장음표시 사용
191쪽
, νε SCRIPTA DE ARISTOTELE Lib. In n.
ri αυακοντα βιολους, α γοργων A ο&c. Simplicius Ἀκάς ολα βιςλία κατ ἐκεινον μάλ χο , --λλοι λβααλ AEgy pti Pergami me βίλιο,κοω σπουδαζ - ποῖλου χρυσα - ἀπιξενωμα Dedistinctione scriptorum Aristotelis in EXOTERICA, quae pv Lirite sicripta Cicero V. de fi appellat,4 ACROATICA, videndie veteribus Plutarchus in Alex. p. 668. Gestius XX. . Galenus initio libri de facultatibus naturalibus, Themistius Orat p. sis. edit. Harduini,&c.E recentioribusOctavianus Ferrarius in libris duobus de sermonibus exotericis & disciplina Encyclio, qui cura Goldasti cum hujus Epistola de Cryptica veterum Philosophorum disciplina ad Rudolph. Goclenium recusi sunt Francose i6o6 8. Salmasius ad Simplicium in Epictet pag. 128 seq. Melchior Zetale in tractatu de gemino Veterum docendi modo exoterico & Acroamatico, Dialecticod Analytico Regio monte iocus. 4. Petrus Ioli Perpinianus Epistola ad Muretum, quae inter Mureti Epistolas legitur lib. I. Epist. XL. Andreas Christianus Eschenbachius lib. de Poesi Orphicap. 4 seq. Joh. Henr. Meibomius Commentario ad Hippocratis jusjurandum p. 03. DE ARISTOTELIS RELIGIONE praeclare sentiunt Iulius Caesar Scaliger, qui Platoni etiam anteferre eum in divinis non dubitat Exerc. CCCLXV. Petrus Lescaloperius in Aristotelis Theologia descripta ad calcem commentariorum in lib. I. Ciceronis de Natura Deorum: Ioh sonsius de Scriproribus Hist Philosophicae p. 8. Fortunius Licetus in pietate Aristotelis erga Deum& homines rae Anim rum rationalium immortalitate secundum opinionem Aristotelis, Patav. 6 29 fol. Hieronymus Capraedonus Soncinas Ord. Praedita libris tribus de Theologia Aristotelis Venet. 6O9. . Antonius Sirmondus , Augustinus Niphusis Casp. Contarenus in libris de immortalitate animae contra Pomponatium merii. I Oh. Vossius de Idololatria lib. a. c. ro. lib. de Philosophia p. 4: Christianus Dreteriis p. 43. Metaphys qui totam Philosophiam Peripatetiticam in Deum reduci in eoque ultimo acquiescere amrmat. Quid quod Coloniae a Lambere ' quodam de Monte, chartis decem in lio edita est
quasi Magi alis, ostendensper auctorisates Scriptura divina quid juxta saniorum doctorum siententiamprobabilius Dipost de Salvatione Aristotelis Stagiritae.
Λ. I 8 . Et notus est Iohannis Zelloidi liber de Aristotelis in illis quae
Gesneri Bibl p. 4 s. oetii dissi sese T: r. p. Baelii L . in Λristote nota R.
192쪽
ex lumine Naturae innotescunt, cum Scriptura,cra consensu ab ea apparente dissensu, Ienae I 16 i. . De iis qui Iudaeorum sacra amplexum fuisse Aristotelem fabulantur; dixi supra g. XXXV. Alii vicissim Atheis eum audacter adscribunt, ut Valerianus Magnus libro de Athei simo Aristotelis, A. D 47. Hallenses T. VIII. Obl. t o. Quin imo Samuel Parherus disi. I. de Deo p. 6s Aristoteleni
Atheorum omnium Principem,atque ipso icuro apertiorem religionis hostem pronunciat. Animorum ab eo negatam fuisse imortalitatem, integris libris contenderunt Petrus Pomponatius, Simon Portius. Dei providentiam suque ad lunae regionem ait progredi, infra vero nequeprovidentiae sicito regi, nee angelorum ope consuliisque Austentari, nec vero daemonum prookientiam patae intervenire, proptereaque tollit omnem divinationem, negatque praenosci Iusura,
observante Chalcidio p. 3Λr. Confer Tho. Campanellam de gentilismo non retinendo Gemistum & Patricium in scriptis quo Platonis ab Aristotele dissensum demonstrare aggrediuntur. Mihi quidem non videtur temere inter Atheos rejiciendus esse Aristoteles, etsi mundum aeternum a Deo naturaliter emanasse sensit, simultos docuit graves atque maximos errores , quorum vim si omne penetrasset, vel consecutiones universas fuisset amplexus, in ο--- sorte potuisset incidere, vel saltim perinde omni se exsolvereret gione, ut Epicurus fecit. Neque disputo quali ipse fuerit animo erga Deum, vel num omnem ejus conscientiam amoremq; mente elimina-vςrit, in cujus operibus contemplandis per omnem fere vitam tam assidue fuit versatus. Hoc saltim affirmo, ex scriptis Aristotelis, qualiaci die exstant, hoc neutiquam constare, nec posse firmiter concludi Aristotelem fuisse Atheum, neqi adeoHippocratem,exscriptis Hippocratis, quod conatus nuper est demonstrare vir acuti &acris ingenii. Nam quod non plura de Deo dixerit uterque, ferendum in Philosophis, qui rationes proximas rerum naturalium exponere volebant, non ad ca iam primam, quam praeponebant, tanquam ad aram semper confugere, sive, ut Aristoteles Anaxagoram lib. I. Metaphys. c. q. eo nomine reprehendens loquitur, Tragicorum more Deum ex machina inducere ad exisplicandum argumentum. Ex eo autem , quod in idea Dei, vel modi quo ipse in creando aut operando utitur, peccaverunt, non magis licet eos adscribere Atheis, quam alios quoscunque, qui essentiam Dei aut a tributa ejus describete, Crem homini incomprehensibilam aequare conceptionibus humanis satagunt. am primum enim aliquis conabi- Dissilia πιν Orale
193쪽
t exp'nere quid sit Deus, quomodo produxerit ac conservet omnia, qua ratione intersit mundo,illico alius,qui aliter sentit, clamabit ab hoc tolli Deum. Neque vero Tertullianus erat Atheus, cui Deus erat corin pus neque omnes Athei, qui Dei praescientiam vel infinitatem, quia calpere non possunt, negant neque Athei universi illi, quibus perluasum est a Deo homines serri ad malum , nec denicue Athei nos, qui Deum
unum Patrem filium&Spiritum S. credimus, hominem cam nκας unitum Deo. Omitto dicere, quod infelix fortassis, elisioni certe&humano generi parum utilis,nec honorificus labor est, principes ingeniorum4 praestantissimos totiusAntiouitatis viros,invitos trahere in societatem Atheorum,&universum Ethnicismum confundere cum Spinonismo atque Atheismo, cum Apostolus quoque in Ethnicorum sapientibus non ta desideret cognitionem Dei, quam quod Deum, quem ex operibus cognoscebant, non tanquam Deumhonore sunt super omnia
DE VARIA PHILOSOPHI CARISTOTELIC E FOR
NA librum singularem Parisiis ad Henr Ludovic Mon morium lori. t. edidit Iob L ηομι Theologus Sor honicos, recusum Hagae Comitum Iti si A. cujus summa haec est Capite I ex Rigordo S. Dionysii Monacho invita Philippi Augusti refert A. hoo Parisiis in Concilio Senonensi Aristotelis libros flammis addictos tuisse, quod Almarico errorum ansam praebuerint,4 novis erroribus dare imposterum queant. Ca pite II. profert testimonia duorum4 viginti veterum Ecclesiae Doctorum, ' quibus subtilitas Aristotelica tanquam Evanselicae ac piscat riae simplicitati adversa improbatur ac rejicitur. Iustini, Clementis Α- lax. Irenaei, Tertulliani, Origenis, Lactrantu, Eusebii, Hermiae, Basilii, Naaianaeni, Epiphanii, Theodori presb. Faustini presb. Gregorii Baetici Eliberitani Episcopi, Ambrosii, Chrysostomi, Hieronymi, Simpliciani Mediolanensis Epistopi, Augustini, Cyrilli, Socratis,Theodoriti, Eneae Garaei Nemesii, Sidonii Apollinaris, Mansueti Episcopi Mediolanensis, Bedae, Rabani Mauri, Remigii Lugdunensia,Leonis IX. ErnuIli,4 Bernardi, quibus addit coetum Episcoporum Ponti,Epistola ad Leo
nem conserΗ. Ernstium in Sopho Asopho, Ludov. Thomasinum de philosophia libra.
c. I. Rectius tamen sortassis secissent quandoque Sancti Patres, si quod facere poterant respondissent ad argumenta quam ut querentes de subtilitate.eamque Evangelicae simplicitati etiam atque etiam opponentes, speciem Praebuissent detrecta uti mpugnam, aut Logicam disciplinam omnino repudiantium.
194쪽
ARISTOTELI FORTUNA. Lib. Ine. V a pnem Thracem sextam Synoduin Capite III. Bernardum resert Abailardo dialecticaAristotelis exprobantem, Lotionem Fris gense mTrithemiumque eodem nomine illum arguentes, tum alteri opus Abailardovi Lombardo oppositum. Narrat praeterea a Roberto CorisceoneParisiensiTheologo derideri eos,qui Philosophicas modest Aristo. telicas, nulla enim alia eo tempore Philosophia vigebat propositiones
indoctrina de Sacramento Eucharistiae intrudunt. Capite IU profert constitutionem, qua idem Robertus a Papa Innocentio III. Academiam Paris resormare iussus A. tacitis Aristotelis Metaphysicam Physicam legere vetuit, Dialectis ejus recepta in locum Logicae S. Augustini, quam ante Lutetiae traditam observate V. Capite VI Gregorius IV in Concilio Provincialia C. is 3 r. ristotelis libros Ph cors Metaphsico legi prohibet, quo-que examinat. fuerint, sab omni errorum flusticisnepurgati Quo ipso Concilii Senonensis decretum emolliendo confirmasse videtur Launoj cap. VII.
qui notat Simonem Tornacensem sub idem tempus ob nimiam in Aristotele operam navatam haereseos postulatum, alios itidem eodem nomine ab Odone reprehenses. Sanctum quoque Ludovicum Odonis aequalem Magistrorum commentarios, quos eum non libenter legisse
testatur Gaufridus Bellilocus Beaulieu Manetorum Patrum libris postposuisse. Nihilominus Albertum M. de Thomam Aquinatem vetitos
Aristotelis libros etiam illustrasse commentariis, forte quod decretu iblud nescirent, vel potius,quod interpretatione sua malis perAristotelem male intellectum illatis optarent occurrere, Pontificis ipsius, ut videtur,
indultu. At capite VIII affertur Simonis, sedis Apostol. Legati, decretum, quo A. Qi6e Aristotelis Physicorum metaphisicorum4 ctionem, non ut Gregorius IX. fecerat, addita clausula, sed simpliciter interdicit. Vieissim capite IX. occurrit instrumentum duorum Cardinalium, Ioannis 4Egidii , commissariorum ab urbanos ad Academiam Parisiensem reformandam mi tarum A, C II 6 6 quo praeter Oroganum Aristotelis permittitur, imo injungitur lectici fibrorum de anima,
degeneratione re eorruptione, decaeos mundo, parvo m naturalium cs,et
ph ficorum. Capite X. Λ. . t 337 a Facultate Theol. Paris notatur
Thomas Aquinas, quod in pluribus locis doctrinae suae ipse errarit ideo, quod principiaPhilosophiae,sive potius verba quaedamAristotelis,ad conclusiones Theologicas nimis applicavit uti Clemens VII tum Petrus Z de
195쪽
de Alliato, Ioh. Gerson Nic. de Clemangis, Parisiensibus Theologis Philosophiam Aristotelis exprobrarunt, Vincentius etiam Ferrerius inter alia his verbis: radisare verba damnatornm, damnatio estu Dicit enim Hieronymus, quod Plato sciristoteles in infernosunt. Nicolaus tamen V. A.
C. 1447 laudatura Bessarione, quod omnium Aristotelisseriptorumnem non modo probavit , sed Jusserit de integro latinitate donari. Orta4 inter eundem Bessarionem ac Marcum Ephesium controversia, quorum hic ex recentiorum Academiarum sententia Aristotelem, ille ex veterum Ecclesiae doctorum suffragio Platone n Christianis Scho- Iiis praeserendum esse contendebat. Capite XI. Gulielmus Cardinalis
Totavillarus A. C. i4 sa a Rege Carolo VII. ad Reformandam Academiam Paris missus,praeter libros a commissariis urbani; concetas etiam Mojalia Aristotelis legenda studiosis praecipit. Equidem antea quoque a Buridanovi aliis lecta Millustrata fuerat Philosophi Ethica, sed Primus,ut a Launojo cap. XII observatum, auctoritatem publicam huic rei addidit Totavillatus. Tunc publicus Ethicae lector Parisiis fuit con-nitutus , quem singulis bienniis quaelibet natio vice&ordine legebat. Subnectit hisce Launojus querelas de Theologicis ouaestionibus peraristotelica Sophismata insuscatis, Hieronymi Hangelii libro de Academiis contra D. Lutherum, Joh Majoris Iacobi Almaini, Iodoci Clichth veliqui primus Theologorum Paris contra Lutherum scripsit Alberti Pighi , Melchioris Cani, Ioli Maldonati, Joh. Trithemii, Francisci Rothomagensis Archi Episcopi S Francisci Rogerit,archidiacon, LIensis. E contrario Facultas Pari Lutherum A. Isa I. inter alia notavit eo nomine, Quod Aristotelis moralem Philosophiam cum Christi doctrina convenire negasset. Capite XIII. De Petro Ram agitur, cui Aristotelem oppugnam ii sese opposuit Antonius Goveanus , qui plures statim ex Academiae Magistris in suas partes traxit, ita ut post multas altercationes ad arbitros demtim deveniretur, quos Ramus optabat Ioli. Quintinum in decretis doctorem, doli. Bellomontanum, Artis Medicae Magistrum: Goveanus Petrum Danesium&Franciscum Vicomercatensem, quibus Franciscus I Rex proprio motu Ioli Salignacum Theologiae Profestarem adjunxit Ramus vero abiudicio arbitrorum provocavit, donec Rege omnem provocationem ulteriorem prohibente, libros suos arbitrio
sorum submuttere est coactui. quo tempore subtrahentibus sese
196쪽
Quinti no&Bellomontano, Ramus' solus relictus, ejusque libri damnati sunt, hinc Regis edictum,per quod Aristotelis scripta non dialectica tantum, te quibus praecipue cum Ramotis erat, sed universia asseruntur& commendantur. Ait igitur Launojus cap. XIV. primum fecisse Franciscum Regem, quod nulli ante eum Reges vel Imperatores fecerunt, nam Philippum quoque Augustum igni tradita Aristotelis scripta vidisse, ac tacuisse Capite XV in nova reformatione Academiae Paris A. iocii Aristotelis libri Logici Ethici, Physici ac Metaphysici doceri praecipiuntur. Cap. XVI. Faculta Theologica Paris A. σοῦ 4. theses Anti Aristotelicas a Ioli Bilaudo , Antonio de Villon&Stephano de Clave vulgatas notavit censura, Bilaudus vero cum reliquis duobus m. tra viginti quatuor horas Lutetia exire jubetur SCto, nec cuiquam poena corporis proposita, permissum theses illas vendere vel in publicum protrahere , aut contra Veteresin probatos auctores ulla dogmata Capite XVII. leguntur loca veterum scriptorum Ecclesiasticorum qui favent Aristoteli, ut Hieronymi ianseanci Cantuariensis. Et quod natolium Laodicensem Episcopum, Alexandriae Philosophiam Aristotelis tradidisse scribit Eusebius VII. 26. Hist. Beda sententias ex Arristotele excerptas in unum corpus compegit Petro Cellensimos disputandi Asistotelicus exprobratur a Nicolao S.Albani Monacho Aristotele laudavit & Rhodiensis Episcopus sessione quarta Concilii Florentini,d Pius II Papa in bulla retractationum suarum Iohannes Saris-
.. Quanti denique eonstiterit bono Ram Aristotelem oppugnasse narrat Thuanus lib. sa.
197쪽
diacono Constantiensi Epist. 1Or. in recentioribus Melchior Canus X. ς Locor.Theolog Thomae Aquinatis sententia praesertinugustini nae , quorum illa Aristotelis, haec Platonis Philolophiam retinendam existimavit, ita tamen ut ne per divum Thomam, quod Λudomarus quoque Talaeus jure reprehendit, ex Aristotele Deus fieret Aristotelis doctrinam retineri etiam voluitantonius Bernardus Mirandulanus Ca. sertae Episcopus libro XXVI. eversionis singularis certaminis ecl. s. Franciscus vero Patricius post Guil. Postellum qui in praefat. ad Iustini Martyris eversionem Aristotelicorum dogmatum,dicatam Carolo Cardinali Lotharingo, bellum adversus Aristotelem velut hereticorum Atheorum parentem suscepisse se Iustini lorica tectum ait acriter adversus Aristotelicam Philosophiam disputavit tomo quarto discussionuPeripateticau,Α. 18 i. in nova de universis Philosophia, utGregorio XIV. svaderet ablegandum esse Aristotelem, eum cum Platonis
Philosophia contendit, Min tribus Aquadraginta capitibus hanc ei praeferendam , Christianaeque Religioni propiorem esse contendit. Quae
publicus censor Iacobus de Lugo eatenus probavit , ut minime negetnr Aristotelia Phliosiophiam esse antistam Theologia. Neque Patricius Gregorio utAristotelem Platone recepto proscriberet persuadere potuit, neque illud facere ausus est Clemens VIII a Bellarmino monitus quod eo magis
cavendus sit Plato, quo facilius possit, dum ad placita Christiana propius videtur accedere, erroribus subtilioribus praebere ansam4 decipere incautos. Concludit Launojus, neque Platonis neque Aristotelis Phil sophia in religione esse opus, cui sufficere debet divinorum scriptorum auctoritas, quam ex incentio Lirinensi Theodorito addit, Ecclesiae Catholicae traditio. Quanquam autem ab illo tempore etiam late imperium obtinuit Aristotelis Philosophia, quae Graecis primum, hinc Arabibus atq; inde Scholasticis doctoribus per plurium jam pridem saeculorum spatium,
probata ruit tamen avorum Patrumque nostrorum memoria praeclari
quidam viri pulchre ausi sunt imperium ejus excutere,quod contra ipsius
voluntatem neutiuuam enim sibi potius quam Naturae rerum credi,
aut nihil a posteris addi inventis suis voluit Aristotelesyplane in Tyrannidem abierat. Praecaeteris Petrin Gassendus hoc egit in Exercitationibus paxadoxis adversus Aristotelicos, monens hos ex germana Philosophia fecisse Sophisticam,& immerito Philosophandi libertatem sibi ipsis
ademisse, apud ipsum vero Aristotelem innumera delicere, superfluere, salis
198쪽
fallerein contra dicere. In primis vero enatus Cartesivi pomoeria sanioris Philosophiae quomodo pace Aristotelis feliciter proferenda e Tent laudatissimo exemplo demonstravit, qui de Aristotele, ' cum ille homo,
inquit, tam felix extiteris, ut quacunque olimsire cogitans sive incogitansscriptitavit, home aptemquepro oraculuiabeamur, nihil metu optarem, quam ut averitate non recedendo, ou vestigia in omnibus sequi obsem Tantum optam
dum erat,ut multi ex Cartesii asseclis non pro libera & diligenti veritatis inquisitione, quam magister ipsorum praeivit,novam sectariam S. atq; ut Aristotelicorum servilem, nec minoribus adeo dissicultatibus ' obno. xiam Philosophiam coepissent introducere'
COMMENTARIOS INTERPRETES in Aristotelem
Veteres Graecos recensuit Philippa Lalbos in brevi conspectu Aristote. Iis& Platonis Graecorum interpretum typis editorum Paris i 6 7.4 G- talogi eorum qui inΑristotelem scripserunt,sed non satis distincti neque accurati leguntur in editionibus Graecolatinis Aristotelis, in Possevini Bibl. selecti, in Bibl. Philosophica iduanio Lipenii: in Hendreichii Pandectis Brandenburgicis c.
Felicis Aisoramboni Nobilis Eugubini Civis Romani Commenistarius obscuriorum locorum4 sententiarum in omnibusAristotelis scriptis,4 controversiarum inter Platonicos, Galenum &aristotelem examinatio lucem vidit Romae A. Isso. sol.
DE LOCI IN ARISTOTELE MATHEMATICIS, Τομ-
phus Biancanus Mathematum in Gymnasio Parmensi Professor librum vulgavit Bononia 46,1. . cum dist de Mathematicarum rerum natura, Chronologia illustrium Mathematicorum. ISAGOGEN ad lectionem Aristotelis, cum singulorum ejus librorum scopo partitione scripsit Mich. Piscareus it D. I Oos. s. recusam
199쪽
cu mi Conr Durrio curante A i 66o. g. cum Epistola H. Conringit, qua non dubitat hoc scriptum praeserre libris i exstarentandronici Rhodii Adrasti quos de ordine scriptorum Aristotelis condiderunt. Analysin Epitomen scriptorum Philosophi composuere Carpentaria , DuValgius c. LEXICON Philosophia Aristotelicae, ut Platonicae&Stoicae, sub titulo seminarii edidit Iob. Baptista Bernardus, cujus viri mentionem feci supra in extremo capitis primi Petrus quoque Petitur Medicus Parisienus, Lexicon vocum Philosophicarum Arristotelis concinnaverat,
sed illud lucem non vidit. DE ARISTOTELIS DISCIPULIS scripserat Meander Al
xandrinus, teste Suida in Maximi Emin πιηρ--κυ- σquale fuerit non possum dicere. Memoratur a Suida. ARISTOTELIS DETRACTORES e veteribus fuere Cephiasodorus Isocratis discipulus, de quo dixi lib. II cap. 26. in Isocrate, Timaeus historicus,cujus invectivam in Aristotelem improbat Polybius Excerpt. Petresc. p. 6. Eubulides, Laert. II. Iost ejusque discipulus Alexinuc contra quorum criminationes videndus Aristocles apud Eusebium XV. praeparat Epicurin, qui Aristotelem traduxit in Epistola EGI; σκλυμα- των apud Athenaeum VIII p. 3 4. Dicaearchum quoque his annumerat
Themistius in Sophista p. 183. Singulare praeterea odium in Aristotelem fuit Caraealia Imp. qui scripta ejus comburi jussit, cum fidem haberet iis qui Alexandro M. venenum Aristotelis consilio datum fuisse tradiderunt. Vide Xiphilinum p. 32'. seq. Antiquioribus Philosophis, quos subinde impugnat Aristoteles , injuriam fecisse , vetusti res illos rectius pleraque tradidisse contendit Paganinus Gaudentius indissertatione exoterica de Aristoteleo veterum contemptu , edita Pisis i6 o. 4. EX ENCOMII in Philosophum collatis juvat unicum,cui Iubens assentior, adscribere Quintiliani X. r. Institur. r. uid Aristo
telem, quem dubitoscientia rerum, an scriptorum copia, an eloquendi'avitate ,
an ventionum acumine, an varietate operum clariorem putem. Caeterum
nimias tum anum captum superantes laudes, quibus eum oneravit praeter alios Averroes, merito exsibilat Malebranchius lib. et de inquirenda veritate, cap. 7.
200쪽
ET LIBRI IPSIUS DEPERDITI as. m. e. VII. 8ρ
Scripta Aristotelis deperdita, digesta secundum ordinem literarum.
Eo ταραΘῶ γ. Laert. V. D. Simplicius in I de anima text. 16. ubi testatur Aristotelenm in hoc opere Pythagorica Platonicaque οὐ οπω decreta e Platonis sermoniabus memoriae mandata tradisse. Idem respicit Philoponus in IV. Physic. comment a8. ἀκάφου ζ Πλάτων 4reno perscripsisse Aristotelem testatus. Meminit &Suidas in Θου δαμωm. Vide infra, uuae delibris, φιλοειφ M. An Onymus Menagii δέ Stus Laertii codex Regius Parisiensis, iussi ζώνα- Θου . male. Nec melius Sam. Petitus, qui IV. o. Mis legit α β'.m snκα, sive oras Ἀ-ητι- . nonymus Menagii. me λουιευ υ συριλύ-το ι Laert v. 23. Anonymus Me
tum sed non visum sibi allegat Eustathius ad Dionysii perlegesin v.
Κλάεα- - - 2περ 2-ικανά. Laert. U. 22. Anonymus Menagii γοτηιπιων. Idem Anonymus memorat librum Aristoteli falsi inscri pium, cui titulus 'λεξι--εγκληπια. Π μὰ Ἀλκμήων οἱ Laert. V. as Anonymus Menagii. αλυraita libros quadraginta in Bibliotheca Alexandrina sub Aristoteolis nomine repertos esse testatur Amoniusa Philoponus ad Categ. Aναιτο - , Ebri octo Laert V as sive bis sex, ut Anonymus Menagii. Ex aliorum narrationibus pleraque scripsisse, contencit Hieronymus Mercurialis a. Io Var Leci eorum nempe quos per totius Asiae Graeciaeque regiones animalia alere aristoteli parere Al xander jusserat, quos per Uando, inquit Plinius VIII. io Hist prae-Λa cla-