장음표시 사용
71쪽
ciuileia e tanta fericula missum i uri extremum miserae dua copia marri pia Heu terra ignota , canibus data praeda Latinis, alitibusque iaces: nec te tua funera mater Produm '. pressime oculos, aut ut inera laui kiaeae tegens, tibi, quam noctes ,sen adesque Urgebam, ω tela curas sola bre aniles . siqvre 2 ot quae nunc artes, avulsas mura Et senus lacerum te in habeti boc mihi de te . . t Nate refers floc sum te aque, marique secuta 'Simile iliud in extremo decimo , ubi mea tias deplorat Lausiinteritum ι undecimo, tibi uel Metaneas,uel Euander deplorant Falganta immatura morrepraereptum: quae non adiungo ne sim multus, manunquam in Epace dio est permixtum elogia, ut eo loco. Te nemus Angitiae, rea te Fucinuae unda, T. liquidi Quere lactis ' Q-do uero ad tumulum recitabazur, iam non spicedium, sed Nisa -- no, minabatur, ut sud ossi ad Farris tumulum.. oliata regentes,ss, multaper aequora uectuν 1 v AH ohasis asstater ad erias, .: remo H Tem munere mortis,
Et mutum nequicquam algoquerer cinerem.
Mindoquidem hortuna mibi abstulit ipsum, Heu misere ita nefarer a
72쪽
i Libellus . . Nus tamen interea pristo, quae mori parentum Tradit aseunt trini nera adexequias , Accipe fraterno multum manantia fletu , . inique is perpetuum frater aue , atque uiae.
De Monodia, caput vigesimumsecundum.
Onodua item in funere intePigebarur . erat te carmen lugubre , quod ab aliquo uoce subtriai canebatur admouendos sectus, e V eliciendas lac mas. Nec tamen idem est cum Threno de quo mox diacemus sueuit enim Monoaea quoties unus pro sibit in medium, qui defuncti memoriam uoce moesia,ω luguiri carmine prosequeretur; idque uel ad tibiam fiebat, uel uersu musicorum mod du temperato. α- exemplum subi=ciam non inuenio , nisi ex choro Tragoedia eadsumam, ut diad apud Senecam in Hippolyto.
Huc huc reliquias uehite cari corporis. 2 ondusque,st artus temere congiatis date. Hippolytin his in 'facinus agnoseo meum , disi Ego te peremi, neu nocens tantum ei Solus serem scinus ausurusparens , vatrem aduocaui: munere repatrio Iruor . OTristesiactis orbitas annis madum scomplectere artus, Podque donati est per
73쪽
Miserande moe Iopectore incumbens forte. 'Squae sequuntur. De Threno caput vigesimumtertium. I Hrenus Latmesinat luctim fuit genus earminis,
quo defiebant ueteres euersionem urbium, ut in diuinis litteris uat sanctissimum videmus defiere casum acerbum ciuitatis sanctae. Sedusis etiam latius patet, ut ex inuentione intel gimus. Na ut docet Pamsanias, cum Herculinccenseretur huius doctor , quod uidelicet di pulus ineptior addisiendum esset ι iri ita commotus ingrato animo in doctore aevi't,atque inceremit ; Cereri Lini auditores carmine lugubriperemptum doctorem deplorarunt. Id genus carminis Mymparunt deis e praeficae, quae Aeplorandis i lita fumctis uictitabant. Habebant namque compositum cammen accommodatum omnibus funeribus quod cuiuis funeri accommodabant. mutatis enim nominibus uita functorum,Aminari propria faciebant. Uiget hodie is mos in Sicilia, o peruersi inueterauit con turi. Numpraeficae, pretio conducuntur , ut praecinant noce lugubri, quaedam carmina, ad quae elisi
tu,s fletu cognati,is propinqui defuinctorum re pon
74쪽
qui aeternum in mortalem uitam esse confitentursuctulit lege Praetor optimus Ioannes Hega et quamuis dein prauata licentia lege coerceri iure ad hanc diempotuit. Canebatur item Threnus in ipsa calamitate a b uncussis antequam cadauer terrae mandaretur ,postea etiam quam conssitum esset s in amniuersariis inferise.
De Elogio, caput vigesimumquartum. ELErum etiam dicebatur, quoties tentia aliqua
numeris includebatur in commendationem,uelde testationem adicuiuspersenae. Sive celebre aliquod HKIum aegnum memoria , quae alicuius contineret laudem, uel uituperarione s ut Marcus Tussu ω mutidiamus docent. Refert itad arcus Tulgius in Grade Senectate. Solonis quidem sapientis Elogium eu , quo se negat uesie suam mortem dolore amicorum , lamentisque uacare. ynprima uero quaectione Trasim lana . i Upiacrorum monumenta 8 delogiasignificant, nisi nos futura cogitare. Elogium uero etiam es bonorissignificatio, quae ex poetae opinione, iudicis proficistitur,quale Egud apud disinum poetam in nono libro,de , in Euryalo. Fortunati ambo, si quid mea carminapossunt , dies unquam memori uos eximet aeuor Κ a V um
75쪽
UDum domus Aeneae Capitoli immobilefixum Accolete imperiumque pater Romanus habebit.' . In detestationem illud in octauo libro Aenea: dos de Caco. I
.. - queunt expleri corda tuendo
Temribiles oculosj uultum, uisiosequesitis Pectorocmiferi , atque extinctos Aucibus ignes.
Eu illud simplicisiimum Eloquium in imagine Ennij poetae. 4 MIpicite ociuessenu Enni, imaginis formam ,
Hic cecinit ueserum maxima factapatrum. , Illud compositum magis, & uenustum in Ib. bro secundo Aeneidos de Priamo. hic exitus utam , Sorte tubi Troiam incensum ., prolapsa uidentae Tergama , tot quondam populis , rerrisque superba - . Regnatorem Asiae, iacet ingens litiore truncus - uulsemq; humeris caputidis ne nomine corpuae. uero locum elegantiorempossum proferre , quam ilium diuinipoetae,in quo elogium complectitur in laudem fili, , O det rationem parentis i Me viij. Fibitare iuxta Lauses, quo pulchrior alter Ensuit erecepto Laurentis corpore Turni .. ι Lausus equum domitor, debestatorqueserarum
76쪽
Imperise, in culpater baud Meu tius esset. De Aenis , caput vigesimumquintum. VEtustissimum sit Epigrammatis genus, quod
Hesiodus Menum uocauit, in quo inessen diis Wi, i, quasi quaedam picturae,ω rerum imagines, Cum aliud aperte prae erunt, aliudue significat, . in tacite profitentur, ut Egud Horato ad aerulum odedecimaquarta libro primo . O nauis referent m mare se noui , L AMY . Fluctus , o quid agis sertiter occupa
dum remistio latus, Mi ' Et mussus celerisiurius. ico ti Antennaeque gemanti Moesumbus vix durare carinae. Polat imperiosius bG Aequor ' Non tibisunt integra linea, Non dii, quos iterumpressa uoces mago '
uae filia nobilis , psus er genus, ser nomen inutile: . Upictis timidus nauitapustribra Fidit : tunsiuentis zebes
77쪽
Debes ludibrium caue , per sellicitum , quae mihi tedium, nc desiderium, curaque non leuis, Inter nitentes
Vites aequora cyclaias. Huc etiam referunt ea Epigrammata, in quibus non modo animalia rationis, sermonisque expertia loqui fingimus, sedetiam vectes, ensis, arma, ornamenta, inurumenta artium, alia huis nod. Sedin his omnibus Epigrammatumgeneribus leges uetustatis ob
seruandas censeo; quas in ueterum monumentis ,. Friptis videmus ι iEud tamen animaduertamus , ut
quam simpuicissimo cbaractere , ω forma deducamus rei gestae narrationem , uictoriae , familiae .patriae , ω hanc puritatem nulla ambitionis Hudio custodiat diligenter qui isdem uult consequi. De Palinodia, caput vigesimumsextima. Ainodiamprimus dicitur composuisse Stesichorus
poeta Siculus. Dat autem Palinodia certum ge
nus epigrammatis, siue epigramma totum in laude c5Fumptum. Nam cum prius aliquem uituperassetppeta, cuiussiriptionis eum penituissit , recantabat iterum , eum, quem accuserat , laudabat rursu, ω quae L probra
78쪽
probra coniecerat, elevabat commendandobreuocasa
questarentiam negando quod sertum fuerat prius. Tale EDd apud Horatium ori decim exta lib.primo. O matre pulchra filia pulchrior , inem criminosis cunque uoles modum Pones B bis,s uesti a
, Sive mari libet aAdriano' O ... i. a Non Dindymene, non adytis quatit Mentem sacerdotum incola FPilius. Non liberaeque, non acuta Sic gemmant Corybantes aera. P. Trisses ut irae: quas neque Noricuae Deterret ensis , nec mare naufragum , Nec saeuus ignis , nec tremendo
sepiter ipse ruens tumultu. Fertur Prometheus addere principit: Limo coactus palmiculam undique
Desectam, in infimi Leonis Tum Romacho apposuisse mino. yrae Thyesten exitio graui
Strauere, ' altis Urbibus ultimae Stetere causae , curperirent
Funditus; imprimeretque muris Hostile aratrum exercitus inflens Compse mentem me quoque pectoris
79쪽
Feruor, e .in celeres iambos re,
furentem; nunc ego mitibus 4 Mutare quaero tristia , dum mihi , . 1 amum mihi fias recantatis amica a probriis , .animumque reddas . Haec, in bui Odi ad Emomia reducuntur ut Taranes , ω solis , de quibus alio Laco , ut inmistum ἁ- fluamus. et 'De ijs rebus,quibus persectu m fiat epigramma, caput vigesimumseptiarum .PErficitur epigramma, abfluitu lis nu eris, ut quodcunque.Hud poemarisgenus , duplici ratione, imitatione, es iudicio: quae tamen inter se copulat non Uuncta inressio uolo. Haec enim duo coniuncta inueniantur,necessi es in eo, quisit compsi rus. Nim iis duobus uniuersum fere negotium abs uitur: cum ut imitemur, tum ut statuamus quid' ω quatenus imitari debeamus: quae e sit forma imita-du eligenda. Hoc fieri non potes quin prius poetam probemus, ω imitandi speciem, siue ideam hoc, uel
istum, praectantissimam,'ingenio.nomo accommodatam, naturaerue aptam iudicemus. Φamuis
80쪽
. rLi Libellus I 8 senim primi , quem sequerentur non habuerint , nobis tamen tantopere est necessaria imitatio, , expetensia, ut sine ea uix poetae nomen se rari possimus. me
enim hac tempestate Ho Hudo,em contentione, qua ueteres, indagamus componendi rationem , formam
eligimus:sed quasi aliud agentes , operam uelexigua
ponimus in eo Hudis,in quo Egi omne tempus,'aetatem collicabant. Adde quo incoinant fortunae impedimur, temporum aduersa conditione, iniquis uicissitudinibus rerum. Nec multamur θspraemiys,quibus si, nec eo in honore estpoetica,quo apudantiquos fis accepimus . Peregrinipraeterea in linguam Latina
incidimus non modo qui extra saliam , sed qui in ipsemet Latio nati educatique t. 4-υ aurea ilia , ω florentissima Romam sermonis quasi aetate , cum linguae disitas suam eu quasi maturitatem consecumta, meteres idisingulari ingenio, oe doctrina uirini,hil aggrediebantur sine imitatione Nos bo pites , stusitantes sine ea quidqua- ma pere ad irandum posterisposse nor relinquere arbitrabimur ' PQ ebonus Age, i, urbanus poeta , qui im ita tores struumper μου uoca e, imitarissi dium improbare uidetur, o ne inquam, is ipse ne imitatione ueterum putat nihil
laudabile possieri ' Planne iis praecipit in arte poetiaca ut nocturna, diurna uersit manu auctora Gra L corum