장음표시 사용
151쪽
1 rq DE S. CLEMEMr PAPA ET MAχrvallitetum seret negativa rationis siti perius explanatum pondus, quod chronici fabulis recludendis valde consonum esset; at ne crambe recocta lectori stomachum provocem, singula tantum, quae animadverti, chronici vitia perpendam. Et primo legationi hujus a Pascliale II in Aptutium ad Attonem comitem Apriuinum scriptorum nullus unquam, meminit, etsi de aliis pluribus ab eodem Pontifice in hane regni Neapolitani partem demandatis legationibus scripserint, & Romana ecclesiae cardianales, qui eas laudabiliter obj erunt, literarum memoriae commiserint quibus accedit eardinalertia hunc, Augustinum nomine, qui circa Paschalis II. tempora vixerit, in ecclesiasticis tabulis non reperiri. VIII. Ceterum quod praefatam inventionis
narrationem etiam ut fabulam condemnat, quodque potiora damnationis suggerit argumenta est ipsiusmet auctoris quicunque iuerit imperitia, quam Berardus ejusdem haerens vestigiis suis verbis vulgavit. Minus emis cautus in hujus commenti additione inauditam tradit, prorsus novam fuisse famam exsistentia corporis sancti lementis Papae in Pistariensi basiliea, ita quod eam
dinalis Augustinus acto eradendum nulla posset
promeari ratione, necnon de illa abbatem ri- moaldam, aliosque vehementer jam prius dabitavisse unde Pasthalis tantum aevo hanc certam
152쪽
LasEp. I. AFUT XI. iis invaluisse traditionem incautus scribit, nee fingit Romae, aut alibi ante suppositiciam inventionem
prius communem aluue acceptam sivisse. Debuisset enim hujus fac ri corporis exsistentia famam an uuam diu celebrem in toto orbe prodidisse, ejusdue translationem velut factum in hominum ore jam pridem versatum atque receptum. Quin eri auouum ante Alexandrum III translationis festum
in insulam Piscariensem a Piscariensibus monachis celabraretur, ut innuit idem Berardus, si feste hoe ipsi fabularum auctore superstite illud celebra batur, imperite nimis de facti corporis exsistentia deinde dubitatum fuisse scripsisset. IX. Omisia line mendosi, quae fingitur, sepulcrali epigraphe, qua Clemens a Petro Papa seundus inscribitur, illud insuper notandum est, uuod rursus fabulam sapit, sicilicet ita iuυentata, fuisse membra beati miri, ut ne unum os de eeonspexerint, quod sine falsum esse nuper allata
evincunt, ubi jam ante translationem in Urbem cacrum corpus mutilum sui se memoravi X. Aliud secuitur ingens commentunia,
quod facile itidem exploditur nimirum simul eum corpore sancti Clementi inventam fiasse earnem beati Petri, que ita molli essecta erat, quasi lana munda id enim fabulosum esse ac fisticium, ex eo praesertim persuasum habui, Quod ab imme moriali temporis serie sancti Petri corpus in ossa
153쪽
11 D S. CLEMENTE PMA ET A vha edactam si isse nonnulla vetera monumenta de clarant. Exstat nanque in Vaticana basilica, ut scribit Paullus Attingitius in sua Roma subterranea libro tertio capite pariter tertio, ad hevam ingredientium juxta sentem lustralis aquae marmorea tabula olim in Vaticanis cryptis servata , quae Jubile anno sexcentesimi otii liquagesimo supra millesimum Innocenti X sedente publica piorum venerationi exposita suit, ubi, ut antiqua seri traditi, ipsemet apostolorum Petti, Paulli veneranda corpora a sancto Silvestro Pontifice
divisi fuere in singulis eorum basilicis tumulanda. Has inseriptio Langobardicis characteribus exsculpta si legitur: SUPER ISTO LAPIDE O HYRETICO FUERUNT DIVISA
ET PONDERATA PER B. SILUESTRUM PAPAM SUB ANNO DOMINI CCCXiX AND FACTA FUIT IN ECCLESIA
154쪽
LIRER I. Apux XL ta De quo lapide, ut Franciseis Maria Turrigius testis. est in suo libro de eryptis Vaticanis, quammulti scriptores memineres; ubditque Iohannes Belleti,
in explicatione divinorum ossiciorum capite centesimo duodequadragesium quum sacra apostolorum ossa ab invieem dignosci atque secerni haud possent, adhibitis precibus ae jejuniis, re a Deo explorata, divinitus revelatum fuisse grandiora videlieet esse beati Paulli apostoli, minora vero beati Petri: quapropter utraque a Silvestro PO tifice ex aequa portione pensata fuerunt, e partim sub altari basili a Vaticanae, partim sub illo basi- Iiei sancti Paulli in via Ostiensi sollemni ritu re-eondita Si ergo Silvestro Pontifice, Constantino imperante, in ossa redactum erat sancti Petri apostoli corpus, quomodo pars ejus sedente Paschale L. octingento sere post annos caro mollisqtias lana esse unquam potuit saeterquod idem, Berardus in historia translationis , ubi Ludovicum Imperatorem aposioArum Petri Paulli relinquias cum corpore 1ancti Clementis ab Hadria no II dono habuisse scribit, carnis haudquaquam meminit, quam equidem Pontifex Hadrianus uadere potuisset. XI Quin immo parum eredibile est Hadrianum Pontificem has sanctorum apostolorum rellia quias Ludovico Caesari largitum fuisse,&aequalium auctorum ne anem in posteros trans nila,
155쪽
1I DE S. CII MENTE PAPA IT MARTYRI moriam. Quoties enim veteres Romani Pontifices nedum apostolorum, verum etiam aliorum marty
rum arat pignora regibus, principibus, aliisque
viris optimatibus impertiti sunt, id nunquam au ctores silentio praeteriisse manifestum est Annales ecclesiasticos, Gregorium Turonensem , aliosque factos scriptores perlustranti, ubi plura relin uiarum munera a Pontificibus undeuuaciue elargita memorantur . Palam idcirco fiunt apud historicos apostolorum Petri Se Paulli reliquiae, qua Pontifex Vitalianus Ostuvio Saxonum regi dono misit, cujus epistolam habet Cardinalis Baronius ad annui sexcentesimum sexagesimumcuintum scripserunt de eapillis sancti Paulli, quibuς Iohannes . Pontifex Edaldum Viennensem archiepiscopum donavit, eosque recensuit Iohannes a Boseo in capite tertio antiquitatum Uiennensium Scripserunt itidem de baculo sancti Petri, quem Bruno Coloniensis archiepiscopus Ottonis Magni Imperatoris frater Roma Coloniam transtulit, ut notavit Albertus Crant 1ius in sua Metropoli libro tertio capite vicesimoseptimo; neenon de ejus catenis usitae
memoriam retinuerunt, Quarum limaturam aureis
in claviculis repositam ad Imperatores, episcopos, ac principes pretiosi muneris loco transmittere Romani Pontifices coniueverunt, ut si penumero
mentio est in epistolis sancti Gregotii Papae aliaque tradiderunt eorundem sanctorum apostolorum
156쪽
LIava M. CAPUT XI. Irspignora in Angliam, Galliam, ceterasque orbis partes dono mista nec tamen ullum prorsus verbum dehisce Ludovico Imperatori largitis auctores vel suppares vel inferioris arvi fecerunt quapropter unicum super illa Berardi testimonium vel stioris expers ob tabulari defectum juxta Batonii
XII. Non levem praeterea postulat discus. sonem ficti eius Romam cardinalis Augustini rediatus ad Paschalem Pontificem, quem Berardus de hae sacri corporis inventione, Omnesque Romanae ecclesiae cardinales certiores fecisse subdit, illosque proinde ingent plausi novum id excepisse. Quandoquidem si haec inventio reipsa vera tui stet, atque in Romana curia, ut ait Berardus , palam omnibus innotuisset, utique Leo Ostiensis episcopus ab e dem Pasieliale assumtuc riti non nisi post decennium fatis concessit in Casinensi chronico, ubi de Pisc riensi monasterio meminit, aliquid indieas Det Madornamentum ac dignitatem coenobii, de quo scribe bat, insignem adeo memoriam non tacui siet. Quod sine Leonis Ostiensis silentium, aliorumque aequalium mala fidei hujus inventionis ceter rumque fa bularum auctorem insimulant, quam admodum a gentishiles omnes ineptiae, quibus ejusdem inventionis historiam foedavit.
XIII. His addendum videtur aliud chronici erratum in exordio primi libri, ubi Berardus hare
157쪽
11 S. CLEMENTE PAPA ET A v habet is Anno Dominicae incarnationis octingenis tesimo quinquagesimoquarto Imperii vero dom si ni Ludovici tertio, 'atris ejuς Lotharii Auguri sti tricesimo quarto, indictione prima currente., Quum idem gloriosius Imperator in comitatum Pinnensem devenisset, de iam ipsum monasterium, fieri votivo corde coepillet, emit ad honorem
si Dei beati Clementis , ad perpetuum com-- modum finiti suae I istbiciensis eccla via uberes de Iargas pollestiones&c. Annus enim incarnationis octingentesimus quinquagessimusquartus au
quam esse potuit Imperii Lado vici tertius, nec Loiatharii patris tricesimus quattus, ouie quid sit de indictione, quam de mendosam esse observavi. Et quoad Lotharium millibi tradunt auctores anno octingentesimo vicesimo vel Imperiali corona donatum
ille, vel Impetii regimen ii scepisse , quemadmodum alioqui die endum seret, ut annus octingentesimus quinquagesimusquartus esse posset eius Imperii tricesimusquartus. Si ergo Imperii Lotharii annorum numeratio a prima ejus coronatione sementa sit, haec aecidit, ut scribi Cardinalis Baronius, anno octingentesimo decimoseptimo in conventu Aqui granensi, imperante adhuc Ludovico Pio ejus patre si vero ab altera Pontificis manu, haec uitanno octingentesimo vicesimo tertio, quo Pasiphalisa Pontifex illum Roma Imperiali diademate decoravit vel de muni si ab obitu patris, quo hu-
158쪽
LIBER I CApu XI. 11manis curis exemto, solus Imperii gubernaculum adeptus est, id contigit anno octingentesimo quadragesimo , duodecimo kalendasJulii ita quod an nus octingentesimius quinquagesimusquartu nullo modo trahi pollit ad anulum Imperii Lotharii trice sim quartum. Quo ad Ludovicum II. Lotharii filium, cujus Imperii annus tertius Lothario patre adhuc superstite, eodem a no Octingentesimo quinquagesimoquari a Berardo notatur, mendum quoque irrepsit, e Berardus chronologi arum rerum satis impetito scriptori adhaesit. Si enim Impeiarii Ludovici chronologia numeranda st ab anno, quo Imperiali laurea a Romano Pontifice coronatus fuit, scilicet ab anno octingentesmo quadragesim quarto, quo scribunt a Sergio II., vel ab anno octi gentesimo quadragesimooctavo, quo alii putant a Leone IU ejus coronationem celebratam fuisse ;quocunque tempore Imperii coronam Ludovicum accepisse dixerim, nunquam annus Oct regentesimus quinquagesimusquartus ejus Imperii tertius suisse deprehenditur. XIV. Accedit ex allatis chronici verbis multo majoris momenti vitium. Ait nanque De rardus Ludovicum Imperatorem , quum hoc anno octingentestimo quinquagesimoquarto in omisa
tum Pinnensem devenisset , re jam monaserium Piscariense fleri votiυ corde cepi et emisse ad
honorem Dei, in BEATI CELΜENTIs tiberes inurgas
159쪽
t: DEI. CLEMENTE ripa ET MARTYREpossessiones; quae verba insignem involvunt errorem,
Ze praenarrata fundationis laist ar adversantur. Nescio enim unde Berardus dicere unquam possit in chronico, anno octingentesimo quinquagesim quarto Imperatorem Ludovicum voti υ corde etae
Asse monasterium, is emisse ad bonorem Dei erbeati Clementis possessis nes, si jam dixerat in historia
sindationis Pisicari ense idem eoenobiun, sanctissimae Trinitati tantum condere statuisse , illudque postea alieujus Coelitis donare reliquiis optasse. Nec tunc temporis de sancto Clemente Pontifice, ejusve corpore cogitare poterat Imperator, sit necdum Cherias a Romam illud asportare sanctus Cyrillus cogitaverat. Tunc autem primitu cogitasse Ludovicum item scripsit Berardus inis fata fiundationis historia, quum Romam, sedente Hadriano II prosectus, illud recens Chersiona translatum audivit quo dein de adepto, ejus etiam nomini saerum facere monasterium cogitavit. His itaque in historia fundationis
a Berardo praemonitis, unde modo in chronico proferre in medium potest , Ludovicum Imperatorem duodeviginti circiter ante annos ad honorem beati
Climentis ubere possessiones emisset Cetera demurn, quae in eodem chronico res historicas spectant, ut in praesens iliena , singulatem non exigunt discussionem sat enim fuit quae ibi de venerabili corpore
scripta sunt, inre commenta seposivive.
160쪽
Secundum argumentum eliditu , scilicet aut quiora Ludoite II. Imperatoris inplomata, quae corporis aucti Clementis
2.I. si is Papae in Pistariensi ha-silie conditum nunciant, illa enim vel prorsus adulterina , vel saltem alioua verborum interpositione corrupta nisi anima GVerti . Quanta ceteroquin apud antiquos suerit pro diplo. tibus cura ac diligentia ne faIsiariorumnus inciderent, pererudiit disseruit regum ira eorum meterum diplomatum acerrimus vindexJustus Fontaninus Romani archigymnasii publicus eloquentiae proseisior, necnon Iosephi Renati Imperialis excelsae virtutis ac ingentis animi Cardianalis resertissimae bibliotheca praefectus in eorum
peram enuntiant. Ηko Nic Pilcariens auiactoritate restitata, nonnulla etiam plurium Imperatorum refutanda bidentasiubjiciuntur diplomata .