent : sed & vox,
quadrup des. in iisdem deest : ut terrestria sorte legi oporteat, ei oeodilo subintellecto: nam de fluviatili selum Philosophus id prodit. Sect. LX X X I I. mi discriminant eos. J Pervertit profligatque seriptoris senten. tiam Daleeam pius , qui eum emendat, & subintelligi cιbum monet oportere. Non vidit ex Aristotele, ut pleraque alia, id excerptum esse, lib. 4. de patia
s a. cf. LXXXIII. Capris, fue. J Prius curisve legebatur. Emendationis nostrae
auctor Aristoteles lib. 2 histor. animal. eap I X. pag. 393. unde haec prodie
6 sis. Albertus quoque lib. 1. de animal. tract. I. cap. 4. pag. I s.
Adhuc autem , inquit, ut in pluribus , masculina animalium sunt plurium dentiti. quam feminina , ut frequenter patet in homine, capris , O, porcis.
Ibid. L X X X IV. Timarchus Nicoclis filius Paphii. J Legit Pintiantis, Nicoclis illivi
Papii, constanter legunt. Sect. 61. L X X X V. geun vocem mittunt mares, eum motantur ololygones. J Ita M S S. omnes. At seribendum fortassis, quam vocant otiinonem . vel eum vocant, olo Ionem. vel denique, cum vocantur ol,lyzontes. Neque enim rana mas ipsa , sed ululatus quem in aqua ciet, eum ad venerem semellam invitat, eλολυγών dieitur Aristoteli lib. . histor animal. cap. 9. pag. 491. AEliano , lib. s. hist. anim.
cap. 13. εc Plutarcho , Iib. de isteri. anim. pag. gyx. Defendi tamen & rece-
630쪽
p ta lectio potest e nam si ululam Giaeci Latinique scriptores a moesto veluti ulu latu a λελυγονα appellarunt, quidni de ranam a simili sono, pari nomen elatione indigitat in t Id animalculo cuidam , lumbricis seu vermibus terrenis simile, uo men esse quoque testatur Hesychius, pag. 689. ζωύφιον γνο μιν ia
L x x x v I. In ad. opis vere diem. J Hactenus libri omnes, in ade opisja. Quae autem sit Opisera Dea, num Jano Sospita, num ops ipsa , an alia quae- .piam, altum apud scriptores silentium. Verum intelleximus a Plinii libratiis sis. pro vere aliquoties pingi solitum , quod a nobis obiervatum jam antea lib. io . lech. τν. alias lite saepius. L x x x v II. simili modo unciu ungues. J Cur in editione Elzeviriana, eon- Da. εν. tra M S L omnium fidem, scriptorisque sententiam, scriptum sit, dissimili modo, nondum intelligo. L x x x V I I I. Lacuna modo. J Ira Reg. I. 1. Coib. I. 1. Paris Chissi. vet. Secr. 63. Dalee. aliique libri eonditivi. Editores Pliniani, ventriculum hie dest tibi rati, Iama modo seripserunt. L X X X I x. post emtasimam vi imis sextam Olympiadem. J Sineera haee is seor. 7x.ctio est, quam admonitu codicum Reg. I. 1. Coib. I. a. paris Tolet. Chissi. restituimus , ita Clisonologica temporum ratione exigente. Anno enim tantum
postremo olympiadis C X X V I desitum est Pyrrhi bellum eum Romanis. In editis hactenus libris legebatur, Post CX X III. pro CXXV I. errore , ut alias
monuimus, oblato librariis ex assinitate II, & u, hoe est, earum notarum, quibus binarus numerus, quinariusque exyrimitur. X C. Pauea .am ut dictum est haoent Aqua iti . At ceter Ουa parientia exi- sin. L. Iuum in. J Ptius ne eetera legebatur. Verum palam est a pisicium genere trania ferri nune orationem ad cetera quae ova pariunt, quibus exiguus pulmo esse dieitur, ut piseibus sere nullus. Ex Aristotele tib 3. de pati. anim. cap. s. pag. Io os . Plinii, hoe est, interpretis mentem perspeximus. XCI. Circa Bralitiam o, Thamen , se in Cherroneso. J In Reg. I. L. Coib. I. Sect. 7 . x. Patis Chim. 3ce. Circa PνiIietum o, Tharnem es, Chinoneso. Auctor libri Mirab. Auscult. pag. Ii 63. Theopompus apud Athen. lib. s. pag. 4o I. AElianus lib. s. histor. animal. cap. 17. M lib. X I. cap. 4 o. Gellius item , lib. I 6. eap. 1 f. pag. scis. circa Bisatriam , quae vicina Thraciae regio est, aiunt id evenite.
Sed hie Laud dubie legendum , eirea Erilenum fi Parne a. uti ex Thueydide ae Pausania didicimus , qui hos esse Atticae montes docuere. X CII. Caprea. apri. J Prius capra legebatur et at eaprinum set eommendat sect. 7 ipse non semel in medicinis . lib. 18. ubi di de apri felle mentio. Settieet, ut camelo, etsi fel inesse ei quidam inficias eunt, inest tamen quiddam selli quod proportione respondeat, se apto krtassis r quamobrem tametu de apro nihil hoe Ioeo Philosophus dixerit, non esse solicitandam Plini lectionem putavit Pintia no hae parte infirmior paulo ae religiosior. X C I I I Et terso in cauda. aut intestinis. J Nimis digita oratione usus. Staia ligero post Daleeampium, Plinius videtur, nee satis religiose interpretis munus
biisse, qui ad universum rervorum genus transtulerit, quod de Aehainis tantum appellatis Philosophus seripsi, lib. 2. histor. animal. cap. 38. pag. 113. ταν δ'ελαφρὸν - Ἀραιναι νυμου -- . δεκῆαν is P κέρκω, Quod de Antigonus, histor. 6. pag. 66. repetit totidem sere verbis. Sed existimavit ic nimirum gentile id loel ali jus nomen esse , non aetatis r impulsus in fraudem sortassis ab Apollonii Seholiaste . ita scribente, Ras:ἀ ε ι Κρη ins πολις. - ἡνerra aΛαφει, ψ ψ mσαρι νέαι λίγαντα . verum nugari Grammaticulum eonstat ex ipsis Apollonii carmine, quod interpretatur, ubi non si ali jux regionis indigenis cervo id nominis inditum , sed a venatoribus ipsis, unde unde illi fuerint, test tur : ἔ ἐλαφοιο Γίγνεται, ἔν γ' micis '- λε, . cervum juveneulum ea vox