장음표시 사용
171쪽
XXXI. SILsIN ΕΥΔΗMEmN, Moratium ad Eudemum libri VII. ab aliis st Eudemo vel Theophrasto tanquam auctori tribuuntur, sed Aristo. teli adscribunt codices antiqui, etiam Simplicius in Categor. Favorinus apud Laertium V a I. nam quod ibi ex septimo Ethicorum pro- sertur, septimo Eudemiorum legitur GemistusPletho,qui post Nicoma.ehea scriptos existimat,4 velut in illorum supplementum atque emendationem Eudemus vero cui hos libros Aristoteles inscripsit non fuit Eudeiuus Cuprius, Ciceroni a. de divinatione memoratus, qui prius Occisus esse videtur Neque Eudemus qui Archontis munere functus est Athenis Olymp. CVL4. ut suspicatur Sam. Petitus IV. io. Misc. sed Misdemn Rhodiis, auditorum Aristotelis post Theophrastum praestantissimus. In Graecolatinis Aristotelis editionibus leguntur cum translaticiis ne inciri Rasileat pridem edita, quam Leo tardo Arvino ' perperam tribuunt Sulburgius Malii quidam Prodierunt Ethica ad Eudemum &Magna Moraliacum Nicomacheis Politicisque aristotelis atque Xenophontis Oeconomicis Graece itidem Basileae apud IOh, aluerum,sne anni notatione, . XXXII. mri ApETnN XAf AKIsam, misiνtatibis, vitiis libellus, sive ragmentum servatum a Stobaeo Serm. q. in cujus prima editione Graeca, Veneta is 3 6. .vi prima Graecolatina Gesneriana int Latine vertit &mon Inaeu Basil. 339. 8 cum cujus versione etiam o currit in Graecolatinis Aristotelis editionibus, etiam Du Valliana T. I.
387. Prodiit Madditum Gemisti Plethonis libro de virtutibus, o Iu hi Vellii versione , Platonis Theaeteto cum versione Adolfi Oeconis, Nemesii de voluptate cum versione Nicasii Ellebodii, Platonis Axiocho cum interpretatione H Wolfilo notis, Demetrio denique Cydonio si- .ve Nemesio Emeseno de contemtu mortis cum versione Raph. Selleri&
Η Wolfit notis, Basil is 7 8. Exstat quoque separatim hic libellus
λυτικων. ut jam rinnesio annotatum.
- , hae versione differt Aretinique demorsias ad Galeotum ex F. einiis exceiptus qui legitiu in Edit latina Aristotelis Venet. I49s T. 2 p. t 23. Etiam Lue infrinna qui in eadem edit. p. 348 exstat decerpi est exaudem. u. 2M via. 4 seq.
172쪽
cum versione praefatione Pauli per gii Rectoris, in usum Scholae Hamburgensis A. r6 3.3. Auctorem non esse Aristotelem,sede Conciliatoribus Platonicis aliquem,existimabat Jac Thomasius o tameαυπExerc. a. de virtutibus quatuor Cardinalibus4. q. Alcibiadem quendam esse auctorem, ex Arsenti Monembasiae Archi Ep. collactaneis observavit A. Scholius in vita Aristotelis p. icli. Equidem Aristotelis πιιαπει--ελ λ- ι σων ab Ammonio explicatam memorat Z charias Mytilenes Episcopus in Dialogo de aeternitate mundi p. or. sed videtur potius respicere librum secundum & sequentes Nicomacheorum, in quibus de virtutibus disserit Philosophus. XXXIII. ΛITI 2N, sive ut Laertius V 26. vocat, ΠΟΛΙπι-κς ΑκpoΑΣΕΩΣ, De Republiea libri m. croamatici, Nicomacheis ab auctore subjuncti, quod illorum extremum caput cum Politicorum initio conferenti patebit. Opus haud dubie praeclarum, sed quod nec integrum, si viros quosdam doctos audimus, neque eo ordine quo ab auctore scriptum est, ad nos pervenit. Nam quod ad ordinem attinet, intomin Maina Silodiensis ' inquinque quaestionibus ad octo libros de Rep. quem librum non ubique obvium remelnsio Conringioque itis cassum quaesitum mecum olim communicavitVincentius Placcius o μα-- quaestione prima p. 7.&is seq. non dubitat libros VII. VIII quibus de optima Politia agitur, praemitas fuisse ab auctore libris IV. U.4 VI. qui sunt de rebvsp. a rectissimo statu aberrantibus. Idem
fere in mentem venit Mureto XIV. I . Var Leer. Herniamno Conringis
in Introductione lectu digna ad hos Aristotelis libros,editos Helmstadii 36s6. q. Idem Scainus p. Eo eum negasset Iibrorum distinctionem esse ab ipso Aristotele, sed ab Andronico Rhodio vel alio prisco Philosio pho prosectam contendisset, observat verba postrema libri tertii se plenda esse ex initio libri septimi hunc fere in modum: inis i του
rate Seainus quem maleAntonium Serenum vocat Bolduini atque inde Liperii Bibl. Philosophi ea Paraphrasin in Politica ediditHetrusca lingva,cum annotationibus quibus . dam dubiisque, Romae s g. 4. jus quinque quaestiones vero prodierunt latine ibid. A. is r4. De prima & seeunda jam dixi. Tertia disputat, ab Aristotele civilis Levitatis doctrinam tradi potuisse, etsi Remp. ipse non administraverit Quarta. Contemplativi non aestivi Philosophi personam gerere Aristotelem. Quinta innique, quod forma disciplinae iacili ac populari usus sit Mistoteles in opere Politico
173쪽
11 ARISTOTELIS Lib. III. e. H. sed libros quosdam postremos desiderari , testes fune Gilanii verba
agnoscis, Protegom. in Aristotelis Politica p. 2.9 σνetin interpres, Pie- panes diligenter conquisita reperire se non potuisse ait, cae Petrin Viti orans, qu tu
lib. Rhetor. r. decem Politicorum4 bros e Laertio, λακαλά, β , ' praeter octo Ithros πολιπικῆς ἀκροαπως memorante DiadHit, G in notis ad hos si is ινos ait eorum optimam σ perfectissimampartem desiderari. Tum quia rari te, Ies ipse lib. I. Potis e uis ait se posteriinde pirtute mulierum s VII. Io. de Ferrio explicaturum, qua tamen neutra in hoc opere reperiuntur. Praeterea, quod eaput est firmissimum a gumentum, optima Reip. institutionem ad adolescentes dant a
xatperduxit, quam tamen'er omnes atates deducendam monuerat . . e. Λιe .
mach. sus euique o cia spartes, suaque sudia attribuerentur. Haec vero
multis idem Scainus quaestione secunda refellit, docet nihil plane tanquam propriam ac legitimam partem Acroasibus Aristotelis Politicis deesse, quod vel ex professi, se tractaturum, vel incidenti sermone indicaverit. Itaque & Cyriaci Stroetet '' Patricii Florentini conatum supervacuum fuisse, qui duos libros ex ingenio suo Graeca oratione Polit, cisAristotelis veluti in supplementum subtexuit, quibus debellica facultate, de principatuvi de sacerdotio disserit, ita, ut cum non pauca cumulet Poetarum loca Aristoteli libenter concedat scientia riudicandi aedirendi facultate. Latine verterunt Politica Aristotelis post Meterem meerpretem quo suis in commentariis Thomam Aquinatem usum esse constat,
Iohannes et opiau, Leonh tria Aretinus, cujus versio occurrit in antiquis latinis Aristotelis editionibus,etiam in Graecolatinis,octava forma editis.
Ioachimus Perioniu Lugd. III 6.8. Petris messorius, cum cujus interpretationeae commentariis lucem viderunt Florentiae in6. Hl. Basil iς82. sol qua in editione Lambini quoque versio adjuncta, & argumenta atque scholia, Tabulatq; Theodori ovieteri, tum fragmentat itica Pythagoratorum e Stobato collecta, cum versione soli. Spondani.
Dcobin Ludovicu Strabaein Paris is r. cum animadversionibus
ad versionis Perionianae libros tres primores. Iob.
Laert. V. 24. atque iterum 22. παλιτικοῦ S Obiit Pisis A s6s aetat. 63. Vide ejus vitam in Tomo secundo opeitum Aristotelis editionis postremae DuValliana p. 46 a. ubi libri duo troaetae leguntur Graece eum latina ipsius auctoris versione Prodierant separatim Florentia Issa Graece 3 A. is s. 4 latine. Gallice interpretatus est Gril. Morellπι.
174쪽
yoh. Genesius Sepulveri ibid. I 48. q. quae omnium optima interpretatioGilanio videtur, proxima Lamblni, de qua mox. Dunsius Lambinus cujus versio servata in Graecolatinis Arist telis editionibus, Calauhoniana utraque Duvalliana , in posterioris
Petrus Ramus, cum cujus interpretationea argumentis ex cu .la sunt Politica Graece& latine Francos typis echeliani cisos. 8.Paraphra es concinnarunt Caesius Caldagninus, inter cujus opera exstat Basileae A. I 44 sol. Danielminsius, Graeceo latine, nitidis typis,Lugd.Bat. 26 2 I. g. quae editio recusa Ienae roso. . curante Severo Christophoro olpio. Commentariis illustrarunt, praeter jam laudatos, Iob. Buridanus Philosophus circa A. C. et 34o celebris, in qua stionibus ad VIII libros Politicorum, Oxon. IMO. 4.
Donatas Acri olus Venet. II 66. s. Jac Faber Paris. I sas sol. Fraauiscus Robortellus Venet. Us pr. q. Ioachimus Camerarius Francos 3 8 I. 4. Obertus Gifanis Francos 1 8. 3. Benias Patav. I 64 3.
Phil. Gherbius Professor Altdorfinus, Francos Iclio. 8.Mita Piccarius in eadem Academia Prosetar Liptatos s. 8-ut omittam Theoph. olium, aliosque. Iohannis eluent Analysis lucem vidit Hetast. Α.46ς Geta Theodori Meier ibid. 6Ο9. 4. Antonii Monteeatini interpretatio & commentarius in librum et: Ferrariae A. I sq. sol & in librum 3 ibid. a 98 fol. Exstant&Db. Murmii Scholia, 'nim sive Cellarii ac Dion siti de Burgo an notationes in librum primum. XXXIV. GILD NON Ixsa N, de eura rei familiaris librum unum memorat Laertius V et r. Hodie duo sub Aristotelis nomine leguntur. Priorem solum Leontardus Amerinus vertit Gosim Mediceo inlcripsit,
quae translatio exstat in editione latina operum Aristotelis, Venet i 96. rol. Supplevit vero ipse post caput sextum, sive addidit, quatuor capita de ossicis uxoriso mariti, quae ex latinoinretini Graece postea vertit
175쪽
Iacobasnsanus, Aretinum in Graeco illa codice reperisse ratus. Posterior, qui Oeconomicorum publicorumuiber a nonnullis inscribitur, imcet ejusdem argumenti videtur esse, non est tamen ejusdem generis, imdice A. Schotto p i5 . Vitae Aristotelis. Neque Aristotelem habere auctorem existimat ossius p. is p. de Philosophia posum, inquit,mιhι permadere, posteriorem ab eodemfonte esse. Neque enim verisimilesit Arist telem tot voluis congerere exempla, quibus Tyrannipossent cives expilare. Re-θondent, adferre ea ron ut imitentu principes pisi,sedui doceat alios quidsierisi levi. Verum non est Aristo elici moris, in tam brevi libello tot condensare e xempla, praesiertim tam rei'dae, quam, qui narrat, docet. Partem priorem hujus secundi libri non esse Aristotelis disputat quoque Samuel Petitus IV tr. Misc. sed posteriorem existimat esse silvam exemplorum ab Aristotele collectam illustrandae de divitiis ireαniamis: Fragmentum stratege malum vocat Erasmus. Latine vertit utrumque librum Mehimur camerarius, Francos. laus cujus interpretatio in Graecolatinis editionibus Aristotelis occurrit, ut Duvalliana postrema Tomo III. Transtulit Ialobas L.
Δυisus Suebaus una cum Oeconomico Xenophontis, Paris s4 . . non sine notis,& Deoias Fari Stapulensis. Paris. I O6. Bernardinus item D natus Venet i s 4U. Epitomen concinnavit Raphaelmiaterranur. Commentarius Iohannu Casi, ejusdem qui Sphaeram Civitatis ripsit siue thesaurus oeconomiae prodiit Hanov. lso 8. I 6ro. 8. M. AE to Mureti notae cum ejusdem annotationibus in Nicomachea &Xen phontis ad Platonis quaedam, Ingolstadiici scit. 8.XXXU. ΠΕΠΛΟΣ five fragmentum H Epitaphia Heroum Trojanorum Graecorumque ultra quadraginta, distichis et glacis composita, quae sine nomine auctoris Graece primum ex codice Mediceo vulgavit ad calcem Anthologiae Epigrammatum Graecorum Η sopbanar Paris is 66. . Deinde Aristoteli vindicavit rea Camerus&latino versiu reddiditanno eodem Basileae . cum notis,&-βmi HGroum Epitaphiis emendatioribus, qui Pepli auctorem in plerisque expressit. Recula est Canteri editio Antvverpiae A. Is i. 8. Hinc cum La qui prior Cantero reddidisse versu Peplum se testatur Canteriversione ausonii Epitaphiis edidit H. Stephanus ad calcem certaminis
De veIo Panathenaiem navis, quarto quoque anno instrui solitae, cui victoriae Palladis Heroum res gestae intextae erant, vide Diodorum Siculum XX s3. Iuidamir K.λ , chol Euripidis Hecuba v. 6s. Lutatium ad X. I hebaidos p. 3 a. erecentioribus Loensem Vtil. 23. EpiPhyllidum, Meursi Paarathenaeλ c. I .se &λ
176쪽
PEPLUS, ET ALIA. Lib. m. e. re iclinis Homeri&Hesiodi fragmentorum ex Matronis aliarumque Parodiis Homericis, Genev Is 73 8. Ab eo tempore&in editionibus Anthologiae, cum Canter versione in Graecolatinis Aristotelis editioni. bus plus simplici vice prodiit, etiam in postrema DuValliana T. IV. p. 6 Caeterum Aristoteli vindicatur ex hoc luco Eusthatii in Iliad. 3 . p.
nisinstar adscribam haec Dan. Heinsit, ex praelatione Pepto Graecorum
suorum Epigrammatum praehxaci Summus pis omnisque velficientia vel eruis disιon princeps Aristoteles, cum Homerum assidue legeret, qui in e u scrinia exstarent Heroumgenealogiam consicri erat,stinguiaque singula pigrammata tribue. ι, qua duobω non ampliu versiculis, excepto uno quodinaci dederat constarem. In quibus mira erat phratas, nulla affectarii dictio casta ac aca, acumensa rum, non quemadmodum Laertriputidumplerumque s ineptum: ibi Mecreebae denique, quod Critici de eo judicant παχυ κολ*λιγμουνον. ab a autem in Panathenaicis Minerva circumferripe--μυbar, in quopugna Dianum, mavinitatis parensivus,in quo umversa pariterDeorum acHeronis gessapersiculus erat, Peplum vocarat. E quopaucos illos exsu, qui nunc Pepti nomine censentur, exiscerpsierat PorphIrain. Nam istoc scripti ratione ac instituto quaedam Ebι, nondum
forte satis intcsiecta, dicemus. Vide etiam Sam. Petitum ad Lege Atticas 14 seq. Meminit & Pepli inter Aristotelis scripta auctor vitaeAnonymus a Menagio editus. issoteia Passium vocatTripartita VIIa quod apud Socratem III. II. Nicephorum x. 3c est πεπλm, Gellio etiam, eo sine Aristotelis nomine memoratus in praef. Alteri tamen cuidam Aristoteli tribuit Ioh Taetres adi Hesiodum p. 3. κω τελη si, λψιλωφ',
177쪽
Praetereoscripta ex Aristotele collecta, ouales. οοοι- κω - ποN2κων qui in thesauro librario Augustissimi Imperatoris stiexstant teste Nesselio IV. p. 49. tum manifestesupposita, ut quae in eadem Bibliotheca servantur πω semi sive praedictiones de Christi incarnarione. id I p. 23 o. III p. 3 7 quales qui ab Aristotele prosectas sibi persuadet, idem nullo quoque negotio fidem adhibuerit fabellis Iudaeorum Aristotelem Iudaeum Hierosolymitanum e tribu Benjamin ortum
fuisse garrientium, vel amrmantium, ' quod omnis sapientia Aristotelis finiim ablata sit . sapientia Salomonis. Nam eum Alexander Macedo Hierosodiis mas sibi subegisset, Aristotismo si Judaeis placet praefecit thesauro lurorum Salomonis. Ille vero quicquid boni in istis invenit, idomne suo ipsius nomine ediadit, admixtissaltem quibusdampessimis opinionibus , .f. de Mundi atemitate. Aut denique nugantium, Aristotelem in extremo vitae constitutum reis
tractasse universam suam Philosophiam, eoque nomine Epistolam dedisseMAlexandrum, quam Hebraice& latine exhibet Iulius Bartoloccius T. t. Bibl. Rabbinicae p. 7ς. R. Gedaliae Scialscelethi akkabbata Latine Iohannesa Lentp. 6. Theologiae Iudaicae. ut persuaserit sibi Arist telem quotidie lummo mane usum fuisse hac precum formula, quae ab eodem Bartoloccio profertur ex Bibliothecae Vaticanae codice S. cui titulus tamdi, Eruditiones hi ophorum:
Terribilis, cujus domino me su0iciam, Et Auerne, qui nunquam regnareθ υμι,
Et Auctor Ommum rerum . . . Libera me ab igne tuo magno
in i . XXXVI. Haud dubie quoque supposisae sunt Aristoteli, qui la
tine saepius prodierunt, Theologia sive ut lib. IV. c. r. ipse auctor appellatas meae Fgotiorum Philosophia libri XIV quos ex Graeco ut ajunt Arabice ab Abenama Saraceno translatos reperit Damasci Franciscus Roseus Ravennas,&Medico ac Physico Cyprio, Iudaeo, cui Vesumas nomen erat, transserendos tradidit, qui primus ex Arabico Vertit, non Italice, ut plerique '' amrmant, sed latine, verum inconditovi semibarbaro
Bartes eius I. p seq. Rev. Joh. Franciscus Buddeus de Philos Hebraeorum p. 6 s ' vide Jac. Thomasium de plagio literar. 8 364 3heod. Hackspani dissertationem Lip- manno subjunctam p. as . N. E. Tenaeli dialogos menstruos Anni i6ss. pag. 3Ms seq. Bartoloccium p. 4 4. 4so Baelii Lex in Aristotele notan C. Jonsium de scriptor. Η4st Philos lib. I. c. s. Joh Morini Exerc. t,ibi cs. 83. Italicam sitisse Rovae translationem existimavit praeter Carpentarium Franciscum Patricium in praelat ad Mysticam hanc Philosophiam Stephanus te Moyne pro legomenis ad varia sacra tum Vir Clariss Ioh Gotlie Hard in exercitatione de hoc
178쪽
stylo, atque ut ait Petrus Nicolaus juxta Arabicum indgesti, acob imperiti a latinitati s dictionem incompositam illiterato. Haec interpretatio nun
quam edita est quod sciam. Sed mox rursum, fere eodem tempore latinitate, atque ut auctor ipse loquitur, Romana ecphrasto toga donati sunt a Petro Polao ex Casellaneis, Medico ac Philosopho Faventino, cujus versionem Romae A. 1 8. . edidit Leoni X dieavit Franciscus quem dixi Roseus. At Leo Pontifex in Epistola ad Roseum data o Dec. A. Is i . testatur gratum hoc sibi munus fuisse, editionem scripti hujus egregia doctrina reserti suo hortatu a Roseo susceptam. Quanquam vero latinam magis & compositam dictionem Petrus iste Nicolaus lectori pollicitus est, tamen hujus quoque interpretatione nihil esse Minverbis Min orationis compositione insulsius,amrmat Iacobω Carpeinariin Claromontanus Bellovacus, Philosophus Parisiensis, qui novam interpretationem horum librorum condidit, scholiisque illustratatam edidit Parisiis i s 7 r. . Cum vero Carpentarius ille, ut sermo tolerabitor foret, Paraphrastes esse maluerit , Franciscus Patricius qui libros de Mystica Aristotelis Philosophia recudi secit in sua de universis Philosophia, Ferrariari pol.& Venetiis 13 3. l. praerulit Petri Nicolai versionem licetharbariusculam, quomam non tam sumin inquit, debeati, ut verba sententiis praeferamur. Carpentarii vero interpretationem , at sine scholiis, in
utraque sua Aristotelis editione expressit Guil. Duvallius A. 629. T. 2. p. Os s & A. I 6 T. IU p O3 seq. In hoc opere,deDeo, λόγω, anima, universo, rerumque principiis nonAristotelico more, sed ita tere ut in Hermetico Poemandro fit, disseritur, ut Platonicum potius aliquemquam Aristotelem auctorem
esse res ipsa clamet, quanquam Franciscus Patricius ' in protegomenis xx ad
opere edita Lipsiae A i σε g. g. vll. Uerum rectius Michael mander in erotematis
linguae Hebraeis 338 versionem Rovae iatinam incondisam appellat Sane Petri Nicolai verba i me adducta hoc perspicue videntur svadere.' Sententiam suam de his libris 'atricius, qui eis plurimum tribuit, complexus est hoc titulo ouem operi praefixit : Usticis AE 3νιδενν--h.νlia ortim, alia one Oee exad ι .aιν - ele r. Λ o Urιρ .e Phile bί. Ingens ae Dina sapiantia hesaurtis. Putat enim Λristotelem, qui γοάεων Platonis meminit IV a physic ita hosce libros eKHatonis qui per tredecim annos Egyptia Sapientia studiosus fuerit, ore collegisse prout indies ab eo sermo de eis haberetur desita eos vel tune in adversaria congeisiste postea nulla habita ordinis ratione perscripsisse. Consusos igitur cbeam causam videri esse,&tumeliorem ac scienti licum ordinem haud multo labore
179쪽
ad suam editionem,& Athanasius Kircherus in praefatione paraenetica ad Obeliscum Pamphilium illud audacter tribuunt Aristoteli. eali mas Aquinas libro de unitate intellectus Apologetico adversus Averro-emo i . Opp. opusculo XVI p. 99.ὰ testatur se Aristotelis libros XIV. de substantiis leparatis vidisse Graece, necdum in linguam latinam translatos, in quibus multarum quaestionum de Deovi animo explicatio contineretur, quae in Physicis metaphysicis Philosophi scriptis non satis sunt exposivat rabi cuidam Philosopho tribuendum ratus est Petrus Ramus quem sub Thessali Methodici titulo perstringit Carpentarius praefat. ad Scholas Metaphysicas, & Eduardus Stillingfleetus responsi ne ad Cresstum p. g. Et sane Arabem scriptorem sapit quod XIV. Is.
gitur di tu probatum quodDeus,cujus nomen exaltetur, ereavis universum absq.
consultatione seu cogitatione. Verum hoc & alia ejusmodi non minus ab
interprete Arabe addi, quam ab auctore proficisci potuerunt. Itaque nihil definit Holstentus in notis ad vitam Pythagorae a Porphyrio scriptam p.
68. Vetus, incognitus auctor admirandi operis de ἀνina sapisuriasecundum AEnptios. D. Lutherus in Epistola dati . Dec. . Pras. Attulis Doctor Iohannes Hesur ex Balia Theolatiam Aristotelis Mysticam, nuper in Syria , ut scriμbunt, repertam, hoe estper 'eophantum asiquem somniatam, ut ego sientio, quo nobis
hune hostem Christi illustriorem factum ocisse titulo adversia Cissum iustrius alant. Vide Mobservat Hallens. T. VIII p. 23 2. : si XXXVII. In antiquioribus latinis Aristotelis editionibus, ut Veneta A. 496 i ς r. c. occurrunt libelliquidam in Griaecis Graec latinis editionibus haud obvii, quorum i es De Asiree de causis incre
tricius existimat Ammonium Saccam his libris usum is isse, Plotinum iv. . similitudinem duorum lapidum ex libri IV. c. r. in librum suum de intelligibili Pulchritudi- ne derivasse. Sane auctor vult videri Platonis suisse auditos, ut tib r. c. s. ω
ωliam praeter Platon linquit nomine etiam hinc inde innuitur allegantur Antiae lib. I. c. 4 4. Pythagoritae sectae assectae, quorum opinio de anima quod sit harmonia refutatur ill s Attici quidam qui animam entelechiam vocaverunt lil. 6. Sapientes J gyptii tu i . cit. Sapientes&Archisophiae ab diloniae X. r. XIV. 3. 4. Auctor ait in Metaphysicis se de substantiis a materia ab actis egisse. xl l Metaphysica sua libros de anima, lae a iura laudat libra libi os de anima iterum X. io Regis Babyloniae mentiri XIV. 3. Ar illotelem porro auctorem esse horum libroraim recte negat I'aarteius ipse nesciust Peripateticis p. 26 qui nescio an aeque feliciter conjicit auctorem esse Palaephatum, licet ab hoc Agyptiorum Theologiam eripiam sui Ce Suidas adnotavit.
180쪽
ET DE ROPRIETAT ELEMENTORUM. ιb. III. e. n.
menti Nili, incutibus refertur tuter alia quid hac de re senserunt Thales Examii F. Milesius, Diogenes Nachythennus F. Apolloniates, Anaxagoras Hegesibuli F. ClaEumenius, Athenagoras Arminisci F.4 Nicagoras Cyprius. Neque quicquam video Risur hic liber nonponit ad Aristotelem auctorem referri, praecipue cum inter Philosophi scripta Anonymus vitae auctora Menagio editus reserat κε NAλου ἀναβάαωeά, idem scriptum laudet Alexander Aphrodiseus in Meteorolog. Sane dignus erat hic libellus, qui emendatius descriptus ederetur ad calcem Herodoti, ubi veterum de Nilo testimonia collegerunt viri docti in 'nis esse, quem de Nilo scripsisse testatur Strabo, vix crediderim, quoniam ille prolixius hoc argumentum fuit persecutus, neque Arabes Aristonis libros interpretatione dignos habuerunt. 2. Liber de proprietatibus elementorum, qui Ioli Pico judice 'cujuscunque potius est quam Aristotelis, varia enim continet cum Philosophi dogmatibus pugnantia v. g. de anno sciolo annorum, deditu viis, pestilentiavi ventis e conjunitione planetarum in piscibus, gem, nis signo Virginis orientibus. Memorat& Romam, rarabum is et, 4 ridiculam fabulam resert de Socrate in hanc sententiam: ω
diebus Philippi Regis via in monteArmenia inter duos montes. super mina ei in quibusdam momentu horis,qua non transiret super iliam viam a uu equitum spoditum qui non eaderet mortuus, quando erat inter illos duos monteI. Interror risergo de illo Rex Philippus quosaeam sapientes suos, o nestiserunt causam litus, d eenacepit Soestares ei facere fabricam atram. Fecit ergo es, suberates suis
in ea Jeculum de haθbe. Apposuit ergo insipicere in θεμο quodpraeparaverat
oppositum duobus montigus. Vidis enim auos dracones magnos,unum ex hoc monte, subum ex monte Fecundo , Munusquuque eorum aperierat os Iuum adversius 'eium θι umos egrediebatur ex orificiu eorum ν or, scorrumpebat Assum aerem.
Et dum iterum Socratessedebat a*iciendo in oeculo. eonsiderare dracones, transibant super illam viam equites. I irit ergo Socrates eos cadentes de bestiu. Scivis ergo quod fuit Eudpropter vaporem quιfuerat egressus de ventribus draconum,s quod issi corrumpebar aerem Eius loι i. sinavit ergo desicendere ad Regem
Non tamen ex hoe libro petitum, quod auud Strabonem lib. XVll. p. so legim Arist telem imbres aestivos habuisse pro causa incrementi Nili idque didicisse eum a Thrasyalco Thasio.' Joh Picus lib. t. contra Astrologos p. 18 eui praeter Nun nesium de causis obscuritatis Aristotelis p r. assentitur utrumque laiidans Iac tu. Thomasius de Stoica nuindi exustione p.so.& a. Eadem quoque sententia Francisci Patricilis 26 lib. 3. discussi Peripatet occurrit hic liber etiam in editione operum Aristotelis latina cum Averrois commentariis, Tomo Vii. p. lio venetor si λι